1970’li yıllar. USA/Cleveland… Mafyaların kol gezdiği, kimsenin onları durduramadığızamanlardan bahsediyorum. Korkusuz bir İrlandalı’nın hikâyesi. O yıllarda mafyalara karşınasıl tek başına ayakta durduğunu, onu öldürmeye çalıştıklarında nasıl başarısız olduklarınıanlatan harika bir film. Dört kere direk öldürme çabasının hepsinin sonuçsuz kalması, sadece karavanda yaşayan, herkes onu öldürmeye çalışırken televizyonda evinin yerini söylemeye cesaret edebilecek bir yürek… Acımasız bir katil olmasının yanında, insancıl yanının olması sayesinde halk onu sevmekte ve hatta polis bile ona farklı bir gözle bakmaktadır.

Neresinden başlasam ki?

Karakterler arasındaki bağlantıların verilmesiyle izleyici filmeısındırılıyor ve daha sonrasında ortalık karışıyor. İlk sahnede gördüğünüz heyecanlı ana kadargeriden izliyor ve filmin sonlarına doğru gerçek katliamlar başlıyor. Bir yerden sonra sadece öldürülme görüyorsunuz ki onlarsız mafya filmlerini asla hayal edemeyiz, değil mi? Arabalara konan ve patlama anlarında çalan müzikler sayesinde sahneyi inanılmaz vurgulamışlar, gerçekten fazla bir izlenim bırakıyor. Kullanılan mekânların özenle seçildiğinianlıyor ve gerçeğine çok benzer olarak yapıldığını düşünüyorum. Gerçek hayatta da İrlandalı olan Ray Stevenson, harika bir oyunculuk performansı çıkartmış.

Her mafya filminde olduğu gibi, kalabalık bir oyuncu kadrosuna sahip olan film hakkında söylenecek tek bir şey var belki. Son sahnede kullanılan oyuncunun Vinnie Jones olmasınıkesinlikle tercih ederdim. İzlediğiniz zaman bana hak vereceksiniz ki; acaba nasıl bir sonlabiter diye düşündüğüm film gözünüzün önünde gitmeyecek derecede kaliteli bir sahneylebitirmeyi başarmışlar. Tek kelimeyle olağanüstüydü. Keyif veren, bunun yanında duygulandıran bir film olmuş. Elbette 100 yıldır dokunulamayan mafyanın 1 adam sayesinde çökmesi gerçekten hayret veren bir durummuş gibi gözüksede bunu ancak bu kadar gururlu ve korkusuz bir adamın sayesinde olacağını anlıyorsunuz. Baştan sona kendini izlettiren filmi, bu tarzın sevenlerindenseniz kaçırmamanızı öneriyorum.

Denny Green’in şarkısı bu
Ateş ettiler ve bombaladılar,
Danny Green’i indirmek için ellerinden geleni yaptılar,
Ama savaşçılar yıkılmaz efsane hala ayakta,
Önderim, Kardeşim, Arkadaşım…

Bill McComber.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 13 July 2011 01:07 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Agresif bir giriş yaptıktan sonra benim takındığım bu üslubu çoktan yitirmiş, sert bakışlarını geride bırakıp narin bir ruh haline geçmeye karar vermiş bir insanın hayatından bahsediyor, Transamerika.

Toplumsal bir gerçek olan cinsel tercih meselesi ve bunun akabinde hemcinsleriyle olmayı tercih eden birisi Bree (Felicity Huffman), parmak ısırtırcasına sergilediği performansıyla bir travestinin önündeki engellerden, geride kalan hayatından vazgeçmek zorunda kalışından ve daha da kötüsü, henüz bu kararı almadan önce ilk cinsel deneyiminden edindiği oğluna karşı sorumluluğu.Yada bir babanın içinde bulunduğu kişilik ve duygu çatışmasıda diyebiliriz.

Ayrıca rutin erkek travesti karakterlerinede bir son veren Felicity Huffman, sinema tarihinin ilk kadın travesti karakteriylede oldukça ilgi çektiğini söyleyebilirim. Buna ek olarak, komediyide içine alan Transamerika filmi aslında komediden çok toplum içerisinde yaşayan bir kitlenin duygusal çatışmalarını ve böyle bir kararın verilme arifesinde yaşanan ikilemleri, çatışmaları ve bu kararın neticesinde sadece hayatın geri kalan kısmının yaşanacağını değil, arkada bıraktığı sorumluluklarında sorgulanabiliyor oluşu biz seyirciye empati yapmamız için büyük bir şans veriyor.

“Başta Amerika olmak üzere tüm gelişmiş ülkeleri keskin bir dille eleştiren bir film” diyede afişe edilen Transamerika filmi için aslında yazılacak birçok nokta daha var ki filmin verdiği mesajda gayet açık. Sanat adına söylenebilecek herşeyi sergilemiş olan Transameria filmi, konusu ve vermek istediği mesaj itibariyle belki tartışmaya, belki anlaşmaya, belkide çatışmaya hazır bir film.

Senaryosunu ve yönetmenliğini Duncan Tucker’ın yaptğı Transamerika filminin oyuncuları;  Felicity Huffman, Kevin Zegers, Fionnula Flanagan, Graham Greene, Burt Young…

Şimdi sıra filmin konusunu kısaca hatırlatmakta.

Kendi halinde muhafazakar bir transeksüel olan Bree (Felicity Huffman) seçtiği hayatı yaşamaya karar verecek ancak son ameliyatına sayılı günler kala, erkek olarak geçirdiği yaşamında ilk cinsel deneyiminin tecrübesizliğinden dolayı yıllar sonra bir oğlu olduğunu öğrenecektir. Oğlu babasını (Felicity Huffman) arar ve kendisini hapisten çıkartmasını ister fakat Bree, bunu kâle alamaz çünkü artık o bir dönüm noktasındadır. Ancak  ameliyatı yapacak olan doktor bu yüzleşme sağlanmadıkça ameliyatın yapılmayacağını söyler ve Los Angelas’dan New York’a uzun bir yolculuk başlar. Bir transeksüelin gözünden baba olmak, bu sorumlulukla henüz karşılaşmışken öteki taraftan tamamen değişmek üzere karar verdiği bir dünya ve işte size Transamerika.

İzleyenlerin yorumlarını bekliyorum. İzlemeyenlerede iyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 30 October 2009 01:24 tarihinde yazıldı. 8 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com