Daha önce Buz Devri, Kung-fu Panda gibi kaliteli yapımların üstesinden gelmiş bir firmanın garantisiyle karşımıza çıkan bir film, Angry Birds: Rio. Hırsızların kafeslediği çeşitli tropik kuşları ve birbirine zincirlenmiş Mavili ve Harika’yı kurtardığımız Angry Birds: Rio oyununu büyük bir zevkle oynamış biri olarak filmini de benzer güzellikte buldum. Hikayenin akışı, harikulade çizimlere sahip kuşlar ve Rio görüntüleri, 3D izlediğinizde büyülenebileceğiniz dans ve uçuş sahneleriyle mükemmel bir çizgi-animasyondu.

Animasyon-filmlerden hoşlanıyor veya bu kızgın, minik kuşları seviyorsanız, eğlenceli, rengarenk ve tutarlı oluşuyla beğeni toplayan Rio’yu  mutlaka izlemenizi tavsiye ediyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 01 July 2011 00:04 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Her neyse, devam etmek gerekirse: Ruhlar aleminde sıkışan filmin baş karakteri Chihiro, ailesini de kurtararak eski hayatına geri dönmeye çalışıyor. Bu serüveninde ona Haku ve diğer arkadaşları yardım ediyor. Fakat bu sıradanlığın dışında, serüvenin başlayacağı dakikalarda Chihiro’nun babası domuza dönüşmeden önce ukalalığıyla son kez şu cümleleri sarfediyor: “Endişelenme. Baban burada. Kredi kartları ve nakit parası var.” Ve sonrasında ebeveynlerin yedikleri yemek yüzünden domuza dönüştüğünü görüyorsunuz. Zenginliğin, kibirin insanı getireceği son nokta olarak bunu algılamıştım ben.

İlerleyen sahnelerde, No-Face (Yüzsüz) bir karakter orataya çıkıyor, konuşamayan. Chihiro’yu, ruhlar alemindeki adıyla Sen’i, takip eden Yüzsüz, ona bir şeyler vermeye çalışıyor ve her seferinde Chihiro’nun alçakgönüllülüğü verileni kabul ettirmiyor. Daha sonraki sahnelerde, Yüzsün’ün hediyelerini kabul edenler onun tarafından yeniyor. Paraya olan düşkünlüğün kötülüğe hizmet ettiğine dair ince mesajlar buralara serpiştirilmiş.

Chihiro’nun kilitli kaldığı yer ruhların kendilerini temizledikleri hamamvari bir ortam, ve burada insanları pek sevmiyorlar. “Sizler çok pis kokuyorsunuz” diyor hamamdaki bir kurbağa. İnsanlar, maneviyata eğilmediklerinde, dünyevi varlıklarıyla kirleniyor mesajı alınabilir eğer istenirse. Filmde aklıma şu an gelmeyen bir sürü mecaz-ı mürsel örneğiyle karşılaşacaksınız.

Sadece mesaj kaygısı güderek izlememeli filmi. Senaryonun bir “film” atmosferine soktuğu ve sürekliliği sağladığını söylemek gerek. Filmin bir kısmını dahi izlemeyecek olursanız anlatılmak istenileni anlamadan Chihiro’nun ailesiyle eve dönüşüne şahit olursunuz sadece. Müzikleri ruhu dinlendirir nitelikte, ve sahnelerin animasyon ruhuna uygun. Görselliği gözlere güzel bir şölen yaşatıyor. Öte yandan, eğlenceli sahneler kadar ürkütücü sahneler içeren bu filmin bir çocuk filmi olmadığını söyleyebilirim. Aile filmi olup olmadığına da emin değilim. En iyisi, siz bu filmi oturup eğlenceli bir anınızda tecrübe edinin (arkadaşlarınızla veya sevgilinizle, mümkünse ebeveynlerinizle de olabilir), böylece ne demek istediğimi anlayacaksınız ve filmin ardından duygu yoğunluğuna kapılmış olduğunuzu farkedeceksiniz.

Bu yazı rahmetli tarafından 16 January 2011 20:03 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İdil Ar’ın “İstanbul”,  Nurbanu Asena’nın “İstanbul’da Sıradan Bir Gün”, M. Melis Bilgin’in “Tetrist”, Işık Dikmen’in “Şekerleme” ve Dilara Polat’ın “İstanbul Martısı” adlı kısa canlandırma filmlerinin yer alacağı film gösterimi ile ilgili ayrıntılı bilgilere aşağıdaki adreste ulaşılabileceğinizi ekleyerek hem projede çalışan ve film üreten tüm arkadaşları kutluyor hem de alınlarının terini, ellerinin boyalarını henüz silmiş, emeklerinin keyfini sürmeyi hak eden Canlandıranlar gönüllülerinin bizleri 11 Aralık Cumartesi günü , saat 18.30′da keyiflerini ve heyecanlarını paylaşmak üzere Santralistanbul’a davet ettiklerini bildirmek istiyorum. Haydi çizgi film izlemeye!

Canlandıranlar Yetenek Kampı Resmî Web Sitesi

Bu yazı fafatuka tarafından 09 December 2010 17:14 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dünya sinemasında kendi tarzımızla, adımızla daha bir Türk sineması olgusu oluşturabildiğimizi söyleyemeyiz, kaldı ki animasyonda iddialı olalım. Gözümüzü dört açıp hayranlıkla izlediğimiz bir Oyuncak Hikaye’miz, bir Wall-E’miz, bir Mary ve Max’imiz kim bilir ne zaman olacak. Ama bu demek değil ki elimiz böğrümüzde oturup bekliyoruz. Neyse ki kalemlerini savuran, hamurlarını alıp yoğuran böğür kaçkını ellerimiz var.

Animasyonla uğraşanların Türkiye’deki şartları, ihtiyaçları, olanakları göz önüne alınarak tasarlanan bir projeden Sivri ekibi olarak henüz haberimiz oldu. Olur olmaz çorbada az da olsa bizim de tuzumuz olsun istedik ve siz sevgili Sivrisinema okurlarını ?Canlandıranlar Yetenek Kampı? projesinden haberdar etmeyi üstümüze vazife bildik.

?Canlandıranlar? projesi, ilk olarak 2008 yılında Berat İlk’in Bilgi Üniversitesi’nde film atölyeleri düzenlemesiyle başlamış. Canlandırma sineması ile ilgilenenlerin donanım kazanması, teknik açıdan daha kaliteli eserler ortaya çıkarılması ve yapılan çalışmaların arşivlenmesi amacıyla yola çıkılan bu girişim, İstanbul Avrupa Kültür Başkenti Ajansı etkinlikleri çerçevesinde 2009 yılında ?Canlandıranlar Yetenek Kampı?na dönüştürülmüş. Her yıl düzenlenmesi planlanan kamp, ücretsiz gerçekleştirilen atölye çalışmaları, paneller ve konferanslarla animasyon eğitimi ve üretimini kapsayan bir proje. İçinde canlandırma film yapım tasarımı, canlandırma sinemasında görsel efekt, kurgu, bilgisayarla canlandırma, çizerek canlandırma, karakter tasarımı, sinema dili ve grameri gibi bir çok atölye çalışmasının bulunduğu kampta bütün etkinlikler ücretsiz. Canlandırma Yetenek Kampı’na 18 yaşından büyük, amatör ya da profesyonel olarak canlandırma sinemasıyla uğraşan herkes katılabilmekte. Atölye çalışmalarının sonucunda katılımcıların ürettiği projeler arasından seçici kurul tarafından uygun görülenlerin, çeşitli uluslar arası film festivallerine gönderilmesi de planlananlar arasında. Bu yıl seçilen İstanbul konulu projelerin çekimine başlanmış bile, aralık ayında ise çekilen filmler uluslar arası film festivallerine gönderilecekmiş.

Ayrıntılı bilgi için projenin internet adresini yazımıza ekleyip proje çalışanlarına, gönüllülerine ve müstakbel katılımcılarına can-ı gönülden kolaylıklar, başarılar dileriz.

http://www.canlandiranlar.com/

Bu yazı fafatuka tarafından 17 August 2010 20:33 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

3 Eylül?de Türkiye?de vizyona girecek olan Universal Pictures filmi Çılgın Hırsız (Despicable Me), kötülük yaparak mutlu olan koca bir adam ile çok büyük bir hırsızlık yaparken hayatına giren üç küçük çocuğun hikayesini anlatıyor.

Dünyanın en büyük kötü adamı Gru (orijinalinde Steve Carell seslendiriyor) ve yardımcıları ?minyonlar? dünya tarihindeki en büyük soygunu planlamaktadırlar.

Büyük hırsızlıkta hedef ?Ay?dır. Kötülük planında her şey hazırdır; küçültme ışınları, dondurucular, karada ve havada savaşa hazır araçlar? Plan dışı ortaya çıkan ise üç küçük çocuğun Gru?ya hiç bilmediği bir şeyi gösterecek olmasıdır: içindeki baba olma potansiyelini!

Çılgın Hırsız?da kimin yaramaz, kimin terbiyeli olduğu ilk etapta belirsiz olsa da, hikaye ilerledikçe her şey ortaya çıkıyor. Gru insanlara kötülük yapmaktan hoşlanan bir karakter olarak ilk anda beliriyor. Alışveriş kuyruğundakileri dondurarak öne geçiyor, küçük bir çocuğu ağlatmak için ona balon hediye ediyor. Yüzyılın suçunu işlemeye hazırlanırken ise hiç bilmediği engellerle karşılaşıyor, babalık duygusu gibi? Gru?yu destekleyen anne karakteri (Julie Andrews) ise oğlunun yaptıklarını eleştiren ve biraz yetersiz bularak zekice davrandığını düşünen bir karakter? Gru?nun can düşmanı ise yine kötülük peşinde olan asosyal bir Vector, o da kendince çok başarılı bir kötü.

Çılgın Hırsız?ın en önemli karakterleri ise ?minyonlar?. Gru?nun dünyasında çok önemli yer tutan her biri farklı özelliklere sahip minyonlar filmin en eğlenceli unsurları aynı zamanda. Yeraltında yaşayan minyonlarkomik ve yaratıcı hayal gücünün eserleri. Masumluk ve fesatlığı bir arada bulunduran kendilerine has bu yaratıkların özel dilleri bile var.

Yönetmenliğini Oscar adayı Chris Renaud (kısa film ?No Time For Nuts?) ve Pierre Coffin?in (Pat et Stanley) yaptığı Çılgın Hırsız?da, The Office adlı dizinin yıldızı Steve Carell yanı sıra seslendirmede önemli oyuncular görev alıyor. Romantik komedilerin genç oyuncusu Jason Segel, Nickelodeon yıldızı Miranda Cosfrove ve Oscar ödüllü efsanevi oyuncu Julie Andrews. Filmin yapımcıları ise Meleandri?yle birlikte, Janet Healy ve John Cohen.

Sergio Pablos?un hikayesinden Cinco Paul ve Ken Daurio tarafından senaryolaştırılan animasyon komedinin müziklerinde de başarılı bir ekibin imzası var. Grammy ödüllü sanatçı ve satış rekorları kıran müzik yapımcısı, filmin müziğini Heitor Pereira?yla (İlişki Durumu: Karmaşık, Beverly Hills Çuvava) birlikte yapan Pharrell Williams.

Yapımcılardan John Cohen?in hepimizin içinde ifade edilmeyi bekleyen kötü bir yan olduğunu keşfettiğini söylerken, Gru karakterinin içindeki kötülük sayesinde filme müthiş komedi unsurları kattıklarını belirtiyor?

Çılgın Hırsız Gru, minyonlar ve üç küçük afacan Margo; Edith; Agnes 3 Eylül?de Türk izleyicisiyle buluşacak?

Filmin Türkiye resmi sitesi buradadır.

Bu yazı Ethem tarafından 03 August 2010 23:15 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Her zaman söylerim animasyonlar ve çizgi filmler bazen bir filmden daha çok keyif verir insana. Çağrıma ?Buyrun benim? diyen olduysa ya da en azından bir kısmı uyuyorsa size 2 dakikanızı almak istiyorum. Pişman olmayacağınıza da söz veriyorum.

Bu çizgi film bir çocuğa fazla gelebilir ince mizahıyla. Kahramanlarımız dolandırma yeteneği kuvvetli iki sıkı dosttur. Touliyo, maceraperest, iyimser duygusal arkadaşı Miguel’e göre daha realist ve katıdır. Bu iki kafadar kumarda altın şehri El Dorado’nun haritasını hile ile de olsa kazanırlar. Ancak haritanın izine düşmeleri tamamen tesadüf sonucunda olur. Şanslarının da yolunda gitmesiyle el dorado?da unutulmaz bir macera yaşarlar.

Her dakikasından keyif alacaksınınız. (izci sözü)
(Not: Mimiklere dikkat!!)

Bu yazı Asya tarafından 16 July 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Gelmiş geçmiş en ünlü yer altı serüvenini en uygun koşullarda anlatmak için ,yer altının en ünlü yönetmeninden başkası düşünülemezdi bir kere.Carrol?un Harikalar diyarı ve Aynanın içinden masallarını harmanlayarak,karşımıza 19 yaşında bir Alis?le çıkan Tim  Burton?un Harikalar diyarı olarak bildiğimiz yeraltının kaosu ve saçmalığına daha hikaye odaklı yaklaşacağını tahmin edemezdik kuşkusuz.

Özetle 19 yaşındaki Alis?in tavşan deliğinden ikinci kez  yuvarlanmasıyla ve harikalar diyarını ele geçirmiş kırmızı kralicenin emrindeki canavar Jabberwocky?i ?imkansıza inanmak? suretiyle alt etmesini konu alan bir filmi bize sunan yönetmen,giriş gelişme ve sonucu çok net bir hikaye anlatıyor.Tim Burton?un bütün bunları yaparken binbir şahanelikle bize aktardığı görsel şova rağmen,ona biraz huysuzluk edecek olursak ,en belirgin Tim Burton özelliği ?büyüklere masallar? bu sefer küçüklere doğru kaymış durumda diyebiliriz.Bu noktayı yapımcı şirkette onaylamış ki filmin 3D kopyaları vizyona Türkçe dublajlı girdi.Fakat masal küçük izleyici kitlesine kaysa da Tim Burton masala bakışını yine açıkça ortaya koymuş,orjinal hikayede Alis daha silik bir karakterdir ve karşısına çıkan tüm tuhaflıklar adeta başrolü oynar ve Alis?i yönlendirir.Fakat tim Burton?un diyarında baskın,yaşadığı zamana göre çok yenilikçi bir Alis buluyoruz.Ama Alis çok net bir şekilde başrolu üstlense de hikayenin bel kemiği tüm o tuhaflıklar (iskambil askerler,Stayne,tweedlle ve tweedelledum ,Cheshire kedisi,konuşan bitkiler ve daha niceleri görülmeye değer güzellikte) muazzam arka planda gözden kaçmadan seyirciye aktarılıyor.

Alis rolünde izlediğimiz Mia Wasikowska tamamen Tim Burton?un özel oyuncu tercihi. Mia?nın çok tanınmamış bir yüz olması karar aşamasında çok etkili olmuş.Yedinci kez Tim Burton?la çalışan çılgın şapkacı rolündeki Johnny Depp ise filmin en üst performans sergileyen oyuncularından birisi. Olağanüstü makyajı ve deli tavırlarıyla masalın içinde bize masallar anlatıyor.Yönetmenle arasındaki derin diyalogu filmde çok net hissedebiliyorsunuz.Kırmızı kraliçe rolündeki Helena Bonham Carter ise ekrana özel makyaja ek olarak 3D tekniği kullanılarak çıkmış.Sonuç bence mükemmel! Kırmızı kraliçenin gaddar ve kompleksli halleri sizi hem çileden çıkartıyor hem de çok güldürüyor. Kırmızı kraliçenin iyi kalpli kardeşi beyaz kraliçe ise (Anne Hathaway) en az kırmızı kraliçe kadar çatlak ama bir o kadar da iyi niyetli. Sadece Alis,Çılgın şapkacı ,beyaz kraliçe ve bazı yan rollerin gerçek oyunculardan oluştuğu filmde diğer tüm karakterler animasyon teknolojisi kullanılarak yaratılmış.Filmin çekim tekniğinde en çok ilgimi çeken ayrıntı ise sahnelerin yeşil ekran teknolojisi kullanılarak çekilmiş olması.Gerçek oyuncular yeşil bir arka planda görmedikleri karakterlerle sahneleri çekmişler ve animasyonlar daha sonra bu çekimlerin üzerine eklenmiş.Bu oyuncuyu zorlayan tekniğe rağmen,tüm bu karakterlerin yanında,iksir şişelerinden,dev çiçeğin kederine,Cheshire kedisini gülümsemesine,hareketli bitkilere kadar bütün bu detaylar bizleri bir masalın canlanmasına tanık ediyor.Tim Burton?un kadrajına giren her şey kusursuz bir görüntü kalitesine sahip.Derinden modern  çizgiler taşıyan kostüm tasarımları da cabası.

Ve Tim Burton?un harikalar diyarının en tuhaf yanı ise izleyiciyi tokatlayarak masaldan uyandıran gerçek bir son?

Bu yazı Selin tarafından 27 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu adamın öyle bir tarzı var ki, hani ya çok sevilen ya da nefret edilen enteresan tipler vardır ya, Roberto Benigni’yi de eğer bir kere sevmişseniz, hangi filmin içine oturursa otursun zevkle izlersiniz o filmi. Tam aksine ona gıcık kaptıysanız -ki ben bu nasıl olur pek bilemesem de :)- her hali, bütün o abartılı mimikleri, jestleri tek tek gözünüze batar, izlemeniz işkenceye dönüşebilir sanıyorum. Bu arada Pinokyo için demeyeceğim ama Hayat Güzeldir, Kar ve Kaplan gibi o nefis filmleri de güme gitmiş olur tabii.

Pinokyo’yu ayırdım çünkü gerçekten çok keyifli olmasına karşın bu bir koleksiyon filmi aynı zamanda. İtalyan komedyenin üslûbunun hastası değilseniz izlemeseniz de olur. Konu zaten mâlum, marangoz Geppetto Usta, kiraz ağacından bir kukla yapar ve ona Pinokyo ismini verir, bu kuklacık iyi kalpli ama haylaz mı haylaz bir velet olarak canlanır ve evden kaçar. Gezdiği, oynadığı yerlerde saflığı yüzünden başına gelmedik kalmaz ama hep bir şekilde kurtulur, en sonunda Mavi Orman Perisi gerçek bir çocuk olması için ona yardım edince, Pinokyo da uslanır ve babası Geppetto’nun yanına döner.

Ülkesinin masalını perdeye şanına yakışır şekilde yansıtmış Roberto Benigni. Yüzlerce farenin çektiği, gümüş pırıltılı arabasıyla dolaşarak gecelere ışık saçan Mavi Peri (Nicoletta Braschi), zıpır bir şekilde taklalar atarak evine gelen tahtadan oyduğu oğluna, ekmek kırıntılarını birleştirerek başlık yapan Geppetto, Pinokyo’yu yoldan çıkarıp, elindeki paraları almak isteyen Kurnaz Tilki ile Kör Kedi ve masalın diğer karakterleri, rengarenk dekorlarla bezenmiş bu sevimli filmde yerlerini almışlar.

İtalyan masalı dedim Pinokyo’ya ama buna itiraz eden birileri de yok değil. Meşhur tiyatrocumuz Ayla Algan yavrucağın hem kız, hem de bize ait bir masalın kahramanı olduğunu üzerine basa basa vurguluyor söyleşilerinde. “Ay ve Gün” isimli masalda bir marangoz, çocuğu olmadığı için  uzun saçlı bir kız kuklası yapıyor ve onu evinin penceresine koyuyor, oradan geçen kralın oğlu da onu gerçek sanarak tahta-kıza aşık oluyor ve evlenmek istiyor. Marangoz korkusundan onun bir kukla olduğunu söyleyemiyor ve muhafızlarla birlikte saraya giderken kızı nehre atıyor. Peşinden kurtarmak için atlıyorlar ama kuklanın takma saçı çıkınca kız, ay ve gün gibi ortada kalıyor.” Haçlı seferlerinde gelenlerin bu masalımızı da alıp götürdüğünü söylüyor Ayla hanım, o hoş sesiyle.

Bizden esinlenerek mi yazmışlar, Carlo Collidi yalancı bir adam mıydı bilemiyoruz ama Pinokyo’nun bir de burun mevzu var, elbette. Filmde, hikayenin aslında olduğu gibi çok üzerinde durulmuyor klasik yalan-burun ilişkisinin. Halbuki küçük tahta-oğlanın masalından bahsedince akla ilk gelen şey bu olur hep. Çocukken burnun uzamış yahut başından dumanlar çıkıyor derlerdi ya hani, masalın kökeni hakkındaki söylenene inanacak olursak, bir çocuğa yalan söylememesi gerektiğini kendinde örnekleyerek öğretme çabası, Carlo’nun veciz masalını yazmasına benziyor.

Her halukârda, bu meşhur masaldan izlenilesi bir film yapmış Roberto Benigni. Günümüz sinemasında eğlenceli digital efektlerle burnu bir uzayıp bir kısalan, tembellikten kulakları eşek kulaklarına dönen Pinokyo’nun filmi, onu sevenler için güzel bir görsel şölen niteliğinde. Benigni’nin hayal dünyasından keyif alanlardansanız Pinokyo’sunu izlemeden olmaz diyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 25 May 2010 00:13 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Biblio tarafından 27 April 2010 00:21 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Brendan adında gözlerinden zeka fışkıran bir oğlanın, bu önemli eserin yazılmasına tanıklık etmesini, hatta yaşına başına bakmadan bi de, kitaba katkıda bulunmasını izlediğimiz filmimizde; kötü adam Vikingler, altına hücüm akınını yüzyıllar önce başlatmış, geçtikleri yerleri kasıp kavurmaktadır. Brendan’ın amcası da başrahip ve yöneticisi olduğu halkını korumak için şehrin çevresine kocaman bir duvar ördürmektedir. Kurtuluşu sağlam olduğunu sandığı taş duvarlarda arayan başrahibin aksine, halk arasında “karanlıkları aydınlığa çeviren” bir kitabın yazılmakta olduğu söylentisi almış başını yürümüştür bile.  Bilge Aidan’ın şehre sığınmasıyla Brendan’ın hayatı da değişecektir, zira bahsi geçen kitabı Aidan yazmaktadır ve kitabı bitirebilmesi için Brendan’dan yardım istemiştir.

İzlerken büyük keyif aldığım The Secret Of Kells’in, elim varmıyor ama ne yazık ki  eksik yönleri de var.  Hikayenin derinleştirilememesi, bazı soru işaretlerini cevaplayamaması ve finalin havada kalması, görselliğini ağzımız açık izlerken içimizde buruk bir tat da bırakmıyor değil. Hiç olmazsa kitabın niteliği daha iyi anlatılsaydı (herkes nasıl olsa biliyor diye mi düşünmüşler acaba?) geri kalan eksiklikleri sineye çekmek daha kolay olurdu. Zira gugıl amca sağolsun, eksik bilgilerimi tamamlayınca bir nebze daha taşlar yerine oturdu.

Ama Allah için, çizimleri gerçekten harika. Masalsı anlatımı, sahneler arası geçişler, mekanların çizimi, hepsi harika, çok beğendim. Sadece görselliği açısından bile The Secret Of  Kells’i gönül rahatlığı ve muhabbetle siz sivrisinema okuyucularımıza, özellikle de animasyon severlere tavsiye ederim.

Bu yazı fafatuka tarafından 29 March 2010 00:39 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Lewis Carroll?ın sevilen ?Alis Harikalar Diyarında? (1865) ve ?Aynanın İçinden? (1871) kitaplarının büyüsünü ele geçiren, çarpıcı, yenilikçi görsellerle ve edebi tarihin en karizmatik karakterleriyle Alis Harikalar Diyarı’nda Disney Dijital 3D?(3 Boyutlu) formatında 5 Mart 2010?da beyaz perdeye geliyor.

Notlar:

Yönetmen Tim Burton ve aktör Johnny Depp bu yeni macera için tekrar bir araya geldi. İkili ilk kez 1990 yılının hit filmi ?Makas Eller?de çalıştı ve hemen yakın arkadaş oldular. Birlikte olağanüstü ve sıradışı filmler yapmaya devam ediyorlar. ?Ed Wood,? ?Hayalet Süvari,? ?Charlie?nin Çikolata Fabrikası,? ?Ölü Gelin? ve ?Sweeney Todd: Fleet Sokağının Şeytan Berberi? diğer ortak ürünleri.

Oyuncular: Johnny Depp, Anne Hathaway, Helena Bonham Carter, Crispin Glover, Matt Lucas, Marton Csokas, Tim Pigott-Smith, Lindsay Duncan, Geraldine James, Leo Bill, Jemma Powell, Mairi Ella Challen ve Alis rolünde Mia Wasikowska
Seslendirenler:    Stephen Fry, Alan Rickman, Michael Sheen, Timothy Spall, Christopher Lee, Paul Whitehouse ve Barbara Windsor
Yönetmen: Tim Burton
Yapımcılar: Richard D. Zanuck, Joe Roth, Suzanne Todd, Jennifer Todd
Yardımcı Yapımcılar: Katterli Frauenfelder, Tom Peitzman
Sorumlu Yapımcılar: Peter Tobyansen, Chris Lebenzon
Senaryo: Linda Woolverton, Lewis Carroll?ın ?Alis Harikalar Diyarında? ve ?Aynanın İçinden? kitaplarına dayanarak.

Ayrıca; yukardaki bilgilerle beraber filmin yönetmeni Tim Burton’la yapılan söyleşi (aşağıdaki) filmin dağıtım şirketi tarafından elimize ulaştırılmıştır.

Tim Burton ile projeler arasında söyleşi molası
Yönetmen Tim Burton tarafından yaratılmış taslaklar, tablolar, film sahnesi çizimleri, set parçaları, çizgi filmler ve kuklalar, kasım ayı sonundan itibaren New York?taki Modern Sanatlar Müzesi?nde sergilenmeye başladı. Ünlü yönetmenle ?Edward Scissorhands?in doğuşu, 3D?nin yükselişi ve antropomorfik (insan biçiminde) kahve fincanları üzerine sohbet ettik.

Ömür boyu yaptığınız çalışmalarınızı Modern Sanatlar Müzesi?ne vermek nerden aklınıza geldi?

Tim Burton: Çok organize bir insan değilimdir. Neyse ki, bazı malzemelerimi Amerika?daki bir depodan alıp İngiltere?ye taşımıştım. Böyle konularla gerçekten çok fazla ilgilenmem ama bu sergi sayesinde geriye dönmek benim için ilginç bir süreçti. Müze yetkilileri, geçmişimle ilgili bazı ilginç detayları hatırlamama yardımcı oldular. Sergide ben varım ama farklı bir ben bu? Kendime objektif olarak bakabilme fırsatı buldum.

Yönetmenlerin çoğunda kendi sanat çalışmalarının ve illüstrasyonlarının retrospektifleri (geriye dönük birikim) pek yoktur. Yönetmenlik vizyonunuzu etkileyen güzel sanatlar altyapısına nasıl sahip oldunuz?

Gençlik yıllarımda sevdiğim filmlerin hepsi görsellik açısından zengindi. Hafızamda derin iz bırakan filmlerdi. Bence film görsel bir olaydır. Bu yüzden animasyon altyapıma minnettarım. Animasyon herşeydir. Sanattır, tasarımdır, filmdir. O zamanlar hep animasyon sanatçısı olmak istiyordum. O alanda çalışırken herşeyin nasıl yapılacağını öğreniyordum. Animasyon film yaparken fiilen çalışıyor, planları tasarlıyor, çekimleri ve  kurgu işlemini yapıyorsunuz. Başından sonuna kadar harika bir deneyimdi.
Kreatif süreciniz nasıldır? Film için rastgele çizimler yaparken aniden bir karakter bulduğunuz anlar olur mu?

Benim için taslak hazırlama ve çizim süreci, başka insanların not alma süreciyle eşdeğerdir diyebilirim. Kendimi hiçbir zaman bir yazar gibi hissetmedim. Bence görsellik daima önce gelir. Örneğin Jack Skellington karakteri, belli bir sebep olmadan önüme kağıdı alıp tekrar tekrar rastgele çizim yaptığım bir günde ortaya çıktı.
Bazen de karakterlerin beynimde oluşan bir görüntüden ortaya çıktığı olur. Bunun örneği Edward Scissorhand karakteridir. Aklımdaki fikir ve düşüncelerden ortaya çıkarlar. Edward Scissorhand karakterinin doğuşu bir duygudan kaynaklanır. Yıllar içerisinde farklı formatlarda çizmeye çalıştım. Gençlik yıllarımdan kalan bir fikirdi. Bu yüzden uzun süredir aklımdaydı.

Filmlerinizin çoğunda orijinal fikirler var ama aynı zamanda ?Planet of the Apes? ve ?Alice in Wonderland? örneğinde olduğu gibi ?yeniden çevrimler? de yapıyorsunuz. Hollywood?dan ?yeniden çevrimler? için destek almak, sıfırdan film yapmaktan daha mı kolay?

Bugünlerde bir trend var. Neredeyse bütün TV dizilerinin yeniden çevrimi yapılıyor. Belirli alanlarda güvence faktörünün önemli olduğuna kuşku yok. Ancak eşit oranda da tehlikelidir. ?Alice in Wonderland? gibi bir proje, 3D formatında yapma fırsatıyla birlikte değerlendirilirse, tamamen yeni bir proje gibi de algılanabilir.

İnsanların zaten bildiği bir öyküyü alıp kendi yorumunuzu getirmek tedirgin edici mi?

Açıkçası çok da ürkütücü gelmedi. Geçmişte yapılan ?Alice in Wonderland? prodüksiyonlarına bakıyorum da, izlediğim her versiyonda bir avuç tuhaf karakterin arasında yürüyen pasif bir kız var. Benim yaptğımda ise Alice son derece aktif bir kız olarak öne çıkıyor. Dolayısıyla geçmişte yapılanlara karşı herhangi bir bağlılık duygum olmadı. Benim için tamamen yepyeni bir deneyimdi. Geçmişten örnek alabileceğim ve yeniden hayat verebileceğim harika bir versiyonu yoktu.

3D formatında çekilmiş bir live-action dünyasına ilk adımınızı atarken ?Alice?in kusursuz bir öykü olduğunu düşünüyor musunuz?

?Alice in Wonderland?ın bana cazip gelen yanı 3D formatında çekilecek olmasıydı. Daha önce ?Nightmare Before Christmas?ın 3D?ye dönüştürüldüğünü biliyoruz. Gerçekten de iyi oldu. İzlerken büyülendim. ?Nightmare?ın asıl 3D formatında seyredeğer olduğunu bana gösterdi. Şimdi 3D?nin ?Alice? öyküsü için de uygun olduğunu hissediyorum. Bence ?Alice?deki asıl olay, öyküsünün edebi yönü değil; tuhaf ve esrarengiz doğasıdır. Bu kadar yıl sonra yeniden denemek bu yüzden cazip geldi.

Hollywood?un geri kalan kısmının CGI?nin (bilgisayar efektli animasyonlar) keyfini çıkardığı günümüzde hala stop-motion animasyon gibi geleneksel özel efektlerle çalışmaya devam etmek zor olmuyor mu?

Stop-motion tekniğinin tıpkı animasyon gibi değerli bir sanat formu olarak kendisini kanıtladığını düşünüyorum. Bundan birkaç yıl öncesine kadar ölü bir mecraydı. Şimdi hala birçok belirsizlik olmakla birlikte yeterince çeşitlilik ve farklılık oluştu. Eğer insanlar bir filmden hoşlanmışsa hangi mecraya ait olduğunun önemi yoktur. CGI?nin tam egemenliğinin sözkonusu olduğu birkaç yıl öncesine kıyasla şimdilerde stop-motion daha iyi durumda?

Stop-motion?u sevdiğiniz belli? Sizdeki CGI korkusunun sebebi nedir?

Örneğin ?Nightmare Before Christmas?ı ele alalım. El çizimi animasyon şeklinde yapmam teklif edildi ama ben stop-motion yaptım. Çünkü o proje için en doğru mecra oydu. İster stop-motion, ister animasyon, ister CGI olsun, hangi mecranın kullanılması gerektiğine karar verirken teknik açıdan başarmak istediklerinize paralel olarak her projeye göre değişir.

?Pee Wee?s Big Adventure?dan ?Beetlejuice?e kadar her filminizde mobilya gibi hareketsiz nesnelerin hareketlenip hayat bulma eğilimi var. Nesneleri günlük bazda insan gibi görüp antropomize mi ediyorsunuz?

Evet, elimde kahve fincanıyla burada yatağıma uzanmış durumdayım. Böyle bir yerde dikkatimizi dağıtıp derin düşüncelere dalmak için boş zamana ihtiyacımız vardır. İnsanlar bunu hayatlarında yeterince yapmıyorlar. İşte o anlar, bir ağacın küçük bir karaktere dönüştüğü anlardır.

Geçmişe dönmekten heyecan duydunuz mu?

Benim için oldukça tuhaf ve gerçeküstü bir durum bu? Henüz tam anlamıyla kavrayamadım. Hazır herşeyimi vermişken kirli çamaşır sepetimi de oraya bıraksam iyi olacak.

Söyleşi: Sonia Zjawinski. 17 Kasım 2009

Bu yazı Ethem tarafından 01 March 2010 23:55 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Mary and Max’in methini bir hayli okumuş, iyi bir stop-motion animasyon olduğunu yazıp çizilenlerden anlamıştım. Nihayet dün filmi izleyebildim, yazıp çizilenler azmış diye biraz da ben ekleyeceğim düzülen methiyelere.

Önce filmin konusuyla ilgili azıcık bilgi vereyim. Efendim, Mary Avustralya’da yaşayan sekiz yaşındaki sevimli mi sevimli bir kızcağız. Yalnız kendisinin ne denli şirin olduğunun farkında değil, zira sosyal yaşamdan ve de ailesinden kopuk bir baba ve alkolik bir anneden oluşan çekirdek ailesinde ona özgüvenini kazandıracak bir çitlemlik hareket dahi yok. O da alnındaki kahverengi doğum lekesini alınyazısıyla karıştırıp hayatını hep kahve tonlarında yaşayacağını sanmakta.  Günlerden birgün, telefon rehberinde rastgele bulduğu bir adrese mektup yazmasıyla hem kendisinin hem de mektup yazdığı Max’in yaşamına renk katacağını bilmiyor tabii küçük kızımız. New York’ta tek başına yaşayan Max ise, asperger sendromundan ve obeziteden muzdarip kırklı yaşlarında bir adamcağız. Hiç tanımadığı birinden aldığı mektup önce onu panik ataklara soksa da elinden geldiği kadar Mary’nin mektuplarını cevapsız bırakmamakta. İkili arasındaki bu mektup alışverişine bir de değişik biçimlerde ve türlerde çikolatalar da eşlik ediyor ki filmin tadına tat katıyor.

Genel anlamda hikayenin iskeleti  bu şekilde ayakta dururken,   anatomisini incelediğimizde oldukça hoş ayrıntılarla, duygu yüklü  görüntülerle ve en önemlisi sevgiye aç bir çift yürekle karşılaşıyoruz. Bu iki yürek, yekpare atışları zaman zaman sekteye uğrasa da gerçek dostluğun; mesafe, cinsiyet, yaş, fiziksel görünüm ya da kusurlara aldırmaksızın yürekleri ısıtacak yegane şey olduğunu kanıtlıyor.

Yönetmen Adam Elliot’un sanırım ilk uzun metraj filmi olan Mary and Max, bir hayli güldüren ama kahkalarımızın diyetini ödetirmişcesine  bir o kadar da yürek burkan, herkese ki bazı filmleri herkese tavsiye etmem, ama herkese gönül rahatlığı, yürek sıcaklığı ve de akıl berraklığı ile tavsiye ettiğim harika bir film arkadaşlar. Mutlaka izleyin, bakın mutlaka diyorum!

Bu yazı fafatuka tarafından 24 February 2010 10:44 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

1979 yılı İran?ında, hayatın akışının bambaşka bir yöne seyredeceği devrimden sonra, Marjane adında cimcime mi cimcime bir kızın bakışından önce İran?ı, sonra Avrupa?yı sonra tekrar İran?ı izleriz Persepolis?te. Şah döneminde zamanın baskılarından rahatsız olan aydın kesim, mollalarla iş birliği yaparak yeni bir düzen getirmek üzere şah mat yapar. Oyunu kazandıklarını düşünürken humeyninin oyununa geldiklerini geç farkeden bir çok solcu hapsedilir ya da asılır. İran?da devir şeriat devridir ve modern yaşam koşulları giderek orta çağ koşullarına dönüşür. Topraklarındaki bu mağara adamlık durumların üstesinden gelmekte hayli zorlanan, İran-Irak savaşının başlamasıyla da hayatları iyice zorlaşan Marjene?in ailesi, kızlarını Avusturya?ya bir liseye gönderir. Marjene?in özgürlüğü yaşamak üzere gittiği Avrupa, cimcime kızımıza, bittabii o artık genç bir kızdır, sınırları belirsiz bir özgürlük sunuyormuş gözükse de daha çok yalnızlaşmasına sebep olur. Ülkesini ve ailesini özleyen Marjene, ölümden döndüğü bir hastalık sonrası yurduna döner. İran?da işler bıraktığından daha zor ve daha ?kapalıdır? artık.

Persepolis konusu itibariyle bir çok yönden ele alınabilecek bir film. İlk akla gelen politik tavrı elbette. Daha doğrusu dile getirdiği, göze gösterdiği sahneler. Şah?ın başta Atatürk?ün Türkiye?yi modernleştirmesi gibi kendi ülkesini modernleştirmek isterken İngiliz oyununa gelmesi, İran-Irak savaşında batı ülkelerinin iki tarafa da silah satıp ateşe körükle gitmeleri dile getirdiği cümleler olarak kayda geçiyor. Büyük umutlarla ve halkın yüzde yüzüne yakın oy desteğiyle iktidara gelip İran’ı  karabasana çeviren humeyninin şeriatının insanları ne hallere soktuğu da gözler önüne serilen sahneler arasında.

Ele alınabilecek bir diğer yön ise Marjene?in Avrupa?da gördüğü özgür hayat. Yasaklarla çevrili bir düzenden sonra, kaydı kuydu yok denilebilecek marjinal bir arkadaş çevresinde yaşadıklarının/hissettiklerinin de pek matah şeyler olmadığını görüyoruz Marjene?in. ?Her şey boş, bu boşluğu doldurmak için insanlar savaşlar uyduruyor.? diyen apaçi kılıklıya verdiği cevapta Marjene?in bu yaşamdan ve ilişkilerden de mutlu olmadığını anlıyoruz. Hatta kendini Fransız olarak tanıtacak kadar  arafta kalıyor Avrupa?da. Gerçi ipi koparan şey, talihsiz bir aşk hikayesi oluyor, ve kısa sayılabilecek ömr-ü hayatında bir devrim bir de savaş görmüş Marjene, bir aşkzede olarak ülkesine geri dönüyor. Döndükten sonra ecnebicesi Eye Of The Tiger olan yıkılmadım ayaktayım şarkısını terennüm etmesi biraz zaman alsa da sevmeye hatta evlenmeye cesaret edecek kadar kendine geliyor. Yazık ki mutluluğun yine yüzüne gülmediği Marjene, ülkesini bir kez daha ve bu sefer dönmemek üzere terkediyor ama bir İranlı olarak.

Film aynı zamanda bir genç kızın, bir kadının hikayesi. Çocukluğun saf ama muzip dönemlerinden çoğu insandan farklı olarak geçen küçük bir kızın, büyüdükçe ergenliğe yakışır asilikte kendince başkaldırışlarını çok güzel yansıtmış Persepolis. Bir kadın olarak ise,  hayatın çelmelerine bir de kadını ikinci sınıf olarak bile görmeyen bir rejimin zorlamaları altında takılmamaya çalışan Marjene?in hikayesi söylenebilecek ya da gösterilebilecek en net sahnelerle ortaya konulmuş. Bu arada, hikayenin bir çeşit otobiyografi olduğunu, filmin, Marjene  Satrapi?nin yaşadıklarından yola çıkarak resimleyip yazdığı aynı adlı çizgi romandan uyarlandığını da ekleyelim.

Persepolis, anlattıkları kadar anlatma biçimiyle de etkileyici bir animasyon. Siyah beyaz olması ya da iki boyutlu sade çizimleri sizi yanıltmasın. Daha jeneriği başladığında izleyeni etkisi altına alan çizimler, özellikle sahne geçişlerindeki akıcılıkla, anlatımdaki şaşırtıcı buluşlarla holivud animasyonlarından farklı ama en az onlar  kadar (hatta belki de daha fazla) keyifle izlenebilir çizimler. Filmin keyif veren bir diğer yanı da elbette mizahı tam ayarında, küçük bir çocuğa, genç bir kıza ve bir kadına yakışır bir biçimde vermesi.

Dindar insanlar filmin şeriat eleştirisinden hoşlanmayabilir diye düşünüyorum, ama burada dikkat edilmesi gereken nokta filmdeki eleştirinin dine değil dini kendi bağnaz düşüncelerine göre yaşamaya/yaşatmaya çalışanlara geldiğidir. Bu tür insanları görmek için uzağa bakmaya bile gerek yok, daha geçenlerde 16 yaşındaki bir genç kız babası ve dedesi tarafından diri diri toprağa gömülmedi mi benim güzel ama yalnız ülkemde?

Bu yazı fafatuka tarafından 17 February 2010 02:48 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İki kurbağa düştükleri vahim halden kurtarmak için çabalarken beterin beteri var pozisyonunda kurbağa avcılarından da kaçmaya çalışmaktadır.
Sonunda kendilerini bir bataklıklarda bulan iki kurbağa, oralardada bir yerlerde yaşayan, hatta yaşamayı abartıp 197 yaşına giren büyücü Mama Odie’yi bulmak zorundadırlar.
İki kurbağanın tehlikeli ama bizim için eğlenceli yolculuğunda onlara kara sevdalı Ray ve Louis adında caz tutkunu bir timsah yardım edecektir.

Yapımcılığını Walt Disney Animation’un üstlendiği Prenses ve Kurbağa (The Princess and The Frog) çizgi animasyon filminin yönetmen koltuğunda John Musker ve Ron Clements yer alıyor. Senaryoda ise John Musker, Ron Clements, Jason Oremland, Greg Erb ve Rob Edwards isimleri yer alıyor.

Bu yazı Ethem tarafından 19 January 2010 04:12 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Sid, yeni kazandığı bu konumdan mutlu olsa da, minik dinoların gerçek annesi ortaya çıkınca işler sarpa sarar. Her zamanki gibi Sid’in tetiklediği olaylar kahramanlarımız Manny, Ellie ve Diego’yu heyecanlı bir maceraya sürükleyecek, sürüklendikleri bu macerada ormanlar gelinciği Buck da onlara rehberlik edecektir.

Scratsız bir Buz Devri düşünemeyeceğimize göre, bu gözü dönmüş meşe palamudu fetişini merak edenler için de filmin oldukça hoş bir sürpriz hazırladığını hemen söyleyelim. Filmin en komik sahnelerinden sayabileceğimiz Scrat ve dişi sincap ilişkisi, özellikle sonunda gerçekten de kadın-erkek ilişkisi açısından söylenebilecek bir tespiti sözsüz gözler önüne sermekte.

Buz Devri : Dinozorların Şafağı / Ice Age : Dawn Of The Dinosaurs, bence Buz Devri serisinin en iyi bölümüdür. Hikaye olarak serinin ilk filmi gibi içten bir konusu olmasa da sahnelerin birbiriyle bağlantılarını, heyecanı dorukta tutan aksiyonu, iyi esprileri ve çoğu zaman söze gerek kalmadan istediği şeyi anlatabildiği sahneleri düşündüğümde bu kanıya varıyorum. Ayrıca üçüncü filmde tanıdığımız ama en az kahramanlarımız kadar sevdiğimiz bir kafadan çatlak gelinciğimiz Buck var ki, izlemeyenler için söylüyorum, onu tanımak için bile değer Buz Devri 3′ü izlemek.

Bu yazı fafatuka tarafından 06 January 2010 07:46 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Efendim, benim gibi animasyon sever biriyseniz ve hâl-i hazırda Yukarı Bak / Up’ı izlemediyseniz ?Bu ne gaflet ve dahi dalalettir! Tiz bu harika animasyon izlenile!? yazısıdır bu ey okuyucu, demedi demeyiniz.

Pixar’ın son harikası Yukarı Bak / Up, başta ?hayallerini erteleme, onları gerçekleştirmene hiçbir şeyin engel olmasına izin verme? filmi gibi gözüküyor. Zira Carl Fredricksen, eşi Ellie’nin hayatı boyunca hayalini kurduğu ama bir türlü gerçekleştirme fırsatını bulamadığı bir düşünü gerçekleştirmek için, başta zorunlu bir sebepten de olsa yollara düşer (yukarılara çıkar mı demeliydim acaba? :)); istemeden de olsa peşine takılan afacan Russel ile birlikte heyecanlı ve adrenali yüksek bir macera yaşar. Ama sonuna doğru  ?hayatın kendisidir asıl macera? filmi izlediğimizi görürüz.

Filmin bize verdiği tek şey bu hayat dersiyle sınırlı değil. Örneğin  filmin ilk 10-15 dakikası hiç laf kalabalığı etmeden mutlu bir hayat nasıl yaşanır, vefakarlık-fedakarlık nedir sorularının cevaplarını günümüz ayran gönüllülerine bir çırpıda vermekte, hem de zırıl zırıl ağlattırarak. Sözünde durmanın insanî erdemlerden en önemlisi olduğu, sevginin hata-kusur aramaması gerektiği gibi bonuslar da cabası. Artı, neredeyse kusursuz (aslında neredeyse değil başlı başına kusursuz ama ben yine bir yanılma payı bırakayım) bir görsellikle film bizi gerçekten de gökyüzünde seyr ü sefer ettirmekte. Görüldüğü üzere hem güldürüp hem hüzünlendiren, Russel ve Dug gibi sevimli ötesi karakterler barındıran, bitişindeki jeneriği bile izlenilesi bu harika animasyon filmini izlememek, hadi Ethem’in deyişiyle diyelim, kendinize haksızlıktır; hadi benim deyişimle diyelim ?daha ne duruyorsunuz!?.

Bu yazı fafatuka tarafından 24 December 2009 13:19 tarihinde yazıldı. 9 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

25 Aralık 2009 da vizyona girecek olan Alvin ve Sincaplar 2 (Alvin and the Chipmunks) animasyon filminde bir önceki seride olduğu gibi seslendirmeyi Justin Long, Matthew Gray Gubler ve Jesse McCartney yapıyor.
Filmin konusuna girmeye gerek yok, karakterleri biliyoruz ve animasyon komedi tarzında yeni bir macera. Zaten fragmanda filmin genel konusu açıkça belirtilmiş.
Eğlenceyi hedef alan Alvin ve Sincaplar 2 (Alvin and the Chipmunks) filminde üzerimize düşen görevi yapıp keyifli vakit geçireceğimize eminim.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 22 December 2009 05:50 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Astro Boy (Freddie Highmore) uzun bir yolculuğa çıkmaya karar verecek, bu yolculuk sırasında yeni arkadaşlar edinecek ve sıradan bir insan olmanın ne kadar keyif verici olduğunu öğrenecektir. Herşey yolunda ve keyif vericiyken ailesi ve arkadaşlarının tehlikede olduklarını öğrenir öğrenmez sevdiklerini kurtarmak için yeniden süper güçlerini kullanmak üzere hızla Metro City’e, yani evine geri dönecektir. Sıradan insanların duyguları, mutlulukları ve keyiflerinin ne kadar huzur verici olduğu gerçeğiyle beraber süper bir kahraman olmanında ne demek olduğunu öğrenecektir.

13 Kasım 2009‘da vizyona girmesi beklenen Astro Boy filminin yönetmeni David Bowers, senaryo ise Osamu Tezuka ve Timothy Harris’e ait. Seslendirme kadrsunda ise Nicolas Cage, Kristen Bell, Samuel L. Jackson, Charlize Theron ve Bill Nighy isimleri yer almakta.

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 02 November 2009 04:23 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

2002 tarihinde seyirciyle buluşan Sevimli Canavarlar filminin yönetmenleri Peter Docter, David Silverman ve Lee Unkrich. Senaryo Andrew Stanton’a ait ve filmdei seslendirmeler, John Goodman (Sulley), Yıldız Billy Crystal (Mike), Mary Gibbs (Boo), James Coburn (Henry Waternoose) ve JenniferTilly’e (Celia) ait.

Konuya girmeden önce Pixar’a olan hayranlığımıda dile getirmek isterim. Animasyon filmlerinde Pixar’ın imzası bulunuyorsa bilin ki karşınızda harika bir film var. Bunu da eklemek istedim çünkü şu ana kadar beni hiç yanıltmayan Pixal, işi ciddiye alan, yaptığı işin hakını veren, kaliteli ve elindekileri güzel kullanan en iyi yapımcı firmadır benim için.

Sevimli canavarlar filminin konusuna da kısa bir göz atıp, tavsiyeme kulak asmanızı diliyorum.

Canavarpolis adında büyük bir endüstri şehrinde birbirinden ilginç, bir o kadar sevimli canavarlar, şehri ayakta tutmak için özel bir enerjiye gereksinim duymaktadırlar. Bu özel enerji kaynağınıda çocukların korkuyla attığı çığlıklarla elde etmektedirler. Meğerse küçükken kabusumuz olan yaratıklar bu sevimli canavarlarmışda haberimiz yokmuş:) Hem bizi korkutmalarının geçerli bir mazeretide varmış ama, bunuda öğrendiğimiz iyi olmuş:).

Rutin korkutma seanslarından birinde canavarımız yanlışlıkla canavarpolis’e bir bebek sokacaktır. İnanışa göre insanların zehirleyici dokuları varmış ve her ne olursa olsun bir canavarın bir insanla temasa geçmemesi gerekmektedir. Çocukları korkutan canavarların aslında çocuklardan ne kadar korktuklarıda ilginç bir fikir:) Şimdi sıra yanlışlıkla içeriye giren bebeği sağsalim evine testim etmekte.

Her zamanki gibi kötüler heryerde mevcut olduğundan bebeği geriye göndermekte zorlanan kahramanlarımız, bir ilkinde yaşanmasına sebep olacaklardır.

Filmdeki senaryo o kadar birbiriyle alakalıki, normalde mantıksız yada şaçma olan herşeyin aslında bir mantığa dayanılmış olması filmi daha seyine doyulmaz hale getiriyor. Bu saçma gibi görünen olayların ise çocukların uydurdukları yada çocuklara uydurduğumuz hikayelerden oluşma fikrinide çok beğendiğimi söylemek isterim. Meğerse gördüğümüz kabusların bir sebebi varmış:)

Herkese iyi seyirler diliyorum.

Bu yazı Ethem tarafından 26 October 2009 18:29 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu gizli görevlerini yerine getirirlerken aynı zamanda normal hayatlarınada devam etmek zorunda kalan Sam, Clover ve Alex acaba bu gizli görevin altından kalkabileceklermidir?

Yönetmenliğini Pascal Jardin’in yaptığı Casus Kızlar çizgi filminin senaryosunda Michelle Lamoreaux,  Vincent Chalvon-demersay,  David Michel ve Robert Lamoreaux isimleri yer alıyor. 23 Ekim 2009 da vizyona girecek olan filmin dağıtımını UIP Filmcilik üsleniyor.

Melisa Sözen, Cansu Dere ve Bergüzar Gökçe Korel ise casus kızlarımızın sesi oldular.

Şimdiden herkese iyi seyirler diliyorum…

Bu yazı Ethem tarafından 23 October 2009 20:13 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Düşünün, birisi gelip sizin hayatınızı anatan bir hikaye yapıyor, siz bu bilindik hayatı tekrar aynı gözle seyretmeyimi yeğlerdiniz yoksa sizin dışınızdakilerin tepkilerimi ilginizi çekerdi. Madem bildiğim bir konu, neden ayı pencereden bakmalıyım? İşte burada film ekibinin işi zorlaşıyor. Gerek efetklerle gerekse eğlenceye, mizaha katılan takviyeyle güçlendirilmiş bir hikaye çıkmışsa ortaya o zaman bu film yapmaya değerdi diye düşünüyorum.

Ne varki bu dünya biz yaşlı insanlar üzerine kurulu değil. O yüzden bilmeyen arkadaşlarımızı kitle olarak kabul eden Çizmeli Kedi ve saz arkadaşlarının emek verip paylaştığı bu filmin konusunu kısaca geçmek isterim.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde yaşlı bir değirmenci, oğluna  sihirli çizmeler giyen ve konuşabilen bir kediyi miras bırakmış. O kadar akıllı ve dalavere çevirebilecek kadar zeki bir kedinin neden yaşlı değirmenciyle ömrünü çürüttüğüne aldırmadan oğlunada yardım edişini izleyeceğiz. Hayallerini süsleyen bir kızı elde edebilmesi için kolları sıvamanın yada çizmeleri sıyırmanın zamanı gelmiştir artık. Fakat bu kız ülkenin en güzel kızıdır ve bir prensestir. Değirmencinin oğlunu bu güzeller güzeli prensesle evlendirmek uğruna çöpçatanlığı göze alan çizmeli kedimizin işi hiçde kolay değildir. Çünkü prensesi elde etmeyi planlayan birçok aday vardır. Bunların hepsinin üstesinden gelip hikayeyi mutlu sonla bitirme görevinide haliyle sırtına alan Çizmeli Kedimiz ve değirmencinin şaşkın oğlunu birbirinden heyecalın maceraler bekliyor.

Çizmeli Kedi animasyon filminin yönetmen ekibi; Jerome Deschamps, Pascal Herold ve Macha Makeieff’den oluşuyor.  11 Eylül 2009 da vizyona girmesi beklenen filmin türkçe seslendirme ekibi ise; Mehmet Ali Erbil, Belit Özükan, Nilgül Kasapbaşoğlu, Ziya Kürküt, Atilla Şendil ve Mazlum Kiper’den oluşuyor.

İyi seyirler diliyorum.

Bu yazı Ethem tarafından 22 August 2009 22:47 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Serinin yeni bölümünde sevimli kahramanlarımız bir adadadırlar fakat adanın başkan konumunda olan zebranın onları istememesi işleri ters düz edecektir. Eski bölümlerden bildiğimiz gibi hertürlü zorluklara karşı dimdik duran kahramanlarımızın karşısına bu sefer buzların erimesiyle hayata dönen dinazorlar çıkacaktır.

Bu arada fındık aşkıyla yanıp tutuşan sevimli sincabımızıda unutmuyoruz. O zaten film içinde ayrı bir eğlence. Yanlız bu sefer karşısına dişi bir sincap çıkacaktır. Acaba fındık aşkımı daha  cazip gelecek, yoksa gözlerini alamadığı dişi sincapmı :)

Bu kahkaha tuvanı Buz Devri 3 (Dinozorların Şafağı) 01 Temmuz 2009 da vizyona giriyor.

Bu yazı Ethem tarafından 01 June 2009 18:57 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Tüm zamanını labaratuvarda geçiren oğlunun kendisi gibi lider olmasını hayal eden Jallie’nin(baba) küçük bir kaza geçirip yaralandığı için hırsızların peşinden gidemeyecektir. Umutların tükeneceği anda Junior hırsızların peşinden gitmeye karar verir ve çılgın paranoyak arkadaşı Sneaky ile beraber uzun bir yolculuğa çıkarlar. Macera onları, keyifle izlemek de bizi bekliyor.

Bu yazı Ethem tarafından 08 March 2009 22:53 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Film küçük bir şehirde küçük bir robot çocuk Rodney Dibibakır’ın hayalleriyle başlar. Rodney yeni keşifler ve yeni icatlar hakkında yetenekli ve oldukça heveslidir, birgün icatların ustası büyük mucit Koca Kaynak ile tanışacağı günleri hayal etmektedir. İçindeki icat tutkusu ve hayranlık duyduğu Koca Kaynak’la tanışma umuduyla büyük şehre adım atmaya karar verir. Her zaman olduğu gibi işler hemen yoluna girmez tabii ki, kendini tek başına büyük şehirde bulan Rodney sokakta bir grup arkadaşla tanışır ve yeteneği sayesinde onlarla hemencecik arkadaş olur. Arkadaşlarına hayalinden bahseder. Koca Kaynak’a ulaşmanın yolunu ararken kötü robot Dişli’nin Koca Kaynak’a kurduğu kötü plandan haberdar olur. Artık Rodney ve arkadaşları, tek idolü olan Koca Kaynak’a  yardım etmeye çalışacaktır.

Bahsettiğim gibi animasyon filmi olmasına rağmen günümüz olaylarından birkaç örnek sahneyle de karşılaşıyoruz ve muhteşem bir iyiyle kötünün çarpışma sahnesine şahit oluyoruz  ki (özellikle bir kaç sahne var ki defalarca izlesem yeniden yeniden güleceğime eminim) aman sabahlar olmasın, harika bir komedi.

Komediye gerek mimiklerle, gerek repliklerle, gerekse anlatımla bir çok yönden ulaşmayı başaran Robotlar filmini zevkle izleyeceğinize eminim.

Bu yazı Ethem tarafından 05 February 2009 02:30 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Çorbasıyla ünlü Dor krallığı yaşanabilecek en güzel krallıklardan birisidir. İnsanları mutlu ve huzurlu bir yaşam sürmektedir. Enfes çorbalarından yiyip içip gününü gün ederler. Tabii ki bu böyle devam etmez senaryoya etkileyici sahneler gerekmektedir. Günün birinde tüm krallığın üzerine kara bulutlar dolaşmaya başlar ve tüm halk artık eskisi gibi keyifli ve mutlu değildir, özellikle kraliçenin mutsuzluğu halkın daha çok üzülmesine sebep olacaktır. Her belanın bir çözümü, her sorunun bir cevabı olduğu gibi bu belayı da yok etmek bir kahramanın cesaret dolu yüreğiyle ya da keskin kılıcıyla gerçekleşecek idi fakat bu animasyon filminde pek iri yarı, cüsseli ve elinde ışıl ışıl parlayan kılıcıyla haykıran bir kahramanımız yok. Aksine ufak tefek, zayıf, kocaman kulakları olan bir faremiz var. Fakat yüreği en gözü kara şövalyelerden bile deli dolu, en zeki mucitlerden bile zeki Desperaux Tilling kısacası Despero var. Gözünü bile kırpmadan bir şövalye gibi yarınını kraliçeye ve öğreneceği yeni, güzel şeylere adar ve kraliçeye yardım etmek için arkadaşı çelimsiz sıçan  Roscuro ile maceraya atılırlar.

Filmin seslendirme ekibini geçip başlığı kapatıyorum iyi seyirler. Seslendirme ekibi; Emma Watson, Richard Jenkins, Frank Langella, William H. Macy, Christopher Lloyd, Matthew Broderick, Sigourney Weaver, Kevin Kline, Dustin Hoffman ve Stanley Tucci.

Bu yazı Ethem tarafından 31 January 2009 12:28 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Madagaskar 2 de krakterleri tanıyoruz ve keyif alacağımızı biliyoruz fakat filmin bazı sahnelerinde ilk seriyi anımsatacak sahneler mevcut.

İlk filmde kahramanlarımız Central Park’tan kaçışını izlemiştik, şimdi ise kahramanlarımız penguenlerin komutasında bir uçakla Central Park’a geri dönmek ister fakat uçağın benzininin bitmesiyle afrikaya iniş yapmak zorunda kalıyorlar ve hayatlarında ilk kez kendi türlerini görecek olan kahramanlarımız sırasıyla aslan Alex, zebra Marty, zürafa Melman, su aygırı Gloria vahşi yaşama ayak uydurmaya çalışacaklar, başlarından binbir türlü macera geçen kahramanlarımızı izlerken eğleneceğinize eminim.

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 01 December 2008 00:09 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Azim başarmanın yarısıdır, kafamızda birsürü senaryo vardır ama hepsı bir gün olacak diye kendimizi oyalar gideriz ve sonunda bakmışızki iş işten geçmiş. Ne hayalimizi yeşertecek gücümüz kalmıştır nede zamanımız, en başta yaptığımız gibi hayal olarak kalır.

İri cüsseli sevimli pandamız bizim gibi yapmayıp hiçde kendisinden beklenmeyen bir hayalin peşindedir, nemi? Panda Po kung fu öğrenmeye karar vermiştir, nedeni ise Huzur Vadisi’ndeki sakinleri kötülerin elinden kurtarmaktır. Fakat bu kadar hevesle yapmaya çalıştığı kung fu yu vucudunun hantal ve cüsseli olması sebebiyle bir türlü beceremez, gün gelir azmin sonunda başarının olduğunun farkına varacak ve kendisine güvenenlerin neler yapabileceklerini, neleri başarabileceklerini cüssesine aldırmadan kanıtlamaya karar verecektir. Huzur vadisini istila eden kötü elemanlardan kurtarmak için kehanete göre bir kurtarıcı gelecek ve tüm vadiyi huzura kavuşturacaktır, fakat bu esrarengiz kurtarıcı hala ortaya çıkmamıştır.

Kurtarıcının vucudunda belirgin bir işaret vardır fakat vadinin en iyi savunma savaşçısının vucudunda bile bu işaret yoktur. Günün birinde kurtarıcıyı bulmak için yapılan yarışmaya katılan Po’nun vucudunda bu işaret bulunur, herkes hayrete düşer fakat beklenen kurtarıcının Po olduğuda efsanede yazmaktadır.

Peki bu iri cüsseli panda nasıl olurda bir şavaşçıya dönüşecektir? Bunu yapmakda vadi sakinlerine düşer ve bir an önce işe girişirler. Po’ya kung fu nun inclikleri öğretilmeye başlanır ama bu pekde kolay değildir.

Bu animasyon filminde bir çok hikayeden alıntılar yapılmış, her hikayeden bir tutam kahkaha alınarak senaryoya eklenmiş. İzlemesi eğlenceli bir film, salondan çıkarken herkesin yüzünde gülücükler olması ayrı bir keyif verecek.

Bu yazı Ethem tarafından 29 November 2008 02:28 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kırmızı başlıklı kızın hikayesini herkes biliyor, fakat bu animasyonda biraz daha farklı kareler göreceğiz, çocukken anlatılan hikayenin açığa çıkmamış, gizli kalmış sahneleriyle izleyicileri kendine çeken bu filmde karakterlerin gerçek niyetlerinin ne olduğunu göreceğiz.

Masum büyükannenin aslında ne haltlar çevirdiğini, kahraman ormancının ne hevesler içinde olduğunu ve şaşırtıcı gerçek, kötü kalpli kurtdan hoşlanabilirsiniz.

Filmde kırmızı başlıklı kız büyükannesini ziyaret etmeye giderken yolda sırayla kötü kalpli kurtla, sevimli  tavşanla ve ormancıyla karşılaşır ve sonunda büyükannesinin evine gittiğinde büyükannesini elleri kolları bağlı görür ve bunun sebebini öğrenmek ister, olaya dedektif baykurbağa ile polis arkadaşları el atarlar, herkesi tek tek sorguya çeken kurbağa tüm gerçekleri yavaş yavaş ortaya çıkarırken izleyiciyide meraklandırıp filme dahil eder yani bizde kötü planları kimin yaptığını bulmaya çalışırız.

Animasyon filmi olduğu için filmde olması gerektiği gibi komedi tufani bekleyenler biraz yanılabilirler. Filmde amaç sadece komedi değil komediyle beraber filmde birçok sahnede film içinde önceden seyrettiğimiz sahnelerin sonradan nasıl gerçekleştiğini görüyoruz, bunu çok iyi başarmışlar, olaylara açıklık getirme bölümleri hem çok güzel hemde keyif verici ve tabiki komik. Bu ilk ilgi çeken bölümdü.

İkinci ve üçüncü ilgi çeken olaylar ise büyükannenin aslında aykırı sporlarlar yaptığı gerçeği ve hiç beklenmedik kötü adamdır.

Büyükannenin bunca sene kırmızı başlıklı kızı kandırması küçük kızı çok üzer ve herşeyi geride bırakmak üzere evden çıkar, tam o sırada  kötü işler planlayan kişi ( bunu açıklamamakta ısrarcıyım ) ortaya çıkar ve amacına ulaşmak için harekete geçer, bu olayların başlamasıyla kırmızı başlıklı kızımız  geri döner ve büyükannesini aratmayacak sporlar yapmış olmalıki hainlerin canına okur, sonraaa… onlar ermiş muradına bizler çıkalım sinema salonundan dışarıya :)

Çocuklarını televizonlardan uzak tutan aileler;

Çoğu filmler, buna animasyon filmlerde geçerli, şiddet içerikli olabiliyor ama bu filmi rahatlıkla çoçuklarınıza izletebilirsiniz. (Aykırı sporlar bölümünde hayal gücünüzü kullanabilirsiniz:P)

Bu yazı Ethem tarafından 29 October 2008 23:35 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Efendim biz dünyalılar yemişiz , içmişiz, yapmışız, yıkmışız sonunda tabir-i caizse dünyanın içine etmişiz. Sonra bakmışız ki dünya yaşanılamayacak hale gelmiş, “E, gidelim buralardaan, da ya na mı yo ruuum!” deyip bir gemiye binmişiz, dünyayı terk etmişiz. Geriye de küçük bir özür kabilinden çöpçü robotlar bırakmışız ki, dünyayı bi hale şekle soksunlar. Zaman geçmiş, geçmiş, geçmiş; biz gemimizde yan gelip seyr ü sefer eylerken, bizim çerimize çöpümüze dayanabilen bir tek robot kalmış dünyada, Wall-E. Garibim yüz yıllar boyu metal dememiş, tıbbî atık dememiş önüne ne geldiyse sıkıştırıp istiflemiş. Hepsi birbirine benzeyen binlerce gün bu böyle sürüp gitmiş. Ta ki, dünyaya özel bir görev için gönderilen Eve’yla karşılaşıncaya kadar. Filmin bundan sonrasını, hani çevre problemleri dersini bir kenara bırakın, aşk filmi diye izleyin, o kadar yani (bu cümleyi özellikle hemcinslerim için yazdım, malumunuz biz cins-i latiflere pek dokunur aşklı meşkli sahneler.). Beyaz atlı prens misali sevdiği için bu dünyada yapamayacağı şey olmadığını ispatlayan Wall-E, tutar sevdiğinin peşinden yaban uzay gemilerine de gider, orada da âşıklık rüştünü ispat eder fazlasıyla. Sonra biz çevre problemleri dersine geri döneriz, hal-i hazırdaki yaşam tarzımıza devam edersek başımıza gelecekler konulu derste insanların ibret-i alem hallerine tanık oluruz, belki ister istemez “Iyy!” deriz (şahsen ben dedim, hâlâ da aklıma geldikçe diyorum.), zira insanlar hayatlarını kolaylaştıracak akla hayale gelen her türlü konforu yaratmış, tam bir keyif deryası içinde yüzmektedir ama tam bir “tombalak” olarak . Nihayet akl-ı selim sahibi kaptan bu gidişe bir dur diyecektir ama bu gidişi durdurmaya gücü yetecek midir? Da da da dannnnn!!! (Dış ses yaptım.)

Konu hakkında yeterince muğlak yazdım zannedersem. Gelelim filmimizin genel durumuna, efendim, çevreye karşı duyarlılık pekiyi, arkadaşlarıyla geçinme pekiyi, gözü gönlü açma becerisi pekiyi (Bir kere filmin ilk bölümünü yani dünyada geçen bölümünü animasyon diye izlemedim açıkcası. Çizimler o kadar gerçekçi ki, çekim için tonlarca çöp kullansalardı yine aynı kareler ortaya çıkardı.), şikayetler ve hep bir tatminsizlikler üzerine kurduğumuz hayatımızda kaybedince asıl değerini anlayacağımız küçük mutlulukları gözler önüne serme becerisi pekiyi, Wall-E’nin sempati toplama becerisi pekiyi (ona rakip olabilecek biri daha varsa o da filmdeki temizlikçi küçük robot), animasyon manimasyon demeyip izleyenin gözlerinde yaş toplama becerisi pekiyi.

Sonuç: GEÇTİ.

Bu yazı fafatuka tarafından 21 October 2008 23:45 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com