Dünyanın Sonundaki Ev

Ethem Sak
21.4.2010 - 0:00
Dram Romantik
4 Yorum

Colin Farrell, son zamanlarda filmlerini takip listeme aldığım isimlerden birisi. Kendine öz hareketleri ve duygusal, şaşkınlık hali yada dram türü durumlarda oldukça başarılı ve ânı yaşatabilen ender oyunculardan birisidir benim için. Şöyle bir durumda, bknz; Durum vahim ve ne yapacağını bilemeyen bir adam. Bu haldeyken bile olması gereken refleks halindeki mimikleri (olması gerektiği gibi) ve bedensel dili o kadar doğal yapabiliyor ki, o dramın içerisinde düştüğü durumdaki performansından dolayı keyif alıp güldürebiliyor da.

Dünyanın Sonundaki Ev filminin vitrindeki yerini farkedebilmem tam 6 senemi almış. Sonunda filmi izlemenin verdiği anlamsız keyifle yazmaya koyuldum. Başta, bahsettiğim gibi beni yanıltmayan Colin Ferrell’in performansından memnun kaldığımı belirtmekle beraber, anlamsız oluşunun nedeni, film tam olarak ne çok iyi nede çok kötüydü.

Filmde inanılmaz bir dostluk varki, sevdiği insanı, evini ve ailesini paylaşabilecek kadar birbirlerine bağlı iki insanın dostluğunu anlatıyor. Ayrıca film için her ne kadar eşcinselik içeriyor denilsede aslında, Bobby (Colin Farrell) ve Jonathan (Dallas Roberts)’ın yakınlaşma sahnelerinin aralarındaki bağlılığı gösterdiği kanısındayım ki ilerki sahnelerde benzer kareler görünmüyor. Tabiki eşcinselliğinde yer aldığını göreceksiniz. Her ne kadar ayrı dünyalardan hayata baksalarda ve birbirlerine uzak kalsalarda içlerindeki dostluğun daimi olduğunu görebilmemiz istenilmiş.

Aşk, sevgi ve dostluk adına farklı bir pencereden bakabilen bir anlatım ve bu bağlamda harika bir filmdi.

Fakat…

Dünyanın Sonundaki Ev (A Home At The End Of The World) filmini seyir halinde keşfetmeye başladıktan sonra daha farklı senaryolar yada daha farklı bir son bekliyorsunuz. Film hikaye olarak beklentilerinizi karşılamıyor diyebilirim. Tabiki bu benim görüşümdür.

En başta Bobby (Colin Farrell)’in çocukluk sahnesindeki dramatik olayla filmin ilerleyen sahnelerinde bir bağ kurulamamış olması kafalarda soru işereti bırakırken, iki dostunda sevdiği tek kızın (Robin Wright Penn) aniden gidiyor olmasının nedenide açıklanmadan sona eriyor. Birde çocuk kimdendi ve Jonathan’ın hastalığının ne olduğu sorusuda ortada kalıveriyor.

Gelelim filmin seyrine…

Film Bobby’in (Colin Farrell) küçüklüğünden başlıyor. Abisine olan sevgisini ve onunlayken mutlu olduğunu hissettiren, belki bazılarımızın küçüklüğünü hatırlatan hoş kareler (istisnalar hariç). Ardından çok sevdiği abisinin bilmeyerek ölümüne neden oluşunu gösteriyor fakat bununla ilgili filmin ilerleyen zamanlarında beklentiye girmeyin çünkü alakasız bir ön girişle karşıkarşıyasınız. Zaman Bobby’in yetişkinlik zamanına, Jonathan ile tanışmasına geçiyor. Saçlar uzun, deri mont ve sıkı bir dostluğun ilk adımları derken, aralarındaki sıcaklık birden eşcinselliğin eşiğine geldi gelecek derken Jonathan bunu kabullenmeyip uzaklaşır. Uzaklaşır uzaklaşmasınada yıllar sonra tekrar bir araya geldiklerinde tam tersi, Jonathan artık küçük öpücükler basamağını çoktan aşmış kendi özgür iradesini gönlünce kullanmış, tercihini yapmıştır bile.

Beraber aynı evde yaşadıkları kız arkadaşları olan Robin Wright Penn’e Bobby’ninde aşık olması işleri karıştıracak gibi görünsede olayın esrar perdesi aralanır ve büyük bir olgunlukla dostluklarını pekiştirirler. Artık iki erkek:P bir kız aynı evde ve kendi çocuklarıyla yaşamaya başlarlar. Yeni bir hayat, yeni bir yer ve dünyaya yeni gelen bir bebek. Üç aşığın ortak mevyesi diyelim çünkü filmin sonunda kadar bebeğim kimden olduğu ifade edilmedi.

2004 yapımı olan Dünyanın Sonundaki Ev (A Home At The End Of The World) filmi aynı adlı kitapla Michael Cunningham tarafından yazılmış olup filmin senaryosunda da kendileri bulunmaktadır. Filmin yönetmeni Michael Mayer.

Colin Ferrell’in oyunculuğunu beğenen izleyicilerime kesinlikle tavsiye ediyorum ki, performansından hiç birşey kaybetmemiş. Sıradışı olmasada hayata farklı pencelerelerden bakan insanların bile dost olabileceklerini gösteren, kötü senaryosu olsada hayata farklı bir açı veren bir film oldu.

Karar sizin…

2 kişi bu yazıyı beğendi. Ya siz?

Paylaş

Etiketler:

Gizle/Göster

Yorumlar:

"Dünyanın Sonundaki Ev" yazısı hakkında toplam 4 Yorum yazıldı. Siz de bu yazı hakkında yorum yazabilirsiniz.

özkan raf 21.4.2010 - 10:10

fragmanında süper ötesi bir orjinallik göremedim ama izlenebilecek bir filme benziyor…

Ethem Sak 21.4.2010 - 12:12

Filmin izlenilebilirliği var, fakat her kitle için keyif vericimidir, hayır.
Filme Colin Ferrell’in performansını izlemek için bakabilirsiniz (hayranlarına kesinlikle öneririm), olmadı farklı bir pencereden hayata bakmak yada farklı dostlukları tanımak isteyenlerin sıkılmadan ama çok acayipde keyif alamadan izleyebilecekleri bir film.
Senaryodan pek keyif aldığımda söylenemez ama.

Ne iyi nede kötü, alıcıya göre değişen bir film.

Lavinya Oz 22.4.2010 - 16:16

İzledim.
Güzeldi.
Evet “farklı dostluklar”.

Önce yani film başladığında pek de dikkatimi çekmedi sonra Corin Ferrell’i gördüm ve seyre koyuldum. Oyunculuğunu beğendiğim oyunculardan biri. Hangi film olursa olsun performansı izlenesi bir performans ;)

Bu arada “Telefon Kulübesi” ni izledin mi?
İzlememiş olma ihtimalin yok gibi geliyor ama izlememişsen şiddetle tavsiye ederim.

Saygılar

Ethem Sak 22.4.2010 - 16:16

Farklı dostluklar:) Başlarda sıkıcı glsede sonraları Colin Ferrell farkını yaşatıyor.

Telefon Kulübesi, izlemez olurmuyum :) bak bu filmi yazmamışız;)
Ama yıllar oldu izleyeli yazmak için tekrar izlemek lazım. Çok güzel filmdi.

Yorum Yaz:

Yorum yazarken adınız, soyadınız, e-posta adresiniz ile yorumunuzu mutlaka girmelisiniz. E-posta adresiniz burada gözükmeyecek ve aynı zamanda başkalarıyla kesinlikle paylaşılmayacaktır. Lütfen yazı ile alakalı yorumlar yazmaya özen gösteriniz. Aksi halde yorumunuz yayımlanmayabilir.