Her neyse, devam etmek gerekirse: Ruhlar aleminde sıkışan filmin baş karakteri Chihiro, ailesini de kurtararak eski hayatına geri dönmeye çalışıyor. Bu serüveninde ona Haku ve diğer arkadaşları yardım ediyor. Fakat bu sıradanlığın dışında, serüvenin başlayacağı dakikalarda Chihiro’nun babası domuza dönüşmeden önce ukalalığıyla son kez şu cümleleri sarfediyor: “Endişelenme. Baban burada. Kredi kartları ve nakit parası var.” Ve sonrasında ebeveynlerin yedikleri yemek yüzünden domuza dönüştüğünü görüyorsunuz. Zenginliğin, kibirin insanı getireceği son nokta olarak bunu algılamıştım ben.

İlerleyen sahnelerde, No-Face (Yüzsüz) bir karakter orataya çıkıyor, konuşamayan. Chihiro’yu, ruhlar alemindeki adıyla Sen’i, takip eden Yüzsüz, ona bir şeyler vermeye çalışıyor ve her seferinde Chihiro’nun alçakgönüllülüğü verileni kabul ettirmiyor. Daha sonraki sahnelerde, Yüzsün’ün hediyelerini kabul edenler onun tarafından yeniyor. Paraya olan düşkünlüğün kötülüğe hizmet ettiğine dair ince mesajlar buralara serpiştirilmiş.

Chihiro’nun kilitli kaldığı yer ruhların kendilerini temizledikleri hamamvari bir ortam, ve burada insanları pek sevmiyorlar. “Sizler çok pis kokuyorsunuz” diyor hamamdaki bir kurbağa. İnsanlar, maneviyata eğilmediklerinde, dünyevi varlıklarıyla kirleniyor mesajı alınabilir eğer istenirse. Filmde aklıma şu an gelmeyen bir sürü mecaz-ı mürsel örneğiyle karşılaşacaksınız.

Sadece mesaj kaygısı güderek izlememeli filmi. Senaryonun bir “film” atmosferine soktuğu ve sürekliliği sağladığını söylemek gerek. Filmin bir kısmını dahi izlemeyecek olursanız anlatılmak istenileni anlamadan Chihiro’nun ailesiyle eve dönüşüne şahit olursunuz sadece. Müzikleri ruhu dinlendirir nitelikte, ve sahnelerin animasyon ruhuna uygun. Görselliği gözlere güzel bir şölen yaşatıyor. Öte yandan, eğlenceli sahneler kadar ürkütücü sahneler içeren bu filmin bir çocuk filmi olmadığını söyleyebilirim. Aile filmi olup olmadığına da emin değilim. En iyisi, siz bu filmi oturup eğlenceli bir anınızda tecrübe edinin (arkadaşlarınızla veya sevgilinizle, mümkünse ebeveynlerinizle de olabilir), böylece ne demek istediğimi anlayacaksınız ve filmin ardından duygu yoğunluğuna kapılmış olduğunuzu farkedeceksiniz.

Bu yazı rahmetli tarafından 16 January 2011 20:03 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

1. Seçilmiş Kiraz Çiçekleri: Hikayemiz okul kütüphanesinde başlıyor. Yaşıtlarından biraz farklı, duyarlı ve hassas, kitap okumayı oyun oynamaya tercih eden iki çocuk, Akari ve Takaki. Yakın duygu ve düşüncelere sahip ruhlar çabucak kaynaşır ya, onlar da böyle bağlanıyorlar birbirlerine.

Takaki’nin ailesi iş sebebiyle başka bir şehre taşınana kadar geçen süre zarfında, okul arkadaşlarının alaylarına ve garipsemelerine aldırmadan mütemadiyen beraberler.   Aralarındaki bağ, zaruri ayrılıklarının ardından mektup ve telefon görüşmeleriyle devam ediyor bir süre. Sonra Takaki’nin çok daha uzak bir yere taşınacağını haber alıyor Akaki. Son defa buluşup görüşmeye karar veriyorlar.

Mevsim kış ve kar şiddetle yağıp tren yollarını kapayınca biraz gecikiyor kavuşmaları. Bir araya geldiklerinde kiraz ağaçlarından pembe karlar yağıyor üzerlerine. O an duyguları bir kere daha tazelenip şekil değiştirirken, hissettikleri çocukça sevgi ilk gençlik aşkına dönüşüyor. Yine de dile getiremediklerini yazdığı mektubu kız arkadaşına veremiyor Takaki.

2. Kozmonot: Birkaç yıl  sonra, lise çağında.. Sumida, aynı okulda okuduğu Takaki’ye aşık olur. Takaki ise hâlâ Akari’ye göndermeye cesaret edemediği mektuplar yazmaya devam etmektedir. Sumida’ya ümit verdiğini bilmeden, onunla nezaket çerçevesinde bir arkadaşlık kurar. Beraber okula gider, gelirler. Aşkını itiraf etmesine ramak kala, Sumida sevdiği çocuğun kalbinin kendisinden çok çok uzaklarda olduğunu farkeder.

3. Saniyede 5 santimetre:  Zaman geçer..  Takaki üniversiteyi bitirmiş, Tokyo’da yaşamaktadır. Ruhunu içine dahil edemediği ilişkileri, işi, tüm hayatı anlamsızdır. Bir gece, rüyasında Akari ile tren istasyonunda buluştukları o günü görür. Ondan uzağa savrulduğunda neler kaybettiğini anlar. Akari ise evlenmek üzeredir.

Film, iki sevgilinin hissettiklerine tercüman olan şarkıyla noktalanır.

Böyle duygusal bir hikayeye sahip bu dramatik anime, ışıklı renkleri ve sağlam çizimleriyle de izleyicisinin kalbini fethediyor. Mevsimlerin geçişleri, yağan kar, yağmur ve kiraz çiçeklerini gördüğümüz planlar ayrı ayrı çok güzeldi.

“Saniyede 5 Santimetre”nin  karakter tasarımları, arkaplan ve taslakları, Japon yönetmen Makoto Shinkai tarafından yapılmış. Gözalıcı ayrıntıların, nefis yansıma-gölge oyunlarının tadına varmak için yüksek kalitede seyretmenizi tavsiye ediyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 20 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kung-fu Panda filminin temel konusu adından da belli olduğu gibi Kung-fu ve dövüş içeren sahnelerle dolu, eğlenceli, sürükleyici ve kesinlikle sizi kahkahalara boğacak tarzda bir hikayeyle güzel vakit geçirmemizi sağlıyor. Filmin genel konusunu daha önce vizyondakilerde açtığım başlıkta yazmıştım. Buradaki başlığın nedeni ise film hakkında izlenimlerim ve artık hemen herkesin izlemiş olduğu filmi bir kez daha yorumlamaktı. Farkımız filmi izlemiş olmamız ve tavsiyelerimiz.

Animasyon filmlerinde dikkatimi çeken bir nokta ve tercih etmemdeki en büyük faktör; yapılan espirilerin ince ve mimiklerin çok iyi kullanılmasının yanında herhangi bir olaya karşı verilen tepkinin aslında insanların normalde verdikleri tepkilerle aynı oluşu fakat bunu tamamen mizahi yönden seyirciye aktarabilmesiydi. Bence animasyon filmlerinin en büyük avantajıda olaylara karşı verdiğimiz reaksyonları abartarak herkesin ortak tepkisini kolaylıkla ortaya çıkarabiliyor olmasıdır.

Kung-fu Panda animasyon filminde de bunu fazlasıyla gördüm, eğlendim. Ayrıca şunuda hemen belirtmek isterim ki; sevimli kahramanımız panda Po’nun mahcubiyeti, sıradanlığı ve sonunda da azmi o kadar samimiydiki bunu bir animasyon filminde görebileceğimi tahmin etmiyordum. Kısacası içimizdeki çocuk ne kadar neşeli ve ne kadar doğruluk payında saf ise Po’da aynını yaptı.

Son olarak Kung-fu Panda filminde bilge kaplumbağanın kulaklara küpe, sayfalara not alınabilecek bilge bir sözü çok hoşuma gitti hemen aktarıyorum. “Dün artık tarih oldu, yarın ise bir bilmece, ama bügün sana hediyedir“. Harika.

Sonunda film güzeldi ve izlemediyseniz kesinlikle kaçırmayın.

Bu yazı Ethem tarafından 08 July 2009 19:49 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com