Selvi Boylum Al Yazmalım

• fafatuka
• 23.4.2010 - 1:01
• Dram Romantik
• 12 Yorum

Güzide sitemin, bence tüm zamanların en iyi Türk filmi Selvi Boylum Al Yazmalım’dan mahrum kalmaması düşüncesiyle klavye başına oturduğum bu yazımda; tamamen nesnel bir üslup kullandığımı, filmi her bakımdan eşit mesafelerle değerlendirdiğimi, çıkarımlarımın tamamen sinema sanatı adına bir değerlendirme olduklarını katiyen iddia etmiyorum ey okur! İlk cümlemden belli olduğu üzre, Selvi Boylum Al Yazmalım, daha iyisi çekilse bile ki çekilemedi henüz, bence en güzide, en nadide, en sevilesi Türk filmidir vesselam. Aynı fikirdeysek, gel bu güzel filmi beraber yâd edip “Sevgi neydi?” sorusunu tüm kalbimizle bir kere daha yanıtlayalım.

Çoğumuzun malumu olduğu üzre güzeller güzeli köylü kızı Asya ile yakışıklı çapkın İstanbullu İlyas’ın yüreklerini ellerinde hissedecek denli sıcak aşklarıyla başlar Selvi Boylum Al Yazmalım. Sonrasında belki kültür farklılığından, belki İlyas henüz olgunluk çağına ermediğinden iletişimsizlik baş gösterir iki sevdicek arasında. İlyas’ın kendince teselliyi başka bir kadında bulduğunu öğrenen Asya, çocuğunu alıp bilmediği yollara koyulur yine bilmediği yerler için. Asya’nın bir planı yoktur ama kader onun için bir şeyler ayarlamıştır.

Cemşit’in hayatlarına girmesiyle, daha doğrusu bebesini alıp kendini yollara vurmuş yalnız ve kalbi kırık bir kadının Cemşit’in hayatına girmesiyle filmin seyri bildik aşk kilişelerinden sıyrılmaya başlar. Karısını ve çocuğunu kaybettiği günden beri yalnızlığı arkadaş edinmiş Cemşit; dürüstlüğü, yardımseverliği ile biz izleyicilerden çoktan tam puan almıştır ve çok geçmeden Asya’nın takdirini ve oğlu Samet’in de kalbini kazanır. Bir süre sonra hayatları tam da bir rutine oturmuşken beklenmedik bir kazazede Asya’yı hayatının sorusuyla yüz yüze getirecektir: Sevgi neydi?

Sahi, neydi sevgi? Asya ile İlyas’ın ilk karşılaştıklarında içlerine düşen kor muydu? İlyas’ın elinin Asya’nın eliyle buluştuğunda hissettikleri yürek sıcaklığı mıydı? Asya’nın İlyas’la evlenmek için ailesine karşı gelme pahasına ortaya koyduğu cesareti miydi? Dağa taşa, uçan kuşa çoşkuyla ilan ettikleri sevinçleri miydi?

Belki bunların hepsiydi, belki birazı; ama görünen o ki İlyas’a yetmedi. Bir köylü kızını eş olarak sevdi ama onu arkadaş edinemedi. Bu yüzden iş yerinde yaşadığı sorunlarını, “Anlatsam anlar mı ki?” cümlesi ile biten şüphelerini başka bir kadınla dağıtmaya çalıştı. Aşkın sefasında seyrü sefer etmeyi bildi ama cefasında fedakarlık yapmayı, kıymet bilir olmayı beceremedi. Oysa sevgi, yukarıda yazdığımız cümlelerden ibaret değildi. Yandığı yerde kül olmaması için emeğe, fedakarlığa, iyiliğe ve arkadaşlığa ihtiyacı vardı. İlyas, sevgi’nin ihtiyaçlarını bilemedi, sevgi alevlerinin sonsuza kadar kendiliğinden tüteceğini sanması en büyük yanılgısı oldu.

Cemşit’in değeri tam da bu olguda ortaya çıktı. Asya ona ilk görüşte aşık olmadı belki ama karşılıksız iyiliği, fedakarlığı, önemsenmeyi, kol kanat gerilmeyi, iyi bir eş ve iyi bir baba modelini Cemşit’te gördü. Cemşit, Asya için ilk göz ağrısı kadar olamadı belki ama her zaman tutunabileceği ve hep güvenebileceği bir dal oldu. Sönmeye yüz tutan ateşi harlayan, canlandıran Cemşit’ti. Öyle ki Asya gözü kör bir aşkın değil ama karşılık beklenmeyen, saf iyiliğin, candan dostluğun ve emek harcanmış bir sevginin kölesi oldu.

Selvi Boylum Al Yazmalım için dört dörtlük bir film demek yanlış olmaz kanımca. Rahmetli Cengiz Aytmatov’un bir hikayesinden Ali Özgentürk’ün kaleme aldığı senaryo ancak usta bir yönetmenin eline yakışırdı, Atıf Yılmaz kariyerindeki en iyi işlerden birini çıkarark senaryoya hayat verdi. Güzeller güzeli Asya rolünde, bence o dönemde Türkiye’nin en güzel kadını olan Türkan Şoray’dan başkası düşünülemezdi. Yakışıklı, çapkın İlyas için, genel olarak pek beğenmesem de, Kadir İnanır’ın çok uygun olduğunu, onun da hayatındaki en unutulmaz rolünü oynadığını itiraf etmem gerek. Dürüstlüğü, efendiliği, adam gibi adam olduğu yüzünden okunan Ahmet Mekin ise Cemşit’in ta kendisiydi adeta. Bütün bunlara Cahit Berkay’ın hâlâ unutulmaz, hâlâ etkileyici, hâlâ Türk filmleri içinde en güzel film müziği olduğunu düşündüğüm bestesi eklenince ortaya şahane ötesi bir film çıkmıyor mu ey okur?

Sen de Asya ile İlyas’ın ilk karşılaşmalarında yüzünde tebessüm hissetmedin mi? İlyas’ın elini uzatışında “Seninim işte, al götürsene beni.” diyen Asya ile için gitmedi mi? “Onu bekliyor belli. Beni beklesin istiyorum.” diye düşünen Cemşit’i için burkularak izlemedin mi? Yıllar sonra İlyas’ı karşısında görünce elindeki odunları paldır küldür düşürüp ancak dizleri üstünde şömineye ulaşabilen Asya ile yüreğin sıkışmadı mı? Cemşit’in “Kocası olduğunu bilseydim yardım eder miydim? Ederdim, yaralıydı.” diyen iç sesini duyunca Cemşit’e hayran olmadın mı? “Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu, emekti…” diyen Asya’ya hak vermedin mi ey okur?

34 kişi bu yazıyı beğendi. Ya siz?