Tron Legacy filminin oyuncu kadrosundaysa Jeff Bridges, Michael Sheen, John Hurt, Olivia Wilde, Garrett Hedlund, Beau Garrett, James Frain, Amy Esterle, Serinda Swan, Brandon Jay Mclaren ve Bruce Boxleitner  isimleri mevcut.

Bu yazı Ethem tarafından 20 January 2011 00:49 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Simon, tehlikeli bir trafik kazası geçirir ve gözlerini hastanede açtığında geçmişinden iki senenin zihnini terketmiş olduğunu farkeder. Tanımadığı bir kadınla evlidir, erkek kardeşi bilmediği bir şekilde öldürülmüştür ve genç adam sevdiği bir başka kadın olduğunu öğrenir. Kime, neye inanacağını şaşırmış bir haldeyken, kendini bu kayıp zamanın öncesinde bulur ve kaybettiği süre içinde neler olup bittiği yavaş yavaş çözülür..

Sıkıca sarılıp düzgünce açılan bir film var karşımızda. Seyircisini fazla yormadan merakını ayakta tutmayı başarıyor. Yalnız zamanda geçiş için kullandıkları yöntem -özellikle  Simon’un bunu zorladığı sahnede iyice açığa çıkıyor bu- çok basitçe kurgulanmıştı. Bir de geçmişe gittiğinizde bir şeylere müdahale edip edemeyeceğiniz konusu var ki, Lost’ta bunu gözümüze soka soka kalıplaştırdıklarından olacak bu filmdeki önermeler çok da ilginç gelmedi bana. Daha fazlasını yazıp filmin sonunu anlatmayayım isterseniz.

Öncesinde benzerlerini izlemediyseniz (ki bu çok düşük bir ihtimal tabii) “İçimdeki Ben” başlangıç adına iyi bir seçim olabilir. Güzel film.

Bu yazı Biblio tarafından 27 July 2010 00:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yo-han’in babası ve Mi-ho’nun annesi bir dizi olay sonrası hayata veda ederler. Zamanın dedektifi Dong-Su ise , ölümlerin kesinlikle cinayet olduğuna inanmış ve bu uğurda, araştırma yaparken tek evladını olay mahallinde ölüme götürmüştür. Aradan 14 yıl gecer.. Geçer ama, Dong-Su işin peşini bırakacak gibi değildir. Kanıtlayamasa da , cinayet zanlılarını açığa çıkarıp , evladının acısını yaşayarak emekli olma düşüncesindedir.

Film çok akıcı, çok seri ve uzun. Fakat yapım ciddi anlamda kaliteli. Oyuncuları ilk kez izleme şansım oldu, Goo Su (Yo-han) kesinlikle çok çok çok başarılıydı.

Kurgu yönünden de kalitesi ve başarısı tartışılmaz bir Kore yapımı olmuş. Filmin senaristlerine ise ayrıca bir tebrik göndermek gerek, çok vurucu tıradlarla dolu bir film senaryosuna imza atmışlar.

Filmde beni tek rahatsız eden; Mi-Ho’nun, yo-han’dan “son” isteği idi. Zaten, Yo-han’in da , Mi-Ho’nun isteğini yerine getirirken kullandığı mimikler herseyi özetledi.

Bence filmde sevdiği ile birlikte olmak isteyen bir insanın yanı sıra, sevdiğinin “belirsiz” bir geleceğe dair planlarını da anlamlandıramayan ve bundan büyük bir boşluk duyan bir insanı da anlatıyor.

Dedim ya, kurgu olarak flashbacklere sıkca yer verilip, olayları zincirlemişlerse de, filmin akıcı ve seri şekilde işlenmiş olması benim kafamı toparlamamda zorluk çıkardı.

Genel hatları ile, kesinlikle tavsiye edecegim filmlerden.

Bu yazı KanesHiro tarafından 22 June 2010 21:18 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Mark Walsh (Colin Farrell), şavaş fotoğrafçıcıdır ve zor geçen bir görev sonrası evine, İrlanda’ya dönmüştür. Fakat meslektaşı ve aynı zamanda en iyi arkadaşı bu görevde başarısız olmuştur. Mark’ın sevgilisi Elena, sevgilisinin görev sonraki hayattan kopuşunun ardındakileri öğrenmek adına ve ipuçları toplamaya başlayacaktır.
18 Hazırın 2010 da vizyona girecek olan Triage filminin yönetmen ve senaryo koltuğunda Danis Tanovic yer alıyor. Filmin oyuncu kadrosunda ise, Colin Farrell, Sandra Ni Bhroin, Branko Djuric, Nick Dunning, Myia Elliot, Gail Fitzpatrick, Christopher Lee, Ian McElhinney, Kelly Reilly, Reece Ritchie, Jamie Sives, Juliet Stevenso, Paz Vega ve Eileen Walsh isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 18 June 2010 08:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 22 May 2010 00:48 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

1. Seçilmiş Kiraz Çiçekleri: Hikayemiz okul kütüphanesinde başlıyor. Yaşıtlarından biraz farklı, duyarlı ve hassas, kitap okumayı oyun oynamaya tercih eden iki çocuk, Akari ve Takaki. Yakın duygu ve düşüncelere sahip ruhlar çabucak kaynaşır ya, onlar da böyle bağlanıyorlar birbirlerine.

Takaki’nin ailesi iş sebebiyle başka bir şehre taşınana kadar geçen süre zarfında, okul arkadaşlarının alaylarına ve garipsemelerine aldırmadan mütemadiyen beraberler.   Aralarındaki bağ, zaruri ayrılıklarının ardından mektup ve telefon görüşmeleriyle devam ediyor bir süre. Sonra Takaki’nin çok daha uzak bir yere taşınacağını haber alıyor Akaki. Son defa buluşup görüşmeye karar veriyorlar.

Mevsim kış ve kar şiddetle yağıp tren yollarını kapayınca biraz gecikiyor kavuşmaları. Bir araya geldiklerinde kiraz ağaçlarından pembe karlar yağıyor üzerlerine. O an duyguları bir kere daha tazelenip şekil değiştirirken, hissettikleri çocukça sevgi ilk gençlik aşkına dönüşüyor. Yine de dile getiremediklerini yazdığı mektubu kız arkadaşına veremiyor Takaki.

2. Kozmonot: Birkaç yıl  sonra, lise çağında.. Sumida, aynı okulda okuduğu Takaki’ye aşık olur. Takaki ise hâlâ Akari’ye göndermeye cesaret edemediği mektuplar yazmaya devam etmektedir. Sumida’ya ümit verdiğini bilmeden, onunla nezaket çerçevesinde bir arkadaşlık kurar. Beraber okula gider, gelirler. Aşkını itiraf etmesine ramak kala, Sumida sevdiği çocuğun kalbinin kendisinden çok çok uzaklarda olduğunu farkeder.

3. Saniyede 5 santimetre:  Zaman geçer..  Takaki üniversiteyi bitirmiş, Tokyo’da yaşamaktadır. Ruhunu içine dahil edemediği ilişkileri, işi, tüm hayatı anlamsızdır. Bir gece, rüyasında Akari ile tren istasyonunda buluştukları o günü görür. Ondan uzağa savrulduğunda neler kaybettiğini anlar. Akari ise evlenmek üzeredir.

Film, iki sevgilinin hissettiklerine tercüman olan şarkıyla noktalanır.

Böyle duygusal bir hikayeye sahip bu dramatik anime, ışıklı renkleri ve sağlam çizimleriyle de izleyicisinin kalbini fethediyor. Mevsimlerin geçişleri, yağan kar, yağmur ve kiraz çiçeklerini gördüğümüz planlar ayrı ayrı çok güzeldi.

“Saniyede 5 Santimetre”nin  karakter tasarımları, arkaplan ve taslakları, Japon yönetmen Makoto Shinkai tarafından yapılmış. Gözalıcı ayrıntıların, nefis yansıma-gölge oyunlarının tadına varmak için yüksek kalitede seyretmenizi tavsiye ediyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 20 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Şu an için bile yani oturup bu filmi kaleme alırken dahi filmi sonuna kadar izleyebilmiş olmanın hayreti içerisindeyim. Sadece öldürmeye programlı karakterlerin olduğu filmlere pek sıcak bakmam çünkü. Ama filmdeki sürükleyicilik beni buna mecbur etti. Sonunun başından belli olduğu filmlerden değil bir kere, fakat aynı başarı filmin sonu için söylenemez. izlenen bir yığın atraksyondan sonra “Ne oldu… Bittimi şimdi?” diye kalabilirsiniz.

Filmi izlerken yarışmacıları yönlenirmek ve takip etmek için kurdukları sisteme hayran kalmıştım. Aynı teknoloji, suçu teşvik etmek için değilde engellemek için kullansalar inanın çok daha güzel bir dünyada yaşayabiliriz.

Biraz benimle paralel düşünüyorsanız bu kadar para ve teknoloji neden böyle bir turnuva için harcanır diye düşünebilirsiniz. Özellikle kendinizi durgun hissettiğiniz günlerde izleyebilirsiniz. Filmin enerjisi size yansıyacaktır.

İyi seyirler.

(Filmin cast, ekip ve diğer fragmanına buradan bakabilirsiniz.)

Bu yazı Asya tarafından 17 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İşte Moon, üç senelik yalnızlığının son iki haftasına girmiş olan Sam Bell’i anlatıyor. Sam dünyanın enerji ihtiyacınının önemli bir kısmının aydan karşılandığı bir dönemde bu işle ilgilenen bir şirketin aya kurduğu bir maden üssünde tek mürettebat olarak çalışmaktadır. Üç yıl boyunca tüm işleri kendisi yürütmüş ve yaptığı kontrata göre üç yıllık zaman diliminin bitmesine iki hafta kalmıştır.  Tabi bu zaman diliminde çok da yalnız sayılmaz. Gerty adında bir robot tüm işlerinde Sam’e yarımcı olmaktadır ve az da olsa Sam’e yalnızlığını hissettirmemeye çalışmaktadır. Sam düzenli aralıklarla dünyadaki karısına mesaj göndermekte ve ondan cevap almaktadır. Küçük kızı ile de bu sayede iletişim kurabilmektedir. Fakat canlı olarak görüşememektedir. Gittikçe yalnızlaşan Sam zamanla gerçekte var olmayan şeyler görmeye başlar. Bir şeylerin ters gittiğini hisseder. Ve her şey artık onda şüphe uyandırır hale gelmiştir artık. Ayda yalnız olan Sam’in artık bazı cevaplara ihtiyacı vardır ve onlara aramaya başlar.

Aslında filme ilk başta biraz önyargıyla yaklatığımı kabul etmeliyim. Çünkü filmin genelinde neredeyse sadece Sam Rockwell’i görüyoruz. Ama filmi izledikten sonra önyargılarımda kesinlikle haksız olduğumu gördüm. Sam Rockwell harika bir performans çıkartmış,  hiç göze batmadan çok keyifle izlettiriyor kendini. Özellikle araçta ağladğı bir sahne var ki yalnızlığı ve çaresizliği iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Filmin ilginç bir yanı ise Gerty’yi Kevin Spacey’in seslendirmesi olmuş. Bence çok yerinde bir tercih. Çünkü ayda yalnız olan Sam’in şüphelenebileceği belki de tek varlık Gerty. Kevin Spacey’nin sesi o kadar kuşku uyandırıcı ki sanki her an bir hinlik yapacabilecek gibi bir his uyandırıyor insanda. Fakat filmin başından sonuna kadar neredeyse her hareketinde Sam’e yardımcı olan Gerty yaptığı hareketler ve konuşmalarıyla adeta bir insan kimliğine bürünüyor ve robotların da duyguları varmış dedirtiyor. Özellikle şu diyaloğa çok sık rastlıyorsunuz:

Sam: Gerty bana neden yardım ettin, bu senin programına falan aykırı değil mi?

Gerty: Benim görevim sana yardım etmek Sam.

Nedense dikkatimi çekmişti belirtmek istedim. Tabi ayrıca yönetmene değinmeden geçmek istemiyorum. Lost Highway’in unutulmaz otoban müziğini yapan ve buna benzer birçok önemli eseri bulunan David Bowie’nin oğlu olan Duncan Jones’un ilk yönetmenlik deneyimi olan Moon/Ay filmi düşük bütçeyle nasıl iyi film yapılacağına çok güzel bir örnek bence. Peki bize ne düşüyor, tabi ki oturup bir buçuk saat boyunca bu keyfi sürmek düşüyor.

Yalnızlıkla başlamştım. Ve yine “kimse böyle yalnız olmasın” diyerek yazımı bitirmek istiyorum. İyi seyirler…

Bu yazı alploganer tarafından 04 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Murder on the Orient Express / Doğu Ekspresinde Cinayet

Okuyucunun zihninde çektiği film, hiçbir zaman perdede görünenle örtüşmez. Bunu bile bile izlemeye başladım  Agatha Christie’nin meşhur kitabından filme alınmış Doğu Ekspresinde Cinayet’i. Tahmin ettiğim kadar büyük bir hayalkırıklığına uğramadım ama kitabı birkaç yerde, ufak da olsa değiştirdikleri için sinir oldum. Gerçi Agatha Teyze’miz senaryoyu onayladıktan sonra bu konuda bize bir şey demek düşmez diyerek filme dönelim.

Doğu Ekpresinde Cinayet, inanılmaz bir oyuncu kadrosuna sahip, enteresan bir film aslında. Küçük görünen rollerde bile sağlam oyuncular rol almış ve birebir sahneleri bu açıdan mükemmel hale getirmiş. Kontes Andrenyi rolünde Jacqueline Bisset, seyircinin başını döndürecek derecede güzel, tasviri yapılan badem şekli gözlerdeki büyülü bakışların ve zerafetin ete kemiğe bürünmüş haliydi. Ingrid Bergman, koyun tavırlı misyoner kadın kılığında öyle göz alıcı, öyle sahiciydi ki, onun bulunduğu sahneler bitsin istemedim izlerken. Hele o tuhaf aksanı yapış şekli, çatpat ingilizcesi gerçekten görülmeye değerdi. Sean Connery, Anthony Perkins, Vanessa Redgrave ve ismini sayamadığım daha birçok müthiş oyuncular…

Elbette ki baş kahraman, sevgili Hercule Poirot’yu canlandıran Albert Finney de gayet iyiydi. Kedi gibi yemyeşil gözleri, özenle kıvrılmış bıyığı, yumurta biçimindeki kafasıyla Hercule’e büyük ölçüde uygundu. Yalnız biraz fazla kasılmış bir hali vardı ki bana Charlie Chaplin yahut Lorel ile Hardy filmlerindeki karakterleri anımsattı.

Film, hareketli gazete kupürleri diyebileceğimiz, bize geçmişe dair bilgi veren sahnelerle açılıyor. Trende işlenecek cinayetin sebebi burada açıklanıyor ki, bu normalde kitabın orta kısımlarında geçmekte. Bu anlatımın ardından İstanbul Boğazı’nı vapurla geçen Hercule Poirot’yu görüyoruz. Ünlü dedektif, filmde adı geçmeyen Beyoğlu Pera Palas otelinde bir gece konakladıktan sonra Sirkeci Gar’ından Doğu Ekpresi’ne binecek. Burada otelin yemeklerinden şikayetle başlayan Türk’lere hakaret silsilesine bir anlam veremedim açıkçası. Daha sonra peronda dilenci ve yılışık satıcılardan oluşan bir grup yolcuları taciz ediyor. Filmin sonlarına doğru, Prenses Dragomiroff bir tanıdığının kızından bahsederken açıkça “Kaba saba bir Türk’le evlenmişti.” cümlesini de kurunca tavır kesinleşmiş oldu. Yönetmenin bu anlamda taraflı bir tutumu vardı ki, tuhaftı.

Bu aşağılamaların haricinde, istasyon sahnelerinde başka amatörlükler de vardı. Arabistan kıyafetleri giymiş birkaç adam ve kadından müteşekkil bir topluluk komik bir şekilde önce sol tarafa, birkaç kare sonra görünüp aynı şekilde sağa doğru gidiyorlardı ki, ayarlı oldukları birkaç kilometre öteden anlaşılıyordu. Sanki biri kurup bırakmıştı onları oraya, öyle iğreti görünüyorlardı  :) Perondaki tüm bu karışıklıklardan sonra Doğu Ekspresi içlerinde ünlü Hercule Poirot’nun da olduğu tüm yolcularını alıp hareket ediyor ve yolculukla birlikte asıl hikaye de başlamış oluyor böylece.

Trende ilk gece akşam yemeği yendikten sonra sevimli dedektifimizin yatma hazırlıklarını yapması görülmeye değer. Saçlarına düzenli tutucu, özel bir file geçiriyor, bıyıklarını ayrıca bir bandajla korumaya alıyor, ellerine kremini sürüp,eldivenlerini taktıktan sonra yatıyor. Ama gece boyunca çalan kompartıman zilleri, yolcuların istekleri, bağırmaları, kabusları yüzünden uzunca bir süre uyuyamıyor kendileri. Ertesi sabah uyandıklarında, Hercule’ün birkaç kompartıman ötesinde meydan okurcasına bir cinayet işlenmiş, zengin ve yaşlı bir adam olan Ratchett 12 yerinden bıçaklanarak öldürülmüştür. Bu sırada tren Yugoslavya’da seyrederken, kar yüzünden yolun tıkanmasıyla durmak zorunda kalmıştır. Yardım gelip yol açılana kadar Poirot, tren şefi arkadaşının ricasını kabul ederek soruşturmaya başlar, tüm yolcularla ve vagon personeliyle konuşur, cinayeti çözer.

Herkesi yemekli vagonda bir araya toplayıp çözümü anlattığı son bölümdeki geri dönüşlerden birinde, Ratchett’a ait bir bayılma sahnesi vardı. Bir insan ancak bu kadar dramatik bir şekilde yatağa düşer herhalde, şimdiye kadar bundan daha teatral bir jest görmedim desem yeridir, içimden bir hayli güldüm o kısma.

Nihayetinde, Polisiyenin Kraliçesi’ni okumuş olun veya olmayın bu filmden keyif almanız mümkün. Özellikle 70′lerin atmosferinden hoşlanıyorsanız Doğu Ekspresinde Cinayet’i mutlaka izleyin diyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 29 April 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Iron Man 2 filminin yönetmeni Jon Favreau. Filmin senaryosuda Don Heck ve Jack Kirby var. UIP Filimcilik ile dağıtımını yapmakta olan Iron Man II filminin tüm oyuncu kadrosu ise şöyle; Scarlett Johansson, Robert Downey Jr., Sam Rockwell, Samuel L. Jackson, Leslie Bibb, Edward Norton, Tim Robbins,Gwyneth Paltrow, Mickey Rourke, Don Cheadle, Paul Bettany, Terrence Howard, Keith Middlebrook, Helena Mattsson, Jennifer D. Johnson, Anya Monzikova, Clark Gregg, Olivia Munn, Jennifer Lynne Johnson, Natalina Maggio, Kate Mara, Jon Favreau, Selena Johnson, Tim Guinee, Garry Shandling, Terricka Hudson ve John Slattery.

Daha önceki bir yazımda belirttiğim hususları bu filmde de belirterek iyi seyirler diliyorum.

“ABD yapımı bir film. Süper kahramanlık öykülerininde çoğunluğu ABD yapımı neden?. Çünkü onların bizimkisi gibi geniş bir tarihleri yok ve bizim kahraman Atalarımız gibi hikayeleri bulunmamakta. Tamamen hayal gücüne dayalı senaryolar ve biz hayranlıkla bunları izlemek zorunda kalıyoruz.

Aslına bakarsanız elimizde, tarihimizde birbirinden süper kahramanlarımız var ama ne yazık ki hiçbiri Wolverine (Iron Man) kadar ilgi çekemedi? Henüz!“

Bu yazı Ethem tarafından 25 April 2010 10:26 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Çoğumuzun malumu olduğu üzre güzeller güzeli köylü kızı Asya ile yakışıklı çapkın İstanbullu İlyas’ın yüreklerini ellerinde hissedecek denli sıcak aşklarıyla başlar Selvi Boylum Al Yazmalım. Sonrasında belki kültür farklılığından, belki İlyas henüz olgunluk çağına ermediğinden iletişimsizlik baş gösterir iki sevdicek arasında. İlyas’ın kendince teselliyi başka bir kadında bulduğunu öğrenen Asya, çocuğunu alıp bilmediği yollara koyulur yine bilmediği yerler için. Asya’nın bir planı yoktur ama kader onun için bir şeyler ayarlamıştır.

Cemşit’in hayatlarına girmesiyle, daha doğrusu bebesini alıp kendini yollara vurmuş yalnız ve kalbi kırık bir kadının Cemşit’in hayatına girmesiyle filmin seyri bildik aşk kilişelerinden sıyrılmaya başlar. Karısını ve çocuğunu kaybettiği günden beri yalnızlığı arkadaş edinmiş Cemşit; dürüstlüğü, yardımseverliği ile biz izleyicilerden çoktan tam puan almıştır ve çok geçmeden Asya’nın takdirini ve oğlu Samet’in de kalbini kazanır. Bir süre sonra hayatları tam da bir rutine oturmuşken beklenmedik bir kazazede Asya’yı hayatının sorusuyla yüz yüze getirecektir: Sevgi neydi?

Sahi, neydi sevgi? Asya ile İlyas’ın ilk karşılaştıklarında içlerine düşen kor muydu? İlyas’ın elinin Asya’nın eliyle buluştuğunda hissettikleri yürek sıcaklığı mıydı? Asya’nın İlyas’la evlenmek için ailesine karşı gelme pahasına ortaya koyduğu cesareti miydi? Dağa taşa, uçan kuşa çoşkuyla ilan ettikleri sevinçleri miydi?

Belki bunların hepsiydi, belki birazı; ama görünen o ki İlyas’a yetmedi. Bir köylü kızını eş olarak sevdi ama onu arkadaş edinemedi. Bu yüzden iş yerinde yaşadığı sorunlarını, “Anlatsam anlar mı ki?” cümlesi ile biten şüphelerini başka bir kadınla dağıtmaya çalıştı. Aşkın sefasında seyrü sefer etmeyi bildi ama cefasında fedakarlık yapmayı, kıymet bilir olmayı beceremedi. Oysa sevgi, yukarıda yazdığımız cümlelerden ibaret değildi. Yandığı yerde kül olmaması için emeğe, fedakarlığa, iyiliğe ve arkadaşlığa ihtiyacı vardı. İlyas, sevgi’nin ihtiyaçlarını bilemedi, sevgi alevlerinin sonsuza kadar kendiliğinden tüteceğini sanması en büyük yanılgısı oldu.

Cemşit’in değeri tam da bu olguda ortaya çıktı. Asya ona ilk görüşte aşık olmadı belki ama karşılıksız iyiliği, fedakarlığı, önemsenmeyi, kol kanat gerilmeyi, iyi bir eş ve iyi bir baba modelini Cemşit’te gördü. Cemşit, Asya için ilk göz ağrısı kadar olamadı belki ama her zaman tutunabileceği ve hep güvenebileceği bir dal oldu. Sönmeye yüz tutan ateşi harlayan, canlandıran Cemşit’ti. Öyle ki Asya gözü kör bir aşkın değil ama karşılık beklenmeyen, saf iyiliğin, candan dostluğun ve emek harcanmış bir sevginin kölesi oldu.

Selvi Boylum Al Yazmalım için dört dörtlük bir film demek yanlış olmaz kanımca. Rahmetli Cengiz Aytmatov’un bir hikayesinden Ali Özgentürk’ün kaleme aldığı senaryo ancak usta bir yönetmenin eline yakışırdı, Atıf Yılmaz kariyerindeki en iyi işlerden birini çıkarark senaryoya hayat verdi. Güzeller güzeli Asya rolünde, bence o dönemde Türkiye’nin en güzel kadını olan Türkan Şoray’dan başkası düşünülemezdi. Yakışıklı, çapkın İlyas için, genel olarak pek beğenmesem de, Kadir İnanır’ın çok uygun olduğunu, onun da hayatındaki en unutulmaz rolünü oynadığını itiraf etmem gerek. Dürüstlüğü, efendiliği, adam gibi adam olduğu yüzünden okunan Ahmet Mekin ise Cemşit’in ta kendisiydi adeta. Bütün bunlara Cahit Berkay’ın hâlâ unutulmaz, hâlâ etkileyici, hâlâ Türk filmleri içinde en güzel film müziği olduğunu düşündüğüm bestesi eklenince ortaya şahane ötesi bir film çıkmıyor mu ey okur?

Sen de Asya ile İlyas’ın ilk karşılaşmalarında yüzünde tebessüm hissetmedin mi? İlyas’ın elini uzatışında “Seninim işte, al götürsene beni.” diyen Asya ile için gitmedi mi? “Onu bekliyor belli. Beni beklesin istiyorum.” diye düşünen Cemşit’i için burkularak izlemedin mi? Yıllar sonra İlyas’ı karşısında görünce elindeki odunları paldır küldür düşürüp ancak dizleri üstünde şömineye ulaşabilen Asya ile yüreğin sıkışmadı mı? Cemşit’in “Kocası olduğunu bilseydim yardım eder miydim? Ederdim, yaralıydı.” diyen iç sesini duyunca Cemşit’e hayran olmadın mı? “Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu, emekti…” diyen Asya’ya hak vermedin mi ey okur?

Bu yazı fafatuka tarafından 23 April 2010 01:55 tarihinde yazıldı. 12 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Küçük vampir kızın, çektiği acılara ve açlığa dayanamayarak güneşte intihar etmesiyle başlayan film, eski vampir hikâyelerinden beslendiğini daha ilk sahnede bize hissettiriyor ve bir ?oh? çekiyoruz. Bram Stocker ve Ann Rice?in yazdıkları neredeyse tarih olacaktı.

2019 yılında geçen filmde, bir yarasa salgını ile baskın tür haline dönüşen vampirlerin kan stokların azalması (ki bu insan ırkının da yok olmak üzere olduğu anlamına geliyor) medeniyetsizleşip, kendi türleriyle savaşa girmelerine neden oluyor. Filmde vampir mitolojisi, 2019 teknolojisi ile birleştirilmiş, eski karanlık tabutların olduğu malikânelerin yerini, dijital donanımlı akıllı binalara, gündüz sürüş modu olan teknolojik arabalara bırakıyor.

Kardeşler, vampir devletinin içinde bulunduğu durumu anlatmak için çizgi roman tekniğinden esinlenip, arka fondaki billboardlar ve tabelalardan faydalanmışlar. (Fakat hiçbirine Türkçe çeviri yapılmadığı için, bu filmde ayrıntı gibi kalabilir). Zeki hamlelerle vampirleri huzursuz hatta mağdur duruma düşürerek, seyircinin bile onlar adına üzülüp, endişelenmesine yol açıyorlar. Gündüz güneşin batmasını evde bekleyen vampire ?arka kapı açık ?uyarısı verip, huzursuz etmek ve insanların içinde yalnız kalan vampirin yüzündeki korku belirtisi görülmeye değer.

Ayrıca yapay kan üretmeye çalışan şirketin işleyişini tam bir kapitalist düzen örneği olarak karşımıza çıkarıp, politika ve bürokrasinin halk yönetimindeki olumsuz etkisini inceden eleştirmek gibi şeylere de ucundan değiniyorlar. Aç kalan vampirlerin zombiye dönüşmesi, vampir olmayı reddeden insanların gizli savaşı ve tedavi yöntemi araması gibi birçok konuyu filmin içine tıkıştırmakla, kısa zaman içinde bir sezonluk dizi çekiyormuş gibi dursalar da ilk filmleri için, gizli bir gişe başarısı yakalamış görünüyor Spierig kardeşler. Filmde atladıkları nokta ise vampir olmayı istemeyen insanların bunu neden istemediği? Belki bunu da açabilseler, başarılı çektikleri kanlı sahnelerin sonunda hissettirmeye çalıştıkları pişmanlık duygusu ve endişe daha anlamlı olurmuş.

Willem Dafoe ( Lionel Cormac), Sam Neil (Charles Bromley) ve Ethan Hawke (Edward Dalton) gibi güçlü oyunculardan beslenen filmi, vampir mitolojisinden sapmayıp, ?ötekileşmişlik? olgusunu tersinden ele aldığı için izlemekte fayda var, hem sonuna bakılırsa, en azından bir devam filmi yolda gibi gözüküyor.

Bu yazı Selin tarafından 22 April 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Asya tarafından 11 April 2010 00:18 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kaynak / The Fountain, özüne bu arzuyu koymuş, izlediğim en ilginç ama bir o kadar da yorumlanması en zor filmlerden biri. Üç zamanlı/yaşamlı olarak ilerleyen filmde bu üç yaşamın kronolojik mi paralel mi ilerlediğinin ayırdına varılamasa da, en basit anlatımla, ölümsüzlüğün çeşitli nedenlerle insanlığın her döneminde arzulanan bir şey olduğunun anlamını çıkardım ben. 16. yy’da ülkesini ve kraliçesini kurtarmak adına Maya topraklarına doğru yola çıkan bir asker, günümüzde (2000′li yıllar) beynindeki tümör yüzünden ölmek üzere olan karısını kurtarmak için ilaç araştıran bir biliminsanı ve günümüzden çok sonraki bir zamanda Mayalar’ın ölümsüzlüğe ulaştıracağına inandıkları Şibalba yıldızına duğru yola çıkmış bir adam (imdb’de astronot olarak yazılmış, ama açıkcası filmi izlerken onun bir astronot olduğunu anlayamamıştım.) filmin bahsettiğim üç ayrı yaşamdaki insanlar. Hepsinin en önemli noktası insanı ölümsüz kılacak “şey”e ulaşmak; İspanyol askerin şey’i Mayalar’ın hayat ağacı, biliminsanınınki ilaç ve astronotunki bir yıldız.

Film bu üç zamanı bize kronolojik olarak değil birbirleriyle iç içe veriyor. Bu yüzden İspanyol askerin hayat ağacına ulaşmış ve ölümsüzlüğü elde etmiş biri olarak günümüzde ve gelecekte yaşadığı şüpheleri kafa karıştırıyor izlerken. Sonra İspanyol askerin “The Fountain” adlı romanda yaşayan bir karakter olduğunu görüyoruz. Kafamız iyice karışıyor tabii (sonsuza kadar yaşayacak adam imgesi güm!). Derken astronotun içinde bulunduğu fanusta yaşatmaya çalıştığı ağacın iki binli yıllarda yaşayan biliminsanının karısıyla ilintili olduğunu ve bu astronotun aslında o biliminsanı olabileceğinden şüpheleniyoruz. Haydaa, yine karıştı!

Evet açıklaması zor bir film Kaynak / The Fountain. Şahsi açıklamamı yazının sonuna bırakıp filmle ilgili başka bir detaya dikkatinizi çekmek istiyorum. Kaynak / The Fountain oldukça büyük bir bütçeyle çekilmiş. Nerede kullanmışlar peki bu kadar parayı? Görsellikte. Evet, harcadıkları paraya helal olsun dedirtecek, şiir gibi bir görselliği var filmin. Burada yönetmen Darren Aronofsky’nin hayal gücüne hayret etmemek mümkün değil. Aynı zamanda filmde, nice aşk filmlerine taş çıkartacak çok güzel bir aşk hikayesi var. Hugh Jackman beklediğimden de iyi bir iş çıkartmış, inandırıcılığından bir an bile şüpheye düşmedim açıkçası ki oyuncuların en küçük bir firesi beni filmden soğutur çoğu zaman. Bir yerlerde önce Brad Pitt’in bu rol için düşünüldüğünü okumuştum, iyi ki olmamış. Zira Pitt’in, elinden bilyeleri alınmış sümüklü çocuk gibi ağlayışını, Jackman’ın erkek gibi ağlayışıyla karşılaştırınca beni hüzünlendirmekten çok kendine güldürürdü Pitt. Aynı şekilde çocuksu güzelliğiyle Rachel Weisz de hasta ama bunu kabullenmiş, kocası onu teselli edecekken o kocasını teselli eder duruma gelmiş bir kadın rolünün altından kalkmış. Zaten filmde bu iki isim dışında ağırlıklı bir başka oyuncu yok.

Gelelim benim filmle ilgili anladıklarıma. BU PARAGRAF İSPİYONDUR (SPOİLER) EY OKUR, FİLMİ İZLEMEYENLER TİZ UZAK DURA!

Bence olaylar şöyle gelişti :) Olayların başlangıcı ikibinli yıllar, yani günümüz. Tommy ki kendisi bir biliminsanıdır, karısı ölümcül bir hastalığa yakalanınca onu tedavi edecek bir ilaç geliştirme peşine düşer. Öte yandan karısı İzzi, bu uğraşın gerekli olmadığı, ölümün düşünüldüğü gibi kötü bir şey olmadığı düşüncesindedir. Ölüm yeni bir başlangıçtır ona göre. Bu düşünceye araştırdığı Mayalar’ın inançlarıyla vardığını sanıyorum. Zira o kadar inanmıştır ki rüyasında mezarına bir tohum ekilen ve böylece bir ağaç olarak tekrar yaşamaya başlayan bir Maya görür. Bunu kocasına da anlatır ve “Ben korkmuyorum” der, kocasının da ölümü bir son olarak düşünmesini istemez. Aynı zamanda İzze bir roman yazmaktadır. 16.yy’da geçen romanda “hayat ağacı”nı arayan bir İspanyol asker vardır. Filmde bu askerin yaşadıklarını da yani romanın canlandırılmasını da izleriz. İzzi bu romanı kocasına inandığı şeyleri anlatmak için yazmıştır, yani kocasının ilaç bulma çabasını gördükçe ölüme çare bulmanın gereksiz olduğunu anlatmaya çalışmaktadır. Zira filmin bir yerinde Tommy “Ölüm bir hastalıktır ve ilacını mutlaka bulacağım” der. Romanın sonunu yazmayan İzzi, kocasından romanı tamamlamasını ister. Burada kocasına bir seçim hakkı tanıdığını sanıyorum. Çünkü ölümü tedavi edilebilir bir hastalık olarak gören birini ölümle barıştırmanın kolay olmadığını düşünüyor olsa gerek. Neyse lafı uzatmadan sadede gelelim. İzzi’nin öldüğü gece Tommy’nin çalışmalarının sonuç verdiği haberi gelir. Tommy filmin bir yerinde karısının mezarına bir tohum eker. Bu önemli, çünkü karısnın rüyasında anlattığı şey şimdilik elindeki tek çaredir, yani İzzi’nin mezarında büyüyen bir ağaçta yaşama ihtimali. İlaç sayesinde yüzyıllar boyunca yaşayan Tommy, bir şekilde yeniden hayat verecek olan Şibalba’ya doğru yola çıkar, ağaç olarak yaşamaya devam eden İzzi ile beraber. Amacı yıldıza ulaşıp karısını yeniden hayata döndürmektir.

İSPİYONUMUZ BURADA SONA ERDİ. BİR SONRAKİ İSPİYONDA BULUŞMAK ÜZERE, ESEN KALIN.

Hasıl-ı kelam, ölmek falan istemiyoruz ey okur, değil mi? Yok olmak, bir daha olamamak, ya da sevdiklerimizin yok olması, onlardan sonsuza kadar ayrı olmak düşüncesi  korkutucu bir düşünce gerçekten de. Ölümden sonra bir hayatın olduğuna inanmak ya da inanmamak, asıl mesele bu aslında Üstat Shakespeare.

Bu yazı fafatuka tarafından 05 April 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 9 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı alploganer tarafından 04 April 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

En zor kısmın nasıl bir hayat yaşamak istediğinize karar vermek olduğunu sanıyorsanız belki de yanılıyorsunuzdur. Mesela; sizin yaşamınız hayal ettiğiniz yaşam ile ne kadar uyumlu? Cevap “Çok” ise size de hayranlık duyarım. Peki ya cevap “Hayır!” ise… İşte o zaman başka sorular geliyor hayatın içinden.

Hayal ettiğiniz hayatı yaşamadığınızı bilen biri olarak, tüm gemileri yakıp her şeye baştan başlayabilir misiniz? Maceraperest bir tavır gibi görünse de aslında hayattan tat almanın en önü açık yolu bu gibi. Deneme – yanılma yöntemi insanı ne kadar şaşırtsada, sizi doğruya o kadar yakınlaştırıyor olamaz mı? Bir gün alsanız biletinizi bir hayal ülkesine, bir ufak çantayla çıksanız bir hobinizin peşine… Sonra onunda istediğiniz olmadığını fark edip yeni yeni hayal biletleri alsanız… Hayal yolculuklarının sonları hüsranla da bitse ve siz maymun iştahlılık yapmaya gerek yok deseniz bile gerçek açık: “Denedim ve pişman değilim.”

İşin bir de daha realist tarafı var ki; hayat kurmanın zorluğu ve standart bir yaşama razı gelmenin de sizi mutlu edebileceğine inanmak. Peki ya birileri aklınızı çelerse bir gün? Tüm bu hayatî sorgulamaları bir İspanyol ateşi halinde sunan Vicky Christina Barcelona’da Scarlett Johansson, özgür ruhlu ve içindeki hisleri dışarı vurmasına yardım edecek hayatı arayan umutlu bir maceraperest. En yakın arkadaşı ise standartlarıyla ilgili sorunlarını bir çılgın ressam ve onun çılgın karısı (Penelope Cruz) ile dışarıya vuran bir Amerikalı. 4 insanın kaderleri ve hayatları sorgulayışı ile Barcelona’nın büyüleyiciliği filmi izlemeye değer yapıyor.

Tavsiyelerimle…. “Sanatı anlıyorum ve değerini biliyorum. Müziği de seviyorum ama yeteneğim yok ve bu dışarıya vurmak istediklerimi düşününce gerçekten üzücü.” (Christina – Scarlett Johansson)

Bu yazı svrsnm tarafından 03 April 2010 01:34 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

02 Nisan 2010 da vizyona girecek olan filmin yönetmenliğini Lars Von Trier üstleniyor. Senaryoda yine Lars Von Trier ve Andres Thomas Jensen isimleri yer almakta. Antichrist adlı filmin oyuncuları ise  Willem Dafoe ve Charlotte Gainsbourg.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 30 March 2010 04:56 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Böyle dramatik bir hikayeyi trajik bir hale getirmeden, hikayeden çok karakterlerin üzerinde durarak anlatan ve özellikle oyuncuların başarısıyla göz dolduran  Seni O Kadar Çok Sevdim Ki… / Il y a longtemps que je t’aime, sinema denince illâ ki damarlarında adrenalinin tavan yapmasını beklemeyen sinemaseverlerin beğeneceği türde usul usul bir film. Yaşananlardan çok yaşayana odaklandığı için  çoğu şeyi, anlatmayı değil izleyenin anlamasını tercih ediyor. Böyle olsa bile , Juliette’in zaten kendini taa en başından beri mahkum ettiği,   kimseden medet beklemediği, gerçek duvarların ardına geçmiş olsa bile kendi ördüğü duvarlardan çok da kolay geçemeyeceği dikkatli gözlerden kaçmıyor. Öyle ki evlat katili olduğunu bildiğimiz halde Juliette’in böyle bir şeyi nasıl yapabildiği sorusunun film boyunca biz izleyenlerin kafasında takılı kalması, onun gerçekten bir cani olamayacağına bizi inandırması demek değil midir? Öte yandan toplumun bir suçluya hem de böyle bir suçu işlemiş bir kişiye karşı tavrını da Juliette’nin iş başvuruları sırasında açıkça görebiliyoruz.

Filmin  sorguladığı aile kavramı, hem Juliette’i reddeden ailesi, hem kız kardeşinin kurduğu aile (çocukları olması için hiç bir sağlık problemleri olmadığı halde iki vietnamlı çocuk evlat edinmişler) hem de yıllardır haber alamadığı ablasını geçen yılların acısını çıkartmak istermişcesine sahiplenen Lea ile irdeleniyor, aile olmayı sağlayan “gerçek bağ”lar nedir sorusu soruluyor. Bunun yanında suç ve ceza kavramları, cezayı verenin aslında kim olduğu, cezanın çekilmiş olduğunun kanıtının ne olduğu gibi noktalara değiniyor. Ve elbette evlat katili olmayı meşrulaştırabilecek bir nedenin gerçekte var olup olmadığı sorgulanıyor; ve bu son soru cevaplanması en zor soru olarak kalıyor.

Son olarak yönetmen Philippe Claudel’in ilk uzun metraj filmi olan 2008 yılı yapımı Seni O Kadar Çok Sevdim Ki…’nin  Juliette’i  Kristin Scott Thomas ve kız kardeş Lea rolündeki  Elsa Zylberstein’in  gerçekten abla kardeş olduklarını zannettirecek kadar iyi bir oyunculuk sergilediklerini  söyleyip daha başka sözleri izleyenlere bırakalım.

Bu yazı fafatuka tarafından 26 March 2010 13:50 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Neşeli Hayat’ı, filmi aldıktan bir kaç hafta sonra izleme şansını yakalayabildim. Keşke daha erkenden izleyip bu hissiyatı daha önceden üzerime kondursaymışım diye iç çektim.

İç çektirici bir filmdi. Öyle ki film, bir konudan veya hissettirdiği bir iki manevi duygudan ibaret değil. Bir çok yaşanmış ya da kulağa küpe takılmış da unutmuşuz diyebileceğimiz duygularla, maneviyatlarla dolu. BKM ekibini mutfağın dışında ilk kez bu kadar beğendim. Bunun nedeni de ekip elemanlarının Neşeli Hayat’ta sadece vesilelerde yer alması ve Yılmaz Erdoğan’da yoğunlaşılmasıydı ki, bir filmi film boyunca yüzü gülmeden, asık bir suratla seyri izlenilebilir bir hale getirebilmek ancak bir ustanın bakışlarında saklı olabilirdi.

Film boyunca Rıza kadar isyan edebilmek, Rıza ile yıkılıp Rıza ile çabalama hissiyatına seyirciyi sokabilmek bence büyük bir meziyet sahibi olabilmektir. İlk defa değil ama bu filmde Yılmaz Erdoğan’ı yeniden takdir ediyorum.

Not: Tüm kalbimle.

En başta, yoksulluğun verdiği çaresizliğine mi yanarsınız yoksa alnının teriyle çabalayıp yine de olduğu yerde sayışına mı, ve sonra iyi niyetin verdiği zarara mı yanacaksınız yoksa  iyi kalpli insanların “Hayır” deme özürlülüğüne mi? Hepsi ayrı bir renk, hepsi ayrı bir sokak gibi girip girip çıktım düşüncelerime. Düşündüm ya bazen “off” dedim yakındım biraz Rıza’nın durumunu küpe yaptım, acıttı kulağımı. Bazen “hadi artık bu sefer olsun” dedim azmettim, kapıda durdum Rıza ile vardiye değiştim “Ho hoo” dedim “Bu işi başaralım”.

Sıcaktı yani Rıza konuşurken içinizin yandığını da hissediyorsunuz, Rıfat susunca donuyor, Rıza sık olmasa da gülünce tebessüm ediyorsunuz ama gülmüyorsunuz, mutlu sonu görebilecek miyiz endişesiyle bekliyorsunuz.
Hani birşey söyleyeyim, sert bakışların bıyık altlarında bir tebeüssüm olur ya gülersin de belli edemezsin çünkü hayat acı, gülmeye gelmiyor biliyosunuz ve içten içe sevinseniz bile “yuppii” diyecek kadar garantiye alamıyorsunuz yüksek sesli kahkahalarınızı. Elden ayaktan düşünce hesabı sorulur diye garanti olmayan gülüşlerinizi yarınlara saklıyorsunuz. Onun gibi birşey hissettim ama Rıza gülsün istedim, yeter artık çıkarcı dünyanın sahte bakışlarından sıkıldım, ruh ilacı gibi geldi Neşeli Hayat, yatmadan iki saat önce aldım şurubumu, uyudum.

Bir sahne vardı ki Rıza’nın biyografisini yazmak isteseydim aynı sahnedeki replikleri kullanman yeterliydi sanırım.

Kapıda noel baba kılığında duran Rıza’nın sakalına aniden bir çocuk asılır ve kaçar.

3 yıl aradan sonra Rıza akşamdan kalmadır ve ağzından argo bir kelime çıkar. Sonra çalıştığı dükkanın tezgahtarına pişmanlığını dile getirir…
Rıza – Hiç noel babaya yakışacak hareket miydi bu ya.
Ama işte o da aniden sakalımı çekince…
Haylaz…

Bu kadar olurdu yani. Yılmaz Erdoğan şefkatiyle harmanlanmış, Rıza’nın en kötü anında ağzındna çıkan bir kelamdı, aslında filmi 3-5 saniyede anlatabilen en güzel kelimelerdi. Sonundaki “Haylaz” kelimesi o an itibariyle iyi niyetliliğin en büyük kanıtı, en büyük insanlıktı aslında.

Son olarak; Yılmaz Erdoğan’ı, sonra da eşi rolündeki Büşra Pekin’i kutlamak istiyorum. Ve sonrasındaki sıcak ve rolünü abartmadan olduğu gibi seyirciye yansıtabilen BKM ekibinin hepsi çok iyiydiler yanlız, Ersin Korkut’un filmdeki karakteriyle kendi olağan duruşu pek etkilemedi beni. Hem o saç şekli neydi öyle. Komik.
Her neyse cıvımadan izleyeceğimiz, ufak tebessümlerle süslenmiş ve KESİNLİKLE izlemenizi tavsiye ettiğim bir film oldu Neşeli Hayat.

Filmin künye bilgileri, ilk fragmanı ve diğer resimleri için Buraya…

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 13 March 2010 22:38 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir güvenlik şirketinin elemanları, 42 Milyon Dolar gibi sağlam bir parayı, bankanın başka yerdeki kasasına taşımakla görevlendirilir. Ancak Grubun asıl amacı o parayı , seneler önce yapılan bir soygunu emsal alarak çalmak ve işin içinden sıyrılmaktır. Fakat bir sorun vardır, o sorun , her şeye rağmen “insanlığına” yenilen ekip arkadaslarından biridir.

Film kadrosu cidden harika, insanı seyretmeye şevkeden yegane şeylerden biri Cast’tır zaten. Çeşitli yapımlarda izlediğimiz, kaliteli ve hatrı sayılır oyuncuların performanslarını izlemek adına bile bu filmi görmeye değer diyorum.

Jean Reno, yine her filmde olduğu gibi, ekibin ağır abilerinden biri. Bu adamın şöyle kendini dağıttığı, palyaço moduna girdiği bir filmini izlemedim, izleyen varsa, ağır abi Jean’in bu tip bir filmini bana versin lütfen.

Heroes dizisinden tanıdığımız yakışıklı oyuncu Milo, bu filmde bir polis memurunu canlandırıyor. Bruce Willes tarzı yamuk gülüsü, sevimli suratiyla yine gönlümde taht kurdu.

Ne yapsam diye düşünüyor ve yapacak bir şey bulamıyorsanız, bu filmi izleyerek zaman geçirebilirsiniz.

Bu yazı KanesHiro tarafından 01 February 2010 06:01 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

10 yıl sonra; Shelton öcünü almak için geri dönmüştür. Kanıt olmamasına rağmen, asıl suçluyu ve idama mahkum edilen adamı öldürmekle yargılanır ve hapse atılır. Fakat aslında gerçek ortadadır, Shelton iki saldırganıda öldürmüştür, ancak savcının elinde kanıt yoktur.

Film genel olarak “Suçlunun Zekası” üzerine kurgulanmışsada, aslında “ölümün intikamını almak için, başka insanları öldürmek ne derece akıllıcadır” sorusunu da izleyicinin kafasına yerleştirmiştir.

Filmi izlerken, Shelton’in yaptıklarında biraz olsun haklılık payı görsem de, nedense tam olarak destek vermedim yaptıklarına. Ailesinden insanların öldürülüşüne tanıklık eden bir insanın nasıl suç makinasına dönüşebileceğinin bir göstergesiydi film.

Haklılık veya Suçluluk terazisine koyduğumuzda, ben hangi kefenin ağır geleceğini size bırakıyorum.

Ve filmin özünde yatan soruyla/sorularla sizi karşılıklı getiriyorum:

Sevdiklerinizi öldüren birini öldürmek sizin hakkınız mıdır?
Adaletin işlemediği bir ortamda, kendiniz Adalet timsali olmaya çalışarak, katil olmayı göze alır mısınız?
Peki bir katil , adaleti simgeleyebilir mi?

izlemenizi öneririm…

(Filmin künyesine bakmak isteyenler buradan…)

Bu yazı KanesHiro tarafından 01 February 2010 05:09 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

15 Ocak 2010‘da vizyona girecek olan filmin yönetmeni Guy Ritchie. Filmin senaryosunda Lionel Wigram (kitap) Simon Kinberg,  Mike Johnson ve  Arthur Conan Doyle’e ait. Sherlock Holmes adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Jude Law, Robert Downey Jr., Rachel McAdams, Mark Strong, Kelly Reilly, Hans Matheson, Eddie Marsan, James Fox, Andrew Care, Bronagh Gallagher, David Garrick, Geraldine James, James A. Stephens, Joe Egan, Robert Stone, Terry Taplin, William Houston ve William Hope isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

Not: Sherlock Holmes filminin yorum yazısı için buraya tıklayınız.

Bu yazı Ethem tarafından 15 January 2010 02:07 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir cinayeti araştıran 2 dedektif, Tuz Koyu ile ilgili detaylara ulaşırlar. Dedektifler, aynı amaç için polis olmuşlardır. So yeong; bir adamı, büyük bir hırsla arama arzusu içindedir, ki, filmin finaline doğru bunun sebebini acı şekilde öğreniyoruz. Gerceği öğrenen izleyicinin biraz merhameti varsa, benim gibi içi ezilecektir eminim. Adli Tıptan gönüllü olarak gelen Won Jung ( Lee Dong Wook) ise, ilk aşkını bulma umudu içindedir.

Filmden kurgu olarak beklentim, Lee dong Wook( Won Jung) ‘un daha bir melankolik rol oynaması idi, ama o zevke erişemedim. Oysa, Lee Dong Wook’un gayet melankolik bir aşık olabildiğine My Girl dizisinde tanıklık etmiştim.

Fakat Dedektif So yeong rolündeki hatunun performansını gayet beğendim diyebilirim. Geçmişi ile yüzleşmek istemeyen, ve erkek şüphelilerin bileklerini sıyırıp, bilekte yara izi arayan paranoid bir dedektif kendisi filmde. Sebebini de, yukarıda da dediğim gibi finale doğru öğreneceksiniz. İşte, geçmişiyle yüzleşmekten korksa da, bunu bir hırs haline getirip dedektif olması ve akabinde bir erkek edasıyla, ve tabii deli cesareti ile gece vakti bardan çıkıp eve tek başına gidebilmesi gibi sahnelerde, dedektifin rolünü pekiştirmiş ve performansını yukarı taşımış.

Klasik tur diyebileceğim korku-gerilim filmlerinden biriydi. Fakat, her korku-gerilim filminde olduğu gibi, cinayetlerin asıl sebebini finalde izlemek ve “ah beee… haketmişler” demektende kendinizi alamayacaksınız.

Bu türü sevenlere tavsiye edeceğim bir film..

5/3….

Bu yazı KanesHiro tarafından 08 January 2010 18:09 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Sid, yeni kazandığı bu konumdan mutlu olsa da, minik dinoların gerçek annesi ortaya çıkınca işler sarpa sarar. Her zamanki gibi Sid’in tetiklediği olaylar kahramanlarımız Manny, Ellie ve Diego’yu heyecanlı bir maceraya sürükleyecek, sürüklendikleri bu macerada ormanlar gelinciği Buck da onlara rehberlik edecektir.

Scratsız bir Buz Devri düşünemeyeceğimize göre, bu gözü dönmüş meşe palamudu fetişini merak edenler için de filmin oldukça hoş bir sürpriz hazırladığını hemen söyleyelim. Filmin en komik sahnelerinden sayabileceğimiz Scrat ve dişi sincap ilişkisi, özellikle sonunda gerçekten de kadın-erkek ilişkisi açısından söylenebilecek bir tespiti sözsüz gözler önüne sermekte.

Buz Devri : Dinozorların Şafağı / Ice Age : Dawn Of The Dinosaurs, bence Buz Devri serisinin en iyi bölümüdür. Hikaye olarak serinin ilk filmi gibi içten bir konusu olmasa da sahnelerin birbiriyle bağlantılarını, heyecanı dorukta tutan aksiyonu, iyi esprileri ve çoğu zaman söze gerek kalmadan istediği şeyi anlatabildiği sahneleri düşündüğümde bu kanıya varıyorum. Ayrıca üçüncü filmde tanıdığımız ama en az kahramanlarımız kadar sevdiğimiz bir kafadan çatlak gelinciğimiz Buck var ki, izlemeyenler için söylüyorum, onu tanımak için bile değer Buz Devri 3′ü izlemek.

Bu yazı fafatuka tarafından 06 January 2010 07:46 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yanlış okumadınız… Bu filmde işlenen yalnız kalma, yalnızlığa gömülme duygusu psikolojik bir hastalık olarak işleniyor. Hatta garip bir ismi de var, filmde sıkça geçen ama hatırlayamadım. İzlerseniz göreceksiniz.

İki yakın lise arkadaşı, bir tanesi tamamen içine kapanık, diğeri ise amca ve babaannesi ile büyüyen iki genç kız. İçine kapanık ve ezik olan sürekli okuldaki diğer kızlar tarafindan taciz edilerek hırpalanmaktadır. Olayın , bardağı taşıran son damlası ise, okuldaki çeteleşmiş kızların bizim ezik kıza hırsızlık yapması konusundaki ağır dayatmaları olur. Kız yakalanır, fena bir dayak yer. O esnada kendisini bu zor durumdan kurtarması için diğer kıza mesaj atar ama olumsuz yanıt alır. Kızımız böylelikle, daha da içine kapanarak “yalnız kalma hastalığı”nın ilk adımını atmış olur.

Diğer kızımız ise, çok düşkün olduğu amcası ile ve pekte sevmediği babaannesi ile lüks bir evde yaşamaktadır, fakat annesizliğini çokça hissetmektedir. Günün birinde annesinin varlığını öğrenir ve olaylar bu çercevede gelişmeye başlar.

Film, aslında 2 farklı hikayeyi anlatırken , izleyiciyi de beyin jimnastiğine davet ediyor. Eğer izlerken parçaları yakalayabilir ve birleştirebilirseniz, filmin sonundaki şaşkınlığınıza değecektir.

Zira hiç beklemediğiniz bir sonla bitecek film…

Özellikle kızın amcasını oynayan adama bayıldım. Hele , amca’nın öz eleştiri yaptığı bir sahne vardı ki, o duyguyu taa içimde hissettim..
Tavsiye ederim..
5/3…

Bu yazı KanesHiro tarafından 30 December 2009 21:17 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Film, derste cinayet romanı okuyan bir kız ile başlıyor. Romanda okuduğu “içeceğinin içine katılan zehir sayesinde, ağzindan köpükler saçarak yere düştü” satırından hemen sonra, sınıf arkadaşlarından biri aynı emareler ile yere düşer.

Kitabı okuyan kız, a-sosyal, gayet içine kapanık, sınıftakilerin kendisine “perde kafa” diye hitap ettiği ve aslına bakarsanız, saçlarını yüzüne doğru düşürerek, suratını kapatması yüzünden bu lakabı hakeden Da-Jeong’dan başkası değildir. Akabinde olaylar farklı yönde gelişir, zira Jeong-hun, bir süre önce kavga ettiği Tae-Gyu’yu ölü bulur. Tabi yardıma Da-Jeong koşacaktır.

Film çok aksiyon içermiyordu bana göre. Bu kanıya kolayca vardım, zira aksiyon-gerilim-korku türü filmlerin hemen hemen her kategoriye girenini (iğrençten tutunda, muhteşem’e kadar) izlemiş birisiyim. Klasik, basit, iktisadi yönden çok emek harcanmamış ama kendini izlettiren bir filmdi The Clue.

Başrollerdeki gençler fena değillerdi. Fakat kızın çirkinliği gözümden kaçmadı ve film boyunca, keşke o saçlarını yüzünden hiç kaldırmasaydı diye geçirdim içimden… O kadar esmerdi ki, küçük bir ayı yavrusu kadar siyahti (bana göre). Buna rağmen, yüzğ çirkinde olsa, vucuduna laf edemem… Zira o yaşta bir genç kız için sağlam bir beden ölçüsüne sahip.

Görsel effect olarak neredeyse sıfirın altındaydı. Filmin müzikleri hiç aklımda kalmadı, çünkü yok denilecek kadar azdı. Özellikle beden eğitimi hocası olan adamın ( Hani, öğrencilerin MBC (Yalaka) olarak lakap taktığı) çok yapmacıktı. Bakımsız ve orta yaşın üzerindeki hoca ise, gördüğüm en çirkin koreliydi diyebilirim, sanırım başroldeki kızın babası falandı. Ama şu var ki, MBC’nin aşık olduğu bayan öğretmen (film başında öğrenci zehirlenerek yere düştüğünde ders anlatan) çok sempatik ve mimiklerini beğendiğim bir oyuncu oldu.

Filmin sonunda , başroldeki kıza giydirilen elbise ile, kız , tam bir hediye paketine dönmüştü. O çirkinlikle, o elbise bile kızı kurtaramadi…

Film benden 5/3 aldı…

Vaktiniz varsa izleyin derim….

Bu yazı KanesHiro tarafından 29 December 2009 20:47 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kıyamet alametlerinden biriside Kur-an’da Duhan süresinde belirtiliyormuş. Aniden göklerden inecek olan kıyamet işareti Duhan’ın yer yüzüne doğru hareket etmesiyle film başlıyor. Aslına bakarsanız Duhan’dan çok, Dabbe ve onunla beraber gelen ruhani varlıkların internet üzerinden gelişi daha bir alamet olsa gerek:) Üstüme iyilik sağlık! “Dabbe gelecek hepinizi eleyecek” gibi bir mail alırsanız kimseyle paylaşmamanızı tavsiye ediyorum. Ne varki on kişiyle paylaşmayanın ümüğünü sıkan Dabbe 2 filminde Kur-an’dan bahsedipte sonunda insanoğlunun zaferini görmek beni tatmin edecekmi bilemiyorum.

Şayet tam tersi bir senaryo olursa ruhani varlıkların daha inandırıcı olduğunu pekiştirip sonraki eserlerede yardımcı olacağı kanısımdayım. Haliyle benide tatmin eden bir senaryo olurdu, bekliyoruz.

Kıyamet alametlerinden Duhan faaliyete geçmiş, İstanbul’da son saatini yaşıyor olduğundan habersiz ve kendi dünyalarında yaşayan bir gurup insan, ruhanı varlıkların saçtığı dehşet karşısında ne yapabilirlerdi? Acaba bu ürkütücü alametten  kurtulmanın bir yolu varmıydı?

25 Aralık 2009 da vizyona girecek olan Dabbe 2 adlı filmin yönetmen ve senaristi Hasan Karacadağ. Filmin oyuncuları ise; Sefa Zengin, Deniz Olgaç, İncinur daşdemir, Leyla Göksun ve Muharrem Dalfidan…

Bu yazı Ethem tarafından 20 December 2009 05:49 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 18 December 2009 23:23 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Rina filmi, hayallerimize ulaşmak adına yaşadığımız zaman zarfında neler yaptığımızı sorgulayan komedi, dram tarzında bir film. Yani günümüz dünyasındaki hayallerimizi gerçekleştirmeye çalışırken (İyi bir yaşam, ev, araba ve kariyer gibi.) geriye baktığımızda koca bir yaşam bırakmışız ve aslında severek yapmak istediklerimizi, hayallerimizi gerçekleştiremediğimizi görüyoruz. Rina adlı filmde hayallerimiz için ne kadar fedakarlık yaptığımızı sorguluyoruz.

Senaryo oldukça ilginç ve alışılmışın dışında bir çalışma olmuş. İnsan oğlunu sorgulayan, bunu yaparkende gerek eğlendiğimiz gerekse kendimizi sorgulayabildiğimiz bir filmi izleyebilmek güzel olacak. Sanırım bu film izleyen herkes kendini sorgulama şansınıda yakalamış olacak. Yani herkesin kendinden bir parça bulabileceği eğlenceli bir film diyebilirdim. Fragmandan pek haz aldığım söylenemez fakat ilgimi çeken bir senaryo ve  kaliteli oyuncu kadrosuna bakılırsa kaçırmaman gerektiğini düşünüyorum.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 17 December 2009 23:48 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Başka Dilde Aşk filminde genel sorunların yanı sıra engelli bir insanın yaşamak istediklerinide gözler önüne seriyor. Yaşamak istenilen en güzel duygulardan biriside tabiki aşk.  Doğru söylemek gerekirse, engelli bir insanın aşkını kabullenebilecek, onunla beraber yaşamayı ve şavaşmayı tercih edebilecek bir toplum haline gelmişmiyizdir acaba? Ön yargının hat safhada olduğu günümüz dünyasında bu filmle beraber duygusallaşıp, bir kaç gün sonra bilinç altına yerleşmiş ön yargılarına yenilip görmemezlikten geliyorsan, bilki sende o toplumun içindesindir ve önce kendi şavaşını vermelisin.

Başka Dilde Aşk, işitme engelli bir gencin hiç bir engeli bulunmayan bir kıza aşık oluşunu anlatıyor. Biz başaramasakta aşkın her türlü engeli, engelliyi aştığını gördükten sonra aslında dünyada tek özgür olan şeyin aşk olduğunuda hissedeceksiniz.

Filmde hayata bakış açımızı genişletmeye özen gösterilmiş. Özellikle empati yapmamızı sağlayan Başka Dilde Aşk filminde, engelli arkadaşlarımızın kendilerini soyutlayışınada tanık oluyoruz ki bunun sebebinin engellilerin kendi engellerimi yoksa engelsizlerin koydukları engellerimiydi diye düşünmemizi sağlıyor.

Filmin sonunda bunları tartışmamız için bolca zamanımız olacağına eminim fakat tartışmanın dışına çıkabilecekmiyiz?

Başka bir yazımda da söylediğim gibi, “Sanat; an itibariyle hissedilen birşey olmakla kalmamalı, bırakılmamalı salonun koltuklarında kazanılan manaları, sonrasını yaşamalı, yaşatmalı sanat.” Bence bu filmde anlam-duygu üzerine verebileceği tüm ipuçlarını vermiş. Bizede düşen bir kulak deliği daha açmak.

18 Aralık 2009 da vizyona girecek olan Başka Dilde Aşk filminin yönetmenliğini İlksen Başarır yapmış,  senaryosunda yine İlksen Başarır var ve Mert Fırat ile beraber çalışmış. Filmin oyuncu kadrosunda ise; Saadet Işıl Aksoy, Mert Fırat, Emre Karayel, Lale Mansur ve Timur Acar isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 17 December 2009 20:23 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Özellikle Seann William Scott ismini ilk başlarda bu tarz filmlerle tanımıştk ve sonrasında izleyicilerini şaşırtıp farklı işler (komedi dışı) yapmaya başlamıştı, neyseki özüne dönen Seann William Scott hayranlarının kursağında kalan hevesini yeniden ateşliyor.

Danny (Paul Rudd) ve Wheeler (Seann William Scott) kendi tarzlarını yaşamaya çalışan, çocuklara örnek olabilecek davranışlardan ısrarla kaçınan iki satış temsilcisidir. Aslına bakarsanız bu dengesizliklerinin sebebi, Danny’nin hayata yukardan bakış açısıdır. Kendisini sıradan insanlar sıfatına koymak istememektedir fakat bu davranışlar kendisini tamamen itici yapmaktadır. Öyleki, kız arkadaşı bile Danny’nin değişemeyeceğinin farkına varacak ve ani bir kararla ayrılmak istediğini belirtecektir.

Öte yandan Wheeler, Danny’nin tek dostudur ve onu yadırgamadan seven tek kişidir. Kendisi hayatından oldukça memnundur fakat bununda sebebi mükemmel bir sorumsuzluk duygusuna sahip oluşudur:)

Yaptığı işten tatmin olmayan ve ait olduğu yerin şu anki konumu değilde daha yukarlarda olması gerektiğini düşünen, halk arasında ukala diye tabir edilebilecek safhaya gelebilen insanlara hitaben çok güzel bir  komedi. Bunun ve eğlencenin yanısıra ebeveynlerede çıkartmada bulunan Dediğimi Yap, Yağtığımı Yapma filmini izlemelisiniz çünkü, eğleneceksiniz.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 17 December 2009 06:33 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Ancak film sadece bundan ibaret değil. Dişçinin esas kadın ile sohbetleri çok güzel esprilerle süslenmiş. Öyleki bir ara işi tek kişilik şova dönüştürüyor. Ayrıca filmin çekildiği dış mekanlar öyle güzel görünüyor ki fotoğraflarını çekip masaüstünüze duvar kağıdı yapabilirsiniz :)

Film bir çok klasikleşmiş öğeyi kullansa da içindeki espriler, oyunculuklar ve harika şehir manzaralarıyla izleyeni pişman etmez. Özellikle romantik komedi sevenlerin beğeneceğini düşünüyorum

İyi Seyirler.

Bu yazı Burak tarafından 16 December 2009 09:08 tarihinde yazıldı. 8 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Adamım benim’de komediyle beraber çok hassas, bir bakıma çok derin konularıda beraberinde izleme-tesbit etme  şansına sahip oluyoruz. Özellikle yetişkin erkeklerin beraber neler yaptıklarını merak eden bayanlar için kaçırılmaması gereken güzel ve eğlenceli bir film. “Her şakanın altında bir gerçeklik payı vardır” doğrusunuda anımsatmadan Adamım Benim, eminimki bir kısım erkeğin yaşadığı sorunları dile yetiriyor olmasıylada dikkatinizi çekecektir. Olaya sadece erkeklerin gözünden değil, bayanların yaşadıkları prova öncesi hazırlıklar, evlilk öncesi diyaloglar, en önemlisi ve benim en çok beğenimi kazanmış olan kadınlar arasındaki dayanışmayıda ağız tadımızı hiç bozmadan izleyebilme şansımız oluyor.

Bu tarz filmlerde dikkatimi çeken bir noktadan bahsetmek istiyorum. Keyifli vakit geçirmemizin yanında, apsürt dışındaki komedi filmlerinin özünde anlatılmak istenen çok değerli insan davranışları yatıyor. Eğlenmenin dışında çok ciddi toplum mesajları yada insan halleri sergileniyor. Adamım benim filminde de bunu yeniden fark ettim.  Herhangibir komedi filmini izlerken yaşanmış hikayeleri konu alan sinema filmlerinin haricinde bu tarz mesajları beklediğimiz pek söylenemez, fakat hikayenin yada senaryonun ana fikrini değerlendirdiğimizde karşımızda komediden çok daha derin ve çok daha anlamlı şeylerin yattığını göreceksiniz.

Başta biraz sıkılabilirsiniz fakat bizimle beraber filmin kahramanınında sıkılıyor olduğunun ve bunun bir anlamı olduğunun ipucusunu vermek istiyorum. Eğlenceli, hoş ve keyifli bir film arıyorsanız ki gülmekde buna dahil:) bu filmi kaçırmamanızı tavsiye ediyorum.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 16 December 2009 03:43 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Avatar adlı filmin yönetmen ve senaryo koltuğunda oturan James Cameron’u daha önce Terminatör – Kurtuluş, Terminatör 3 : Makinelarin Yükselişi, Terminatör 2 : Kıyamet Günü, Terminatör, Titanik, Aliens ve Rambo : ilk kan 2 gibi popüler filmlerdende tanıyoruz ki bilim kurgu filmlerine çağ atlatan bir yönetmen.
Avatar filminin oyuncu kadrosunda ise; Sam Worthington, Michelle Rodriguez, Sigourney Weaver, Zoe Saldana ve Giovanni Ribisi isimleri yer almakta.

Bu yazı Ethem tarafından 15 December 2009 03:26 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin kötü adamı Ryder (John Travolta) bir metroyu kaçırarak içindeki insanlar için fidye ister ve aracı olarak da bir metro çalışanı olan Garber (Denzel Washington)?ı kullanır. Filmin çoğu, para gelene kadar geçen zamanda bu ikilinin konuşmalarıyla sürüyor. Bu da benim gibi aksiyon bekleyenleri biraz sıkıyor.

Film boyunca sonunda süpriz bir final bekleyip duruyorsunuz (bu kadar konuşma boşa gitmesin diye sanırım). Sonra ekran kararıp yazılar geçmeye başladığında da filmi boşu boşuna izlediğinizi düşünüp üzülüyorsunuz.

Bu iki oyuncunun diğer aksiyon filmlerine bakarak ?ikisi beraber daha şahane olmuştur? diyen insaların oldukça hayal kırıklığına uğrayacağını söyleyebilirim. Ancak büyük bir beklenti ile izlemezseniz hoşunuza gidebilecek bir film.

İyi Seyirler

Bu yazı Burak tarafından 14 December 2009 13:57 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Film Virgil Cole (Ed Harris) ve Everett Hitch (Viggo Mortensen) ?in Appaloosa kasabasını kanun tanımaz Randall Bragg (Jeremy Irons) ?den kurtarmasının hikayesini anlatıyor ve tam bir kovboy filmi gibi aksiyonla başlıyor. Ancak ilk yarım saatteki aksiyon sonra kayboluyor ve Virgil Cole ?un Allison French (Renée Zellweger) ile olan gönül ilişkisi üzerine yoğunlaşıyor.

Genelde herhangi bir filmin kahramanının taviz vermeden kendine ihanet edenleri öldürdüğü veya en azından bırakıp gittiğine alışkınızdır. Sanırım bu sebeple silahşörün bilerek katlandıkları beni rahatsız etti.

Ben izlerken biraz sıkılsam da özellikle oyuncular için izlenebilecek bir film.

İyi Seyirler.

Bu yazı Burak tarafından 14 December 2009 09:28 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hayal gücüne dayalı bir ırka verilen mantık ve bu hayali mantıklı bir şekilde kurguluyor olabilmenin adı kesinlikle sinemaydı benim için. Sanat adına paylaşılan filmlerin  dışında sinemada aradığım en önemli özelliklerden biriside buydu. Beni real hayatımın dışına çıkartan filmler her zaman ilgimi çekmiştir. Her insan bir hayat, her hayat bir filmdi zaten. Kimin hayatını ele alırsanız bir film, kimin biyografisini okursanız bir kahraman çıkmazmı karşımıza? Bir filmi izleyeceksem o film beni hayal gücümün renkleriyle boğmalı, gerçek hayattaki yaşanmışlığın dışına itmeli ve yaşadığım hayatı film boyunca unutabilmeliydim.

X-Men Başlangıç – Wolverine filmide beni ve herkesi film süresi boyunca başka dünyalara taşımayı başardı. Bunu yaparken kendi kurgusu içindeki mantığıda bırakmadan herkesi aynı mantıkta birleştirdi. Filmi izlerken kimse gerçek hayatın kurallarını arama gereği duymadı bile, çünkü hepimiz aynı hayali kurduk ve film bitene kadar sesimizi bile çıkartmadan izleyebildik X-Men Başlangıç – Wolverine filmini.

Fİlm boyunca eleştirebileceğim tek nokta, son karelere doğru tüm mutantların serbest kaldığında özgürlük adına kaçmak istemeleri ve Wolverine’i harika güçleri olan yapay mutantla başbaşa bırakıyor olmalarıydı. Oysa hepsinde ayrı bir özellik olan mutantların elinden gelen bissürü şey olmalıydı. Ama onlar bunu yapmadılar ve önce can sonra canan sözünü kale alıp tabanları yağladılar.

Farkındaysanız bu tarz olağan üstü kahraman filmlerine “başlangıç” lar eklenmeye başladı. Neticede süper kahramandırlar ve gerçekte olmayacak birşeyin başlangıcını merak etmekteyiz. İzlediğimiz kahramanlar kadar bizimde hayal perest olduğumuzu ortaya çıkartıyor.

ABD yapımı bir film. Süper kahramanlık öykülerininde çoğunluğu ABD yapımı neden?. Çünkü onların bizimkisi gibi geniş bir tarihleri yok ve bizim kahraman Atalarımız gibi hikayeleri bulunmamakta. Tamamen hayal gücüne dayalı senaryolar ve biz hayranlıkla bunları izlemek zorunda kalıyoruz.

Aslına bakarsanız elimizde, tarihimizde birbirinden süper kahramanlarımız var ama ne yazık ki hiçbiri Wolverine kadar ilgi çekemedi… Henüz!

X-Men Başlangıç – Wolverine filminin künyesini ve konusunu daha önce vizyon tanıtım bölümünde vermiştik, dileyen arkadaşlarımız bilgilere ulaşmak için buraya tıklayabilme teknolojisini kullanabilirler.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 12 December 2009 07:57 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Warner Bros. Pictures’in yapımcılığını yapmış olduğu Arkadaşım Canavar (Where The Wild Things Are) filminin yönetmenliğini Spike Jonze yapmış. Senaryoda yine Spike Jonze ve Dave Eggers isimler i yer alıyor.

Arkadaşım Canavarlar – Where The Wild Things Are adlı filmin oyuncu kadrosu ise şöyle; Catherine Keener, Max Records, Mark Ruffalo, Alice Parkinson ve Robby D. Bruce.

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 12 December 2009 00:09 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Taylan Biraderler’in ( Yağmur Taylan ve Duru Taylan) yönetmenliğini yaptığı Vavien adlı filmin senaryosunda Erol Günaydın ismi var. Oyuncu kadrosunda; Engin Günaydın, Binnur Kaya, Settar Tanrıöğen, İlker Aksum ve Serra Yılmaz oynuyor.

Vavien ismini ilk okuduğumda benim gibi sizinde aklınıza bunun anlamının ne olacağı sorusu gelmiştir. Hemen araştırma yapıp öğrenmek istedim. Bunu daha önce hissedip açıklama yapan Vavien filminin orjinal siteside bizim gibi düşünmüş olmalılarki kelimenin anlamınıda eklemişler sağolsunlar.

Alıntı yapıp sizi zahmetten kurtarıyorum;

“Özünde elektirik ile ilgili bir terim olan Vaven, insan zihninin ikilemde kalan hali ilede alakalı, zihin bazen, gider bazen de geri gelir. Bazen akıllı olursun bazen gerizekalı.

Bu bağlamda zihin gelgitlerini de yansıtan bir film Vavien”.

Celal ve Cemal, kendi yağında kavrulan iki kardeştir. Fakat ekonomik yönden işler pek yolunda gitmemektedir. Tek eğlenceleri olan Samsun’da pavyona gitmektir.  Celal pavyonda çalışan Sibel Caylan’a aşık olacak ama bundan dolayıda başını derde sokacaktır.

Bu arada Celal’in karısı Sevilay, Almanya’da yaşayan babasının gönderdiği paraları 15 yıl boyunca saklamaktadır. Celal’in bu sırrı bildiğinden habersizdir ve Celal, kötü giden hayatını kurtarmak adına parayı kurtuluş olarak görmektedir. Celal kendi planlarını yaparken aslında kendisini bekleyen sürprizlerden de nasibini alacaktır.

Aslına bakarsanız filmin kaliteli kadrosu dışında beni en çok etkileyen bir hususda şu oldu. Filmin  komedi ünvanını taşıyor olması bile Sevilay karakterinin gerçekçiliğini içimde yumuşatamadı. O kadar çok Sevilay’lar tanıdım, o kadar çok Sevilay’lar gördümki hepsinin içinde Sevilay’ınki kadar bağlılık, Sevilay’ınki kadar sadakat vardı ve ne olursa olsun yuvalarının bozulmaması adına verdikleri çaba, biryerde anadolu kanınınıda birebir temsil ediyor düşüncesindeyim.

Bu düşünceyle beraber gerçeklerin yüzüme vurması, tanık olduğum gerçekçi sahneleri bu filmde anımsıyor olmam yüreğime buruk bir acı bırakacak.

İyi seyirler diliyorum.

Bu yazı Ethem tarafından 11 December 2009 15:18 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir kaç mafya adamı, birkaç cinayet ve soğuk diyaloglar. Tam bir mafya işi değilmi? İçlerinde kendince doğruları vardı ve kendi dünyalarındaki savunma mekanizmasının kazandırdığı mantıkla kendilerini haklı çıkartma senfonisi beni oldukça etkiledi:). Bir yandan yapılması gereken işlerini aksatmadan yapıyor olmaları ve diğer yandan da insani duygularını kendi cahillikleriyle vurguluyor olmaları, öldürmekten başka birşey bilmeyen karakterlerin gerçek yüzleriydi aslında.

Hayatı boyunca kendi kurallarıyla yaşayan ve bir patronun sadakatinden ayrılmanın cezasının anında kesileceğini bilen insanlara hayat ne verebilirdiki? Yahut hayattan almak istenilen şey neydi? Hiçbirşey! Kendilerinden başka kimseye faydası olmayan soğuk kalı soğuk suratlar ve soğuk bir namlu.

Bu eleştiriyi tüm filme mal etmek istemiyorum. Anlatmaya çalıştığım ruh hallerini kısa birki replikten çıkarttım  fakat filmin genelinde vicdani duyguların ruh halini ne yönde etkilediğide anlatılıyordu. Tamamen bakış açısı meselesi “Üzerime gelmeyin” :)…

Şu diyaloglarıda örnek verip bakış açımı pekiştirmek istiyorum;

• (Ken)-İyi bir hayatın önemine inanıyorum, yaşlı bir kadın gibi aldıklarını eve taşırken kendimi yorupta taşımasına yardım etmem, bunu yapmam. Ama onun için kapıyı tutar ve kapıdan önce onun çıkmasını beklerim.
• (Ray)- Evet onun öteberisini taşımaya çalışsaydın onun öteberisini çalmaya çalıştığını düşünürdü.
• (Ken)-Kesinlikle.
• (Ray)-Bugün yaşadığımız dünya böyle.
• (Ken)-Aynı anda iyi bir hayat yaşamaya çalışırken insanları öldürüyor olman gerçeğiyle yaşamalıyım. Çok insan değil, çoğu çok iyi insan değildi.

In bruges adlı film, dram, suç ve komedi tadında hoş vakit geçirmenizi sağlıyor. Her ne kadar komedi görünümüne sahip olsada oldukça dramatik ve yer yer düşündürücü bir filmdi In bruges. Yani benim için hem hoş hemde anlamlı oldu… Filmin afişine ve genel özetine göz attığınızda daha farklı bir senaryo bekliyorsunuz fakat, filmin içerisine girdikçe aslında daha derin konularında olduğunu farkedebilirsiniz. Yapılan bir hatanın kendi ruh halini ve çevrendekilerin hayatını değiştirebilceği gerçeğiyle yüzleşiyorsunuz. Söylenen bir yalan, bir anlık tepki ve sonrası karma karışık bir hayat. Bir yandan hatalarının sorumsuzluğunu atlatmaya çalışırken hayatına giren birkaç doğruyuda harcamanıza sebep olabiliyor.

In Bruges adlı filmin yönetmen ve senaristi Martin Mcdonagh. Oyuncu kadrosunda ise; Colin Farrell, Brendan Gleeson, Ralph Fiennes, Clémence Poésy ve Jérémie Renier isimleri yer alıyor.

In bruges filmini izlediğime memnunum ve son zamanlarda izlediğim ilgi çekici filmlerden birisiydi, kesinlikle önerebilirim.

Filmin konusundan bahsetmeye gerek görmüyorum, sakin kafayla izlenilecek sakin bir film.

Bu yazı Ethem tarafından 11 December 2009 03:01 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Uzatmadan filmin kısa konusuna girip sizi başbaşa bırakmak istiyorum:P
Yetim büyümüş, baba diye çalıştığı küçük marketin sahibini benimsemiş, kendi halinde şanssız, bahtsız bir adamdır Sidhu (Akshay Kumar). O kadar şanssız ve bir o kadarda sakarki yıllardır hayalini kurduğu piyangoyu kazandığı gün kaybetmişti.
Herşey alt üst giderken Çin’den gelen iki yabancı Sidhu’nun bedeninde kahraman bir şavaşçının olduğunu söyler ve bahtsız Sidhu, Çin’e doğru içindeki ruhun halkını kurtarmak umuduyla yolculuğa çıkar.
Vucuduna giren kahraman şavaşçının aslında ölmediği ortaya çıkınca, Sidhu’da kendi şavaşçı ruhunu ortaya keşfedecektir.

Yönetmenliğini Nikhil Advani’nin yaptığı Büyük Kurtarıcı (Chandni Chowk To China) adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Akshay Kumar, Deepika Padukone, Mithun Chakraborty, Ranvir Shorey, Chia Hui Liu, Roger Yuan, Kiran Juneja, Yuk-Ting Lau, Jun Li, Chang En Lu, Conan Stevens ve Kevin Wu isimleri yer almakta.

İyi eğlenceler.

Bu yazı Ethem tarafından 09 December 2009 03:45 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

“Şahsen sinemaya gidip film izlediğimde mahallemde gördüğüm sokaklardan çok hayalini kurduğum mekanlarda olmayı tercih ederim. Gerçekci görünmesi için ağlayan kadını salya sümük görmek istemiyorum, ağladığında gözlerindeki kaybetme psikojosinini almak isterim. Kıllı kaşların altındaki gölgede kayboşmuş gözler yerine, ortam, ışık, görüntü,kurgu vs ayarlanmış net bir şekilde ürkek bakışlar görmek beni daha çok etkileyecektir kanısımdayım.

Senaryolardan esinlenmek yerine çalışılan ortam, ses, ışık, emekten örnek alınmalı” (Tırnak içindeki ahkamlarım sadece bu film için değil genel düşüncelerimdir.).

11 Aralık 2009‘da vizyona girecek olam “Gecenin Kanatları” adlı filmin yönetmenliğini Serdar Akar yapıyor, filmin senaryosu Mahsum Kırmızıgül ve Ahmet Küçükkayalı’ya ait.

Gecenin Kanatları adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Beren Saat, Ali Sürmeli, Cezmi Baskın, Yavuz Bingöl, Erkan Petekkaya, Arif Erkin, Begüm Kütük, Murat Ünalmış, Alper Kul, İbrahim İris, Ali Barışık, Emin Yaşar, Ferit Kaya, Levent Akkök, Mehmet Avdan ve Selin Karina Kükrer isimleri yer alıyor.

Filmin kısa konusu şöyle; Yıllar önce polis baskınında ailesini kaybeden Gece kod adında bir teröristin intikam yemini etmesiyle başlayan hikayesinin sonrasında aşkla tanışmasını anlatıyor. Ailesinin yaşadığı olayın izlerini silememesi ve yemin edişi, bu yeminle beraber aşkınıda kaybetme korkusu arasında kalan Gece’nin ne yapacağınıda filmler beraber görebileceğiz.

Acaba buna benzer bir olayla karşılaşsaydık ne yapardık? Aşkımızımı yoksa yeminimizimi tercih ederdik?

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 26 November 2009 04:29 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Doğuştan gelen, çocukluk dönemlerinden beri öldürme içgüdüsüyle yaşayan bir insan ve karşınızda Halloween. Yıllar sonra hapisten çıkar çıkmaz  adrese teslim ablasını bulmasındaki şans ve tüm ailesini öldürmesindeki sebebinin tamamen içgüdüsel olması senaryo eksikliğindenmiydi? Hiç bir anlam veremedim. Yani sözün özü, bir korku filmindeki kan, canilik, vahşet unsurları tamamlanınca korku filmi yapmış olmazsınız. En azından gidiş gelişlerde veya geçişlerde ufak bir mantık olmalı değilmi? Sırf insanları katletmek ve kurbanların ölüm anındaki olabildiğince iğrenç görüntüler filmi film yapmaz diye düşünüyorum.

Bir zamanlar bu tarz filmlerin ustası (benim için) Alfred Hitchcock vardı, bu işi en iyi yapanlardandi çünkü Alfred Hitchcock, insanların psikolojisini çok iyi analiz edebiliyordu ve insanların bilinç altındaki korkularını senaryonun akışına göre sergileyebiliyordu. Bir sonraki adımı tahmin etmek zordu, ya sonra  şüpheli şahsı bulabilmek için kafa yorarken aniden kabuslarımızda görebileceğimiz bir tip (karakter)  sırf o anki duruma uygun mimikleriyle bile korku adına yaşanabilecek en heyecan verici duyguyu-korkuyu yaşatabiliyordu. İşte korkarken düşünmek, kahramanla beraber adım atmak ve kafalarda bir takım sorular. Bir sonraki kurban kim olabilir ve asıl katil  kim?

Son zamanlardaki korku filmlerinin bazıları dikkatimi çektide senaryodan çok bahsettiğim gibi ölüm anındaki çığlıklar, vucuttaki kanın bir anda sıçrayışı ve ne kadar vahşice yapılabiliyorsa o kadar iğrençleşebilmek hepsi bu. Mantık aramadan ve bir hikayeye bağlı kalmadan sade vahşet benim ilgimi çekmiyor. Siz ne düşünüyorsunuz bilemiyorum ama bunlar benim görüşlerim.

Umudumuzu kaybetmiyoruz ve Halloween II – Cadılar bayramı 2 filminin konusuna göz atıyoruz.

Bahsettiğimiz gibi Michael Myers, yıllar sonra akıl hastanesinden kaçıp kız kardeşini öldürme girişimi başarısızlıkla sonuçlanmış ve yakalanmıştı. Halloween II de Myers,  Dr Loomis’in elinden kaçmayı başaracak ve ortadan kaybolacaktır. Olaylar sonucu ağır yaralanan kız kardeşi Laura Strode’nin peşini bırakmayan ve öldürmekte kararlı olan Myers, amacına ulaşmak için ona doğru yavaş yavaş ilerleyecek ve ilerlerkende karşısına çıkan herkesi ölüdrmekten çekinmeyecektir.

Halloween II filminin yönetmeni ve senaristi Rob Zembie. Filmin oyuncu kadrosunda ise; Sheri Moon Zombie, Chase Wright Vanek, Scout Taylor-Compton, Brad Dourif, Caroline Williams, Malcolm McDowell, Tyler Mane, Dayton Callie, Richard Brake, Octavia Spencer, Danielle Harris, Richard Riehle, Margot Kidder, Mary Birdsong ve Brea Grant isimleri yer almakta.

Uzun zamandan beri bir korku filmine gidipte korktuğumu hatırlamıyorum çünkü gördüğüm tek şey mide bulandırıcı karelerdi. Umarım Halloween II filminde korku ve senaryo adına birşeyler bulabiliriz.

Şunuda belirtmek istiyorum, ilk filmindeki sorularımın cevabını alabilecekmişiz. Myers’ın arkasındaki kişi kimdi ve kurbanlarını nasıl buluyordu sorularımada cevap veriyor olması ilgi çekici. Sanırım senarist kişi Halloween I deki eksikliğin farkına varmış. Çünkü ilk filmde arkasında herhangibirisinin olabileceği ihtimali bile yokken buna neden gerek duyuldu?

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 25 November 2009 05:38 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

* abi, dağda karşılaşırsak ne olacak?
- sen ölürsen şehit, ben ölürsem terorist olacağız…
Bu sahne sonrasında, ertesi gün askerler köye gelir ve baba’ya, öldürülen teroristlerden birinin oğlu olup olmadığını teşhis etmesi söylenir.

Altan Erkekli, muhteşem bir oyuncudur gözümde. Oğlunun cesedini teşhis eden bir babanın çığlıklarından çok, oğlunun arkadaşları(!) tarafindan öldürülen, terhisine 86 gün kalmış Ahmet çavuş’un tabutunu gördükten sonraki o yürek yakan ağıt.
“vay vay vay vay vay vay”… ( Bu ağıt beni bitirdi. Oğluna mı acısın, şehidine mi ağlasın? İkisi arasında kalmış bir “baba”) Altan Erkekli’yi bağrıma basasım geldi.
Sonra, anneleri hastanede yatan küçük kızların, evin tek erkek evladı olan Serhat’ı, temizlemek için çamasır makinasına atmaları. Yüreğim ağzıma geldi derler ya, işte o şekilde “dinledim”, dinledim çünkü bakamadım ekrana, kahroldum.

İçindeki kadını daha fazla bastıramayan Ramo ise, muhteşem oyunculuktu. Bir yandan kültürünün verdiği o derin baskı ve ağırlık, bir yandan ruhunun taşıyamadığı o erkek olma olgusu. Kendi rotasını , sonunu “bile bile” seçmesi, ve sonunda olanlar. Ramo, bir “berfin” çicegi idi bu filmde.
Norveç’e kaçan ailenin, evlatlarına takma bacak takıldıktan sonra, senelerdir oğlu terorist olarak ölen ve bu yüzden konuşmayı reddeden ve senelerdir susan annenin, evladını yürürken görünce duyduğu o coşku. Şerif Sezer, zaten 10 numara bir oyuncudur. Yine 10 numara bir anne rolünde çıktı karşımıza.

Mahsun Kirmizigül’ün oyunculuğuna ise diyecek bir şey bulamıyorum. Arabesk-fantazi müzik sanatçısı olarak gündeme gelen, ama senarist-yönetmen kimliği ile daha çok prim yapan bir adam Mahsun. Ve Beyaz Melek’ten sonra takdirimi, sinema dünyasından yana almış bir kişi. Tebrik ediyorum.
Meseleye Kürt meselesi olarak bakılmış filmde. Yani, bir de madalyonun öteki yüzünden sunulmuş bu yemek önümğze. İyi olmuş…

Güneşi Gördüm filminin yönetmen ve senarist koltuğunda Mahsum Kırmızı Gül yer alıyor. Yapımcı Murat Tokat ve müzikte Mahsum Kırmızıgül ve Yıldıray Gürgen isimleri var.

Pinema filmin dağıtımını yaptığı Güneşi Gördüm adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Mahsun Kırmızıgül, Ali Sürmeli, Ali Tutal, Erol Günaydın, Kamil Sönmez, Nurseli İdiz, Sarp Apak, Şerif Sezer, Hande Subaşı, Alper Kul, Cansu Aktay, Buğra Gülsoy, Cem Aksakal, Cemal Toktaş, Cezmi Baskın, Cihat Tamer, Demet Evgar, Deniz Oral, Emre Kınay, Erol Demiröz, Gülhan Tekin, Itır Esen, Macit Sonkan, Menderes Samancılar, Murat Ünalmış, Ümit Okur, Yıldız Kültür, Yiğit Özşener, Zafer Ergin, Aleyna Kala, Aslıhan Kapanşahin, Edanur Eker, Elenur Eker, Serhat Çağlayan, Tuğse Gökhan ve Altan Erkekli isimleri var.

5/5….

Bu yazı KanesHiro tarafından 21 November 2009 22:30 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Her rolün hakkını fazlasıyla verdiğini bildiğimiz Jim Carrey, bu seferde romantik komedi tarzında, duygusal ve bir o kadarda insanlık adına yapıcı bir filmle, Majestik (The Majestic) ile karşımızda-ymışta ben yeni fark etmişim:)

Filmin ana menüsünde yalan söylemenin ne kadar yanlış olduğunu, bilmeyerekte olsa nelere yol açabileceği konusu işleniyor ki her senaristin aklının ucundan geçen, bırak senaristi her insanın bildiği birşey değilmi bu? Evet, evet ama bunu sanata dökmek, arasına biraz espiri bir tutam başarı ve sonrasında amaca ulaşmak, izleyenlere mesajı en doğru şekilde verebilmek yetenek ister. Bu adamlarda bunu yapıyorlar ve haklı bir başarının sahibi oluyorlar.

Konu, Jim Carrey’in canlandırdığı (Peter Appleton ve Luke Trimble) yazar karakterindeki bir adamın haksız yere suçlanması ve bunalımın ardından kaza geçirip hafızasını kaybetmesiyle başlıyoruz. Artık filmin ön tanıtımı verilmiş ama yemeğe geçmişizdir. Sonrasında hiç tanımadığı birisine benzetilerek beklemediği bir onurla karşılaştığı kasabada yaşadığı bir kaç haftayı anlatıyor. Kendisinin olmadığı bir geçmişle gururlanmakla kalmayan Jim Carrey, taş üstüne taş koyup haklı bir zaferi kutlamaya koyulurken asıl gerçekler bir bir su üzerine çıkmaya başlayacaktır. Artık herşey tüm çıplaklığıyla orataya koyulurken Jim Carrey’in tüm bu yaşanılanlardan sıyrılması için eline bir fırsat geçer.

Acaba Jim Carrey adaletin doğru olarak kabul edeceği mesajı vermek adına oynayacakmı? Yoksa kendine kendinin mezarınımı kazacaktı?

Her iki seçenekte pek adil değildi ama yapması gereken tek bir şey vardı…

Majestik adlı filmin yönetmeni Frank Darabont. Senaryoda Michael Sloane yer alıyor ve filmin oyuncuları ise; Jim Carrey (Peter Appleton – Luke Trimble), Laurie Holden (Adele Stanton), Martin Landau (Harry Trimble), Allen Garfield (Leo Kubelsky), Amanda Detmer (Sandra Sinclair) ve Bob Balaban (Elvin Clyde).

Bunlar bir yana filme baktığımız zaman ABD filmlerinin genelinde vatan uğruna ölen insanları, ülkelerini yücelten değerleri vs vurgulayarak filmlere afişe edildiğine tanık oluyoruz ki özgür bir dünyada en azından sinema filmleri adına seçim yapmak bizim elimizde. ABD’nin köklü bir tarihi olmayışına rağmen bireysel yaşanmışlıklara yönelerek bunu değerlendiriyor olmalarını bence biraz örnek almalıyız (sinemacılık adına.). Bu yapılan vatan severlik resitallerini sinemaya uyarlayanları eleştirmek bi yerde bizi haksız düşürür çünkü, yapabiliyorsak bizde yapalım, yapıyorsak daha güzelini yapalım değilmi?

Bizim önceliğimiz filmden keyif almaktı.  The Majestic adlı film oldukça keyif verici ve söylediğim gibi insanlık adına ufak tefek örnekler alınması gereken bir filmdi.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 21 November 2009 21:56 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Year One adlı film Jack Black ile aynı anda lanse ediliyorsa komediden başka birşey beklemek IQ testini tekrar çözmeme neden olabilir.  Year One, milattan önceki yaşam yada fi tarihi artık aklınıza ne geliyorsa söyleyebilirsiniz çünkü karşınızda apsürt bir komedi var ve kesinlikle eğlence adına yapılmış, fazla mantık aramadan seyrine kapılabileceğimiz bir komedi. Mantık aramıyoruz çünkü filmde önceliğimiz eğlenmek. Yoksa fi tarihinden başlayıp romalılara kadar uzanan hızlı geçişlerde çuvalladıklarını idda edip filmin tadını bozabiliriz. Ayrıca ilkel çağda yaşamalarına rağmen tanıdık bir çok sahne göreceksiniz örneğin dünyada işlenen ilk cinayet olayınıda konu aldıkları Habil ile Kabil kardeşleri ve Hz. İbrahim’in adağıda filmin karelerinede yer almış.

Filmin konusunu ve genel bilgilerini daha önceki vizyon başlığımızda açmıştık. O yüzden bahsetmeme gerek yok.

One Year’da söylediğim gibi mantık aramak çok saçma çünkü tamamen komedi ve amaç sırf gümek olduğundan eğlence dışında birşey beklemiyoruz ki filmdeki repliklerin çoğu mimiklerle harmanlanınca ortaya harika bir film çıkmış.

Şunuda ekleyerek kapatmak istiyorum; din veya siyasi konularınıda komediye dahil etmeleri tartışma yada eleştiri yapmamı gerektirmeyecek çünkü bahsettiğim gibi önceliğimiz eğlenmekdi.

Fazla bahsetmeye gerek yok. Eğlence burada.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 21 November 2009 19:03 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Benim en çok hoşuma giden tarafı filmin sonunda anlaşıldığı üzere resimdeki (Logo) kafa tasının anlamı ve amaca giden yolda bir çalışma olduğundan çok etkileyiciydi. Beğenmediğim nokta ise, başlarda gayet gizemli takılan ve bir sonraki kurbanın kim olduğunun kestirilmemesine rağmen katil kişinin bir anda görünür olması ve artık sıradaki kurbanların apaçık ortaya konulmasıydı. Buda senaryo eksikliğinden kaynaklanıyorki filmin geneline baktığımızda hiçde göz kamaştırıcı bir film olduğunu söyleyemem. Yani benim için iyiyle kötü arasında biryerde kaldı.

Filmin konusuna gelince; FBI özel bilişim suçları ajanı Jennifer Marsh (Diane Lane) sıkı çalışan birisidir. Mesaisi boyunca internet dolandırıcılarını, cinsel sapıkları ve buna benzer manyakların izlerini sürerek onları adalete teslim etmektedir.

Bir gün killwithme.com adında ilginç bir web sitesi ihbarı gelir. Siteyi denetlediklerinde canlı yayında bir kedinin yavaş yavaş ölüme gidişini görselerde kediler yerine gerçek insanların öldürüldüğüne tanık olana kadar bunu umursamayacaklardır. İlk başta kurban seçilip öldürülen bu insanında aldatmaca olduğunu düşünselerde bir sonraki canlı yayında herşey tüm çıplaklığıyla görünmeye başlayacaktır.Kötü olan ise bu canlı yayını internet aracılığıyla herkesin izleyebiliyor olmasıdır. Her bir ziyaretçi siteye bağlandığında canlı yayındaki kurbanın daha hızlı ölmesine katkıda bulunmaktadır.
Şimdi asıl suçlu kimdi?
Biran önce katili bulup bu vahşeti durdurma görevi FBI ajanı Jennifer’a verilmiştir. Acaba Jennifer kurbanları kurtarabilecekmiydi, yoksa bir sonraki kurbanın ölüp gitmesine tanıkmı olacaktı?
Yönetmenliğini Gregory Hoblit’in yaptığı Öldür.com adlı filmin senaryosu Robert Fyvolentve Mark Brinker’e ait. 2008 yapımı olan filmin oyuncuları ise sırasıyla şöyle; Diane Lane, Billy Burke, Colin Hanks, Joseph Cross ve Mary Beth Hurt.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 21 November 2009 15:14 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Komedinin yanısıra verdiği mesajlarda her insanın başına gelebilecek sorun-problem-sorumluluk içermekte. İnsanların sadece kendine karşı değil çevresindeki insanlara karşıda sorumluluklarını hatırlatmakla kalmıyor, küçücük bir insana olan bağlılığı yansıtabildiği kadar yüzümüze vuruyor. Ayrıca ailesinin yanında olmamasına rağmen aile olabilmenin verdiği mutluluğu ve bu yolda gidenlerin yaşadığı huzuruda müjdeleyen, en azından hatılatan hoş, anlamlı ve eğlence dolu bir film, Süper Baba. Bunu bir komedi filmiyle yapabiliyorsanız siz bu işi biliyorsunuz demektir.

Orjinal adı Big Daddy olan film; Sorumluluktan kaçan, hayatla şavaşmayı bırakmış, herşeyi akışına bırakan orta yaşlardaki bir adamla başlıyor. Sonrasında sevgilisiyle tartışıp ayrılışını ve kapısına bırakılan fakat kendisinin olmayan bir çocuğa sahip çıkmasıyla hayatını değiştirmeye başlayışını anlatıyor. Zor ve vicdani yönden fedakarlık isteyen kararı vermesiyle çevresindekilerle olan diyaloglarını, yeni ilişkisini ve en önemliside sahip çıktığı çocuğun hayatını olumlu şekilde değiştiğini görüyoruz.

Sorumluluk, fedakarlık ve hernekadar aile bağları kopmuş görünsede o sevgiyi yitirmeden taşıyabilmenin mükafatınıda fazlasıyla hakeden bireylerin zaferini tattıran Süper Baba filminin sonunda belki aynı zaferi pekiştireceksiniz, belki anımsayacaksınız, belkide gülüp geçeceksiniz. Çünkü siz çoktan sorumluluklarını yerine getiren insanlardansınızdır ve eminim çok mutlusunuzdur.

1999 yapımı olan Süper baba filminin yönetmeni Dennis Dugan. Senaryoda Adam Sandler, Steve Franks ve Tim Herlihy isimleri yer alıyor.

Filmin oyuncuları ise; Adam Sandler , Joey Lauren Adams , Jon Stewart , Leslie Mann , Josh Mostel , Dennis Dugan, Dylan Sprouse, Cole Sprouse, Rob Schneider.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 21 November 2009 14:14 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Ağzı bozuk, para göz, sürekli kurnazlıklar düşünen, menfaati uğruna mahsum insanlarla oynayabilen ama bunları yaparkende zekasını kullanabilen, kanunsuzluğun ve hüküm giymenin farkında olan bir mahkum ki bunları seyirciye espiriyle aktarabilen senaryo gereği bir karakter. Zekası, ona hayatın taş kırıp dört duvar arasında yaşamaya aykırı olacağını benimsetmiş, zeki ama zekasını kanun dışı kullanan bir adam, Everett Ulysses McGill (George Clooney).

Everett Ulysses McGill, Missisipi Ceza evi’nde yakayı ele vermiş bir suçludur. Toprağa gömülü hazineyi aramak vadiyle kandırdığı iki saf mahkumula beraber cezaevinden kaçmayı başaran üç mahkumun ayaklarındaki prangalar bile filmin renklerinden birisiydi. Her suçlu gibi onlarında peşlerinde kanun adamları vardı ve bu suçluları yakalamak işide Everett Ulysses McGill (George Clooney) kadar zeki olan kanun adamı Cooley’e düşüyor ve eğlenceli bir kovalamacabizi bekliyor.

Maceraları boyunca karşılarına çıkan ünlü gangaster bebek yüzlü Nelson ve yeniden seçilmek uğruna türlü delilikler yapan  Pappy O’Daniel gibi tuaf, şaşırtıcı ve eğlenceli karakterleride görme şansını yakalayacaksınız.

Yönetmenliğini Joel Coen’un yaptığı Neredesin Be Birader adlı filmin eğlenceli senaryosu Ethan Coen ve Joel Coen’e ait. Filmin müziğide T-Bone Burnett, Carter Burwell ve Chris Thomas King isimleri var.
Orjinal adı O Brother, Where Art Thou? olan filmin oyuncuları ve karakterleriyle beraber; George Clooney (Ulysses Everett McGill), John Turturro (Pete), Tim Blake Nelson (Delmar O’Donnell), Chris Thomas King (Tommy Johnson), John Goodman (Big Dan Teague), Holly Hunter (Penny Wharvey McGill), Del Pentecost (Junior O’Daniel), Charles Durning (Vali Menelaus O’Daniel) isimleri yer alıyor.

Üzerine basa basa; Filmin muhteşem müziğinide fragmanda dinlyebilirsiniz;)

İyi seyirler. İyi eğlenceler.

Bu yazı Ethem tarafından 21 November 2009 08:21 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Can (Ali İl) ile Aybige’nin (Melis Birkan) aşkları sonunda netlik kazanmış ve bir hafta sonra evlenmeye karar vermişlerdir. Bu güzel karardan sonra Can, en yakın arkadaşı Ilgaz’a (Cemal Toktaş) müstakbel eşini tanıştıracaktır. İlginçtirki Ilgaz bu tanışmada soğuk davranır. Ilgaz’ın bu tavrına anlam veremeyen Can, nışanlısından kuşkulanmaya başlamıştır. Akabinde Ilgaz’ın intihar eylimli abisi ortaya çıkar ve olaylar iyice karışmaya başlar. Artık beklenmedik sırlar yavaş yavaş ortaya çıkacak ve nikah öncesi Aybige, Can ve Ilgaz için büyük bir hayat sınavı başlayacaktır.

Adını Sen Koy filminin senaryo ve yönetmen koltuğunda Tuna Kiremitçi yer alıyor. Filmin oyuncu kadrosunda ise Melis Birkan, Cemil Tokbaş, Ali İl, Itır Esen ve Burhan Şeşen isimleri var.

Issız Adam filminden tanıdığımız Melis Birkan’ın bu filmde pek zorlanacağını düşünmüyorum çünkü Issız Adam filmindeki aynı tarz aynı hamam performansını hepimiz beğenmiştik. Umarım filmin türünün aynı olması nedeniyle biz seyircilere dejavu etkisi bırakmadan kendi havasında oksijen almamızı sağlar.

Buna rağmen Tuna Kiremitçi ismini göz ardı etmediğimide vurgulayarak filmi izledikten sonraki duygularımıda sizinle paylaşacağımı bilmenizi isterim.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 18 November 2009 03:34 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com