Tek lüksü “köpekle oynamak” olan Joon, sofardaki yemeğin biricik köpeği olduğunu öğrendiğinde yaşadiği o üzüntüyü, o yokluğu, o bir daha kavuşamayacağını bilmenin verdiği derin acıyı taa içimde hissettim. Her iki taraf açısından da düşününce ikisine de hak vermemek elde değil. Biri karısını ve evladını beslemek için her yola başvuran fedakar bir baba, diğeri hayatın ne kadar zor olduğunu yoksul olmasına rağmen henüz keşfetmemiş, masum bir cocuk. Hangisine kızabilir , hangisini egoistlikle suçlayabilirim ki? Çocuk aklı ve kalbi ile Min-Su’ya olan aşkını da izlemeniz gerek.. O utangaç çocukluğumuz bizi hep tebessüm ettirmiştir ve Joon’da o tebessümü kalıcı kilanlardan biri bana göre.

Ayrıca, Joon’un (Shin Myeong-Cheol) babası Yong-soo’nun (In-Pyo Cha) Çin’de tüm parasını kaybettiği o sahne ise boğazıma düğümlenen acıya bir halka daha ekledi. Onca emek, onca fedakarlık ve Kuzey Kore’de aç-sefil bıraktığı ailesine götürebileceği yegane şeyi , canını kurtarabilmek için birakmak zorunda kaldı. Acı ki ne acı. Bir karar vermek zorundasınızdır ve bu karar, çok hayati önem taşır. Her iki seçenekte sizin için vazgeçilmezdir ancak hayat ve şartlar size sadece birini seçmenizi emreder. Çaresizlik buna deniyor işte. Ya paran, ya canın misali. O seçeneklerden birini elediniz mi hayatınızda bilmiyorum, ancak doldurulamayacak bir boşluk birakacaği kesin. Resmen bunu yaşatıyor o sahne.

Filmde, yoksulluk sınırlarını zorlayabilirdi senarist, yani izleyici ilk baktığında bir ailenin yoksul olduğunu anlıyor ancak drama senaristlerinin , izleyiciyi daha çok ele geçirmesi için, vurucu konuyu insanin gözüne sokması gerek. Acımasızca bir eleştri belki. Ama o ailenin Çin maceraları başlamadan önce, yaşadıkları yerdeki o fakirlikleri daha da göz önüne sürelebilirdi. Crossing ilk bakışta bir babanın fedakarlıkları gibi görünen bir film olsa da, aslında daha çok çocuğun üzerinde durulmuş. Anne’ye fazla önem verilmemiş ki bu da eksiklerden biri. Çünkü, macera anne’nin hastalanması ile başlıyor ki bu maceraya en azından filmin neredeyse sonuna değin tanıklık etmesini beklerdim… Çünkü o zaman , bir izleyici olarak “İşte Drama’da son nokta” diyebilirdim.

Bu yazı KanesHiro tarafından 03 August 2009 23:57 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin afiş resmi; Uzaydaymış gibi çekilmiş film ama uzayda değil İstanbul’da geçiyor ve süper ajanımızın bir elinde silah öteki elinde de tabanca var ama ikisinide ters kullanıyor.

Afişteki bariz, klişe, sıradan, herkesin bir anda düşünebileceği, çocukca bu klasik espiriyi görünce “Bu kadar sıradan olamaz” dedim ama herşey kendini en başında, yani afişte belli etti. Neyse ki kendimi toparlayıp en azından Türk filmidir deyip filmi izlemek istedim, “bu kadarınada pes” dedim.

Filmde komedi adına yapılan en güzel şey kahramanımızın aptallıklarla dolu sıradan espirilerle kaynayan filmde aptal ajan rolünü iyi sergilemesiydi.

Şunu söylemek istiyorum, bahse varım aklınıza yapılabilecek en kötü espiriyi getirin, inanın sıradaki espiri o oluyor. Kahramanımız gizlice bir odaya giriyor ve yanda bir vazo. O kadar bariz bir şekilde vazo düşüyorki bir zaman sonra espiri seviyesinin düşüklüğü sayesinde sıradaki espirileri biliyor olmanız filmi izlemenizdeki en büyük etkenlerden birisi oluyor.

Vasatın altındaki filmlerde layiğiyle yerini alması gereken vasat bir film.

Filmin kısa konusunu geçip sizleri uyarmak, espiri seviyenizi düşürmeden hayatınıza devam etmenizi istiyorum.

Deşifre adında uluslar arası bir terörist, çalıştıkları kimyasal bir silahın başarılı olması sonucu hain ve kötü planını İstanbul’da düzenlenecek olan Nato Zirvesi’nde uygulayacaktır. Deşifre’nin haince planı olması gerektiği gibi devam eder ve tüm kozlar onun elindedir. Bunun üzerine Çok Gizli Servis adı altında çalışan ajanlarımızın medari iftiharı olmayan ama mecburen kendisini görev verilen süper ajanımız Süper Ajan K9, Ayşe Kosovalı adındaki diğer bir ajanla ekip olup olaya el atacaklardır. Artık herşey zivanesden çıkmış, Süper Ajan K9 un eline kalmıştır (Süper Ajan K9 un eline kalmışsa gerisini siz düşünün artık).

Konuyu fazla uzatıp kendimide sizleride sıkmak istemiyorum. Film hakkında yaptığım yorum tamamen kendi izlenimlerimdir.

Yinede izleme cesaretini gösterecek olan arkadaşlarımızı anlayışla karşılıyorum:)

Bu filmi izleyin diyebilmemin tek nedeni; senarist veya yönetmen adaylarına vereceği cesarettir.

İyi seyirler :/

Bu yazı Ethem tarafından 28 June 2009 11:19 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Orjinal adı “Eight Below” olan film 21.04.2006 da gösterime girmiştir. Filmin yönetmeni Frank Marshall. Oyuncu kadrosu ise Paul Walker, Bruce Greenwood, Moon Bloodgood,  Jason Biggs, August Schellenberg, Wendy Crewson, Gerard Plunkett, Duncan Fraser, Damon Johnson, Daniel Bacon, Gary Chalk, Malcolm Stewart, Laara Sadiq, Michael David Simms, Dan Ziskie, Connor Christopher Levins, Belinda Metz, Michael Adamthwaite, Brenda Campbell, Dexter Bell, Panou , Richard Sali, Buddy Cain.

Hemen filmin konusuna geçiyoruz.

Dünyanın dibi denilen uzakmı uzak, soğukmu soğuk ve ürperten bir beyazlık temasını asırlardır üzerinde taşıyan Antarktika’yı, oradaki yaşam şartlarını, yaşamak için yardımlaşmanın, güvenmenin, iradeli olmanın ne kadar değerli olduğunu gösteren bir filmle karşı karşıyayız. Yanlız burada bu yardımlaşma, irade, cesaret ve kısacası takım ruhunu veren insanlar değil, bir insan ve 8 köpekten bahsediyorum. Tam bir takım, tam bir bağlılık ve sadakatın öyküsü.

Bilim adamlarından oluşan bir ekip ve kurtarma rehberi Jerry Shepard (Paul Walker), güçlü bir fırtınaya yakalanırlar, ekip bu fırtınanın gücünü arttıracağını öğrenince bölgeyi terk etmek zorunda kalırlar fakat  Jerry Shepard sadık dostları köpeklerini geride bırakacağı gerçeğini kabul etmesede bir şekilde bölge terk edilir.

Köpeklerinden ayrı kalan ekip başı Jerry Shepard (Paul Walker) geri dönmeyi kafasına koymuştur ve bir yolunu bulup Antarktika’ya, köpeklerini kurtarmaya çalışacaktır.

Açlığa, soğuğa ve tek başına bırakılan 8 ekip köpeği başlarının çaresine bakmak zorunda kalırlar. Bu sahnelerde köpeklerden hoşlanmayanlar bile köpeklere karşı sempati duyacaklarına eminim. Yeri gelecek bizi güldürecek olan köpekler, yeri geldiğinde de onlardan hiç beklemediğimiz jestlerle karşılaşacağız. Hatta film boyunca 8 tane birbirinden farklı hünerleri olan ama bir takım olmanın ne demek olduğunu bilen ve bu doğrultuda ödün vermeyen köpeklerin hepsinin teker teker karakteristik özelliklerini bile öğrenmiş olacağız. Gelin dostluğu bir kezde onlardan öğrenelim.

Söylediğim gibi, kesinlikle izlemenizi tavsiye ediyorum. İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 10 January 2009 03:29 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com