Belgesel tarzında yapılmış (aslında alakası olmayan) ama daha önce görmediğimiz fakat varlığından haberdar olduğumuz olayların anlatıldığı filmleri gerçekten çok seviyorum. Özellikle bu filmler doğa üstü olaylar ya da uydurma senaryolar değil de gerçek olaylar ise ve üstüne birde Hollywood dışındaki (klasikleşmiş) konuları ele alıyorsa işte o zaman benim aldığım keyif bir kat daha artıyor. Krema olarak da film çok başarılı ise işte o zaman keyfime diyecek bir şey yok.

17 yaşındaki genç kızın hayatıyla başlıyoruz. Gündelik hayattan sonra biraz daha derinlere dalarak kızın hayallerini ve yaşadıkları sorunlarla başa çıkma yöntemlerini izliyoruz. Artık yaşadığı hayattan hiçbir beklentisinin kalmadığını ve komple bir değişime ihtiyacı olduğunu anladıktan sonra fırsat bir anda ayağına geliyor. Kolombiya dan Amerika’ya uyuşturucu taşımacılığı yapacağını öğrendiğimizde biraz afallıyoruz ama gerçekten böyle hayatların olduğunu da biliyoruz. Filmin tamamı bu konu üzerinde ilerliyor ve asla sıkmadan parça parça olayların her ayrıntısını izleme şansınız oluyor.

Elbette konudan daha başka bir şeyler de olmalı bu filmde değil mi? Dram? Elbette ki dram öğesi olmadan düşünülemezdi. Maria dahil olmak üzere taşıyıcılık yapan bu kafiledeki diğer kızların hayatlarından ufak kesitlerle asıl konuyu birleştirerek devam eden film, karakterlerin analizlerini ve içinde bulunduğu zor durumu çok iyi bir şekilde anlatmış. Olayın New York kısmına gereğinden fazla özen gösterilen filmin gerçeklikten biraz uzaklaştığını söyleyebilirim ama bir bütün olarak harika çalışıyor.

Sevdiğim diğer bir olay ise, sanki bir gizlilik var filmde. Anlatılmak istenen konu ve kamera o kadar amatör bir şekilde çekilmiş ki, adamın birinin elinde kamerayla onları gizlice takip ettiği kanısına varmak çok da zor değil. Olayın asıl doğallığını ve yeteri kadar etkileyici olan bu filmi daha da derinlere işler hale getirmiş ve bir yerden sonra artık seyirci-film ayrımının kalmadığını, karşınızdakinin bir bütün olduğu kanısına varıyorsunuz. Gerçekten çok etkileyici…

‘’Böyle olaylar var mı ya’’ dediğiniz noktada, tam bitmesi gereken yerde film bitiyor. Sonunun o kadar tatmin edici olduğunu söyleyemem ama aklıma başka türlü bitirmek gelmedi. Amaçlar uğruna hareket ediliyorsa, hayaller varsa her ne şekilde olursa olsun onları takip etmeli ve ne pahasına olursa olsun fırsat bir kere geldiğinde onu değerlendirmemiz gerektiğini bir kere daha hatırladım kendi adıma. Gecenin geç saatlerinde uyutmayacak ama uykuyu da açmayacak cinste olan bu filmi izlediğim için kendimi şanslı sayıyorum ve mutlaka tavsiye ediyorum.

Bitirmeden, Kolombiyalı Catalina Sandino Moreno’ya bi saygı göstermeden edemedim.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 01 February 2012 00:01 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 17 October 2011 19:56 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 17 October 2011 17:40 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Henüz 9 yaşındadır ve bu büyük badire sonrası gangaster olan amcası ile Amerika’ya sğıınmak zorunda kalırlar. Aradan yıllar geçer…

15 yıl sonra…

Kiralılk katil olarak yetiştirilen Catelya, amcası için çalışırcak, bitirdiği işlerin sonunda yaşadığı katliama dair ufak bir kartvizit bırakacaktır. O artık intikam dolu bir kadın olmuştur. Acaba ailesinin katillerini bulabilecek midir?

Bu yazı Ethem tarafından 24 August 2011 02:03 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hapisten yeni çıkan Rudy, hapishane de koğuş arkadaşının rüyalarını süsleyen kızla tanışmak ister. Aslında hikaye burada biraz karışıktır, çünkü çıkmalarına 2 gün kala arkadaşı çıkan bir kavga sonucu öldürülmüştür. Ashley ve Rudu mutlu olacaklarını sanarak yaşarken hoş olmayan bir süprizle karşılaşırlar; Ashley’in kardeşi Gabriel. Gabriel’in planladığı soygun ise doğal olarak hapishanede ölen arkadaşının yerine geçen Rudy’nin başına kalır. Ölüm, aşk ve şantajdan oluşmuş bu oyundan kurnazca sıyrılamazsa onu çok daha büyük tehlikeler beklemektedir.

Film’i; soygun filmi olarak nitelendirmek biraz yanlış gibi geldi. Çünkü film her ne kadar bu soygun üzerine kurulmuş olsada, büyük bir bölümde asıl olay gibi durmuyor. Bu onların bir hatası elbette yada tam olarak oluşturulamayan kurgunun bir hatasıda olabilir. Tüm bunları göz ardı ettikten sonra, bir sorundan bahsetmek istiyorum. Burada saymaya gerek duymadığım ve büyük olasılıkla çoğunu hatırlamadığım; 2000’li yılların başından 03’lü yıllara kadargiden bir furyadan bahsetmek istiyorum. Bu tarz düşük bütçelerle yapıldığı belli olan, ama bir o kadariyi denilebilecek seviyede olan hapishane, suç, aksiyon filmlerini bir noktada mahvetme modası. Nedendir merak ediyorum, acaba bu insanlara cidden akıl verecek birilerinin olmamasından mıdır yoksa ben yaptım, oldu bitti ye getirme çabasından mıdır? Filmin harika gittiği bir noktada, inanılmazbir sahne var ki bütün filmi kaldırıp çöpe atmanıza neden oluyor. Yazık.

Filmi, başrolleri paylaşan B. Affleck ve C.Theron sürüklemiş.  Gary Sinise ise kötü karakter rolünün hakkını fazlası ile vermiş. Ashton Kutcher’ı da çaylak oyuncu olarak çok küçük bir rolde (1 dk. kadar) görüyoruz. Yönetmen filmi gösterime girdikten 1.5 yıl sonra öldüğünü ve filmin total maliyetinin 40 milyon dolar olduğunu da ek bilgi olarak ekledikten sonra; sonunun şaşırtıcı olduğunu, hatta sadece bu nedenden dolayı filmi izleyebileceğinizi belirtmek isterim. Mantıksız bir son asla değil. Akıllıca mı, evet gerçekten çok zekice hazırlanmış bir son olduğunu söyleyebilirim, ben bir açık bulamadım.

Ama işte, ufak ayrıntılar yok mu, orada bitmiş film…

Keyif zamanlarında, arkadaş çevresiyle ve ailece izlenebilecek kadar güzel…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 01 August 2011 01:21 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Birbirlerini çocukluk yıllarından beri seven 2 arkadaş, Fergus ve Frankie’nin öyküsünü anlatıyor film. 2004’te terhislerinin sonrasında çok yüksek maaşlı bir iş teklifi alan Fergus; kendi arkadaşlarına Frankie’yi de dâhil etmek ister ve o da bu teklife hayır diyemez. Faka t2007′de, savaşta en tehlikeli bölge, Bağdat Havaalanı’nı ABD ve İngiliz ana üslerinin bulunduğu Yeşil Bölge’ye bağlayan “Route Irish” adı verilen yolda öldürülünce Fergus,olayın basit bir tesadüften öte olduğunu düşünür ve hem öfke hem de intikam duygularıyla bucinayeti araştırmaya başlar.

Ana hikâyenin bilinip de, daha sonra bir anda hikâyede sıkıntılar çıkmasını konu alan filmleri seviyorum. Olayı bilerek, sonuçtan itibaren anlatmaya başlaması ve sonra da çözüme ulaştırması. Filmimize gelince, başlangıçtan itibaren kasvetli ve güneşi ne yazıkki bir kere bile görme şerefine erişemediğimiz kapkaranlık bir ortamda izliyoruz. Zaten karanlık olan ortamlar iç boğarken, birde filmin aşırı derecede ağır olarak işlenmesi sıcak Antalya gecelerinde çekilmez bir hal alabiliyor. Filmden eğer aksiyon, savaş sahneleri falan bekliyorsanız boşuna heveslenmeyin. Diyaloglar üzerine geçen ve olayların gelişimiyle sonucu anlatılıyor filmde.

Öte yandan; bu meşhur ırak savaşını Amerikalıların nasıl anlattıklarını çok iyi bilirsiniz. Genelde kendilerinin yaptığı şeyin ne kadar büyük bir övünç kaynağı olarak göstermeye bayılırlar ki bunun tersine de çok az rastladık. Hazır yeri gelmişken vurgulamak isterim ki izlediğim filmde bundan eser yoktu. Irak savaşını iki tarafından gözünden de ele alması çok büyük bir nimet. Bunu yaparken de yanlışla doğruyu seyirciye gösteren bir yapısı var filmin.

Peki, olay ne kadar etkileyici? Aslında fazla değil… Çünkü orada onca yaşanan hikâye varken, bunlardan ‘’nınısının nınısını ‘’ [ ifade edemedim sanırsam ] konu alarak biraz sıkıcı bir ortamda anlatmaya çalışmışlar. Türünü sevenlerin izleyebileceği bir yapıt olduğunu söyledikten sonra, filmin adının fazla duyulmamasının nedeninin hikâyenin mutlaka diğerleri gibi yanlı olduğunu düşünen topluluktan kaynaklandığını söyleyebilirim.
İzleyin, pişman olmazsınız.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 17 July 2011 03:38 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir çocuğumuz var, kendisi biraz sorunlu olmakla birlikte şehir şehir dolaşarak, farklı kimliklerde, çocukları kaybolmuş ailelerin yanına yerleşiyor ve hayatını bu şekilde sürdürmeye devam ediyor. Günün birinde kendisine bir kurban aile seçiyor ve yanlarına yerleşiyor. Ailede herhangi bir tedirginlik olmadan hemen kabulleniyor bu çocuğu, 4 yıl önce kaybolduğu çocuklarının yerine. Buradan sonra aile içi biraz karışacaktır. Başlarda zaten anlıyorsunuz çocuğun başka birinin yerine geçtiğini ve asıl anlatılmak istenenin bu durum olmadığını. Bize biraz daha orijinal bir şeyler anlat diye içinizden geçirirken asıl soru geliyor akıllara. Bu aile bu çocuğu bu kadar sorgusuz sualsiz nasıl kabullendi diye. Bazıları çocuğa çok yakın davranırken bazıları uzak, bazıları da onunla oyun oynarmışcasına yanaşıyorlar. Heyecan oranının arttığı dakikalara buradan sonra giriş yapıyoruz.

Kurgu olarak seviyenin baya iyi olduğunu söyleyebilirim. Karakterleri çok iyi yerleştirmiş ve müzikleri çok güzel kullanmışlar. Seyir zevki açısından hiçbir sıkıntı yok diyebilirim. Daha çok dikkat çekilmesi gereken nokta ise karakter analizlerinin çok iyi yapılmış olması. Gerek çocuğun gerek aile üyelerinin psikolojik durumlarını çok iyi yansıttıklarını düşünüyorum. Tam anlamıyla gerçek bir hikâyeyi izlediğimi söylersem yanılmam. Çocuğun değişik kimliklerde yaşaması, ailenin kendi iç hesaplaşması, çocuğun aileye adapte olma çabaları ve belki de ne önemlisi, ana karakterimizin kendi iç dünyası. Olayı her açıdan incelemiş ve bunu çok iyi birleştirmişler. Tebrik ediyorum.

Filmin sonu da aynı filmin konusu kadar etkileyiciydi. Gerçekten kaybolan çocuğumuza ne olduğunu öğrenmek istermişçesine filmin sonunu bekliyorsunuz. Bekliyorsunuz değil mi? Kısa bir dizi izleme periyodundan sonra sinemaya dönüş filmi olarak seçtiğim ‘’Ya Sonra‘’ baya sancılı olmuştu ama bu film ile tekrar gerçek piyasaya geri döndüm diyebilirim. Çok güzel bir film olarak nitelendirebilir ve herkese tavsiye edebilirim gönül rahatlıyla. Mutlaka izleyin, altında yatan ve dolaylı olarak anlatılmaya çalışan hikâyeyi iyi benimsemeye çalışın tavsiyelerimi sunarım…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 11 July 2011 00:56 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 08 July 2011 23:12 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu zamana kadar yazdığım yazılardan belki de en zorunu yazma girişimim olacağını düşünüyorum. Belki gereğinden fazla hassas bir konu olmasından, belki de çevremizde, her an yanımızda yaşayabileceğimiz bir korku, olay olduğundandır.

On dört yaşındaki kızımız internet alemine çok düşkündür. Her yeni nesil her genç gibi arkadaşlarıyla internet üzerinden konuşmaya çok meraklı bir genç. Chat üzerinden tanıştığı biriyle önce arkadaşça
başlayan sohbet ilerler, farklı yerlere gider. Aylar sonra bu ikilinin buluşma günü gelmiştir. Bir alışveriş merkezinde buluşan ikili den Annie, aylardır konuştuğu kişinin kim olduğunda biraz şaşırır.

İnternet evimize her zaman rahat, ulaşılabilirlik ve kolaylık getirmiyor ne yazık ki. Filmi izledikten sonra daha çok bilgi sahibi olabileceğiniz gibi yanlış karşılaşmaları, gereksiz arkadaşlıkları ve aşırı paylaşımları da beraberinde getiriyor. Herkes, bir diğerine internetten basitçe ulaşabiliyor ve birbirini tanımayan insanlar bir o kadar basit arkadaşlık kurabiliyor. İnternet çağında olduğumuzdan ötürü, bu çağın en fazla geliştiği zamanlara denk gelen genç arkadaşlar, bu durumu çok daha efektif kullanarak amaçlarına basitçe ulaşabiliyorlar. Erkek-kız ayrımı yapmadan, geleceklerini yönlendirmelerini izin verdikleri internet sayesinde çok yanlış yollara sapabiliyor. En ufak bir ‘’umut’’ kırıntısına hiç sorgulamadan evet diyebiliyorlar, en ufak teklifleri anında değerlendiriyorlar. Elbette ilk zamanlarda daha çok ICQ ve MIRC ile başlayan bu durum, şimdilerde interneti kullanan herkesin bu durumdan haberdar olması sayesinde biraz daha azalmış durumda diyebilirim, ama tehlike her zaman kapınızda.

Elbette bu durumda aile bağları da bir o kadar önem taşıyor. Ailelerin çocuklarına yeteri kadar ilgi ve güveni verdiği durumlarda bile bu tur vakaların yaşandığına şahit olunuyor. 13-15’li yaşlara kadar büyüttüğünüz kızınızın ya da oğlunuzun, bu kadar sene zar zor yaratılan güveni kısa süreler içinde yok sayabileceğini unutmamak gerekiyor. Artık ailelerin çocuklarını dışarıdan değil, daha kötüsü internet üzerinden gelecek olan tehlikelere karşı uyarması ve bu konuda bilgilendirmesinin şart olduğu bir dönemdeyiz ne yazık ki. Filmdeki karakterler başlarda aile içinde istenildiği kadar birbirleriyle vakit geçiremediği ve ilgilenilmediği için ailenin ergen kızı Annie’de bu durumdan sıkılıp, yeni heyecanlar aramak, yeni insanlarla tanışmak istiyor, bir sevgilisi olsun istiyor. Bunun için özellikle bu tip dertlere deva internette alıyor soluğu. Çok geçmeden aradığı heyecanı ve sevgiliyi buluyor burada. Daha sonra elden düşmeyen telefonlar ve bilgisayar başında geçirilen büyük bir zaman oluşuyor. Ve ona sonuna kadar güveniyor, onun ‘değişken’ tavırları ve ruh haline rağmen bu heyecanı durdurmak istemiyor, artık hayatında bir şeyler değişsin istiyor, neler olacağını fazla düşünmeden…

Artık filmin konusunun ne olduğunu ve ne anlatmaya çalıştığını anladığınızı düşünüyorum. Konusu itibariyle son derece önemli bir konu üzerine bahsetmeye çalışılmış bir filmden bahsediyorum. Aslında bir film değil de daha çok bir belgesel tadında izleyeceğiniz bir yapıt. Aile içi ve internetin gençler üzerindeki etkilerini sorgulayan ve bunu son derece iyi olarak örnekleyen bir filmdi. Gençlerin heyecanlara ne kadar kapılıp, bunu kabullenmeyip ne kadar zor vazgeçtiklerini anlatan bir filmdi. Konuyu biraz pasif olarak işlemelerinin yanında, gereğinden fazla ayrıntıya yer vermeleri de çabası ama elbette filmin öneminden bir şey kaybettirmiyor.

Clive Owen ve Catherine Keener her ne kadar sıradan oyunculuk performansları sergileseler de filmden bir şey götürmemiş. Özellikle C.Owen’ı bu tarz filmlerde baba rolünde ya da çocukları koruyan adam rolünde izlemek ayrı bir zevk. Çok güzel bir film olduğunu belirtir, her yaştan, her kesim insanın izlemesi gerektiğini düşünüyorum. 2011 yılında izlediğim en sağlam konulu beş filmden biriydi diyebilirim.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 08 July 2011 01:57 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Film, 1972 yılında yılında çekilen Sleuth’un bir nevi yeni uyarlaması. Yönetmen Kenneth Branagh, karakterler dışında  iki film arasında herhangi bir benzerlik bulunmadığını söylese de işin ilginç tarafı eski filmde genç aşığı oynayan Michael Caine, bu defa yaşlı adam rolüne bürünerek karşı tarafa geçiyor. Andrew’in karısının ağzından tanımlandığı şekilde; donuk, tutuk ve acımasız bir havası var ama Michael Caine’nin oyunculuğunun beni çok da ilgilendirdiğini söyleyemem. Jude Law ise hayat dolu, kurnaz genç adamın değişen ruh hallerini iyi yansıtıyor.

Tiyatroda da defalarca sahnelenmiş bu ölümcül oyunun filmde tek mekanı olan Andrew’in evinin ise fazlasıyla modern bir yerleşime sahip dolduğunu düşünüyorum. Işıklar, kayan paneller v.s. çok abartılı ve iticiydi.

Modernleşme çabalarından söz edersek, Sleuth yaklaşık dört sene önce çekilmesine karşın eski tarz havası olan bir film. Sonu beklenmedik bir anda gelmesine karşın, insanı sarsan, etkileyen bir anlatımı olduğunu söylemek zor. Ne Andrew’in intikamı, ne de Milo’nun açgözlülüğü kuvvetli bir şekilde çizilmiyor. Bu muğlak durum belki oyunun üç farklı bölümü için gerekli ama tek ve sıkı bir hikayeyi tercih ederdim.

İzlemeye değen tek nokta; Jude Law’ın performansı diyebilirim. Tam bir gerilim havası, derin psikolojik tahliller filan beklemeden izlerseniz keyif alabilirsiniz.

Bu yazı Biblio tarafından 28 June 2011 01:43 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir sabah parktan geçerek otobüsünüze binmeye gidiyorsunuz. Acaba başınıza neler gelebileceğini kim bilir? Ya bir şeyler yolunda gitmez ve otobüse binemezseniz. Ya da aslında otobüse binmeniz olayların rast olarak gitmediğine bir işaret; otobüste oturduğunuz boş yer aslında daha önceden tanıştığınız doğru insanın yanıysa? Siz farkında değilken kadar oyununu oynamaya başlar. İşte The Adjusment Bureau bu işe yarıyor.

İnsan kaderleri üzerinde oynama yapabilen bir grup insandan bahsediyoruz. Gerektiği zaman herkesin hayatlarına ufak dokunuşlar yaparak; hayatın düzende gitmesini sağlıyorlar. Bu adamlar şapka takıyorlar ve güçlerini buradan alıyorlar. Etrafınızda şapka takan herkes bu gruba dahil olabilir, dikkatli olmak gerek. Konu olarak film; senatör adayımız bir kıza denk gelmesi sonucunda aşık olur; daha sonra olmaması gereken bir yerde bulunur ve kaderi yolundan saptırmış olur. Bu Adjustment Bureau ya baya bir dert olacaktır.

Daha önce görmediğim ilginç senaryolardan biri olarak çıktı karşıma. Bilim kurgu tarzında ilerleyen ama aslında öyle olmayan film tarzı hoşuma gider ve her zaman maksimum dikkati vermeye çalışmışımdır. Lakin burada da konunun içinde olması ve anlatılmaya çalışılan; ‘’kader’’ olayını çok sevdim. Aşk öğesinin de işin içinde olacağını hiç düşünmemiştim, biraz şaşırttı.

Ama ne yazık ki ruhlar aleminde yaşamıyoruz. Her ne kadar film beni eğlence bazında tatmin etse, her ne kadar çok hoşuma giden bir konu olsa da biraz gerçek dünyaya dönmemiz gerekiyor. Öncelikle günümüzde de öyle aşk için her şeyden vazgeçecek insanlar olduğuna hele hele erkeklerin kariyerlerini bir kadın için ellerinin tersiyle iteceklerine ihtimal vermediğim için inandırıcı olmayan bir senaryo olduğunu düşünüyorum. Senaryonun gerçekten bu kadar uzak olmasını düşünmeye iten elbette bu tek neden değildir, belirteyim. Bunun dışında çekim hatalarının yer yer aşırıya kaçtığını söylemek gerekiyor. Gereksiz bir ayrıntı olarak düşünülebilir ama dikkat dağıtması ve kalite açısından düşündürücü bir nokta. Damon ile Blunt’un kimyalarının ne kadar uyduğunu merak ediyorum. 25 yaşında bir adamın rolünü Damon’a vermek kadar amatörce bir olayı daha önce kaç kere gördüm bilmiyorum. Buruşuk yüz hatları, kaslı vücudu ve koşarken asla duramayacakmış bir tren gibi gözüken oyuncumuzu buraya bir türlü uyduramadım. Sonuçta 25 yaşındaki insanlardan bahsediyorsak; buraya gelecek vaat eden dediğimiz tarzda genç oyuncuların koyarsın; hem şans vermiş olursun hem de karaktere biraz daha uyumlu olur.

Sonuç olarak; filme kendi içinde baktığımız zaman gayet güzel; boş zaman aktivitesi olarak, ailecek izlenebilecek bir yapısı, yer yer aksiyon içeren filmimizde romantik sahneleri de koymayı unutmamışlar. Konu olarak da ilginç bir deneme yapmışlar ama biraz ayarı fazla kaçmış. Ne yazık ki gerçek hayata uyarladığımız zaman asla mantıklı gelmeyecek şeyler. Matt Damon sıkıntısı ve film boyunca kovaladığı kız(kadın)…

Bir dakika, neden bunları bu kadar sorgulamak gerekiyor ki? İzlemeniz tavsiye olunur, bazen her şeyi bir kenara bırakıp keyif almaya bakmak gerekiyor.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 11 June 2011 01:13 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bebek doğunca, Jacob bebeğe mühürleniyor. Renesmee hayvan avlanırken Irina bebeği görüyor ve Edward Bella ikilisinin Volturi kurallarından birini bozduğunu düşünerek yani bebeği ölümsüz yaptıklarını sanarak Aro, Marcus ve Caius’u uyarmasının yanına giderek haber verir.(irinanın annesi de bir bebek vampir yampıştı ama volturiler onu öldürdü bu yüzden bebek vampir konusunda çok hassas)(volturiler, Bella’nın insanlara vampirlerin olduğunu haber vereceğini düşünerek ilişkinin de başında Bella’nın ölümsüz olmsını da istiyordu eğer ölümsüz olmasaydı Bella’yı öldüreceklerdi) Volturiler ve Cullen ailesi karşı karşıya geliyorlar.Fakat bebeğin ölümsüz olmadığını fark ediyorlar.Bu arada devreye Alec ve Jane ikilisi giriyor ama güçleri Bella’nın kalkanını geçemiyor bu yüzden Volturi geri çekiliyorlar. Ayrıca bu kararın değişmesinde Alice çok önemli bir rol almaktadır çünkü Alice ve Jasper evden ayrıldıklarında Güney Amerika’dan yarı insan-yarı vampir getirmişlerdir.Ve Volturiler geri çekilip İrina’yı da öldürmüşlerdir.Fakat Carlisle volturilerin geri döneceğini ve yanlarındakileri vampirlerin bir gün yakalanacağını düşünmektedir.

Bu yazı Ethem tarafından 10 June 2011 00:30 tarihinde yazıldı. 18 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Başlangıçta her şey iri bir adamın dedektifimize gelip striptizci kız arkadaşını bulmak istemesiyle başlar. Başlarda artık yorulduğunu ve bu işleri bıraktığını savunan dedektifimiz işi kabul etmese de daha sonrasında kendisini olayların içinde bulur. Kim bu striptizci kız?

Film başladığı andan itibaren bir amacımız olduğunu biliyoruz ve bu doğrultuda ilerliyoruz. Aslında başlangıç kısmında işi biraz bulandırmışlar ve filmi anlama konusunda baya bir güçlük yaratmışlar. Daha sonralarında olaya biraz hâkim olduktan sonra bu sefer konu itibariyle gelen ‘’mal’’ lığı yaşamaya başladık derken bir türlü filme adapte olamadığınızı fark edip haydi artık rastgele diyerek izlemeye devam ediyoruz.

Aslında direkt olarak senaryoyu önümüze sunmak yerine bilinçsizce yaratılmaya çalışılmış bu hava hoşuma gitti en azından sonuna kadar acaba neler olacak diye beklemeye başladım. Zevk verecek bir kısmını yakaladıktan sonra aklıma ilk gelen şey, filmin ne kadar ucuz olduğuydu. Her sahnesinde rahatça bu basitliği hissedebiliyorsunuz. Gerek efektler, gerek sahnelerin ve dekorların düzenlenişi çok ucuz. Bunun yanında bir filmi oluşturan en önemli öğelerden biri olarak; diyalogların çok klişe olarak ilerlemesiydi. Hazır buna değinmişken; senaryo gereği filmin neredeyse tamamına yakın bir kısmını dedektifimizin ağzından dinliyoruz ve bu benim hiç sevmediğim bir şey. Diyalogların yapaylığı konusunda hesabı bu nedene kesme hakkım olduğunu düşünüyorum. Yer yer yapılan sohbetlerin; bilimin derinliklerine dayandırılmaya çalışılması da bir diğer ilginç noktaydı.

Filmin şakşakçılığını yapmak bir yana; sonu beni tatmin etti diyebilirim. Bu tarzı sevmemin dışında; her ne kadar gereksiz bir konu ile filmin bütününü oluşturmaya çalışsalar da; ucuz diyaloglarla süsleseler de izlenmeyecek kadar kötü bir film olmadığını savunuyorum. Sadece merak ettiğim bir konu, birçok hayranı olan, geçmişte az ama akılda kalan yapımlardan sonra Antonio Banderas’ın neden böylesine ucuz bir filmde yer aldığıydı. Kendisinin kötü bir reklamını yapmaktan daha öteye gidememiş ne yazık ki…

İzlemeye değer diyemeyeceğim; ama eğlenceliydi.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 03 June 2011 00:10 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dr. Martin Harris, Berlin gezisi sırasında kaza geçirir ve dört gün boyunca komada kalır. Çıktığında ise karısının onu tanımadığı, etrafındaki insanların ona bir yabancı gibi davrandığını görür. Elbette bu normal bir insan için hiç mantıklı bir durum değildir ve her şeyi baştan araştırmak zorunda kalır. Kendi kimliğini ispatlamaya çalışırken Gina adında bir kadınla tanışır ve ondan yardım ister…

‘’Komple’’ film izlemeyeli baya uzun süre olmuş fark ettim. Başlangıçta her şeyin ne kadar normal gittiğini sorgulamakla filme başlayabiliriz. Elbette bu kadar basit bir film olmayacağını anladım ve beklentilerimi yükseltmek durumunda kaldım. Trajik kaza sonucunda, karakterimizin hafızasının bir kısmını ya da komple kaybetmesi, filmin gerçekten başladığına bir işaretti. Senaryo ilerledikçe etrafta birtakım parçalar beliriyor ve hepsini hafızaya alarak sizde filmin bir parçasıymışçasına çözmeye başlıyorsunuz. Araya yeni parçalar eklendikçe, filme daha fazla ortak oluyorsunuz. Seyir zevki gerçekten çok yüksek bir senaryo yapmışlar buradan tam not aldı.

Filmi basit bir kovalamaca ve bunun sonunda ana karakterin kahraman olduğu filmlerden biri sanmayın, olayın bu kadar basit olmaması için ellerinden geleni yapmışlar ve bu konuda başarılı olmuşlar. Senaryo bu kadar karışık ve her şey birbiriyle bu kadar bağlantılıyken hakkında konuşmak da bir o kadar zor oluyor. Senaryo hakkında bir şeyler kaçırmamak adına bir kere daha takdir ediyorum ve filmin geneli hakkında konuşmak istiyorum.

Öncelikle filmin Bourne serisinden araklama olduğunu düşünenleri kutluyorum. Sinemayı ne kadar tek düze olarak yaşadıklarını ve izledikleri az sayıda filmleri birbiriyle ilişkilendirmekte bu kadar usta oldukları için onları ayrıca tebrik ediyorum. Özgün bir senaryosunun olduğunu bende desteklemiyorum ama en azından farklılaştırma çabalarını başka filmlere benzeterek çamur atma çabalarını da kınıyorum. Tavsiyem, sinema sitelerinde dolaşan ‘’boş’’ yorumları okumadan bu filmi izlemeye başlamanız yönündedir.

Ama ama diyorum… Eskiden filmleri izlerken basit olarak bakar, bittikten sonra biraz daha düşünür ve arşive atıp olayı kapatma eğilimi gösterirken, zaman geçtikçe ve seçicilik arttıkça bu yoldan biraz sapar duruma geldim. Ancak bittikten sonra fark edebiliyorsunuz ki; filmde öylesine büyük senaryo açıkları var ki. Tekrar, tekrar düşünüyorum; acaba bu film gerçekten benim beğendiğim kadar sağlam mıydı? Burada tamamen bakış açınıza güvenmek zorundasınız. Gecenin üçünde izlenen bir film ancak biten finallerin yorgunluğunu atmak için ya da biraz daha keyifli vakit geçirmek için izlenir. Bende tam olarak bunu yaptığımdan dolayı; müthiş zevk aldım. Ama bir soru sormak istiyorum, izlemeyenleri sanırım etkilemez. Hani savunuyoruz ya; bir filmde mutlaka bir başlangıç noktası vardır diye; madem bu kadar önemli bir adamsın, kimler seni dört gün yalnız başına bırakmış?

Açıkları bir kenara bırakalım ve Liam Neeson’un oyunculuk ziyafetiyle baş başa bırakalım kendimizi bir süreliğine. ‘’Taken’’ filmindeki oyunculuğu gördükten sonra, bu filmi de izlemiş biri olarak bir kere daha çok etkileyici olduğunu söylemek istiyorum. Bu tarz gizem dolu ve içine aksiyon eklenmiş filmlerde çıkarttığı performansları izlemeye değer. Diana Kruger yanında nasıl da sönük kalmış…

İki saat boyunca, başka hiçbirşey düşünmeden kendini izlettirebilen bir film. Sinemasal açıdan bakarsak bir sürü zayıf noktası olan; ama seyirci gözüyle gerçekten çok zevkli bir film olmuş diyebilirim ve size iyi seyirler dilemekten başka bir şey kalmaz bana…

Not: Senaryo açığını bulamadık diyen arkadaşlar, biraz daha özenli izleyelim lütfennn…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 31 May 2011 00:08 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dedikodu bir yana, benim bu yazıda anlatacaklarım Türkiye’de korku filmlerinin neden yapılamadığı değil. Biliyorum, yazıya öyle çok bilmiş bir edayla (Eda da kim?) başladım ama ben o eleştiriyi yapabilecek ne alt yapıya sahibim ne de yeteneğe (ama bu siteden birkaç şey öğrenmiştim bir ara). Tek isteğim güzel bir korku filmini izleyebilmek artık [iç geçirme efekti gelecek buraya]. En son küçükken Süt Kardeşler’deki Gülyabani‘den çok korktuğumu hatırlıyorum. Hemen pencereye koşup perdeleri çekmiştim. Yıllar sonra aklımda kalan Büyü filmini ilgiyle izlemiştim, fakat örnek vermek gerekirse Cin’in tecavüzünde gerilmem gerekecekken tahrik oldum malesef. Bunu yönetmenin başarısızlığına bağlıyorum, benim hormonal dengelerime değil. Demek istediğim şu ki, gerilim sesleri yersiz kullanıldığında ya da yapay olduğu belli olduğunda kamera açılarının mükemmel olması bile bir şeye yaramıyor, ki Büyü’de açılar da berbattı. Biraz daha alttan çekmeliydi yönetmen, çok şey kaçırdım. Korkutmak için korku filmi çekmenin yan etkileri bu olsa gerek. Bence her film psikolojik bir gerilim yaratmalıdır, ekrana aniden bir şey fırlatıp korkutmaya çalışmadan önce. Bekletmeli, bekletmeli, bekletmeli, düşünceleri zihinde canlandırdıktan sonra zihindekini ekrana beklenmedik şekilde yansıtmalıdır. Tahmin edilebilir korku filmlerinde insanlar zaten kendilerini düşüncelerinde gelecek olana hazırlamış oluyorlar malesef. Psikoloji sınavım çok iyi geçti bu arada. Ah, yine ahkam kesmeye başladım çok biliyormuş gibi. Özür dilerim.

Türk sinemasında uzun yıllar korku filmlerine el atılmamasının ardından (o yıllarda erotizmimiz gelmişti de üzerinize afiyet) milenyum çağında kaliteli senaryolar ve/veya çekim teknikleri bu alışkanlığı kırmaya çalışıyor. Bu akımın öncülüğünde isyankar ve yenilikçi beyinler yer alıyor ve beklentilerimiz gittikçe artmaya başlıyor böylece. İşte tam bu noktada gelişmeye başlayan korku sinemasına darbeyi biz vurmuş oluyoruz. Beklenti. Beklentiyle sinema salonlarını doldurunca, çığlık çığlığa kalma zorunluluğunun olduğunu düşününce filmlerin vasat olduğunu fısıldamaya başlıyoruz eve giderken. “Bu mu lan korku filmi dediğin?” diyen adama biri de çıkıp “sen daha iyisini yap da görelim” diyemiyor, çünkü o da aynı fikirde anasını satim. Beyaz perdenin bu kadar hem gerçekçi olmasını bekleyen hem de “ne de olsa film, ancak bu kadar olur” algısı taşıyan başka millet var mıdır bilmiyorum. Ben ne biliyorum ki zaten.

Yapımcılar baktılar ki korku filmlerinde para yok, korku-komedi sektörüne el atmaya başladılar. Öksüz ve gelişmeye aç olan korku sektörünün büyük kitlelere hitap edememesinin tek sebebi bu yapımcılar değil. Sinemada film izlemeyi sadece boş zaman aktivitesi, hobi veya eğlence olarak lanse eden medyanın aslında sanat icra edildiğini hatırlatmaması da büyük bir sorun. Ama benim korkum geldi, birileri acilen sanata katkıda bulunsun lütfen. Gel gör ki “ben mi kurtarıcam bu memleketi” akımı benim de bilincimde yer etmeye başladı yavaş yavaş. O zaman bitsin bu yazı, ben de kurtulayım siz de. Şaka maka, korku-komedi’ye ben de mi el atsam acaba?

Bu yazı rahmetli tarafından 30 April 2011 00:01 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yeni denenen bir proje olan Source Code, tam olarak onay görmemiş, kendini ispatlamak için fırsat bekleyen, teknolojinin son harikası bir projedir. Colter Stevens (Jake Gyllenhaal) da bu projenin ilk deneğidir. Amacı terörle mücadele olan bu proje, geçmişte olmuş bir terör olayında hayatını kaybeden birinin bedeninde yeniden hayat bulan deneğin sadece sekiz dakika içinde olayın faillerini belirmesinde ve olabilecek yeni olayların önlemesinde kullanılmak için tasarlanmıştır. Chiago’da bir trende patlayan bombalar sonucu Source Code projesi ilk kez uygulamaya konulur. Daha önce Afganistan’da Amerikan ordusu için  helikopter pilotluğu yapan Colter Stevens, Sean adında bir öğretmenin vücudunda sahip olduğu sekiz dakika içinde bombayı trene yerleştireni bulmak zorundadır. Başarısız olduğu her sekiz dakika sonucunda tekrar olayın başına dönmesi gereken çavuş bir yandan görevini başarıyla tamamlamaya çalışırken bir yandan da projenin uygulamasında kendisiyle ilgili saklı kalan şeyleri farkedip bunun da üstüne gitmeye başlar. Bu zorlu görevinde çavuşun bulduğu her cevabın yeni sorular doğurması işini daha da zorlaştıracaktır.

Çok değil iki yıl önce Moon/Ay filmiyle tanımıştık genç yönetmen Duncan Jones’u. İlk filmiyle büyük başarı yakalayan yönetmen sadece aldığı ödüllerle değil eleştirmenlerden aldığı olumlu eleştirilerle de ileride  başarılı işlere imza atacağını belli etmişti. Biz de merakla çekeceği yeni filmi beklemeye koyulmuştuk. Başta Blade Runner’a saygı duruşunda bulunacağını söylediği Mute filmi için kolları sıvamıştı. Fakat daha sonra önüne gelen Source Code projesini kabul edince Mute projesi rafa kaldırılmıştı. Tabi bu projeyi kabul etmesinde Jake Gyllenhaal’ın da büyük etkisinin olduğunu belirtelim.

Önceki filmi gibi yine gerilim sularında yüzen bir bilim-kurguya imza atan yönetmen, bu filmde hem daha geniş bir oyuncu kadrosuyla hem de daha büyük bir bütçeyle filmi meydana getirmiş. Zamanda yolculuk, paralel evrenler, insan beyni gibi karmaşık konuları temel alan sağlam bir senaryoya sahip olan filmin ilk bakışta handikapmış gibi görünen tarafı filmin Bugün Aslında Dündü, Bakış Açısı gibi filmlerde olduğu gibi aynı anı tekrar tekrar ekrana taşıması ve bunun yaratabileceği monotonlukmuş gibi dursa da film, kurgusu ve yer yer mizaha göz kırpan oyunculuklarıyla bunu en güzel şekilde kotarmış. Böylece bilim-kurgu, gerilim ve yer yer komedi türlerinin güzel bir harmanı ortaya çıkmış. Oyuncu kadrosuna bakarsak projenin ilk deneği rolünde Jake Gyllenhaal’i, Colter’ın trende karşısında oturan güzel rolünde Michelle Monaghan’ı, bombacıyı bulma sürecinde Colter’a talimatlar veren yönetici rolünde Vera Farmiga’yı  ve projenin mucidi rolünde de Jeffrey Wright’ı görüyoruz.

Hitckcockvari müziklerin de etkisiyle gerilimi sürekli üst seviyede tutan ve incelikli bir senaryoyla insanı zaman zaman düşündüren Source Code, bence son zamanlardaki  kaçırılmaması gereken yapımların arasında yerini almış durumda. Türün meraklılarına duyrulur.

Bu yazı alploganer tarafından 12 April 2011 00:01 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Çok doluyum Dünya İstilasına Anneeee… Çoooooooook!
Özel Bir Nedeniii Yoooooook! Tamamen Duygusal!

Muallakta kalan bu girizgahımtrağı olduğu gibi bırakıp sebeplere değinmek gerekirse… Neden mi kızgınım? Neden mi dargınım? Neden mi kırgınım? Hangi birine değinsem bilemedim… Mesela kahraman Amerikan askeri üst başlığı altına süpürülmüş militarizm dayatması mı? ı-ıh… Tek başına bir sebep olması imkansız bunun! Kaldı ki Hollywood bağrından kopup gelen milyon dolarlık blockbusterlarda oldukça alışıldık bir durum bu! Yani artık “gençler militarizme özendiriliyor.” gibisinden bayat bir itirazın tek başına geçerliliği olduğuna da inanmıyorum. Özenmesin arkadaşım gençler de! Öyle olur olmaz her şeye özenilir mi?

Mesele ilkokul talebesinin bile görmezden gelemeyeceği mantık hataları mı peki? Açık olmak gerekirse, kitlenin büyük bir kısmının afyon niyetine bünyesine kattığı pahalı prodiksiyonlarda mantık aranmasının da, yukarıda bahsettiğim maddeye komşu olduğunu unutmamak lazım. Mantık yükünden feragat ettiği halde eğlenceli olmayı başarabilen tonlarca örnek olduğunu biliyoruz zaten!

Peki mesele en uzun planın 10 saniye bile sürmediği ve aksiyon namına çetrefilli sahneler yerine sallabaş sallanan kameranın göz yorması olabilir mi? Şimdi burada durmak lazım. District 9 ile birlikte doruk noktalarında gezinen ve mocumentary mevzusunu son derece akıllı kullanmayı başaran yapımlar da türemedi değil. Yine de Green Zone bizlere bu işin nasıl abartılabileceğini göstermişti. Dünya İstilası ise iyice suyunu çıkarıp cıvıtıyor! En durağan sahnede bile bir saniye olsun sabit kalmayan kamera hareketleri bir süre sonra gözlerinizi yuvalarından uğratıyor. Milyonlarca dolar harcanmış bir filmde, yakışıklı bir arkaplana ve uzaylı istilası gibi albenili bir unsura rağmen, tüm görebildiğiniz münferit asker yüzleri oluyor adeta!

Bütçeye değinmişken, Jonathan Liebesman bu zamana kadar düşük bütçeli korku filmlerinin kamera arkasına geçmişti! Böyle büyük bir prodiksiyon ise onun zorlu sınavı olarak kabul edilebilir. Dünya İstilasının belli kusurlarını görmezden gelebilirdik. Eline onlarca milyon dolar tutuşturulmamış olsaydı elbette. Fakat film, izleyicisine nefes aldırmamaya and içmiş. Yeni nesil izleyici artık bu gibi vakaları “nefes kesen bir film” olarak yorumluyor. Bana göre ise ne yazık ki nefes darlığına sebebiyet veren bir görüntü çöplüğünden ibaret sadece.

Türün sıkı takipçilerinden biri olarak, bu daldaki en “feci” örneklerin başında gösterilen Independence Day’i bile mumla aradığım olmadı değil. Şükür ki Dünya İstilası, en kötü filmler listesinde genellikle zirveye oynayan bir Emmerich dehası olan Independence Day’i sollayabilecek kadar sağlam bir “felaket” filmi.

Filmin en şaşırtıcı yanı baş rolünü Aaron Eackhard’ın kapmış olması. Bu zamana kadar kendisini bu çapta bir aksiyon filminde görme şerefine nail olmamıştık. Anlaşılan o ki Predetor serisinin devam filmi ile izleyicinin ezberini bozan Adrien Broody vakasının bir benzerini de burada yaşıyoruz. Eackhard’ın tek mevzusu bu filmde başrolü kapmak da değil üstelik. Kendisi ikonik bir Amerikan Kahramanı haline geliyor. Bütün dünyayı elinin tersi ile ittirip istilayı Los Angeles etraflı biçimde ele alan Jonathan Liebesman, koca şehri yok eden hilkat garibelerinden kurtaran taburun ve özellikle baş çavuşun hikayesini, yer yer sinir krizi geçirmenizi sağlayacak bir mantıkla sunuyor.

Bir sinema eserinin “saçmalık” ya da “zaman kaybı” olarak nitelendirilmesini genellikle bayağı bulurum fakat ne yazık ki Dünya İstilası sanki bu iki çamur topunun hedefi olmak için durmaksızın debeleniyor gibi! Tabi yönetmen Jonathan Liebesman’ı da şimdiden Uwe Boll ile birlikte tarihin en kötü yönetmenleri arasına sokmakta da gecikmeyeceği aşikar!

Sözün özü şudur ki türün meraklılarının ezberlerini bozmayacak, türe uzak kalanların ise saç baş yolduracak bir film Dünya İstilası…Ne eksik ne de fazla! Eğer bir süper prodiksiyonun kafanızı dağıtmak için iyi bir tercih olduğuna inanıyorsanız bir daha düşünün…

Bu yazı Fatih Yürür tarafından 23 March 2011 02:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Lisbeth Salander; hayatı alt üst olmuş bir kadın. Tüm yaşanan kötü olaylardan sonra hastaneye yatırılan kadının dışarıya çıkması için uğraşan Mikael Blomkvist’in çabaları sonuç verir ve Lisbeth Salander özgürlüğüne kavuşur.
Hikaye de böyle başlar ve artık Lisbeth Salander, bu kötü anıların hesabını soracağı kişileri aramaya başlar.

Serinin İlk Filmi;

Tanıtım Yazısı: Ejderha Dövmeli Kız

Kritik Yazı: The Girl with The Dragon Tattoo

Bu yazı Ethem tarafından 22 March 2011 21:50 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

“Komşularınız.. Onları her gün görüyorsunuz. Adlarını biliyorsunuz. Yakından tanıyorsunuz. Peki ya sırlarını biliyor musunuz?

Bir kolejde profesör olan Michael Faraday, eşinin sağcı teröristler tarafından öldürülmesi üzerine bu gruptan olan insanlara karşı takıntılar edinmiştir. İlk günlerde dostça görünen ve oğlunun arkadaşlık kurduğu yeni komşularının garip tavırları evlerine gittiğinde evin bazı bölümlerine girmesine izin verilmemesi Faraday’ı şüphelendirir. Acaba komşuları düşündüğü gibi teröristler midir yoksa karısını kaybetmenin yol açtığı stresle gittikçe paranoyak davranışlar mı sergilemeye başlamıştı?” (Film Tanıtımından Alıntıdır)

Filmi anlatırken, konusunun ne olduğunu yazmaya çalışırken bile ikilemde kalıyorum, hatta kendi kendime ikilemleri bir türlü anlamlandıramıyorum. Film gayet sakin olarak başlıyor, komşusundan şüphelenen bir üniversite profesörünün bu işi araştırmayı kafaya koymasıyla devam ediyor. Zaman ilerledikçe olayları biraz daha derinlemesine inceliyorsunuz. Başlarda sihirli bir havası olan film, gelecek iki saat için size biraz gizem vaat ediyor.
Hani klasik senaryolar vardır, yıllardır izlemekten artık ailemizden biri olarak görürüz. Bir bomba vardı, ya FBI ya da sivil bir adam bir anda cengâver kesilir ve bunu ortaya çıkartmaya çalışırdı. Evet, başlarda ve ilerleyen bir kaç dakika bu filmde aynı onlardan biri gibi ilerliyor. Artık yapılacak bir şey yok, zaman kaybı ve bir sıradan film daha ihtimalini düşünerek biraz daha devam edelim diyorsunuz, fakat… Daha sonra başlarda ne kadar yanıldığınızı farkına varıyorsunuz. Ne yazı ki bu bekleme süreci filmin son yarım saatine kadar devam ediyor.

Jeff Bridges ve Tim Robbins’in harika performanslarını izlemek istiyorsanız bu taraftan buyurun lütfen. Tek kelimeyle harika oynamışlar ve filmin bu seviyeye gelmesinde en önemli noktalardan birini oluşturmuşlar. Yazımın sonlarına doğu biraz daha komple bir bakış yapacak ve yazımı bitirme üzere;

Sonu ve kurgusuyla harika bir film olmuş. Başlangıçtan son yarım saate kadar bin bir küfür ederek izliyorsunuz ve bundan önce izlediğiniz klasik filmlerinden biri olacağını sandığınız anda film size uzun zaman unutamayacağınız tarzla bir son veriyor. Sonunda ters köşye yatacağınız filmlerden biri.
Kesinlikle izlemenizi tavsiye ediyorum. Daha fazla üstünde konuşarak filmin büyüsünü bozmamak gerekiyor.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 March 2011 13:59 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Strause Kardeşlerin el birliği ile hayat verdikleri ilk sinema projeleri olan Yukarıdaki Tehlike’nin, hatırıma ilk olarak Homeros’un Oddsey’ini yoldan çıkartmaya çalışan “sirenlerin” hikayesini getirmesi çok da saçma değil sanırım. Her ne kadar ana karakterimiz Jarrod’ın içinde bulunduğu durumu, Oddysey’in dirayeti ile bir tutmak yanlış olsa da; karşımızda -hiç olmassa kof bir bilimkurgu örneği olmamak için didinen bir yapım olduğunu söylemek yerinde olur. Hedeflediğinin ne kadarını başarabildiği ise aslen yazımızın gerçek konusunu oluşturmakta.

Strause Kardeşler onlarca blockbusterın görüntü yönetmenliğine ya da efektlerine el atmış bir ikili. Uzun süredir kamera ardında yaşadıkları bu makyajlama deneyimini, kendi bağımsız filmleri ile taçlandırmak istemeleri de alkış isteyen bir hareket. Her ne kadar hikayesi ve görsel altyapısı ile “Dünyalar Savaşı”, “District9″ ya da “Cloverfield” gibi örneklerin rotasını izlese de aslında zincirlerini bir yerde kırmak için didindiğini de göz ardı etmemek lazım. Elbette sarfedilen her eforun olumlu sonuçlar doğurmayacağını da dipnot olarak eklemek lazım. Nitekim Strause Kardeşler’in bu çabaları zaman zaman iç bayan bir denemeye dönüşmüş…Nasıl mı?

Multi milyoner dostunu ziyarete giden Jarrod’un vermiş olduğu sınav az buz bir sınav değil. Herşeyden önce kendisi lükse pahaya alışmamış bir karakter. Plazalarda gününü gün eden milyarder arkadaşından sıcak bakmadığı bir teklif alıyor. Bununla birlikte kız arkadaşının hamile olduğunu öğreniyor. Tahmin edebileceğiniz gibi Jarrod’da hazırlıksız yakalananlardan…Bütün bunların bir ev partisi çorbasında karıştırılarak izleyicinin ağzına bir kaşık uzattığınızda, alacağı tat Cloverfield’ın tutturduğu kıvama eş değer. (Burada amacım kesinlikle “bu film şundan şundan çakmadır.” lafını savurmak değil)

Derken ilk temasımız gerçekleşir. Bilinmeyen parlak mavi ışık huzmeleri kurban olarak ev partisinin “en abazan” bireyini etkisi altına alır. Bir sonraki aday ise Jarrod olmuştur. Fakat Jarrod bu temastan kurtulmayı başarır. Söylediğine göre bu ışıklar “karşı konulamayacak kadar” güzeldir…Evet evet tıpkı Sirenlerin Tatlı Sesi gibi.

Gelgelelim bu dakikadan sonra herşey paldır küldür gelişir. Gidelim mi yoksa Kalalım mı? ikilemi çerçevesinde binanın içinde bir o yana bir bu yana gezinen karakterlerimiz, Amerikan Hava Kuvvetleri’nin kurtarma çabalarına da birebir tanık olurlar. Film içerisinde Jarrod ve tayfasının, askerler tarafından kaç defa “kıl payı” kurtarıldığını saymaya çalışmanız da ziyadesi ile faydasız!

Tıpkı District 9′ın trajik karakteri Wikus Van De Merwe gibi bir başkalaşıma da maruz kalıyor. Neyse ki adını koymadığımız bu süreç finalde biraz “sıradışı” bir şekilde sonuçlanarak; filmin mantık hataları ile dolu ve son dönem kurgu-bilim örneklerini az da olsa bilen izleyiciler için “klişe” kelimesinin kalibresini milimi milimine dolduran senaryosunun biraz olsun anlam kazanmasını sağlıyor.

Yine de Yukarıdaki Tehlike’nin bu karma yapısının amacına hizmet edebilmesi için bir devam filmi uğruna kaza kurşunu sıkmak şart mıydı diye sormadan da edemiyor insan. Görsel maharetlerini sergilemekten çekinmeyen yönetmenlerin, ellerinin uzanamadığı konularda biraz daha yardım almalarının çok büyük faydaları olabilirmiş. Hiç değilse Independence Day görmüş bir kuşağın, saçmalama sınırlarına ve artık yıprana yıprana bağışıklık kazanmış sinirlere sahip olduğunu göz önünde tutarak, mantık hatalarını ellerinin tersi ile itip “eğlenceli” bir film yapma fırsatları bile olabilirmiş.

Sözün özü şudur ki yarı mekanik – yarı organik böceğimtrak uzaylı dostlarımız arasında Jarrod bir nevi Neo olarak yola devam mı edecek yoksa olağan bir gişe tatminsizliği sonucunda;”size herşeyi açıklayan bir son hazırladık kalanını sizler kurcalayın.” cümlesinin arkasına mı sığınılacak? Bu soruların cevabını da zaman verecek… Herkese iyi seyirler…

Filmin SuperFrooog tarafından da yazılan yorumunu buradan okuyabilirsiniz.

Bu yazı Fatih Yürür tarafından 04 December 2010 03:14 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Munich filmini açmadan önce karşınıza neler çıkacağını tahmin edebiliyorsunuz. Munich Olimpiyatları tarihinin en dramatik olaylarından birine tanık olmuştur. 11 atlet inanılmaz bir şekilde öldürülmüştür. Film başladığında önce bu canlandırmayı, bazı gerçek görüntüler eşliğinde izliyorsunuz.

Sabırlı izlenmesi gereken bir film her şeyden önce bundan bahsetmek gerekiyor. 2 saat 40 dakika gibi bir runtime süresi var ve bu süre içinde olaylar gerçekten çok ağır ilerliyor. Sahneleri teker teker izliyormuş, bir sahneden sonra öbür sahnenin gelmesini bekleyecek duruma geliyorsunuz. Tabi bu arada olayın bütün ayrıntılarını öğrenme şansına sahip oluyorsunuz. Aslında burada sadece bunu belirtmek için söyledim diyebilirim çünkü bu bir aksiyon filmi değil ya da herhangi bir gizem filmi değil. Daha çok bir belgesel tarzında olduğunu belirteyim.

11 kişiyi öldüren başları temizleme görevi Eric Bana?ya kalıyor ve arkadaşlarıyla beraber bu işe kalkışıyor. Asıl olay bence burada. Biraz daha geniş bir perspektiften bakmak gerekiyor. Burada bir nevi savaş sahnelerini aratmayacak olaylar görüyorsunuz ama olay bu kadar basit değil. İlk cinayetini işlediği zaman Bana?nın ruh halini incelemeniz gerekiyor. Daha sonra sayı arttıkça artık ne kadar rahat olarak davrandığını fakat bir zaman sonra paranoyaklaştığını izlemeniz ve çok iyi bir şekilde analiz etmeniz gerekiyor. Öldürmek basit bir iş değildir kavramını çok güzel bir şekilde işlemişler.

Filmde de dediği gibi sonu olamayacak ve herkesin kaybettiği / kaybedeceği bir savaş. Sakal gibi her cinayette yenilerinin hem de daha gür ve sert çıkması. Zaman ilerledikçe artık ??undercover?? olan bu ekibin gün yüzüne çıkması ve bir anda hedefleri öldürürlerken kendilerinin hedef haline gelmesi? Ama ne yazık ki bu film beklentilerimi karşılayamadı. Ahım şahım olmayan bir konuymuş gibi hissettim önemli olan bir konuyu. Mutlaka film haline getirilmesi gereken İsrail-Filistin çekişmesi çok sayıdaki karakterlerin dalaşmalarından ibaret olarak kalmış. Daha can alıcı konular, diyaloglar, entrikalar, beklerdim. Derin mevzulara verilen önem yetersiz kalmış, sadece bir bireyin üzerinden ele almışlar konuyu. Öldürme sahnelerinin gerçekçiliğiyle ilgiyi ayakta tutuyor.

2005 yılının en güçlü filmlerinden, Spielberg?in en görkemli eserlerinden biri olarak görüyorum filmi. Kendisinin tarzını çok sevmesem de gerektiği zaman, gereken saygıyı göstermekten asla çekinmedim. Mutlaka izlenmesi gereken bir film diyemem, çünkü ben bu olayın arkasını çok merak ettiğimden benim ilgimi çok uzun zamandır çekiyordu. Tatmin olmadım tam olarak ama en azından baya büyük bir kısmını öğrendim ve güzel çekimler sayesinde olayları yaşadığımı söyleyebilirim. Belgesel tadında filmleri seviyorsanız bu filmi de izlerken zevk alırsınız

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 29 November 2010 01:06 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

19. yüzyılın sonlarından geçen filmde Jonah Hex, Güney müteffiklerini ölümsüzler ordusuyla birlikte serbest bırakmak amacıyla yola çıkan Voodoo büyücüsü Qentin Turnbull’un izini sürecek, amacına ulaşmasına engel olmaya çalışacaktır.

Başrollerinde olan Jonah Hex karakterini Josh Brolin, Leila karakterini ise Megan Fox canlandıracağı Jonah Hex adlı film 09 Ekim 2010 da vizyone giriyor.
Filmin senaryosu Brian Taylor, Mark Neveldine ve William Farmer isimlerine ait. Filmin oyuncu kadrosunda ise; Josh Brolin, Megan Fox, John Malkovich, Michael Fassbender, Aidan Quinn, Michael Shannon, Julia Jones ve Will Arnett isimleri yer alıyor.

(Henüz fragmanı çıkmamıştır)
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 10 October 2010 02:18 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Babasını zaten hiç tanıyamadımız Jean Baptiste yetimhaneye yerleştirilir. Buradaki diğer çocuklar tarafından onun farklı olduğu hissedilir. Bu nedenle de pek sevilmez. Evet gerçekten çok farklı bir çocuktur o. Tüm dünyası kokulardır. 6 yaşına geldiğinde hala konuşamayan J,B metrelerce uzaklıktaki kokuları bile tanımaktadır.. Koklamak onun için büyük bir saplantı haline gelir. Bunun yanında bazı insani duygulardan yoksundur.
13 yaşında deri işleme atölyesine köle olarak satılır. Çok zor şartlara sahip bu yerde en fazla 6 sene yaşabilen diğer insanların aksine Jean uzun yıllar sadık ve çalışkan bir işçi olarak çalışır. Duyduğu her yeni koku onda müthiş bir haz uyandırır. Bu haz onu istemeden genç bir kızın katili yapar. Ellerinin arasında kalan cansız bedenden onu peşine sürükleyen o baş döndürücü koku yoktur artık. Kokuları kalıcı kılmanın bir yolunu aramaya karar verir. Bu yolculuğunda kendi kokusunun olmadığını farketmesiyle beraber doğumundan beri üzerine sinen ?lanet?i de anlar.. Fransa?nın en pis kokan kasabasında dünyaya gelmiştir, kokusu olmadığı için insanların onu benimsemediği, kabullenmediği bu yüzden de sefil bir hayata mahkum olduğu izlenimini çıkarır. Kendine has bir koku yaparak insanlar arasındaki yerini almaya çalışır. Bunun içinde güzel kokan kadınlara ihtiyacı vardır, ve onların bedenlerine..

Filmi yüzeysel izlerseniz yada içecek bir şeyler almak için kalkıp da filmin ilk dakikalarını kaçırsanız sonu size son derece saçma gelecektir. Bu notumu da ekledikten sonra çok konuşmuş olmanın verdiği mahcubiyetle önünüzde saygıyla eğilip huzurlarınızdan ayrılıyorum efenim.

Yönetmen : Tom Tykwer
Senaryo : Andrew Bikrin,Bernd Eichinger
Oyuncular : Ben Whishaw,Dustin Hoffman.Alan Rickman.Rachel Hurd-Wood(..Ve Tanrı Kadını Yarattı?),Gonzalo Cunill
Süre : 147 dk
Yapımcı Firma : Constantin Film Production

Bu yazı Asya tarafından 24 July 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 14 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kang Min-ho (Seol Kyeong-gu), Meşhur bir adli Tıp savcsıdır. 13 yıl aradan sonra kızını görebilecek ve emekliye ayrılıp kızı ile yaşayacaktır. Bu süreç içinde, bedeni parçalara ayrılmış bir hayat kadınının cesedini incelemek üzere görev alır. Cinayetin baş şüphelisi Lee Sung-ho (Ryoo Seung-beom) sorgulamada suçu işlediğini itiraf eder. Ancak, bunu kanıtlayacak delil ne yazık ki polisin elinde değildir. Ve, Lee Sung-ho’nun (Ryoo Seung-beom) itirafı, tek başına bir işe yaramamaktadır. Kang Min-ho (Seol Kyeong-gu) kızını karşılamak için havaalanına gittiğinde esrarengiz biri , kendisine bir zarf verir ve ortadan yok olur. Zarfta, Kang Min-ho (Seol Kyeong-gu)nun kızının bağlanmış fotografları bulunmaktadır. Bunun üzerine ; kızını alıkoyan kişinin Lee Sung-ho (Ryoo Seung-beom) olduğunu anlar ve derhal hapishaneye koşar. Kızını kurtarmak o kadar kolay olmayacaktır. Çünkü, mahkum gayet zeki bir planla Kang Min-ho (Seol Kyeong-gu)nun karşısındadır.

Film , görsel olarak çok doyurucu. Yakın çekimler, duygu ve mimiklerin “küçük nuanslar”da kalmadığı, izleyiciye farkettirildiği harika parçalar olarak karşımıza çıkıyor. Özellikle Kang Min-ho’nun kanlar içinde koştuğu sahnede, onunla birlikte nefes nefese koşuyorsunuz. Koşarken yasadığı korkuyu-heyecanı-çaresizliği iyiden iyiye hissediyorsunuz üstelik.

Kang Min-ho rolunde, Silmido Adası, Haendue ( Tsunami), Voice of a Murderer ( Katilin Sesi); Closer to Heaven (Cennetin Eşiğinde) gibi başarılı yapimlarda başrol ve yan rollerden hatırlayacağınız Seol Kyeong-gu var. Kesinlikle harika bir performans. Bir babanın, kızı için yapmayacağı şey yoktur sözüne delil niteliğinde bir oyunculuk sergilemiş. Zaten, bahsi geçen filmlerde kendisini izleme şansınız olduysa, Seol Kyeong-gu için çok fazla bir şey söylememe gerek yok.

Lee Sung-ho rolündeki Seung-beom Ryu’u ilk kez izledim. Fakat takipcisi olanlar, 2010 yapımı Kore Draması “Pasta”daki rolünden kendisini hatırlayacaktır. Zeki cinayet zanlısı rolü kendisine çok yakışmış. Finale doğru sebepleri anlayacağımız olayın baş şüphelisi olmaktakı duygu ve gerekçelerini yüzünden okuyabilirsiniz.

Hye-jin Han, çaylak dedektif ve Adli tıp Savcısının eski öğrencisi rolünde bu filmde. Olaylara bakış açısı, hırsı ile filmdeki başarılı konumunu almış. Kendisini, bir dönemin ilgiyle izlenen yapımları Jumong (2006) ve 2010 yapımı başarılı Kore Draması Jejungwon dizilerinden hatirlarsiniz.

Ji-ru Sung; onun hakkında ne yazsam az kalacak. Hemen, her yapımda mutlaka rolü olan bir oyuncu. Giyindiği karaktere %100 uyum saglayabilen bir bukalemun gibi. Kesinlikle, rol aldığı yapımları izlemenizi tavsiye ediyorum. Bu filmde, çaylak dedektifin amiri rolünde. Herşeye bir kulp bulan, orta yaşın üzerine gelmiş, herşeyden bıkma aşamasında , ağzı bozuk bir dedektif. Çaylak dedektife de çok yükleniyor. Onu izlerken gülümsememek elde değil. Yer aldığı başlıca yapımlar:

Secret Love (2010)
Le Grand Chef 2: Kimchi Battle (2010)
“Obstetrics and Gynecology Doctors” (2010)
“Birth of a Rich Man” (2010)
Happy Killers (2010)
Siseon 1318 (2009)
Uri saengae choego-ui sungan (2008)
Are You Crazy (2008)
Speed Scandal (2008)
“Time Between Dog and Wolf” (2007)
Salinui chueok (2003)

Bu yazı KanesHiro tarafından 29 May 2010 15:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

The Collector adlı filmin yönetmen kadrosunda Marcus Dunstan, Frederik Wiegel ve Shannon John Stev yer alıyor. Senaryoda Patrick Melton, Marcus Dunstan, Shannon John Stever ve Frederik Wiegel var.
04 Haziran 2010 da vizyona girecek olan The Collector dlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Daniella Alonso, Robert Wisdom, Andrea Roth, Madeline Zima ve Alex Feldman isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 25 May 2010 20:19 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Orjinal adı Prince Of Persia – Sands Of Time olan film Walt Disney tarafından vizyona alınmış. 28 Mayıs 2010 da vizyona girmesi beklenilen Pers Prensi – Zamanın Kumları adlı filmin yönetmeni Mike Newel, Köstebek, Dört Nikah Bir Canaze ve Harry Potter ve Ateş Kadehi filmlerininde yönetmeniydi.

Pers Prensi – Zamanın (Prince Of Persia – Sands Of Time) filminin oyuncu kadrosunda ise; Jake Gyllenhaal, Ben Kingsley, Alfred Molina, Gemma Arterton, Dave Pope, Luke Beach, Richard Coyle, Thomas Dupont isimleri yer almakta.

Filmin kısa konusu; Maceracı bir insan Prens Dastan (Jake Gyllenhaal), maceraperest ruhuna hakim olamaz ve gizemli bir prensesle (Gemma Arterton) güçlerini birleştirme kararı alırlar. Bu karar olağan üstü güçlere sahip büyülü bir hançeri korumak adına alınmıştır. Bu hançer; zamanı tersine çevirebilecen “zaman kumları”nı açığa çıkarabilecek kadar güçlü bir hançerdir ki bu hançere sahip olan kişiyede dünyaya hükmetmesini sağlamaktadır. Bu denli güçlü bir hançere sahip olmak isteyen bir çok kişi, birçok karanlık güç olacaktır. Prens ve Prenses ise bu karanlık güçlere karşı hançeri korumak adına adeta birbirleriyle yarış halinde olacaklardır.

Bu yazı Ethem tarafından 20 May 2010 22:52 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İşte Moon, üç senelik yalnızlığının son iki haftasına girmiş olan Sam Bell’i anlatıyor. Sam dünyanın enerji ihtiyacınının önemli bir kısmının aydan karşılandığı bir dönemde bu işle ilgilenen bir şirketin aya kurduğu bir maden üssünde tek mürettebat olarak çalışmaktadır. Üç yıl boyunca tüm işleri kendisi yürütmüş ve yaptığı kontrata göre üç yıllık zaman diliminin bitmesine iki hafta kalmıştır.  Tabi bu zaman diliminde çok da yalnız sayılmaz. Gerty adında bir robot tüm işlerinde Sam’e yarımcı olmaktadır ve az da olsa Sam’e yalnızlığını hissettirmemeye çalışmaktadır. Sam düzenli aralıklarla dünyadaki karısına mesaj göndermekte ve ondan cevap almaktadır. Küçük kızı ile de bu sayede iletişim kurabilmektedir. Fakat canlı olarak görüşememektedir. Gittikçe yalnızlaşan Sam zamanla gerçekte var olmayan şeyler görmeye başlar. Bir şeylerin ters gittiğini hisseder. Ve her şey artık onda şüphe uyandırır hale gelmiştir artık. Ayda yalnız olan Sam’in artık bazı cevaplara ihtiyacı vardır ve onlara aramaya başlar.

Aslında filme ilk başta biraz önyargıyla yaklatığımı kabul etmeliyim. Çünkü filmin genelinde neredeyse sadece Sam Rockwell’i görüyoruz. Ama filmi izledikten sonra önyargılarımda kesinlikle haksız olduğumu gördüm. Sam Rockwell harika bir performans çıkartmış,  hiç göze batmadan çok keyifle izlettiriyor kendini. Özellikle araçta ağladğı bir sahne var ki yalnızlığı ve çaresizliği iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Filmin ilginç bir yanı ise Gerty’yi Kevin Spacey’in seslendirmesi olmuş. Bence çok yerinde bir tercih. Çünkü ayda yalnız olan Sam’in şüphelenebileceği belki de tek varlık Gerty. Kevin Spacey’nin sesi o kadar kuşku uyandırıcı ki sanki her an bir hinlik yapacabilecek gibi bir his uyandırıyor insanda. Fakat filmin başından sonuna kadar neredeyse her hareketinde Sam’e yardımcı olan Gerty yaptığı hareketler ve konuşmalarıyla adeta bir insan kimliğine bürünüyor ve robotların da duyguları varmış dedirtiyor. Özellikle şu diyaloğa çok sık rastlıyorsunuz:

Sam: Gerty bana neden yardım ettin, bu senin programına falan aykırı değil mi?

Gerty: Benim görevim sana yardım etmek Sam.

Nedense dikkatimi çekmişti belirtmek istedim. Tabi ayrıca yönetmene değinmeden geçmek istemiyorum. Lost Highway’in unutulmaz otoban müziğini yapan ve buna benzer birçok önemli eseri bulunan David Bowie’nin oğlu olan Duncan Jones’un ilk yönetmenlik deneyimi olan Moon/Ay filmi düşük bütçeyle nasıl iyi film yapılacağına çok güzel bir örnek bence. Peki bize ne düşüyor, tabi ki oturup bir buçuk saat boyunca bu keyfi sürmek düşüyor.

Yalnızlıkla başlamştım. Ve yine “kimse böyle yalnız olmasın” diyerek yazımı bitirmek istiyorum. İyi seyirler…

Bu yazı alploganer tarafından 04 May 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı KanesHiro tarafından 18 April 2010 13:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kasaba askrler tarafından karantinaya alınır fakat içeride sağlıklı insanlarda vardır. Bundan sonra kimyasalla değişim yaşayan insanlarla halen temiz kalan insanlar arasındaki yaşam şavaşını izlyeceğiz.

Görüldüğü üzere (ön tanıtım yazısına nazaran) senaryoda anlatılacak fazla birşey yok. Sıradan bir senaryo gibi gözüksede bizi şaşırtacak efektlerle süslü olduğunu umut ediyoruz.

Salgın (The Crazies) adlı filmi yönetmeni Breck Eisner. Senaryoda Scott Kosar ve Ray Wright yer alıyor.

16 Nisan 2010 da vizyona girecek olan Salgın (The Crazies) adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Timothy Olyphant, Radha Mitchell, Joe Anderson ve Danielle Panabaker isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 04 April 2010 22:55 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yönetmenliğini Jon Harris’in yaptığı Cehenneme Bir Adım 2 (The Descent 2) adlı filmin senaryosu  James Mccarthy,  James Watkins ve  J. Blakeson’ ait.
09 Nisan 2010‘da vizyona girecek olan filmin oyuncu kadrosunda ise; Natalie Jackson Mendoza, Nora-jane Noone, MyAnna Buring, Axelle Carolyn, Doug Ballard, Douglas Hodge, Alex Reid, Joshua Dallas, Anna Skellern ve Shauna Macdonald isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 04 April 2010 22:12 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir vampir furyasıdır almış başını giderken düpedüz araya kaynamak bu olsa gerek. Hani uzak doğunun fantastik havada kalma, karada salto atma gibi atraksiyonlarını vampirlerin yapması daha bir mantıklı oluverir cesaretiyle yapılsaymış kendimi avutur filmden de birşey beklemeden seyri keyfimin ocağına incir ağacını kendi ellerimle dikmeyebilirdim. Fakat filmi mantığa uygun yapalım derken normal filmlerde kullanılan oradan oraya uçuş sahneleri fazlaca değil, desemde fazla umutlanmayın. Daha akla güzel, insancıl ama güçlü vuruşlarla seyirciye yem atılmış ama bunun gargarası dahi çekilmezdi. Ben çektim siz çekmeyin:/

Kimin ne olduğunun önemi yokmuş gibi vampir talebe çocuğunun onlarca hemcinslerini harcayışındaki özelliği hiç dikkate alınmamış. Ayrıca Amerikalı ikinci talebe kızımızında olağan dışı yaratıklara karşı soğuk kanlılığı, neden niçin sorularına aldırmaksızın okula kılıçla gelen ve kısa zamanda arkadaş olarak benimsediği talebe kişiye karşıda pek kayıtsızdı.

Bir ara “Budamı vampir” der oldum ama doymasın salaklığına ki film boyunca birkaç kez ağlayıp sızlayışı beyin hücrelerimin toplu intiharını önlemiş oldu.

Okunuşu gayet hoş, afiş ve fragmanları oldukça çekici olan filmimizin normal seyrinde aksiyon izleyeceğimiz belirtilirken ortaya vampirlerin atası, en yaşlı ve en güçlü yaratık çıkmazmı… Görüpte gülmeyene vampir derim ben:/

Vampirlerin duayeni yaratık ortaya çıkar çıkmaz komediye dönen, adeta seyirciye manrak bir hava katan minyon yaratık (Cidden minyon) elde etmek istediği odunu alıp kaçarken, ardından da salya sümük takip edilmektedir. Durun olay var! Sonunda çıkmaza giren ve elindeki odunu (Amerikalı talebe) bırakmak zorunda kalır ve uçmaya başlar:/ Bunadığını düşündüğümüz için fazla üzerine gitmedik.

Neticede sizde bunamadıysanız ve bu yazımı okursunuz umarım. Şayet okumayanlar var ise ve sonradan okuma şansı yakalamışsanız bu filmi izleyerek adı gibi son vampir filminizi seyretmiş olursunuz.

İyi seyirler:) Puhuhaha…

Bu yazı Ethem tarafından 16 March 2010 04:08 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yalnız ve gizemli bir adam düşünün. Ve bu adamla bağlantıları kuran daha da gizemli insanlar düşünün… Her bir bağlantıda farklı bir konu ele alınıyor. Müzik, film, bilim gibi…
Bu film size alışılagelenlerin dışında bir senaryo sunuyor. Seyircinin umduğunu anlatmaya çalışmayıp kendi felsefesinde kavruluyor. Daha doğrusu içindeki felsefeyi “açıklama” çabası gütmeden beyaz perdeye yansıtıyor. Filmde hiçbir karakterin ismi yok, geçmiyor da. “Garson, müzisyen, sürücü…” gibi sıfatlardan öteye gidemiyorsunuz.

“Aksiyonsuz bir aksiyon” filmi olaran tanımlanan bu filmde tüm konu Yalnız Adam etrafında dönüyor. Film boyunca bu adam kimdir, neyin nesidir, amacı ne, nasıl bir insan sorularına cevap arıyorsunuz. Ama belki de hiçbirinin cevabını bulamıyorsunuz :) Çünkü bu film size kendini anlatmaya çalışmıyor. İçindeki karakterler gibi kendi de bir gizeme sahip değil mi?

Benim tattığım çok farklı bir tecrübe olmuştu izlediğimde. İki kere izledim felsefesini çözebilmek adına, fakat yine de kendi yorumlarımdan öteye gitmedi açıkçası. Her insanın izlerken farklı sonuçlar, yorumlar elde edebileceği nadir filmlerden biri olduğuna kanaat getirdim.

Bahsi geçen bu gizemli adam filmin sonunda birini öldürüyor. Ama o noktaya gelene dek sanki ruhunu temizliyormuşçasına hayatın ilginç yönlerini belirgin hale getiriyor. Sanatla ruhunu besliyor. Düşünün, bir katilsiniz, birini öldüreceksiniz ve birkaç sınamadan geçiyorsunuz. Seks? I-ıh yok. Silah? Hayır, silaha karşı bir katil olmalısınız. Ruhunuz ise bir katil gibi kirli değil. Ee o zaman, bu adam bir katil değil sanırım “dava adamı” dedirten de bu olmuştu zaten. Filmin sonu bu düşüncemi daha da belirginleştirdi.

Onlarca korumanın ruhu bile duymadan öldüreceği kişinin odasına girdiğinde “nasıl girdin buraya?” sorusuna  ”I used my imagination” (hayal gücümü kullandım) cevabını vermesi bu sıkı disiplinin sonucu olsa gerek…

Sonuç olarak, bu filmi tatmin olmak adına izlemeyin. Yani bir sahneden bir “sonuç” çıkmasını ummayın. Her ne kadar böyle desem de, filmin amacı olmadığını düşünmeyin sakın. Amacı var, fakat sizin sorularınıza cevap vermek değil. Sanatla yoğunlaşan, kendi içinde farklı bağlar yaratan, bu bağlarda farklı gizemler taşıyan bir film. Gizemli diye bahsi geçen filmlerin gizemi aslında korumadığını düşünürsek aslında, bu film gerçek bir gizeme sahip. Bu yüzden tecrübe edilmesi taraftarıyım :)

Bu arada bu bahsi geçen herifin her içecek içişinde sadece espresso içmesi, ve iki tane ayrı fincanda iki espressoyu aynı anda istemesi sinir bozucu gelebilir, aman dikkat :P

Sevgiler.

(ooo baksanıza filmi saat 10.10′da eklemişim, kim düşünüyordu bakayım beni? keh keh…)

Bu yazı rahmetli tarafından 10 February 2010 10:11 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Lawrence Talbot adında bir çocuk ve hayat onun için annesinin ölümüyle sessizliğe bürünmüş, bu acı olayı unutmak adına yaşadığı Blackmoor kasabasını terk etmek zorunda kalmış birisi. Uzun yıllar sonra kardeşinin nişanlısının kaybolması üzerine yardım haberi almasıyla kasabaya geri dönecektir.
Kasabaya dönen Lawrence, doymak bilmeyen bir caninin varlığından haberdar olacaktır. Cani ruh, kasaba halkını tek tek öldürmektedir ve henüz gizemi çözülememiştir.

Bu caniyi bulmak ve artık sevmeye başladığı kadını korumak için Blackmoor kasabasındaki tehlikeyi yok etmek zorundadır. Olayları araştırdıkça ve ardından gittikçe dolunayda ortaya çıkan kurt adamların lanetlerinide öğrenmeye başlar.

Artık Lawrence, lanetlenmiş canavarları öldürmek için ormanın derinlerine inmek zorunda kalacak fakat bunları yaparken de kendivahşi yönünüde keşfetmeye başlayacaktır.

Kurt Adamlar (Wolfman) adlı filmin yönetmeni Joe Johnston, senaryosu Andrew Kvin Walker ve David Self’e ait, görüntü yönetmeni ise Shelly Johnson. Kurt Adamlar (Wolfman) filminin oyuncuları ise karakterleriyle beraber; Anthony Hopkins (Sir John Talbot) , Benicio Del Toro (Lawrence Talbot) , Hugo Weaving (Det. Aberline) , Emily Blunt (Gwen Conliffe)…

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 01 February 2010 01:49 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Gelelim filmin tartışılan konusun: Güneydoğuda askerlik yapan Ensar?ın 12 yaşındaki kız kardeşi tecavüze uğrar. Bu olaydan sonra da ortalardan kaybolur. Gözler Ensar?ı arayadursun cinayet masası müdürü Abbas (Uğur Yücel) ve baş komiser akrep lakaplı Celal (Kenan İmirzalıoğlu) da bir seri katilin izini sürmektedir. Kurbanlarının aftan yararlanan tecavüz suçlularında seçen seri katilin peyda olmasıyla Ensar’ın kaybolmasının aynı zamanlara denk gelmesi tesadüf mü? Peki, bunun kahramanlıkla ne ilgisi var diyeceksiniz. Onu da filmin yönetmeninden aktarıcam. Adaletin sağlanamadığı bir yerde, hukukun dışında adalet arayan bir katilin, halk tarafından destek bulması ise filmin taraf olmadan sorguladığı konulardan biri…diyor Uğur Yücel.

Hollywoodvari filmin en etkileyici yanı son zamanlar fazlasıyla ifşa olan pedofili olaylarına dikkat çekecek. Tartışmalara yol açacak gibi duruyor. Şu an başka şeyler konuşuluyor filmle ilgili ama ben yinede umutluyum

Etkileyici ve sosyal bir konusu olan film aksiyon sahneleriyle de dikkat çekiyor. 22 Ocakta Türkiye?de vizyona giren film 28 Ocakta da Avrupa?da vizyona girecek.
İyi seyirler diliyorum

Bu yazı Asya tarafından 22 January 2010 16:44 tarihinde yazıldı. 11 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Nihayet kafayı sıyırmadan bir haber geldi. Pelham  1 2 3 ten ama bekleneni tam olarak vermedi. O kadar beklenmiş. Daha daha iyi bir şey olsun isterim elbette. Hayır, çok daha iyi bir şey olmalı dedim. Ama endişelenmedim. Sadece bekledim.

Ve bu sabah kısa bir araştırmadan sonra yeni filminin çekildiğini öğrenmiş oldum hemencecikte paylaşmak istedim:)

Filmden kısa bir bilgi vermek istiyorum.(kısa..ilkyazım gibi ispiyonlar içermesin;) )

Güneş patlaması sonucu insanlığın sonu yaklaşmak üzeredir. Kaos içindeki toplumun felaketi yetmezmiş gibi birde hayatta kalabilenler bir otorite baskısı yaşamaktadır. Yani güneşte patlasa kurtulamıyorsunuz yönetim azizliğinden J.ancak bu işe dur diyebilecek sırlarla dolu gizemli bir kitap vardır. Bu kitabı korumakla görevli yalnız savaşçı Eli (D.Washington) ve ona eşlik edenlerin macerasını anlatan bir film Book Of Eli.Set her ne kadar kasvetli olsa da aksiyonun tavan yaptığı bir film.

Denzel washingtonun senaryo seçimindeki titizliği malumdur.Her senaryo için kamera karşısına geçmez.ayrıca bu filme yapımcıları arasına girecek kadar çok da güveniyor.e böyle bir aktöre güvenmemek izlediğimiz filmlerine haksızlık olmaz mı?

Filmin kadrosuyla ilgili bahsetmek istediğim başka bir ayrıntı yönetmen koltuğu.cehennemden gelen filminden tanıdığımız afro- american kardeşler  allen ?albert hughes kardeşler var. Görüntü seçimi konusunda başarılı bu iki yönetmen cehennemden gelen filminden bu yana beraber çalışmamışlardı. Özlenen bir birliktelik..

05 Şubat 2010?da Türkiye?de gösterime girecek olan filmin oyuncu kadrosu Denzel Washington, Gary Oldman, Mila Kunis, Ray Stevenson, Jennifer Beals var senaryosunu ise Gary Whitta yazmış.

Ben sabırsızlıkla gelmesini bekliyorum sizlere de izlemenizi tavsiye ediyorum iyi seyirler şimdiden

Bu yazı Asya tarafından 22 January 2010 11:10 tarihinde yazıldı. 13 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Susie, öldükten sonra kendisinin yokluğundaki hayatın nasıl olduğunu, ailesinin hala yaşıyor olabileceği ihtimalini yüreklerinde yaşatmasını görür ve en önemliside kendisini öldüren katilin izinden gitmesini anlatan ilginç ama oyuncu kadrosuyla çezbedici bir film Cennetimden Bakarken (The Lovely Bones).

Artık dünyalı olmamasına rağmen olaylar Susie’yi o kadar bağlayacaktırki, o artık hayatın bir parçası olacaktır.

Cennetimden Bakarken (The Lovely Bones) 29 Ocak 2009‘da vizyona girmesi beklenen filmin oyuncu kadrosu; Mark Wahlberg, Rachel Weisz, Susan Sarandon ve Saoirse Ronan.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 19 January 2010 05:57 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Birlikte yaşayan iki sevgili… Katie, 8 yaşından beri, görmediği fakat seslerini zaman zaman işittiği bir gucün esiridir. Hatta, bu güç Katie’ye o kadar musallat durumdadır ki, o 8 yaşındayken evleri yanıp kül olur. Aradan seneler geçmiştir, Katie ; sevgilisi Micah ile aynı evi paylaşmaktadır. Ancak bu sevimsiz güç, Katie’nin peşini bırakmamış, gece gündüz onu huzursuz edecek sesler çıkarmakta ve hatta işin dozunu bazen kaçırıp, Katie’ye zarar vermektedir.

Sevgilisi Micah, çareyi, bu egzantrik olayı gelişmiş teknolojiye sahip kamera sistemi ile kaydetmeye karar verir ve evini bu aletlerle donatır.

Kesinlikle, gercek hayattan alınma bir hikaye olduğuna inanıyorsunuz film boyunca. Micah, elinde kamera ile interaktif bir çekim yapıyor. Evin her yerine kamerayla gidiyorlar Katie ile, her an , bu belirsiz gücün ortaya çıkmasından endişe ederek. Micah bu duruma pek ciddiyetle bakmadığından, Katie ona pek sinirleniyor. Bence haklı da. Zira, Katie nereye giderse gitsin, onun peşini bırakmayan, hatta korkutucu şekilde ismini fısıldayan bir görünmez varlık var.

Filmdeki her sahneyi, yüreğim ağzımda izledim diyebilirim. Acaba nereden çıkacak, acaba zarar verecek mi, nasıl koruyacaklar kendilerini derken, Katie’nin tan 2 saat boyunca, uyurgezerlik etkisiyle yatağın başında dikilmesini kamera kaydedene kadar. Anladığım o ki, finalde de olacakların habercisi idi bu uyurgezerlik. Zira, Ekim ayının dondurucu havasında, 2 saat ayakta hareketsiz durduktan sonra, şortla bahçeye çıktı Katie.

Klasik erkek modu, korkmazlar, endişelenmezler, ciddiye almazlar ya hani. Micah’ta aynen öyledi, deli etti beni.. Yahu sevgilin, mevcut durumdan seni haberdar edip bilgilendiriyor, kaldı ki sende onca para döküp aldığın kameradan kaydedici aletlerden bu durumun ne kadar çığrından cıktığını kendin izliyorsun, hala ne halt yemeye ” yapacakların bu kadar mı, tüm işin bu mu, başka bir şey yok mu” diye dalga geçiyorsun?

Bir baska , beni benden alan sahne de, bu egzantrik gücün, gecenin bir yarısı Uyuyan Katie’yi ayaklarından tutup, taaa banyoya kadar sürüklemesiydi. O sahnede resmen kendimden geçtim diyebilirim. Kızın o çıglıklar, Micah’In o dehşete düşmüş hali, sevgilisini görünmeyen birşeyden kurtarma cabası… Hala gözümün önünde o sahne…

Yatağın çarsafının havalanması sahnesi… O sahnede ruhum bedenimden ayrıldı diyebilirim….

10-10 veriyorum bu filme. Kesinlikle 18 yaş altı izleyici kitlesinin izlememesi gerektiğini düşünüyorum.

Bu yazı KanesHiro tarafından 10 January 2010 22:03 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bizi ilgilendiren geride kalanların yaşamları. Bu yaşamın sadece bizi ilgilendirmediğini kısa zaman içinde fark ediyoruz tabiki. Kim oldukları belli olmayan bir grup, kasabaya girer ve filme konu olan hikayenin başlamasına sebep olurlar. Bu vampirimsi yaratıklar gün geçtikçe kasaba sakinlerini sonsuz bir yolculuğğu çıkartmakta oldukça iddalıdırlar. Susamış bedenlerini doyurmak için tüm kasaba sakinlerini acmasızca yok eden, kanını içip huzura kavuşan yaratıklardan kurtulmanın bir yolu olmalıydı ama nasıl?

Klasik tavşan kaç tilki tut senfonisinden ve bir kaç saçmalıktan sonra sessizce tavan aralarına saklanmanın güvenilirliğini test eden mahsum kasabalılar, artık bir çıkmaza girdiklerinin farkındadırlar. Ne varki doymak ve ölmek bilmeyen vampir kırması yaratıklar dur durak bilmemelerine karşın hala kurtulmanın yolunu arayan kasaba sakin-lak ları mantık dışı bir kaç girişimin ardından sayıları epey azalmıştır.

Hesapta mantıklı düşünen kasaba sakınlerinden bayan çok bilmişin bir repliği beni epey güldürdü. Cani grubun bir kaç kişiyi katletmesinden sonra, “Vampir diye birşey yoktur” kelimesine verilecek bir cevap varsa merakla bekliyorum. Vampir yada benzeri birşey yoksa kelle paça arkadaşlarını katleden şey neydi? Hani bizde vardırya ” Bana dokunmayan yılan kırk yıl yaşasın” hesabı kendisini avutuyor olmasını diliyorum.

Gıcık btiplere sahip canavarların tek ölüm yolunun güneş ışını olması nedeniyle faza müdahalede bulunamayan sakinlerin tek kurtuluş yolu bir ay boyunca saklanmaktan başka birşey olamazdı. Filmde beni etkileyen tek ve en iyi sahne, filmin sonundaki baş kahramanın vampirimsi yaratığa henüz dönecekken kendisini gün ışığına teslim etme sahnesiydi ki bu sahne korku adına yapılan tüm kareleri sonda bırakacak kadar güzeldi. Korku, çaresizlik ve yaşamak isteğine karşın ölüyor olmanın psikolojik durumu, işte korku diye ben buna derim.

Orjinal adı 30 Days of Night olan 30 gün 30 gece filminin yönetmenliğini David Slade yapmış. Senaryosunu Steve Niles ve Stuart Beattie’nin yaptığı filmin oyuncu kadrosunda ise, Josh Hartnett, Melissa George, Danny Huston, Ben Foster ve Mark Boone isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 22 December 2009 06:57 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hayal gücüne dayalı bir ırka verilen mantık ve bu hayali mantıklı bir şekilde kurguluyor olabilmenin adı kesinlikle sinemaydı benim için. Sanat adına paylaşılan filmlerin  dışında sinemada aradığım en önemli özelliklerden biriside buydu. Beni real hayatımın dışına çıkartan filmler her zaman ilgimi çekmiştir. Her insan bir hayat, her hayat bir filmdi zaten. Kimin hayatını ele alırsanız bir film, kimin biyografisini okursanız bir kahraman çıkmazmı karşımıza? Bir filmi izleyeceksem o film beni hayal gücümün renkleriyle boğmalı, gerçek hayattaki yaşanmışlığın dışına itmeli ve yaşadığım hayatı film boyunca unutabilmeliydim.

X-Men Başlangıç – Wolverine filmide beni ve herkesi film süresi boyunca başka dünyalara taşımayı başardı. Bunu yaparken kendi kurgusu içindeki mantığıda bırakmadan herkesi aynı mantıkta birleştirdi. Filmi izlerken kimse gerçek hayatın kurallarını arama gereği duymadı bile, çünkü hepimiz aynı hayali kurduk ve film bitene kadar sesimizi bile çıkartmadan izleyebildik X-Men Başlangıç – Wolverine filmini.

Fİlm boyunca eleştirebileceğim tek nokta, son karelere doğru tüm mutantların serbest kaldığında özgürlük adına kaçmak istemeleri ve Wolverine’i harika güçleri olan yapay mutantla başbaşa bırakıyor olmalarıydı. Oysa hepsinde ayrı bir özellik olan mutantların elinden gelen bissürü şey olmalıydı. Ama onlar bunu yapmadılar ve önce can sonra canan sözünü kale alıp tabanları yağladılar.

Farkındaysanız bu tarz olağan üstü kahraman filmlerine “başlangıç” lar eklenmeye başladı. Neticede süper kahramandırlar ve gerçekte olmayacak birşeyin başlangıcını merak etmekteyiz. İzlediğimiz kahramanlar kadar bizimde hayal perest olduğumuzu ortaya çıkartıyor.

ABD yapımı bir film. Süper kahramanlık öykülerininde çoğunluğu ABD yapımı neden?. Çünkü onların bizimkisi gibi geniş bir tarihleri yok ve bizim kahraman Atalarımız gibi hikayeleri bulunmamakta. Tamamen hayal gücüne dayalı senaryolar ve biz hayranlıkla bunları izlemek zorunda kalıyoruz.

Aslına bakarsanız elimizde, tarihimizde birbirinden süper kahramanlarımız var ama ne yazık ki hiçbiri Wolverine kadar ilgi çekemedi… Henüz!

X-Men Başlangıç – Wolverine filminin künyesini ve konusunu daha önce vizyon tanıtım bölümünde vermiştik, dileyen arkadaşlarımız bilgilere ulaşmak için buraya tıklayabilme teknolojisini kullanabilirler.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 12 December 2009 07:57 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Stephenie Meyer?in Twilight serisinin ilk kitabı olan Alaca Karanlık filmnin büyüsünü henüz üzerimizden atamadan ikinci kitabı New Moon’un (Yeni Ay) The Twilight Saga haberleri ve fragmanları sesini duyurmaya başladı bile. Bunun üzerine kayıtsız kalıp olan biteni izlemektense takip edip yeni haberleri müjdelemek daha heyecanlı olur diye düşündük. Gözlerimizi kamaştıran ve kalplerimize heyecan düşüren Twilight Alaca Karanlık filminde bahsettiğimiz gibi vampirlerden ziyade alışa gelmiş aşkların dışında bir hikaye olduğundan söylemiştik. Şimdi sıkı durun ve serinin ikinci filmi olan The Twilight Saga : New Moon’da aşkın öteki yüzünü görelim.

20 Kasım 2009‘da vizyona girmesi beklenen The Twilight Saga : New Moon (Yeni Ay) muhtemel kadroyla seyircilerin karşısına çıkıyor. Tabiki yeni karakterlerle dolu yeni bir film.

Alaca Karanlık’da aşkın öne çıktığını, vampirlerle insanoğlunun sevişebileceğini görmüş fakat kurtlarla vampirlerin şavaşından biraz yoksun kalmıştık. Ama bu kez aksiyona doyacak, bununla beraber temel alınan konu, aşkla duygulanacağız. Filmin bir yüzününde de Bella’nın iki ırk arasında seçim yapmak zorunda kaldığını göreceğiz, nasılmı?

Edward (Robert Pattinson) ile İsabella Swan (Kristen Stewart) arasındaki aşkın getirdiği sorunluluk bir zaman sonra birbirleri için fedakarlıklar yapmalarına neden olacaktır. Edward, Bella’yı korumak için bir karar alır ve ayrılmaları gerektiğin söyler. Bella bunu duyduğu anda kalbinden vurulmuşa dönecek ve kendini kaybedecektir. Kafasını dağıtmak için Jacob (Taylor Lautner) ile takılır. Jacob’la birlikte tehlikeli işlere kalkışan Bella’nın tek amacı Edward’ın sesini duyabilmektir. Bu esnada başından geçen bir olayda Jacob, Bella’yı bir vampirden kurtaracak ama ortadanda kaybolacaktır. Bella arkadaşınıda kaybetmek istemez ve Jacob’un evine gider, fakat gördükleri karşısında şaşıracaktır. Çünkü Jacob bir kurt adamdır. Herşeyden vazgeçen Bella kendisini uçurumdan atmaya karar verir. Uçurumdan atladığı anda yardımına yine Jacob yetişecektir.

Bella’nın girişimden sonra Edward, sevgilisinin öldüğünü zanneder ve İtalya’a gitmeye, orada gün ışığına çıkıp kendi kendini öldürmeye karar verir. Son anda ortaya çıkan Bella,  Edward’ı kurtarmayı başaracaktır. Artık Bella ve Edward’ın aşkları yeniden gün yüzüne çıkacaktır ancak bir kaç sorun onları beklemektedir.

New Moon filminede büyük sabırsızlıkla beklerken yeni gelen havadisleride burada paylaşıp sinema severlerin film öncesi ve sonrası yorumlarını değerlendirebileceğiz.

Teşekkürler.

Yeni fragmanını 1

Yeni Fragman 2

Bu yazı Ethem tarafından 15 November 2009 22:10 tarihinde yazıldı. 34 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Başrollerinde İdris Elba ve Beyoncê Knowles  yer aldığı film Derek’in (İdris Elba) büyük bir terfi almasıyla başlar. Derek başarılı bir  yöneticidir ve güzel karısı Sharon’ı da(Beyoncê Knowles) çok  sevmektedir. Bu başarılı evlilik geçici personel olarak işe başlayan Lisa’nın (Ali Larter)ın işe başalamsıyla değişir. Derek’in iş ve aile hayatı Lisa’nın çekiciliği ve baştan çıkarıcılığı ile tehlikeye girmektedir

Artık hiç bişeyi kontrol altına alamayan Derek’in yaşadıklarını izlerken bir kadının bazen tahmin bile edemeyeceğiniz kadar telikeli olabileceğine şaşırarak tanık olacaksınız.

Ayrıca Saplantı (Obsessed) adlı film, bir sahne yada karakter olarak olarak değil, bir bütün olarak insanı-izleyiciyi etkiliyor ve bunuda kurgunun çok güzel olmasına  bağlıyorum. Bence Saplantı (Obsessed) sinema filminde gereksiz tek bir sahne bile yok.

Herkese tavsiye edebileceğim kaliteli bir film, Saplantı (Obsessed).
İyi seyirler…

Bu yazı svrsnm tarafından 28 October 2009 23:11 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

23 Ekim 2009 da vizyona girecek olan Korku (Dread) filminin yönetmeni Anthony Di Blasi, oyuncu kadrosu; Jackson Rathbone, Shaun Evans, Hanne Steen, Laura Donnelly, Jonathan Readwin, Vivian Gray, Carl McCrystal, Sarah Ball, Steven Clarke, Adam Davenport, Elissa Dowling, Paloma Faith…

Filmin konusundan hemen hemen bahsettik, bildiğimiz gibi korku hakkında belgesel yapmaya çalışan gençler, insanların nelerden korktukları sorusunu  sormaya başlarlar. Sonunda sıra kendilerine geldiğide anlattıkları korkularını yaşamaya başlayacaklardır.

Şimdiden iyi seyirler diliyorum…

Bu yazı Ethem tarafından 13 October 2009 01:38 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dört genç Norveç dağlarıda vahşice öldürülür, aralarında birisi an itibariyle kurtulmayı başarar fakat ne yapacağını bilmeden acilen bir yerleşim yerine gitmesi gerektiğinin farkındadır. Heyecan, korku ve panik içinde hedefine şuursuzca ulaşan genç kadın gözlerini bir hastanede açar fakat tuhaf birşeyler olmaktadır.

Hastanede kimse kalmamıştır ve bu sefer ne yapacağı hakkında da hiç bir fikri yoktur. Kabus yeni başlamıştır.

Yönetmenliğini Mats Stenberg’in yaptığı Şeytanın Oteli (Fritt Vilt 2 – Cold Prey 2) filminin oyuncu kadrosunda; Ingrid Bolso Berdal, Marthe Snorresdotter Rovik, Kim Wiflandt, Fridtjov Saheimin yer alıyor.

Şimdiden iyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 20 September 2009 01:24 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İşte, filmimizin ilk dakikalarını buna ayırmış senarist. ( Tabi , anlayabilene ) .. Grace ( Lutuf ) 2 düşükten sonra, doğması beklenen 7.5 aylık , anne karnındaki bir bebektir. Rutin kontrol dönüşünde Madeline Matheson (Jordan Ladd) ve eşi Michael ( Stephen Park ) bir trafik kazası geçirirler ve Michael ölür. Maddy çok kan kaybetmiştir ve acilen doğuma alınır. Adı gibi, enteresan bir doğumla dünyaya gelir. Öiü doğan Grace, doktorluk lisansı olmayan fakat ebe’lik görevini sürdüren Dr. Patricia Lang ( Samantha Ferris )’in bile şaşırdığı bir azimle hayata döner. Olaylar da doğum sonrası gelişmeye başlar. Grace ( Lütuf ) meme emerken, annesinin göğsünü kanatacak raddeye getirir. İlk başlarda bunu normal karşılayan Maddy, olacaklardan habersiz şekilde bebeğini beslemeye ve onu Sadece Dr. Patricia Lang’in gözetimi altında büyütmeye kararlıdır.

2009′un enteresan filmlerinden Grace ( Lütuf ) .. Bu tip “sorunlu- lanetli” bebek filmlerini sıkca işliyor Amerikalı senaristler. Çünkü , iyi bir pazar var bu senaryolarda. Ancak film, Dr. Patricia Lang ile Maddy’nin aralarındaki eskiye dayanan tanışıklık aydınlatılmadan sona erdirilmiş. Kaynana Vivian Matheson ( Gabrielle Rose )’in rahatsızlık derecesindeki kontrol hastalığını ise biraz daha irdeleyebilirlerdi. Ayrıca korku filmlerinin tanıdık simalarından Jordan Ladd’in performansı, “pasifize olmuş- üzüm üzüme baka baka kararmış” kadın mantığıyla yaklaşıldığında gayet güzeldi, ama yine de, “daha hareketli, daha mücadeleci” bir “anne” performansı beklerdim.

Yönetmen: Paul Solet .. iyi iş çıkarmış… özellikle objeleri yakın markajdan görüntülemesi benim hoşuma gitti. Bir kedi-sever olarak, Jonesy (  maddy’nin kedisi )nin mama kabindan yemek yediği o kısacık sahneye bayıldım diyebilirim…

Eksiklikleri de olsa, bence başarılı bir yapımdı…

İyi seyirler….

Bu yazı KanesHiro tarafından 25 August 2009 20:50 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu tranvadan kurtarmanın yolunu yakınlardaki bir yetimhaneden evlatlık edinmekle atlatmayı planlayan çift, Esther (Isabelle Fuhrman) adında bir kız çocuğunu yuvalarına taşırlar.

Esther, dokuz yaşında oldukça mahsum görünüşlü tatlı bir kız çocuğudur. Kate ve John, Esther’e ilk bakışta kanları ısınmış mutluluğu yakalayabilecekleri çocuğun bu kız olduklarına inanmışlardır.

Belli bir zaman sonra rutin ev halleri  dışında tuaf olaylar olmaya başlayınca Kate bu kız çocuğundan şüphlenmeye başlayacak ve küçük kızı gizliden gizliye takip altınaalacaktır. Gördükleri karşısında şaşkına düşen Kate olan biteni ne kadar anlatmaya çalışsada kısa bir zaman önce tranva geçirmesi sebebiyle kimseyi ikna edemeyecek ve işler çok geç oluncaya dek kimse ona inanmayacaktır.

Küçük bir kız çocuğunun içinde bu nefret ve kin nasıl basınmış, bunun sebebi neydi? Arkadaşlarının kendisiyle alay etmesi yada yurtta kalmanın verdiği bir rahatsızlık olamazdı sanırım. Küçük ve mahsum bir çocuk neden bir şeytana dönüşür? Bunların hepsinin cevabını film içinde göreceğiz.

4 Eylül 2009 da vizyona girecek olan Evdeki Düşman : Orphan filminin yönetmeni Jaume Collet-Serra’dır. Oyuncu kadrosu ise; Vera Farmiga (Kate Coleman), Peter Sarsgaard (John Coleman), Isabelle Fuhrman (Esther), Jimmy Bennett (Daniel Coleman), Margo Martindale (Dr. Browning), Karel Roden (Dr. Värava), Aryana Engineer (Max Coleman), Rosemary Dunsmore, Jamie Young (Brenda), Lorry Ayers (Joyce), Brendan Wall, Genelle Williams, Mustafa Abdelkarim, Landon Norris.

Bu yazı Ethem tarafından 09 August 2009 14:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin konusu şu; sinemada çalışan iki arkadaş vizyona henüz girmemiş filmleri kopyalayıp satmaktadırlar. Yeni bir korku filmi gelir ve kameralarıyla filmi çekmek için işe girişirler ancak aniden ortadan kaybolan iki arkadaşın ardından diğer çalışan kişi salona geldiğinde arkadaşlarının kaydetmeye çalıştıkları korku filminin içinde öldürüldüklerini görecektir. Bu olayın sırrını çözmeye çalışan görevli ve kız arkadaşı bir şekilde filmdeki kadınla karşılaşacaklardır. Filmdeki bu laneti çözmeye çalışan iki arkadaşın başına gelen ilginç olaylar tüylerimizi ürpertebilir.

Filmin kısa özetinden sonra  Pek Yakında – Coming Soon filmi hakkında ipucu vermeninde daha eğlenceli olacağını düşündüm ve yazıyorum.

Hani tek başımıza herhangibir korku filmi izlerizde geçici olarak etkisinde kalır, sonrada evin içinde gezinmeye bile çekinir tiksiniriz ya, işte böyle birşey düşünün ve izlediğiniz filmin devam senaryosunda kendinizin olduğunu düşünün. Düşünmesi bile tüyler ürpertici olabilir değilmi?

İşte bu film Pek Yakında – Coming Soon, bunu veya buna yakın bir senaryoyla ve aynı zamanda ilginç bir bakış açısıyla korkularımızı bir filmde izletme şansını sunuyor.

Acaba izlediğimiz filmde biz olsaydık ne yapardık? Çığlık atarak kaçan yan karakterler gibi filme sadece görsel şölen verip kurbanmı olurduk? Yoksa korkularımızı dizginleyip baş karaktermi olurduk?

İzleyip öğreneceğiz.

Bu yazı Ethem tarafından 20 June 2009 00:33 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Maziye dönen Pim’in duyguları yoğunlaşacak ve anlam veremediği güçlükte hisler duyacaktır. Fakat ilginç olan hissettiği duyguların kendisinin değil başkasının hisleri olduğudur. Sonunda ikiz kardeşinin olduğunu anımsar ve anılar yavaş yavaş zihninde canlanmaya, tüm olanları hatırlamaya başlar. Kendisine ait olmayan güçlü hislerin nedeninide öğrenmiştir artık. Geçmişini hatırlamaya başlayan Pim, olayları birbirine bağlayacak ve o güne kadar hatırlamadığı ikiz kardeşiyle birbirine bağlanmaya başlayacaktır. Ardından bu acı olayları neden hatırlayamadığını çözmeye başlayan Pim’i dolu dizgin günler beklemektedir.

Yönetmenliğini Parkpoom Wongpoom ve Banjong Pisanthanakun’un yaptığı “İçimdeki Şeytan” 03 Temmuz 2009′da vizyona girmesi bekleniyor. İçimdeki Şeytan filminde Marsha Wathanapanitch, Withaya Wasukraipaisan, Rachanu Sinetel, Hatairat Egereff, Rutairat Egereff oynuyor.

Bu yazı Ethem tarafından 07 June 2009 01:34 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin konusu ise; Los Angeles’ta yaşayan Christine Brown (Alison Lohman), işinde ve evindede çok mutludur. Profesör olan erkek arkadaşı ile hayatından memnun olan kahramanımız Christine Brown’un işleri gizemli bir banka maduru tarafından alt üst olacaktır. Ganusk adında yaşlı bir bayan bankada olan borcunu erteletmek için bankaya, Chiristine’nin yanına gider. Chiristine’nin işine olan hırsı dolayışıyla sırf banka müdürünün gözüne girebilmek için zor durumda kalan bayan Ganusk’a red cevabını verir.

Bayan Ganusk, düştüğü bu kötü durumun etkişiyle kendisini düşünmeden red eden banka çalışanı Chiristina için kötü şeyler yapmaya düşünmektedir. Bayan Ganusk, genç kadına yapılabilecek en kötü büyüleri yapar ve hayatı boyunca onu lanetlemek ister. Kötü ruhlar Chiristina’nın yakasını bırakmaz ve huzur dolu hayatı bir anda cehenneme döner.

Drag Me to Hell filminin oyuncu kadrosu şöyle sıralanıyor. Alison Lohman, Justin Long, Lorna Raver, David Paymer, Dileep Rao, Flor de Maria Chahua, Meyoung Laman, Jessica Lucas, Adriana Barraza, Chelcie Ross, Alex Veadov, Jennifer C. Sparks, Fernanda Romero, Octavia Spencer, Bojana Novakovic, Joanne Baron, Bonnie Aarons, Alexi Wasser, Mchael Peter Bollus, Bill W. Rogers, Tom Carey, Tony A. Angelo, Gerrt Carbajal.

Bu yazı Ethem tarafından 02 June 2009 20:36 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com