Sıradan yada herhangi bir filmde olduğu gibi esas oğlanın yapması gereken bir takım doğrular vardır ki, bir başrol oyuncusunun kuralları dışına çıkmamasına çaba gösterilir ve seyircinin nezninde sağlam bir karakter olmak zorundadır. Gamatti ise, her insanın yapabileceği bir yanlışı, başrol olmasına yada etik olmamasına aldırmaksızın “insanlık hali” adına tüm mahsumiyetiyle yapabiliyorken, filmdeki mimikleri ve olabildiğince doğal halleriyle belki de sizin de yapmış olduğunuz mahsum bir yanlışı yapabiliyor. Beni Giamatti hayranı yapmasındaki en büyük unsur buydu mesela. İlerlemiş yaşının, tombul yanaklarının ve dağınık gibi görülsede düzeltilmeyecek saçlarının da bunda etkisi oldu tabiki.

Mike Flaherty karakterindeki Paul Giamatti, işinde yenidir ve paraya sıkışmış, rutin hayatını riske atmadan geçinebilme derdinde olan bir avukattır. Aynı zamanda güreş hocalığı da yapan Mike Flaherty, kimsenin duymayacağını zannettiği bir kazancın peşine düşer ve  aslında karakterine yakışmayan bir karar alır. Bu karar sonrası bir nevzede olsa nefes alabilen Mike için işler yolunda gidiyor derken karşısına genç bir çocuk (Alex Shaffer) çıkar. Ekonomik krizin kutlamalarını gölgede bırakacak kadar iyi bir güreşçi olan genç çocuk, aynı zamanda Mike ve kardeşinin de hayatını yeniden renklendirir.

Her zamanki gibi bir Giamatti filminde her şey yolunda gitmemelidir. Nitekim öyle de olur.

Film boyunca ilgili seyirciye farklı duygular verebilen Kazananlar Kulübü (Win Wİn), iki nesil insana ayrı tatlar verebilecek kadar ortalaması yüksek, seyir hızı alçak bir senaryoya sahip.

Film, sırf Giamatti için izlenilebilirken, kendinizi fazla yormadan ama mayışmadan izlenebilecek sıradan bir film.

Bu yazı Ethem tarafından 02 November 2011 02:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Agresif bir giriş yaptıktan sonra benim takındığım bu üslubu çoktan yitirmiş, sert bakışlarını geride bırakıp narin bir ruh haline geçmeye karar vermiş bir insanın hayatından bahsediyor, Transamerika.

Toplumsal bir gerçek olan cinsel tercih meselesi ve bunun akabinde hemcinsleriyle olmayı tercih eden birisi Bree (Felicity Huffman), parmak ısırtırcasına sergilediği performansıyla bir travestinin önündeki engellerden, geride kalan hayatından vazgeçmek zorunda kalışından ve daha da kötüsü, henüz bu kararı almadan önce ilk cinsel deneyiminden edindiği oğluna karşı sorumluluğu.Yada bir babanın içinde bulunduğu kişilik ve duygu çatışmasıda diyebiliriz.

Ayrıca rutin erkek travesti karakterlerinede bir son veren Felicity Huffman, sinema tarihinin ilk kadın travesti karakteriylede oldukça ilgi çektiğini söyleyebilirim. Buna ek olarak, komediyide içine alan Transamerika filmi aslında komediden çok toplum içerisinde yaşayan bir kitlenin duygusal çatışmalarını ve böyle bir kararın verilme arifesinde yaşanan ikilemleri, çatışmaları ve bu kararın neticesinde sadece hayatın geri kalan kısmının yaşanacağını değil, arkada bıraktığı sorumluluklarında sorgulanabiliyor oluşu biz seyirciye empati yapmamız için büyük bir şans veriyor.

“Başta Amerika olmak üzere tüm gelişmiş ülkeleri keskin bir dille eleştiren bir film” diyede afişe edilen Transamerika filmi için aslında yazılacak birçok nokta daha var ki filmin verdiği mesajda gayet açık. Sanat adına söylenebilecek herşeyi sergilemiş olan Transameria filmi, konusu ve vermek istediği mesaj itibariyle belki tartışmaya, belki anlaşmaya, belkide çatışmaya hazır bir film.

Senaryosunu ve yönetmenliğini Duncan Tucker’ın yaptğı Transamerika filminin oyuncuları;  Felicity Huffman, Kevin Zegers, Fionnula Flanagan, Graham Greene, Burt Young…

Şimdi sıra filmin konusunu kısaca hatırlatmakta.

Kendi halinde muhafazakar bir transeksüel olan Bree (Felicity Huffman) seçtiği hayatı yaşamaya karar verecek ancak son ameliyatına sayılı günler kala, erkek olarak geçirdiği yaşamında ilk cinsel deneyiminin tecrübesizliğinden dolayı yıllar sonra bir oğlu olduğunu öğrenecektir. Oğlu babasını (Felicity Huffman) arar ve kendisini hapisten çıkartmasını ister fakat Bree, bunu kâle alamaz çünkü artık o bir dönüm noktasındadır. Ancak  ameliyatı yapacak olan doktor bu yüzleşme sağlanmadıkça ameliyatın yapılmayacağını söyler ve Los Angelas’dan New York’a uzun bir yolculuk başlar. Bir transeksüelin gözünden baba olmak, bu sorumlulukla henüz karşılaşmışken öteki taraftan tamamen değişmek üzere karar verdiği bir dünya ve işte size Transamerika.

İzleyenlerin yorumlarını bekliyorum. İzlemeyenlerede iyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 30 October 2009 01:24 tarihinde yazıldı. 8 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com