1999 yılında yazıp yönettiği Caught in the Act (Temecula Valley Uluslararası Film Festivalinde, “En İyi Kısa Film” Ödülü almıştır.) ve 2001’de yazıp yönettiği absürt komedi Going Greek dışında yaptığı başka bir film olmayan Justin Zackham ölmeden önce harika bir senaryo yazmak istemektedir. Bu yüzden yazacağı senaryo hakkında bir Liste yapmaya karar verir. Hemen sarı sayfalı not defterini alır ve başlığını atar; The Bucket List.

1. Filmin Türü: Dram (Herkesi etkileyecek sağlam bir dram olmalı. Ama yer yer güldürmeli, tıpkı “hayat” gibi.)
2. Başrol de birbirlerinin tamamen zıttı iki yaşlı adam olacak.
3. Bu adamların ikisi de kanser hastası olmalı. (Belki 6 ay belki de 1 yıllık ömürleri var.)
4. İkisi de aynı hastaneye ve hatta aynı odaya yatırılmalı.
5. Adamlardan biri zengin, 4 kere evlenmiş, ilk karısından olan kızıyla iletişimini kaybetmiş, nasıl üretildiğini bilmediği Kopi Luwak^* kahvesini çok seven ve tüm zenginliğine rağmen yapayalnız bir beyazdır.  Ayrıca hastanenin de sahibidir. İsmi Edward Cole olacak ve bu rolü kesinlikle Jack Nicholson oynamalı.
6. Diğer adam ise hayatı boyunca hep Tarih Profesörü olmak istemiş ama lisede tanıştığı Virgina hamile kaldığında onunla evlenmek zorunda kalmış ve 45 sene boyunca araba tamirciliği yaparak ailesini geçindirmiş, son derece olgun ve bilge bir zencidir. Bu rolü de ancak Morgan Freeman oynayabilir. Karakterin ismini de Carter Chambers koymayı düşünüyorum.
7. Edward, beyin ameliyatı olduktan ve Carter’ın test sonuçları açıklandıktan sonra ikisinin de 6 aylık ömürlerinin kaldığı ortaya çıkacak.
8. Bu zamana kadar sıkı dost olan ikili, ömürlerinin son kısımlarını hastanede yatarak geçirmek istemeyecekler ve ölmeden önce yapmak istedikleri şeyleri listeleyecekler.
9. Liste de; Paraşütle Atlamak, Araba Yarışı Yapmak, Dünyanın en Güzel Kızını Öpmek, Muhteşem Bir Manzarayı Seyretmek, Dünyayı Dolaşmak (Piramitler, Tac Mahal, Çin Seddi) gibi şeyler olacak.
10. Carter ve Edward‘a hayat ve ölüm temalı sohbetleri için Piramitlerin ve Tac Mahal’in mükemmel bir fon oluşturacağını düşünüyorum. Hatta Mısır piramitlerini izlerken Carter, Edward’a Eski Mısırda ölümle ilgili bir inanıştan bahsedecek. “Yaşamında mutluluğu yakalayabildin mi?” ve “Senin yaşamın başkaları için de mutluluk kaynağı oldu mu?” sorularını soracak. Bu sahnenin filmin en önemli sahnelerinden biri olacağına inanıyorum.
11. Edward ve Carter hastane odasında başlayan serüvenleri dünyanın en uzak köşesine kadar uzanırken birçok konudan bahsedecekler: İnanç, aile, yaşam, ölüm, gerçek aşk…
12. Edward, kızıyla barışacak.
13. Carter, son günlerini mutlu bir şekilde ailesinin yanında geçirecek.
14. Nihayetinde ikisi de mutlu bir şekilde ölecek…
15. Listelerinde gerçekleştiremedikleri tek şey Himalayaların tepesinden Muhteşem Manzarayı seyretmek olacak. Bunu da öldükten sonra gerçekleştirecekler…

***

Ünlü komedi ustası Carl Reiner’in oğlu olan Rob Reiner ilk sinema deneyimini babasının hayatının konu alındığı Enter Laughing adlı filmde rol alarak yaşadı. Oyuncu olarak başladığı kariyerine 1984 yılında çektiği ilk sinema filmi This is Spinal Tap ile yönetmenliği de ekledi.

1986 – Stephen King’in romanından uyarlanan Stand by Me filmi yönetti.

1989 – Kendisinden sonra çekilecek birçok romantik komediye esin kaynağı olan When Harry Met Sally filmini yönetti.

1990 – Stephen King’in romanından uyarlanan Misery filmini yönetti. Bu kariyerinde çektiği ilk ve tek gerilim filmidir.

1992 - Aaron Sorkin’in yazdığı oyundan uyarlanan A Few Good Men filmini yönetti. Film, 1993 Akademi Ödüllerine “En İyi Film” de dâhil olmak üzere 4 dalda aday oldu.

1995 - Aaron Sorkin’in senaryosunu yazdığı The American President filmini yönetti.

Ve yıl 2007.

Rob Reiner, senaryosunu Justin Zackham’ın yazdığı, başrolleri Jack Nicholson (Edward Cole) ve Morgan Freeman (Carter Chambers) paylaştığı The Bucket List filmini yönetti.

“Hayatta en büyük pişmanlıklarınız yaptıklarınız için değil, yapmadığınız şeyler içindir!” mesajını veren filmde, Yolları bir hastane odasında kesişen özgeçmişleri, mizaçları, deneyimleri ve daha pek çok özellikleriyle birbirlerinin tamamen zıttı olan iki yol arkadaşının aralarında dağlar kadar fark olsa da, paylaştıkları şeyler bu yüzeysel farklılıkları önemsiz kılmaya yetiyor. Ve aralarında ki dostluk zaman içinde derinleşiyor.

Yönetmen Rob Reiner, mizah ile dramı dengeleyerek ve basite kaçmadan eğlenceli bir film ortaya koyma konusunda son derece başarılı oluyor.

İki efsanevi aktör; Morgan Freeman ve Jack Nicholson ise karşılıklı döktürürken, birbirlerini körükleyen enerjileri ile izlemesi son derece keyifli performanslar ortaya koyuyorlar…

Not: Sizde kendi Bucket List’inizi oluşturmak istiyorsanız tıklayın…

* Kopi, Endonezyaca kahve demek. Luwak (Paradoxurus hermaphroditus) ise Endonezya ormanlarında  (Sumatra, Java, Sulawesi gibi çevre adalarda) ağaç tepelerinde yaşayan, memeli ve etobur bir Misk kedisi türü. İşte bu Luwaklar kahve bitkilerini yiyor ve kahve çekirdeklerini tüm olarak yutuyorlar. Midede bulundukları sırada çekirdekler pek deformasyona uğramıyor ve kesinlikle erimiyorlar. Daha sonra da dışkı yoluyla dışarı atılıyorlar. Kahve üreticileri özel çiftliklerinde besledikleri Luwaklar’ın dışkılarından kahve çekirdeklerini ayıkladıktan sonra özel işlemlerden geçiriyorlar ve kahve olarak kullanıma sunuyorlar. Ayrıca Kopi Luwak, dünyanın en pahalı kahvesidir!

Filmden Replik

Yıldızlar. Tanrı’nın

çıkardığı en iyi

işlerden biri.

Carter Chambers

Film daha önce yazarımız Ethem Sak tarafından da değerlendirilmiştir.

Bu yazı SuperFrooog tarafından 08 April 2011 00:08 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Se7en**

Aslında klip yönetmeni olan Fincher, ilk film deneyimi Alien 3 ile büyük hüsrana uğradı. Kolay değildi tabi serinin ilk iki filmi Alien ve Aliens, iki usta yönetmen Ridley Scott ve James Cameron tarafından çekilmişti. Bu yüzden beklenti büyüktü. Film, özel efektleri ile Oscar^® adaylığı aldı ama gişede beklentiyi karşılayamadı ve eleştirmenler tarafından topa tutuldu. Bütün bunlara rağmen yönetmen üç yıl sonra Andrew Kevin Walker’ın (Girişteki Ölü Adam) DVD, VCD vb. satan meşhur mağaza zinciri Tower Records’ta çalışırken yazdığı uyarlama olmayan ilk senaryosu Se7en’ı çekti.

Se7en’ın konusu kısaca şöyle; Dünyadaki ilahi adaleti sağlamak için İncil’de bahsi geçen yedi ölümcül günahı işleyenleri “sanatsal” yöntemlerle öldüren bir seri katil şehre dehşet saçmaktadır. Onun peşine düşen iki cinayet masası dedektifi vardır. Biri Dedektif Somerset (Morgan Freeman). Emekliliğine yedi gün var. İşinden, yaşadığı şehirden bıkmış ve insanlara olan inancını yitirmiş. Diğeri ise göreve yeni başlamış genç Dedektif Mills (Brad Pitt ). Kendini kanıtlama isteğiyle dolu, enerjik, ukala ve öfkeli. İki dedektif yağmurun hiç durmadığı yedi günde, umutsuz bir şehirde çok zeki olan katilin peşindeler ve hiçbir şey tahmin edildiği gibi değil. . .

1- İlk Günah: Oburluk

Sinema tarihinin en iyi jeneriğiyle başlıyor film. Merak uyandırıcı bu jenerikte katilimizin cinayetleri planladığı defterlerden bazı kısımlar gösteriliyor bize ve ardından yağmurlu bir pazartesi günü ile giriş yapıyoruz karanlık şehre. Somerset ve Mills olay yerine geliyorlar. Karanlık ve izbe bu yerde kocaman bir masanın önünde, en az o masa kadar büyük bir adamın sandalyeye bağlı cesedini görüyoruz. Önünde kusmuk dolu bir kova var ve etrafa yayılmış iğrenç bir koku. Bu sarsıcı sahne ile katilimiz, dedektiflere ilk mesajını da vermiş oluyor.

“Cehennemden aydınlığa giden yol uzun ve zorludur.”

2- Açgözlü Seyirciye Nafile İpuçları

Film ilerledikçe verilen ipuçları ile katilin kim olduğunu harıl harıl düşünseniz de bir türlü bulamıyorsunuz tabi ki. Hatta kafanız karışıyor ve kontrol hiçbir şekilde “sizin tarafınıza” geçmiyor. Böylece filmin başından sonuna kadar “kurban” konumunda kalmış oluyorsunuz. Hatta dedektiflerin ruh haline ortak oluyor ve her şeyi saran karanlığın içine hapsoluyorsunuz.

3- Tembellik Etmemiş Oyuncular

Katilin peşindeki polislerin bize hiç de yabancı gelmediğini hemen anlayabiliriz aslında. Yaşlı, tecrübeli ve soğukkanlı bir dedektif ve ona yardım etmesi için görevlendirilen genç, bütün karanlıkları aydınlatabileceğini düşünen ve kendini kanıtlamak için yanıp tutuşan başka bir dedektif. Birbirlerinin tam anlamıyla zıttı ama birbirlerini tamamlayan iki karakter. Polisiye film türünün bu klişesini Fincher filmde çok iyi kullanmış. Tabi bunda Brad Pitt ve Morgan Freeman’ın kimyasının tutması da önemli bir etken.

Filmin diğer önemli oyuncusu da tabi ki Kevin Spacey^***. Kendisini çok az gördüğümüz ama buna rağmen suratındaki o buz gibi ifadeyle ve müthiş oyunculuğuyla hafızalarımıza kazınmıştır.

Ufak bir not: John Doe karakteri için başlangıçta düşünülen isim Kevin Spacey değilmiş! Bu rol için düşünülen isim REM grubunun solisti Michael Stipe imiş. Müzisyen bu rolün sinemaya adım atmak için gayet uygun olduğunu düşünüyormuş. Fakat plak şirketi son anda yeni bir tura çıkmalarını isteyince, rolü geri vermek zorunda kalmış (Tanrıya şükürler olsun ki!). Sonrası malum, Kevin Spacey, John Doe rolünün sahibi oluyor.

Gwyneth Paltrow’da filmde Dedektif Mills (Brad Pitt )’in karısı Tracy’yi canlandırıyor. Paltrow psikolojisi bozuk, yalnız bir kadını kendine has oyunculuğu ile oynarken aklıma gelen tek şey; Bu rol için Gwyneth Paltrow’dan başkası düşünülemezdi oluyor.

4- İsimsiz Şehirde Gururlu Bir Anne

Filmin geçtiği şehir hakkında herhangi bir bilgi verilmiyor bize, son derece karanlık, kasvetli ve yağmurun durmaksızın yağdığı isimsiz bir şehir burası sadece. Bildiğimiz tek şey bilmediğimiz bu şehirde her geçen gün bir cinayet işleniyor olması. Olayların geçtiği şehir ve David Mills’in karısıyla birlikte yaşadığı ev birbirine çok benziyor. İkisi de son derece kasvetli ve umutsuz. Trenlerin öfkeli sesleri eşliğinde sarsılan ev, bu duruma alışmaya çalışan Mills ve Tracy’nin arasındaki sarsılmış ilişkilerinin bir metaforu sanki. Mills’in evde beslediği köpeklere duyduğu aşırı sevgi, bebek hasretini anlatıyor. Tracy’nin hamileliğini gizlemesi ve ne yapacağına karar verene kadar da Mills’e söylememesi filmin sonunda boğazımıza düğümlenen bir yumru gibi karşımıza çıkıyor.

5- Dehşet Birazcıkta Şehvet

Filmin bir sahnesinde Somerset ve Mills barda oturup sohbet ederler. Bu sahne filmin felsefi açıdan en önemli kısmıdır. Somerset, Mills’e katili yakaladıklarında hiçbir şeyin değişmeyeceğini söylüyor. Mills ise katili yakalamanın büyük iş olduğunu, o yakalandığında her şeyin çözüleceğine inanıyor. Film ilerledikçe Mills ve Somerset arasındaki anlaşmazlıklar artıyor tıpkı Somerset’in yorgunluk belirtileri gibi. Mills de kendini bir anda bu içinden çıkılmaz seri katil davası ile ailevi problemler arasında buluyor. Buna en güzel örnekte Mills’in evinde; Mills, Tracy ve Somerset’in birlikte yediği yemektir. Buradaki gergin hava gerçekten sinir bozucu türdendir.

Katil cinayetlerine devam ederken, olay yerlerinde bıraktığı bir takım işaretlerin, polislere bir sonraki cinayetin nerede olacağına dair ipuçları verecek cinsten olması ve buna rağmen yakalanamaması katilin son derece zeki biri olduğunu ispatlıyor. Katilin amacı sadece kurbanları öldürmek değil. Zaten cinayetlerin işleniş biçiminden bunu anlıyoruz. Ona göre etrafta o kadar çok günahkâr var ki bunlara birinin son vermesi gerekiyor. Ve Tanrı’nın onu seçtiğini düşünüyor, cinayetlerde bu yüzden bir çeşit vaaz gibi. Kurban hangi günahı işlediyse cezasını bu günahla ödüyor. Katilimizi hiç cinayet işlerken görmüyoruz. Ne zaman dedektifler bir ceset buluyor işte bizde o zaman görüyoruz mesajlarla süslenmiş ölü bedenleri. Bu da filmin sonuna kadar merakımızı ayakta tutuyor. Kurbanlar gerçektende dehşet verici şekillerde öldürülüyor. Tıpkı şehvet günahını işlemiş fahişenin ölümü gibi.

6- Kıskananları Çatlatacak Cinsten Sürpriz Final

İki dedektif katili yakalayacakları sırada ellerinden kaçırırlar ve onu tekrar nasıl bulacaklarını düşünürlerken, her tarafı kanlar içinde polis merkezinin kapısından John Doe girer. İşte film bu beklenmedik sahne ile beklenmedik finale doğru yol almaya başlar. Katil teslim olur ve diğer iki cesedin nerede olduğu bir şartla göstereceğini söyler. Şartı dedektifleri oraya kendisi götürecektir. Mills, Somerset ve Doe arabayla olay yerine giderken bir helikopterde onları takip etmektedir. Bu sahnede Kevin Spacey harika bir monolog ile rolünün hakkını sonuna kadar verir. Saat 7’de elektrik kulelerinin olduğu uçsuz bucaksız araziye geldiklerinde film hiç unutamayacağımız bir şekilde son bulur.

7- Son Sözü Öfke Söyler

Filmin sonunda Dedektif Somerset’in öfkeli ve bitmiş adama bakıp ta dediği gibi;

“Ernest Hemingway şöyle yazmış: Dünya güzeldir ve uğruna savaşmaya değer. İkinci bölümüne katılıyorum.”

Akrabalık Bağı: Angel Heart

Alan Parker’ın 1987 tarihli “Angel Heart” ve David Fincher’ın 1995 tarihli “Se7en” filmi polisiyenin iki farklı türünün örnekleri. Angel Heart özel dedektif öyküsü, Se7en ise cinayet masası öyküsü. İki filmde, iliklerinize kadar işleyen kasvetli atmosferi ve gerilim dozu yüksek sahneleri ile sizi avucunun içine alıp merakınızı sürekli diri tutarak çarpıcı bir şekilde sonlanıyor.

* Titreyen neonlu yazılar ilk kez se7en filminin jeneriğinde kullanılmıştır.

** 1996 – En iyi Kurgu Oscar Adayı.

*** Kevin Spacey’nin kendi isteği üzerine jenerikte adı geçmemiştir.

Filmden Replik

Her sokak köşesinde, her evde, ölümcül bir günah görüyoruz ve

hoş görüyoruz. Hoş görüyoruz çünkü sıradan, çünkü olağan.

Sabah, öğle ve aksam hoş görüyoruz. Hayır, artık olmaz.

Ben örnek oluyorum ve yaptığım şey şaşırtacak, incelenecek ve

izlenecek… Sonsuza dek…

John Doe

Uğur TATAR

Bu yazı SuperFrooog tarafından 18 March 2011 14:49 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bilindiği üzere baş kahramanımız Batman’ı da Christian Bale canlandırıyor.

Film 20 Temmuz 2012 de vizyona girmeye başlayacak.

Bu yazı Ethem tarafından 30 January 2011 21:48 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Stephen King’in Kuşku Mevsimi adlı romanından uyarlanmış, Yeşil Yol
filminin de yönetmenliğini yapan Frank Darabont tarafından çekilmiş bir klasik. Her ne kadar 1995 yılında 7 dalda Oscar’a aday gösterilip ödülleri Forrest Gump filmine kaptırmış olsa da IMDB’de gelmiş geçmiş en iyi 250 film listesinin ilk sırasında yer alıyor.

Gelelim filmin konusuna; bir bankacı olan Andy Dufresne (Tim Robbins) yapmadığı halde karısını ve onun sevgilisini öldürmekten müebbet hapse mahkum olur ve işlemediği bir suçun cezasını çekmek üzere Shawshank Hapishanesine gönderilir. İlk geldiği zamanlarda dayak, tecavüz ve her türlü işkenceye maruz kalır ve hiç kimseyle iletişim kuramaz. Daha sonra hapishanedeki en yakın dostu olan Ellis Boyd Redding / Red (Morgan Freeman) ile tanışır. Asıl hikaye de zaten bundan sonra başlar. Gardiyanların ve hapishane müdürünün acımazsızlığına, tüm zorlu şartlara rağmen zekası, cesareti ve kararlılığı sayesinde karşılaştığı her kötü durumu lehine çevirir, o kısıtlı kapalı alanda yarattığı dünya ile mahkumların da hayatını değiştirir. Küçük bir taş çekiç ile başlayan inatla ve umutla özgürlük için verilen mücadelenin, Andy ve Red’in aralarında kurdukları mükemmel dostluğun hikayesi bu film.

Filmin başlarında hapishanenin kütüphanesinde görevli bir mahkum olan Brooks rolüyle James Whitmore da yer alıyor. 50 Yıl boyunca hapishanede yaşadıktan sonra özgürlüğüne kavuşan Brooks karakterinin dışarı çıktıktan sonra yeni hayatına bir türlü adapte olamaması, yaşadığı korkular ve kendi elleriyle hazırladığı hüzünlü son özgürlük kavramına ince ince ve derinden farkli anlamlar yüklemiş.

Filmde Andy ve Red arasında geçen konuşmalarda altı çizilmesi gereken öyle çarpıcı öyle etkileyici cümleler var ki filme bir kez daha hayran oldum. Bunlardan en göze çarpanları:

Andy: Dünyada taştan olmayan ve kimsenin senden alamayacağı bazı şeyler vardır.
İçinden alamayacakları ve dokunamayacakları bazı şeyler. Asla dokunamazlar.
Red: Ne hakkında
Andy: Umut
Andy: Umut iyi bir şeydir. Belki de en iyi şeydir. İyi bir şey de asla ölmez.

Aslında film hakkında söylenecek çok söz, anlatılacak çok fazla şey var ama filmde asıl anlatılmak isteneni filmin afişinde yer alan ‘Korku sizi tutsak eder, umut ise özgür bırakır’ cümlesi en güzel şekilde açıklıyor sanırım.

Sonuç olarak boğmadan, sıkmadan da derdini anlatabilen, düşündüren, duygulandıran, hayran bırakan oyuncularıyla da hikayesini destekleyen kesinlikle ama kesinlikle izlenilmesi gereken bir film.

Bu yazı Banu tarafından 28 November 2010 02:54 tarihinde yazıldı. 11 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yeri geldiği zaman eleştirdiğimiz Hollywood aksiyonlarına, yeri geldiği zaman saygı göstermesini de bilmek gerekiyor. Tabi ki göstereceğimiz saygı ve sevginin dozajını ayarlamakta fayda vardır elbette ama bu sefer gerçekten övgüleri hak eden bir film olmuş. Artık öylesine kısır bir döngüye girdik ki, ünlü ve kariyerli oyuncuları bulan herkes bir film çekmeye başladı ve çoğu gerçekten zaman kaybından daha fazlası değil.

Emekli CIA ajanı Frank Moses artık sakin bir emekli hayatı yaşıyordur. Fakat bir gün karşısına, kendisini tehdit eden ve yüksek teknoloji silahlarla donanmış bir suikastçı çıkar. Artık hayatı tehlikede olan Frank eski takım arkadaşlarını toplar ve aksiyon dolu bir kovalamaca bizi beklemektedir.

Filmi yukarıda anlattım bitti; her şey, bütün senaryo bundan ibaret. Hatta kendinize bir fısıldar mısın, sonunda neler olmuş olabilir sizce? Tahmini zor olmasa gerek. Aksiyon ve komedi tarzında geçen bu film, sinemaya giden bir seyirciyi her türlü mutlu eder diye düşünüyorum. Başlangıçta çalan komik müzik ve daha sonra bir anda ortalığın karışmasıyla 2 saatlik filmimize başlıyorsunuz. Olaya girmek biraz sancılı olabilir çünkü tam olarak düzeni burada oturtamadıklarını düşünüyorum. Konunun ne olduğunu anladıktan sonra karakterimizin başına gelenler ve daha sonra birer birer kabuklarını kıran diğer ünlü oyuncularımız.

Diğer oyuncular? Malkovic, Freeman, Urban ve Mirren. Hakkında konuşulması gerekenler var ve sırasıyla haklarında bir şeyler söylemek gerekiyor. Çünkü kişisel olarak, bu filmin diğer toplama oyunculu kadrolardan daha üst bir seviyede olduğunu ve onlarla karşılaştırılamayacak derece daha iyi işler çıkarttıkları söylemek istiyorum.

Willis;yaşlanmış, artık yaşlılığın izlerini makyaj da silmiyor, hareketler de bir yerden sonra inandırıcılığını kaybediyor. Buna rağmen dengeyi güzel kurup fazla atlamalı zıplamalı sahnelerde kullanmamış olmaları mantıklı.

Malkovic; filmde ki şu rolü gerçekten bir izlemeniz gerekiyor. Aksiyon ve komediyi birleştirme dalında Oscar olsa, direk verirdim. Ama hakkında hepsinden daha fazla konuşmak istediğim biri var;

Freeman; aslında postere ismini yazmasalar ve bize sürpriz bir şekilde gelse daha güzel olurmuş. NBA’de Robert Horry diye bir oyuncu vardır, bilenler bilir. Kendisinin 7 NBA şampiyonluğu vardır ama ilk 2 sini Houston takımında kazandıktan sonra, 3 tanesini Lakers takımıyla, kalan 2 tanesini de Spurs takımıyla kazandı. İşin ilginç olanı, bu 7 şampiyonluğun hiçbirinde asıl adam olamadı. Ama yan rollerde öyle bir noktadaydı ki, buradan anlatmam yetmez, izlemeniz gerekiyor. Freeman’ı yıllardır yan rollerde, birilerinin arkasında kalmasından bana gerçekten fenalık geldi. Invictus filminde başroldeyken neler yapabildiğini izledim. Şu filmde bu adamı oynamak ya da bu rolü kabul etmesini hazmedemiyorum. Oraya Freeman dışında kimi koysanız oynardı eskilerden. De Niro, Pacino, Pesci vs vs… Belki de artık kendisi de inanılmaz biçimde benimsedi yan rollerde oynamayı ve belki de çok mutlu oluyor bu tarz katkılarda, ama yanlış yaptığını ya da düşündüğünü söylemek istiyorum. Yazık.

Amerikan propagandasının alttan alttan verilmeye çalıştığı bu filmi izlemek gerçekten büyük bir zevk. Usta oyuncuların hepsi kendinden de bir şeyler eklemiş ve inanılmaz bir seyir zevki çıkmış. Filmin büyük bir bölümünde hepsini aynı, aynı sahnede izlemek belki de hepsinden daha kıymetli bir sinemasever için. Mutlaka izlenmesi gereken bir film, süper keyifli bir yapım olmuş.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 31 October 2010 00:28 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Aslında hedef sadece Moses değildir. CAI nın eski çalışanları olarak, emekliliğiyle beraber yanında getirdikleri gizli sırlar nedeniyle suikastçilerin ortak hedefi haline gelmişlerdir.

An itibariyle bir takım haline gelen eski kadro, artık CAI ın asıl amacını açığa kavuşturmanın peşinde olacaklardır.

Kadroda birbirinden harika isimlerin olduğu “Onlara kısaca RED diyorlar” adlı film 15 Ekim 2010 da vizyonda.
Filmin oyuncu kadrosunda;
Morgan Freeman, Bruce Willis, John Malkovich, Karl Urban, Julian McMahon, Helen Mirren, Mary-Louise Parker, Brian Cox, James Remar, Richard Dreyfuss, Ernest Borgnine, Jonathan Walker, Michelle Nolden, Jake Goodman, John Stead ve Neil Whitely gibi isimler yer almakta.

Yönetmen Robert Schwentke. Senaryoda ise Cully Hamner, Jon Hoeber, Erich Hoeber ve Warren Ellis yer almakta.

Bu yazı Ethem tarafından 15 October 2010 01:01 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 23 February 2010 02:09 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 20 February 2010 01:04 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İnsanı kendine getirten yaşanacak ne kadar çok şeyin oldugunu anımsatan ama aynı zamanda da yaşanacak olanları ailenle yasamanın verdıgı mutlulugu en güzel şekilde anlatabilmiş bir film, Şimdi Yada Asla.

Biz buna “Bu günün işini yarına bırakma”da diyebiliriz:) Bu günün işini, hayatın değerini, güzeliklerini, en önemliside dostlukları yarına bırakmamamızı fısıldayıp, kulaklarımıza ve gözlerimizin önüne kadar getirirlerken aynı zamanda da bahsettiğim gibi asıl mutluluğu nerede aramamız gerektiğinide en samimi dostlarımız gibi fısıldadılar bize.

Şimdi Ya da Asla filminin konusunada kısaca bir göz atmak gerekirse;

Şimdi Ya da Asla filmi iki yabancının aynı hastane odasında bir araya geldikten sonraki dostluklarını anlatıyor. Dost olan iki arkadaşında kaderlerinin aynı olması, yani kısa bir zamanda ölecek olmaları Jack Nicholsan ve Morgan Freeman’ı son kez hayatı yaşamak üzere maceralı bir kaç seyahate çıkmalarını sağlayacaktır.

Seyahate çıkma fikri ise aralarında son kez ne yapmak istersin listesini hazırladıklarında ortaya çıkar. Bu kısa ama geriye kalan hayatlarından uzun liste seyahatleri iki dostu birbirine bağlayacak, kaderin ortak ettiği dostluklarını keşfetmelerini sağlayacaktır.

Filmde dikkatimi çeken bir nokta, yapılacakalar listesini kızgınlıkla yırttıktan sonra bir anda ortaya cıkması ve tek iz dışında hiç bir yırtık belirtisi olmamasıydı.

Filmin konusunu her zamanki gibi kısa tutup ne hissettiklerimi aktarmaya çalıştım, umarım beğenmişsinizdir.

Son olarakda;

Şimdi Ya da Asla filminde en son ve filmin temasına uygun en güzel fısıldayışda, “Öldüğünde gözleri kapalı, gönlü ardına kadar açıktı” sözleriydi.

Bir başka fısıdayış ise, belki de ardımızdakilere nasıl bir iz bırakmamız konusunda ipucu verebilir.

“O hayatımı kurtardı, üstelik ben bunun farkında bile değildim.

Öyle gurur duyuyorumki, bu insan beni anlamak için en değerli anlarını harcadı“

Bu kelimelere layık bir dostumuzun olması hayatı yaşamaya değer kılıyor.

Kesinlikle izlenmesi gereken, unutabileceğimiz değerleri vurgulayan güzel, kaliteli ve öğretici bir film.

Öğretici mi? İzleyin görün ;) İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 12 July 2009 01:21 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com