Sivrisinema » USTA

Usta

fafatuka — Thu, 09 Jul 2009 22:25:24 +0000

?Usta? filmine fazla bir beklenti içinde olmadan, bir nevi Türk filmlerine destek mahiyetinde ama daha çok da, ne yalan söyleyeyim, hani aramızda yabancı yok, Atlas?ta 5 liraya gösterildiği için gittim. Evet, param az, öldürecek zamanım çoktu. Üstelik filmin ne denli güzel olduğuyla ilgili de hiç bir fikrim yoktu. Hani hiç ummadığın bir zamanda radyoda en sevdiğin şarkı çalar ya! Hani çantanın bir yerinde, ceketinin bir cebinde ya da kitabının arasında para bulursun ya! Hani istemeye istemeye gittiğin bir akraba ziyaretinde çok eğlenirsin ya! Hani hiç umutlu olmadığın bir sınavdan geçtiğini öğrenirsin ya! İşte öyle güzel bir duyguyla sinema salonundan çıktım.

Öncelikle filmin hikayesi Holivud filmlerinde kusana kadar izlediğimiz ?tutkunun peşinden git, azmin sağından sap, gayretin elli bilemedin altmış metre ötesinde hedefine ulaşacaksın? temalı hikayeleriyle benzer nitelikte. Ama daha bizden, daha gerçekçi, daha sıcak. Burada da uçak yapma daha doğrusu tamamen Türk yapımı bir uçak yapma tutkusuyla yanıp tutuşan, hatta hızını alamayıp atölyeyi tutuşturan bir ustamız var. Kendisi işinin ehli olmakla beraber gece gündüz kafası uçak uçurma hayalleriyle dolu olduğu için işini az buçuk, evini az biraz, eşini de bir hayli ihmal etmekte. Hadi diğerleri neyse de, kadın kısmı kendisinden daha baskın bir tutku kabul eder mi? Etmiyor da nitekim. Ya ben ya uçak kertesine gelince işler, ustamız bir yol ayrımına varıyor işte. Başta Hezarfenliği ağır bassa da, gerçek olanın, en büyük tutkusunun aşkı olduğunu anlıyor da neyse ki, hayatta en çok sevdiği iki şey arasında bir seçim yapıyor. Bir pırpıra binip uçmaktansa sevdiceğinin yanında ayaklarını sağlamca yere basmayı yeğliyor. İşe bakın ki, ?Birini feda etmem gerekti, ben de onu attım gitti.? diye düşünürken, sırrına eremediğimiz kader, ustamıza sevdiceğiyle ayaklarını yerden kesmeyi de nasip ediyor. Adamın kalbi hakikaten temizmiş demek ki.

Hikayenin ayrıntıları izleyeceklere kalsın biraz da, biz gelelim oyunculara. Başrol oyuncularından tutun da figüranlara kadar hepsinin iyi olduğu fazla film hatırlamıyorum. Usta, artık ilk aklıma gelenlerden olacak. Yetkin Dikinciler, Babam ve Oğlum?da çok iyiydi zaten, burada da tam bir usta. Beni şaşırtan oyunculardan biri Şevket Çoruh ki tam anlamıyla Eskişehirli bir esnaftı gerçekten. Bir diğeri de Hasibe Eren ki kendisi Makbule?den tek bir kare bile vermedi, Makbule?yi andıracak herhangi bir jest veya mimik dahi yapmadı (Zira bir tiple tanınan bir oyuncuyu izlediğinde, seyircinin genellikle hep o tipi görme gibi bir kusuru vardır oyuncuya karşı.). Çocuk oyuncular, Emine?nin ailesi, ustanın çırakları vs. hepsi çok iyi oynamışlar.

Filmin bir diğer dikkatimi çeken tarafı, uzun sahnelerin tek kamerayla çekilmesiydi. Başka filmlerde pek sık rastlamadığım, fazlasıyla beğendiğim, bir film çeksem ben de böyle bir yöntem kullanırdım dediğim bu tekniğin adı sanı nedir bilemiyorum ama çok hoş olmuş.

Bir şey daha ekleyerek yazıma son veriyorum. Filmin müzikleri de çok güzel.
Tamam iki şey olsun. Bu nasıl denir, tuhaf kaçar mı bilemiyorum ama şöyle diyeyim; şimdiye kadar izlediğim filmler içinde en güzel ölüm sahnesine sahip filmdi.

Bu yazı fafatuka tarafından 10 July 2009 00:25 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Zatoichi

Ethem Sak — Tue, 09 Jun 2009 21:05:26 +0000

Bir kılıç ustası, samurailerin adını hakkıyla taşıyan, kendi başına ve kendi adaletini uygulayan kör bir adamın öyküsü, benim gibi hepinizi etkileyeceğinden eminim (izlemeyenlere). Tabiki “herkes” kategorisine girmek için bu tür filmlerden hoşlanıyor olmanız lazım (süper mantik gücümü kullandım). Bruce Lee, Jackie Chan, Jet Li vs hayranlarının tarzında harika bir film “Zatoichi”. Zatoichi adında kör dövüş ustasının 1962 den bu yana gelen bir efsane olduğununda altını çizerek konuya giriş yapıyorum.

Dövüş ustamız, samuray yada yakuza, siz nasıl hayal ederseniz öyledir Zatoichi! İlk bakışta sıradan birisi olması dışında kör ve bembeyaz saçlarıyla zamanını kumar oynayarak ve değeneğini tutacak kuvveti kazanması için karnını doyurma şavaşı veren birisi olarak görünüyor. Oysa Zatoichi adındaki yaşlı adam ülkenin en hızlı silahşörlerinden birisidir. Doğuştan kör oluşu, görme yeteneğini almışsa bile müthiş derecede hissetme ve işitme duyularını kazandırmıştır. Ülkenin en iyi samuraylarından birisi olan Zatoichi’nin ve en iyi arkadaşı Shinkichi’nin yolu dağların ardında bir köye düşer. Köy, çete tarafından yağmalanmaktadır. Tam o sırada köye yolu düşen Hattori adındaki şavaşcı bu çetelerden birisi için çalışmaya başlayacaktır. Olaylar birbirini takip edecek ve kahramanımız Zatoichi ve dostu Shinkichi güzel ve çekici iki geyşa olan Okinu ve kardeşi Osei ile tanışır. Okinu ile Osei’nin aynı köye gelmelerinin tek sebebi; yıllar önce ailesini katleden ancak kim olduğunu bilmedikleri birisinden alacakları intikamdır. Ellerinde olan tek ipucu Kuchinawa adıdır. Bu ipucu iki kardeşi aynı köye getiriyor ve kader onlara intikamlarını almaları için bir şans verir.

Okinu ile Osei kardeşler sonunda aradıkları adamın Hattori’nin ta kendisi olduklarını öğrenirler ama onu alt edecek kadar iyi olmadıklarıda ortadadır. Yaşlı ve kör adam Zatoichi’den hiç bir meded ummayan kardeşler, aslında bu adamın dövüş ustadı olduklarını doğru zamanda öğreneceklerdir. Artık Zatoichi ve Hattori’nin şavaşma zamanı gelmiştir.

Filmin oyuncu kadrosu; Takeshi Kitano , Tadanobu Asano , Yuuko Daike , Daigorô Tachibana , Michiyo Ookusu.

Bahsettiğim gibi Zatoichi filmi, aksiyonu, hareketli sahneleri ve uzakdoğu hikayelerini sevenler için kaçırılmayacak kadar güzel bir yapıt. Efsane olmasıda ayrı bir şefk katıyor. Yaşlı ama eski toprak, saçları ağarmış ama karizmatik bir köylünün hikayesini seveceğinizden eminim.

Film bir kör adamın kendini nasıl disipline ettiğiyle alakalı olmamasına rağmen insan oğlu sorar kendine;

Düşünmeden geçemememiz an meselesidir. Abaca kör olsak bu kadar hassas çalışırmıydı ayakta kalan diğer duyularımız, yada normalin üzerindemi çalışırdı hislerimiz? Pekala bunu düşünmesi çok kolay ama beş dakikada olsa gözlerimizi sıkılmdan kapatabilmekle başlayacak sabrımız. Evet sanırım sabır gerekir ama acı veren bir olaya karşı sabretmeliyiz. Sonunda başaramayınca normale dönmemizin olanaksız olduğu, acı veren bir sabır. Belki o zaman diğer duyularımıza kulak verir yada zorunda kalırdık.

Bunu her zaman filmlerde izledik ama, görmedikmi bacakları olmayan adamın kollarıyla ayakları üzerinde duruşunu?

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 09 June 2009 23:05 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Uslu Dur

Ethem Sak — Tue, 19 May 2009 22:06:55 +0000

Sıkı durun, hazır olun ve bekleyin o geliyor. 1990 yılından bu yana beyaz perdenin karşısında çok güzel ve eğlenceli çalışmalar yaptığını biliyoruz fakat hiç bu kadar esas, hiç bu kadar essiz olmamıştı. Kendi tarzını yakalayan, taklit yapılamayacak kadar özgün bir karakter ve en önemlside her karakterinde Rob Schneider tarzı figürler. Bence Rob Schneider, eğlenceyi asla yarı yolda bırakmayacak kadar kaliteli ve yeri doldurulamayacak bir aktör.

Hemen filmden küçük ve kısa ipucular vererek tavsiyelerimi kâle almanızı istiyorum. İstiyorum, öyleyse…

Bir dolandırıcı, üç kağıtcı, düzenbazın teki vs, yaşlı insanların emeklilik parasından tutunda kenarda köşede ne varsa silip süpüren dolanmaz bir adam; Stan Minton (Rob Schneider). Hayatı, emlak işinde kendince başarılarla dolu geçsede sonunda yakayı ele verir. Kendi gibi sahtekar bir avukatın yardımıyla hapse girmesi ertelenir ancak kısa bir zamanı olan Minton, bu kısacık zamanda hapishanede başına gelecek hertürlü olay için kendini koruması gerektiğinin farkındadır. Şansı iyi giden Minton usta denilebilecek seviyede bir eğitmenle karşılaşır ve kendisine dövişme sanatını öğretmesini ister.

Hapse girme zamanı gelinceye kadar gece gündüz çalışan Minton iyi bir dövüşçü olmuştur bile. Artık ustası ve güzel karısı onunla değildir. Herşey hapisaneye girmesiyle yeniden başlar. Ya yanındakilere benzersin, yada zor olanı seçip herkesi kendine benzetirsin.

Minton’un işi zor, bizim işimiz ise dahada zor, bknz; “Filmi izlemeden önce karın kaslarınızı ısıtmanız önemle rıca olunur”.

Uslu Dur (Big Stan) filminin oyuncuları ise; Rob Schneider, David Carradine, Jennifer Morrison, M.Emmet Walsh, Kevin Gage, Henry Gibson, Scott Wilson, Randy Couture.

Uslu durun! Yoksa Stan Minton canınızı okuyabilir.

Bu yazı Ethem tarafından 20 May 2009 00:06 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kadri’nin Götürdüğü Yere Git

Ethem Sak — Sun, 01 Mar 2009 00:42:55 +0000

Şafak Sezer, bana göre yaşadığımız ilginç olaylardaki anlık tepkilerimizi, belki çaresizliğimizi, korkularımızı ve o anlık aklımızdan, içimizden geçen duyguları komdiye aktarabilen ve türk insanının serseri yanını komediyle harmanlayabilen sanatcılardan birisi. Ki bunu büyük bir başarıyla sergileyebilen bir aktör.

Kadri (Şafak Sezer) ile Cem (Alp Kırşan) birbirinden kopamayan daimi iki dosttur. Birbirleri için herşeyi göze alabilecek kadar sıkı dost olan ikilinin serüveni Cem’in aşk acısı çekmesi ve Kadri’ninde Cem’in moralinin yerine gelmesini sağlaması için Antalya’da bir otele götürmesiyle başlar. Fakat Antalya’nın en güzel otellerinden birisine giden iki dostu bir süpriz beklemektedir. Cem’in acı çekmesine neden olan eski aşkı Betül’de yeni sevgilisiyle beraber aynı oteldedirler. Cem için hertürlü fedakarlığı yapmakta olan Kadri bakalım bu durumdan Cem’in moralini bozmadan nasıl kurtaracak.

Cem Özer ile Derya Karaköse?nin yapımcılığını üslendiği Kadri’nin Götürdüğü Yere Git filmi yine Cem Özeri’in ortağı olduğu USTA (Uluslararası Sinema Televizyon Atölyesi) şirketinin ilk komedi filmi ve kadrosunda birçok usta oyuncu barındırıyor.

Oyuncu kadrosu; Ahmet Mümtaz Taylan, Nilgün Belgün, Şafak Sezer, Eylem Şenkal, Cem Özer, Alp Kırşan, Esin Civangil, Sevgi Berna Biber, Nesrin Akdağ, Nurseli Tırışkan, Koray Şahinbaş, Mert Kırlak, Ebru Özenden, Barış Ataş, Gülden Avşaroğlu

Bu yazı Ethem tarafından 01 March 2009 02:42 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com