The Ghost Writer [2010]

• UnjustLucifer
• 01.8.2010 - 0:00
• Aksiyon Gerilim Gizem
• 2 Yorum

Roman Polanski filmlerinin gözü kapalı olarak izlenecek olmasına bir örnek daha tam burada duruyor. Kendime göre bu yılın (2010) şu ana kadar ki en ??komple?? filmlerinden birini izledik ve gerçekten çok memnun kaldım. Filmi izledikten sonra, hatta biraz daha dürüst konuşmak gerekirse, bu yazıyı yazdıktan sonra biraz internette acaba neler demişler hakkında diye okuma fırsatım oldu. Her alanda çok seslilik olduğu gibi, bu filmden de nefret eden bir topluluk var. Bu yüzden filmi izlemeden önce lütfen bu tarz yazıları okumayın. Bunun sebebi filmden bir anda soğuyabilirsiniz. Etki altında kalmadan izlemeye başlamak belki de en iyisi olacaktır.

Filmimizin konusu; İngiltere’de başbakanlık yapmış olan eski bir politikacı, anılarını yazması için bir yazarla anlaşır. Hayatını riske etmek pahasına, geçmişte sır gibi saklanan gerçekleri anlatmaya kararlıdır. Birde gazetecimiz vardır ki, bu hikâyeyi merak etmekte ve kendisi ilk ağızdan dinlemek istemektedir. Kendinden önce bu işi yapan gazetecinin başına gelenler acaba kendisinin de başına gelecek midir, yoksa araştırmacı-gazeteci rolüne soyunarak biraz daha heyecan mı arayacaktır?

Durağan bir senaryonun etkisinden kaynaklanan durağan bir film olarak göze çarpıyor ilk başlarda. İngiliz esintilerinin olduğu bir film izlenimi sunuyor bize, lakin güneşi bir kere bile göremedim. Filmin kendisinden bahsedecek olursak, tamamı durağan olan bu filmin ilk 35?40 dakikası gerçekten geçmek bilmiyor. Ama ondan sonra bir kıpırtı oluyor filmde. Sizde bir şeyler olacağı havasını alıyorsunuz. Bunun sadece basit bir başka ve onun hikâyesini yazmak isteyen gençten ibaret bir film olmadığı konusuna geliyorsunuz. İşte buradan sonra film kendini izlettirmeye başlıyor ve klasik tabirle sizi hafiften esir almaya başlıyor. Sizde bu sırada artık filmde ilerleyen sahnelerde neler olacak tarzından düşüncelere girmeye başlıyorsunuz yavaş yavaş. Başlarda ne kadar duran dediğiniz film, artık kendini bir an önce bitişe götürmek istermiş gibi davranıyor size.

Bir süre sonra zaten içinde aksiyon ve gizem varken, birden işin içine gerilim öğesi de dâhil oluyor ve artık kilitlenme durumuna geçiyorsunuz. Film biraz politika üstüne kurulu olduğundan ve politikaya biraz merakınız varsa (benim yok, anlamam) size daha ilgi çekici gelebilir. Amerikanın dünyayı nasıl kendi çapında bir sömürge haline getirdiğinden ve nasıl bunu ince ince işlediğini anlatıyor. Açık söylemek gerekiyorsa, film sonuna kadar size kendini hiç belli etmiyor ve aynı gizemi başarılı bir şekilde koruduklarını söyleyebilirim.

Polanski filmlerinin sonları her zaman ilgi çekicidir. Aynı şekilde her zaman savunduğum, kendime has bir tezim vardır. Bir film başlangıçta ne kadar ilgi çekici olsun, ne kadar süper olursa olsun ama sonunu eğer getiremiyorsanız, o son sanki pazardan kilosu 2TL?ye alınmış havası yaratıyorsa sizde hiçbir şeye benzemez. Ama işte burada öyle olmuyor. Filmi inanılmaz bir şekilde bitirmekle kalmamışlar, aklınıza kazınmasına neden olmuşlar. Her şeyin bittiği anda yani filmin sonunda tamamen ters köşeye yatıyorsunuz ve o dudaklardan bir ”oha” kelimesinin çıkışına şahit oluyorsunuz.

Biraz oyunculara değinmek gerekiyor sanırsam. McGregor ve Brosnan çok sağlam oynamışlar. Başrolde olmasına rağmen, McGregor’un performansı, Brosnan’ı resmen bir köşeye atmış ve film boyunca onu oraya gömmüş. Çok üstün bir karakter çizmişler gibi duruyor ve aynı zamanda böyle bir durumun üstesinden gelmekte basit değildir. Tam bir gazeteci havasını bize yansıtmışlar. Güzeldi.

Sonuç olarak; aranan film modeli budur benim için. Her ne kadar üst-üst seviye olmasa bile güzel bir film olarak arşivime ekleyeceğim. Soğuk renklerin hâkimiyeti sayesinde kasvetli bir film olan, kurgusu mükemmele yakın olan ve kendi üstünde hata aratmayan bir film. Siz filmdeki olayı takip etmek isterken ve acaba sonunda neler olacak diye düşünürken bir anda filmin sonuna geldiğinizi anlıyorsunuz. Bir çırpıda bitivermiş film ve sonunda yaşadığınız inanılmaz haz duygusu gibisi yoktur. Son zamanlarda izlediğim ki son zamanlarda baya bir film izledim; en güzel ve en sağlam duran filmi. Bir yerde okuduğuma göre Türkiye ye geliş tarihi 2011 olarak yazıyordu. Bilmiyorum ne kadarı doğru ya da doğrulanmıştır ama siz bu filmi mutlaka izleyin.

Not verme konusunda biraz bonkör olacağım ama bunun yönetmenle ya da oyuncularla alakası yok. Filmin bana ne kattı, bütün meseledir.10/8.0 iyidir. Başarılı bir yapım, hatta 2010?un en iyilerinden biri. Bu filme kefil olurum.

3 kişi bu yazıyı beğendi. Ya siz?