“Bir şirkette muhasebe şefi olarak çalışan Güven’in hikâyesini anlatıyor. Mutlu bir evliliği olan Güven’in rutin hayatı, ofise yeni gelen bölüm şefi Arzu tarafından biraz merak ediliyor ve olmadık şekillerde araştırmaya başlanıyor. Ötye yanda ev sahibinin oğlu, Güven’in oturduğu evi yıktırmak üzere bir müteahhitle anlaşmak üzeredir ve evden çıkmasını istemektedir. Muhasebe elemanı olan Haydar ise şirket paralarını zimmetine geçirmektedir. Daha sonralarında Arzu’nun merakının artmasıyla olaylar bir üst safhaya taşınıyor ve Güven iyice köşeye sıkışmaya başlar.”

Karakterlerin günlük hayatından sıra sıra kesitler sunarak devam eden filmin en büyük eksikliği belki de duygu öğesi. Ortada çok mutlu bir durum yok, olmadığı kesin ama Kıraç’ın dışında hiç kimse de böyle bir ifade yok. Genel olarak yağmurlu, karalık ve puslu ortamlarda çekilen filmin ağır olması beklendiği gibi biraz da duygulara dokunması, hitap etmesi istenir. Ama filmimizde bundan eser yok.

Bağlantılı bir film olduğunu ve sonunda hikâyelerin bağlanacağını yazmam, spoiler verdiğim anlamına gelmiyor çünkü zaten ortalardan itibaren hikâyeler biraz biraz kesişmeye başlıyor. Güven’in hayatının nasıl bu hale geldiğini merak etmeniz ve bunu filmin sonuna kadar saklamayı başarmaları filmin belki de elde tutulabilecek olan tek kısmı. En azından elimizde merak öğesi var diyorsunuz ve izlemeye devam ediyorsunuz.

Konusu itibariyle klişe diyaloglar ve ilişkilere çok fazla yer vermiş. Bunu çok ince bir ayrıntı olarak görecek olursak, Avrupa sineması ve Hollywood birleştirme senaryoları 2000’li yılların başlarında çokça kullandılar. İlk başlarda sadece deneme olarak gözüken bu tarz daha sonralarında biraz daha oturdu ve cidden çok sağlam birleştirme senaryolar ortaya çıktı. İyi örneklerini çokça izlediğimden ötürü buradaki hikâyenin zorla birleştirildiği göze çarpıyor. Zaten filmin son 15 dakikasını göstermeseler, sanırım kimse şikâyet etmez. Nasıl bittiğini sorunca da ‘’ salondan çıktım, film halen devam ediyor ‘’ tarzında bir yanıt alabilirsiniz.

Güzel bir deneme olmasına karşın ne yazık ki boşa gitmiş emekten daha fazlası değil. Baştan itibaren bütünlüğü yakalayamadıklarından dolayı filmin sonunda olması gereken ‘’woooww’’ tarzındaki duygu boşalmaları yerini ‘’ tamam bu da bitti eee ‘’ tarzında veryansınlar bırakıyor ne yazık ki. Güven Kıraç’ın bu kadar üst düzey performansı bile filmi kurtarmaya yetmemiş hatta daha acı olan filmin ne kadar rezil olduğu akıllarda kalıcı olacaktır, harika performans değil.

Sonuç olarak izleseniz de olur, izlemeseniz de olura kadar gelmiş. Türk tarzı birleştirme hikaye ancak bu kadar olur demek istemiyorum, en azından dünyayı geriden takip etsek bile, daha iyi örnekler görmek istediğimi belirtiyorum.

İyi Seyirler.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 January 2012 00:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Atatürk?ün yaşamının daha önce işlenmemiş bir bölümünü atamızın yaveri, çocukluk arkadaşı daha sonrasında da silah arkadaşı olan Salih Bozok?un gönül penceresinden, Zülfü Livaneli tadıyla anlatacak  film bize.

Eserlerinden tanıdığımız Zülfü Livaneli ismi filmi seçerken güven veriyor, konusu da bizim dinlemeye doyamayacağımız bir konudan olunca film 2 adım önde başlıyor parkurda.

Bu film için yerli yabancı kalabalık bir set ekibi çalışmış. Tamamen yerli sermaye kullanılarak çekilen film için hiçbir masraftan kaçınılmamış.

Filmin matematiksel verileri şöyle ;

12000 parça kostüm ve aksesuar,

Sürekli faal 29 araç ,

98 kişilik çalışma ekibi

2000 kişilik figürasyon

150 adet gerçek saçtan yapılmış peruk

1200 kg makyaj malzemesi

2 mobil kuaför- makyaj salonu ve film için özel tasarlanmış 1 makyaj laboratuvarı

1000000000000 milyon sene de geçse yeri doldurulamayacak bir şahsiyetin hayatı..

1200 kg makyaj malzemesi ne kadarda ağız dolduruyor değil mi?çok mu geldi? …gelmesin.. Başrolde genel olarak en uzun süre karşımıza çıkan Sinan Tuzcu?nun benzerliğinden dolayı zaten çok fazla ihtiyacı olmamış. Biraz pudradan başka. Ama tabi Sinan Tuzcu?nun aynı zamanda eşi olan Dolunay Soysert?i Zübeyde Hanım yapmak ekibi epey uğraştırmış olmalı. Dolayısıyla bu kadar makyaj malzemesi boşuna gitmemiştir. Bu konuda cast ekibi daha dikkatli olabilirdi diye düşünüyorum. Sinan Tuzcu?nun yüz benzerliği avantaj olurken zayıflığı da bu rolde kendisine bana göre eksi puan hanesine yazılır. Çünkü giydiği kıyafetler piyeslerde çocuklara giydirilen abi-baba takımının verdiği o emanet izlenimini verdi. Çaresine bakılabilirdi. Atamızı Sinan Tuzcu dışında çocukluğu okul yılları ve son zamanları için

3 ayrı oyuncu seçilmiş haliyle ama bu 4 oyuncunun benzerlik olarak uzaktan yakından ilgileri yok.bunu filmi izlerseniz sizde fark edeceksiniz.

Velhasılkelam castı başarılı bulamadım ben. Sizler ne düşünürsünüz bilmiyorum.Film  26 Şubatta vizyona girecek ve biz bunun üzerine çok konuşacağız gibime geliyor.şimdiden iyi seyirler.

Yazıya Başlarken Kısa Ve Öz Olsun İstedim Ama Yine Çenemi Tutamadım ?:(

Bu yazı Asya tarafından 20 February 2010 03:21 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hesaplaşma adına verilebilecek en büyük şavaşlardan birisidir bu dünyadan gidenlerin ardından yaşananlar. Bu süreç içinde her ne kadar mantıken yaşasakta gidenle beraber bizden de bir parça gittiğini hisseder, belkide onun acı çekmediğini bilirizde yine onun yerine acısını biz çekeriz yüreğimizde. Ardından bırakılan en son ve en ivedi vasiyettir bu duyguları yaşamak, en içten ve en hüzünlü ayrılış zamanıdır ve sonrası…

25 Aralık 2009 da vizyona girecek olan Orada adlı film, paramçarça olmuş bir İstanbul ailesinin 24 saat içerisinde yaşadığı dramı anlatan hüzün dolu bir film.

Parçalanmış bir aile göreceksiniz ve acı bir haber sonucu, annelerinin huzur evinde kalp krizini tetikleyip “Ölmeye yatması” sonucu hayatını kaybetmesiyle tekrar bir araya gelen bir ailenin hüzün dolu 24 saatine tanıklık edeceğimiz bir film Orada…

Ailenin oğlunun haberi alır almaz yurt dışından apar topar dünüp yıllardır görmediği kız kardeşiyle buluşması, annesinin tüm yükünü üstlenmiş, hızmetini yapan bir kız ve bir adada hayatını sürdürmeye çalışan baba.

Acımasız dünyamızın ayırdığı, parçaladığı bu ailenin acı bir haber sonucu birleşmesinin ardından ölümle kırılan kalplerin acılarıda büyüktü, yıllarca birbirlerini görmemenin verdiği hüzün ise başka bir sınavdı onlar için. Sonunda bir araya gelen aile fertlerinin konuşacak, hatta kozlarını paylaşacak çok şeyleri vardı.

Hakkı Kurtuluş ve Melik Saraçoğlu?nun yönetmenliği ve senaryosunuda beraber yaptıkları Orada adlı film kendilerininde ilk filmleri olduklarını söylemek isterim. Orada adlı filmin oyuncu kadrosunda ise Dolunay Soysert, Sinan Tuzcu, Erol Günaydın, Füsun Erbulak ve Bahtiyar Engin isimleri yer alıyor. Filmin diğer çalışanlarını ve daha fazlasını kendi siteleri olan ikifilm‘de görebilirsiniz.

“Bu arada Orada adlı film, Ghent ve Montpellier Film Festivalleri?nde Belçikalı ve Fransız, Yeni Delhi Film Festivali?ndeyse Hintli izleyicilerin büyük beğenilerini kazanmış olup, Fransa?da Türkiye Mevsimi Etkinlikleri çerçevesinde 29. Amiens Film Festivali?nde gösterilecek film, daha sonra Bratislava Film Festivali?nin ana yarışmasında yılın en ilk filmleri arasında ülkemizi temsil edecek.” (Alıntı)

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 17 November 2009 06:16 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com