Bu yazı Ethem tarafından 17 October 2011 17:40 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kimi filmler vardır ki anlamak için can çekişir ve yorulursunuz. Kimi filmler vardır ki öylesine karışık olur ki hem anlamak için can çekişir hem de filmi çözmek için mahvolursunuz. Kimi filmler de öylesine yavaştır ki, bir yerden sonra refleksler yavaşlar, malamlalar başlar ve kapatırsınız.

Yukarıda saydıklarım eğer hoşunuza gidiyorsa mutlaka Jarmusch’u çok seveceksiniz. Ama yukarıda yazdığım duyguları daha önce hiç yaşamadıysanız demek ki J.’u daha
önce hiç izlemediniz. Bu zevki tatmanız gerekiyor.

Yıllarca adeta Don Juan gibi yaşamış, kadınların kalbini çalmış ve daha sonra onlara bağlanamamış bir adamın hikâyesini izliyorsunuz. Hayatında hiçbir anlam kalmamış Don, adeta fotosentez yaparak yaşamaktadır. En son kız arkadaşı onu terk ettikten sonra pembe bir mektup alır. Mektupta; onun 19 yaşında bir oğlunun olduğu yazmaktadır. Ama ne mektubu gönderenin ismi vardır, ne de o kişiye ait bir adres. Durum böyle olunca Don’a çözülmesi gereken bir gizem kalır? Mektubu kim yolladı?

Klasikleşen Jarmusch filmleri gibi başlıyor ve öyle de ilerliyor. Son derece ruhsuz ve adeta mimiklerini bile oynatmaya üşenen Bill Murray’i izliyoruz film boyunca. Son derece durgun sahnelerin birbirini takip ettiği, neredeyse hiç diyalogun kullanılmadığı, içinde metaforların olduğu, bazı parçaları seyircinin birleştirilmesinin istendiği belli olan bir seyahat filminden bahsediyorum.

Film boyunca Don’un yalnızlığı ve çaresizliğine tanık oluyorsunuz. Hayatında önemsemediği şeylere aslında ne kadar önem verdiğini gören bir adamın gizemli bir mektupla yaptığı yolculuğu izliyorsunuz. Kamera çekimlerinin ne kadar etkileyici olduğunu söylememe gerek yok sanırım. Sanki her durakta gördüklerimiz, seyrettiklerimiz aynı havasını yaratmayı başarmışlar.

Bahsettiğimiz seyahatin sonunda ise; izleyiciyi konuya dâhil eden kısma giriyoruz. Film teorik olarak başladığı yere dönüyor ama adamın iç dünyasını çözmek tamamen seyirciye kalıyor. Hiç sevmediğim bir şekilde; acaba film hakkında neler yazmışlar diye bir sürü film sitesinden yararlandım. Filmi anlamadığını, inanılmaz yavaş ilerlediğini söyleyen arkadaşlara sesli olarak güldüğümü belirteyim. Jarmusch filmlerini daha önceden seyretmemiş biri şu filme sayfalarca küfür edebilir, hatta ve hatta film bittikten sonra arkadaşlarına ‘’ lan böyle film mi olur, sonu yok ‘’ tarzında söylemlerde bulunabilir. Babacan tavırlarla anlarım ve saygı gösteririm, çünkü gerçekten öyle. Sevmeyen bir kişinin asla izleyemeyeceği, biraz kafa yormak istemeyenin asla anlayamayacağı bir sonla bitiyor film.

The Limits of Control; Broken Flowers, Coffee and Cigarettes, Ghost Dog, Dead Man, Night on Earth, Stranger than Paradise, Down by Law.

Yukarıda saydığım filmlerden en az iki tanesini izlemenizi isterim karar vermek için. Çok aşırı uzun filmler olmamakla beraber, Limits of Control haricinde hepsi biraz kafa yorunca anlaşılabilecek tarzda olduğunu söyleyebilirim.

İyi Seyirler… Keşke hep böyle filmler olsa, izledikten sonra doyamasak…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 13 June 2011 01:20 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dr. Martin Harris, Berlin gezisi sırasında kaza geçirir ve dört gün boyunca komada kalır. Çıktığında ise karısının onu tanımadığı, etrafındaki insanların ona bir yabancı gibi davrandığını görür. Elbette bu normal bir insan için hiç mantıklı bir durum değildir ve her şeyi baştan araştırmak zorunda kalır. Kendi kimliğini ispatlamaya çalışırken Gina adında bir kadınla tanışır ve ondan yardım ister…

‘’Komple’’ film izlemeyeli baya uzun süre olmuş fark ettim. Başlangıçta her şeyin ne kadar normal gittiğini sorgulamakla filme başlayabiliriz. Elbette bu kadar basit bir film olmayacağını anladım ve beklentilerimi yükseltmek durumunda kaldım. Trajik kaza sonucunda, karakterimizin hafızasının bir kısmını ya da komple kaybetmesi, filmin gerçekten başladığına bir işaretti. Senaryo ilerledikçe etrafta birtakım parçalar beliriyor ve hepsini hafızaya alarak sizde filmin bir parçasıymışçasına çözmeye başlıyorsunuz. Araya yeni parçalar eklendikçe, filme daha fazla ortak oluyorsunuz. Seyir zevki gerçekten çok yüksek bir senaryo yapmışlar buradan tam not aldı.

Filmi basit bir kovalamaca ve bunun sonunda ana karakterin kahraman olduğu filmlerden biri sanmayın, olayın bu kadar basit olmaması için ellerinden geleni yapmışlar ve bu konuda başarılı olmuşlar. Senaryo bu kadar karışık ve her şey birbiriyle bu kadar bağlantılıyken hakkında konuşmak da bir o kadar zor oluyor. Senaryo hakkında bir şeyler kaçırmamak adına bir kere daha takdir ediyorum ve filmin geneli hakkında konuşmak istiyorum.

Öncelikle filmin Bourne serisinden araklama olduğunu düşünenleri kutluyorum. Sinemayı ne kadar tek düze olarak yaşadıklarını ve izledikleri az sayıda filmleri birbiriyle ilişkilendirmekte bu kadar usta oldukları için onları ayrıca tebrik ediyorum. Özgün bir senaryosunun olduğunu bende desteklemiyorum ama en azından farklılaştırma çabalarını başka filmlere benzeterek çamur atma çabalarını da kınıyorum. Tavsiyem, sinema sitelerinde dolaşan ‘’boş’’ yorumları okumadan bu filmi izlemeye başlamanız yönündedir.

Ama ama diyorum… Eskiden filmleri izlerken basit olarak bakar, bittikten sonra biraz daha düşünür ve arşive atıp olayı kapatma eğilimi gösterirken, zaman geçtikçe ve seçicilik arttıkça bu yoldan biraz sapar duruma geldim. Ancak bittikten sonra fark edebiliyorsunuz ki; filmde öylesine büyük senaryo açıkları var ki. Tekrar, tekrar düşünüyorum; acaba bu film gerçekten benim beğendiğim kadar sağlam mıydı? Burada tamamen bakış açınıza güvenmek zorundasınız. Gecenin üçünde izlenen bir film ancak biten finallerin yorgunluğunu atmak için ya da biraz daha keyifli vakit geçirmek için izlenir. Bende tam olarak bunu yaptığımdan dolayı; müthiş zevk aldım. Ama bir soru sormak istiyorum, izlemeyenleri sanırım etkilemez. Hani savunuyoruz ya; bir filmde mutlaka bir başlangıç noktası vardır diye; madem bu kadar önemli bir adamsın, kimler seni dört gün yalnız başına bırakmış?

Açıkları bir kenara bırakalım ve Liam Neeson’un oyunculuk ziyafetiyle baş başa bırakalım kendimizi bir süreliğine. ‘’Taken’’ filmindeki oyunculuğu gördükten sonra, bu filmi de izlemiş biri olarak bir kere daha çok etkileyici olduğunu söylemek istiyorum. Bu tarz gizem dolu ve içine aksiyon eklenmiş filmlerde çıkarttığı performansları izlemeye değer. Diana Kruger yanında nasıl da sönük kalmış…

İki saat boyunca, başka hiçbirşey düşünmeden kendini izlettirebilen bir film. Sinemasal açıdan bakarsak bir sürü zayıf noktası olan; ama seyirci gözüyle gerçekten çok zevkli bir film olmuş diyebilirim ve size iyi seyirler dilemekten başka bir şey kalmaz bana…

Not: Senaryo açığını bulamadık diyen arkadaşlar, biraz daha özenli izleyelim lütfennn…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 31 May 2011 00:08 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Elbette anlıyorum, 400-500 sayfalık romanlar sonuçta bunlar, bunun senaryolaştırılması var, yer yer sadeleştirilmesi var, o atmosferin yakalanması var. Bütün bunlar tamam ama eldeki malzeme bu kadar da hoyrat kullanılmaz ki. Sahneler arası kopuk geçişler, neden filmde olduğu anlaşılamayan karakterler, oldu bittiye getirilmiş final… Tabi Kurtlar İmparatorluğu’nu bunların biraz dışında tutmam lazım, çünkü romanı okumamış olanların izleyip de beğenebileceği bir gerilim film olduğu düşünülebilir. Taş Meclisi’nde ise durum biraz farklı, romanı okumanız çok da önemli değil, çünkü zaten kitaptan Taş Meclisi ismi dışında pek bir olgu kullanılmamış. Tamamen farklı bir şey çıkartılmış ortaya ve kitapla aynı ismin kullanılması da çok yanlış olmuş. Bir de oyuncu seçimi var tabi, başrolde hepimizin tanıdığı Monica Belluci var. Belluci’nin oyunculuğuna tabi ki de bir şey söyleyecek halim yok ama bu rol için daha doğrusu bu karakter için uygun olmayan üç oyuncu say derseniz heralde ilk onu söylerdim. Elbette ki bir oyuncu her karakteri oynayabilmeli ama açıkçası bu olmamış.

Kısaca filmin konusundan da bahsetmem gerekirse, elçilikte çalışan bekar bir kadının, geçmişini bilmediği bir çocuğu evlat edinmesi ile başına gelen sıra dışı olaylar dizisi anlatılıyor filmde.

Sonuç olarak ortada muazzam bir polisiye-gerilim romanı ve vasatın çok altında bir sinema uyarlaması var. Artık yapacak fazla bir şey yok, oturup yeni bir Grange uyarlaması bekleyeceğiz.  Yine aynı umutlar, aynı heyecan, aynı beklentiler, kitapların yarattığı o enfes tadın sinemada da yakalanma isteği ve bu sefer umarım aynı sonuçla karşılaşmayız. İyi bir Grange uyarlaması izlemek dileğiyle…

Bu yazı alploganer tarafından 07 May 2011 00:12 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Lisbeth Salander; hayatı alt üst olmuş bir kadın. Tüm yaşanan kötü olaylardan sonra hastaneye yatırılan kadının dışarıya çıkması için uğraşan Mikael Blomkvist’in çabaları sonuç verir ve Lisbeth Salander özgürlüğüne kavuşur.
Hikaye de böyle başlar ve artık Lisbeth Salander, bu kötü anıların hesabını soracağı kişileri aramaya başlar.

Serinin İlk Filmi;

Tanıtım Yazısı: Ejderha Dövmeli Kız

Kritik Yazı: The Girl with The Dragon Tattoo

Bu yazı Ethem tarafından 22 March 2011 21:50 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

“Komşularınız.. Onları her gün görüyorsunuz. Adlarını biliyorsunuz. Yakından tanıyorsunuz. Peki ya sırlarını biliyor musunuz?

Bir kolejde profesör olan Michael Faraday, eşinin sağcı teröristler tarafından öldürülmesi üzerine bu gruptan olan insanlara karşı takıntılar edinmiştir. İlk günlerde dostça görünen ve oğlunun arkadaşlık kurduğu yeni komşularının garip tavırları evlerine gittiğinde evin bazı bölümlerine girmesine izin verilmemesi Faraday’ı şüphelendirir. Acaba komşuları düşündüğü gibi teröristler midir yoksa karısını kaybetmenin yol açtığı stresle gittikçe paranoyak davranışlar mı sergilemeye başlamıştı?” (Film Tanıtımından Alıntıdır)

Filmi anlatırken, konusunun ne olduğunu yazmaya çalışırken bile ikilemde kalıyorum, hatta kendi kendime ikilemleri bir türlü anlamlandıramıyorum. Film gayet sakin olarak başlıyor, komşusundan şüphelenen bir üniversite profesörünün bu işi araştırmayı kafaya koymasıyla devam ediyor. Zaman ilerledikçe olayları biraz daha derinlemesine inceliyorsunuz. Başlarda sihirli bir havası olan film, gelecek iki saat için size biraz gizem vaat ediyor.
Hani klasik senaryolar vardır, yıllardır izlemekten artık ailemizden biri olarak görürüz. Bir bomba vardı, ya FBI ya da sivil bir adam bir anda cengâver kesilir ve bunu ortaya çıkartmaya çalışırdı. Evet, başlarda ve ilerleyen bir kaç dakika bu filmde aynı onlardan biri gibi ilerliyor. Artık yapılacak bir şey yok, zaman kaybı ve bir sıradan film daha ihtimalini düşünerek biraz daha devam edelim diyorsunuz, fakat… Daha sonra başlarda ne kadar yanıldığınızı farkına varıyorsunuz. Ne yazı ki bu bekleme süreci filmin son yarım saatine kadar devam ediyor.

Jeff Bridges ve Tim Robbins’in harika performanslarını izlemek istiyorsanız bu taraftan buyurun lütfen. Tek kelimeyle harika oynamışlar ve filmin bu seviyeye gelmesinde en önemli noktalardan birini oluşturmuşlar. Yazımın sonlarına doğu biraz daha komple bir bakış yapacak ve yazımı bitirme üzere;

Sonu ve kurgusuyla harika bir film olmuş. Başlangıçtan son yarım saate kadar bin bir küfür ederek izliyorsunuz ve bundan önce izlediğiniz klasik filmlerinden biri olacağını sandığınız anda film size uzun zaman unutamayacağınız tarzla bir son veriyor. Sonunda ters köşye yatacağınız filmlerden biri.
Kesinlikle izlemenizi tavsiye ediyorum. Daha fazla üstünde konuşarak filmin büyüsünü bozmamak gerekiyor.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 March 2011 13:59 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Otobüs yolculukları arasında bazen seçme şansı yoktur ve ne gösteriyorlarsa onu izlemek durumunda kalabiliyorsunuz.
Max Payne oyununu hayatınızda mutlaka bir kere oynamış ya da bir kere görmüşünüzdür. Ben zamanında oynamıştım. Nasıl bir oyun olarak biliyorsunuz? Biraz gerilimli… Onun dışında bol aksiyonlu bir oyun olarak hatırlıyorum. Filmden bahsedecek olursak, karanlık ve kasvetli ortamlar kullanılarak çekilen bir filmden bahsediyoruz. Max Payne tek bir karakter olduğundan filmin tamamında bir karakterin bütün filme hükmettiği durumlardan birisini yaşıyoruz.

Filmin üstüne kurulduğu konu biraz fazla hayali olarak kalmış diyebilirim. Daha doğusu hayali olmasından daha çok tam olarak açılamamış olmasından bahsetmek daha doğru olabilir. Sonlara geldikçe olayın ne olduğunu tam olarak anlayabiliyorsunuz ama yeteri kadar aydınlatmıyor. Birkaç tane sorulması gereken soru kalıyor ortalıkta ve soruları sorduktan sonra cevaplarının olmadığı bir durumla karşılaşıyorsunuz. Tatmin edici olmuyor bu durum gerçekten. Oyundan biraz uzaklaşmışlar. Max Payne’nin karakteristik özelliklerinden biraz daha fazla yararlanılmasını beklerdim; mesela slow motion sahnelerin biraz daha fazla kullanılmasıyla da silah opsiyonlarının biraz daha fazla olmasını isteyebilirdim. Eğer oyunun filmini yaratmaya çalışıyorsanız elbette filme uyarlanırken bazı karelerinin değişmesinin normal karşılanacağı kadar, filmden bazı ana hatların alınmasını da doğru olduğunu düşünüyorum.

Mark Walhberg bu karakter için fazlasıyla uygun kaçmış . Oyunculuğu gayet güzel ama dikkatimi çeken bir nokta var. (Umarım bilen birileri bana açıklamasını yapabilir) Max Payne karakteri silahı fazlasıyla sol elinde tutuyor. Şimdi biraz mantıksal yaklaşmak istiyorum. Keskin bir nişancı ve attığını vuran bir karakter Payne, fakat Walhberg’in ”Shooter” filmini izlediniz mi? Sniper hep sağ elde? Şimdi burada sorulması gereken soru, acaba benim hatırlamadığım bir Payne özelliğ mi bu yoksa ne tür bir ayarsızlık?

Her uyarlama da olduğu gibi birbirini tutan ve tutmayan yönlerin olduğu hoş bir film izlediğime kendimi inandırmak istiyorum. Hitman ve Max Payne tarzı filmleri izlemek elbette hoş geliyor insana ama, umarım ileride bu tarz karakterlerin sinema uyarlanmalarının biraz daha dikkatli yapılmasını ve orjinalliğine biraz daha dikkat edilmesini isteyerek yazımı bitiriyorum. Aksiyon filmi çektiyse canınız, Max Payne burada.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 28 January 2011 01:43 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kang Min-ho (Seol Kyeong-gu), Meşhur bir adli Tıp savcsıdır. 13 yıl aradan sonra kızını görebilecek ve emekliye ayrılıp kızı ile yaşayacaktır. Bu süreç içinde, bedeni parçalara ayrılmış bir hayat kadınının cesedini incelemek üzere görev alır. Cinayetin baş şüphelisi Lee Sung-ho (Ryoo Seung-beom) sorgulamada suçu işlediğini itiraf eder. Ancak, bunu kanıtlayacak delil ne yazık ki polisin elinde değildir. Ve, Lee Sung-ho’nun (Ryoo Seung-beom) itirafı, tek başına bir işe yaramamaktadır. Kang Min-ho (Seol Kyeong-gu) kızını karşılamak için havaalanına gittiğinde esrarengiz biri , kendisine bir zarf verir ve ortadan yok olur. Zarfta, Kang Min-ho (Seol Kyeong-gu)nun kızının bağlanmış fotografları bulunmaktadır. Bunun üzerine ; kızını alıkoyan kişinin Lee Sung-ho (Ryoo Seung-beom) olduğunu anlar ve derhal hapishaneye koşar. Kızını kurtarmak o kadar kolay olmayacaktır. Çünkü, mahkum gayet zeki bir planla Kang Min-ho (Seol Kyeong-gu)nun karşısındadır.

Film , görsel olarak çok doyurucu. Yakın çekimler, duygu ve mimiklerin “küçük nuanslar”da kalmadığı, izleyiciye farkettirildiği harika parçalar olarak karşımıza çıkıyor. Özellikle Kang Min-ho’nun kanlar içinde koştuğu sahnede, onunla birlikte nefes nefese koşuyorsunuz. Koşarken yasadığı korkuyu-heyecanı-çaresizliği iyiden iyiye hissediyorsunuz üstelik.

Kang Min-ho rolunde, Silmido Adası, Haendue ( Tsunami), Voice of a Murderer ( Katilin Sesi); Closer to Heaven (Cennetin Eşiğinde) gibi başarılı yapimlarda başrol ve yan rollerden hatırlayacağınız Seol Kyeong-gu var. Kesinlikle harika bir performans. Bir babanın, kızı için yapmayacağı şey yoktur sözüne delil niteliğinde bir oyunculuk sergilemiş. Zaten, bahsi geçen filmlerde kendisini izleme şansınız olduysa, Seol Kyeong-gu için çok fazla bir şey söylememe gerek yok.

Lee Sung-ho rolündeki Seung-beom Ryu’u ilk kez izledim. Fakat takipcisi olanlar, 2010 yapımı Kore Draması “Pasta”daki rolünden kendisini hatırlayacaktır. Zeki cinayet zanlısı rolü kendisine çok yakışmış. Finale doğru sebepleri anlayacağımız olayın baş şüphelisi olmaktakı duygu ve gerekçelerini yüzünden okuyabilirsiniz.

Hye-jin Han, çaylak dedektif ve Adli tıp Savcısının eski öğrencisi rolünde bu filmde. Olaylara bakış açısı, hırsı ile filmdeki başarılı konumunu almış. Kendisini, bir dönemin ilgiyle izlenen yapımları Jumong (2006) ve 2010 yapımı başarılı Kore Draması Jejungwon dizilerinden hatirlarsiniz.

Ji-ru Sung; onun hakkında ne yazsam az kalacak. Hemen, her yapımda mutlaka rolü olan bir oyuncu. Giyindiği karaktere %100 uyum saglayabilen bir bukalemun gibi. Kesinlikle, rol aldığı yapımları izlemenizi tavsiye ediyorum. Bu filmde, çaylak dedektifin amiri rolünde. Herşeye bir kulp bulan, orta yaşın üzerine gelmiş, herşeyden bıkma aşamasında , ağzı bozuk bir dedektif. Çaylak dedektife de çok yükleniyor. Onu izlerken gülümsememek elde değil. Yer aldığı başlıca yapımlar:

Secret Love (2010)
Le Grand Chef 2: Kimchi Battle (2010)
“Obstetrics and Gynecology Doctors” (2010)
“Birth of a Rich Man” (2010)
Happy Killers (2010)
Siseon 1318 (2009)
Uri saengae choego-ui sungan (2008)
Are You Crazy (2008)
Speed Scandal (2008)
“Time Between Dog and Wolf” (2007)
Salinui chueok (2003)

Bu yazı KanesHiro tarafından 29 May 2010 15:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 09 May 2010 00:16 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı KanesHiro tarafından 18 April 2010 13:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

02 Nisan 2010 da vizyona girecek olan The Imaginarium Of Doctor Parnassus adlı filmin yönetmeni Terry Gilliam, senaryoda yine Terry Gilliam ve Charles Mckeown var.

The Imaginarium Of Doctor Parnassus filminin geniş kadrosunda ise; Johnny Depp, Heath Ledger, Colin Farrell, Jude Law, Christopher Plummer, Lily Cole, Tom Wait, Quinn Lord, Verne Troyer, Andrew Garfield, Paloma Faith, Cassandra Sawtell, Carrie Genzel, Michael Eklund, Brad Dryborough, Johnny Harris, Mark Benton, Ryan Grantham, Michael Jonsson, Simon Day, Mackenzie Gray, Richard Riddell, Ian A. Wallace, Fraser Aitcheson, Joseph Cintron, Peter New, Vitaly Kravchenko, Erika Conway, John Snowden, David Smallbone, Igor Ingelsman ve Richard Shanks isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 31 March 2010 02:32 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yalnız ve gizemli bir adam düşünün. Ve bu adamla bağlantıları kuran daha da gizemli insanlar düşünün… Her bir bağlantıda farklı bir konu ele alınıyor. Müzik, film, bilim gibi…
Bu film size alışılagelenlerin dışında bir senaryo sunuyor. Seyircinin umduğunu anlatmaya çalışmayıp kendi felsefesinde kavruluyor. Daha doğrusu içindeki felsefeyi “açıklama” çabası gütmeden beyaz perdeye yansıtıyor. Filmde hiçbir karakterin ismi yok, geçmiyor da. “Garson, müzisyen, sürücü…” gibi sıfatlardan öteye gidemiyorsunuz.

“Aksiyonsuz bir aksiyon” filmi olaran tanımlanan bu filmde tüm konu Yalnız Adam etrafında dönüyor. Film boyunca bu adam kimdir, neyin nesidir, amacı ne, nasıl bir insan sorularına cevap arıyorsunuz. Ama belki de hiçbirinin cevabını bulamıyorsunuz :) Çünkü bu film size kendini anlatmaya çalışmıyor. İçindeki karakterler gibi kendi de bir gizeme sahip değil mi?

Benim tattığım çok farklı bir tecrübe olmuştu izlediğimde. İki kere izledim felsefesini çözebilmek adına, fakat yine de kendi yorumlarımdan öteye gitmedi açıkçası. Her insanın izlerken farklı sonuçlar, yorumlar elde edebileceği nadir filmlerden biri olduğuna kanaat getirdim.

Bahsi geçen bu gizemli adam filmin sonunda birini öldürüyor. Ama o noktaya gelene dek sanki ruhunu temizliyormuşçasına hayatın ilginç yönlerini belirgin hale getiriyor. Sanatla ruhunu besliyor. Düşünün, bir katilsiniz, birini öldüreceksiniz ve birkaç sınamadan geçiyorsunuz. Seks? I-ıh yok. Silah? Hayır, silaha karşı bir katil olmalısınız. Ruhunuz ise bir katil gibi kirli değil. Ee o zaman, bu adam bir katil değil sanırım “dava adamı” dedirten de bu olmuştu zaten. Filmin sonu bu düşüncemi daha da belirginleştirdi.

Onlarca korumanın ruhu bile duymadan öldüreceği kişinin odasına girdiğinde “nasıl girdin buraya?” sorusuna  ”I used my imagination” (hayal gücümü kullandım) cevabını vermesi bu sıkı disiplinin sonucu olsa gerek…

Sonuç olarak, bu filmi tatmin olmak adına izlemeyin. Yani bir sahneden bir “sonuç” çıkmasını ummayın. Her ne kadar böyle desem de, filmin amacı olmadığını düşünmeyin sakın. Amacı var, fakat sizin sorularınıza cevap vermek değil. Sanatla yoğunlaşan, kendi içinde farklı bağlar yaratan, bu bağlarda farklı gizemler taşıyan bir film. Gizemli diye bahsi geçen filmlerin gizemi aslında korumadığını düşünürsek aslında, bu film gerçek bir gizeme sahip. Bu yüzden tecrübe edilmesi taraftarıyım :)

Bu arada bu bahsi geçen herifin her içecek içişinde sadece espresso içmesi, ve iki tane ayrı fincanda iki espressoyu aynı anda istemesi sinir bozucu gelebilir, aman dikkat :P

Sevgiler.

(ooo baksanıza filmi saat 10.10′da eklemişim, kim düşünüyordu bakayım beni? keh keh…)

Bu yazı rahmetli tarafından 10 February 2010 10:11 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Birlikte yaşayan iki sevgili… Katie, 8 yaşından beri, görmediği fakat seslerini zaman zaman işittiği bir gucün esiridir. Hatta, bu güç Katie’ye o kadar musallat durumdadır ki, o 8 yaşındayken evleri yanıp kül olur. Aradan seneler geçmiştir, Katie ; sevgilisi Micah ile aynı evi paylaşmaktadır. Ancak bu sevimsiz güç, Katie’nin peşini bırakmamış, gece gündüz onu huzursuz edecek sesler çıkarmakta ve hatta işin dozunu bazen kaçırıp, Katie’ye zarar vermektedir.

Sevgilisi Micah, çareyi, bu egzantrik olayı gelişmiş teknolojiye sahip kamera sistemi ile kaydetmeye karar verir ve evini bu aletlerle donatır.

Kesinlikle, gercek hayattan alınma bir hikaye olduğuna inanıyorsunuz film boyunca. Micah, elinde kamera ile interaktif bir çekim yapıyor. Evin her yerine kamerayla gidiyorlar Katie ile, her an , bu belirsiz gücün ortaya çıkmasından endişe ederek. Micah bu duruma pek ciddiyetle bakmadığından, Katie ona pek sinirleniyor. Bence haklı da. Zira, Katie nereye giderse gitsin, onun peşini bırakmayan, hatta korkutucu şekilde ismini fısıldayan bir görünmez varlık var.

Filmdeki her sahneyi, yüreğim ağzımda izledim diyebilirim. Acaba nereden çıkacak, acaba zarar verecek mi, nasıl koruyacaklar kendilerini derken, Katie’nin tan 2 saat boyunca, uyurgezerlik etkisiyle yatağın başında dikilmesini kamera kaydedene kadar. Anladığım o ki, finalde de olacakların habercisi idi bu uyurgezerlik. Zira, Ekim ayının dondurucu havasında, 2 saat ayakta hareketsiz durduktan sonra, şortla bahçeye çıktı Katie.

Klasik erkek modu, korkmazlar, endişelenmezler, ciddiye almazlar ya hani. Micah’ta aynen öyledi, deli etti beni.. Yahu sevgilin, mevcut durumdan seni haberdar edip bilgilendiriyor, kaldı ki sende onca para döküp aldığın kameradan kaydedici aletlerden bu durumun ne kadar çığrından cıktığını kendin izliyorsun, hala ne halt yemeye ” yapacakların bu kadar mı, tüm işin bu mu, başka bir şey yok mu” diye dalga geçiyorsun?

Bir baska , beni benden alan sahne de, bu egzantrik gücün, gecenin bir yarısı Uyuyan Katie’yi ayaklarından tutup, taaa banyoya kadar sürüklemesiydi. O sahnede resmen kendimden geçtim diyebilirim. Kızın o çıglıklar, Micah’In o dehşete düşmüş hali, sevgilisini görünmeyen birşeyden kurtarma cabası… Hala gözümün önünde o sahne…

Yatağın çarsafının havalanması sahnesi… O sahnede ruhum bedenimden ayrıldı diyebilirim….

10-10 veriyorum bu filme. Kesinlikle 18 yaş altı izleyici kitlesinin izlememesi gerektiğini düşünüyorum.

Bu yazı KanesHiro tarafından 10 January 2010 22:03 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu tranvadan kurtarmanın yolunu yakınlardaki bir yetimhaneden evlatlık edinmekle atlatmayı planlayan çift, Esther (Isabelle Fuhrman) adında bir kız çocuğunu yuvalarına taşırlar.

Esther, dokuz yaşında oldukça mahsum görünüşlü tatlı bir kız çocuğudur. Kate ve John, Esther’e ilk bakışta kanları ısınmış mutluluğu yakalayabilecekleri çocuğun bu kız olduklarına inanmışlardır.

Belli bir zaman sonra rutin ev halleri  dışında tuaf olaylar olmaya başlayınca Kate bu kız çocuğundan şüphlenmeye başlayacak ve küçük kızı gizliden gizliye takip altınaalacaktır. Gördükleri karşısında şaşkına düşen Kate olan biteni ne kadar anlatmaya çalışsada kısa bir zaman önce tranva geçirmesi sebebiyle kimseyi ikna edemeyecek ve işler çok geç oluncaya dek kimse ona inanmayacaktır.

Küçük bir kız çocuğunun içinde bu nefret ve kin nasıl basınmış, bunun sebebi neydi? Arkadaşlarının kendisiyle alay etmesi yada yurtta kalmanın verdiği bir rahatsızlık olamazdı sanırım. Küçük ve mahsum bir çocuk neden bir şeytana dönüşür? Bunların hepsinin cevabını film içinde göreceğiz.

4 Eylül 2009 da vizyona girecek olan Evdeki Düşman : Orphan filminin yönetmeni Jaume Collet-Serra’dır. Oyuncu kadrosu ise; Vera Farmiga (Kate Coleman), Peter Sarsgaard (John Coleman), Isabelle Fuhrman (Esther), Jimmy Bennett (Daniel Coleman), Margo Martindale (Dr. Browning), Karel Roden (Dr. Värava), Aryana Engineer (Max Coleman), Rosemary Dunsmore, Jamie Young (Brenda), Lorry Ayers (Joyce), Brendan Wall, Genelle Williams, Mustafa Abdelkarim, Landon Norris.

Bu yazı Ethem tarafından 09 August 2009 14:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin konusu ise; Los Angeles’ta yaşayan Christine Brown (Alison Lohman), işinde ve evindede çok mutludur. Profesör olan erkek arkadaşı ile hayatından memnun olan kahramanımız Christine Brown’un işleri gizemli bir banka maduru tarafından alt üst olacaktır. Ganusk adında yaşlı bir bayan bankada olan borcunu erteletmek için bankaya, Chiristine’nin yanına gider. Chiristine’nin işine olan hırsı dolayışıyla sırf banka müdürünün gözüne girebilmek için zor durumda kalan bayan Ganusk’a red cevabını verir.

Bayan Ganusk, düştüğü bu kötü durumun etkişiyle kendisini düşünmeden red eden banka çalışanı Chiristina için kötü şeyler yapmaya düşünmektedir. Bayan Ganusk, genç kadına yapılabilecek en kötü büyüleri yapar ve hayatı boyunca onu lanetlemek ister. Kötü ruhlar Chiristina’nın yakasını bırakmaz ve huzur dolu hayatı bir anda cehenneme döner.

Drag Me to Hell filminin oyuncu kadrosu şöyle sıralanıyor. Alison Lohman, Justin Long, Lorna Raver, David Paymer, Dileep Rao, Flor de Maria Chahua, Meyoung Laman, Jessica Lucas, Adriana Barraza, Chelcie Ross, Alex Veadov, Jennifer C. Sparks, Fernanda Romero, Octavia Spencer, Bojana Novakovic, Joanne Baron, Bonnie Aarons, Alexi Wasser, Mchael Peter Bollus, Bill W. Rogers, Tom Carey, Tony A. Angelo, Gerrt Carbajal.

Bu yazı Ethem tarafından 02 June 2009 20:36 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

27 Mart 2009 da vizyona girecek olan Oxford Cinayetleri’nin oyuncu kadrosu ise; Elijah Wood, John Hurt, Leonor Watling, Julie Cox, Burn Gorman, Anna Massey, Jim Carter, Alan David, Dominique Pinon, Tim Wallers, James Weber-Brown, Ian East, Charlotte Asprey, Alex Cox.

Bu yazı Ethem tarafından 20 April 2009 23:03 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Sonunda tamamen yabancı olan yedi kişinin hayatına girmesiyle intihar fikrinden vazgeçer ve onlara yardım etmeye, hayatlarını değiştirmeye başlar. Yedi yabancı insanın tek ortak noktası ise hepsinin yardıma muhtaç durumda olmasıdır. Herşey yolunda giderken yedi yabancıdan birisine, Emily?ye (Rosario Dawson) aşık olur ve çark, Ben Thomas’ın planları dışında dönmeye başlar. Kalp hastası olan Emily Rosa, Ben Thomas’ın hayata bakış açısını değiştirecektir.

Filmi başlarında çözemeyebilirsiniz, benim yaptığım gibi B planını uygulayıp herşeyi akışına bırakın ve sadece izleyip neler olduğunu anlayın. Olaylar çorap söküğü gibi çözülmeye başlayınca filmden kopamayacak, gizemli bir hikayenin içerisinde duygusal, düşündürücü, sürükleyici ve vicdanınızı okşayan bir filmle karşı karşıya kalacaksınız.

Will Smith performansıyla ve filmin senaryosuyla kesinlikle sizi etkileyeceğine eminim. Kaçırılmayacak kadar güzel, arşivlenecek kadar iyi bir film.

Bu yazı Ethem tarafından 09 March 2009 01:06 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bahsettiğim gibi babasının talihsiz olayından sonra genç yaşta çalışmaya başlayan Griet, dönemin ünlü ressamı Johannes Vermeer’in evinde hizmetçi olarak çalışmaya başlar. Gün geçtikçe Johannes Vermeer’in ilgisini çekmektedir. Genç kızdaki mükemmel ışığı yakalayan Johannes Vermeer zor, dolambaçlı ve uzun sürecek olan bir çalışmaya girecek, Griet’in tablosunu yapmaya karar verecektir. Mükemmelliği tablolarına yansıtan Johannes Vermeer resmi daha çekici yapacak olan inci küpeleride resme dahil etmesi mükemmelliği tamamlayacaktır. Katlanılan tüm duygusal ve karmaşık ilişkiler risklere aldırmaksızın devam edecektir. Grent’i bağlayan şeyin aslında efendisi Johannes Vermeer’a karşı hissettiği duyguların olduğunu anlamakla beraber planımın işe yaradığınada tanık oldum. Çelişkide olmamın nedeni, Griet’in ne yapmak istediğine emin olamaması ve bu duyguların karşılığının olup olmadığına emin olamayan genç kızın yüzündeki mahsumiyeti filmin sonuna kadar devam etmesiydi. O hep mahsum, o hep arayış içinde, o hep tedirgin. Acaba düşündüğümüz kadar mahsum mu yoksa o anı bekleyecek kadar zeki birisimiydi?

Bu konu tartışılabilir fakat şunu söylemeden geçmemeliyim; İnci Küpeli Kız filminde oynayabilecek en uygun kişi kesinlikle Scarlett Johansson’du ve tablodaki kızın esrarını seyirciye direk yansıtabilecek yüzlerden birisiydi. Filmin sonunda Scarlett Johansson’un performansından yüzde yüz memnun kalacaksınız.

Anlayacağınız üzere inci küpeli kız, tabloda olduğu kadar filmde de aynı gizemi korumuş ve hâlâ net bir yanıt alınamamıştır. “Bir mücevher roman” diye de tabir edilen Meisje met de parel tablosunu bu kadar başarıyla anlatabilecek başka bir yol yoktu diye düşünüyorum.

Filmin oyuncuları Colin Firth, Scarlett Johansson, Tom Wilkinson, Judy Parfitt, Cillian Murphy. Scarlett Johansson’u ilk bu filmde tanımıştım ve performansı beni büyülemişti.

Bu yazı Ethem tarafından 22 February 2009 20:19 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com