En azından ben filmlere karşı böyle davrandığımı söyleyebilirim. Film sona erdikten sonra ise; elde kalanları bir değerlendirmek gerekir. The Hit List’i izledikten sonra size kalan tek şey C.Gooding Jr.’ın performansı  oluyor.

Filmin konusu çok büyük önem arz etmiyor lakin filmin başında zaten olacaklar belli. Filmin konusunu anlamak için yapılacak en güzel aktivite, karakterlerle empati kurmaya çalışmak olacaktır. Aksiyon filmi olarak adlandırılmasına karşın ağır bir ilerleyişinin olması baya ilginçti. Aksiyonu sahne sahne hissedebiliyorsunuz ama buna karşın filmden kopmuyorsunuz.

Elbette ‘’gizem’’ dediğimiz, devamlılık adına çok önemli olan bir ögenin, daha filmin başında kaybolması biraz üzücü…

İzleyince daha rahat idrak edebiliyorsunuz ki, aslında film gerçekten ‘’bitik’’. Şöyle anlatmaya çalışayım, daha önce kiralık katilleri konu edinen birçok film izlemişsinizdir mutlaka. Bu onlardan biraz daha farklı olma yolunda ilerliyor. Bence çok başarılı bir yapım olmamasına karşın diğerlerinden kesinlikle daha başarılıydı. Ama şöyle bir durun var.

Malzemeye çok büyük ihanet edilmiş, yönetmen filmi katletmiş diyebiliriz. Buraya, şöyle olsa, böyle olsa diye yazamıyorum ne yazık ki, ama alternatif son, alternatif geçişler diye boş bir kâğıda sıralama yaparsak mutlak bir a4 sayfa rahatlıkla dolacaktır.

Üzerinde en fazla konuşulması gereken noktaya gelelim. C.Gooding Jr. Filmin yıldızı. Yukarıda bahsettiğim üzere, kiralık katilin etrafı temizleme filmlerini yıllar boyunca izledik. Öncelerinde sadece katillerin oradan oraya koşarak adam öldürme sahnelerini izlerken, bir yerden sonra katillere özel misyonlar yüklendi. Daha sonra katillerimiz sıradanlıktan çıkarak, her biri kendine özgü karakterler oldu, kendi rutinleri ve kendine özel hareketleri ve mimiklerinin olduğunu gördük. Mesela en beğendiklerimden biri kesinlikle No Country for Old Man filminde J.Bardem’in canlandırdığı karakter olacaktır. Bakışları, hareketleri son derece orijinaldi.

‘’şaka yapsaydım, komik olur muydu? ‘’

Hayata küsmüş ve artık kaderini bekleyen elden düşme kiralık katil olarak çıkıyor karşımıza. Zavallı durumdaki adamımızla tanışma sahnesi ve orada geçen diyaloglar uzun süre aklımdan çıkmayacaktır sanırım. Yürümesi ve ‘’cool’’ tavırlarıyla kesinlikle kendine orijinal bir karakter yaratmış. Her şeyden önce, oyunculuk performansı olarak da inanılmaz bir iş sergilemiş. Şu karakteri green screen önüne koyarak, arka planı temizleyerek çok iyi bir oyunculuk dersi videosu olarak düzenleyebiliriz.

Film, bazılarımız için sıkıcı, bilindik olduğundan ötürü çok zevk vermeyecektir ama C.Gooding Jr. İçin izlenmeye değer diyebilirim. Zaten kısa olan filme mutlaka bir şans vermelisiniz.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 July 2011 00:12 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hayat çölünde, ipin ucu sık sık elimizden kaçar. İsteğimiz dışında fütursuzca esen rüzgarlarla savrulup gideriz sürekli. Yapılan tonlarca plana rağmen, menzilinde yer almak istediğimiz hedeften sık sık uzaklaşırız. Fakat saat ayarlarımızı sürekli kurcalar, akrep ve yelkovanın peşinden durmadan koşarız. Yakalama umudumuz olmadığı halde üstelik…Fakat bütün bu aksaklıklara rağmen, takvimlerimize çarpı atmaktan vaz geçemeyiz. Hayat ile aramızdaki bu zamansal mesafe açıldıkça koşmaya devam etmeyi sürdürebiliyorsak eğer, “Umut” adındaki o hınzır çocuğa çok şey borçluyuz demektir.

Yabancılara bakışımız da, hedeflerimiz gibi muğlaktır aslında. Dostluk, barış ve kardeşlik mesajları savurdukça daha fazla öteleriz birbirimizi…Şiddete hayır dedikçe daha da asabileşiriz. Yaşadığımız çelişkiler, Bağdat Cafe’deki o minyatür mozaikte de yer bulur kendisine. Çünkü az sayıdaki mensubuna rağmen Bağdat Cafe’de her görüşten, her inanışta ve her türlü farklı zevke sahip insan bulunmaktadır. Bir kaçıştır Bağdat Cafe…Diğer taraftan da bir nevi çıkışsızlık…

Cafe, tam bir curcunadır aynı zamanda…Masalsı bir kesit…Hareketten ve hareketlilikten yoksun olmayan, dünya gibi durmadan dönüp kafası allak bullak olan bir şiir…Tuvalinde her skaladan renklere yer veren cömert bir zevkin ürünü olan bir resim…Karmaşık bir melodi dansının bile, kulağa uyumlu geldiği bir müzik…Bağdat Cafe bizizdir…Arkadaşlarımız…Ailemiz…Sevdiklerimiz ve nefret ettiklerimiz…hatta…Korktuklarımız…

Cafe’ye bir “yabancı” olarak adım atan ve terkedildiği çöle adımını attığı ilk andan beri fazla seçeneği yokmuş gibi görünen Jasmin’in dansıdır aynı zamanda…önce kendi rengini bulan, sonrasında ise, kurumuş çöl kumunun üzerine alelade ektiği tohumlarda açan rengarenk çiçekler ile Cafe’yi boyayan, etine dolgun bir melektir Jasmin. Sihirin egemenliğinde, sıkıntıdan ve kıstırılmışlıktan tamamı ile arınmış bir hayata direksiyon kırarken, etrafındaki insanları da kendisi ile birlikte değişime sürükleyen, onları heyecanlandıran kanatsız bir melek…

Yönetmen Percy Adlon’ın orta çaplı filmografisinin en samimi filmlerinden biridir Bagdad Cafe…İçe işlerken, göz yaşı döktürmek gibi bir derdi olmayan, samimiyeti asla elden bırakmayan lirik bir hikayedir Hesaplanmış açıları ve her daim aşırı hesaplılığa burun kıvıran planları ile birlikte, oldukça keyifli bir yolculuktur aynı zamanda. Kilometreler yerine ruh katmanlarını ve insanlar arasındaki görünmez bağların şeritlerini sindire sindire kat ettiğimiz bir yolculuk.

Bir birini tanımayan ve ön yargılar ile tıka basa doldurulmuş günümüz insanını, bir süre sonra birbirinden kopamayan bir aile haline getirebilmek, pratikte cıvıl cıvıl bir ütopya olarak görülse de, Adlon, bu temenninin rüyanın ötesine geçebileceğini söylüyor…Hem de olabilecek en içten biçimde!

Bu yazı Fatih Yürür tarafından 30 June 2011 00:44 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Severek izlediğim ve takip ettiğim Belçika sinemasına ait çok güzel ve özel bir film olduğunu düşünüyorum. İnternette film hakkında neredeyse hiç yorum yapılmamış ve ortalıkta fazla dolaşan bir film olmamasına anlama veremedim, lakin eğer sıralama yapmak istesem; Belçika sineması klasmanında çok üst sıralara koymak isteyeceğim bir film.

Konu olarak film, kızını kaybeden bir babanın, kızını bulma çabaları. Şehirde başlayan ve daha sonra biraz ileriye sararak; ıssız bir köyde devam eden konumuz, aniden ortaya çıkan esrarengiz bir kızla yollarının kesişmesi ve daha sonra gelişen akıl almaz olaylar.

Geçmişten sahneler vererek başlayan filmde; Tom kızıyla çok mutlu olan doktor bir babadır. Kızıyla birlikte gayet mutlu olarak yaşadıklarını anlıyoruz ve sonra birden ileriye sarıyoruz olayı. On sekiz ay sonrasına gidiyoruz ve asıl hikayeyi anlamaya çalışıyoruz. Şehirde kaybettiği kızını bulmak için fotoğraflarla dolaşan babamız, esrarengiz bir kıza rastlamasıyla birlikte hikâyemiz başka bir boyut kazanıyor ve mekân tamamen değişiyor. Takip ettiği kızın köyüne gidiyoruz ve hikâyemize sürekli eklenen, hatta bir süre sonra biraz ‘’Yalan Rüzgârı’’ tadında devam eden filmimize aynı zamanda heyecan da geliyor.

Charlotte gerçekten, Charlotte mu? Bir dakika, ben emin olamadım…

Filmin genel hatlarıyla gerçekten tatmin edici bir yapıt olarak çıkıyor karşımıza. Baştan sona itibaren anlatılmak istenen olayı size hissettiriyor ve aslında olayı çözebilmeniz için farklı zamanlarda çok belirgin ipuçlarını da olaya eklemiş. Ama filme öylesine kaptırmanız mümkün ki, bu noktaları kaçırarak filmin sonuna kadar devam edebilme ve aynı zamanda sonunda şok olmanızı da mümkün kılmışlar. Şahsen, verilen onca kopyadan sonra, asıl olayın ne olduğunu anlamak çok zor olmadı.

Her ne kadar senaryonun güçlü olduğundan bahsettiysem de, aslında anlatılmak istenilen olayın üzerine daha iyi gidebileceklerini düşünüyordum. Bunun olmamasının iki nedeni var diyebilirim; anlatılan hikâyenin gereğinden fazla yavaş ilerlemesi ve gereksiz sahnelerin biraz fazla olması. Öylesine alakasız sahneler var ki, filmden kopma noktasına kadar sürüklüyor izleyiciyi.

Sonuna kadar birçok maceraya ve birçok gizeme gebe olan filmin sonu kesinlikle çok tatmin edici olarak kurgulanmış. Olayları farklı olarak biteceğini düşünüyorken, beklenmeyen son ve biraz heyecanı arttırmak istersen iki adamın çöküşünden bahsedebilirim.

Belçika sinemasını her daim sevmişimdir ve bu seferde çok tatmin edici bir film izlediğimi söyleyebilir ve bu filme rahatlıkla kefil olabilirim. Kızını kaybeden ve daha sonra bulmaya çalışan baba filmleri senaryolarını ele aldığım zaman da, izlediğim en derli toplu senaryolardan biri olduğunu, her ne kadar gereksiz sahneler olsa da, her ne kadar anlamlandırılması imkânsız sekanslar oluşturulmaya çalışılsa da; söyleyebilirim. Mutlaka izlenmesi gereken bir filmden bahsettim. İyi Eğlenceler

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 24 March 2011 02:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Karanlıkta yazan, yaşayan ve seven bir adam, bir yazar. Bundan 14 yıl önce Lanzarote adasıda geçirdiği korkunç trafik kazasında sadece görme yeteneğini değil, Lena’yı yani hayatının kadınını da kaybetmişir. O günden sonra kendi adını bir daha kullanmaz ve senaryo yazarken kullandığı takma adı Harry Caine ismiyle hikâyeler yazmaya devam eder.

Her şeyden önce Almadaovar gerçeğinden bahsetmem gerektiğini düşünüyorum. Kendisi, benim yeni keşfettiğim ve eserlerini izlemeye başladığım bir yönetmen diyebilirim. Tarzı genel olarak dram olan ama ara sıra kendi tarzının dışına çımaktan çekinmeyen bir yönetmen. Bu sefer biraz daha trajikomik bir hikâye yarattı, araya bolca dram koymuş ve gerçekten seyir zevki çok yüksek bir Penelope filmi olmuş diyebilirim.

Hikâye şimdiki zaman ve bundan 14 sene öncesiyle birlikte başlıyor. Aslında ilk bakışta klasik geçmiş ve şu anda ki zamanı aynı anda başlatan ve daha sonra bunları bir yerde kesiştiren filmlerdenmiş gibi geliyor. Değil! Gerçekten sizi kandırmasın, bu sefer ki bambaşa olacak. Şu anda kör olan adamımızın geçmişteki hikâyesinden bahsediyor. Daha çok eski yaşananlar üzerinde duruluyor ve bu zamana kadar ayrıntılı bir şekilde anlatılıyor. Burada dikkat çekilmesi gereken bir konu anlatımı ne kadar akıcı ve yalın olduğudur. İnanılmaz derecede sade bir anlatıma, gereken her ayrıtıyı sığdırmak gerçekten çok büyük bir yetenek ve bunu başarıyla yapmışlar. Bir an olsun bir boşluğa düşmemek, eski-yeni arasında ki geçişlerde kaybolmamak…
Ortada önce mecburiyetle başayan bir aşk temasıdan daha sonra, iki insanın birbirini ölesiye sevmesinden bahsediyoruz. İki farklı konseptide bir arada işlemeyi ve bunlar arasındaki geçiş de çok güzel ayarlamış Almadaovar. Caine ve Lena arasıda ki aşkın yansıma stiline bayıldım. Başbaşa kaldıkları anlarda verilen sahne görüntüleri ve kullanılan mekânları müzikle harmanlama şekli insana huzur veriyor. Hazır bunlardan bahsetmişken zaman zaman uzayan diyalogları izleyiciye bir şiir dinletisi havası verdiğini söylemeden geçmek istemiyorum. Bir bütünün her bir parçasına ayrı bir değer verip, hepsini ince ince işlemiş ve ortaya çok keyifli bir film çıkmış diyebilirim buraya kadar.

Ama elbette her şey bu kadar sakin ve rutin gidemez. Bize çok etkileyici bir son gerekiyor. Etkileyici sonunda çok iyi bir şekilde ayarlandığını düşünmekteydim ki, burada ne yazık ki biraz hayal kırıklığı yaşadım. Son sahnelere biraz fazla entrika karışmış. Bir türlü bitmek bilmeyen sahnelerin arka arkaya gelmesinden kaynaklanan bir sıkıntı var gibi geldi bana. Düzen burada biraz bozulmuş şaşkınlık üstüne şaşkınlık verme isteği, sanki filmi bitirememesine yol açmış gibi geldi. İnsan ne yazık ki nasıl başladığını değil nasıl bittiğini hatırlayan bir varlık olduğundan dolayı bunu da buraya iliştirmek benim görevim…

Sonuç; harika hazırlanmış ve kurgulanmış bir aşk filmi olarak değerlendirmemizin yanında aynı zamanda kendine has stiline uygun olarak, bir o kadar dram kokan bir film. P.Cruz başrolde çok fazla seyirciyle buluşmasa da diğer oyuncuların harika performansları sayesinde çok sağlam bir film olduğunu söyleyebilirim. Mutlaka izlenmesini tavsiye edeceğim, benzerlerinden çok çok daha kaliteli bir yapıt olduğunu söyleyerek yazıyı burada bitirelim. İyi seyirler

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 05 March 2011 01:17 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Inception filminden sonra sinemaya gitmeme orucumu Av Mevsim?ine giderek bozdum. Hak eden bir film olacağını düşünüyordum. Beklentileri, bu denli özenli kurulmuş bir oyuncu kadrosunu göz önüne alarak biraz fazla yüksek tuttuğumu zannediyorum.

Filmin konusunu artık izleyen ve izlemeyen herkes biliyordur sanırım. Bir cinayet vardır ve bunu çözmeye çalışan 3 polisin hem olay üzerindeki incelemelerini hem de kendi hayatlarında ki zorluklarıkonu almaya çalışmışlar.

Filmi izlerken tam olarak her şeyin farkına varamadığımı düşünüyorum. Çünkü oyuncu kadrosu o denli büyük isimlerden oluşuyor, film daha salonlara gelmeden aylar öncesinden öylesine bir reklam yapıldı ki, gerçekten çok büyük bir yapım olacağını düşünmüştüm. Ama beklentilerimi tamamıyla karşılamadığını yazının sonlarına doğru açıklamak üzere şimdi biraz filmden bahsedelim. Bir cinayet olduğu aşikâr ve bunu çözmeye çalışan 3 polisin hayatını inceliyoruz bir nevi. Karakteristik özelliklerinin yanı sıra kendi özel hayatlarında ki değişime de değinilmeye çalışılmış ve ortaya ilginç, daha önce izlemediğim tarzda bir senaryo ortaya çıkmış.

Senaryo daha önce görülmemiş olsa bile, o kadar fazla zayıf noktası var ki! Burada filmi izlemeyenlerden özür dileyerek biraz bu konuya değinmek istiyorum.

Her şeyden önce, cinayeti işleyen adamın gücünün ve çapının ne kadar geniş olduğunu öğreniyoruz. Ben bunu idrak ettiğim anda aklım hemen bir soru geldi. Bu kadar zeki, bu kadar ince planlar yapan bir adam neden öldürdüğü cesedi parçalayarak öylece ortaya atıverir? Şimdi tekrar düşünelim. Filmin sonunda her noktanın ne kadar ince hesaplandığını ve harika bir senaryo olduğunu düşünüyorsunuz, normal çünkü insan yapısı olarak; bizler en son ne gördüysek onu hatırlıyoruz. Film bittikten sonra kimse başa tekrar dönerek ??bu hikaye nerede başladı??? diye sorgulamıyor. Ben bunu denedim, farkındayım filme yapılan bir ??kıllık?? olarak algılayabilirsiniz ama yapım çok önemli, ya da öyle olduğu bize söyleniyor. Hikaye sanki sırf cinayet olsun diye oraya yerleştirilmiş ve onun üstünde oynamalar yapılmış havası verdi bana. Filmin sonunda, e bu adam bu cesedi ortaya bırakmasa, kimse zaten kızı iplemediğine göre biz böyle bir filmi izlemeyecektik dedim ve konu orada kapandı. Bundan daha kötü ne olabilir?

Oyunculardan bahsedelim biraz. Şen, Yılmaz ve Yalabık gerçekten çok üst düzeyde bir performans göstermişler. Özellikle Cem Yılmaz?ı izlemek ayrı bir zevk olarak karşımıza çıkıyor. Normalde ne kadar komik bir adam olduğunu göz önüne aldığımız zaman, filmdeki ??deli?? rolünü çok iyi analiz ederek gereğine uygun hareketlerde bulunmasına rağmen filmin belli kısımlarında bizi gene de güldürmeyi başarmış. Usta, Şener Şen ise başlarda ele aldığı kontrolü ortalara doğru kaptırsa da filmin kapanışını onunla birlikte yapıyoruz. Onu izlemek gerçekten çok büyük bir zevk haline geldi. Çetin Tekindor ise ağır adam rolünü çok güzel oynamış. Bu karakter için ondan daha iyi bir isim düşünemiyorum.

Peki, asıl soruyu sormak istiyorum. Cinayeti kim çözdü ve oyuncuların rolleri burada neydi? Şöyle tekrar düşünelim. C.Yılmaz?dan başlamak istiyorum. Hikaye de ki Cem Yılmaz?ın rolü neydi basit bir polislikten ve aile hayatına dâhil olmamızdan başka? Peki, Yalabık karakterinin rolü ve cinayetin çözülmesinde ki etkinlik neydi? Daha da ileriye gitmek istersem, Şen?in rolü neydi? Ben 3 ünün de çözdüğü bir şey bulamadım ne yazık ki. Filmin kopma anından sonra yukarıdan zeplinle inmiş gibi bir anda gelen fazla bilgiler ve ellerine düşen bu bilgileri değerlendiren 2 polisten bahsediyorum neyazık ki. Evet, şöyle biraz daha dikkatli, hatta çok dikkatli olarak incelediğimiz zaman aslında hikâyenin kendi kendine çözüldüğüne şahit olacaksınız. Bu yazıyı okuduktan sonra tekrar düşünün. Kanıtlar, ölü
beden, yok olan tanıklar, patlayan silahlar? Hikâye çözüldü.

Tüm bunları düşündüğümüzde, Av Mevsimi iyi bir film olarak Türk Sinema tarihinde ki yerini alacaktır diye düşünüyorum. Bu senaryo ne yazık ki filmi efsane yapmaya yetecek kadar iyi değildi. Ama filmi herkes çok beğendi, ya da beğenenlerin sayısı bir o kadar fazla. Neden mi? Türk sinemasında ben yılda 2-3 den fazla ??owwwwww?? diyebileceğim kalitede film izlemiyorum ne yazık ki. Durum bu olunca bizim beklentilerimiz öylesine düştü ki Av Mevsimi filmi ve burada yaratılmaya çalışılan gizemli öykü bize çok ilginç geldi ve en azından daha önce az denenmiş bir kurgu olarak gözüktü. Durum bu olunca iyiler arasına biraz düşünmeden, biraz da fazla aceleci davranarak koyduk belki de. Beğenmediğim, hatta yerden yere vurduğum Hollywood yapımlarını yıllar boyunca biraz fazla izledik ve beklentileri o kadar yukarıya çektiler, bizlere öyle yapımlar izlettirmeyi başardılar ki, Türkiye yapımı olan Av Mevsimi filmi bize artık çekici gelmiyor. Bu iki şıktan birini seçmek sizin tercihiniz. Çitamı çok yukarıda, yoksa biz onu fazla aşağıya mı çektik?

Sonuç olarak; eğer biraz daha genel bir pencereden bakmaya çalışırsam iyi derecede denilebilecek bir film izledim. Ama [ne yazık ki] kendi koşullarımıza göre güzel bir film izledik, Cem Yılmaz?ın akıllardan uzun süre gitmeyecek görüntülerini görme şansına, aynı filme Tekindor ve Şen gibi 2 ustayı aynı karede görme şansına eriştik. Biraz fazla gereksiz olarak ayrıntılara değinmek zorunda kaldım yazıda istemsiz olarak ama bu kadar ses getiren bir filmi bu şekilde incelemek daha objektif olacaktır diye düşündüm.

İyi Seyirler.

Film daha önce tanıtım yazısı dahil olmak üzere 3 kez paylaşılmıştır.

Av Mevsimi tanıtım yazısı… Av Mevsimi ilk paylaşım… Av Mevsimi ikinci paylaşım…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 25 January 2011 01:47 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yazıya nasıl başlayacağımı bilemediğim ender zamanlardan biri. Yazmak istediğim ya da söylemek istediğim o kadar fazla şey var ki ama hangi sırayla nasıl anlatacağımı bilemediğimden dolayı tıkanıp kalma durumları baş gösteriyor. Filmin özetiyle bir şeyler karalamaya başlayayım;

Çöplerin içinde bulunan bir ceset… İstanbul Gazi mahallesinde işlenmiş bir cinayet. Öldürülen gencin ağabeyi güneydoğuda yaptığı askerliğini yeni bitirmiş, geri dönmekte. Kardeşinin katilini bulmak için harekete geçtiğinde cevaplanması zor sorularla dolu bir başka savaşın içine sürüklenmektedir. Gerçeğin arayışı içinde iz sürerken, kaybedilen şeyin sadece kendi kardeşinin hayatı olmadığını görecektir.

Filmde geçen şeyler bana çok göre çok doğal olan bizim sıradan günlük hayatımıza benzeyen şeylerle çok ortak noktaları var. Allı pullu bir çocukluk geçirmediyseniz süslü püslü mahallelerde büyümediyseniz film size biraz daha sıcak gelecektir kanaatindeyim. Diğer türlü izleyenlere hikâye gelebilir amma velâkin gerçek olan da budur. Türkiyenin içinde 3 kesim var gözümde; 1.si Birçoğunuzun veya çoğumuzun görmediği ayrı bir Türkiye daha sosyete yaşamlar daha allı pullu hayatlarla süslenmiş yaşamlar. Türkiye?nin %5 veya %10′luk bir kesimini oluşturan %60-65 bir kesim ki orta halli kesim genelde rastlayabileceğimiz insanlar ve %20-25′likte bir kesim var ki varoş semt diye tabir edilen bizimse Allah’ın unuttuğu kurtulamamış bölge dediğimiz semtler. Bence bu semtlerden güzel bir örnekti filmde kullanılan ağır dil sizi rahatsız etmesin ağır gelenlere Serdar Akar filmlerini tavsiye ederim asıl doğallık asıl ağır dil nasıl olur orda daha iyi anlarlar.

Ortamı ve yaşananları çok güzel anlatan bir film olduğu gibi aynı zamanda kendi içinde bir gizem yaşatmayı da başarıyor. Aklıma gelen ve hatırlayabileceğim bir tane mantık hatası var filmde. Şu anda buradan bunu anlattığım zaman filmin konusunu çözebileceğiniz bir ipucu vermiş olacağımdan dolayı ne yazık ki söyleyemiyorum ama bahsetmek istediğim sahne Kerim’in neden bıçaklandığı. Gerisini sorgulamak ya da anlamak sizlere kalmış artık.

Filmi izledikten sonra bir kere daha kanaat getirdim biz dram filmi çekebiliyoruz arkadaş biz dram filmlerini hakikatten layığıyla yapabiliyoruz. Ama bu demek değildir ki hepimiz birer Çağan Irmak olup her filmin sonunda aptal gibi ağlayalım sonra da dram filmlerimiz inanılmaz falan gibilerinden düşünelim. Hayır! Bizim içimizde, Türkiye olarak gereğinden fazla dram zaten barınıyor. Bunları bu tarz filmler yaparak açığa; mantıklı senaryolar kurarak göstermenin öneminden bahsediyorum daha fazla. Şu filmi izleyenler; hanginiz senaryonun bu tarz bir sonla biteceğini tahmin ettiniz? Sanmıyorum…

İsmail Hacıoğlu; kendisini çok beğenerek izliyorum. 2008 yılında çekilmiş bir film ve Hacıoğlu bu zamandan sonra yaptığı filmlerde gene aynı başarıyı gösterdi. Çok genç olmasına karşın çok büyük projelerde büyük roller alarak yerini sağlamlaştırdı. İleride çok farklı yerlerde görebileceğimiz gibi aynı zamanda umarım Haluk Bilginer gibi yurt dışı projelerinde kendisini görme imkânına sahip oluruz.

Sonuç; çok çok güzel bir film olmasının yanında işlediği konuyla da dikkat çekiyor. Gerektiği ilgiyi ve övgüyü hak etmeyen filmlerden biri olarak görüyorum. Mutlaka ama mutlaka izlenmesini tavsiye ettiğim, zaten süre olarak da fazla uzun olmadığından dolayı sizi asla baymayacak, ilgiyle izletecek aynı zamanda sonuyla da hayretler içinde bırakabilecek bir yapım.

İyi Seyirler

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 22 December 2010 01:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dram, gerilim tarzındaki filmin yönetmeni Gilles Marchand. Senaryoda ise yine Gilles Marchand ile beraber Dominik Moll ismi yer almaktadır.

Filmin kadrosunda ise;
Melvil Poupaud, Grégoire Leprince-ringuet, Louise Bourgoin, Pauline Etienne, Patrick Descamps ve Swann Arlaud oynuyor.

Bu yazı Ethem tarafından 18 December 2010 21:14 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Munich filmini açmadan önce karşınıza neler çıkacağını tahmin edebiliyorsunuz. Munich Olimpiyatları tarihinin en dramatik olaylarından birine tanık olmuştur. 11 atlet inanılmaz bir şekilde öldürülmüştür. Film başladığında önce bu canlandırmayı, bazı gerçek görüntüler eşliğinde izliyorsunuz.

Sabırlı izlenmesi gereken bir film her şeyden önce bundan bahsetmek gerekiyor. 2 saat 40 dakika gibi bir runtime süresi var ve bu süre içinde olaylar gerçekten çok ağır ilerliyor. Sahneleri teker teker izliyormuş, bir sahneden sonra öbür sahnenin gelmesini bekleyecek duruma geliyorsunuz. Tabi bu arada olayın bütün ayrıntılarını öğrenme şansına sahip oluyorsunuz. Aslında burada sadece bunu belirtmek için söyledim diyebilirim çünkü bu bir aksiyon filmi değil ya da herhangi bir gizem filmi değil. Daha çok bir belgesel tarzında olduğunu belirteyim.

11 kişiyi öldüren başları temizleme görevi Eric Bana?ya kalıyor ve arkadaşlarıyla beraber bu işe kalkışıyor. Asıl olay bence burada. Biraz daha geniş bir perspektiften bakmak gerekiyor. Burada bir nevi savaş sahnelerini aratmayacak olaylar görüyorsunuz ama olay bu kadar basit değil. İlk cinayetini işlediği zaman Bana?nın ruh halini incelemeniz gerekiyor. Daha sonra sayı arttıkça artık ne kadar rahat olarak davrandığını fakat bir zaman sonra paranoyaklaştığını izlemeniz ve çok iyi bir şekilde analiz etmeniz gerekiyor. Öldürmek basit bir iş değildir kavramını çok güzel bir şekilde işlemişler.

Filmde de dediği gibi sonu olamayacak ve herkesin kaybettiği / kaybedeceği bir savaş. Sakal gibi her cinayette yenilerinin hem de daha gür ve sert çıkması. Zaman ilerledikçe artık ??undercover?? olan bu ekibin gün yüzüne çıkması ve bir anda hedefleri öldürürlerken kendilerinin hedef haline gelmesi? Ama ne yazık ki bu film beklentilerimi karşılayamadı. Ahım şahım olmayan bir konuymuş gibi hissettim önemli olan bir konuyu. Mutlaka film haline getirilmesi gereken İsrail-Filistin çekişmesi çok sayıdaki karakterlerin dalaşmalarından ibaret olarak kalmış. Daha can alıcı konular, diyaloglar, entrikalar, beklerdim. Derin mevzulara verilen önem yetersiz kalmış, sadece bir bireyin üzerinden ele almışlar konuyu. Öldürme sahnelerinin gerçekçiliğiyle ilgiyi ayakta tutuyor.

2005 yılının en güçlü filmlerinden, Spielberg?in en görkemli eserlerinden biri olarak görüyorum filmi. Kendisinin tarzını çok sevmesem de gerektiği zaman, gereken saygıyı göstermekten asla çekinmedim. Mutlaka izlenmesi gereken bir film diyemem, çünkü ben bu olayın arkasını çok merak ettiğimden benim ilgimi çok uzun zamandır çekiyordu. Tatmin olmadım tam olarak ama en azından baya büyük bir kısmını öğrendim ve güzel çekimler sayesinde olayları yaşadığımı söyleyebilirim. Belgesel tadında filmleri seviyorsanız bu filmi de izlerken zevk alırsınız

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 29 November 2010 01:06 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Aksiyon, gerilim, şuç, ceza ve güzel bir kadın Angelina Jolie. Sıkı bir kovalamaca, önceden düşünülmüş hamleler ve cesaret isteyen bir karmaşanın içinde kaybolmadan hedefe ulaşabilmek. İftira sonucu köstebek pozisyonunda olan çekici ajanımız Evelyn Salt’ın (Angelina Jolie) başı oldukça derttedir ve bu suçlamadan anca kendi kurallarıyla kurtulabilecektir. Bunu yaparken aynı zamanda eşinide korumak zorunda kalan Evelyn Salt kendini temize çıkartmaya çalışacaktır.

Albenisi fazla olan Salt filminin klasik bir senaryonun dışına çıkmadan tamamen ticari amaçlı bir film olduğunu düşünüyorum. Angelina Jolie ve teknoloji en iyi silahlardan birisi olsa gerek. Bunun dışında Angelina Jolie’nin hayranlarının avantajı, kendisini sarışın ve kumral halde görme şansları olacak.

Salt filminin yönetmeni Phillip Noyce, senaryosu Brian Helgeland ve Kurt Wimmer (Kitap). Salt filminin oyuncu kadrosunda ise Angelina Jolie,Liev Schreiber,Chiwetel Ejiofor,Towanda Underdue ve Gaius Charles isimleri yer almakta.

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 12 July 2010 00:53 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yoo-bin; üvey babası ile yaşamaktan ne kadar mutlu olsa da, içten içe gerçek babasının özlemini çeken bir çocuktur. Üvey babasının ona aldığı hediyeler, gerçek bir baba gibi gösterdiği ilgi, Yoo-bin’e yetmemektedir.

Annesi doktor olan Yoo-bin; üvey babası ve annesinin 1 haftalığına evden uzakta olacaklarını firsat bilerek biyolojik babasını bulmak için kurnazca bir yola başvurur. Internet Kafe’de o çok sevdiği sılahlı oyunu oynarken , bir adamla anlaşır ve 1 hafta kalması gereken ingilizce kampına gidiş yolunda, adam Yoo-bin’in öğretmenine yalan söyleyerek, onu kamp otobüsünden indirir. Olaylar böyle başlar, ama yoo-bin’in bilmediği çok önemli bir şey vardır. Babası Ji hyeon; artık bir erkek değil, ameliyatla cinsiyet değiştirmiş, çok güzel bir kadındır.

Filmin bir çok yerinde elbette çok güldüm. Özellikle Yoo-bin ile üvey babasının Sniper oyunu oynarlarken, yoo-bin’in silah seslerini ve daha sonra Ji hyeon’un evindeki fotoğraf makinelerinin seslerini taklit ederkenki halleri beni çok eğlendirdi.

Genel hatlarıyla hoş , final anlamında ise tatmin edemeyen bir filmdi.

Izlemekle bir şey kaybetmezsiniz…

Bu yazı KanesHiro tarafından 02 July 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Balthazar Blake, (Nicolas Cage) usta bir sihirbazdır ve görünüşte sıradan birisiymiş gibi izlenim versede aslında gizli potansyeli olan Dave Stutler’ (Jay Baruchel) da himayesi altına alacaktır.
Artık beraber karanlık güçleri durdurmak için çalışacaklardır.
Dave, sihirbaz çırağı olma aşamasındaki eğitimini tamamlamak için, şehri kurtarmak ve kızın gönlünü fet etmek için epey cesarete ihtiyacı olacaktır.

Sihirbazın Çırağı (The Sorcerer’s Apprentice) adlı film 16 Temmuz 2010 da vizyona giriyor.
Filmin oyuncu kadrosunda Nicolas Cage, Jay Baruchel, Alfred Molina, Teresa Palmer, Monica Bellucci ve Toby Kebbell isimleri yer almmakta. Filmin kadrosu oldukça ilgi çekici.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 01 July 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Rahmetli Ahmet Uluçay’ın 2004 yılında çektiği ilk ve maalesef son uzun metraj filmi olan Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak, yönetmenin hayatının bir çeşit biyografisi gibi. Tıpkı yönetmenin küçükken izlediği filmlerden sonra sinemaya gönül vermesi, hatta arkadaşıyla beraber köylerinde film oynatmaya çalışmasına benzer bir öyküsü var filmin. Yazın köylerinin yakınındaki bir kasabada karpuzcunun yanında çalışan Recep ile bir berber dükkanında çırak olan Mehmet sinema sevdasıyla yanıp tutuşan iki yurdum gencidir. Başlıca uğraşları kasaba sinemasından atılmış film negatifleri toplayıp kendi yaptıkları film makinesinde bunları oynatmaya çalışmaktır. Bunun için akıllarına gelen her yolu denerler ama negatifteki adamlar bir türlü ?gımıldamamaktadır?. Bunun yanı sıra Recep, kasabada gördüğü bir kıza tutulmuştur ki artık sadece iki şey için dua etmektedir: ?Adamlar gımıldasın, Nihal’i anası bana versin.?

Temelde bu iki motif üzerine ilerleyen film, hikayesinin sade ama içtenliği kadar o zamana kadar hiçbir oyunculuk deneyimi olmayan iki amatör başrol oyuncusunun başarısıyla da dikkati çekiyor. İsmail Hakkı Taslak ve Kadir Kaymaz, isimlerini ilerde başka filmlerde duyururlar mı emin değilim ama yaptıkları bu tek işle bile bir çok kişinin adlarını bilmelerini sağladıkları bir gerçek.

Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak filmini izlerken, filmin gösterdiği naifliğe aynıyla karşılık verilirse filmin tadına daha iyi varılacağı kanaatindeyim. Öykü olarak sıradışılığı, kurgu olarak olağanüstülüğü yok filmimizin; ama samimiyet derseniz, ufak detaylardaki hoşluklar derseniz, çocuk saflığında yaşanan bir sevda derseniz sizi fazlasıyla memnun edecek bir film.

Filmi bütünüyle çok beğenmekle beraber özellikle dikkatimi çeken ve filme ayrı bir hoşluk katan sahneler var. Bu sahneler yönetmen Ahmet Uluçay’ın hem senaryoda hem de yönetimde, yaşasaydı ne güzel işler yapacağının habercisi niteliğinde. Mesela, iki kafadarın yaptıkları projeksiyon makinesini sakladıkları yere giderken, akşam alacasında geçtikleri ürkütücü bir sokak görürüz. Aynı ürkütücülük Recep’in annesinin, film negatiflerini yaktığı dış mutfakta da karşımıza çıkar. Aslında ne sokak o denli tekinsiz ne de mutfak korkunçtur. Yönetmen, söz konusu yerlere iki ergenin gözüyle bakmaktadır; karanlık insanların bulunduğu sokaklar, kaynar kazanlarda büyülerin yapıldığı mutfaklar.

Bir başka güzel sahne de mahallenin delisinin projeksiyon makinesini çalıştırmaya çalıştıkları geceden aklında kalanlarla çevresini bir sinema şeridini izlermiş gibi yaptığı sahne. Başka bir filmde böyle bir anlatım var mıdır bilemiyorum, çok akıllıca geldi bana.

Filmin senaryosunun olaylardan çok diyaloglarla güçlendirilmiş. Böyle olunca kahramanların nasıl biri olduklarını söylediklerinden, davranışlarından anlamamız gerekiyor elbette. Bu bağlamda Ahmet Uluçay’ın bu filmdeki baş kahramanlarını iyi tahlil ettiğini söyleyebilirim. Mesela;

UCUNDAN AZCIK İSPİYON (SPOILER)

Sevdiği kızın annesi saçlarına iltifat edince hemen bir tarak ve bir ayna alan Recep’in, saçları kesildikten sonraki perişan hali tam da olması gerektiği gibiydi. Birgün saçlarının en beğenilen özelliği olabileceğini kavrayan(!)/ sanan bir ergen, aynı gün sona ermeden saçlarından olursa ne düşünür, ne hale gelir? İşte bu hüzünlü ama aynı zamanda gülümseten bir sahneydi.

ACIMADI Kİ, ACIMADI Kİ…

Ahmet Uluçay’dan çektiği birkaç kısa filmle birlikte sadece bu film kaldı yadigar. Ama öyle bir film ki, güzelliğine nice onlarca film çekenler erişemedi.

Bu yazı fafatuka tarafından 21 May 2010 00:05 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Murder on the Orient Express / Doğu Ekspresinde Cinayet

Okuyucunun zihninde çektiği film, hiçbir zaman perdede görünenle örtüşmez. Bunu bile bile izlemeye başladım  Agatha Christie’nin meşhur kitabından filme alınmış Doğu Ekspresinde Cinayet’i. Tahmin ettiğim kadar büyük bir hayalkırıklığına uğramadım ama kitabı birkaç yerde, ufak da olsa değiştirdikleri için sinir oldum. Gerçi Agatha Teyze’miz senaryoyu onayladıktan sonra bu konuda bize bir şey demek düşmez diyerek filme dönelim.

Doğu Ekpresinde Cinayet, inanılmaz bir oyuncu kadrosuna sahip, enteresan bir film aslında. Küçük görünen rollerde bile sağlam oyuncular rol almış ve birebir sahneleri bu açıdan mükemmel hale getirmiş. Kontes Andrenyi rolünde Jacqueline Bisset, seyircinin başını döndürecek derecede güzel, tasviri yapılan badem şekli gözlerdeki büyülü bakışların ve zerafetin ete kemiğe bürünmüş haliydi. Ingrid Bergman, koyun tavırlı misyoner kadın kılığında öyle göz alıcı, öyle sahiciydi ki, onun bulunduğu sahneler bitsin istemedim izlerken. Hele o tuhaf aksanı yapış şekli, çatpat ingilizcesi gerçekten görülmeye değerdi. Sean Connery, Anthony Perkins, Vanessa Redgrave ve ismini sayamadığım daha birçok müthiş oyuncular…

Elbette ki baş kahraman, sevgili Hercule Poirot’yu canlandıran Albert Finney de gayet iyiydi. Kedi gibi yemyeşil gözleri, özenle kıvrılmış bıyığı, yumurta biçimindeki kafasıyla Hercule’e büyük ölçüde uygundu. Yalnız biraz fazla kasılmış bir hali vardı ki bana Charlie Chaplin yahut Lorel ile Hardy filmlerindeki karakterleri anımsattı.

Film, hareketli gazete kupürleri diyebileceğimiz, bize geçmişe dair bilgi veren sahnelerle açılıyor. Trende işlenecek cinayetin sebebi burada açıklanıyor ki, bu normalde kitabın orta kısımlarında geçmekte. Bu anlatımın ardından İstanbul Boğazı’nı vapurla geçen Hercule Poirot’yu görüyoruz. Ünlü dedektif, filmde adı geçmeyen Beyoğlu Pera Palas otelinde bir gece konakladıktan sonra Sirkeci Gar’ından Doğu Ekpresi’ne binecek. Burada otelin yemeklerinden şikayetle başlayan Türk’lere hakaret silsilesine bir anlam veremedim açıkçası. Daha sonra peronda dilenci ve yılışık satıcılardan oluşan bir grup yolcuları taciz ediyor. Filmin sonlarına doğru, Prenses Dragomiroff bir tanıdığının kızından bahsederken açıkça “Kaba saba bir Türk’le evlenmişti.” cümlesini de kurunca tavır kesinleşmiş oldu. Yönetmenin bu anlamda taraflı bir tutumu vardı ki, tuhaftı.

Bu aşağılamaların haricinde, istasyon sahnelerinde başka amatörlükler de vardı. Arabistan kıyafetleri giymiş birkaç adam ve kadından müteşekkil bir topluluk komik bir şekilde önce sol tarafa, birkaç kare sonra görünüp aynı şekilde sağa doğru gidiyorlardı ki, ayarlı oldukları birkaç kilometre öteden anlaşılıyordu. Sanki biri kurup bırakmıştı onları oraya, öyle iğreti görünüyorlardı  :) Perondaki tüm bu karışıklıklardan sonra Doğu Ekspresi içlerinde ünlü Hercule Poirot’nun da olduğu tüm yolcularını alıp hareket ediyor ve yolculukla birlikte asıl hikaye de başlamış oluyor böylece.

Trende ilk gece akşam yemeği yendikten sonra sevimli dedektifimizin yatma hazırlıklarını yapması görülmeye değer. Saçlarına düzenli tutucu, özel bir file geçiriyor, bıyıklarını ayrıca bir bandajla korumaya alıyor, ellerine kremini sürüp,eldivenlerini taktıktan sonra yatıyor. Ama gece boyunca çalan kompartıman zilleri, yolcuların istekleri, bağırmaları, kabusları yüzünden uzunca bir süre uyuyamıyor kendileri. Ertesi sabah uyandıklarında, Hercule’ün birkaç kompartıman ötesinde meydan okurcasına bir cinayet işlenmiş, zengin ve yaşlı bir adam olan Ratchett 12 yerinden bıçaklanarak öldürülmüştür. Bu sırada tren Yugoslavya’da seyrederken, kar yüzünden yolun tıkanmasıyla durmak zorunda kalmıştır. Yardım gelip yol açılana kadar Poirot, tren şefi arkadaşının ricasını kabul ederek soruşturmaya başlar, tüm yolcularla ve vagon personeliyle konuşur, cinayeti çözer.

Herkesi yemekli vagonda bir araya toplayıp çözümü anlattığı son bölümdeki geri dönüşlerden birinde, Ratchett’a ait bir bayılma sahnesi vardı. Bir insan ancak bu kadar dramatik bir şekilde yatağa düşer herhalde, şimdiye kadar bundan daha teatral bir jest görmedim desem yeridir, içimden bir hayli güldüm o kısma.

Nihayetinde, Polisiyenin Kraliçesi’ni okumuş olun veya olmayın bu filmden keyif almanız mümkün. Özellikle 70′lerin atmosferinden hoşlanıyorsanız Doğu Ekspresinde Cinayet’i mutlaka izleyin diyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 29 April 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Asya tarafından 09 April 2010 01:12 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yönetmenliğini Walt Becker’ın yaptığı İki Babalık adlı filmin senaryosu David Diamond ve David Weissman’a ait.
Orjinal adının Old Dogs olduğu İki Babalık adlı filmin oyuncu kadrosunda Mat Dillon, Robin Williams, John Travolta ve Kelly Preston isimleri yer alıyor. Film 09 Nisan 2010‘da Türkiye’de vizyona viriyor.

Bu yazı Ethem tarafından 04 April 2010 18:42 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

YER; haksız yere, bazen ise sadece “tuhaf” olduğu için, CADI damgası vurabilmenin ve o kişileri idam edebilmenin en kolay dönem olduğu 17.yy Amerikası.

Winona Ryder?ın ruh verdiği Abigail Williams, ilk birlikteliğini yaşadığı çiftçi John Proctor’a (Daniel Day-Lewis) saplantılı bir şekilde ilgi duymaktadır… Herkesin kolaylıkla ?cadı? olarak suçlandığı bu dönemde John’un eşi Elizabeth Proctor?u (Joan Allen) aleyhinde deliller düzenleyerek cadılıkla suçlar.

Ufak ve zararsız gibi görünen bu yalan gittikçe sarpa sarar ve sonunda Abigail?in ve yaşıtı yandaşlarının; bu yalan ve oyunlarını kendilerinin de artık ?gerçek? sandığı, içinden çıkılmaz bir hal alır.

Akıl almaz kanun şöyledir:
?Ben cadıyım? diye itirafta bulunan serbest.
?Cadı değilim? diye doğruyu söyleyen hapis.

Birçok masum insanın hiç uğruna, yalan uğruna gerçekten yakıldığı bu zamana parmak basan senaryo 1996 da çekilmiş olmasına ve daha da önce yazılmış olmasına rağmen halen bu döneme de hitap eden, tüyler ürpertici görüşler çıkarmamıza neden olmakta.

John Proctor?un neredeyse aklını yitirdiği ve ?Tanrı öldü!? dediği sahnede ise; bu akıl almaz olaylara sinirden ve inanamamışlıktan gözleriniz dolmuşken, Proctor da cadılıkla suçlanır. Çünkü o dönemde; yani, dinin bu denli baskın ve etkin olduğu bir dönemde kalkıp da ?Tanrı öldü!? diyebilmek gerçekten bir insanın cesaret edip de söyleyebileceği bir şey değildir, bunu ancak bir cadı söyleyebilir.

Karakterlerle ilgili geniş bilgi için buraya tık geliniz

Bu yazı Lavinya Oz tarafından 30 March 2010 00:05 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 24 March 2010 12:20 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dış ses;
“Evvel zaman içinde 1796″
Film başlangıç repliği;
“Anne çok soğuk
Evet cok soğuk Will
Ateşe bir odun daha at
Başka odun kalmadı anne
Merak etme anne Ceyk yakında dönecektir, doktor içinde paramız olacak”

Diye acıklı bir şekilde başlayan Çılgın Kardeşler (The Brothers Grimm) filmi, ilerleyen sürelerde de aynı masalımsı anlatımla devam ediyor fakat mahsum çocukların başlangıç replikleri, dram adına sadece giriş bölümünde kalıp eğlenceye doğru geçiş yapıyor. Bir kaç bilindik masalı bir araya toplayan filmde çılgın fasülyelerin büyüyüşünden tutunda saçlarını uzatan kuledeki kıza, zehirli elmayla uykuya dalan pamuk prensesden tutunda bir kaç ciddi film alıntıları ve kurt adama kadar bir çok hikayeyi bir arada paylaşan komedi-macera türü bir film.
Efendim, filmin kısa konusuna geçip neyle karşılaşacağınız hakkında ufak bir açıklama yapalım…
Kardeşlerdir diye tahmin edilemeyecek kadar birbirine zıt olan biri gerçekçi kişiliğe sahip Will (Matt Damon) ve diğeride hayalperest kardeşi Jacob (Heath Ledger)’dur. Ülkede cadı avcısı olarak nam salmış iki kardeş, nerede bir mistik felaket yada lanet varsa hakkından gelmekte üzerlerine yoktur. Girdikleri her maceradan yüzünün akıyla çıkan Grimm kardeşlerin sütten çıkan ak kaşık olmadıklarını hemen görüyoruz. Kurdukları tezgahlarla köylüleri kandırıp para kazanan Grimm kardeşlerin son macerası hiçte kendi tezgahlarına benzememektedir.
Fransızların işgali altındaki Almanya’da geçen filmde Fransızların tehtidiyle gizemli bir olayı çözmek zorunda kalacaklardır.
Biraz bildik sahneler, biraz sıkıcı çünkü böyle bir kadro ve bu kadar profosyonel oyuncuları görünce böyle bir film beklemiyorsunuz ama, nihayetinde eğlenceli bir film Çılgın Kardeşler (The Brothers Grimm). Grimm Kardeşler.

Beklediğim gibi bir film değildi. Matt Damon’un bu kadar sıradan bir filmde oynayabileceği ihtimalinede yer vermediğim için beklentilerime cevap veremedi diyelim.
“Filmin Adamı” diye bir seçeneğim olsaydı kesinlikle Heath Ledger cevabını verirdim çünkü en inandırıcı ve sürükleyici karakterdi. Sonra, Monica Belluci’de filmin sonlarında olsada renk kattığı ortadaydı ki Monica Belluci hayranları adına artı bir puan oldu:)

2005 yapımı Çılgın Kardeşler (The Brothers Grimm) filminin yöetmeni Terry Gilliam. Senaryoda Terry Gilliam ve Tony Grisoni isimleri yer almakta. Filmin oyuncularınıda karakterleriyle verip bitirmek istiyorum::)
Matt Damon (Will Grimm), Heath Ledger (Jake Grimm), Monica Bellucci (Kraliçe Mirror), Jonathan Pryce (DElatombe), Lena Headey (Angelika) ve Peter Stormare (Cavaldi).

Bu arada film dışı olacak ama; Matt Damon’un bir filmi varki belirtmek ve uyarmak istediğimden yazıyorum, filmin adı Dogma. Hayatınızdan bıkmadıysanız izlemenizi tavsiye etmiyorum. Matt Damon bu filmde başrol değil ve filmde birbirinden yetenekli oyuncuların olmasına rağmen ki sakın oyuncu kadrosuna bakıpta aldanmayın çok kötü bir film. Bu filmi yazma gereksinimi bile duymuyorum. Bu yüzden buraya ekleyip geçmek en güzeli diye düşündüm. Yazsaydım bile kesinlikle vasat filmlerde olurdu.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 20 March 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Ciddi Bir Adam (A Serious Man)’daki kahramanımız Larry de film boyunca bu soruyla uğraşır. Uğraşır zira, rutinin dibine vurmuş sıradan bir hayat yaşadığını sanırken çalıştığı üniversitede zayıf not alan bir öğrencisinin üstü kapalı rüşvet teklifiyle karşılaşmış, eşinin boşanma isteğiyle şaşırmış, bir aile dostlarıyla eşinin mercimeği fırına verip neredeyse yemeği yakmak üzere olduklarını öğrenip şok olmuştur. Oğlunun ergenliğe giriş dersleri, kızının ailesinin kapsama alanı dışına çıkmış hareketleri, kardeşinin yanlarına taşınmasıyla başlayan tuvalet kuyrukları ve tam terfi beklerken üniversite yönetim kuruluna gönderilen aleyhte mektuplar hepsinin üzerine tuz biber ne ki, acı sos ekler. Gittikçe daha bir girdap içine gömülen Larry, son glup gluplarını demeden, dermanı mensup olduğu dinin din adamlarında arar. Fakat bu kutsal arayışta bile Larry’nin şansı yaver gitmez.

Coen kardeşlerin şahıslarına münhasır filmleri Ciddi Bir Adam (A Serious Man), yukarıdaki paragrafı okurken bile hafakanlar geçirebilecek siz sinemaseverlere (bir de yazanı düşünün) anlaşıldığı üzre keyifli bir seyir sunmuyor, en azından biraderlerin tarzlarına uzak olanlara. Çünkü absürdlüğü şiar edinmiş bu iki biladerin filmleri patlamış mısır tadında değildir, ya da şöyle diyelim, patlamış mısır tadındadır ama mısırların kabukları habire boğazınıza takılır. Siz de film boyunca dil kaslarınızı geliştirirsiniz kabuğu çıkarmak için.

Ciddi Bir Adam (A Serious Man) da bu tarzın dışına çıkmış bir film değil, dolayısıyla herkesin sevebileceği bir film de değil. Bu sevememe ihtimali, filmde fazlasıyla yahudilik argümanları kullanıldığı ve yahudilik kültürüne ait detaylara göndermeler yapıldığı için de yükselmekte. Yanlış anlaşılmaya, filmde yahudilik var diye demiyorum, o kültürü bilmediğimiz için filmi anlamamız zorlaşıyor demek istiyorum.

Ama ortak paydalarda buluşmak da mümkün çoğu zaman. Larry inançlı biri ve inancında ciddi olmaya çalışıyor. Yaşadığı sorunları çözmek için mesela bir psikologdan değil din adamlarından medet umuyor. Tanrının neden bütün bunları kendisine yaşattığın bulmaya çalışıyor.  Başına gelenlere şaşkın çünkü “Ben hiçbir şey yapmadım ki!” diyor. Bu bağlamda inancı sorgulama  değil de yaşadıklarını inancıyla bağdaştırma bazında Larry’nin içinde bulunduğu durumla empati kurmamız olanaksız değil. Herşeyin üst üste gelmesi de yaşamımızda rastlamadığımız bir durum değil aynı zamanda.

Bundan sonrasında filmin Larr’ye, dolayısıyla izleyene verdiği cevabı konuşmak gerekir sanırım. Şöyle ki gerek Larry’nin görüştüğü din adamlarını gerek  filmin genelinde anlattıklarını göz önüne alırsak “bütün bunların anlamı nedir?” sorusunun bir cevabı yok! Hayat böyle işte diyor film. Fazla kurcalama, olayları büyütme. Olduğu gibi kabul et ve ona göre davran. Çünkü bütün bunların cevabını tam olarak bilmenin kesin bir yolu belki de hiç yok zaten. Ha , ille de cevap mı istiyorsun, o zaman ilk rahibin dediği gibi, bakış açını değiştir. Olaylara karşı perspektifini değiştirirsen, onlar da başka türlü görünür. Bu olmaz dersen, al sana bir öneri daha, hani “ben hiçbir şey yapmadım ki!” deyip duruyorsun ya, bir şeyler yap!

Bu yazı fafatuka tarafından 18 March 2010 01:16 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Neşeli Hayat’ı, filmi aldıktan bir kaç hafta sonra izleme şansını yakalayabildim. Keşke daha erkenden izleyip bu hissiyatı daha önceden üzerime kondursaymışım diye iç çektim.

İç çektirici bir filmdi. Öyle ki film, bir konudan veya hissettirdiği bir iki manevi duygudan ibaret değil. Bir çok yaşanmış ya da kulağa küpe takılmış da unutmuşuz diyebileceğimiz duygularla, maneviyatlarla dolu. BKM ekibini mutfağın dışında ilk kez bu kadar beğendim. Bunun nedeni de ekip elemanlarının Neşeli Hayat’ta sadece vesilelerde yer alması ve Yılmaz Erdoğan’da yoğunlaşılmasıydı ki, bir filmi film boyunca yüzü gülmeden, asık bir suratla seyri izlenilebilir bir hale getirebilmek ancak bir ustanın bakışlarında saklı olabilirdi.

Film boyunca Rıza kadar isyan edebilmek, Rıza ile yıkılıp Rıza ile çabalama hissiyatına seyirciyi sokabilmek bence büyük bir meziyet sahibi olabilmektir. İlk defa değil ama bu filmde Yılmaz Erdoğan’ı yeniden takdir ediyorum.

Not: Tüm kalbimle.

En başta, yoksulluğun verdiği çaresizliğine mi yanarsınız yoksa alnının teriyle çabalayıp yine de olduğu yerde sayışına mı, ve sonra iyi niyetin verdiği zarara mı yanacaksınız yoksa  iyi kalpli insanların “Hayır” deme özürlülüğüne mi? Hepsi ayrı bir renk, hepsi ayrı bir sokak gibi girip girip çıktım düşüncelerime. Düşündüm ya bazen “off” dedim yakındım biraz Rıza’nın durumunu küpe yaptım, acıttı kulağımı. Bazen “hadi artık bu sefer olsun” dedim azmettim, kapıda durdum Rıza ile vardiye değiştim “Ho hoo” dedim “Bu işi başaralım”.

Sıcaktı yani Rıza konuşurken içinizin yandığını da hissediyorsunuz, Rıfat susunca donuyor, Rıza sık olmasa da gülünce tebessüm ediyorsunuz ama gülmüyorsunuz, mutlu sonu görebilecek miyiz endişesiyle bekliyorsunuz.
Hani birşey söyleyeyim, sert bakışların bıyık altlarında bir tebeüssüm olur ya gülersin de belli edemezsin çünkü hayat acı, gülmeye gelmiyor biliyosunuz ve içten içe sevinseniz bile “yuppii” diyecek kadar garantiye alamıyorsunuz yüksek sesli kahkahalarınızı. Elden ayaktan düşünce hesabı sorulur diye garanti olmayan gülüşlerinizi yarınlara saklıyorsunuz. Onun gibi birşey hissettim ama Rıza gülsün istedim, yeter artık çıkarcı dünyanın sahte bakışlarından sıkıldım, ruh ilacı gibi geldi Neşeli Hayat, yatmadan iki saat önce aldım şurubumu, uyudum.

Bir sahne vardı ki Rıza’nın biyografisini yazmak isteseydim aynı sahnedeki replikleri kullanman yeterliydi sanırım.

Kapıda noel baba kılığında duran Rıza’nın sakalına aniden bir çocuk asılır ve kaçar.

3 yıl aradan sonra Rıza akşamdan kalmadır ve ağzından argo bir kelime çıkar. Sonra çalıştığı dükkanın tezgahtarına pişmanlığını dile getirir…
Rıza – Hiç noel babaya yakışacak hareket miydi bu ya.
Ama işte o da aniden sakalımı çekince…
Haylaz…

Bu kadar olurdu yani. Yılmaz Erdoğan şefkatiyle harmanlanmış, Rıza’nın en kötü anında ağzındna çıkan bir kelamdı, aslında filmi 3-5 saniyede anlatabilen en güzel kelimelerdi. Sonundaki “Haylaz” kelimesi o an itibariyle iyi niyetliliğin en büyük kanıtı, en büyük insanlıktı aslında.

Son olarak; Yılmaz Erdoğan’ı, sonra da eşi rolündeki Büşra Pekin’i kutlamak istiyorum. Ve sonrasındaki sıcak ve rolünü abartmadan olduğu gibi seyirciye yansıtabilen BKM ekibinin hepsi çok iyiydiler yanlız, Ersin Korkut’un filmdeki karakteriyle kendi olağan duruşu pek etkilemedi beni. Hem o saç şekli neydi öyle. Komik.
Her neyse cıvımadan izleyeceğimiz, ufak tebessümlerle süslenmiş ve KESİNLİKLE izlemenizi tavsiye ettiğim bir film oldu Neşeli Hayat.

Filmin künye bilgileri, ilk fragmanı ve diğer resimleri için Buraya…

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 13 March 2010 22:38 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yüzden Başka Dilde Aşk, yazılıp söylenen çoğu şeyin aksine ne sadece engelleri kaldıralım, engellilerle bir olalım filmi ne de sadece aşk filmi bana göre. Başka Dilde Aşk , her şeye rağmen değil her şeyle birlikte filmi.

Filmin konusu çoğunuzun malumu, Onur işitme engelli haber bültenlerinin muhattabı, kütüphanede çalışan, yanısıra kürek sporuyla ilgilenen gencimiz. Zeynep ise bir markanın müşteri hizmetlerinde çalışan genç kızımız. Söz konusu iki genç birbirlerine aşık olur ve olaylar gelişir, kâh iyi yönde kâh ters yönde.

Başlarına gelecekleri tahmin etmek mümkün, film de tahminlerimiz doğrultusunda ilerliyor zaten. Yalnız şu var ki, filmde Onur ile Zeynep’in yaşadığı çatışmalar engelli ve engelsiz kişilerin çatışmaları gibi gözükse de bence iki engelsiz insanı ele alsak benzer çatışmaları yaşayacakları çok büyük bir ihtimal, hatta kesin. Dolayısıyla Onur ile Zeynep ilişkisini bu anlamda sağır-duyar ilişkisi olarak görmedim açıkçası. Mesele engelli olmak, engelsiz olmak meselesi değil bu anlamda, hatta tu bi or nat tu bi de değil, mesele birbirimizi ne olursa olsun karşılıklı ne kadar kabullenebiliyoruz meselesi, artılarımız ve eksilerimizle. Sevmeyi göze alacak kadar cesur davrandığımız bir hengamede kendimizi sevdiceğe yakınlaştıracak/ uyduracak ne yapabiliyoruz meselesi. Kendimizi onun yerine ne kadar koyabiliyoruz meselesi. Aklından tuttuğu sayıyı ve rengi doğru tahmin edebilme meselesi.

Bununla beraber Başka Dilde Aşk, belki de bir ilki gerçekleştirerek, Türk sinema tarihinde engelli birini acındırmadan, küçük ya da komik durumlara düşürmeden, onunla empati kurmamıza, bu durumdaki birinin hissettiklerini-yaşadıklarını bizim de hissetmemize-yaşamamıza imkan veriyor. Gerek Onur’un, Zeynep’in arkadaş ortamındayken filmin bizi sesten mahrum ettiği sahnede özellikle Onur’la bizi aynı duruma düşürerek doğrudan, gerekse Onur’un durumun sadece görünen yüzünü anlaması onu da yanlış anlaması yüzünden yol açtığı olaylarla dolaylı yoldan gösterdiği sahneler, filmin kahramanıyla izleyicinin empati kurması açısından önemli sahneler.

Bir diğer taraftan, gerçek sığırın pardon sağırın kim ve ya kimler olduğuyla ilgili de sözleri var filmin. Başlarda Zeynep’in iş yerindeki hareketlenmeleri filmin genelinde bir yere oturtamadıysam da bunun toplumsal olarak bazı şeylere ne kadar sağır olduğumuzu anlatmak için kullanıldığını düşünüp rahatladım. Toplumsal olarak sağır olduğumuz gibi bireysel olarak da sağır olduğumuzu, “Anormal biriyle neden beraber olmak istiyorsun?” mealli bir soruyu soracak kadar ağzından çıkan sözü kulaklarının duymadığı, Zeynep’in arkadaşları gibi Onur’dan daha sağır olan kişileri izlediğimizde rahatça söyleyebiliriz.

Başka Dilde Aşk’ı, anlatımı ve hikayesiyle olduğu kadar oyunculuk açısından da oldukça başarılı buldum. Mert Fırat gerçekten işitme engelli biri olduğunu zannettirecek kadar iyi oynamış, hani “Kapalı Çarşı” adlı dizide rast gelmeseydim kendisine ve ilk bu filmde görmüş olsaydım Mert Fırat’ı, sağır olduğuna kani olabilirdim rahatlıkla. Saadet Işıl Aksoy da olması gerektiği gibiydi bence. Yan rollerde gördüğümüz oyuncuların da fire vermeden oynadığını söyleyebilirim.

Yönetmen İlksen Başarır’ın ilk filmini yüzünün akıyla başardığını ekleyelim ayrıca. Filmdeki bazı sahneleri de çok çok beğendim, mesela hemen filmin başında iki karakterin partiye hazırlandıkları bölüm, hem Zeynep’in hem de Onur’un arkadaş muhabbetlerini gösterdikleri bölüm, doğum günü akşamı ve tabii Zeynep’in eve geldiği ve Onur’un bundan haberinin olmadığı sahne çok çok güzeldi.

Filmle ilgili pürüz olarak karakterlerin ekonomik durumuyla yaşayışlarının uymayışı (bana öyle geldi ya da), Onur’un grafik ve tasarım okuyup da neden kütüphanede çalıştığının açıklanmayışı ( ben kaçırdım ya da), sahneler arasındaki geçişlerde bazı aksaklıkların olması (ben aksadım ya da) gibi ufak tefek şeyleri sayabiliriz. Ama saymazsak, son zamanlarda çekilmiş en güzel Türk filmlerinden biri olan Başka Dilde Aşk’ı kaçırmayın, izleyin derim ben.

Bu yazı fafatuka tarafından 11 March 2010 22:39 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Aşağıdaki Yüreğine Sor adlı filmin ön tanıtımı tamamen filmin Resmi Sitesinden alıntıdır.

İki genç insan, Esma ile Mustafa birbirini sevmiştir. Gelecek, ancak birlikte olduklarında anlamlıdır onlar için. Yoksa hayatın bir değeri yoktur. Ne var ki, bu aşkın döneme ve yöreye özgü bir engeli bulunmaktadır: Mustafa gizli Hıristiyan?dır. Esma dahil herkes onu Müslüman sanmaktadır. Öbür yandan Osmanlı, yaptığı yasal düzenlemelerle Hıristiyan tebaayı Müslümanlarla eşit duruma getirmiştir. Kilise, gizli Hıristiyanların artık dinlerini açıklamasını istemektedir. Bu zor bir durumdur Mustafa için, kilise ile aşkı arasında kalmıştır. Çünkü, Hıristiyan olduğu bilinirse hayatında Esma olamayacaktır. Müslüman bir kızın bir Hıristiyan erkekle evlenmesi ne toplumsal, ne de yasal olarak mümkündür. Mustafa, Esma?yı alıp götürecek ve açıklayacaktır durumunu. Esma?nın bunu mesele etmeyeceğinden emindir. İki sevgili kaçmaya hazırlanmaktadır ki, ani bir gelişmeyle her şey değişir. Şimdi, bir yasak aştır Esma ile Mustafa?nın aşkı. Yine de her şeyi göze almaya hazırdırlar: ama bir de Esma?yı tutkuyla seven bir bey oğlu Mehmet vardır. Toplumsal koşullar, Esma ile Mustafa?nın aşkından daha güçlüdür. Ve aşklarını savunabilmek için efsane olmaları gerekecektir.

12 Mart 2010 da vizyona girecek olan filmin yönetmen ve senaristliğini Yusuf Kurçenli yapmakta. Müzik Kalan / Ayşenur Kolivar ve Ayşe Önder’e ait. Yüreğine Sor adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Tuba Büyüküstün, Kenan Ece, Hakan Eratik ve Aliye Esra Salebci isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 10 March 2010 23:06 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Michael Jackson’un hayranlarına büyük üzüntü yaşatan ölümünden sonra Londra’da vereceği konserlerin provasını içeren bir film yapıldı. Konser provaları aslında Michael’in ve şirketinin arşivi için kameraya çekilmiş. Prova kayıtlarının filme dönüştürülmesi aklıma, birilerinin  MJ’in ölüsünden bile para kazanmaya çalışması gibi bir düşünceyi getirmiş olsa da film boyunca Michael ile ilgili en ufak bir duygu sömürüsüne bile girilmediğini görünce aklıma geleni kendi fesatlığıma verdim. Sonuçta yapımcılar gene para kazandılar elbette gişeden de, dvdlerden de; ama This Is It!, hâlâ ölümüne alışamamış Michael Jackson hayranlarına küçük bir MJ hediyesi gibi.

This Is It! için film demek  de doğru olmaz herhalde, Michael Jackson ve ekibinin konsere nasıl hazırlandıklarını gösteren bir  belgesel desek başımız ağrımaz. Belgesel boyunca Michael Jackson’un hit olmuş şarkılarının prova edilişini izliyoruz, o güzel şarkıları son kez  Michael’dan canlı olarak dinliyoruz. Nasıl bir müzik dehası kaybetmişiz, iyice  anlıyoruz.

Anlıyoruz zira şahsen ben Michael Jakson’un bu kadar titiz, bu kadar işini iyi bilen, bu kadar hassas, bu kadar mütevazi olduğunu düşünmezdim. Son yıllarda müziğinden çok davalarıyla, fiziksel görünümüyle gündeme geldiği daha doğrusu getirildiği için olsa gerek, müzisyenlik ve insanlık yönünü göz ardı etmişim belki de çoğumuz gibi. Şimdi iyi ki This Is It!’i izlemişim diyorum; işini iyi yapmak, mükemmeli hedeflemek ve bu uğurda çalışmaktan yorulmamak neymiş görmüş oldum. Çünkü Michael’in bütün bu özellikleri This Is It’te o güzel şarkılarıyla beraber gözler önüne serilmekte. İnsana söyleyecek söz de bırakmıyor açıkçası. Ben bu kadar laffü güzar edebildim, son sözü Michael’a bırakalım: Love lives forever!

Bu yazı fafatuka tarafından 10 March 2010 04:01 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Lewis Carroll?ın sevilen ?Alis Harikalar Diyarında? (1865) ve ?Aynanın İçinden? (1871) kitaplarının büyüsünü ele geçiren, çarpıcı, yenilikçi görsellerle ve edebi tarihin en karizmatik karakterleriyle Alis Harikalar Diyarı’nda Disney Dijital 3D?(3 Boyutlu) formatında 5 Mart 2010?da beyaz perdeye geliyor.

Notlar:

Yönetmen Tim Burton ve aktör Johnny Depp bu yeni macera için tekrar bir araya geldi. İkili ilk kez 1990 yılının hit filmi ?Makas Eller?de çalıştı ve hemen yakın arkadaş oldular. Birlikte olağanüstü ve sıradışı filmler yapmaya devam ediyorlar. ?Ed Wood,? ?Hayalet Süvari,? ?Charlie?nin Çikolata Fabrikası,? ?Ölü Gelin? ve ?Sweeney Todd: Fleet Sokağının Şeytan Berberi? diğer ortak ürünleri.

Oyuncular: Johnny Depp, Anne Hathaway, Helena Bonham Carter, Crispin Glover, Matt Lucas, Marton Csokas, Tim Pigott-Smith, Lindsay Duncan, Geraldine James, Leo Bill, Jemma Powell, Mairi Ella Challen ve Alis rolünde Mia Wasikowska
Seslendirenler:    Stephen Fry, Alan Rickman, Michael Sheen, Timothy Spall, Christopher Lee, Paul Whitehouse ve Barbara Windsor
Yönetmen: Tim Burton
Yapımcılar: Richard D. Zanuck, Joe Roth, Suzanne Todd, Jennifer Todd
Yardımcı Yapımcılar: Katterli Frauenfelder, Tom Peitzman
Sorumlu Yapımcılar: Peter Tobyansen, Chris Lebenzon
Senaryo: Linda Woolverton, Lewis Carroll?ın ?Alis Harikalar Diyarında? ve ?Aynanın İçinden? kitaplarına dayanarak.

Ayrıca; yukardaki bilgilerle beraber filmin yönetmeni Tim Burton’la yapılan söyleşi (aşağıdaki) filmin dağıtım şirketi tarafından elimize ulaştırılmıştır.

Tim Burton ile projeler arasında söyleşi molası
Yönetmen Tim Burton tarafından yaratılmış taslaklar, tablolar, film sahnesi çizimleri, set parçaları, çizgi filmler ve kuklalar, kasım ayı sonundan itibaren New York?taki Modern Sanatlar Müzesi?nde sergilenmeye başladı. Ünlü yönetmenle ?Edward Scissorhands?in doğuşu, 3D?nin yükselişi ve antropomorfik (insan biçiminde) kahve fincanları üzerine sohbet ettik.

Ömür boyu yaptığınız çalışmalarınızı Modern Sanatlar Müzesi?ne vermek nerden aklınıza geldi?

Tim Burton: Çok organize bir insan değilimdir. Neyse ki, bazı malzemelerimi Amerika?daki bir depodan alıp İngiltere?ye taşımıştım. Böyle konularla gerçekten çok fazla ilgilenmem ama bu sergi sayesinde geriye dönmek benim için ilginç bir süreçti. Müze yetkilileri, geçmişimle ilgili bazı ilginç detayları hatırlamama yardımcı oldular. Sergide ben varım ama farklı bir ben bu? Kendime objektif olarak bakabilme fırsatı buldum.

Yönetmenlerin çoğunda kendi sanat çalışmalarının ve illüstrasyonlarının retrospektifleri (geriye dönük birikim) pek yoktur. Yönetmenlik vizyonunuzu etkileyen güzel sanatlar altyapısına nasıl sahip oldunuz?

Gençlik yıllarımda sevdiğim filmlerin hepsi görsellik açısından zengindi. Hafızamda derin iz bırakan filmlerdi. Bence film görsel bir olaydır. Bu yüzden animasyon altyapıma minnettarım. Animasyon herşeydir. Sanattır, tasarımdır, filmdir. O zamanlar hep animasyon sanatçısı olmak istiyordum. O alanda çalışırken herşeyin nasıl yapılacağını öğreniyordum. Animasyon film yaparken fiilen çalışıyor, planları tasarlıyor, çekimleri ve  kurgu işlemini yapıyorsunuz. Başından sonuna kadar harika bir deneyimdi.
Kreatif süreciniz nasıldır? Film için rastgele çizimler yaparken aniden bir karakter bulduğunuz anlar olur mu?

Benim için taslak hazırlama ve çizim süreci, başka insanların not alma süreciyle eşdeğerdir diyebilirim. Kendimi hiçbir zaman bir yazar gibi hissetmedim. Bence görsellik daima önce gelir. Örneğin Jack Skellington karakteri, belli bir sebep olmadan önüme kağıdı alıp tekrar tekrar rastgele çizim yaptığım bir günde ortaya çıktı.
Bazen de karakterlerin beynimde oluşan bir görüntüden ortaya çıktığı olur. Bunun örneği Edward Scissorhand karakteridir. Aklımdaki fikir ve düşüncelerden ortaya çıkarlar. Edward Scissorhand karakterinin doğuşu bir duygudan kaynaklanır. Yıllar içerisinde farklı formatlarda çizmeye çalıştım. Gençlik yıllarımdan kalan bir fikirdi. Bu yüzden uzun süredir aklımdaydı.

Filmlerinizin çoğunda orijinal fikirler var ama aynı zamanda ?Planet of the Apes? ve ?Alice in Wonderland? örneğinde olduğu gibi ?yeniden çevrimler? de yapıyorsunuz. Hollywood?dan ?yeniden çevrimler? için destek almak, sıfırdan film yapmaktan daha mı kolay?

Bugünlerde bir trend var. Neredeyse bütün TV dizilerinin yeniden çevrimi yapılıyor. Belirli alanlarda güvence faktörünün önemli olduğuna kuşku yok. Ancak eşit oranda da tehlikelidir. ?Alice in Wonderland? gibi bir proje, 3D formatında yapma fırsatıyla birlikte değerlendirilirse, tamamen yeni bir proje gibi de algılanabilir.

İnsanların zaten bildiği bir öyküyü alıp kendi yorumunuzu getirmek tedirgin edici mi?

Açıkçası çok da ürkütücü gelmedi. Geçmişte yapılan ?Alice in Wonderland? prodüksiyonlarına bakıyorum da, izlediğim her versiyonda bir avuç tuhaf karakterin arasında yürüyen pasif bir kız var. Benim yaptğımda ise Alice son derece aktif bir kız olarak öne çıkıyor. Dolayısıyla geçmişte yapılanlara karşı herhangi bir bağlılık duygum olmadı. Benim için tamamen yepyeni bir deneyimdi. Geçmişten örnek alabileceğim ve yeniden hayat verebileceğim harika bir versiyonu yoktu.

3D formatında çekilmiş bir live-action dünyasına ilk adımınızı atarken ?Alice?in kusursuz bir öykü olduğunu düşünüyor musunuz?

?Alice in Wonderland?ın bana cazip gelen yanı 3D formatında çekilecek olmasıydı. Daha önce ?Nightmare Before Christmas?ın 3D?ye dönüştürüldüğünü biliyoruz. Gerçekten de iyi oldu. İzlerken büyülendim. ?Nightmare?ın asıl 3D formatında seyredeğer olduğunu bana gösterdi. Şimdi 3D?nin ?Alice? öyküsü için de uygun olduğunu hissediyorum. Bence ?Alice?deki asıl olay, öyküsünün edebi yönü değil; tuhaf ve esrarengiz doğasıdır. Bu kadar yıl sonra yeniden denemek bu yüzden cazip geldi.

Hollywood?un geri kalan kısmının CGI?nin (bilgisayar efektli animasyonlar) keyfini çıkardığı günümüzde hala stop-motion animasyon gibi geleneksel özel efektlerle çalışmaya devam etmek zor olmuyor mu?

Stop-motion tekniğinin tıpkı animasyon gibi değerli bir sanat formu olarak kendisini kanıtladığını düşünüyorum. Bundan birkaç yıl öncesine kadar ölü bir mecraydı. Şimdi hala birçok belirsizlik olmakla birlikte yeterince çeşitlilik ve farklılık oluştu. Eğer insanlar bir filmden hoşlanmışsa hangi mecraya ait olduğunun önemi yoktur. CGI?nin tam egemenliğinin sözkonusu olduğu birkaç yıl öncesine kıyasla şimdilerde stop-motion daha iyi durumda?

Stop-motion?u sevdiğiniz belli? Sizdeki CGI korkusunun sebebi nedir?

Örneğin ?Nightmare Before Christmas?ı ele alalım. El çizimi animasyon şeklinde yapmam teklif edildi ama ben stop-motion yaptım. Çünkü o proje için en doğru mecra oydu. İster stop-motion, ister animasyon, ister CGI olsun, hangi mecranın kullanılması gerektiğine karar verirken teknik açıdan başarmak istediklerinize paralel olarak her projeye göre değişir.

?Pee Wee?s Big Adventure?dan ?Beetlejuice?e kadar her filminizde mobilya gibi hareketsiz nesnelerin hareketlenip hayat bulma eğilimi var. Nesneleri günlük bazda insan gibi görüp antropomize mi ediyorsunuz?

Evet, elimde kahve fincanıyla burada yatağıma uzanmış durumdayım. Böyle bir yerde dikkatimizi dağıtıp derin düşüncelere dalmak için boş zamana ihtiyacımız vardır. İnsanlar bunu hayatlarında yeterince yapmıyorlar. İşte o anlar, bir ağacın küçük bir karaktere dönüştüğü anlardır.

Geçmişe dönmekten heyecan duydunuz mu?

Benim için oldukça tuhaf ve gerçeküstü bir durum bu? Henüz tam anlamıyla kavrayamadım. Hazır herşeyimi vermişken kirli çamaşır sepetimi de oraya bıraksam iyi olacak.

Söyleşi: Sonia Zjawinski. 17 Kasım 2009

Bu yazı Ethem tarafından 01 March 2010 23:55 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

05 Mart 2010 da vizyona girecek olan filmin yönetmenliğini Lee Daniels’in yaptığı Acı Bir Hayat Öyküsü (Precious: Based On The Novel By Sapphire) adlı filmin senaryosunu Geoffrey Fletcher ve Sapphire üstlenmiş.
Acı Bir Hayat Öyküsü (Precious: Based On The Novel By Sapphire) filminin oyuncuları ise, Gabourey Sidibe, Mo’Nique, Paula Patton, Mariah Carey ve Sherri Shepherd.

Sıkı bir film olduğu ortada…
İyi seyirler.

Not: Acı Bir Hayat Öyküsü filminin yorum yazısı için buraya tıklayınız.

Bu yazı Ethem tarafından 01 March 2010 16:46 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 23 February 2010 02:09 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Musa, Ankara?dan İstanbul?daki bir camiiye  tayin olan bir müezzindir. Yeni görev yerine gelir, evine taşınır, işine başlar. Hayatında ne bir gel git, ne bir çalkantı ne de düzenini bozacak bir durum vardır. Hatta Yakup adında yaşlı bir sahafın yanında ek bir iş bile bulmuştur. Ama aşk, ah minel aşk! İnsanın başına ne gelirse ondan gelmiyor mu? İnsana kendini unutturup başını döndürmüyor mu? Musa da komşusu Clara ile tanışınca belki de  kırk yıl düşünse aklına gelmeyecek bir sevdaya yakalanıyor. Şimdiki emesen ya da feysbuk aşıklarının (!) gülüp geçeceği hallere de düşüyor üstelik; mutfak pencereleri karşı karşıya olduğundan bir ışık görme umuduyla bulaşıkları tekrar tekrar yıkıyor Musa, kapıda karşılaşırım diye yollarda bekliyor Clara?nın gelmesini, düşürdüğü tespihi verebilmek için kiliseye bile gidiyor. Yaşadığı bu art niyetlerden arınmış, saf aşkı Clara tarafından da karşılık görüyor sonunda ama bir araya gelmeleri filmin dediği gibi uzak ihtimal. Farklı dinlerin insanları onlar, din demek de dünya demek onlar için zira Musa bir müezzin, Clara ise rahibe olmaya karar vermiş bir hristiyan.

Aslında filmin benim en sevdiğim tarafı, bu dinî farklılığı aşırıya kaçmadan, demagoji yapmadan hatta insanın gözüne gözüne sokmadan, olduğunca insanî bir şekilde vermesi oldu. Musa da Clara da kendini ve karşısındakini olduğu gibi kabul etmiş, olmaz duaya amin demeyen iyi niyetli insanlar. Belki içlerinden ?keşke başka şartlarda tanışsaydık? diye geçirmişlerdir ama ikisi de birbirlerinin şartlarını değiştirmek için herhangi bir harekette bulunmuyorlar. Böyle karşılıklı sevgi ve saygı çerçevesinde, bakışmalarla, dile getirilemeyen cümlelerle, sade sevdiceğinin yanında olma mutluluğuyla bir sevda yaşıyorlar.

Film, yönetmen Mahmut Fazıl Çoşkun?un ilk filmi. Baş rollerde Nadir Sarıbacak, Görkem Yeltan ve Ersan Uysal yer alıyor. Üçü de işlerini iyi yapmışlar, söyleyecek pek fazla bir şey yok. Yalnız filmin senaryosuna baktığımızda ki senaryo bir kaç kişi tarafından yazılmış, bazı yerine oturmayan şeyler olduğunu görüyoruz. Örneğin, filmin baş karakterlerinin hayatını değiştirecek nitelikteki Yakup?un kimliğiyle ilgili bilgi ortaya çıktığında Yakup?tan daha etkin bir tavır bekliyoruz ama olmuyor. Böyle bir durumda işleri oluruna bırakmak ne kadar insaflı olmuş tartışılır bence. Aynı zamanda Musa ile Yakup?un yaşadığı adlî olay  ?filmde bari biraz hareket olsun? diye konulmuş gibi. Olmasa çok şey değişmeyecekti filmde bence. Musa kadar Clara da işlense acaba daha iyi olmaz mıydı demeden de geçemiyorum. Ama olaylar Musa?nın bakış açısıyla anlatılıyor, senaristler, bu durumda belki çok zorunlu görmemişlerdir bunu.

Ufak tefek eksiklikleri olsa da güzel bir Türk filmi bence Uzak İhtimal.  Bazıları için izlemesi sabır gerektiriyor ama, demedi demeyin sonra.

Bu yazı fafatuka tarafından 11 February 2010 02:18 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Son Ültimatom (The Bourne Ultimatum), son on yılın en iyi aksiyon filmi diyede HAKLI bir sloganları var. Uzun zamandan beridir gözlerimi alamayacağım kadar akıcı, sonunun gelmesini istemeyeceğim kadar akıl dolu ve kalkıp su içemeyeceğim kadar sürükleyici bir film arıyordum ki, evet çok iyi bir seçim yaptık.

Aslına bakarsanız filmde Matt Damon’un oynamasına rağmen adı ve afiş resminden dolayı parayla aldığım filmi başlamadan bitirecektim fakat son anda fikir değiştirip (Matt Damon filmlerini sevdiğim için) izlemeye karar verdiğimide söylemek istiyorum. Berbat bir Afiş ve isim.

Matt Damon’un filmlerine bakarsanız oynadığı filmlerin geneli aynı havada teneffüs etmektedir. Son derece zeki ve yaptığı işler “Akıllara zarar” dedirtecek kadar ince hesaplamayı gerektiren karakterlerdedir Matt Damon. Aynı şekilde bu filminde de Jason Bourne karakterindir.

2007 yapımı olan Son Ültimatom (The Bourne Ultimatum) filminde Matt Damon, Jason Bourne’u canlandırmaktadır. Hafızasını, sevdiklerini ve tabiki bunun yanında geçmişini kaybeden Bourne, kaybettiklerini geri almak ve bunu yapanların ipliğini pazara çıkartmak için ortaya çıkacaktır. Son 3 yıldır didik didik aranan Bourne, tüm gerçekleri öğrenmek için ince eleyip sık dokuduğu planını yapmaya ve gerçek kimliğini öğrenmenin zamanın geldiğini tüm düşmanlarına göstere göstere ortaya koymaya kararlıdır. Göstere kelimesini seçmemin sebebinide filmi izleyince göreceksiniz. Öyleki; ustalıkla hazırladığı planını uygularken adeta CIA i çılgına döndürüyor ve tam bir kedi fare kovalamacasının içinde buluyorsunuz kendinizi.

Üstün dövüş kabiliyetie ve bir çok dil bilme özelliğine sahip Bourne’un, sonunda hafızasının neden silindiğini öğrenince kendisiyle beraber seyircide oldukca şaşıracaktır.

İlk iki serisi olan Geçmişi Olmayan Adam (Bourne Identity – 2002) ve Medusa Darbesi (The Bourne Supremacy – 2004) filmlerinin oldukça ötesine geçen bu üçüncü film Son Ültimatom (The Bourne Ultimatum – 2007), gişede de rekorlar kırmış ve serinin devam müjdesini ilk günden vermişti. Zaten filmin sonunda da serinin devamının gelmesi için büyük bir tiyo verilmiş…

Son Ültimatom (The Bourne Ultimatum) filminin yönetmeni Paul Greengrass. Senaryoda, Tony Gilroy, George Nolfi, Scott Z. Burns ve Robert Ludlum var.

Filmin oyuncu kadrosunda ise; Matt Damon (Jason Bourne), Paddy Considine (Sam Ross), Edgar Ramirez (Paz), Julia Stiles (Nicky), David Strathairn (Noah Vosen), Chris Cooper (Alexander Conklin) ve Joan Allen (Pamela Landy) isimleri yer almakta.

Not; Filmin sizlerle paylaştığım fragmanını orjinalinden daha tatmin edici bulduğum için ekledim.

İyi seyirler… Kaçırmayın;)

Bu yazı Ethem tarafından 03 February 2010 05:35 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir güvenlik şirketinin elemanları, 42 Milyon Dolar gibi sağlam bir parayı, bankanın başka yerdeki kasasına taşımakla görevlendirilir. Ancak Grubun asıl amacı o parayı , seneler önce yapılan bir soygunu emsal alarak çalmak ve işin içinden sıyrılmaktır. Fakat bir sorun vardır, o sorun , her şeye rağmen “insanlığına” yenilen ekip arkadaslarından biridir.

Film kadrosu cidden harika, insanı seyretmeye şevkeden yegane şeylerden biri Cast’tır zaten. Çeşitli yapımlarda izlediğimiz, kaliteli ve hatrı sayılır oyuncuların performanslarını izlemek adına bile bu filmi görmeye değer diyorum.

Jean Reno, yine her filmde olduğu gibi, ekibin ağır abilerinden biri. Bu adamın şöyle kendini dağıttığı, palyaço moduna girdiği bir filmini izlemedim, izleyen varsa, ağır abi Jean’in bu tip bir filmini bana versin lütfen.

Heroes dizisinden tanıdığımız yakışıklı oyuncu Milo, bu filmde bir polis memurunu canlandırıyor. Bruce Willes tarzı yamuk gülüsü, sevimli suratiyla yine gönlümde taht kurdu.

Ne yapsam diye düşünüyor ve yapacak bir şey bulamıyorsanız, bu filmi izleyerek zaman geçirebilirsiniz.

Bu yazı KanesHiro tarafından 01 February 2010 06:01 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

10 yıl sonra; Shelton öcünü almak için geri dönmüştür. Kanıt olmamasına rağmen, asıl suçluyu ve idama mahkum edilen adamı öldürmekle yargılanır ve hapse atılır. Fakat aslında gerçek ortadadır, Shelton iki saldırganıda öldürmüştür, ancak savcının elinde kanıt yoktur.

Film genel olarak “Suçlunun Zekası” üzerine kurgulanmışsada, aslında “ölümün intikamını almak için, başka insanları öldürmek ne derece akıllıcadır” sorusunu da izleyicinin kafasına yerleştirmiştir.

Filmi izlerken, Shelton’in yaptıklarında biraz olsun haklılık payı görsem de, nedense tam olarak destek vermedim yaptıklarına. Ailesinden insanların öldürülüşüne tanıklık eden bir insanın nasıl suç makinasına dönüşebileceğinin bir göstergesiydi film.

Haklılık veya Suçluluk terazisine koyduğumuzda, ben hangi kefenin ağır geleceğini size bırakıyorum.

Ve filmin özünde yatan soruyla/sorularla sizi karşılıklı getiriyorum:

Sevdiklerinizi öldüren birini öldürmek sizin hakkınız mıdır?
Adaletin işlemediği bir ortamda, kendiniz Adalet timsali olmaya çalışarak, katil olmayı göze alır mısınız?
Peki bir katil , adaleti simgeleyebilir mi?

izlemenizi öneririm…

(Filmin künyesine bakmak isteyenler buradan…)

Bu yazı KanesHiro tarafından 01 February 2010 05:09 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Susie, öldükten sonra kendisinin yokluğundaki hayatın nasıl olduğunu, ailesinin hala yaşıyor olabileceği ihtimalini yüreklerinde yaşatmasını görür ve en önemliside kendisini öldüren katilin izinden gitmesini anlatan ilginç ama oyuncu kadrosuyla çezbedici bir film Cennetimden Bakarken (The Lovely Bones).

Artık dünyalı olmamasına rağmen olaylar Susie’yi o kadar bağlayacaktırki, o artık hayatın bir parçası olacaktır.

Cennetimden Bakarken (The Lovely Bones) 29 Ocak 2009‘da vizyona girmesi beklenen filmin oyuncu kadrosu; Mark Wahlberg, Rachel Weisz, Susan Sarandon ve Saoirse Ronan.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 19 January 2010 05:57 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yönetmenliğini Atıl İnanç ve Korhan Bozkurt’un yaptığı Kutsal Damacana – İt Men filminin senaryosunu Şafak Sezer yapmış. Yapımcılığını Şenol Zencir ile Selin Altınel’in yaptığı filmin gönüllü yönetmenliğini ise Selaattin Sancaklı yapmış. Kutsal Damacana 2 – İt men filminin oyuncu kadrosunda ise tabiki Şafak Sezer, Mustafa Üstündağ, Ali Sürmeli, Aydemir Akbaş, Bülent Şafak, Volkan Demirtok, Şener Kökkaya, Güzin Usta, Kemal Kırıçay, Ebubekir Öztürk, Eriş Akman, Serkan Şengül, Yakup Koncai Tuğba Karaca, Yıldırım Memişoğlu ve Ferhat Güzel  isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 16 January 2010 02:20 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Serinin diğer filmleri bence oldukça iyiydi. Yani hem aksiyon hem de konu hem de görsellik olarak iyi filmlerdi. Ancak bu film aksiyonu bol da olsa konu ve görsellik açısından kesinlikle sınıfta kalıyor. Özellikle bazı sahnelerde kanın rengi turuncu gibi geldi bana:)

Aslında ?sadece aksiyon arıyorum? diyenlerdenseniz film sizi tatmin edebilir. Çünkü ilk dakikadan son dakikaya kadar sürekli aksiyon var. Gerçi bir hayranı olarak Jean-Claude? un çok daha güzel dövüş sahnelerini gördüm ama sanırım artık onun da yaşlandığını kabul etmem gerekiyor:(

Filmin posterinde görünen Dolph Lundgren ise çok kısa bir süre alıyor. Yani posterde olması sadece kariyerinin esas kötü askere göre (c) daha iyi olmasından sanırım.

Genel olarak söylemek gerekirse film beni hiç tatmin etmedi. Gerek serinin diğer filmleri gerekse diğer Van Damme filmleri ile kıyaslandığında hiç tat vermiyor. Fakat salt dövüş sahneleri izlemek isteyenlere tavsiye edebileceğim bir film.

İyi Seyirler

Bu yazı Burak tarafından 14 January 2010 14:21 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Athena (Kelly Chen) ; sevglisi ölmüş ve onun yasını tutan genç , yalnız ve bir o kadarda mutsuz bir kadındır. Tek başına yaşamakta ve esansları karıştırarak, insanların ruh hallerine göre kullanabilecekleri bir dükkanda, koku uzmanı olarak çalışmaktadır. Athena, sevgilisi ölmesine rağmen ona hala sadakatle bağlıdır ve onun arkasından her daim göz yaşı dökmektedir. İşin ilginci, gözyaşlarının bir bardağa, bir su kabına düşmesini de sağlayarak ağlamasıdır. Her akşam , iş çıkışı, turuncu uçan bir balon alır. Gece yarısı, üzerine seni çok özledim yazarak balonu gökyüzüne bırakır.

Yine benzer bir gece, kuvetini, insanları mutlu eden fakat kendisini bir türlü huzura kavuşturamayan lavanta esansı eşliğinde doldurmuş , içinde ağlarken bir gümbürtü kopar. İşte film burada başlıyor. Gökyüzünden, insan formunda, fakat sırtında koskocaman beyaz kanatları olan bir “şey”, Athena’nın terasına düşüvermiştir.

O şey, insan gıdasına değil, sadece “sevgi”ye ihtiyaç duyan ve sevgi ile karnını doyurup, yaşayabilen bir melektir. İnsanlara Angel (Takeshi Kaneshiro) olarak tanıtılır. Fakat, Athena’nın böyle şeylere zamanı yoktur, çünkü o mutsuzluğuna çok gömülmüş, çok alışmış bir kadındır aynı zamanda. Kanadı zarar gören ve dolayısıyla uçamayacak halde olan Angel’a (Takeshi Kaneshiro) evini açmak için , kendisine ev işlerinde yardım ve hizmet etmesi konusunda bir sart koşar.

Takeshi Kaneshiro, bu filme, kesinlikle muhteşem mimikleriyle renk katmış. Bir meleğin, o şapsal tavırları, o dünyaya uyum sağlamaya çalışırken ki safiyane halleri, bir yandan da, Cennetin Kapısının açılmasını bekleyişi, Athena’nın eve gelişinde, O’nun bacaklarını yukarı toplamış halde, koltukta “büzüşmüş” fakat sevilesi duruşu… Athene’nın dukkanına gidip, Athena’nın öğrencilerine öğrettiği esansla masaj dersinde manken olarak masaya yatırıldığında, kadınların ona masaj yaparken, onunda sevgiyi nasıl içine çektiği sahneler…O , bu filmde, tam bir ” Melek”…

Kelly Chen; kesinlikle Takeshi Kaneshiro onu öptüğünde hasetlenmediğim ilk kadın olma özelliğini taşıyor bu filmde. Gerçekten öyle!.. “Meleğin” Athena’yı öpmesini istiyorsunuz izlerken. Çünkü Kelly Chen (Athena) o kadar sevgi dolu ki ölen sevgilisine karı, o kadar yalnız ve sevilmeye muhtaç ki.. Kelly’yi de sarıp, sarmalayıp mutlu edesiniz geliyor. Özellikle , Angel’la terasa düştüğü sahnede karşılaşmaları…. İçeri gidip sivri bir şey alıp, Angel’i dürtmesi, Angel hareket edince, içeri kaçıp daha sivri bir şeyle geri gelip onu dürtüklemesi… Muhteşemdi..

Filmin finaline doğru , birlikte yürüdükleri o muhteşem Lavanta Tarlası.. Resmen büyüleneceksiniz izlerken. O tarlanın muhteşemliği, o görüntünün, o mor tarlanın verdiği huzuru hissetmemek elinizde olmayacak.

Filmin müzikleri de, oyuncular kadar harikaydi. Özellikle, Angel’in, eski ayakkabılarını bulmak için , şehrin her yanındaki çöpleri çıplak ayakla karıştırarak arayışa girdiği sahnelerde çalan o müzik, tamda muzip bir meleğin formuna uyacak cinstendi.

Görüntü yönetmenini ayakta alkışladım. Çünkü, Böylesi bir filmde, bir meleğin en cok mimiklerinin önde olacaği sahnelerde, Takeshi’nin yüzünü, Takeshi’nin o boncuk bakışlarını çok güzel yakalamış.

Bu film kaçmaz.

10-10-10-10….

Bu yazı KanesHiro tarafından 12 January 2010 22:18 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmde görsellik olarak aradığımız herşeyi bulabilirsiniz. Tabi taytlı uzay gemisi personeli aramıyorsanız:) Ben inanılmaz etkilendim.Navi türü normal insan boyutlarının 3 katı gibi birşey ama bir o kadar da estatik. Filmde bunu filtreyi hissetmeden alabiliyorsun ki afişte bile en göze çarpan yer gözleridir değilmi? Ama hayır.
Filmi izlerken gözleriniz mimikleri kovalıyor ve umarım dublajı da orjinali kadar etkileyici olurç Öünkü Navi kadınlarının haykırışları (Hala kulağımda) o kadar etkileyici ki tüylerim şu an bile diken diken. Mantığa gelince ters gelen hiçbirşey göremedim kendi adıma. Esas kız esas oğlan aşkı kaçınılmazdır tabi ama bu hemen olmuyor. Belki diğerlerinde de olmuyordur ama klasik kavga et, kapış, atış ve nefretten aşk doğar filan çok hissettirilmedi. Bu iyi. Onlarla beraber aşkı yedire yedire aldık ve bir erkeğin sevgisi için yapabileceği son noktadır kendi ırkına karşı şavaşmak, bunu gördük.
Bir efsanenin yeniden gerçekleşmesi. Zaten esas  oğlan gezegene adım atar atmaz işaretleri alıyorsunuz ama o anın gelmesini beklemiyorsunuz, ayrıntılardan unutuyorsunuz ve tam bu moktada olan oluyor.

Gelelm genel mantığa.
Filmin genel yorumlarına baktımmı bilmiyorum. 2015′li yıllar düşünülerek tasarlandığı söylenir. Kaynaklarını tüketen Dünya, yeni bir enerji kaynağı bulmak için falan filan öyle birşey yok. Kaynaklarımız tükenmemiş merak buyurmayın. Burada kaynaklar yok kaynak var. Detay vermeyeyim.
Şurasıda şaçna olmuş dediğim pek birşey olmadı. Sadece Naviler için zor ölürler demişlerdi, eğitimlilerde (Sanki eğitimi ben aldım.) fakat seyirci Navi halkının tarafını tuttuğu şavaşta hepsi patır patır döküldü. Neyse.
Aklın sınırlarının zorlandığı bir gerçek. Yani siz bir cihazın içinde uyuyorsunuz ama aynı anda bir avatarın içinde hayatınızı devam ediyorsunuz ve o kadar teknolojinin içinde mistik güçlerede yer veriilmiş. Bu bence iyi olmuş.

İnsanoğlu mutlaka omuzlarında bilinmez bir gücün elini istiyor sanırım. Ve en etkilendiğim sahne Jake Sully’in avatardan ayrılmış yarı felçli bedeni prenses Neytrinin kucağına almasıydı. Birbirlerine dokunmaları. Tek fark fiziksel görünüm. Çok etkileyiciydi.
Filmden bir replik “Seni görüyorum” (Sana saygı duyuyorum, benden üstünsün anlamında kullanılırmış.).?

Bence bu yılın en iyi filmi. James Cameron Oscar alamazsa bu sektörün bitişidir.
Kesinlikle tavsiye ediyorum. Fırsatınız varsa mutlaka sinemada izleyin ayrı bir tat eriyor, bu sevki kaçırmayın diyorum…

Avatar filminin ekip çalışanlar, oyuncu kadrosu ve genel bilgileri daha önceki yazımızda yayınlanmıştı. Dileyen arkadaşlarımız buradan göz atabilirler.

Bu yazı Asya tarafından 06 January 2010 05:28 tarihinde yazıldı. 19 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Gelecekten Bir Gün, kendini şanssız hisseden insanlara keyif verebilecek bir film diyen Karaoğuz, ?İzleyici, her şeyi kötü giden, hayata umutsuz bakan bir adamın umut aşılayan tavrına tanık olacak? diye de sözlerine eklemiş.

Gelecekten Bir Gün adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Hayrettin Karaoğuz, Hande Subaşı, Rasim Öztekin, Neco, Işın Karaca, Arda Kul ve Can Gürzap isimleri yer alıyor.

Hayrettin Karaoğuz’un bu tarz değilde kendi tarzında demek istiyorum, kendi tarzında (Kızsız Adam ve reklam filmlerindeki kendi tarzı) uzun metrajlı bir filmde oynayacağını hepimiz sezmiştik sanırım. İlk filminde başarılar diliyoruz. Umuyoruz ki güzel ve eğlenceli bir film olacak.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 01 January 2010 09:43 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yanlış okumadınız… Bu filmde işlenen yalnız kalma, yalnızlığa gömülme duygusu psikolojik bir hastalık olarak işleniyor. Hatta garip bir ismi de var, filmde sıkça geçen ama hatırlayamadım. İzlerseniz göreceksiniz.

İki yakın lise arkadaşı, bir tanesi tamamen içine kapanık, diğeri ise amca ve babaannesi ile büyüyen iki genç kız. İçine kapanık ve ezik olan sürekli okuldaki diğer kızlar tarafindan taciz edilerek hırpalanmaktadır. Olayın , bardağı taşıran son damlası ise, okuldaki çeteleşmiş kızların bizim ezik kıza hırsızlık yapması konusundaki ağır dayatmaları olur. Kız yakalanır, fena bir dayak yer. O esnada kendisini bu zor durumdan kurtarması için diğer kıza mesaj atar ama olumsuz yanıt alır. Kızımız böylelikle, daha da içine kapanarak “yalnız kalma hastalığı”nın ilk adımını atmış olur.

Diğer kızımız ise, çok düşkün olduğu amcası ile ve pekte sevmediği babaannesi ile lüks bir evde yaşamaktadır, fakat annesizliğini çokça hissetmektedir. Günün birinde annesinin varlığını öğrenir ve olaylar bu çercevede gelişmeye başlar.

Film, aslında 2 farklı hikayeyi anlatırken , izleyiciyi de beyin jimnastiğine davet ediyor. Eğer izlerken parçaları yakalayabilir ve birleştirebilirseniz, filmin sonundaki şaşkınlığınıza değecektir.

Zira hiç beklemediğiniz bir sonla bitecek film…

Özellikle kızın amcasını oynayan adama bayıldım. Hele , amca’nın öz eleştiri yaptığı bir sahne vardı ki, o duyguyu taa içimde hissettim..
Tavsiye ederim..
5/3…

Bu yazı KanesHiro tarafından 30 December 2009 21:17 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Soytarı rolündeki Lee Jun Ki’nin ödül aldığı bir güney Kore yapımı bu film. Kesinlikle Lee Jun Ki’nin oyunculuğunda zirve yaptığı filmlerden biri diye düşünüyorum. Kaldı ki, gerçek hayattan alınma hikayesi ile May 18 (18 Mayis) filminde de aynı performansı göstermisti. Her rolün adamı olma yolundaki Lee jun Ki’ye , Kral ve Soytarı’da 2006 43. Dragon Festivali’nde en iyi erkek oyuncu seçildi. Ayrıca en popüler oyuncu seçildi.
2006 Kore En İyi erkek oyuncu ödülünü aldı. Aynı zamanda , film karakterlerinde Kore tarihinden alınma gercek kişilerden esinlenilmiştir.

Gelelim filme;

Kralla alay eden , ve gösterilerinde kadın temasını işleyen soytarı Lee Jun Ki; günün birinde, ekibiyle beraber sarayda çalişmaya davet edilir. Dönemin acımasız Kralı; oyunlarını begenirse bu gösteri ekibini sarayda tutacak, ama beğenmez ve gülmezse, hepsinin kellesi gidecektir.

Filmde, özellikle Lee jun Ki’nin dans sahnelerini dikkatle izlemenizi öneririm. Uğraş verilip, emek sarfedilerek hazırlanılmış bir kareografi olduğu apacık ortada çünkü. Soytarının kadınsı olması, filmde erotizm arayışına sürüklesede izleyiciyi, aslında ana tema, güç, kader, dostluk ve tabiki hayatta kalma mücadelesidir.

Tahmin edileceği üzere Kral’ın bir de cariyesi vardir. Kang Seong-Yeon, cariye rolünü hakkıyla oynamış bayan oyunculardan biridir. Cariye, sarayda Kral tarafindan çok fazla ihtimam gören bu kadınsı soytarıyı feci sekilde kıskanmakta ve ayağını kaydırıp, tekrar Kral’in gözdesi olmak niyetindedir. Oysa Kral, geçmişinde yaşadıgı bir travma dolayısıyla eğlence ve neşeye aç, sorumsuz, cocuk ruhlu ve havai bir adamdır.

Filmdeki görselliği ben yeterince doyurucu buldum. Özellikle dönemsel ve geleneksel kıyafetler, gösteri esnasında kullanılan aksesuarlar ve makyaj görülmeye değerdi…

Filmin sonu umduğum gibi bitseydi cok daha memnun olacaktim..Ama ne yazik ki bitemedi…

Ben sevdim…Siz de seversiniz diye duüşünüyor ve bu ödüllü Kore filmini kesinlikle izlemenizi öneriyorum.

Bu yazı KanesHiro tarafından 30 December 2009 04:37 tarihinde yazıldı. 15 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Amelia adlı sinema filminin konusu yukardan da belli olduğu gibi gerçek bir hayat hikayesidir. Buna ek olarak; Amelia’nın (Hilary Swank) George Putnam (Richard Gere) ile yaptığı evlilik ve bu evlilikle beraber destek alıp havacılıkta kazandığı birbirinden güzel başarılar, bunun yanısıra büyük bir aşkla evlenmenin verdiği haz, ihtiras ve sevginin her ne olursa olsun bozulamayacağını anlatan dram ve haliyle Amelia’nın biografisini anlatan yaşanmışlık öyküsü.
İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 29 December 2009 02:52 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Efendim, benim gibi animasyon sever biriyseniz ve hâl-i hazırda Yukarı Bak / Up’ı izlemediyseniz ?Bu ne gaflet ve dahi dalalettir! Tiz bu harika animasyon izlenile!? yazısıdır bu ey okuyucu, demedi demeyiniz.

Pixar’ın son harikası Yukarı Bak / Up, başta ?hayallerini erteleme, onları gerçekleştirmene hiçbir şeyin engel olmasına izin verme? filmi gibi gözüküyor. Zira Carl Fredricksen, eşi Ellie’nin hayatı boyunca hayalini kurduğu ama bir türlü gerçekleştirme fırsatını bulamadığı bir düşünü gerçekleştirmek için, başta zorunlu bir sebepten de olsa yollara düşer (yukarılara çıkar mı demeliydim acaba? :)); istemeden de olsa peşine takılan afacan Russel ile birlikte heyecanlı ve adrenali yüksek bir macera yaşar. Ama sonuna doğru  ?hayatın kendisidir asıl macera? filmi izlediğimizi görürüz.

Filmin bize verdiği tek şey bu hayat dersiyle sınırlı değil. Örneğin  filmin ilk 10-15 dakikası hiç laf kalabalığı etmeden mutlu bir hayat nasıl yaşanır, vefakarlık-fedakarlık nedir sorularının cevaplarını günümüz ayran gönüllülerine bir çırpıda vermekte, hem de zırıl zırıl ağlattırarak. Sözünde durmanın insanî erdemlerden en önemlisi olduğu, sevginin hata-kusur aramaması gerektiği gibi bonuslar da cabası. Artı, neredeyse kusursuz (aslında neredeyse değil başlı başına kusursuz ama ben yine bir yanılma payı bırakayım) bir görsellikle film bizi gerçekten de gökyüzünde seyr ü sefer ettirmekte. Görüldüğü üzere hem güldürüp hem hüzünlendiren, Russel ve Dug gibi sevimli ötesi karakterler barındıran, bitişindeki jeneriği bile izlenilesi bu harika animasyon filmini izlememek, hadi Ethem’in deyişiyle diyelim, kendinize haksızlıktır; hadi benim deyişimle diyelim ?daha ne duruyorsunuz!?.

Bu yazı fafatuka tarafından 24 December 2009 13:19 tarihinde yazıldı. 9 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Efendim, Tom, sonsuz aşka inanan sevimli bir gencimiz. Kendisi tebrik kartları  hazırlayan bir şirkette kart tasarımcısı olarak çalışmakta, bir yandan da ruh eşinin karşısına çıkmasını beklemektedir.  Summer da, ki adının Türkçe meali ?yaz mevisimi?dir, adı ile müsemma görenlerin içini ferahlatır cinsten bir afet olup, yaz mevsimi gibi cıvıl cıvıl, yaz aşkları gibi geçici ilişkiler yaşayan, aşkın sonsuzluğuyla ilgili kafasında soru işaretlerini noktaya dönüştüremediği için birine bağlanmaktan kaçınan güzel bir kızımız. Olacakları tahmin ettiniz değil mi? Evet, Summer ve Tom  çıkmaya başlarlar.  Bir süre beraber olduktan ve ilişkilerini kulak memesi kıvamına getirdikten sonra Summer, Tom’dan ayrılır. Sonrasında da Tom feleğini şaşırır.

Filmimiz klişe bir konuya sahipmiş gibi görünse de oyuncuların performansı başta olmak üzere harika kurgusuyla klişe ve sıkıcı olmaktan kurtulup tam aksine şimdiye kadar izlediğim en tatlı, en eğlenceli filmlerden birine dönüşüyor. Özellikle Tom’un Summer’la geçirdiği 500 günün kronolojik olarak değil de baştan, sondan, ortadan karışık ama belli bir mantığa göre verilmesi, ?Beklenti-Gerçek? bölümü (harika bir fikirmiş gerçekten, sade bunun için bile yönetmeni kutlamak gerek), Tom’un Summer hakkında ondan hoşlanırken ve ayrıldıktan sonraki aynı temalar üzerinde ama birbirine zıt cümleleri ve daha bir çok güzel ayrıntıyı çok beğendim. Tom rolündeki Joseph Gordon Levitt, aşık rolünde çok iyiydi, Zooey Deschanel’ın ise kendisi yeter zaten :)

Bu yazı fafatuka tarafından 24 December 2009 12:53 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Şanssız bir dönem yaşayan Zinos (Adam Bousdoukos), kız arkadaşının iş için Şangay’ a gidişinden sonra ki şanssızlığı, kaza yapıp omuriliğindeki disklerin sakatlanmasıyla devam eder. Sonrasında kendisine ait restoranta yeni bir aşçı alır fakat kalan birkaç müşterisini de elinden kaçırır. Fakat restorantı iyiden iyiye yola koymaya başlayınca işleri iyice açılır ve meşhurların restorantı olabilecek bir konuma gelir.
Bunlar Zinos’u tatmin etmez çünkü düşündüğü tek şey aşkı Nadine’den başka birşey değildir. Nadine’nin ardından Şangay’a giden Zinos, geride bıraktığı restorantı kardeşine bırakır. Ne var ki kafası aşkla meşkul olan Zinos iyi bir karar vermemiştir. Kardeşi kısa zamanda restorantı bir emlakçıya satacaktır.
Nadine’nin Şangay’da yeni bir arkadaş bulduğunu gören Zinos, geri geldiğinde restorantın durumunu öğrenir ve bir kez daha yıkılır. Restorantını geri almalıdır ve son bir şansı vardır. Zinos elinden geleni yapmaya kararlıdır.

01 Ocak 2010‘da vizyona girecek olan Komedi tarzındaki Aşka Ruhunu Kat (Soul Kitchen) filminin senaryosunda Fatih Akın ve Adam Bousdoukos var. Tiglon tarafından dağıtımı yapılan 99 dakikalık komedi filmi Aşka Ruhunu Kat’ın (Soul Kitchen) oyuncu kadrosunda ise, Adam Bousdoukos, Moritz Bleibtreu, Birol Ünel, Anna Bederke, Pheline Roggan, Lukas Gregorowicz, Dorka Gryllus, Wotan Wilke Möhring, Demir Gökgöl, Monica Bleibtreu, Marc Hosemann ve Cem Akin isimleri yer alıyor.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 23 December 2009 01:27 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin konusu; Clyde Shelton (Gerard Butler) sıradan, normal ve mutlu bir aile hayatı sürerken günlerden bir gün, iki saldırgan evine girip gözleri önünde karısı ve çocuğunu öldürecektir. Saldırganlar yakalanıp mahkemeye çıkartılır, mahkumlardan birisi ölüm cezasına çarptırılırken diğer saldırgana az bir ceza verilir. Bu karardan memnun kalmayan Shelton, içindeki bitmek bilmeyen acı ve kahroluşun verdiği nefretle ailesini öldüren ve bu olayda suçlu olduğunu gördüğü herkesi teker teker öldürüp, kendi adaletini kendsisi sağlamaya başlayacaktır.

Yönetmenliğini F. Gary Gray’ın yaptığı Adelet Peşinde (Law Abiding Citizen) filminin senaryosu Kurt Wimmer’a ait. Filmin oyuncu kadrosunda ise; Jamie Foxx, Gerard Butler, Colm Meaney, Bruce McGill ve Leslie Bibb isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 22 December 2009 11:07 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bunun üzerine arkadaşlarınıda yanına alan dört çift tatil köyünün yolunu tutarlar. Fakat kısa zamanda bu tatil köyünün sıradışı çiftler terapisine katılma zorunluluğunun farkına varırlar. Ya bu terapiye katılıp tatilin tadını çıkartacaklardı, yada çiftlerin birisinin dahi red etmesiyle tatili bırakıp geri döneceklerdi.
Arkadaşları, Jason ve Cynthia’nın terapiye ihtiyaçları olduğunu bilirler ve hepsi beraber güzel tatil köyünde terapi seanslarına katılmaya başlarlar.

Orjinal adı Couples Retreat olan Arızalı Çiftler filminin yönetmenliğini Peter Billingsley yapıyor. Senaryosu Jon Favreau ve Vince Vaughn’e ait.Arızalı Çiftler (Couples Retreat) filminin oyuncu kadrosunda ise, Kristen Bell  , Malin Akerman  , Jason Bateman  , Vince Vaughn  , Jon Favreau  , Kristin Davis  , Jean Reno, Faizon Love ve Kali Hawk isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 22 December 2009 09:10 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bizi ilgilendiren geride kalanların yaşamları. Bu yaşamın sadece bizi ilgilendirmediğini kısa zaman içinde fark ediyoruz tabiki. Kim oldukları belli olmayan bir grup, kasabaya girer ve filme konu olan hikayenin başlamasına sebep olurlar. Bu vampirimsi yaratıklar gün geçtikçe kasaba sakinlerini sonsuz bir yolculuğğu çıkartmakta oldukça iddalıdırlar. Susamış bedenlerini doyurmak için tüm kasaba sakinlerini acmasızca yok eden, kanını içip huzura kavuşan yaratıklardan kurtulmanın bir yolu olmalıydı ama nasıl?

Klasik tavşan kaç tilki tut senfonisinden ve bir kaç saçmalıktan sonra sessizce tavan aralarına saklanmanın güvenilirliğini test eden mahsum kasabalılar, artık bir çıkmaza girdiklerinin farkındadırlar. Ne varki doymak ve ölmek bilmeyen vampir kırması yaratıklar dur durak bilmemelerine karşın hala kurtulmanın yolunu arayan kasaba sakin-lak ları mantık dışı bir kaç girişimin ardından sayıları epey azalmıştır.

Hesapta mantıklı düşünen kasaba sakınlerinden bayan çok bilmişin bir repliği beni epey güldürdü. Cani grubun bir kaç kişiyi katletmesinden sonra, “Vampir diye birşey yoktur” kelimesine verilecek bir cevap varsa merakla bekliyorum. Vampir yada benzeri birşey yoksa kelle paça arkadaşlarını katleden şey neydi? Hani bizde vardırya ” Bana dokunmayan yılan kırk yıl yaşasın” hesabı kendisini avutuyor olmasını diliyorum.

Gıcık btiplere sahip canavarların tek ölüm yolunun güneş ışını olması nedeniyle faza müdahalede bulunamayan sakinlerin tek kurtuluş yolu bir ay boyunca saklanmaktan başka birşey olamazdı. Filmde beni etkileyen tek ve en iyi sahne, filmin sonundaki baş kahramanın vampirimsi yaratığa henüz dönecekken kendisini gün ışığına teslim etme sahnesiydi ki bu sahne korku adına yapılan tüm kareleri sonda bırakacak kadar güzeldi. Korku, çaresizlik ve yaşamak isteğine karşın ölüyor olmanın psikolojik durumu, işte korku diye ben buna derim.

Orjinal adı 30 Days of Night olan 30 gün 30 gece filminin yönetmenliğini David Slade yapmış. Senaryosunu Steve Niles ve Stuart Beattie’nin yaptığı filmin oyuncu kadrosunda ise, Josh Hartnett, Melissa George, Danny Huston, Ben Foster ve Mark Boone isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 22 December 2009 06:57 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

25 Aralık 2009 da vizyona girecek olan Alvin ve Sincaplar 2 (Alvin and the Chipmunks) animasyon filminde bir önceki seride olduğu gibi seslendirmeyi Justin Long, Matthew Gray Gubler ve Jesse McCartney yapıyor.
Filmin konusuna girmeye gerek yok, karakterleri biliyoruz ve animasyon komedi tarzında yeni bir macera. Zaten fragmanda filmin genel konusu açıkça belirtilmiş.
Eğlenceyi hedef alan Alvin ve Sincaplar 2 (Alvin and the Chipmunks) filminde üzerimize düşen görevi yapıp keyifli vakit geçireceğimize eminim.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 22 December 2009 05:50 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Baba rolündeki Liam Neeson yaşına (1952 doğumlu) rağmen çok güzel aksiyon sahneleri çekmiş. Filmdeki dövüş sahneleri gerçekten güzel (ben biraz ?Taşıyıcı? ya benzettim).

Nihayetinde başından sonuna kadar hiç sıkılmadan izleyebileceğiniz, yer yer ?yok artık? diyebileceğiniz harika bir aksiyon filmi. Kesinlikle tavsiye ediyorum.

Mutlaka izleyin,

İyi Seyirler

Bu yazı Burak tarafından 21 December 2009 14:21 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filme geçmeden önce sarfedilen emek hakkında bir iki satır yazmak istiyorum çünkü, herkes gibi “emeğe saygı, kendine saygıdır” ilkesini benimsemiş birisi olduğumuda vurgulayıp kendimi alkışlamak istiyorum:)

Efendim Türkler Çıldırmış Olmalı filmi her ne kadar komedi olsada adı üzerinde ciddi olmayan bir kelimeye takılıp kamera arkası çalışmalarını göz ardı etmemeliyiz. Film için ve yerli kabilesi köyünün yapımı için özellikle çalışıldığını ve Kenya’ya kadar gidilip orjinal aksesuarlar kullanıldığını belirtmek isterim. Filmin bir başka özelliği ise Terminatör, Godzilla ve Star Trek gibi filmlerle çalışan Anatomorphex şirketinden robot hayvanlar kıralanmış. Bunuda belirttikten sonra filmin konusuna geçmek istiyorum.

Türkler Çıldırmış Olmalı filminde Somalili korsanlar Türkiye’nin önde gelen iş adamları ve ailelerini rehin alıyor ve yüklü miktarda fidte isteniyor. Bu isteği red eden Türk Hükümeti rehineleri kurtarmak adına özel bir tüm görevlendiriyorlar fakat bir devlet büyüğünün fikirleri dikkate alınıyor ve devletler arası diyaloğu bozmamak için illegal bir tim kuruluyor.

Bu tim sabıkası bozuk ama hepsinin ayrı yeteneği olan hüküm giymiş insanlardan oluşuyor. Bunlar; Hanutçuluk yapan dolandırıcı Kuru Kadir (Peker Açıkalın), elektronik mühendisi ancak korsan cd basmaktan sabıkalı Korsan Ercüment (Durul Bazan),  sokaklarda büyümüş, tek derdi ünlü bir şarkıcı olmak isteyen, düğün şarkıcısı Kirli Şahin (Önder Açıkbaş), korkak kumarcı Kadırgalı Sarı Recep (Timur Acar), kuru sıkı tabancaların namlularını delerek gerçek tabancaya çevirip satmaktan hüküm giyen Laz Mahmut (Erdem Akakçe), Başbakan dahil birçok üst düzey bürokratı dolandıran Mahsun Güler (Ruhi Sarı) ve uluslararası birçok terör operasyonunu başarı ile yönetmiş ancak bir sebeple hapishaneye düşmüş Albay Mehmet Kara (Burhan Öçal).

Sonunda bu oluşum tamamlanıp Afrika’ya giden hükümlülerden oluşan tim, önce hemen ortadan kaybolup kaçış planı yapacaktır fakat sonrasında kaçırılan insanların zengin iş adamları olduklarını öğrenince kaçış planı iptal olacak ve bu işin sonunda alacakları yüklü ödülü hesaplamaya başlayacaklardır. İş adamlarını kurtarma operasyonunda yerlilerden birisinden (Kadir Çöpçatan) operasyon boyunca yardım alacaklardır.

Yönetmenliğini Murat Aslan’ın yaptığı Türkler Çıldırmış Olmalı filminin senaryosuda aynı şekilde Murat Aslan’a ait.

Türkler Çıldırmış Olmalı filminin oyuncu kadrosunda ise; Peker Açıkalın, Önder Açıkbaş, Durul Bazan, Timur Acar, Erdem Akakçe, Ruhi Sarı, Tuğna Ünsal, Levent Özdilek, Oya Aydoğan, Burhan Öçal, Zeynep Beşerler, Erdal Tosun, Kadir öpdemir, Metin Belgin isimleri yer almakta.

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 14 November 2009 15:30 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

20 Kasım 2009 da vizyona girecek olan İtalyan filmi, Aşka Dair (L?uomo Che Ama – The Man Who Loves) filminin konusuna hemen bir göz atmadan önce Monica Bellucci’nin Aşka Dair filminin çekimleri için söylemiş olduğu bir roportajı paylaşmak istiyorum;

?Genelde oyuncu olarak hep erkeklerin rüyalarını süsleyen, seksi ama mesafeli, sıradışı kadınları canladırdım. Bu filmde canlandırdığım karakter Alba ise işini severek yapıyor ve her kadının başına gelebilecek problemlerle karşı karşıya kalıyor. Sevgilisi tarafından hiç beklemediği bir anda terk ediliyor. Sinemanın kesinlikle çok tuhaf olduğunu düşünüyorum. Çünkü başroldeki oyuncu arkadaşım Pierfranco ile çekimlerden 2 gün önce tanıştım. Kendimi birden bire, onunla yatakta, çok şiddetli bir aşk sahnesi çekilirken buldum. Çok şanslıyım o gerçekten çok iyi ve sevimli bir insan. Bu zor sahneyi birlikte kolayca tamamladık.?

Güzel, çekici ve başarılı bir kadının “sanatsa sanat” adı altında kat ettiği yolun verdiği tecrübelerden ufak bir bukle aldıktan sonra filmin konusuna göz atıyoruz.

Roberto (Pierfrancesco Favino), Sara (Kseniya Rappoport) adında bir kadına aşık olacaktır. Bir ay gibi bir sürelik ilişkileri varken Sara bu aşka devam etmektense sessizce kaçıp gitmeyi tercih edecektir. Roberto’nun tek korkusu olan aldatılmaktan bile daha ağır gelen bu kaçış onu çaresiz kılacaktır. Tam bir iki ay sonra yeni yeni kendine gelmeye çalışırken Alba (Monica Bellucci) adında bir kadınla tanışıp aşkı yaşadığını zannederken bunun aslında aşk olmadığını farkedecek ve Alba’yı terk edecektir. Alba’da artık Roberto’nun çektiği gibi aşk acısı çekmeye başlayacaktır.

Yönetmenliğini Maria Sole Tognazzi’nin yaptığı Aşka Dair (L?uomo Che Ama – The Man Who Loves) filminin senaryosu yine Maria Sole Tognazzi ve Ivan Cotroneo’ya aittir.

Aşka Dair filminin oyuncuları ise; Pierfrancesco Favino, Monica Bellucci, Kseniya Rappoport, Michele Alhaique, Glen Blackhall isimlerinden oluşuyor.

Herkese iyi seyirler diliyorum…

Bu yazı Ethem tarafından 13 November 2009 01:49 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Warner Bros. un dağıtımını yapacağı Köfte Yağmuru adlı animasyon filminin kısa konusu şöyle; Flint bir mucittir ve suyu yiyeceğe çevirmenin yolunu bulmuştur. Bu buluşu bir makinaya çeviren mucit Flint, makinayı gökyüzüne fırlatır ve gökten çizburgerler yağmaya başlar. Fakat gözü doymaz insanlar animasyon falan dinlemiyor ve daha çok yemek istediklerinde bu makina dev kasırgalar halinde makarna ve köfte üretmeye başlayacaktır. Artık olay çığrından çıkacak ve kasaba şekerleme ve kavun yığınının altında gömülmeye başlayacaktır. Olay daha fazla büyümeden Flint ve arkadaşı Sam makinayı durdurmak için ellerinden geleni yapacaklardır.

Yönetmenliğini Phil Lord ve Chris Miller yapmış olduğu Köfte Yağmuru (loudy With A Chance Of Meatballs) filminin senaryosu ise Judi Barrett ve Ron Barrett’e ait.

Şimdiden iyi seyirler diliyorum.

Bu yazı Ethem tarafından 12 November 2009 22:12 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com