Beynelmilel

fafatuka
25.10.2009 - 2:02
Dram Komedi
7 Yorum

Nice hüzne tanıklık eden bir tarihimizin olduğu hepimizin malumu. ?O hüzne değer miydi yaşananlar?? sorusunun cevabı ise meçhul. Beynelmilel?i izleyip filmin sonuna geldiğimde aklıma takılan soru tam da buydu: ?Değer miydi??.

Efendim, 80 ihtilali olmuş, millet zabt u rabt altına alınıp sıkıyönetim ilan edilmiş, sokağa çıkma yasağıyla da kapılara kilit vurulmuştur. Adıyaman?da gevendelik yaparak hayatlarını kazanan bir grup insan için bu durum hiç de cep açıcı olmaz. Kendilerince bir çözüm yolu bulsalar da buldukları seyyar gazino buluşunun sonu parmaklıklar ardında biter. Hiç bir siyasî örgüte mensup olmayan ama mesleklerini de gece icra etmek zorunda oldukları için yasağa karşı gelmek durumunda kalan müzisyenler, yerel sıkıyönetim komutanının emriyle bir bando kurmak üzere görevlendirilir. Bandonun ne demek olduğunu tam kavrayamasalar da askerle çatışır duruma düşmemek için yeni işlerine ve dahi sazlarına dört elle sarılırlar. Yaşadıkları kenti ziyaret edecek olan konsey başkanının gelişi için düzenlenecek karşılama töreni ise görevlendirildikleri en önemli vazifedir.

Bir yanda gevendeler karşılama töreni için hazırlana dursunlar, öte yanda bando şefi Abuzer?in güzel kızı Gülendam, üniversite öğrencisi Haydar?ın eğitim-öğretim faaliyetlerine(!) tabi tutulmaktadır. Hoş, Gülendam da bundan gayet memnundur. Haydar ağabey diye seslendiği genç, gözünde çoktan ağabeylik sıfatından çıkmış, sevdiceğiz makamına yükselmiştir de bu durum bir kendine bir de ona itiraf beklemektedir. Beklenen itiraf geciktikçe Gülendam ne yapsın, Haydar?ın devrimci söylemleriyle avunur. Kraldan daha kralcı olmaya heveslenir. Hatta Haydar?dan öğrendiklerini evdekilere büyük bir şevkle dikte etmeye çalışırken, ?Gazino kültürü kadını aşağılıyor!? gibi çıkışlarına ?Gazinoda kültür ne arar!? yanıtları bile kızımızı yıldırmaz. Sonunda Gülendam, sevdiği genç için yapamayacağı hiçbir şeyin olmadığını kanıtlayacaktır ama bu kanıt, sevdiklerinin başına bela açmaya delil olarak kayıtlara geçecektir.

Beynelmilel, büyük laflar etmeyen, az ama öz söyleyen bir film. 80 ihtilali bir çoğumuz için bilinmeyen ya da o zamanlar yaşımız çok küçük olduğu için hatırlanmayan bir olay. Yine de filmin, sıradan insanların olağandışı bir olaydan nasıl etkilendiğini anlamamızı sağlayacak kadar iyi olduğunu söyleyebilirim. Bunun için bazı küçük ayrıntılara dikkat etmek yeterli. Mesela, yere düşen propaganda mahiyetindeki bir pankartı yerden kaldırıp, öpüp başına götüren sonra da onu yüksekçe bir yere bırakan bir vatandaş, yurdunda söz sahibi olanlar içinde kendini nerede görür? Düğününde bile türküsünü yüksek sesle, çoşa çoşa söyleyemeyen bir vatandaşın sesini yükseltebileceği yer neresidir? Yukardakilere yaranmak adına onu bunu ispiyonlayan bir vatandaş, neye hizmet ettiğinin farkında mıdır? Ve uğruna kıyametler kopartılan onca şey zamana yeniliyorsa, onca can yakmak nedendir?

Filmimiz oyuncuları, hikayesi ve görselliğiyle Türk film sektörünün yüz akı işlerinden biri. Benim içinse, gerçekte neyin değerli olduğunu hatırlatması açısından ayrı bir yere sahip. Gerçekten de, madem ki sonunda rahatça konuşabilecek, tartışabilecek, yazabilecek, dinleyebilecektik; o kadar korkulan ve yasaklanan şeyler onca acıya değer miydi?

5 kişi bu yazıyı beğendi. Ya siz?

Paylaş

Etiketler:

Gizle/Göster

Yorumlar:

"Beynelmilel" yazısı hakkında toplam 7 Yorum yazıldı. Siz de bu yazı hakkında yorum yazabilirsiniz.

Hect. 29.10.2009 - 14:14

Zamanında o kadar acılar yaşanmasaydı, belki bugün bu kadar özgür olamayacaktık. 80′de idealist gençler, birçok şeylerini kaybetme pahasına, güzel ve özgür bir dünya için didindiler ve gelecek kuşaklara özgürce yaşancak bir dünya braktılar. Ayrıca, yazın güzel olmuŞ tebrikler. Son dönemde izlediğim, başarılı Türk Filmleri’den biriydi.

fafatuka 30.10.2009 - 11:11

Teşekkür ederim Hect. Şimdi bize düşen onların fedakarlıklarını boşa çıkarmamak, çabalarının boşuna olmadığını göstermek olmalı.

aslı asya 13.11.2009 - 14:14

zamanında çok fazla haksızlıklar yaşanmış , birçok aydın insanımızda bu engame içinde yitirilip gitmiştir.şimdi ise bizim özgür olduğumuzu sanmamızın nedeni bunların üzerinde çokça düşünmemek , birazda sineye çekmek aslında..

nesli 07.8.2010 - 21:21

tam da dönemin modernize olmuş 12 eylül senaryosuna gene uygun bir filmdir.oyuncular iyidir hoştur filandir falandır amma velakin bu konuyu modernize etmek birsürü insanın acı anıarından prim yapmaya denktir.bu anlamda ben 12 eylül üzerinden kazanılan her bir senaryonun karsısındayım.bari bunu moda haline getirmeyelim taraftarıyım.bu dönemde gercekten bu acıları cekmiş birsürü insanın yarasına tuz basmaktan baska bir şe değildir bu

Ethem Sak 07.8.2010 - 22:22

evet, acısı olanda yarası olanda geçirdi o zor günleri fakat bir tarih kaldı unutulmayacak olan.
yaşdık bitti den ziyade farklı bakış açılarıyla, belkide göremediğimiz yada bilemediğimiz, katıldığımz, itiraz ettiğimiz birbirinden farklı olaylar ve hangine yetişebiliriz.

biraz bilgi amaçlı, biraz tarih ama yaşanan yer Türkiye.
unutmamakta lazım, acıtmamakta.

Mesela ben, bilakis bilemem o yılların acılarını yada yaşananları. Bir örnek olur, bir fikir olur yada sanata bakarım, sanatçılığa.

nesli 07.8.2010 - 22:22

işte tam olarak kızdığım da bazı değerlerin meta olarak kullanılması nerde yaratıclık nerde üretkenlik!bilgilenmek o dönemi iyi bilmek okumaktan ibaret olmalıdır.yasamışlıkların kullanılması,anıların paraya cevrilmesi,bizim halkımızında ağzı acık ayran delisi gibi bunu izlerkenki yapay duygusallığı!!!ayrıca nerde bu devlet nerde bu sinema sektörü :P

aslı asya 09.8.2010 - 21:21

beynelminel gişe hasılatları kırmadı veya şimdilerin medyasında olduğu gibi reklamlarından gelen gelirleri tüm ekip toplanıp anca sayabilmiş değiller. oyuncularının künyesine işlenmiş bir yıldız olabilmiştir.ben bu filmde ticari bir kaygı göremedim.öyle olsa özgü namal soyunmuştu emin ol.ama kendi adıma bu(nun) gibi ticari kaygısı olmayan ve kötü anılarda olsa bazı ülkemiz karanlıklarına ışık tuttukları için minnettar kalacağımı biliyorum.neticede biz o günleri yaşamadık.evet hikayelerini duyduk dinledik okuduk yada..hem her zaman farklı bir gözden dinlemek aynı etkiyi vermedi.yaşandı bitti demek ulusun kendine ihanetidir.ne de güzel demiş Atam “geçmişini bilmeyen geleceğine sahip çıkamaz”..

Yorum Yaz:

Yorum yazarken adınız, soyadınız, e-posta adresiniz ile yorumunuzu mutlaka girmelisiniz. E-posta adresiniz burada gözükmeyecek ve aynı zamanda başkalarıyla kesinlikle paylaşılmayacaktır. Lütfen yazı ile alakalı yorumlar yazmaya özen gösteriniz. Aksi halde yorumunuz yayımlanmayabilir.