A Takımı : Ve Onlar da Döndüler…

• Fatih Yürür
• 23.8.2010 - 0:00
• Aksiyon Komedi Macera
• 1 Yorum

Bir önceki yazımda A takımı’nın yerini fazla uzun tutmamaya gayret etmiştim zira film; yurt dışında aldığı tepkiler ile fazlaca şaibe uyandırmaktaydı. Diğer taraftan A Takımı, bazı noktalarda orjinal dizi ile bağlarını koparıp, günümüz aksiyon trendlerine de kucak açmaktan çekinmeyen bir yapım. Eee aradan bu kadar zaman geçti ve teknik altyapı akıl almaz bir şekilde ilerledi, bu bağlamda ekibin çok daha uç noktalarda dans edebilecek imkanı da olmuş oldu…

Son günlerde A Takımı ile alakalı yazılıp çizilenlere baktığınızda ağır bir 80′ler nostaljisi ile karşılaşacaksınız. Ben de burada benzer sözcüklerin üzerinden geçmek istemiyorum o sebeple doğrudan konuya girmeyi çok daha kayda değer buluyorum.
Öncelikle albeni değeri yüksek bir giriş sahnesi ile girizgahı yapıyor A Takımı. Son on yıl içerisinde, yeniden çevrimlerde sık sık karşımıza çıkan “olayların öncesi” anlatılarının düsturuna oldukça sadık bir rotada ilerliyor. Her ne kadar Baracus ile Smith’in tanışma şekli ekşi bir tesadüfe tekabuletse de, giriş kısmının seyirciyi ısındırmak adına yer yer klişe fakat seyir zevki açısından da idealolduğunu düşünmekteyim. Ekibin Murdock ile tanışması da aynı abzürdlükten nasibini alıyor ziyadesi ile. Bütün detayları bertaraf ederek balıklama bir şekilde aksiyonun kucağına aklayan ekipsayesinde, “özleyenler için 80′ler aksiyonu” olarak özetlenebilecek olan film; ilerleyen dakikalarda her adımda güç kaybetmeye başlıyor ne yazık ki.

Bu noktadan sonra ise A Takımı’nın doğuşuna uzun bir biçimde yer veriliyor. Neticede burada söz konusu olan aslen dizinin bir adım berisinde yer alan olayların tümü. Yani ?kahramanlarımıznasıl hüküm giydi?? ?paçayı kurtarmak için önlerine nasıl bir anlaşma sunuldu?? kısacası “ekip buhale nasıl geldi?” sorularının yanıtları… Örneğin Baracus’un helikoptere bindirilmeden önce neden bayıltıldığının cevabını da vermeyi ihmal etmiyorlar. Fakat sahte para gibisinden sığ bir konu ile filmi sürüklemeye çalışmasına rağmen, günümüz aksiyon filmlerinin izleyeni ters köşeye yatırmaya çalışmaçabasından da fazlasıyla nasibini alıyor A Takımı…

Pek çok açıdan A Takımı ile Charlie’nin Melekleri arasında akrabalık bağı kurabilmek de mümkün. Hatta, Charlie’nin Melekleri’nin devam filminde yer alan ve mantık sınırlarının dışına taşan o düşüş sahnesinin bir benzeri de burada mevcut. Evet evet meşhur tank sahnesinden bahsediyorum. Çizgi film estetiğinin köklendiği ve abzürdlük konusunda sınır tanımayan bu ve benzeri sahnelerA Takımı’nda bolca var. Fakat aslen filmin yırttığı kısım, kendisini pek ciddiye almamasından kaynaklanıyor. Tabi bu ciddiyet meselesini bir parodi filmi olarak almamak gerekiyor. Neticede, dizideki ekip, olaylara her daim mizah sosunu bandıran ve en trajik olaylarda bile espri patlatmaktanvaz geçmeyen bir ekipti nitekim. Dizinin o şen şakrak havası büyük ölçüde burada da mevcut. Mizah ögeleri tekdüze bir çizgide ilerlemiyor yani iyisi de var kötüsü de? Fakat dizinin geleneklerindenbazılarını da yıkmayı ihmal etmiyorlar. Örneğin asla adam öldürülmeyen ve kan dökülmeyen dizinin, mevcut düsturu en fazla benimseyen karakteri olan Baracus’un “ilk vukuatı” kuralı deliyor adeta!
Her bölümünde bir taşıtın takla attığı diziye nazaran, film perdesini taklasız kapatıyor… Zaman zaman karakterlerden bile rol çalan siyah GMC ise çok erken aramızdan ayrılıyor.

Oyuncu seçimlerine gelecek olursak. Liam Neeson’ın Smith karakterine yakıştığını düşünüyorum. Son zamanlarda tür ayrımı gözetmeksizin pek çok yapımda karşımıza çıkan yakışıklı aktör Bradley Cooper’da konuşkan Facemen’i hiç yabancılık çekmeden sahipleniyor. District 9 ile tanıdığımız Sharlto Copley, sinir bozuculuk konusunda sıkıntısı olmayan Murdock’ı yer yer abartılı fakat aynı derecede eğlenceli bir dille canlandırıyor. Veee tabi ki Baracus… Quinton Rampage Jackson, karakterin iyiniyetini yansıtmakta zorlanmıyor aslında. Karınca incitmeyecek devasa adam profiline birebir uysa daMr. T. gibi birini gözlerin araması elbette doğal. Fakat diziye dair aradığımız en önemli ikonlardan biriolan Mr. T.?nin yokluğunu gereğinden fazla duygusallığa bağlamak da bir noktada yersiz geliyor bana. Patrick Wilson ve Jessica Biel’de kadrodaki diğer önemli isimler.

Tabi her 80′ler uyarlaması gibi A Takımı’da diziye selam niteliğinde süpriz yumurtalar barındırıyor içerisinde ki bir kısmı da öyle alelade yerleştirilmiş değil. Yine de filmin ilk bölümünde çekim ekibininbile eğlendiğini hissettiğiniz dinamizm, ikinci bölümde güç kaybetmeye başlıyor. Bu sayede mantık sınırlarının dışında muhakemesini yapabileceğimiz eğlenceli bir aksiyon olma özelliğini kılı kılınakaçırıyor.

Yine de A Takımı şans verilmeyi hak eden bir yapım. Devam filmine araladığı kapı da bariz. Kim bilir, belki ilkinin bir kaç adım ilerisini arşınlayacak bir devam filmine de maruz kalabiliriz… İyi Seyirler…

Bu yazıyı beğendiniz mi?