?Hamam?, kendini ve amacını bulma hikayesi aslında. Vizyona girdiğinde, ama en çok televizyon kanallarında gösterildiğinde içeriğindeki eşcinsellik dozu nedeniyle gündem yaratsa da, çok daha derinlerde bir meselesi var.

Francesco, başarılı bir mimar. Karısı ve ortağı ile ilerlediği, dikkatle planlanmış, dümdüz ve başarı hikâyeleriyle dolu bir hayat yolu var. İtalya?da yaşayan Francesco, yıllar önce İstanbul?a yerleşen teyzesinin öldüğünü ve kendisine miras olarak bir hamam bıraktığını haber alıyor; satış işlemleri için İstanbul?a gitmesi ise uzun sürmüyor. Madam, yani teyzesi, her kadının hayal ettiği, ama hiçbirinin cesaret edemediğini yapıp âşık olduğu adamın peşinden geliyor bu şehre. Sonra, aşkı şekil değiştiriyor ve bu kez sokaklarından, insanlarından bir de hamam kültüründen kopamıyor bu şehrin. Son nefesini verdiği evde, Türk bir aileyle yaşıyor Madam- tipik bir Türk ailesi bu, bir kız bir erkek çocuk, kavga etse de mutlu bir karı koca. Her kendini arayış hikâyesinde olduğu gibi önce doku uyuşmazlığı yaşıyor bu yeni çevreyle Francesco. Ama Mehmet?i ve daha önemlisi cinsel tercihini keşfettikçe hamama, Türk ailesine ve İstanbul?a bağlanıyor.

Buraya kadar Francesco?ya kendisini ve cinsel tercihini bulması için yardım eden film, Francesco?nun karısı Anna?nın boşanma kağıtlarını imzalatmak için İstanbul?a gelmesiyle yön değiştiriyor. Anna, kocasından boşanmaya çalışırken bir bıçak darbesiyle evliliği doğal yollarla sona eriyor. Ama bu kez Anna hamamı, Türk aileyi, kocasından yadigâr Mehmet?i ve kocası öldükten sonra avucuna bırakılan alyansını sahipleniyor. Francesco?nun kendini bulması amacıyla başlayan film, Anna?nın hayatını tamamen değiştirmesi, huzuru, mutluluğu ve gerçek benliğini bulmasıyla sona eriyor.

Hamam farklı gözlerle izlendiğinde farklı çıkarımlar yapılabilecek bir film… Francesco?nun Mehmet?e duyduğu tutku onu özgürleştiriyor. Bakıştıkları, birbirlerine dokundukları sahneler filmdeki hiçbir çiftte göremediğimiz bir yoğunluğa sahip. İstediğine yönelip kendini özgür bırakmak, hayatın akışı önündeki en büyük setleri kaldırmakla eşdeğer ? bu hayat hikayesi böyle bir sonucu bırakıyor kucağımıza. Francesco, kendini keşfediyor ve bu noktada filmin Francesco için yüklendiği misyon sona eriyor.

Anna ise gizli başrolümüz. En büyük değişimi Anna yaşıyor aslında. Soğuk, sert ve kuralcı (-Kahvaltı? ? Kahvaltı etmem.) Anna, Madam?ın eşyalarından, hamamından ve Francesco?nun değişiminden aldığı ilhamla İstanbul?da kalmayı seçiyor. Sokaklarda sahiciliği buluyor çünkü; yağmur bastırınca girdiği hamamda, karşılaştığı insanlarda, Mehmet?te, evin kızı Füsun?da, kendisine her fırsatta bir şeyler yedirmeye çalışan tipik Türk annesinde şimdiye kadar rastlamadığı, bu yüzden tanımlayamadığı, sadece sezdiği yeni duygular buluyor.

Madam?ın ağızlığıyla terasta günbatımına ve mükemmel İstanbul manzarasına karşı sigarasını tüttürürken kocasını anıyor Anna. Onun ardından, onun ve Madam?ın mirasıyla baştan çizdiği yolunu kocasına anlatarak ona teşekkür ediyor. Kendi sözcükleriyle, ?bazen dost bir rüzgar esiyor, onu seven bir rüzgar..? Rüzgara dönüşüyor Francesco, kaderinde hep dost bir esintiyi başka yaşamlara taşımak var belki de..

Bu yazı deniz_mat tarafından 30 August 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yoo-bin; üvey babası ile yaşamaktan ne kadar mutlu olsa da, içten içe gerçek babasının özlemini çeken bir çocuktur. Üvey babasının ona aldığı hediyeler, gerçek bir baba gibi gösterdiği ilgi, Yoo-bin’e yetmemektedir.

Annesi doktor olan Yoo-bin; üvey babası ve annesinin 1 haftalığına evden uzakta olacaklarını firsat bilerek biyolojik babasını bulmak için kurnazca bir yola başvurur. Internet Kafe’de o çok sevdiği sılahlı oyunu oynarken , bir adamla anlaşır ve 1 hafta kalması gereken ingilizce kampına gidiş yolunda, adam Yoo-bin’in öğretmenine yalan söyleyerek, onu kamp otobüsünden indirir. Olaylar böyle başlar, ama yoo-bin’in bilmediği çok önemli bir şey vardır. Babası Ji hyeon; artık bir erkek değil, ameliyatla cinsiyet değiştirmiş, çok güzel bir kadındır.

Filmin bir çok yerinde elbette çok güldüm. Özellikle Yoo-bin ile üvey babasının Sniper oyunu oynarlarken, yoo-bin’in silah seslerini ve daha sonra Ji hyeon’un evindeki fotoğraf makinelerinin seslerini taklit ederkenki halleri beni çok eğlendirdi.

Genel hatlarıyla hoş , final anlamında ise tatmin edemeyen bir filmdi.

Izlemekle bir şey kaybetmezsiniz…

Bu yazı KanesHiro tarafından 02 July 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmden bir replik bu.

“Aşk, bir şaka degildir!”

Bu da başka bir replik.

Dedektif Kyung-yoon (Kang-woo Kim) ve Dedektif Eun-joo (Min sun Kim), öldürülen bir spor salonu sahibinin davasına bakmaktadırlar. Salon sahibi zengin bir adam olan Byung Kang’dır. Kanıtların yanı sıra; şüpheli olarak bir bar şarkıcısı (transeksuel) Mi-sook Jung’unda resmi Kang’ın telefonundadır. Bulunan kanıtlar, katilin bir erkek olduğunu işaret ediyordur. Ancak işin içine homoseksuel ilişkiler yaşayan insanlar da dahil olur.

Homofobik dedektif Kim; ilk şüpheliyi sağlam şekilde tartaklar. Eş zamanlı olarak otopsiden gelen sonuca göre, katil , tartaklanan kişi değildir.

Bu arada; kayıp kardeşini bulması için dedektif Kyung-yoon’dan destek isteyen (Seong-ryeong Kim ) Lee Hye-seo red cevabı alır. Oysa, Lee Hye-seo’nun kardeşi, Dedektifin okul ve çocukluk arkadaşıdır.

Birşeylerden sürekli huzursuz gibi görünen dedektif Kyung-yoon, kız arkadaşı ile de dilediği gibi ilgilenememekte, fakat kız arkadaşı büyük bir sabırla kendisini tolere etmektedir. Dedektif, sürekli ona sevdiğini söylese de, bir türlü “normal bir çift” olamamak kız arkadaşının canını sıkmaktadır. Yine buna benzer bir akşamda, Kyung-yoon’a, Eun Joo’dan bir telefon gelir. Cesedin tırnak arasından alınan bir saç teli adli tıp tarafından incelenmiş ve bir gariplik keşfedilmiştir.

Film, görüntü yönetmeninin azizliğine uğramış bence. Çekimi fiyakalı yapacağim diye çok uğraştığı belli olsa da, biraz abartıya kaçmış. Titreyen sahneler, yakınlaşıp-uzaklaşan kadraj sizi resmen şarhoşa çevirebilir. Gözlerim şaşı olacak diye endişe etmedim değil hani. Ne gerek var; zaten yakın çekim yapıp, kritik sahneleri izleyiciyle buluşturmuşsun, bir de hem zoom yapıp , hem kamerayı titretmenin alemi var mı yani?!

Eleştirinin yanı sıra elbette filmde beğendiğim bir kurgu yok değildi. Özellikle, dünya genelinde cinsel kimlik seçimini  karşı cinsten yana kullanan”erkekler”in, ağızlarıyla kuş tutsalarda, homofobiklere yaranamadıklarını bir kez daha gördüm.

Yani, başarili bir genel müdür de olsa, çöpcü de olsa, homofobik insanlardan aynı muameleyi görüyor cinsel tercihini , hormonları yüzünden karşı cinsten yana kullanan kişiler.

Üstelik, bu sebepten dolayı “hasta” gözüyle görülüyorlar bir de. Homoseksüalite konusunda ansiklopedi yazmadım elbette ; ama; homoseksüelliğin bir hastalık olmadiğini bilimsel olarak açıklayan makaleleri okumadan ; onlara “ruh hastası, sapık, anormal” gibi etiketler yapıştıranları da ruh ve sinir hastalıkları hastahanesine davet etmek gerektiğini düşünüyorum. Bilgi sahibi olmadan; fikir sahibi olmak yani benim demek istediğim.

Bunun yanı sıra, Aşk’a farklı bir gözle bakılıyor filmde. Yani, cinsel tercihini karşi cinsten yana yapmış birinin, kendi hemcinsine olan tutkulu aşkı. Kendi hemcinsine duyduğu bu aşk için yaptıkları ve yapabilecekleri..

Filmi eleştirdiğim kadar, beğendigimi de söylemeliyim.

Yine de adlandıramadığım bir eksiklik vardı filmde sanki…

Benim adlandıramadiğimi belki siz adlandırabilirsiniz, izlerseniz…

Bu yazı KanesHiro tarafından 30 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Agresif bir giriş yaptıktan sonra benim takındığım bu üslubu çoktan yitirmiş, sert bakışlarını geride bırakıp narin bir ruh haline geçmeye karar vermiş bir insanın hayatından bahsediyor, Transamerika.

Toplumsal bir gerçek olan cinsel tercih meselesi ve bunun akabinde hemcinsleriyle olmayı tercih eden birisi Bree (Felicity Huffman), parmak ısırtırcasına sergilediği performansıyla bir travestinin önündeki engellerden, geride kalan hayatından vazgeçmek zorunda kalışından ve daha da kötüsü, henüz bu kararı almadan önce ilk cinsel deneyiminden edindiği oğluna karşı sorumluluğu.Yada bir babanın içinde bulunduğu kişilik ve duygu çatışmasıda diyebiliriz.

Ayrıca rutin erkek travesti karakterlerinede bir son veren Felicity Huffman, sinema tarihinin ilk kadın travesti karakteriylede oldukça ilgi çektiğini söyleyebilirim. Buna ek olarak, komediyide içine alan Transamerika filmi aslında komediden çok toplum içerisinde yaşayan bir kitlenin duygusal çatışmalarını ve böyle bir kararın verilme arifesinde yaşanan ikilemleri, çatışmaları ve bu kararın neticesinde sadece hayatın geri kalan kısmının yaşanacağını değil, arkada bıraktığı sorumluluklarında sorgulanabiliyor oluşu biz seyirciye empati yapmamız için büyük bir şans veriyor.

“Başta Amerika olmak üzere tüm gelişmiş ülkeleri keskin bir dille eleştiren bir film” diyede afişe edilen Transamerika filmi için aslında yazılacak birçok nokta daha var ki filmin verdiği mesajda gayet açık. Sanat adına söylenebilecek herşeyi sergilemiş olan Transameria filmi, konusu ve vermek istediği mesaj itibariyle belki tartışmaya, belki anlaşmaya, belkide çatışmaya hazır bir film.

Senaryosunu ve yönetmenliğini Duncan Tucker’ın yaptğı Transamerika filminin oyuncuları;  Felicity Huffman, Kevin Zegers, Fionnula Flanagan, Graham Greene, Burt Young…

Şimdi sıra filmin konusunu kısaca hatırlatmakta.

Kendi halinde muhafazakar bir transeksüel olan Bree (Felicity Huffman) seçtiği hayatı yaşamaya karar verecek ancak son ameliyatına sayılı günler kala, erkek olarak geçirdiği yaşamında ilk cinsel deneyiminin tecrübesizliğinden dolayı yıllar sonra bir oğlu olduğunu öğrenecektir. Oğlu babasını (Felicity Huffman) arar ve kendisini hapisten çıkartmasını ister fakat Bree, bunu kâle alamaz çünkü artık o bir dönüm noktasındadır. Ancak  ameliyatı yapacak olan doktor bu yüzleşme sağlanmadıkça ameliyatın yapılmayacağını söyler ve Los Angelas’dan New York’a uzun bir yolculuk başlar. Bir transeksüelin gözünden baba olmak, bu sorumlulukla henüz karşılaşmışken öteki taraftan tamamen değişmek üzere karar verdiği bir dünya ve işte size Transamerika.

İzleyenlerin yorumlarını bekliyorum. İzlemeyenlerede iyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 30 October 2009 01:24 tarihinde yazıldı. 8 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com