Hotel Rwanda

• Fatih Alper Özen
• 23.1.2012 - 0:00
• Biyografi Dram Politik Savaş
• 1 Yorum

Ne de zordur bir avuç toprak paylaşmak
imkansızdır bir arada yaşamak
karşına baksan görürsün dostunu
yoksa sen hala anlamadın mı bunu

İnsanların suçu yoktur savaşlarda
tek suçlu varsa o da garip politika
bir yere varılmaz bu boş kafalarla
sınırlar yalnız duvardaki haritada

Rashit’in “Çok Mu Zor” adlı bu şarkısının sözlerinden sonra bu yazıyı bitirsem aslında bütün filmin bi resmini çekmiş olurum sanırım. Tıpkı bu parçalanın sözlerindeki gibi, dize dize, kelime kelime anlatılan aynı. Neden bu zulüm diye sorup durdum kendime? Neden insan toprak, ırk, din, farklılık gibi durumları bahane ederek öldürür ötekini ya da neden kendisine benzemeyenleri ortadan kaldırarak mutlu olmaya çalışır?

Hotel Rwanda filmini tipik bir Amerikan film endüstrisi üretimi bir yapımı olarak bekliyodum. Bu sebeple uzun zamandan beri hakkında oldukça olumlu şeyler duymama rağmen izlemeyi erteliyordum. Fakat geçenlerde “Sinemada İnsan Hakları” ile ilgili filmleri yorumlayan çok sevdiğim bir sinema eleştirmenin bu filmi listenin en tepelerine koyduğunu görünce izlemeye koyuldum. Ruanda’da 90′lı yıllarda yaşanan iç savaş ile ilgili seneler önce TV’de yanılmıyorsam Çoşkun Aral’ın bir programını izlemiştim ve o gece gerçekten uyuyamamıştım. Birbirine düşürülen iki farklı ama neredeyse aynı ırkın savaşı. Evet yanılmadınız bu birbirine düşürmeyi o bölgedeki sömürgesini devam ettirmek isteyen, paradan ve güçten başka hiçbir şey düşünmeyen çok çok uygar, gelişmiş, modern bir Avrupa devletinin hükümeti yapıyor.

Film 90′ların ortasında Ruanda’da Hutu ve Tutsi kabilelerinin gergin kutuplaşmalarının görüntüleriyle açılıyor. Ruanda’da Belçika merkezli bir otel zincirinin müdürü konumundaki Paul Rusesabagina’nın gerçek hikayesi bu film. İşini iyi yapan, yardımsever ve dürüst bir aile babası Paul. Karısı ise sözde düşman ilan edilen kabileden birisi. İç savaşın başlaması ile azınlık olanlar diğer kabile ve hükümete bağlı askerler tarafından katledilmeye başlanıyor. Adamımız ise çalıştığı otele bir zincir otel olmasına rağmen komşuları tanıdıkları, turistleri kısaca yardıma ihtiyacı olan herkesi almaya çalışıyor fakat Birleşmiş Milletlerin adamları geri çeklinice bir başına kalıyor. Ülkedeki kaos ve savaş ortamı kıtlağa, susuzluğa yol açıyor. Tüm imkansızlıklara rağmen soykırımın önüne geçmek için eşiyle birlikte mücadele veriyor. Katledilmek istenen bir halkı otele tıka basa yerleştiriyor adeta. Milisler durumu öğrenince ise hem kendisinin hem de ailesinin hayatı ciddi anlamda tehlikeye giriyor. Filme gerçekten insanı içini sızlatan sahneler var.

Filmin hikayesini gerçek ve yaşanmış bir katliamdan alması bir yana böyle bir olay yaşanamamış bile olsa bizi inandıracak kadar etkili bir anlatıma ve yalınlığa sahip. Ayrıca film boyunca Birleşmiş Millet’lerin acizliği, Belçika’nın o yıllardaki hükümetinin kan ve acıdan beslenen iğrenç politikasını, Fransa gibi güçlü bir ülkenin başkanın korkakça ve bencilce açıklamalarını, belki de yaşanmış en büyük soykırımlardan birini tüm insanların evlerinde TV’lerden izleyip yazık dedikten 10dk sonra hepsinin unuttuğumuz gerçeğini yüzümüze yüzümüze vuruyor. Evet özellikle bu TV’de izledikten hemen sonra unutmamız olayını filmde çarpıcı bir şekilde dile getiriyor bir gazeteci. Ben filmi izledikten sonra aslında dünyada yaşanan bütün bu tip cinayetlerde hepimizin payı olduğunu düşünüyorum. Göz yumuyoruz. Unutuyoruz
Bu arada bunu söylemek kanımı donduruyor ama iç savaşın yaşandığı o yıllarda ülkede 3 ay gibi bir sürede 800.000 kişi ölüyor.

Hotel Rwanda’nın başrol oyuncusu gerçek bir kahramana can vermiş. Don Cheadle’ı bu rolüyle asla unutmayacağım. Albert Camus’un da dediği “Yaşayacaksan kahramanca yaşayacaksın”. Onlarca insanı para pul itibar hatta kendi ailesini, canını bile düşünmeden feda eden bir adam bu bahsettiğimiz. Ama asıl önemli olan ise bu kahramanı merkez alarak dünyada neler olup bittiğini bir belge niteliğinde asla unutulmayacak bir şekilde beynimize kazıyan eleştirisel bakış açısı. Gerçekten bu kadar korkmadan dünya devlerine giydiren bir yapım son yıllarda izlememiştim.
Aynı zamanda bu filmi izlerken gözyaşlarımı tutamadığımı da belritmem gerek. Çok acıtan bazı sahneler mevcut zira.
Bu film insanlığın kimler tarafından nerelere götürüldüğüne dair enfes bir tecrübe. Hotel Rwanda unutulmaz bir sanat eseri.

4 kişi bu yazıyı beğendi. Ya siz?