Bu yazı Ethem tarafından 10 November 2011 23:29 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Behzat Ç. 2 Yolda

3 gün içerisinde 144 bin kişinin izlediği “Behzat Ç. – Seni Kalbime Gömdüm” adlı sinema filmi için “Valla ben seyrettim, film güzel” diyen yönetmen Serdar Akar, Behzat Ç. nn 2. sini çekeceğini açıkladı.

İlk filmi için söylenen “Dizinin bir bölümünün uzun hali gibi olmuş” yorumlarına ise, “Biz ekip olarak bu sorunun içinden çıkamadık. Ne yaparsan dizi gibi oluyor, ne yaparsan sinema filmi gibi oluyor? Kalıcı olacağı için filmde sadece fazladan bir özen oluyor ister istemez. Seyirci için de benim için de psikolojik bir şey ikisi arasındaki fark” diye yanıt verdi.

Lord of the Rings Yüzükleri Türkiye’de

Warner Bros ile 3 yıllık anlaşma yapan Goldaş, seri film olan Yüzüklerin Efendisi’nin (Lord of the Rings) temalı yüzükler üretecek. Türkiye’de piyasaya çıkacak olan yüzükler, Yüzüklerin Efendisi filmindeki objelerin altın ve gümüş mücevherat olarak tasarlanacak.

Bu yazı Ethem tarafından 04 November 2011 01:05 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Mattie Ross adında 14 yaşında küçük bir kız… Soyguncular, katiller, korkaklar ve daha bir çokları….. Aslında bu macera hiç başlamayabilirdi eğer kızımız her kız gibi kırılgan ve ondan beklenildiği gibi davransaydı… Şimdi ise başından geçen bu macerayı hayatı boyunca unutmayacaktır.

Filmimizin Hikâyesi…

Mattie’nin  babası Frank Ross,  yanında çalışan işçilerden biri tarafından öldürülmüştür. İşçinin adı Tom Chaney’ dir. Mattie’nin babasından 2 kaliforniya altınını ve bir at çalarak ortadan kaybolmuştur. Bu adam bu cinayeti belki de hiç işlemezdi eğer arkasından gelecek olan bu küçük kızı hesaba katabilseydi.  Gerçekten film boyunca göreceksiniz ki bu kızla ters düşmek hiç de kolay değil …

Kahramanlarımız …

Tom Chaney denen adamın peşine düşmek için bize bir şerif gerek. En iyi şerif kim?  Daha doğrusu sizce intikam dolu bir kız için en uygunu olanı nasıl biridir?  Cevap:  Rooster Cougborn.  “Acıması yok. Müsamaha göstermez. Korku nedir bilmez. Şişenin dibini bulmaya bayılır.”  Filmi izleyen biri olarak onu seçmesine şaşırmadım doğrusu.. Filmdeki kızla ilk karşılaşma anı hala aklımda (daha doğrusu adamımız tuvaletteyken ki konuşmalara karşılaşma denirse ) .

Filmde bu adamın izini sürerken bir başka karakterimiz daha yardıma koşacak. Adamımız bu Cougborn denilen çetin cevize göre daha kibar ve asil duruyor. Onun adı LaBoeuf ,ancak onları filmdeki karakterleri açısından  karşılaştırmamız gerekirse Cougborn ağır basar. LaBoeuf , Cougborn tarafından alaya alınan hikayeler anlatan kızın babasının katilini yakalayıp payına düşeni almak isteyen bir Teksas korucusudur.

Nasıl Bir Film?

Artık Tom Chaney’ in peşine düşecek takımımız hazır (arada sırada dağılsalarda). Şanslı Ned Pepper ve çetesinin peşine düşüp çete üyelerinden Tom Chaney’ i bulmak için zorlu bir yolculuğa çıkıyorlar. Buradan sonra yaşadıkları olaylar gerçekten izlenilmesi gereken bir macera, bu macerayı izlerken emin olun kötü bir oyunculuk görmeyeceksiniz. Özellikle Rooster Cougborn rolündeki Jeff Bridges bana sorarsanız tam bu rol için yaratılmış. Ancak diğer oyuncular  da gerçekten rollerinin hakkını veriyorlar. Fazla görünmese de Şanslı Ned rolundeki Barry Pepper kötü adam rolünde gerçekten çok iyi.

Bu film tam bir dram değil bana göre..Kızın başından geçenler ne kadar acı olursa olsun filmde bizi ağlatmak için yapılmış bir sahne yok.Filmin macera kısmı o kadar ağır basıyor ki filmin sonuna kadar neler olacağını merak ediyorsunuz.Ayrıca tam bir western filmi,benim son zamanlarda izlediğim en gerçekçi olanı ve tüm karakterleriyle sizi kendine çeken bir yapısı var.

Sonuç…

Film sadece bu kızın başından geçen olayları anlatıyor olabilir ancak macerayı birlikte yaşadıkları kişilerin öyle sıradan insanlar olmaması ve kızımızın da sıradan bir kız olmaması bize izlememiz için yeterli malzemeleri veriyor. Coen kardeşlerin yönetmenliğini yaptığı “True Grit” iyi bir western ve macera filmi izlemek isteyenler için kaçırılmaması gereken bir film..

Bu yazı T.K.T tarafından 16 July 2011 10:08 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dedikodu bir yana, benim bu yazıda anlatacaklarım Türkiye’de korku filmlerinin neden yapılamadığı değil. Biliyorum, yazıya öyle çok bilmiş bir edayla (Eda da kim?) başladım ama ben o eleştiriyi yapabilecek ne alt yapıya sahibim ne de yeteneğe (ama bu siteden birkaç şey öğrenmiştim bir ara). Tek isteğim güzel bir korku filmini izleyebilmek artık [iç geçirme efekti gelecek buraya]. En son küçükken Süt Kardeşler’deki Gülyabani‘den çok korktuğumu hatırlıyorum. Hemen pencereye koşup perdeleri çekmiştim. Yıllar sonra aklımda kalan Büyü filmini ilgiyle izlemiştim, fakat örnek vermek gerekirse Cin’in tecavüzünde gerilmem gerekecekken tahrik oldum malesef. Bunu yönetmenin başarısızlığına bağlıyorum, benim hormonal dengelerime değil. Demek istediğim şu ki, gerilim sesleri yersiz kullanıldığında ya da yapay olduğu belli olduğunda kamera açılarının mükemmel olması bile bir şeye yaramıyor, ki Büyü’de açılar da berbattı. Biraz daha alttan çekmeliydi yönetmen, çok şey kaçırdım. Korkutmak için korku filmi çekmenin yan etkileri bu olsa gerek. Bence her film psikolojik bir gerilim yaratmalıdır, ekrana aniden bir şey fırlatıp korkutmaya çalışmadan önce. Bekletmeli, bekletmeli, bekletmeli, düşünceleri zihinde canlandırdıktan sonra zihindekini ekrana beklenmedik şekilde yansıtmalıdır. Tahmin edilebilir korku filmlerinde insanlar zaten kendilerini düşüncelerinde gelecek olana hazırlamış oluyorlar malesef. Psikoloji sınavım çok iyi geçti bu arada. Ah, yine ahkam kesmeye başladım çok biliyormuş gibi. Özür dilerim.

Türk sinemasında uzun yıllar korku filmlerine el atılmamasının ardından (o yıllarda erotizmimiz gelmişti de üzerinize afiyet) milenyum çağında kaliteli senaryolar ve/veya çekim teknikleri bu alışkanlığı kırmaya çalışıyor. Bu akımın öncülüğünde isyankar ve yenilikçi beyinler yer alıyor ve beklentilerimiz gittikçe artmaya başlıyor böylece. İşte tam bu noktada gelişmeye başlayan korku sinemasına darbeyi biz vurmuş oluyoruz. Beklenti. Beklentiyle sinema salonlarını doldurunca, çığlık çığlığa kalma zorunluluğunun olduğunu düşününce filmlerin vasat olduğunu fısıldamaya başlıyoruz eve giderken. “Bu mu lan korku filmi dediğin?” diyen adama biri de çıkıp “sen daha iyisini yap da görelim” diyemiyor, çünkü o da aynı fikirde anasını satim. Beyaz perdenin bu kadar hem gerçekçi olmasını bekleyen hem de “ne de olsa film, ancak bu kadar olur” algısı taşıyan başka millet var mıdır bilmiyorum. Ben ne biliyorum ki zaten.

Yapımcılar baktılar ki korku filmlerinde para yok, korku-komedi sektörüne el atmaya başladılar. Öksüz ve gelişmeye aç olan korku sektörünün büyük kitlelere hitap edememesinin tek sebebi bu yapımcılar değil. Sinemada film izlemeyi sadece boş zaman aktivitesi, hobi veya eğlence olarak lanse eden medyanın aslında sanat icra edildiğini hatırlatmaması da büyük bir sorun. Ama benim korkum geldi, birileri acilen sanata katkıda bulunsun lütfen. Gel gör ki “ben mi kurtarıcam bu memleketi” akımı benim de bilincimde yer etmeye başladı yavaş yavaş. O zaman bitsin bu yazı, ben de kurtulayım siz de. Şaka maka, korku-komedi’ye ben de mi el atsam acaba?

Bu yazı rahmetli tarafından 30 April 2011 00:01 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 14 March 2011 00:35 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Tron Legacy filminin oyuncu kadrosundaysa Jeff Bridges, Michael Sheen, John Hurt, Olivia Wilde, Garrett Hedlund, Beau Garrett, James Frain, Amy Esterle, Serinda Swan, Brandon Jay Mclaren ve Bruce Boxleitner  isimleri mevcut.

Bu yazı Ethem tarafından 20 January 2011 00:49 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Paris, ışıkların ve gecenin şehri? Şehrin acımasız suç dünyasında, artık yaşlanmakta olan mafya patronu Claude Corti güce susamış adamlarını kontrol altında tutabilmek için olabildiğince sert davranmak zorundadır. Hızla arabalar, ağır uyuşturucular ve pahalı kadınlardan oluşan bu krallıkta, asıl patron paradır ve Corti kendisine sadık olanları cömertçe ödüllendirmekten çekinmez. Ancak para ve gücün satın alamayacağı tek şey güvendir. Corti, adamlarından birinin kendisine ihanet ettiğini anlarsa, ölüm ona sunacağı en hafif cezadır. İnsanın kanını donduracak kadar gerçekçi bir film olan ?Crime Insiders?, yoğun şiddet içeren ancak görsel estetiği yüksek sahneleri ile Paris?in acımasız mafya dünyasına sarsıcı bir biçimde gözler önüne seriyor.

Başladığı andan itibaren bir keşmekeş, bir karışıklık sarıyor sarmalıyor her yerinizi. Tamam, filmlerde karışıklık güzeldir, hatta bazen karmaşa yaratmak ilginin artmasına yol açar, hadi bakalım nasıl çözecekler diye ama bu kadar da olmamalı. Bırakın konuyu anlamayı karakterler kim, kim kiminle neden çalışıyor anlamak imkânsız. Dürüst olayım; ben ilk 35 dakika filmde konusu geçen mafya babası kim anlamadım, hani o derece bir karışıklık var. Peki, ya film bittikten sonra? Konu buymuş tarzında mal mal bakışlar eşliğinde kapatıyorsunuz ekranı ve bir bardak su içmeye ya da çay demlemeye mutfağa gidiyorsunuz.

Anlatılmaya çalışılan ne mi? Durmadan iş bağlayan, birilerini öldüren, birbirlerinin kuyusunu kazan, bunun yanında bol miktarda fahişe tüketen özelliksiz suç işleyen insanlar, bu kadar. Peki, toplamda mesele nedir? “Bu âlemde kimseye güvenmeyeceksin!” Filmin özetini size çıkarttım, oldubitti.

Biraz daha ileriye gidip, şimdi derste bile görüyoruz, çıplaklık ve soyunma arasında fark var mıdır? Evet, vardır. Madem ikisi arasında fark varsa filmlerde kullanılan çıplak sahne diye kibar bir şekilde tabir edebileceğimiz durumları da ayırmak gerekiyor. Bir aşk filmi olur, birbirinden hoşlanan iki insan yatağa girer ve erotizm yaşarlar. Bir ileri safhası, birbirlerini seven iki insan yatağa girer ve sevişirler, ama bize tamamını izletilmez. Çarşaf örtülür, ya da ön sevişmeden sonraki kısım kesilir, sabah olur. Ama bu nedir? Tanışma, ön sevişme, boşalmaya kadar giden yolu izlemek zorunda mıyım? Tamam, mafya filmlerinde ya da aksiyon filmlerinde hep olur ama bu aksiyon ya da mafya filmi falan değildi, bu bildiğiniz erotik film. Her şeyin meydanda olduğu sahnelere gerek yok ilahla, ama bir kullanım adabı vardır. Karşı değilim, ama belirtmeleri gerekiyor, ayarlamaları gerekiyor. Resmen filmin önüne geçmiş bu sahneler? Zaten ortada bir filmde yok ya neyse.

Mafya, şiddet, kan, seks olsun da yüzeysel olsun diyenler buyurun sizi buradan alayım. Kesinlikle boşa geçen bir 110 dakikadan ve birbirinden gereksiz sahnelerden bahsediyorum. Gerçekten zaman kaybı bir filmmiş. En azından değişik yerler, değişik oyuncuları izledim diye kendime gaz vermekten başka yapılacak bir şey yok.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 December 2010 02:04 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yönetmenliğini Mahsun Kırmızıgül’ün yaptığı filmde Mahsun Kırmızıgül, Haluk Bilginer, Mustafa Sandal ve Zafer Ergin rol alıyor.

05 Kasım 2010 da vizyona girecek olan New York’ta Beş Minare adlı filmin 70 dakikası Amerika’da çekilecek olan filmin geri kalanınında Türkiye’de Konya, Bitlis ve İstanbul’da çekileceği belirtilmiş.

Ayrıca New York’ta Beş Minare filminin diğer bir özelliği ise Mahsun Kırmızıgül’ün bu hikayeyi 11 yıl önce yazmasıdır. Bir türlü bütçe olanağı bulamayan Kırmızıgül, sonunda film için gereken bütçeyi toparlayıp ilk yazdığı hikaye olma özelliğini taşımakta.

Şimdiden iyi seyirler diliyoruz.

rahmetli‘nin film hakkındaki yorumunu okumak için buraya tıklayın.

Bu yazı Ethem tarafından 01 November 2010 00:06 tarihinde yazıldı. 31 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

22 Ekim 2010 da vizyona girecek olan O KUL – Hayal Bile Etme adlı filmde, bir kız çocuğunun okula gitme isteğiyle beraber baba ve abisinden gördüğü şiddeti konu alıyor.
Hernekadar baba ve abisinden şiddet görsede okula gitmeyi başarır fakat şiddet devam etmektedir. Sonunda azmin zaferi zorda olsa tadılacaktır.

Bu yazı Ethem tarafından 18 October 2010 01:13 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Aslında hedef sadece Moses değildir. CAI nın eski çalışanları olarak, emekliliğiyle beraber yanında getirdikleri gizli sırlar nedeniyle suikastçilerin ortak hedefi haline gelmişlerdir.

An itibariyle bir takım haline gelen eski kadro, artık CAI ın asıl amacını açığa kavuşturmanın peşinde olacaklardır.

Kadroda birbirinden harika isimlerin olduğu “Onlara kısaca RED diyorlar” adlı film 15 Ekim 2010 da vizyonda.
Filmin oyuncu kadrosunda;
Morgan Freeman, Bruce Willis, John Malkovich, Karl Urban, Julian McMahon, Helen Mirren, Mary-Louise Parker, Brian Cox, James Remar, Richard Dreyfuss, Ernest Borgnine, Jonathan Walker, Michelle Nolden, Jake Goodman, John Stead ve Neil Whitely gibi isimler yer almakta.

Yönetmen Robert Schwentke. Senaryoda ise Cully Hamner, Jon Hoeber, Erich Hoeber ve Warren Ellis yer almakta.

Bu yazı Ethem tarafından 15 October 2010 01:01 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

2001 yılında seyrine doyduğumuz Vidocq filmini yayınlamamın nedenide keyifli ve heyecanlı bu filmden bihaner olan yada fırsatı olmayanların kesinlikle izlemelerini istememdir. Vidocq filminin senaryosu gereği ve diğer faktörlerde buna dahil olmak üzere film, biz seyircileri yer yer kahramanımızla beraber sürükleyip götürüyor,  yer yer onun dışında gelişen olayları seyri derin bir vaziiyette takip etmemizi sağlıyor. Kimin gerçek dost kimin yapmacık olduğunu ve asıl suçlunun kim olduğunu Dedektif Vidocq’la beraber çözüyoruz, hatta tahmin etmeye çalışıyoruz ve film boyu bir kaç  suçlu adayımız oluyor :). Fakat bahsettiğim gibi olayları anca Vidocq’la beraber çözüyor, onun gizemli kayboluşu ardından da meraklar içinde kalıyor “acaba acaba” dediğimizi hatırlıyorum.

Vidocq filminin bir güzel yanı ise ilk seyrettiğinizde filmin sonuna kadar kopamıyor ve ortadaki gizemi çözmek için çabalıyorsunuz ki suçlununda kim olduğunu anca filmin sonunda anlayıp şaşırıyorsunuz. Pekiya bu filmin gizemini çözdükten sonra “ikinci kez izlemeye değermi?” diye soruyorsunuz kendinize. Kesinlikle ikinci kez izlerseniz ilk paragrafta bahsettiğim güzelliklerin farkına varıyor olmamız biz seyirciye farklı bir güzellik yaşatıyor. İkinci hatta üçüncü kez izlediğimizde arka planın daha çok farkına varıyor, kahramanımızın ve diğer tüm oyuncuların muhteşem performansını görebiliyorsunuz. Ayrıca ilk kez izlediğimizdeki merakımız ve olayları çözmedeki çabamızın sayesinde kaçırdığımız çağın psikolojik hastalıklarını (senaryo gereği), zengin ile fakirin adaletini, sokaklardaki gerçekliği görüyor, aktör-aktristlerin ne kadar başarılı bir performans yaptıklarınında farkına varabiliyorsunuz.

“Ben bu filmi bir kez izledim” diyosanız “Buyrun şu atmosfere bir kez daha bakın” diyorum, “Kesinlikle hoşunuza gidecek”…

Pitof’un yönettiği ve Jean Chiristopher Grabge ile yine Pitof’un senaryosunu yazdığı Vidocq  filminin oyuncu kadrosunda Gérard Depardieu, Guillaume Canet, Inés Sastre, André Dussollier, Edith Scob isimler yer alıyor. Ayrıca film Pitof’un ilk yönetmenliğini yaptığı film olmakla beraber tamamı dijital olarak çekilen ilk film olma özelliğinide taşıyor.

Filmin konusunuda kısaca geçip tavsiyemi tekrarlaman istiyorum;

Yıl 1830 yer Paris. Şehri korkuyla saran gizemli birisi vardır, ardı ardına esrarengiz cinayetler işleyen “Simyacı” lakaplı bir katil. Aynaya benzeyen bir maske ile dolaşmakta, tüm Paris halkını tedirgin etmektedir. Bu olayları çözebilecek tek kişi vardır Vidocq, fakat kahramanımız olayı çzömeye çalışıyorken simyacıyla karşılaşır ve derin bir kuyuda yanmakta olan ateşin içine düşerek hayatını kaybeder. Şehir tamamen başı boş bir şekilde çaresizlik içerisinde yeni kahramanını yada bu gizemli kişinin ortaya çıkarılmasını beklemektedir.

Kılık değiştirme uzamanı, dedeiktif Vidocq’un nasıl öldürüldüğü hala kafaları karıştırırken Vidocq’un hayatını kaleme almak isteyen, biyografisini yazmakta olan genç gazetezi Etienne Boisset bu gizemli kişiyi yakalayıp Vidocq’un intikamını almaya karar verir. Şayet başarılı olursa biyografisininde sonunu bağlayabilecek, işini bitirmiş olacaktır.
“İzlemeyenler mutkala, izleyenler ise bir kez daha”…

Bu yazı Ethem tarafından 09 September 2010 10:17 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Simon, tehlikeli bir trafik kazası geçirir ve gözlerini hastanede açtığında geçmişinden iki senenin zihnini terketmiş olduğunu farkeder. Tanımadığı bir kadınla evlidir, erkek kardeşi bilmediği bir şekilde öldürülmüştür ve genç adam sevdiği bir başka kadın olduğunu öğrenir. Kime, neye inanacağını şaşırmış bir haldeyken, kendini bu kayıp zamanın öncesinde bulur ve kaybettiği süre içinde neler olup bittiği yavaş yavaş çözülür..

Sıkıca sarılıp düzgünce açılan bir film var karşımızda. Seyircisini fazla yormadan merakını ayakta tutmayı başarıyor. Yalnız zamanda geçiş için kullandıkları yöntem -özellikle  Simon’un bunu zorladığı sahnede iyice açığa çıkıyor bu- çok basitçe kurgulanmıştı. Bir de geçmişe gittiğinizde bir şeylere müdahale edip edemeyeceğiniz konusu var ki, Lost’ta bunu gözümüze soka soka kalıplaştırdıklarından olacak bu filmdeki önermeler çok da ilginç gelmedi bana. Daha fazlasını yazıp filmin sonunu anlatmayayım isterseniz.

Öncesinde benzerlerini izlemediyseniz (ki bu çok düşük bir ihtimal tabii) “İçimdeki Ben” başlangıç adına iyi bir seçim olabilir. Güzel film.

Bu yazı Biblio tarafından 27 July 2010 00:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Aksiyon, gerilim, şuç, ceza ve güzel bir kadın Angelina Jolie. Sıkı bir kovalamaca, önceden düşünülmüş hamleler ve cesaret isteyen bir karmaşanın içinde kaybolmadan hedefe ulaşabilmek. İftira sonucu köstebek pozisyonunda olan çekici ajanımız Evelyn Salt’ın (Angelina Jolie) başı oldukça derttedir ve bu suçlamadan anca kendi kurallarıyla kurtulabilecektir. Bunu yaparken aynı zamanda eşinide korumak zorunda kalan Evelyn Salt kendini temize çıkartmaya çalışacaktır.

Albenisi fazla olan Salt filminin klasik bir senaryonun dışına çıkmadan tamamen ticari amaçlı bir film olduğunu düşünüyorum. Angelina Jolie ve teknoloji en iyi silahlardan birisi olsa gerek. Bunun dışında Angelina Jolie’nin hayranlarının avantajı, kendisini sarışın ve kumral halde görme şansları olacak.

Salt filminin yönetmeni Phillip Noyce, senaryosu Brian Helgeland ve Kurt Wimmer (Kitap). Salt filminin oyuncu kadrosunda ise Angelina Jolie,Liev Schreiber,Chiwetel Ejiofor,Towanda Underdue ve Gaius Charles isimleri yer almakta.

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 12 July 2010 00:53 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Uzun yıllar önce Rusya?dan Kars?a göç eden Malakanlardan geriye kalan son bir tanesi Mişka (Tarık Akan) Kars?ın bir köyünde etliye sütlüye karışmadan yaşamaktadır. Bir zamanlar değirmenden geçimini sağlayan amcamız, değirmenin işe yaramaz hale gelmesiyle iyice zor duruma düşmüştür. Köy halkıyla hiçbir derdi olmayan, ağzı var dili yok, saç-sakal karışmış tarağı yok amcamıza hışımla bakan, gördüğü yerde lazer ışınlı gözleriyle adamcağızı eritip bitiren bir tek Papuç Nine (Şerif Sezer) vardır ki hışmından köy halkını  da nasipsiz bırakmaz yeri geldikçe. Ama birgün, oğlu Şemistan?ın Yeke Kişi?ye (Köy halkı arasında Malakan amcaya takılan isim) veresiye bir şeyler verdiğini ve borcun da bir hayli yükseldiğini öğrenince şiddet ve celali doruk noktasına ulaşır. Köy halkı zavallı gariban bir amcaya köyün delisinin (Köy halkı arasında Papuç Nine?ye takılan isim) neden bu kadar öfkeli olduğunu bir türlü anlamamaktadır ama biz filmin sonunda bu öfkenin sebeb-i hikmetini göreceğizdir. Sonunda Yeke Kişi, baba yadigârı piyanoyu borçlarının karşılığında Papuç Nine?nin oğluna vermekten başka çare bulamaz. Yalnız bir sorun vardır, Allah?ın bir dağında piyano ne işe yarayacaktır?

İşte bu noktada Şehriyar?ın kızı Alma devreye girer. Kendisi inşaat işçiliği için henüz küçük, ilköğretim çağında olduğundan, kızımızın müziğe olan yatkınlığını  mecburen müzik öğretmeni keşfetmiştir ve Alma?nın mutlaka müzik eğitimi almasını istemektedir. Okulda orgda öğrendiği şarkıları evde piyanoyla çalmaya çalışan Alma?nın mutluluğu ise uzun sürmez, zira Papuç Nine bu şeytan icadı aleti tez elden sattırmıştır. Piyano film sürecince elden ele dolaşır ama sonunda Alma?nın kaderinin bir parçası olur hem de umulmadık bir şekilde. Çünkü Alma?nın Yeke Kişi?yle kurduğu dede-torunvâri dostluk hem ?öteki?nin aslında hiç de ötelerde olmadığını bize gösterirken hem de Alma?nın kaderinin altyapısını hazırlamıştır.

Yeke Kişi?nin gençliğini Tarık Akan?ın oğlu, Papuç Nine?nin gençliğini de Şerif Sezer?in kızının oynamasının  ayrı bir hoşluk kattığı Deli Deli Olma; sıcak, sade hikayesi, iyi oyunculukları, kâh güldürüp kâh hüzünlendiren sahneleri ile güzel bir Türk filmi.

Bu yazı fafatuka tarafından 24 June 2010 15:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hayat insanı nerelere götürür nerelerden susuz getirir. En olmayacak şeylere katlanmak ya da kaderin cilvesine boyun eğmek zorunda kalıp nelere kadir olur hayat. Her ne kadar kesinlikle-katiyen kabul etmeyeceğiniz bir hayatı veya davranışı sergileyen insanlara bile empati yapmak. Mecburiyetin getirdiği sıkıntılardan dolayı kaç seçenek kalır ki önümüzde? Hayat bu gibi sınavlarla dolu bir bilmece sanki ve hepsinin cevabını bildiğimiz bir bilmece. Cevabını biliyoruz çünkü hepsinde karşımızdakini incitmeden geçebileceğimiz bir çok yol olur. Cevabını veremememizin nedeni ise o anki olaya katlanamamamız, kabullenmememiz olmalı.

Biraz da filmin konusundan bahsedelim.

Birbirlerini hiç sevmeyen iki komşudan birisi olan Walt Koontz (Robert De Niro), kaza sonucu konuşma yeteneğini kaybetmesi üzerine doktorun verdiği konuşma terapisini düzenli olarak yapmak zorunda kalır. Bu terapiyi evinde devam etmek isteyen Walt’ın yardımına eşcinsel komşusu  Rusty (Philip Seymour Hoffman) yetişir. Neyse ki taş fırın erkeğimiz kendi tabularını yıkmış ve eşcinsel komşusu Rusty ile istemese de arkadaş olmayı tercih etmiştir.   Rusty’le beraber düzenli olarak şarkılar söyleyerek hem tedavisini devam ettirmiş hem de Rusty’nin mecburiyetten dolayı iç dünyasını tanıma fırsatını bulmuştur. Halbuki ne kadar iyi bir komşusu olduğunun farkına varan Walt kendisine yeni bir arkadaş edinmiştir.

Oyuncular; Robert De Niro, Philip Seymour Hoffman, Barry Miller, Christopher Bauer

Bu yazı Ethem tarafından 24 June 2010 00:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Mark Walsh (Colin Farrell), şavaş fotoğrafçıcıdır ve zor geçen bir görev sonrası evine, İrlanda’ya dönmüştür. Fakat meslektaşı ve aynı zamanda en iyi arkadaşı bu görevde başarısız olmuştur. Mark’ın sevgilisi Elena, sevgilisinin görev sonraki hayattan kopuşunun ardındakileri öğrenmek adına ve ipuçları toplamaya başlayacaktır.
18 Hazırın 2010 da vizyona girecek olan Triage filminin yönetmen ve senaryo koltuğunda Danis Tanovic yer alıyor. Filmin oyuncu kadrosunda ise, Colin Farrell, Sandra Ni Bhroin, Branko Djuric, Nick Dunning, Myia Elliot, Gail Fitzpatrick, Christopher Lee, Ian McElhinney, Kelly Reilly, Reece Ritchie, Jamie Sives, Juliet Stevenso, Paz Vega ve Eileen Walsh isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 18 June 2010 08:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hatırlayacağımız gibi Marvel’de Captain Amerika, Hulk, Wolverine, Iron Man, Spiderman ve Thor gibi bir çok ünlü kahramanlarla dolu ve artık The Avengers adlı filmde hepsini bir arada görme şansımız var.

Bu arada yönetmen Zak Penn’in The Avengers filminden önce çıkan ve çıkacak olan Marvel kahraman filmlerinin sonunun birbiriyle alakalı olması istenmiş çünkü sonunda The Avengers filmiyle tüm kahramanlar alakalı bir şekilde bir araya gelecektir. Hatırlayacağınız gibi Hulk II: The Incredible filminin sonunda Iron Man görülmüştü, işte bu da The Avengers filminin yavaş yavaş birleşiyor olduğunu göstermekte. Film için kesin bir tarih olmamasıyla beraber 04 Mayıs 2012 de yayınlanması hedefleniyor.
Şimdiden sabırsızlanıyorum.

Yukarıdaki fragman, afiş ve resimler fanlar tarafından hazırlanmıştır. Filmin orjinal fragman ve resimleri değildir.
Gelişmeler geldikçe haberdar etmeye çalışacağız.
Teşekkürler.

Bu yazı Ethem tarafından 15 June 2010 03:55 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu adamın öyle bir tarzı var ki, hani ya çok sevilen ya da nefret edilen enteresan tipler vardır ya, Roberto Benigni’yi de eğer bir kere sevmişseniz, hangi filmin içine oturursa otursun zevkle izlersiniz o filmi. Tam aksine ona gıcık kaptıysanız -ki ben bu nasıl olur pek bilemesem de :)- her hali, bütün o abartılı mimikleri, jestleri tek tek gözünüze batar, izlemeniz işkenceye dönüşebilir sanıyorum. Bu arada Pinokyo için demeyeceğim ama Hayat Güzeldir, Kar ve Kaplan gibi o nefis filmleri de güme gitmiş olur tabii.

Pinokyo’yu ayırdım çünkü gerçekten çok keyifli olmasına karşın bu bir koleksiyon filmi aynı zamanda. İtalyan komedyenin üslûbunun hastası değilseniz izlemeseniz de olur. Konu zaten mâlum, marangoz Geppetto Usta, kiraz ağacından bir kukla yapar ve ona Pinokyo ismini verir, bu kuklacık iyi kalpli ama haylaz mı haylaz bir velet olarak canlanır ve evden kaçar. Gezdiği, oynadığı yerlerde saflığı yüzünden başına gelmedik kalmaz ama hep bir şekilde kurtulur, en sonunda Mavi Orman Perisi gerçek bir çocuk olması için ona yardım edince, Pinokyo da uslanır ve babası Geppetto’nun yanına döner.

Ülkesinin masalını perdeye şanına yakışır şekilde yansıtmış Roberto Benigni. Yüzlerce farenin çektiği, gümüş pırıltılı arabasıyla dolaşarak gecelere ışık saçan Mavi Peri (Nicoletta Braschi), zıpır bir şekilde taklalar atarak evine gelen tahtadan oyduğu oğluna, ekmek kırıntılarını birleştirerek başlık yapan Geppetto, Pinokyo’yu yoldan çıkarıp, elindeki paraları almak isteyen Kurnaz Tilki ile Kör Kedi ve masalın diğer karakterleri, rengarenk dekorlarla bezenmiş bu sevimli filmde yerlerini almışlar.

İtalyan masalı dedim Pinokyo’ya ama buna itiraz eden birileri de yok değil. Meşhur tiyatrocumuz Ayla Algan yavrucağın hem kız, hem de bize ait bir masalın kahramanı olduğunu üzerine basa basa vurguluyor söyleşilerinde. “Ay ve Gün” isimli masalda bir marangoz, çocuğu olmadığı için  uzun saçlı bir kız kuklası yapıyor ve onu evinin penceresine koyuyor, oradan geçen kralın oğlu da onu gerçek sanarak tahta-kıza aşık oluyor ve evlenmek istiyor. Marangoz korkusundan onun bir kukla olduğunu söyleyemiyor ve muhafızlarla birlikte saraya giderken kızı nehre atıyor. Peşinden kurtarmak için atlıyorlar ama kuklanın takma saçı çıkınca kız, ay ve gün gibi ortada kalıyor.” Haçlı seferlerinde gelenlerin bu masalımızı da alıp götürdüğünü söylüyor Ayla hanım, o hoş sesiyle.

Bizden esinlenerek mi yazmışlar, Carlo Collidi yalancı bir adam mıydı bilemiyoruz ama Pinokyo’nun bir de burun mevzu var, elbette. Filmde, hikayenin aslında olduğu gibi çok üzerinde durulmuyor klasik yalan-burun ilişkisinin. Halbuki küçük tahta-oğlanın masalından bahsedince akla ilk gelen şey bu olur hep. Çocukken burnun uzamış yahut başından dumanlar çıkıyor derlerdi ya hani, masalın kökeni hakkındaki söylenene inanacak olursak, bir çocuğa yalan söylememesi gerektiğini kendinde örnekleyerek öğretme çabası, Carlo’nun veciz masalını yazmasına benziyor.

Her halukârda, bu meşhur masaldan izlenilesi bir film yapmış Roberto Benigni. Günümüz sinemasında eğlenceli digital efektlerle burnu bir uzayıp bir kısalan, tembellikten kulakları eşek kulaklarına dönen Pinokyo’nun filmi, onu sevenler için güzel bir görsel şölen niteliğinde. Benigni’nin hayal dünyasından keyif alanlardansanız Pinokyo’sunu izlemeden olmaz diyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 25 May 2010 00:13 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmde ikisi de mevcut fakat ortada klasik anlamda bir hikaye yoktu. Eğer izleyecekseniz ne anlattığını boşvermeniz gerek. Aynı plana uzun bir süre, sakince bakabilirim, hemen hemen hiç diyalog olmaması da problem değil diyorsanız, o zaman Sylvia’yı bulacağımız şehrin kapılarını yavaş yavaş açabiliriz.

Görüntüler, gündelik hayatın sukûnet içinde aktığı Strasbourg sokaklarına ait. Genç bir ressamla (Xavier Lafette) beraber 6 yıl önce bu kentte tanıştığı Sylvia adındaki genç bir kadını arıyoruz. Kaldığı otelde, sabah uyanıp yatağın içinde uzun uzun düşünürken, yahut bir cafede oturup etrafında gördüklerini eskiz defterine geçirirken zaman öylesine yavaş ilerliyor ki, siz de onunla beraber düşüncelere dalabilir, o resimlerini çizerken mutfağa giderek kendinize bir çay demleyip dönebilirsiniz. Bir şey kaçırmamak için her dakikasını izlemek zorunda hissettiğimiz filmlerin aksine Sylvia’nın Şehrinde bizzat yaşıyor gibiyiz.

Jose Luis Guerin’e filmi için neden Strasbourg’u seçtiği sorulunca, bu Fransız şehrinde daha önce hiç film çekilmediğini ve yayalar, bisikletler ve tramvaylardan oluşan trafiğiyle şehrin kendine has, müzikale yakın bir ritmi olduğunu söylüyor. Strasbourg’u “Bir kadının hayaletleriyle doldurmak için ideal bir kent.” olarak tanımlayan İspanyol yönetmen, ağırlıkla açık mekanlarda çekilen filmde herhangi bir figüran grubu da kullanmamış.

Sylvia’nın şehrinde geçirilen birkaç saat, nefis enstantanelerden oluşan bir fotoğraf sergisini adım adım gezmeye benzer bir his bırakıyor insanın dimağında. Tabii, sinemanın bildik kalıplarından hayli uzakta duran bir film izlemek isterseniz..

Bu yazı Biblio tarafından 22 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Orjinal adı Prince Of Persia – Sands Of Time olan film Walt Disney tarafından vizyona alınmış. 28 Mayıs 2010 da vizyona girmesi beklenilen Pers Prensi – Zamanın Kumları adlı filmin yönetmeni Mike Newel, Köstebek, Dört Nikah Bir Canaze ve Harry Potter ve Ateş Kadehi filmlerininde yönetmeniydi.

Pers Prensi – Zamanın (Prince Of Persia – Sands Of Time) filminin oyuncu kadrosunda ise; Jake Gyllenhaal, Ben Kingsley, Alfred Molina, Gemma Arterton, Dave Pope, Luke Beach, Richard Coyle, Thomas Dupont isimleri yer almakta.

Filmin kısa konusu; Maceracı bir insan Prens Dastan (Jake Gyllenhaal), maceraperest ruhuna hakim olamaz ve gizemli bir prensesle (Gemma Arterton) güçlerini birleştirme kararı alırlar. Bu karar olağan üstü güçlere sahip büyülü bir hançeri korumak adına alınmıştır. Bu hançer; zamanı tersine çevirebilecen “zaman kumları”nı açığa çıkarabilecek kadar güçlü bir hançerdir ki bu hançere sahip olan kişiyede dünyaya hükmetmesini sağlamaktadır. Bu denli güçlü bir hançere sahip olmak isteyen bir çok kişi, birçok karanlık güç olacaktır. Prens ve Prenses ise bu karanlık güçlere karşı hançeri korumak adına adeta birbirleriyle yarış halinde olacaklardır.

Bu yazı Ethem tarafından 20 May 2010 22:52 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Marcel Proust “Aşk masallardaki lanetler gibidir. Büyü bozulana dek elden hiçbir şey gelmez.” der ve bazıları da buna inanır.. Hayatının kontrolünü ele almaktansa, alışmış olduğun geçmişe sığınmak her zaman daha kolaydır çünkü. “Ma Vie En L’air”, bu güvenli sığınağa takılıp kalan genç bir adamın hikayesini anlatıyor; Yann Kerbec.

Kişisel yaşantılarından ilham alarak hikayeyi yazan ve yöneten Rémi Bezançon, Yann rolü için fiziken de kendisine çok benzeyen Vincent Elbaz’ı özellikle seçmiş. Oyuncu, Rémi’nin mimik ve hareketlerini, filmdeki karakterine ustaca uygulayınca yönetmen bundan çok etkilendiğini ifade ediyor. Uçmaktan ölesiye korkmaları, biri hayali bu üç adamın ortak yönü ve filmin de çıkış noktası olmuş
Annesini, uçak yolculuğu esnasında, kendisini dünyaya getirirken kaybeden Yann, otuzlu yaşlarda bir uçuş eğitmeni. Babasıyla geçirdiği, güzel çocukluğundan kalan Ludo(Gilles Lellouche) adında yakın bir arkadaşı var. Yann’ın tabiriyle “akşamları yemek verdiği tombul bir kedi” gibi olan Ludo, sevgilisi kapı dışarı ettiği için gelip onun evine yerleşiyor. Film boyunca Yann’ın hayatındaki dönüm noktalarının tamamını etkileyen bu “tombul kedi”, aynı zamanda hikayenin en eğlenceli karakteri diyebilirim. Özellikle bütün gün salondaki kanepede uzanıp, hayvan belgeselleri izlerken yaptığı yorumlar çok komikti.

Ludo’yla gittikleri bir ev partisinde Charlotte’la tanışan Yann, “hayatının kadını” testini geçen bu kızla üç hafta süren bir duygusal ilişki yaşar. Charlotte’un Avustralya’ya gidişinden bir süre sonra, uçuş korkusu yüzünden onu ziyarete gidemeyince ayrılırlar. Çocuksu bir ruha sahip olan Yann için bazı ufak ayrıntılar çok önemlidir. Eşsiz olduğuna inandığı Charlotte’un hatırasına saplanır kalır, onu bir türlü aklından çıkaramaz.

Aradan fransız filmlerinin klasik “10 yıl”ı geçtikten sonra Yann’ın hayatına, radyoda insanlara ilişkileri üzerine öğütler veren program sunucusu Alice(Marion Cotillard) girer. Aynı zamanda komşusu olan Alice’den çok etkilenen Yann, geçmişe olan saplantısı yüzünden ona bir türlü açılamaz. Bu sırada  Charlotte geri döner.. Yann’ı tekrar esir alarak, hayatını altüst etmeye başlar, genç adama ait ne varsa (çizgiromanlarını, arkadaşı Ludo’yu, kanepesini) etrafından siler süpürür. “Hayır” demesini beceremeyen kahramanımız Yann, Charlotte’la evliliğe doğru sürüklenirken, artık geçmişi ile geleceği arasında bir seçim yapmasının zamanı gelmiş de geçmektedir..

“Havada Aşk Var”ı dört başı mamur kılan sadece konusu ve sağlam kurgulanmış karakterleri değil. Film için sahnelerin üzerine tam uyan şarkılar seçilmiş. Oyuncularının keyifli, rahat halleri, takındıkları birbirinden muzip ifadeler çok güzeldi. Neredeyse tamamı arşivlik repliklerine gelince, film salt bu sözler için bile izlenir diye düşünüyorum. Mesela Alice’in Yann’a “Hayatının kadınının kim olduğunu ancak ölüm döşeğinde öğrenebilirsin.” demesi çok zekiceydi. Alice zaten hikayenin filozofu bir manada. Yönetmen Rémi Bezançon’un “Alice şaşırtıcı, gizemli, bir o kadar da doğal ve farklı. Hatalarınızı ortaya çıkarıp, sizi onlarla yüzleştiriyor. Bu nedenle Yann onu etkilemek için olduğu gibi davranmalı.” sözleri de bu rol üzerine nasıl kafa yorulduğuna dair çok şey anlatıyor. Marion Cotillard’ın duru güzelliğiyle ete kemiğe bürünen Alice’in, filmi izlerken en sevdiğim karakter olduğunu da söylemeliyim.

Yann ve Ludo arasındaki uyumu ise izleyip görmeniz lazım. Aralarındaki diyaloglara eşlik eden mimikleri film boyunca beni bir hayli güldürdü.

Öve öve bitiremediğim yazıdan da anlaşılacağı üzere; “Havada Aşk Var, tadına doyum olmayan, nefis bir romantik komedi.” İzleyince pişman olmayacaksınız.

Bu yazı Biblio tarafından 09 May 2010 14:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İşte Moon, üç senelik yalnızlığının son iki haftasına girmiş olan Sam Bell’i anlatıyor. Sam dünyanın enerji ihtiyacınının önemli bir kısmının aydan karşılandığı bir dönemde bu işle ilgilenen bir şirketin aya kurduğu bir maden üssünde tek mürettebat olarak çalışmaktadır. Üç yıl boyunca tüm işleri kendisi yürütmüş ve yaptığı kontrata göre üç yıllık zaman diliminin bitmesine iki hafta kalmıştır.  Tabi bu zaman diliminde çok da yalnız sayılmaz. Gerty adında bir robot tüm işlerinde Sam’e yarımcı olmaktadır ve az da olsa Sam’e yalnızlığını hissettirmemeye çalışmaktadır. Sam düzenli aralıklarla dünyadaki karısına mesaj göndermekte ve ondan cevap almaktadır. Küçük kızı ile de bu sayede iletişim kurabilmektedir. Fakat canlı olarak görüşememektedir. Gittikçe yalnızlaşan Sam zamanla gerçekte var olmayan şeyler görmeye başlar. Bir şeylerin ters gittiğini hisseder. Ve her şey artık onda şüphe uyandırır hale gelmiştir artık. Ayda yalnız olan Sam’in artık bazı cevaplara ihtiyacı vardır ve onlara aramaya başlar.

Aslında filme ilk başta biraz önyargıyla yaklatığımı kabul etmeliyim. Çünkü filmin genelinde neredeyse sadece Sam Rockwell’i görüyoruz. Ama filmi izledikten sonra önyargılarımda kesinlikle haksız olduğumu gördüm. Sam Rockwell harika bir performans çıkartmış,  hiç göze batmadan çok keyifle izlettiriyor kendini. Özellikle araçta ağladğı bir sahne var ki yalnızlığı ve çaresizliği iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Filmin ilginç bir yanı ise Gerty’yi Kevin Spacey’in seslendirmesi olmuş. Bence çok yerinde bir tercih. Çünkü ayda yalnız olan Sam’in şüphelenebileceği belki de tek varlık Gerty. Kevin Spacey’nin sesi o kadar kuşku uyandırıcı ki sanki her an bir hinlik yapacabilecek gibi bir his uyandırıyor insanda. Fakat filmin başından sonuna kadar neredeyse her hareketinde Sam’e yardımcı olan Gerty yaptığı hareketler ve konuşmalarıyla adeta bir insan kimliğine bürünüyor ve robotların da duyguları varmış dedirtiyor. Özellikle şu diyaloğa çok sık rastlıyorsunuz:

Sam: Gerty bana neden yardım ettin, bu senin programına falan aykırı değil mi?

Gerty: Benim görevim sana yardım etmek Sam.

Nedense dikkatimi çekmişti belirtmek istedim. Tabi ayrıca yönetmene değinmeden geçmek istemiyorum. Lost Highway’in unutulmaz otoban müziğini yapan ve buna benzer birçok önemli eseri bulunan David Bowie’nin oğlu olan Duncan Jones’un ilk yönetmenlik deneyimi olan Moon/Ay filmi düşük bütçeyle nasıl iyi film yapılacağına çok güzel bir örnek bence. Peki bize ne düşüyor, tabi ki oturup bir buçuk saat boyunca bu keyfi sürmek düşüyor.

Yalnızlıkla başlamştım. Ve yine “kimse böyle yalnız olmasın” diyerek yazımı bitirmek istiyorum. İyi seyirler…

Bu yazı alploganer tarafından 04 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Elbette filmde oldukça mantıksız görünen yerler var mesela kolu kesilen Denis’in hayatına sanki hiçbirşey olmamış gibi devam etmesi gibi, ancak korku filmlerinde birşeyleri saçma bulduğumuz zaman biraz daha düşününce Splinter diye bir organizmanın ne var ne yok yediğine inanıyoruz da kolu kesilen adamın sağda solda dolaşabileceğine mi inanmıyoruz diye kendi kendine gülüyor. Ayrıca son dönem birbirine benzeyen konulara sahip korku filmleri içinde içerik itibarıyla biraz daha ilginç bir film, insanın içine girince onu için için yiyerek bitiren ve bir canavara dönüştüren bir kıymık başlarda acaba kurtadam filmi mi izleyeceğiz diye insanı beklentiye sokuyor, ama film bildiğimiz kana susamış yaratık ve bir yere kısılmış çaresiz insanlar üzerine kurulu bir film ve bilindik tür bir süredir izlediğim korku filmleri üzerine iyi geldi. Çok güzel bir film olmasa da keşke izlemeseydik demedim en azından.

Screamfest 2008 tarafından En İyi Görsel Efekt, En İyi Makyaj, En İyi Müzik, En İyi Kurgu, En İyi Yönetmen, En İyi Film dallarında – Festival Trophy Ödüllerini toplayan film düşük bütçeyle yine de ortaya iyi bir iş çıkarmışlar dedirtiyor.

Yönetmen: Toby Wilkins Oyuncular: Charles Baker,Jill Wagner, Shea Whigham, Paulo Costanzo

Bu yazı nazokiraze tarafından 02 May 2010 00:02 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Elena ve John’un hikayesi…
Ünlü, başarılı bir balerin olan Elena ve şiir öğretmenliği yapan John..
İçinde yaşadıkları zamana uygun olarak birbirlerinden koptuklarını sanan çift bir süredir ayrı yaşamaktadırlar. John, boşanma kağıtlarını imzalamasını istemek üzere Elena’yı görmeye gittiğinde onu kalabalık bir yalnızlığın içinde bulur. Etrafta normal olmayan bir şeyler dönmektedir. Genç kadın korku içinde John’a yardım etmesi için yalvarır. Ve film onların kaçış hikayesi üzerinden çeşitli alt metinlerle ilerler.. İzleyip bitirdiğim dakikadan itibaren filmde neyin eksik olduğunu düşünüp duruyorum, oyuncu seçimleri, soğuk,karlı enstantaneler, sembolik anlatımlar, gerilim öğeleri ve daha bir çok açıdan dört başı mamur bir çalışmaydı diyebilirim ama derinlemesine bir metni yoktu maalesef.

Neyin neden olduğuna dair çok az ipucu barındırıyordu. Şüphesiz seyirci bazı eksikleri zihninde tamamlamak ister fakat varolmayan bir temel üzerinde neyi nasıl anlayabilirsiniz ki?

Yine de sırf, Sean Penn’in sesinden duyulan cümleler için bile izlenebilir..

Bu yazı Biblio tarafından 30 April 2010 11:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Murder on the Orient Express / Doğu Ekspresinde Cinayet

Okuyucunun zihninde çektiği film, hiçbir zaman perdede görünenle örtüşmez. Bunu bile bile izlemeye başladım  Agatha Christie’nin meşhur kitabından filme alınmış Doğu Ekspresinde Cinayet’i. Tahmin ettiğim kadar büyük bir hayalkırıklığına uğramadım ama kitabı birkaç yerde, ufak da olsa değiştirdikleri için sinir oldum. Gerçi Agatha Teyze’miz senaryoyu onayladıktan sonra bu konuda bize bir şey demek düşmez diyerek filme dönelim.

Doğu Ekpresinde Cinayet, inanılmaz bir oyuncu kadrosuna sahip, enteresan bir film aslında. Küçük görünen rollerde bile sağlam oyuncular rol almış ve birebir sahneleri bu açıdan mükemmel hale getirmiş. Kontes Andrenyi rolünde Jacqueline Bisset, seyircinin başını döndürecek derecede güzel, tasviri yapılan badem şekli gözlerdeki büyülü bakışların ve zerafetin ete kemiğe bürünmüş haliydi. Ingrid Bergman, koyun tavırlı misyoner kadın kılığında öyle göz alıcı, öyle sahiciydi ki, onun bulunduğu sahneler bitsin istemedim izlerken. Hele o tuhaf aksanı yapış şekli, çatpat ingilizcesi gerçekten görülmeye değerdi. Sean Connery, Anthony Perkins, Vanessa Redgrave ve ismini sayamadığım daha birçok müthiş oyuncular…

Elbette ki baş kahraman, sevgili Hercule Poirot’yu canlandıran Albert Finney de gayet iyiydi. Kedi gibi yemyeşil gözleri, özenle kıvrılmış bıyığı, yumurta biçimindeki kafasıyla Hercule’e büyük ölçüde uygundu. Yalnız biraz fazla kasılmış bir hali vardı ki bana Charlie Chaplin yahut Lorel ile Hardy filmlerindeki karakterleri anımsattı.

Film, hareketli gazete kupürleri diyebileceğimiz, bize geçmişe dair bilgi veren sahnelerle açılıyor. Trende işlenecek cinayetin sebebi burada açıklanıyor ki, bu normalde kitabın orta kısımlarında geçmekte. Bu anlatımın ardından İstanbul Boğazı’nı vapurla geçen Hercule Poirot’yu görüyoruz. Ünlü dedektif, filmde adı geçmeyen Beyoğlu Pera Palas otelinde bir gece konakladıktan sonra Sirkeci Gar’ından Doğu Ekpresi’ne binecek. Burada otelin yemeklerinden şikayetle başlayan Türk’lere hakaret silsilesine bir anlam veremedim açıkçası. Daha sonra peronda dilenci ve yılışık satıcılardan oluşan bir grup yolcuları taciz ediyor. Filmin sonlarına doğru, Prenses Dragomiroff bir tanıdığının kızından bahsederken açıkça “Kaba saba bir Türk’le evlenmişti.” cümlesini de kurunca tavır kesinleşmiş oldu. Yönetmenin bu anlamda taraflı bir tutumu vardı ki, tuhaftı.

Bu aşağılamaların haricinde, istasyon sahnelerinde başka amatörlükler de vardı. Arabistan kıyafetleri giymiş birkaç adam ve kadından müteşekkil bir topluluk komik bir şekilde önce sol tarafa, birkaç kare sonra görünüp aynı şekilde sağa doğru gidiyorlardı ki, ayarlı oldukları birkaç kilometre öteden anlaşılıyordu. Sanki biri kurup bırakmıştı onları oraya, öyle iğreti görünüyorlardı  :) Perondaki tüm bu karışıklıklardan sonra Doğu Ekspresi içlerinde ünlü Hercule Poirot’nun da olduğu tüm yolcularını alıp hareket ediyor ve yolculukla birlikte asıl hikaye de başlamış oluyor böylece.

Trende ilk gece akşam yemeği yendikten sonra sevimli dedektifimizin yatma hazırlıklarını yapması görülmeye değer. Saçlarına düzenli tutucu, özel bir file geçiriyor, bıyıklarını ayrıca bir bandajla korumaya alıyor, ellerine kremini sürüp,eldivenlerini taktıktan sonra yatıyor. Ama gece boyunca çalan kompartıman zilleri, yolcuların istekleri, bağırmaları, kabusları yüzünden uzunca bir süre uyuyamıyor kendileri. Ertesi sabah uyandıklarında, Hercule’ün birkaç kompartıman ötesinde meydan okurcasına bir cinayet işlenmiş, zengin ve yaşlı bir adam olan Ratchett 12 yerinden bıçaklanarak öldürülmüştür. Bu sırada tren Yugoslavya’da seyrederken, kar yüzünden yolun tıkanmasıyla durmak zorunda kalmıştır. Yardım gelip yol açılana kadar Poirot, tren şefi arkadaşının ricasını kabul ederek soruşturmaya başlar, tüm yolcularla ve vagon personeliyle konuşur, cinayeti çözer.

Herkesi yemekli vagonda bir araya toplayıp çözümü anlattığı son bölümdeki geri dönüşlerden birinde, Ratchett’a ait bir bayılma sahnesi vardı. Bir insan ancak bu kadar dramatik bir şekilde yatağa düşer herhalde, şimdiye kadar bundan daha teatral bir jest görmedim desem yeridir, içimden bir hayli güldüm o kısma.

Nihayetinde, Polisiyenin Kraliçesi’ni okumuş olun veya olmayın bu filmden keyif almanız mümkün. Özellikle 70′lerin atmosferinden hoşlanıyorsanız Doğu Ekspresinde Cinayet’i mutlaka izleyin diyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 29 April 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

124. birlik ekibi, Güney Kore Başkanı’na suikast düzenlemek , için, Güney Kore’ye gizlice giriş yapar fakat başarısız olur. Bunun üzerine, karşı atak için Güney Kore’li yetkililer de 64. birliği gizli bir proje kapsamında, kurarlar. Ama nasıl? Zeka burada yatmaktadır. 64. birliğin 31 üyesi de idam mahkumu kişilerdir. Zaten bu projeye katılmazlarsa, idam edilecekleri günü bekleyeceklerdir. Bu sebeple, kendilerine “yaşama” sözü verilerek, silmi isimli adada 3 yıl süren bir zorlu eğitim sonrası, Ulus Başkanlarına yapılan saldırı girişiminin hem misillemesini yapacaklar, hem de idamdan kurtulacaklardır.

31 idam mahkumu, teklifi kabul eder, ve Kuzey Kore başkanlığına yapılacak saldırı için çok zorlu, herşeyden -kadından bile- mahrum bir eğitime razı olur. Çünkü sonunda “Özgürlük” vardır.

Filmi beğendim. Uzun bir film olmasının yanı sıra, doyurucu bir filmdi.

My love, The Devil, Delightfull Girl gibi yapımlardan tanıdığımız Uhm Tae Woong ; filmde yan rollerdeydi. Repliği az olsa da filme tad katmıştı.

Beni, filmde en çok etkileyenlerden biri de 64. birliğin komutanı rolündeki Sung-kee Ahn ve “Voice of a Murderer” filminden anımsayacağınız Kyung-gu Sol (In-chan) idi.

Komutan , bu idam mahkumu olan serserileri eğitirken, onlara öylesine alıştı ki, Başkanlıktan gelen emir’e karşı geldi. Bu karşı gelme sahnesindeki güçlü ve dik duruşu, askerlerini(!) korumaya alması bambaşkaydı.

Finale doğru; filmin 7 ödül kazanmış bir gercek hayat hikayesi olduğunu anladığınızda; o 31 kişinin silmido projesini kabul ederek kahramanlığa ve dostluğa çoktan adım attiğini da kavrayacaksınız.

Tavsiye ederim….

Bu yazı KanesHiro tarafından 25 April 2010 21:40 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Iron Man 2 filminin yönetmeni Jon Favreau. Filmin senaryosuda Don Heck ve Jack Kirby var. UIP Filimcilik ile dağıtımını yapmakta olan Iron Man II filminin tüm oyuncu kadrosu ise şöyle; Scarlett Johansson, Robert Downey Jr., Sam Rockwell, Samuel L. Jackson, Leslie Bibb, Edward Norton, Tim Robbins,Gwyneth Paltrow, Mickey Rourke, Don Cheadle, Paul Bettany, Terrence Howard, Keith Middlebrook, Helena Mattsson, Jennifer D. Johnson, Anya Monzikova, Clark Gregg, Olivia Munn, Jennifer Lynne Johnson, Natalina Maggio, Kate Mara, Jon Favreau, Selena Johnson, Tim Guinee, Garry Shandling, Terricka Hudson ve John Slattery.

Daha önceki bir yazımda belirttiğim hususları bu filmde de belirterek iyi seyirler diliyorum.

“ABD yapımı bir film. Süper kahramanlık öykülerininde çoğunluğu ABD yapımı neden?. Çünkü onların bizimkisi gibi geniş bir tarihleri yok ve bizim kahraman Atalarımız gibi hikayeleri bulunmamakta. Tamamen hayal gücüne dayalı senaryolar ve biz hayranlıkla bunları izlemek zorunda kalıyoruz.

Aslına bakarsanız elimizde, tarihimizde birbirinden süper kahramanlarımız var ama ne yazık ki hiçbiri Wolverine (Iron Man) kadar ilgi çekemedi? Henüz!“

Bu yazı Ethem tarafından 25 April 2010 10:26 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu kadar konuştuktan sonra biraz filmden de bahsetmezsek olmaz. Film, Maggie ile Seth?in sıra dışı aşkını konu alıyor. Maggie gittikçe kendini geliştiren bir cerrah, Seth ise kendi halinde bir melektir. Seth, Maggie?nin hastasını kaybettiği bir günde hastanın ruhunu almak için oradadır. Maggie?yi işte orada tanır, orada ona tutulur ve sıklıkla onu ziyaret etmeye başlar. Ve kendini Maggie?ye fark ettirmeye çalışır. Seth artık eskisi gibi değildir, çünkü artık o âşıktır.

Sanırım bu kadarı yeterli olacaktır. Çünkü filme ilgili fazla ayrıntı vermek istemiyorum. Filmin sizde yaratacağı etkiyi azaltmak istemem. Yalnız şunu söyleyebilirim film, bittikten sonra bende çok farklı hisler uyandırdı. Bu yazıyı da bana film mi yoksa şuanki ruh halim mi yazdırdı, açıkçası çok bilemiyorum. Aslında bu yazıyı neden yazdım onu da bilmiyorum. Ama filmi izleyenlere bir önerim daha doğrusu onlardan bir isteğim olacak: Finalde çalan Alanis Morisette?nin Uninvited şarkısını bir dinleyin. Bence o müthiş finalin etkileyiciliğine bir kat daha etkileyicilik katmış. Ben her dinlediğimde film aklıma geliyor ve kendimi bir garip hissediyorum.

İnşallah yardımcı olmuşumdur. İyi seyirler?

Bu yazı alploganer tarafından 17 April 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 12 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yönetmenliğini Walt Becker’ın yaptığı İki Babalık adlı filmin senaryosu David Diamond ve David Weissman’a ait.
Orjinal adının Old Dogs olduğu İki Babalık adlı filmin oyuncu kadrosunda Mat Dillon, Robin Williams, John Travolta ve Kelly Preston isimleri yer alıyor. Film 09 Nisan 2010‘da Türkiye’de vizyona viriyor.

Bu yazı Ethem tarafından 04 April 2010 18:42 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

En zor kısmın nasıl bir hayat yaşamak istediğinize karar vermek olduğunu sanıyorsanız belki de yanılıyorsunuzdur. Mesela; sizin yaşamınız hayal ettiğiniz yaşam ile ne kadar uyumlu? Cevap “Çok” ise size de hayranlık duyarım. Peki ya cevap “Hayır!” ise… İşte o zaman başka sorular geliyor hayatın içinden.

Hayal ettiğiniz hayatı yaşamadığınızı bilen biri olarak, tüm gemileri yakıp her şeye baştan başlayabilir misiniz? Maceraperest bir tavır gibi görünse de aslında hayattan tat almanın en önü açık yolu bu gibi. Deneme – yanılma yöntemi insanı ne kadar şaşırtsada, sizi doğruya o kadar yakınlaştırıyor olamaz mı? Bir gün alsanız biletinizi bir hayal ülkesine, bir ufak çantayla çıksanız bir hobinizin peşine… Sonra onunda istediğiniz olmadığını fark edip yeni yeni hayal biletleri alsanız… Hayal yolculuklarının sonları hüsranla da bitse ve siz maymun iştahlılık yapmaya gerek yok deseniz bile gerçek açık: “Denedim ve pişman değilim.”

İşin bir de daha realist tarafı var ki; hayat kurmanın zorluğu ve standart bir yaşama razı gelmenin de sizi mutlu edebileceğine inanmak. Peki ya birileri aklınızı çelerse bir gün? Tüm bu hayatî sorgulamaları bir İspanyol ateşi halinde sunan Vicky Christina Barcelona’da Scarlett Johansson, özgür ruhlu ve içindeki hisleri dışarı vurmasına yardım edecek hayatı arayan umutlu bir maceraperest. En yakın arkadaşı ise standartlarıyla ilgili sorunlarını bir çılgın ressam ve onun çılgın karısı (Penelope Cruz) ile dışarıya vuran bir Amerikalı. 4 insanın kaderleri ve hayatları sorgulayışı ile Barcelona’nın büyüleyiciliği filmi izlemeye değer yapıyor.

Tavsiyelerimle…. “Sanatı anlıyorum ve değerini biliyorum. Müziği de seviyorum ama yeteneğim yok ve bu dışarıya vurmak istediklerimi düşününce gerçekten üzücü.” (Christina – Scarlett Johansson)

Bu yazı svrsnm tarafından 03 April 2010 01:34 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Shane Acker’in yönettiği “9″ adlı filmin senaryosu yine Shane Acker ve Pamela Pettler’e ait.
02 Nisan 2010 da vizyona girecek olan filmin seslendirmelerini  ise; Elijah Wood, Jennifer Connelly, Crispin Glover, John C.Relly ve Chiristopher Plummer yapmış.
İyi seyirler.

Not: 9 filminin yorumu için buraya tıklayınız.

Bu yazı Ethem tarafından 31 March 2010 16:51 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Konu çoğumuzun malumu, enine boyuna bereket Precious (anlamı “değerli, kıymetli”) on altı yaşında, biri eteğinde biri göbeğinde iki çocuk annesi diyebileceğimiz bir durumda, işsiz ve hissiz annesiyle beraber yaşamaktadır. Annenin öfkesi Precious’u evlilik dışı dünyaya getirmesinden çok, elinden erkeğini aldığına yönelik saplantılı bir düşünceye sahip olmasından dolayı Precious’un üstünden hiç eksik olmaz. Evet, Precious’un iki çocuğu da öz babasındandır. Aidsten ölerek Hakk’ın gazabına kavuşan baba, bedenen dünyayı terk etmiş olsa da iki kadın üstünde yol açtığı travmanın etkisi kaybolacak gibi değildir. Precious, cehennem misal yaşamına ek olarak devam etmeye çalıştığı eğitim hayatına, hamile olduğu için okuldan atılmasından dolayı sosyal bir kuruluşta devam eder, ve hayatındaki en güzel şey bu kuruluş ve buradaki öğretmen ve arkadaşları olur, tabii çocuklarından sonra.

Filmin bence en güzel yanı yukarıda yazdığım son cümlenin son iki kelimesi. Precious, yaşadığı onca acıya rağmen çocuklarına karşı hiç bir kin, hiç bir öfke beslemiyor. Annelerinin hem anne hem de ablaları olması hiç birinin suçu değil çünkü, Precious on altı yaşında bir ergen olmasına rağmen bu durumu  kavrayacak olgunluğu gösteriyor. Olgun ama çocuk da… Kendini film yıldızı ya da süper star olarak düşleyecek, yakışıklı bir erkek arkadaşın hayalini kuracak, aynada kendini sarışın güzel bir genç kız olarak görebilecek kadar duygusal bir çocuk. Bu anlamda hangimiz Precious gibi hayaller kurmadık ya da kurmuyoruz ki?

Filmin oyunculuk bakımından da doyurucu olmasını artı hanesine ekleyelim. Bence Mariah Carey’in övgüde abartılan oyunculuğuna gelene kadar Mo?Nique ve Gabourey Sidibe’in ortaya çıkardıkları işi görmek gerekir. Ayrıca filmin uygun atmosfer yaratıp izleyeni iyice boğmasında da başarılı olduğunu söyleyelim.

Sonuç olarak, konu itibariyle gazetelerin üçüncü sayfa haberleri kategorisinde pulitzeri garantileyecek film içimizi açmasa da, bu tip olayları birilerinin yaşadığını bilmek filmden daha çok canımızı yakmalı bence.

Bu yazı fafatuka tarafından 18 March 2010 18:26 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Neşeli Hayat’ı, filmi aldıktan bir kaç hafta sonra izleme şansını yakalayabildim. Keşke daha erkenden izleyip bu hissiyatı daha önceden üzerime kondursaymışım diye iç çektim.

İç çektirici bir filmdi. Öyle ki film, bir konudan veya hissettirdiği bir iki manevi duygudan ibaret değil. Bir çok yaşanmış ya da kulağa küpe takılmış da unutmuşuz diyebileceğimiz duygularla, maneviyatlarla dolu. BKM ekibini mutfağın dışında ilk kez bu kadar beğendim. Bunun nedeni de ekip elemanlarının Neşeli Hayat’ta sadece vesilelerde yer alması ve Yılmaz Erdoğan’da yoğunlaşılmasıydı ki, bir filmi film boyunca yüzü gülmeden, asık bir suratla seyri izlenilebilir bir hale getirebilmek ancak bir ustanın bakışlarında saklı olabilirdi.

Film boyunca Rıza kadar isyan edebilmek, Rıza ile yıkılıp Rıza ile çabalama hissiyatına seyirciyi sokabilmek bence büyük bir meziyet sahibi olabilmektir. İlk defa değil ama bu filmde Yılmaz Erdoğan’ı yeniden takdir ediyorum.

Not: Tüm kalbimle.

En başta, yoksulluğun verdiği çaresizliğine mi yanarsınız yoksa alnının teriyle çabalayıp yine de olduğu yerde sayışına mı, ve sonra iyi niyetin verdiği zarara mı yanacaksınız yoksa  iyi kalpli insanların “Hayır” deme özürlülüğüne mi? Hepsi ayrı bir renk, hepsi ayrı bir sokak gibi girip girip çıktım düşüncelerime. Düşündüm ya bazen “off” dedim yakındım biraz Rıza’nın durumunu küpe yaptım, acıttı kulağımı. Bazen “hadi artık bu sefer olsun” dedim azmettim, kapıda durdum Rıza ile vardiye değiştim “Ho hoo” dedim “Bu işi başaralım”.

Sıcaktı yani Rıza konuşurken içinizin yandığını da hissediyorsunuz, Rıfat susunca donuyor, Rıza sık olmasa da gülünce tebessüm ediyorsunuz ama gülmüyorsunuz, mutlu sonu görebilecek miyiz endişesiyle bekliyorsunuz.
Hani birşey söyleyeyim, sert bakışların bıyık altlarında bir tebeüssüm olur ya gülersin de belli edemezsin çünkü hayat acı, gülmeye gelmiyor biliyosunuz ve içten içe sevinseniz bile “yuppii” diyecek kadar garantiye alamıyorsunuz yüksek sesli kahkahalarınızı. Elden ayaktan düşünce hesabı sorulur diye garanti olmayan gülüşlerinizi yarınlara saklıyorsunuz. Onun gibi birşey hissettim ama Rıza gülsün istedim, yeter artık çıkarcı dünyanın sahte bakışlarından sıkıldım, ruh ilacı gibi geldi Neşeli Hayat, yatmadan iki saat önce aldım şurubumu, uyudum.

Bir sahne vardı ki Rıza’nın biyografisini yazmak isteseydim aynı sahnedeki replikleri kullanman yeterliydi sanırım.

Kapıda noel baba kılığında duran Rıza’nın sakalına aniden bir çocuk asılır ve kaçar.

3 yıl aradan sonra Rıza akşamdan kalmadır ve ağzından argo bir kelime çıkar. Sonra çalıştığı dükkanın tezgahtarına pişmanlığını dile getirir…
Rıza – Hiç noel babaya yakışacak hareket miydi bu ya.
Ama işte o da aniden sakalımı çekince…
Haylaz…

Bu kadar olurdu yani. Yılmaz Erdoğan şefkatiyle harmanlanmış, Rıza’nın en kötü anında ağzındna çıkan bir kelamdı, aslında filmi 3-5 saniyede anlatabilen en güzel kelimelerdi. Sonundaki “Haylaz” kelimesi o an itibariyle iyi niyetliliğin en büyük kanıtı, en büyük insanlıktı aslında.

Son olarak; Yılmaz Erdoğan’ı, sonra da eşi rolündeki Büşra Pekin’i kutlamak istiyorum. Ve sonrasındaki sıcak ve rolünü abartmadan olduğu gibi seyirciye yansıtabilen BKM ekibinin hepsi çok iyiydiler yanlız, Ersin Korkut’un filmdeki karakteriyle kendi olağan duruşu pek etkilemedi beni. Hem o saç şekli neydi öyle. Komik.
Her neyse cıvımadan izleyeceğimiz, ufak tebessümlerle süslenmiş ve KESİNLİKLE izlemenizi tavsiye ettiğim bir film oldu Neşeli Hayat.

Filmin künye bilgileri, ilk fragmanı ve diğer resimleri için Buraya…

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 13 March 2010 22:38 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yüzden Başka Dilde Aşk, yazılıp söylenen çoğu şeyin aksine ne sadece engelleri kaldıralım, engellilerle bir olalım filmi ne de sadece aşk filmi bana göre. Başka Dilde Aşk , her şeye rağmen değil her şeyle birlikte filmi.

Filmin konusu çoğunuzun malumu, Onur işitme engelli haber bültenlerinin muhattabı, kütüphanede çalışan, yanısıra kürek sporuyla ilgilenen gencimiz. Zeynep ise bir markanın müşteri hizmetlerinde çalışan genç kızımız. Söz konusu iki genç birbirlerine aşık olur ve olaylar gelişir, kâh iyi yönde kâh ters yönde.

Başlarına gelecekleri tahmin etmek mümkün, film de tahminlerimiz doğrultusunda ilerliyor zaten. Yalnız şu var ki, filmde Onur ile Zeynep’in yaşadığı çatışmalar engelli ve engelsiz kişilerin çatışmaları gibi gözükse de bence iki engelsiz insanı ele alsak benzer çatışmaları yaşayacakları çok büyük bir ihtimal, hatta kesin. Dolayısıyla Onur ile Zeynep ilişkisini bu anlamda sağır-duyar ilişkisi olarak görmedim açıkçası. Mesele engelli olmak, engelsiz olmak meselesi değil bu anlamda, hatta tu bi or nat tu bi de değil, mesele birbirimizi ne olursa olsun karşılıklı ne kadar kabullenebiliyoruz meselesi, artılarımız ve eksilerimizle. Sevmeyi göze alacak kadar cesur davrandığımız bir hengamede kendimizi sevdiceğe yakınlaştıracak/ uyduracak ne yapabiliyoruz meselesi. Kendimizi onun yerine ne kadar koyabiliyoruz meselesi. Aklından tuttuğu sayıyı ve rengi doğru tahmin edebilme meselesi.

Bununla beraber Başka Dilde Aşk, belki de bir ilki gerçekleştirerek, Türk sinema tarihinde engelli birini acındırmadan, küçük ya da komik durumlara düşürmeden, onunla empati kurmamıza, bu durumdaki birinin hissettiklerini-yaşadıklarını bizim de hissetmemize-yaşamamıza imkan veriyor. Gerek Onur’un, Zeynep’in arkadaş ortamındayken filmin bizi sesten mahrum ettiği sahnede özellikle Onur’la bizi aynı duruma düşürerek doğrudan, gerekse Onur’un durumun sadece görünen yüzünü anlaması onu da yanlış anlaması yüzünden yol açtığı olaylarla dolaylı yoldan gösterdiği sahneler, filmin kahramanıyla izleyicinin empati kurması açısından önemli sahneler.

Bir diğer taraftan, gerçek sığırın pardon sağırın kim ve ya kimler olduğuyla ilgili de sözleri var filmin. Başlarda Zeynep’in iş yerindeki hareketlenmeleri filmin genelinde bir yere oturtamadıysam da bunun toplumsal olarak bazı şeylere ne kadar sağır olduğumuzu anlatmak için kullanıldığını düşünüp rahatladım. Toplumsal olarak sağır olduğumuz gibi bireysel olarak da sağır olduğumuzu, “Anormal biriyle neden beraber olmak istiyorsun?” mealli bir soruyu soracak kadar ağzından çıkan sözü kulaklarının duymadığı, Zeynep’in arkadaşları gibi Onur’dan daha sağır olan kişileri izlediğimizde rahatça söyleyebiliriz.

Başka Dilde Aşk’ı, anlatımı ve hikayesiyle olduğu kadar oyunculuk açısından da oldukça başarılı buldum. Mert Fırat gerçekten işitme engelli biri olduğunu zannettirecek kadar iyi oynamış, hani “Kapalı Çarşı” adlı dizide rast gelmeseydim kendisine ve ilk bu filmde görmüş olsaydım Mert Fırat’ı, sağır olduğuna kani olabilirdim rahatlıkla. Saadet Işıl Aksoy da olması gerektiği gibiydi bence. Yan rollerde gördüğümüz oyuncuların da fire vermeden oynadığını söyleyebilirim.

Yönetmen İlksen Başarır’ın ilk filmini yüzünün akıyla başardığını ekleyelim ayrıca. Filmdeki bazı sahneleri de çok çok beğendim, mesela hemen filmin başında iki karakterin partiye hazırlandıkları bölüm, hem Zeynep’in hem de Onur’un arkadaş muhabbetlerini gösterdikleri bölüm, doğum günü akşamı ve tabii Zeynep’in eve geldiği ve Onur’un bundan haberinin olmadığı sahne çok çok güzeldi.

Filmle ilgili pürüz olarak karakterlerin ekonomik durumuyla yaşayışlarının uymayışı (bana öyle geldi ya da), Onur’un grafik ve tasarım okuyup da neden kütüphanede çalıştığının açıklanmayışı ( ben kaçırdım ya da), sahneler arasındaki geçişlerde bazı aksaklıkların olması (ben aksadım ya da) gibi ufak tefek şeyleri sayabiliriz. Ama saymazsak, son zamanlarda çekilmiş en güzel Türk filmlerinden biri olan Başka Dilde Aşk’ı kaçırmayın, izleyin derim ben.

Bu yazı fafatuka tarafından 11 March 2010 22:39 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Rec 2 [rec] 2 adlı filmin yönetmenliğini Jaume Balagueró ve Paco Plaza yapmış. Filmin senaryosu Jaume Balagueró, Paco Plaza ve Manu Díez isimlerine ait.
16 Nisan 2010 da vizyona girecek olan Rec 2 [rec 2] adlı filminin oyuncuları ise; Manuela Velasco, Leticia Dolera, Ferran Terraza, Alejandro Casaseca ve Ana ısabel Velasguez.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 10 March 2010 20:42 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Michael Jackson’un hayranlarına büyük üzüntü yaşatan ölümünden sonra Londra’da vereceği konserlerin provasını içeren bir film yapıldı. Konser provaları aslında Michael’in ve şirketinin arşivi için kameraya çekilmiş. Prova kayıtlarının filme dönüştürülmesi aklıma, birilerinin  MJ’in ölüsünden bile para kazanmaya çalışması gibi bir düşünceyi getirmiş olsa da film boyunca Michael ile ilgili en ufak bir duygu sömürüsüne bile girilmediğini görünce aklıma geleni kendi fesatlığıma verdim. Sonuçta yapımcılar gene para kazandılar elbette gişeden de, dvdlerden de; ama This Is It!, hâlâ ölümüne alışamamış Michael Jackson hayranlarına küçük bir MJ hediyesi gibi.

This Is It! için film demek  de doğru olmaz herhalde, Michael Jackson ve ekibinin konsere nasıl hazırlandıklarını gösteren bir  belgesel desek başımız ağrımaz. Belgesel boyunca Michael Jackson’un hit olmuş şarkılarının prova edilişini izliyoruz, o güzel şarkıları son kez  Michael’dan canlı olarak dinliyoruz. Nasıl bir müzik dehası kaybetmişiz, iyice  anlıyoruz.

Anlıyoruz zira şahsen ben Michael Jakson’un bu kadar titiz, bu kadar işini iyi bilen, bu kadar hassas, bu kadar mütevazi olduğunu düşünmezdim. Son yıllarda müziğinden çok davalarıyla, fiziksel görünümüyle gündeme geldiği daha doğrusu getirildiği için olsa gerek, müzisyenlik ve insanlık yönünü göz ardı etmişim belki de çoğumuz gibi. Şimdi iyi ki This Is It!’i izlemişim diyorum; işini iyi yapmak, mükemmeli hedeflemek ve bu uğurda çalışmaktan yorulmamak neymiş görmüş oldum. Çünkü Michael’in bütün bu özellikleri This Is It’te o güzel şarkılarıyla beraber gözler önüne serilmekte. İnsana söyleyecek söz de bırakmıyor açıkçası. Ben bu kadar laffü güzar edebildim, son sözü Michael’a bırakalım: Love lives forever!

Bu yazı fafatuka tarafından 10 March 2010 04:01 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Aslına bakarsanız film yarım saat, hani olmadı bir saat içerisinde geçenleri anlatıyor. Olayın öncesi ve sonrası, elemanları inceleyerek anlatılıyor. Aralardaki geçişler izleyenlerinde olduğu gibi benimde çok hoşuma gitti.
2008 de izlediğimiz Hulk II (The Incredible) filminin kötü adamı Tim Roth ve bir çok filmde gördüğümüz, beğenerek izleyebildiğim aktörler arasında olan Michael Madsen’de, (Tehlikeli Atlayış /Deep Winder gibi bir çok filmden tanıyoruz) Rezervuar Köpekleri /Reservior Dogs adlı filmde oynayan ve ilgimi çeken isimlerden ikisi oldu. İlgi çekmek adına son söz olarak Quentin Tarantino ismini bilmemiz yeterli zaten.

Neticede film geçişleri yerinde, oyuncu kalitesi gözler önünde ve en önemliside senaryosuyla hakettiği beğeniyi toplamış, aksiyon, gerilim, macera ve polisiye türünde güzel bir filmdi.
Son olarak Rezervuar Köpekleri (Reservior Dogs) filmi için herkes izleyebilirmi? diye sorarsanız. Hayır herkes izlemek istemez çünkü “tarz” bir film olduğunu düşünüyorum. Filmi keyifle izleyebilen kitle tarafından övgüyle bahsedilebileceği gibi bu tarz filmlerden (mafya,pisikopat karakterler vs) hoşlanmayan kitlelerinde olduğunu düşünürsek kesin bir dille “İzleyin” diyemem.

1992 yapımı Rezervuar Köpekleri (Reservior Dogs) filminin yönetmeni bahsettiğimiz gibi Quentin Tarantino. Senaryoda yine Quentin Tarantino ve Roger Avary var. Oyuncu kadrosunda ise; Quentin Tarantino, Steve Buscemi, Michael Madsen, Tim Roth, Harvey Keitel, Chris Penn ve Edward Bunker isimleri yer almakta.

Film kaliteli bir film, karakterler her nekadar acımasız olsalarda bir mafyanın davranışları ve pisikolojisi adına fikir verebilecek kadar iyi bir film (Meraklısına:) ).
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 02 March 2010 02:42 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Lewis Carroll?ın sevilen ?Alis Harikalar Diyarında? (1865) ve ?Aynanın İçinden? (1871) kitaplarının büyüsünü ele geçiren, çarpıcı, yenilikçi görsellerle ve edebi tarihin en karizmatik karakterleriyle Alis Harikalar Diyarı’nda Disney Dijital 3D?(3 Boyutlu) formatında 5 Mart 2010?da beyaz perdeye geliyor.

Notlar:

Yönetmen Tim Burton ve aktör Johnny Depp bu yeni macera için tekrar bir araya geldi. İkili ilk kez 1990 yılının hit filmi ?Makas Eller?de çalıştı ve hemen yakın arkadaş oldular. Birlikte olağanüstü ve sıradışı filmler yapmaya devam ediyorlar. ?Ed Wood,? ?Hayalet Süvari,? ?Charlie?nin Çikolata Fabrikası,? ?Ölü Gelin? ve ?Sweeney Todd: Fleet Sokağının Şeytan Berberi? diğer ortak ürünleri.

Oyuncular: Johnny Depp, Anne Hathaway, Helena Bonham Carter, Crispin Glover, Matt Lucas, Marton Csokas, Tim Pigott-Smith, Lindsay Duncan, Geraldine James, Leo Bill, Jemma Powell, Mairi Ella Challen ve Alis rolünde Mia Wasikowska
Seslendirenler:    Stephen Fry, Alan Rickman, Michael Sheen, Timothy Spall, Christopher Lee, Paul Whitehouse ve Barbara Windsor
Yönetmen: Tim Burton
Yapımcılar: Richard D. Zanuck, Joe Roth, Suzanne Todd, Jennifer Todd
Yardımcı Yapımcılar: Katterli Frauenfelder, Tom Peitzman
Sorumlu Yapımcılar: Peter Tobyansen, Chris Lebenzon
Senaryo: Linda Woolverton, Lewis Carroll?ın ?Alis Harikalar Diyarında? ve ?Aynanın İçinden? kitaplarına dayanarak.

Ayrıca; yukardaki bilgilerle beraber filmin yönetmeni Tim Burton’la yapılan söyleşi (aşağıdaki) filmin dağıtım şirketi tarafından elimize ulaştırılmıştır.

Tim Burton ile projeler arasında söyleşi molası
Yönetmen Tim Burton tarafından yaratılmış taslaklar, tablolar, film sahnesi çizimleri, set parçaları, çizgi filmler ve kuklalar, kasım ayı sonundan itibaren New York?taki Modern Sanatlar Müzesi?nde sergilenmeye başladı. Ünlü yönetmenle ?Edward Scissorhands?in doğuşu, 3D?nin yükselişi ve antropomorfik (insan biçiminde) kahve fincanları üzerine sohbet ettik.

Ömür boyu yaptığınız çalışmalarınızı Modern Sanatlar Müzesi?ne vermek nerden aklınıza geldi?

Tim Burton: Çok organize bir insan değilimdir. Neyse ki, bazı malzemelerimi Amerika?daki bir depodan alıp İngiltere?ye taşımıştım. Böyle konularla gerçekten çok fazla ilgilenmem ama bu sergi sayesinde geriye dönmek benim için ilginç bir süreçti. Müze yetkilileri, geçmişimle ilgili bazı ilginç detayları hatırlamama yardımcı oldular. Sergide ben varım ama farklı bir ben bu? Kendime objektif olarak bakabilme fırsatı buldum.

Yönetmenlerin çoğunda kendi sanat çalışmalarının ve illüstrasyonlarının retrospektifleri (geriye dönük birikim) pek yoktur. Yönetmenlik vizyonunuzu etkileyen güzel sanatlar altyapısına nasıl sahip oldunuz?

Gençlik yıllarımda sevdiğim filmlerin hepsi görsellik açısından zengindi. Hafızamda derin iz bırakan filmlerdi. Bence film görsel bir olaydır. Bu yüzden animasyon altyapıma minnettarım. Animasyon herşeydir. Sanattır, tasarımdır, filmdir. O zamanlar hep animasyon sanatçısı olmak istiyordum. O alanda çalışırken herşeyin nasıl yapılacağını öğreniyordum. Animasyon film yaparken fiilen çalışıyor, planları tasarlıyor, çekimleri ve  kurgu işlemini yapıyorsunuz. Başından sonuna kadar harika bir deneyimdi.
Kreatif süreciniz nasıldır? Film için rastgele çizimler yaparken aniden bir karakter bulduğunuz anlar olur mu?

Benim için taslak hazırlama ve çizim süreci, başka insanların not alma süreciyle eşdeğerdir diyebilirim. Kendimi hiçbir zaman bir yazar gibi hissetmedim. Bence görsellik daima önce gelir. Örneğin Jack Skellington karakteri, belli bir sebep olmadan önüme kağıdı alıp tekrar tekrar rastgele çizim yaptığım bir günde ortaya çıktı.
Bazen de karakterlerin beynimde oluşan bir görüntüden ortaya çıktığı olur. Bunun örneği Edward Scissorhand karakteridir. Aklımdaki fikir ve düşüncelerden ortaya çıkarlar. Edward Scissorhand karakterinin doğuşu bir duygudan kaynaklanır. Yıllar içerisinde farklı formatlarda çizmeye çalıştım. Gençlik yıllarımdan kalan bir fikirdi. Bu yüzden uzun süredir aklımdaydı.

Filmlerinizin çoğunda orijinal fikirler var ama aynı zamanda ?Planet of the Apes? ve ?Alice in Wonderland? örneğinde olduğu gibi ?yeniden çevrimler? de yapıyorsunuz. Hollywood?dan ?yeniden çevrimler? için destek almak, sıfırdan film yapmaktan daha mı kolay?

Bugünlerde bir trend var. Neredeyse bütün TV dizilerinin yeniden çevrimi yapılıyor. Belirli alanlarda güvence faktörünün önemli olduğuna kuşku yok. Ancak eşit oranda da tehlikelidir. ?Alice in Wonderland? gibi bir proje, 3D formatında yapma fırsatıyla birlikte değerlendirilirse, tamamen yeni bir proje gibi de algılanabilir.

İnsanların zaten bildiği bir öyküyü alıp kendi yorumunuzu getirmek tedirgin edici mi?

Açıkçası çok da ürkütücü gelmedi. Geçmişte yapılan ?Alice in Wonderland? prodüksiyonlarına bakıyorum da, izlediğim her versiyonda bir avuç tuhaf karakterin arasında yürüyen pasif bir kız var. Benim yaptğımda ise Alice son derece aktif bir kız olarak öne çıkıyor. Dolayısıyla geçmişte yapılanlara karşı herhangi bir bağlılık duygum olmadı. Benim için tamamen yepyeni bir deneyimdi. Geçmişten örnek alabileceğim ve yeniden hayat verebileceğim harika bir versiyonu yoktu.

3D formatında çekilmiş bir live-action dünyasına ilk adımınızı atarken ?Alice?in kusursuz bir öykü olduğunu düşünüyor musunuz?

?Alice in Wonderland?ın bana cazip gelen yanı 3D formatında çekilecek olmasıydı. Daha önce ?Nightmare Before Christmas?ın 3D?ye dönüştürüldüğünü biliyoruz. Gerçekten de iyi oldu. İzlerken büyülendim. ?Nightmare?ın asıl 3D formatında seyredeğer olduğunu bana gösterdi. Şimdi 3D?nin ?Alice? öyküsü için de uygun olduğunu hissediyorum. Bence ?Alice?deki asıl olay, öyküsünün edebi yönü değil; tuhaf ve esrarengiz doğasıdır. Bu kadar yıl sonra yeniden denemek bu yüzden cazip geldi.

Hollywood?un geri kalan kısmının CGI?nin (bilgisayar efektli animasyonlar) keyfini çıkardığı günümüzde hala stop-motion animasyon gibi geleneksel özel efektlerle çalışmaya devam etmek zor olmuyor mu?

Stop-motion tekniğinin tıpkı animasyon gibi değerli bir sanat formu olarak kendisini kanıtladığını düşünüyorum. Bundan birkaç yıl öncesine kadar ölü bir mecraydı. Şimdi hala birçok belirsizlik olmakla birlikte yeterince çeşitlilik ve farklılık oluştu. Eğer insanlar bir filmden hoşlanmışsa hangi mecraya ait olduğunun önemi yoktur. CGI?nin tam egemenliğinin sözkonusu olduğu birkaç yıl öncesine kıyasla şimdilerde stop-motion daha iyi durumda?

Stop-motion?u sevdiğiniz belli? Sizdeki CGI korkusunun sebebi nedir?

Örneğin ?Nightmare Before Christmas?ı ele alalım. El çizimi animasyon şeklinde yapmam teklif edildi ama ben stop-motion yaptım. Çünkü o proje için en doğru mecra oydu. İster stop-motion, ister animasyon, ister CGI olsun, hangi mecranın kullanılması gerektiğine karar verirken teknik açıdan başarmak istediklerinize paralel olarak her projeye göre değişir.

?Pee Wee?s Big Adventure?dan ?Beetlejuice?e kadar her filminizde mobilya gibi hareketsiz nesnelerin hareketlenip hayat bulma eğilimi var. Nesneleri günlük bazda insan gibi görüp antropomize mi ediyorsunuz?

Evet, elimde kahve fincanıyla burada yatağıma uzanmış durumdayım. Böyle bir yerde dikkatimizi dağıtıp derin düşüncelere dalmak için boş zamana ihtiyacımız vardır. İnsanlar bunu hayatlarında yeterince yapmıyorlar. İşte o anlar, bir ağacın küçük bir karaktere dönüştüğü anlardır.

Geçmişe dönmekten heyecan duydunuz mu?

Benim için oldukça tuhaf ve gerçeküstü bir durum bu? Henüz tam anlamıyla kavrayamadım. Hazır herşeyimi vermişken kirli çamaşır sepetimi de oraya bıraksam iyi olacak.

Söyleşi: Sonia Zjawinski. 17 Kasım 2009

Bu yazı Ethem tarafından 01 March 2010 23:55 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

10 yıl sonra; Shelton öcünü almak için geri dönmüştür. Kanıt olmamasına rağmen, asıl suçluyu ve idama mahkum edilen adamı öldürmekle yargılanır ve hapse atılır. Fakat aslında gerçek ortadadır, Shelton iki saldırganıda öldürmüştür, ancak savcının elinde kanıt yoktur.

Film genel olarak “Suçlunun Zekası” üzerine kurgulanmışsada, aslında “ölümün intikamını almak için, başka insanları öldürmek ne derece akıllıcadır” sorusunu da izleyicinin kafasına yerleştirmiştir.

Filmi izlerken, Shelton’in yaptıklarında biraz olsun haklılık payı görsem de, nedense tam olarak destek vermedim yaptıklarına. Ailesinden insanların öldürülüşüne tanıklık eden bir insanın nasıl suç makinasına dönüşebileceğinin bir göstergesiydi film.

Haklılık veya Suçluluk terazisine koyduğumuzda, ben hangi kefenin ağır geleceğini size bırakıyorum.

Ve filmin özünde yatan soruyla/sorularla sizi karşılıklı getiriyorum:

Sevdiklerinizi öldüren birini öldürmek sizin hakkınız mıdır?
Adaletin işlemediği bir ortamda, kendiniz Adalet timsali olmaya çalışarak, katil olmayı göze alır mısınız?
Peki bir katil , adaleti simgeleyebilir mi?

izlemenizi öneririm…

(Filmin künyesine bakmak isteyenler buradan…)

Bu yazı KanesHiro tarafından 01 February 2010 05:09 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Lawrence Talbot adında bir çocuk ve hayat onun için annesinin ölümüyle sessizliğe bürünmüş, bu acı olayı unutmak adına yaşadığı Blackmoor kasabasını terk etmek zorunda kalmış birisi. Uzun yıllar sonra kardeşinin nişanlısının kaybolması üzerine yardım haberi almasıyla kasabaya geri dönecektir.
Kasabaya dönen Lawrence, doymak bilmeyen bir caninin varlığından haberdar olacaktır. Cani ruh, kasaba halkını tek tek öldürmektedir ve henüz gizemi çözülememiştir.

Bu caniyi bulmak ve artık sevmeye başladığı kadını korumak için Blackmoor kasabasındaki tehlikeyi yok etmek zorundadır. Olayları araştırdıkça ve ardından gittikçe dolunayda ortaya çıkan kurt adamların lanetlerinide öğrenmeye başlar.

Artık Lawrence, lanetlenmiş canavarları öldürmek için ormanın derinlerine inmek zorunda kalacak fakat bunları yaparken de kendivahşi yönünüde keşfetmeye başlayacaktır.

Kurt Adamlar (Wolfman) adlı filmin yönetmeni Joe Johnston, senaryosu Andrew Kvin Walker ve David Self’e ait, görüntü yönetmeni ise Shelly Johnson. Kurt Adamlar (Wolfman) filminin oyuncuları ise karakterleriyle beraber; Anthony Hopkins (Sir John Talbot) , Benicio Del Toro (Lawrence Talbot) , Hugo Weaving (Det. Aberline) , Emily Blunt (Gwen Conliffe)…

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 01 February 2010 01:49 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hani içinde, gülmekle birlikte, sonrasında kendinize yapacağınız özeleştirileri barındıran filmler vardır ya. Bu filmde güzelce dokundurmuşlar o temaya.

Hanna, karga sesli ama çok popüler ve gayet güzel bir kadın olan ammy’nın gizli vokalistidir. Ammy yerine, sahne arkasında şarkıları Hanna sesendirir. Büyüleyici sesinin aksine, fiziki olarak kötü durumdadır. Bu durumun farkına varması ise, Aşık olduğu Produktor Sang-Ju’nun doğum gününe denk gelir.

Sesi gibi, ruhu ve karakteri de bozuk olan Ammy, Hanna’nın , Sang-Ju’ya karşı olan hisleri farkındadır ve Hanna’nın aşırı kilolu olmasını kullanarak rezil olmasını ister. Kendisinin de o parti için giyeceği bir elbisenin Hanna’nın ebatlarında olanı, Sang-Ju’nun adına gönderir ve Hanna parti içinde küçük düşer.

Her şeye rağmen Sang-ju’ya olan aşkını bastıramayan Hanna, geceleri büyülü sesiyle telefon hizmeti(!) verdiği müşterilerinden biri olan Estetik Cerrah’ın yolunu tutar ve bambaşka bir kadın olarak -tabii adıda başkadır- geri döner.

Piyasanın altını üstüne getirmiştir ancak bir sorun vardır. Çok sevdiği Sang Ju, ne yazık ki estetikli kadğnlara nefretle bakmaktadı.

Özgüven üzerine tatlı bir romantik komedi olan bu filmde, kesinlikle müzikler de dinlemeye değerdi. Özellikle Maria şarkısı, film boyunca aklıma kolayca kazınan, sevimli bir şarki olarak yerleşti aklıma.

Film sonunda kendimi yine tutamayıp ağladığımı söylemeyeceğim, çünkü bu yaşta ağlamak bana yakışmaz…))

Eğlenceli Soundtrackinde Blondie grubunun ünlü “Maria”sı da var. Başroldeki hanım kızımız (zayıf hali) pek bi güzel. Gülerken ayrı güzel, ağlarken ayrı güzel. Tavsiye ederim.

Yapım-ülke: Güney Kore

5/4…

Bu yazı KanesHiro tarafından 29 January 2010 17:10 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Susie, öldükten sonra kendisinin yokluğundaki hayatın nasıl olduğunu, ailesinin hala yaşıyor olabileceği ihtimalini yüreklerinde yaşatmasını görür ve en önemliside kendisini öldüren katilin izinden gitmesini anlatan ilginç ama oyuncu kadrosuyla çezbedici bir film Cennetimden Bakarken (The Lovely Bones).

Artık dünyalı olmamasına rağmen olaylar Susie’yi o kadar bağlayacaktırki, o artık hayatın bir parçası olacaktır.

Cennetimden Bakarken (The Lovely Bones) 29 Ocak 2009‘da vizyona girmesi beklenen filmin oyuncu kadrosu; Mark Wahlberg, Rachel Weisz, Susan Sarandon ve Saoirse Ronan.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 19 January 2010 05:57 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yönetmenliğini Atıl İnanç ve Korhan Bozkurt’un yaptığı Kutsal Damacana – İt Men filminin senaryosunu Şafak Sezer yapmış. Yapımcılığını Şenol Zencir ile Selin Altınel’in yaptığı filmin gönüllü yönetmenliğini ise Selaattin Sancaklı yapmış. Kutsal Damacana 2 – İt men filminin oyuncu kadrosunda ise tabiki Şafak Sezer, Mustafa Üstündağ, Ali Sürmeli, Aydemir Akbaş, Bülent Şafak, Volkan Demirtok, Şener Kökkaya, Güzin Usta, Kemal Kırıçay, Ebubekir Öztürk, Eriş Akman, Serkan Şengül, Yakup Koncai Tuğba Karaca, Yıldırım Memişoğlu ve Ferhat Güzel  isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 16 January 2010 02:20 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmde görsellik olarak aradığımız herşeyi bulabilirsiniz. Tabi taytlı uzay gemisi personeli aramıyorsanız:) Ben inanılmaz etkilendim.Navi türü normal insan boyutlarının 3 katı gibi birşey ama bir o kadar da estatik. Filmde bunu filtreyi hissetmeden alabiliyorsun ki afişte bile en göze çarpan yer gözleridir değilmi? Ama hayır.
Filmi izlerken gözleriniz mimikleri kovalıyor ve umarım dublajı da orjinali kadar etkileyici olurç Öünkü Navi kadınlarının haykırışları (Hala kulağımda) o kadar etkileyici ki tüylerim şu an bile diken diken. Mantığa gelince ters gelen hiçbirşey göremedim kendi adıma. Esas kız esas oğlan aşkı kaçınılmazdır tabi ama bu hemen olmuyor. Belki diğerlerinde de olmuyordur ama klasik kavga et, kapış, atış ve nefretten aşk doğar filan çok hissettirilmedi. Bu iyi. Onlarla beraber aşkı yedire yedire aldık ve bir erkeğin sevgisi için yapabileceği son noktadır kendi ırkına karşı şavaşmak, bunu gördük.
Bir efsanenin yeniden gerçekleşmesi. Zaten esas  oğlan gezegene adım atar atmaz işaretleri alıyorsunuz ama o anın gelmesini beklemiyorsunuz, ayrıntılardan unutuyorsunuz ve tam bu moktada olan oluyor.

Gelelm genel mantığa.
Filmin genel yorumlarına baktımmı bilmiyorum. 2015′li yıllar düşünülerek tasarlandığı söylenir. Kaynaklarını tüketen Dünya, yeni bir enerji kaynağı bulmak için falan filan öyle birşey yok. Kaynaklarımız tükenmemiş merak buyurmayın. Burada kaynaklar yok kaynak var. Detay vermeyeyim.
Şurasıda şaçna olmuş dediğim pek birşey olmadı. Sadece Naviler için zor ölürler demişlerdi, eğitimlilerde (Sanki eğitimi ben aldım.) fakat seyirci Navi halkının tarafını tuttuğu şavaşta hepsi patır patır döküldü. Neyse.
Aklın sınırlarının zorlandığı bir gerçek. Yani siz bir cihazın içinde uyuyorsunuz ama aynı anda bir avatarın içinde hayatınızı devam ediyorsunuz ve o kadar teknolojinin içinde mistik güçlerede yer veriilmiş. Bu bence iyi olmuş.

İnsanoğlu mutlaka omuzlarında bilinmez bir gücün elini istiyor sanırım. Ve en etkilendiğim sahne Jake Sully’in avatardan ayrılmış yarı felçli bedeni prenses Neytrinin kucağına almasıydı. Birbirlerine dokunmaları. Tek fark fiziksel görünüm. Çok etkileyiciydi.
Filmden bir replik “Seni görüyorum” (Sana saygı duyuyorum, benden üstünsün anlamında kullanılırmış.).?

Bence bu yılın en iyi filmi. James Cameron Oscar alamazsa bu sektörün bitişidir.
Kesinlikle tavsiye ediyorum. Fırsatınız varsa mutlaka sinemada izleyin ayrı bir tat eriyor, bu sevki kaçırmayın diyorum…

Avatar filminin ekip çalışanlar, oyuncu kadrosu ve genel bilgileri daha önceki yazımızda yayınlanmıştı. Dileyen arkadaşlarımız buradan göz atabilirler.

Bu yazı Asya tarafından 06 January 2010 05:28 tarihinde yazıldı. 19 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Gelecekten Bir Gün, kendini şanssız hisseden insanlara keyif verebilecek bir film diyen Karaoğuz, ?İzleyici, her şeyi kötü giden, hayata umutsuz bakan bir adamın umut aşılayan tavrına tanık olacak? diye de sözlerine eklemiş.

Gelecekten Bir Gün adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Hayrettin Karaoğuz, Hande Subaşı, Rasim Öztekin, Neco, Işın Karaca, Arda Kul ve Can Gürzap isimleri yer alıyor.

Hayrettin Karaoğuz’un bu tarz değilde kendi tarzında demek istiyorum, kendi tarzında (Kızsız Adam ve reklam filmlerindeki kendi tarzı) uzun metrajlı bir filmde oynayacağını hepimiz sezmiştik sanırım. İlk filminde başarılar diliyoruz. Umuyoruz ki güzel ve eğlenceli bir film olacak.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 01 January 2010 09:43 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yahşi Batı filmi; Fida Film ve CMYLMZ Fikirsanat’ın ortalığında çekiliyor ve toplam 6,5 hafta sürecek. Senaryosunu Cem Yılmaz’ın yazdığı ve Ömer Faruk Sorak’ın yönettiği Yahşi Batı filminin yapımcılığınıda Böcek Yapım üsleniyor, ayrıca filmin müziklerinde Ömer Özgür ve Mert Oktan’ın imzası var.

Yahşi Batı filminin kısaca konusu ise, 1800′lü yılların sonunda iki Osmanlı gencinin padişah tarafından özel bir görevle Amerika’ya gönderilmesi ve sonrası anlatılıyor. Anlatılıyor demekle olay bitmiyor tabi. Düşünün; herkesin bildiği kovboylar, vahşi batı ve silahlar. Bunların üzerine Türk-Osmanlı mizahıda eklenince ve işin içinde Cem Yılmaz olunca gerisini yazmaya bile gerek kalmıyor.

Yahşi Batı filminde Cem Yılmaz’ın dışında  Ozan Güven, Demet Evgar, Zafer Algöz, Özkan Uğur, Dilek Çelebi ve Ferdi Sancar rol alıyor. Bunların yanı sıra Yahşi Batı filmindeki misafir oyuncularıda sıralamak benim için bir onurdur çünkü misafir oyuncular arasında çok kıymetli insanlar var ve bunun için ekibi ayrıca tebrik ediyorum.

Misafir oyuncular; Cansu Dere, Mazlum Çimen, Tuncay Özinel ve Uğur Polat… Bununla kalmıyor ve bahsettiğim gibi tebrik edilesi ekibin Türk halkına yaptığı en büyük jest olarak gördüğüm, yıllarca hayranlıkla filmlerine misafir olduğum Süleyman Turan ve Yılmaz Köksal’ı da bu filmde görmek beni maziye götürecek kadar güzeldi. Sizi yeniden görmek sinema adına aşkların en güzeliydi.

Teşekkürler.

Bu yazı Ethem tarafından 31 December 2009 12:21 tarihinde yazıldı. 11 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yanlış okumadınız… Bu filmde işlenen yalnız kalma, yalnızlığa gömülme duygusu psikolojik bir hastalık olarak işleniyor. Hatta garip bir ismi de var, filmde sıkça geçen ama hatırlayamadım. İzlerseniz göreceksiniz.

İki yakın lise arkadaşı, bir tanesi tamamen içine kapanık, diğeri ise amca ve babaannesi ile büyüyen iki genç kız. İçine kapanık ve ezik olan sürekli okuldaki diğer kızlar tarafindan taciz edilerek hırpalanmaktadır. Olayın , bardağı taşıran son damlası ise, okuldaki çeteleşmiş kızların bizim ezik kıza hırsızlık yapması konusundaki ağır dayatmaları olur. Kız yakalanır, fena bir dayak yer. O esnada kendisini bu zor durumdan kurtarması için diğer kıza mesaj atar ama olumsuz yanıt alır. Kızımız böylelikle, daha da içine kapanarak “yalnız kalma hastalığı”nın ilk adımını atmış olur.

Diğer kızımız ise, çok düşkün olduğu amcası ile ve pekte sevmediği babaannesi ile lüks bir evde yaşamaktadır, fakat annesizliğini çokça hissetmektedir. Günün birinde annesinin varlığını öğrenir ve olaylar bu çercevede gelişmeye başlar.

Film, aslında 2 farklı hikayeyi anlatırken , izleyiciyi de beyin jimnastiğine davet ediyor. Eğer izlerken parçaları yakalayabilir ve birleştirebilirseniz, filmin sonundaki şaşkınlığınıza değecektir.

Zira hiç beklemediğiniz bir sonla bitecek film…

Özellikle kızın amcasını oynayan adama bayıldım. Hele , amca’nın öz eleştiri yaptığı bir sahne vardı ki, o duyguyu taa içimde hissettim..
Tavsiye ederim..
5/3…

Bu yazı KanesHiro tarafından 30 December 2009 21:17 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Soytarı rolündeki Lee Jun Ki’nin ödül aldığı bir güney Kore yapımı bu film. Kesinlikle Lee Jun Ki’nin oyunculuğunda zirve yaptığı filmlerden biri diye düşünüyorum. Kaldı ki, gerçek hayattan alınma hikayesi ile May 18 (18 Mayis) filminde de aynı performansı göstermisti. Her rolün adamı olma yolundaki Lee jun Ki’ye , Kral ve Soytarı’da 2006 43. Dragon Festivali’nde en iyi erkek oyuncu seçildi. Ayrıca en popüler oyuncu seçildi.
2006 Kore En İyi erkek oyuncu ödülünü aldı. Aynı zamanda , film karakterlerinde Kore tarihinden alınma gercek kişilerden esinlenilmiştir.

Gelelim filme;

Kralla alay eden , ve gösterilerinde kadın temasını işleyen soytarı Lee Jun Ki; günün birinde, ekibiyle beraber sarayda çalişmaya davet edilir. Dönemin acımasız Kralı; oyunlarını begenirse bu gösteri ekibini sarayda tutacak, ama beğenmez ve gülmezse, hepsinin kellesi gidecektir.

Filmde, özellikle Lee jun Ki’nin dans sahnelerini dikkatle izlemenizi öneririm. Uğraş verilip, emek sarfedilerek hazırlanılmış bir kareografi olduğu apacık ortada çünkü. Soytarının kadınsı olması, filmde erotizm arayışına sürüklesede izleyiciyi, aslında ana tema, güç, kader, dostluk ve tabiki hayatta kalma mücadelesidir.

Tahmin edileceği üzere Kral’ın bir de cariyesi vardir. Kang Seong-Yeon, cariye rolünü hakkıyla oynamış bayan oyunculardan biridir. Cariye, sarayda Kral tarafindan çok fazla ihtimam gören bu kadınsı soytarıyı feci sekilde kıskanmakta ve ayağını kaydırıp, tekrar Kral’in gözdesi olmak niyetindedir. Oysa Kral, geçmişinde yaşadıgı bir travma dolayısıyla eğlence ve neşeye aç, sorumsuz, cocuk ruhlu ve havai bir adamdır.

Filmdeki görselliği ben yeterince doyurucu buldum. Özellikle dönemsel ve geleneksel kıyafetler, gösteri esnasında kullanılan aksesuarlar ve makyaj görülmeye değerdi…

Filmin sonu umduğum gibi bitseydi cok daha memnun olacaktim..Ama ne yazik ki bitemedi…

Ben sevdim…Siz de seversiniz diye duüşünüyor ve bu ödüllü Kore filmini kesinlikle izlemenizi öneriyorum.

Bu yazı KanesHiro tarafından 30 December 2009 04:37 tarihinde yazıldı. 15 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Amelia adlı sinema filminin konusu yukardan da belli olduğu gibi gerçek bir hayat hikayesidir. Buna ek olarak; Amelia’nın (Hilary Swank) George Putnam (Richard Gere) ile yaptığı evlilik ve bu evlilikle beraber destek alıp havacılıkta kazandığı birbirinden güzel başarılar, bunun yanısıra büyük bir aşkla evlenmenin verdiği haz, ihtiras ve sevginin her ne olursa olsun bozulamayacağını anlatan dram ve haliyle Amelia’nın biografisini anlatan yaşanmışlık öyküsü.
İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 29 December 2009 02:52 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Efendim, benim gibi animasyon sever biriyseniz ve hâl-i hazırda Yukarı Bak / Up’ı izlemediyseniz ?Bu ne gaflet ve dahi dalalettir! Tiz bu harika animasyon izlenile!? yazısıdır bu ey okuyucu, demedi demeyiniz.

Pixar’ın son harikası Yukarı Bak / Up, başta ?hayallerini erteleme, onları gerçekleştirmene hiçbir şeyin engel olmasına izin verme? filmi gibi gözüküyor. Zira Carl Fredricksen, eşi Ellie’nin hayatı boyunca hayalini kurduğu ama bir türlü gerçekleştirme fırsatını bulamadığı bir düşünü gerçekleştirmek için, başta zorunlu bir sebepten de olsa yollara düşer (yukarılara çıkar mı demeliydim acaba? :)); istemeden de olsa peşine takılan afacan Russel ile birlikte heyecanlı ve adrenali yüksek bir macera yaşar. Ama sonuna doğru  ?hayatın kendisidir asıl macera? filmi izlediğimizi görürüz.

Filmin bize verdiği tek şey bu hayat dersiyle sınırlı değil. Örneğin  filmin ilk 10-15 dakikası hiç laf kalabalığı etmeden mutlu bir hayat nasıl yaşanır, vefakarlık-fedakarlık nedir sorularının cevaplarını günümüz ayran gönüllülerine bir çırpıda vermekte, hem de zırıl zırıl ağlattırarak. Sözünde durmanın insanî erdemlerden en önemlisi olduğu, sevginin hata-kusur aramaması gerektiği gibi bonuslar da cabası. Artı, neredeyse kusursuz (aslında neredeyse değil başlı başına kusursuz ama ben yine bir yanılma payı bırakayım) bir görsellikle film bizi gerçekten de gökyüzünde seyr ü sefer ettirmekte. Görüldüğü üzere hem güldürüp hem hüzünlendiren, Russel ve Dug gibi sevimli ötesi karakterler barındıran, bitişindeki jeneriği bile izlenilesi bu harika animasyon filmini izlememek, hadi Ethem’in deyişiyle diyelim, kendinize haksızlıktır; hadi benim deyişimle diyelim ?daha ne duruyorsunuz!?.

Bu yazı fafatuka tarafından 24 December 2009 13:19 tarihinde yazıldı. 9 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com