Komşusu Irene (Carey Mulligan) ile bir anlaşma yapan Gosling, Irene’nin kocasını hapisten kaçırma hesaplarına girer ve olabildiğince tehlikeli hayatı daha da farklılaşır.

Bu yazı Ethem tarafından 31 January 2012 21:08 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Gelelim filmimize, bir babanın yıllar önce yaptığı bazı hatalar sonucu her biri bir yere dağılan 2 kardeşin kendilerince hayatta kalma çabasını izliyorsunuz. Brendon yerel bir okulda öğretmen olarak çalışmakta ve uzun zaman önce aldığı ev kredisini 3 farklı işte çalışarak ödemeye çalışırken, Tommy daha haylaz, daha kendine özgü haliyle karşımıza çıkıyor. İkilinin ortak hikayesi MMA tarzı dövüş olarak anılan ve her şeyin serbest olduğu bu stilin dünya şampiyonasıdır.

Yazının başında belirtmeye çalıştığım gibi, dövüş filmleri kendi aralarında değerlendirilebilecek ve çok öteye gidemeyecek yapımlardır benim için. Dövüş tarzında birçok film izledim ve hepsini halen çok iyi hatırlıyorum sporla fazlaca ilgilenen biri olarak. Özellikle Boks tarzına özel ilgim olduğundan ötürü filmlerde gerçekçilik arayan kendi başında bir izleyiciyim belki de. Bu tarz bir yerden sonra ufaktan değişmeye başladı. Araya biraz daha duyguları koyarak en azından bir basamak daha izlenebilir seviyeye geldiler. The Fighter filmi duygulara dokunma konusunda baya başarılıydı hatta bunun yanına oyunculuk performanslarını da ekleyebiliriz.

Sonucu bilinin filmler olarak da nitelendirdiğim dövüş filmleri Warriors’ı izledikten sonra benim için biraz değişti. Çünkü dövüşten daha çok duyguları ön plana harika bir şekilde çıkartmışlar. Dövüş filmi olmasını bir yana bırakıyorum kardeşler ve babaları arasındaki bağları böylesine öne çıkartmaları ve anlatım şekline söylenebilecek tek bir kelime bile yok.

Oscar?

The Fighter filmi Oscar alabilmişse eğer bu filmin 10 tane falan alması gerekiyor ama; filmin bir yerden sonra amacından uzaklaştığını düşünüyorum. Boks ve spor sahneleri yerini aşırı dram yüklü sahnelere bıraktığı zaman her ne kadar birlikte çok iyi çalışıyorlar gözükse bile film doğasından çok uzaklara gitmiş oluyor. Ortada vahşet varken duygusal anların bu kadar yoğun yaşanması insana çok garip hissettiriyor. Bunu da ayrıca istemiş olabilirler belki ama kan ve yumrukların havada uçuştuğu sahnelerde adrenalin yüklenirken, kardeşlerin göz göze geldikleri sahnelerde gözlerin ufaktan dolması çok da alakalı olmamış ne yazık ki.

Tommy’nin hikâyesi ise fazlasıyla alakasız kaçmış. Çok denedim, çok uğraştım ama hikâyeyi film ile tam olarak bir türlü bütünleştiremedim. Dram öğesini daha fazla tetiklemesinden başka hiçbir nedeninin olmadığına karar verdim.

Hardy, Nolte ve Edgerton’un oyunculuklarına söylenecek tek söz yok. Elbette Oscar performansı getirir mi bilemiyorum ama şu aralar izlediklerim arasında en iyileriydi.

Kişisel bakış açısına göre ufak sıkıntıları olsa bile bu yılın en iyi filmlerinden biri kesinlikle. Dövüş filmlerine yeni bir bakış açsını kazandırdıklarını düşünüyorum ve çok beğendim. Mutlaka izlemeniz gereken bir film olduğunu belirtir, iyi seyirler dilerim.

Her şavaşta fırtınalar arasında durgunluklar olur, inancımızı kaybettiğimiz günlerimiz olur, bazı günler müttefiklerimiz bize karşı şavaşır, ancak biz bu gezegeni ve insanları asla ve asla yüz üstü bırakmayacağız…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 28 January 2012 14:55 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Alan Moore ismini araştırırsanız Frank Miller la birlikte çizgi roman dünyasının kaderini değiştiren adam olduğu bilgisine ulaşırsınız ki buna katılmamak elde değil… En büyük eseri olarak gösterilen Watchman’i başka bir genç yetenek olan Zack Synder tarafından sinemaya uyarlanan sanatçı, V for Vendetta’da farklı bir süper kahraman portresi ve karanlık bir 21.yy İngiltere panaroması yaratıyor.

5 Kasım 1605 tarihinde İngiltere tarihinin en büyük vatan haini olarak kabul edilen Guy Fawkes’in Parlemento binasını havaya uçurma girişiminin başarısız olması ve idamı ile başlayan film.2020 yılındaki İngiltere’ye götürüyor bizi.

Totaliter rejimin baskısı altında düşünmekten yoksun bırakılan halk, tek kanallı ve yanlı bir görsel medya, hemen her gün uygulanan sokağa çıkma yasakları ve günün her bir saati dört bir tarafı iktidarın askeriyle çevrilmiş Londra sokaklarına götürüyor bizi filmin ilk dakikaları…

Kendisine kısaca V(Hugo Weaving) diyen kahramanımız hükümet tarafından yönetilen bir TV kanalını ele geçiriyor ve İngiliz halkına 5 Kasım tarihini asla unutmamaları gerektiğini hatırlatıyor.

Remember, remember, the fifth of november! (Hatırla, 5 Kasımı hatırla!)

Evey ile(Natalia Portman) tanışan ve ona güvenebilmek için bir dizi teste tabi tutan V, Evey aracılığıyla dedektif Finch’in(Stephen Rea) diktatör Adam Sutler(John Hurt) ve diktatörlük ile ilgili gerçekleri öğrenmesini sağlıyor. Film faşist İngiliz yönetimini sona erdirmek isteyen maskeli bir kahramanın hikâyesinden çok bir intikam öyküsü bir bakıma; İngiliz hükümetinin başarısız bir süper asker projesinden sağ kurtulan isimsiz kahramanımız bu projeden sorumlu herkesi teker teker öldürüyor. Filmin bıraktığı etki kahramanımızın intikam listesinin tamamlanmasından ibaret değil elbette. Watchowski Biraderlerin filmin her saniyesinde ne yaptığını bilen tutarlı senaryosu, seyirciyi intikamın tek taraflı varoluşundan hikâyenin finalindeki salt gerçekliğe hazırlıyor. Buradaki gerçeklik biraz hayalî elbette. Sonuçta intikam amaç değil nihayete giden yol da bir araç…

Aksiyon ve dövüş sahnelerinde son derece başarılı işler çıkaran yönetmenin başarısının altında, Matrix üçlemesinde harikalar yaratan ekibin liderlerinin yapımda yapımcı ve senarist olarak bulunmaları büyük etken. Oyuncu kadrosunda son yıllarda izleme şansını fazla bulamadığımız İrlandalı aktör Stephen Rea, İngiliz yönetiminin başındaki diktatör Adam Sutler rolünde John Hurt çok iyi performans sergiliyorlar. Geçen yıl Oscar ödül töreninde en iyi kadın oyuncu ödülünü alan Natalia Portman’ı bu filmde yeniden izlemek, Black Swan(Siyah Kuğu) da sinema tarihinin en iyi kadın performanslarından birini sergileyen aktris’in kişisel oyuncu gelişimine tanıklık etmemizi sağlamakla kalmıyor aktris’in o kısacık şaçlarıyla bile ne kadar güzel bir kadın olduğunu hatırlatıyor.

Sinema tarihinin en çok gişe yapmış, belki de en fazla ses getirmiş iki projesinde(Matrix üçlemesi ve Yüzüklerin Efendisi üçlemesi) rol alan Güney Afrikalı aktör Hugo Weaving kariyerinin en etkili performansını ilginç bir şekilde filmin hiçbir karesinde tam olarak yüzünü göstermeden sergiliyor. Aktörün davudi sesi, içinde bulunduğu sahnenin ve hafızlara kazınan o müthiş repliklerin hakkını fazlasıyla veriyor.

“Bu maskenin altındaki et ve kemiklerden oluşan yüz, benim benliğime ait değil.”
“Bu maskenin altında etten fazlası var. Bu maskenin altında bir fikir var ve fikirler kurşungeçirmez!” gibi muhteşem repliklere, Londra Ağır Ceza Mahkemesi ve  Westminister Sarayının Çaykovski’nin 1812 Uvertürü eşliğinde havaya uçurulması ve buna V maskesi takmış binlerce kişinin destek olması, Evey ile birlikte Üç silahşörleri izledikleri ve ünlü domino sahnesi gibi unutulmaz anlara sahip olan filmin sinema tarihinin en iyilerinden biri olduğunu söylemek, filmin yapımının yedinci yılında onu taçlandırmak adına yapılması gereken en iyi şey belki de…

Bu yazı fsisu tarafından 19 January 2012 00:59 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Özel olarak Joe Cabot tarafından kurulan ekip büyük bir aksilik yaşayınca grubun içinde köstebek olduğu anlaşılıyor ve soygun başarısız oluyor. Muhbirin bulunması sırasında ekipteki her bir bireyin birbirini sorgulaması kanlı bir psikolojik savaşı tetikliyor ve serüvenine bağımsız bir film olarak başlayan yapım büyük bir fenomene dönüşüyor…

Yönetmen filmin adını gençlik yıllarında ismini asla telaffuz edemediği bir Fransız filminden ilham alarak vermiş. Yazdığı ilk taslağı filmin başrol oyuncularından Harvey Keıtal’a gönderen Tarantino aktörden olumlu tepkiler alınca Keital, ortak yapımcı olmayı kabul ediyor. Böylece film, bağımsız yapımlarda oynayan aktörlerle(Steve Bescumi, Tim Roth, Christopher Penn, Micheal Madsen) yıldız statüsünden uzaklaşıp eski günlerini arayan aktörlerden (Lawrence Tiernet) oluşan garip bileşimiyle beyaz perdede boy gösterme şansı buluyor.

İzleyicinin zaman algısıyla oynayıp, karakterlerin hikâyedeki zamanın içerisinde gel git yapmalarını sağlayan döngüsel kurgu, sık sık ve aniden patlayan silahlar, siyah giyinmiş ve kendilerine kod adı olarak renk isimleri vermiş isimsiz anti-kahramanlar, popüler kültür ve sosyal hayat üzerine filmin konusu ve hikâyenin gidişatıyla ilgisi olmayan uzun diyaloglar ve birçok sahnede oyuncunun ağzına girecek kadar yakın duran kamera…  Tarantino sinemasının, yapı taşlarını oluşturacak olan etmenler bu filmle başlıyor ve her filminde bir öncekinden daha da mükemmel hale gelerek devam ediyor.

‘Ben pembe olmam’ yâda ‘bahşiş vermeye inanmıyorum’ gibi unutulmaz repliklere, bir grup yaşını almış gangsterin Madonna’nın ‘Like a Virgin’ adlı şarkısını penis büyüklüğü ekseninde değerlendirdiği ünlü yemek sahnesi gibi unutulmaz anlara sahip olan filmin birçok film festivalinde beğeniyle karşılanıp birçok ödülü aldığını belirtmek gerek.

1980’lerin modası olan video film furyası döneminde film marketlerde tezgâhtar olarak çalışmış bir yönetmenin, binlerce film izleyerek oluşturduğu sinemasal alt yapıyı zekice bir senaryo, dâhice bir kurgu ve adeta rolleriyle(yönetmenin bizzat kendisi de rollerden birinde) özdeşleşmiş oyuncu kadrosuyla harmanladığı modern bir klasik Rezarvuar Köpekleri…

Filmlerinde izlediği onca filme referans ve göndermeler yapan, hayata filmlerle bağlanıp bununla öykünen yönetmenin, kariyerinin en bilinen ve en sevilen eseri Ucuz Roman’a giden yolda, eserlerinin yapı taşlarını hazırladığı, başarısı asla tesadüf olmayan kült bir film karşımızdaki. Tarantino’nunki sinema aşkından ziyade sinema fetişizmi beklki de…

Bu yazı fsisu tarafından 15 January 2012 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İkinci filmi olmasına karşın temiz bir iş çıkarmış Harris. Türe fazla bir şey kattığı söylenemez ama türün klasiklerine saygı duruşu niteliğindeki sahnelerle eskiden izlediğimiz kovboy filmlerinden aldığımız tadı hatırlatıyor film. Mekanlar, karakterler ve hatta hikayesi klasik kovboy filmi havasını hemen hissettiriyor izleyene. Oyunculuklar açısından bakarsak, Ed Harris ve oyunculuğunu çok beğendiğim Viggo Mortensen standartın üstünde oyunculuklar sergiliyorlar, Renee Zellweger ve Jeremy Irons da filmin kilit rollerinde onlara eşlik ediyorlar. Filmin en zayıf noktası olarak görünen kısmı ise senaryosu. Ed Harris’in de katkıda bulunduğu senaryo, vasatı aşan bir görüntü çizemiyor ne yazık ki.

Filmin konusuna gelecek olursak, şerifi ortadan kaybolan Appaloosa kasabasının ileri gelenleri Virgil Cole(Ed Harris) ve Everett Hitch’i(Viggo Mortensen) kasabada yeniden düzeni sağlamaları için tutarlar. Eski şerifin ortadan kaybolmasındaki en büyük şüpheli de kasabanın kötü adamı olan Randall Bragg(Jeremy Irons) olarak görülmektedir. 12 yıldır birlikte çalışan kanun sağlayıcı ikilinin ilk hedefleri Bragg’i alaşağı edip kasabada huzuru sağlamaktır. Kasabaya yeni gelen Allison French(Renee Zellweger) ise Cole ve Hitch arasında gidip gelerek ikilinin arasında bir gerilime sebep olmaya başlar.

Sinemalarda pek western filmlerine rastlamadığımız şu son yıllarda gösterime giren ender filmlerden biri Kanun Benim. Bu yüzden kovboy filmlerine özlem duyanlar için kesinlikle vakit kaybı olmayacaktır.

Bu yazı alploganer tarafından 14 January 2012 00:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Daha derinden incelemeye koyulan Nathan, ailesinden de işin gerçeğini öğrenmekte kararlıdırlar. Olayları açığa çıkartmak isterler ve kayıp çocukların bulunduğu site sahibini bulmak için avrupaya giderler.

Olayla yavaş yavaş soruşturulurken bundan birileri rahatsız olacak, Nathan’ın peşine düşeceklerdir. Tek güvenebileceği kişi olan Karen ile hem katillerin elinden kurtarmaya çalışacaklar, hemde gerçeğin peşinde olacaklardır.

Bu yazı Ethem tarafından 30 December 2011 14:14 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hemen hemen Zombieland (2009) ve Sosyal Ağ (2010) filmlerinin başrol aktristi Jesse Eisenberg üzerine kurulu bir film 30 Minutes Or Less. Bu saydığım filmlerinde de izlediğimiz  gibi Jesse Eisenberg’in fevkulade bir performans sergilediği kanısında değilim. Bu 3 filminde senaryo ve kurgu filmi izlememi sağladı. 30 Minutes Or Less filminde Jesse Eisenberg’ten ziyade Nick Swardson’un performansı görmeye değerdi diye düşünüyorum. Her ne kadar yan rolde yer alsa da filmdeki favori oyuncum Nick Swardson oldu. Aynı şekilde Zombieland filminde de Woody Harrelson filmi renklendiren isimdi.

Film ile alakalı yazıyı uzatmaya gerek yok diye düşünüyorum. Karşınızda bir komedi filmi var ve 30 Minutes Or Less;

İzleyenler için eğlenceli ve kesinlikle zaman kaybı niteliğinde olmayan bir film. İzlemeyenler ise fazla üzülmesin, çok şey kaybetmediniz.

Bu yazı Ethem tarafından 11 December 2011 00:01 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 10 December 2011 16:17 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 03 December 2011 18:17 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İnsanların birbirlerine hissetikleri öfke, nefret, intikam vs hislerini ortadan kaldırmak. Fakat insanların duygularını ayırt etmeden hisleri, hissetmeyi tamamen ortadan kaldırıp bir nevi robota dönüşmüş halk oluşturmuşlar. Tabi insan vücudunun bunu kendiliğinden yapması olası olmadığı için “Prozium” adı verilen hükümet tarafından ücretsiz dağıtılan bir ilaç geliştirmişler. İlacı alan o gün duygulanmayı bırakıyor.

Adamımız John Preston (Christian Bale) nam-ı diğer “Rahip” ise ilacını almayan, uslu durmayan, yani duyguları ile yaşamayı isteyenleri üstün sezi yeteneği ile yakalayıp hükümete teslim etmek, gerekirse yetkilerini kullanıp bu insanları öldürmek. John çok yetenekli, işine düşkün, bilgili ayrıca dövüş sanatları, silah kullanma gibi üstün yetenekleri de bulunmakta. Fakat bir gün iş ortağının da hissettiğini, duygularını yaşadığını hatta herhangi bir sanat eserinin (kitap, tablo, plak, müzik kaydı farketmiyor) insanları hislendirdiği gerekçesi ile yasaklanmasına rağmen bir kitabı cebinde bulması ile çok sevmesine rağmen arkadaşını ölüme gönderiyor ve bu dakikadan itibaren kahramanımız değişmeye karar veriyor. İlk iş olarak ilacını almayı reddetmekle başlıyor.
Bilimkurgu sadece fantazi olmakla kalmayıp bizi düşündürmeye, dünyanın ya da insanlığın gidişatı hakkında bişeyler söylemeye, fikirler üretmeye, senaryolar kurmaya çalıştıkça sanatın bir kolu olmaya devam edecek bana kalırsa.

Equilibrium’u izleyince diğer kült olmuş bilimkurgu yapımlarından izler taşıdığını görüceksiniz. Sanat eserlerinin yakılması ile “Fahrenheit 451″‘i. Baba denilen tek liderli, duygusuzlaştırmaya hedefli dünyası ile “1984″ ‘ü. Dövüş, aksiyon sahneleri ve sanat yönetmenliği ile “Matrix”‘i fazlasıyla andırıyor Equilibrium. Yalnız film 2002 yapımı olmasına ve bilimkurgu açısından oldukça başarılı bir şekilde işlenmesine rağmen pek de saydığımız diğer filmler kadar ilgi çeken, akılda kalan bir yapım olmamış.

Senaryosu bana kalırsa oldukça yaratıcı, aksiyon dozu da filmde yeterli, kurgu da tamam. Eksik olan nedir peki? Acaba diğer yapımlar gibi uyarlama ya da çizgi roman olmayışı mı? Aynı kulvarda sayabileceğimiz efsane statüsüne koyulan “V for Vendetta” dan bir eksiği yok gibi gözüküyor çünkü. Belki de pazarlaması, reklamı iyi yapılamamıştır zamanında. Gerçi gişesine bakmadım ama Christian Bale gibi üst düzey bir aktörü barındırmasına rağmen popülerliği ya da ilgisi ortalamanın altında bir film.

Filmin dövüş sahnelerine de değinmeden edemeyeceğim. Aslına bakılırsa düşündürücü ve sorgulayıcı yanı ağır bassa da oldukça hızlı çekilmiş, yer yer aşırıya kaçan ama yine de izlemesi keyif veren dövüş ve çatışma sahneleri mevcut. Adamımızın yakalanmaya çalışmadan duygularını yaşaması bir yandan da işini yapmaya çalışması filmin heyecan dozunu yükseltiyor. Tabi duygu deyince duyguların en yoğunlarından biri olan aşktan da bahsetmek istemiş yönetmen. Emily Watson gibi çok çok yetenekli bir kadın oyuncuyu barındırmasına rağmen sanki aşk duygusunu yansatmakta biraz eksik kalmış gibi yönetmen. Belki de filmin tek eksik yanı bu. Biraz havada kalıyor ve çabukça geçiştirilmiş geldi bana çünkü.

Sonuç olarak yarattığı gelecek resmi, insanların asla duyguları olmadan yaşayamacağı gerçeği ve toplumların özgürlük için daima örgütleneceğini bize hatırlatarak insanlık için umut vaat eden bir son ile biten bir bilimkurgu olmuş. Ellerine sağlık Kurt Wimmer..

Bu yazı Fatih Alper Ozen tarafından 26 November 2011 00:05 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 18 November 2011 01:29 tarihinde yazıldı. 19 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Son yıllarda beyazperdenin altını üstüne getireceği iddia edilen epik-fantezi çeşitlemelerinin akıbeti aşağı yukarı aynı! Doğru tahmin ettiniz : Koca Bir Hüsran! Özellikle Clash Of Titans ya da Conan TheBarbarian gibisinden, bu konsepti sömürme konusunda kıyas kabul etmeyecek örneklerin varlığı, beyazperdedeki epik-fantezi anlayışına da en irisinden, toraman bir ön yargı geliştirmemizi sağladı!

Elbette sadece epik-fantezi için geçerli bir durum değil! Hemen hemen her blockbusterın akıbeti aynı! Benzer kısırlık… Benzer duyarsızlık ve adet olduğu üzere artık izleyiciyi keriz yerine koyma taraftarı benzer kolaycılık! Ellerine geçen her hikayeyi kolay hazmedilebilir, lezzetsiz piyasa kaşarlarına çevirme hastalığı, yapımcıların bünyesini terk etmedikçe de aynı hikayeyi birkaç yüz defa daha izlemek zorunda kalacağımız kesin! Tabi daha fazla sıkılarak!

Gelelim Tarsem Singh’e… Çok sık film çeken bir yönetmen değil kendisi… Hatta üç yapım barındıran filmografisinin ilk filmi The Cell’den pek haz ettiğimi de iddia edemem! Ama The Fall’ın hipnotik etkisine maruz kalmayan izleyici sayısının pek fazla olmadığını artık hepimiz biliyoruz. Her ne kadar The Fall’ın başarısını paylaştırmamız gereken diğer isim, görüntü yönetmeni Colin Watkinson olsada… Immortals ise, ilk gördüğüm andan itibaren Singh’den ziyade Mark Canton’ın paketlediği birfilm izlenimi uyandırmıştı bende. Bildiğiniz üzere Canton, 300 Spartalı filminin de yapımcısı ve fragmandaki görsel yerleştirmeler de kusursuz bir biçimde 300 Spartalı’yı andıracak şekilde dizilmişti!

Özellikle God Of War’ın video oyun piyasasındaki gücünden ve 300 Spartalı gibi filmlerin gişe başarısından hız alarak hayata geçirilen bu meşrepte filmler, izleyicide karşılık bulsalar da, kolektif hafızalarda çok kısa bir süre yer almanın ötesine geçememe sorunsalına sahipler. Fakat bu kadar laf salatasının ardından gönül rahatlığı ile söyleyebilirim ki Immortals, bu dertlerin büyük bir çoğunluğuna sahip değil kesinlikle!

Bu sefer Theseus’un mücadelesini izliyoruz perdede. Karşısında ise, tanrılar ile kafayı bozmuş ve, titanları serbest bırakarak, tanrıların saltanatına son vermek isteyen Hyperion var! Tabi adet olduğu üzere, kehanet, Theseus’un, Hyperion’un gazabına son vereceği yönündedir. Çünkü kendisi, bizzat Zeus tarafından eğitilmiş bir savaşçıdır. Üstelik aynı kehanet, savaşa büyük oranda yön verecekolan, Epirus Yayı’nın da Theseus tarafından kullanılarak Hyperion’un ordusunu helak edeceğini buyurmaktadır. Tipik bir mitos var karşımızda. Diğer taraftan iskeleti ile oynandığında pek de olumlu sonuçlar vermeyecek bir mitos!

Elbette, bu türden epik-fantezi ürünlerinin olmazsa olmazı, mitolojik metin ile uyuşmama sorunsalı bir klasik olarak Immortals’ta da yer alıyor fakat Parlapanides ikilisinin ele aldığı senaryo zatenmitolojik saltanatı yaşatmak değil, tıpkı Hyperion gibi onu tamamen elimine etmek üzerine kurulu. Bu bakımdan da fazlasıyla God Of War’ı anımsattığını söyleyebilirim.

Singh ve Parlapanidesler’i en çok takdir ettiğim nokta da tam olarak burası aslında. Clash OfTitans’daki gibi mevcut mitosu körlemesine katletmek yerine, “mitolojiyi konuşturmayı” seçiyorlar.

Hatta bunu yaparken, zaman zaman Christopher Nolan’ın yapacağı türden “gerçekçilik” arayışınada girişiyorlar (Minotaur örneğinde olduğu gibi)… Fakat bütün bunlarla birlikte, mitolojiyi evirip çevirirken en kaba tabir ile piç etme gafletine de düşmemeye çalışıyorlar. Çalışıyorlar diyorum çünkü, eğlence sinemasının belli başlı klişelerinden bağımsız hareket edebilmeleri şu şartlar altında pek demümkün değil! Fakat Singh, en azından yönetmen kimliğini koruyabilmek adına sıkı bir mücadeleye girişiyor. Marcus Nispel, gibi memur yönetmenler ile Singh gibi görsel ilüzyonstlerin farkı da hiç kuşkusuz burada bir kere daha çıkıyor ortaya!

Eğlence sinemasından bahsetmişken, son yıllarda, adet olduğu üzere, aksiyon arayışımız bile Hollywood’un ensesi kalın yapımcıları tarafından fazla görülmeye başlanmıştı. Artık görsel kirlilik ve aksiyon namına birbiri ardına sıralanan birkaç ıvır zıvır dışında hiçbir şey izleyemiyoruz. Neyse ki, Immortals bu açlığımızı da dindirecek numaralar barındırıyor içerisinde! Popüler bir epik – fantezi örneği söz konusu olduğunda izleyicisinin beklediği optimum içeriği de sunmakta çekinmiyor.

Filmin kadrosuna da şöyle kabaca göz atmak gerekirse; Henry Cavill, son yıllarda yükselen birisim ve bilindiği üzere kendisi aynı zamanda son Süperman’imiz. Yetenekleri tartışmalı olsa da, aksiyon mevzusuna kendisine hazırladığı bir film Immortals… Yüzüne bocalanmış botoks sayesinde salyaları akmaya başlayan Mickey Rourke ise, kötü karakterlere hayat verme konusunda iyiden iyiye uzmanlaşmaya başladı diyebiliriz. Freida Pinto kanımın bir türlü ısınamadığını akabinde itiraf edip, bir zamanların en seksiler listesinde bilmem kaçıncı sırayı işgal eden Stephen Dorff’un da sürekli yancı karakterlere hayat vermesini acı bir çelişki olarak görmüyorum desem okkalı bir yalan olur! Geçtiğimiz ay Üç Silahşörler’de Aramis olarak izleyiciyi selamlayan Luke Evans ise, Zeus suretinde karşımıza çıkıyor! İşin en güzel tarafı ise Zeus’un ölümlü ve yaşlı haline bürünen John Hurt’e olan fiziksel benzerliği!

Sözün özü odur ki, fragmanını izlediğim ilk günden beri hüsran olacağına inandığım Immortals, belkide uzun zamandan beri, izleyicinin eğlence isteğini ciddiye alarak yapılmış tek epik-fantezi örneği! Eğlence sinemasının içinde bulunduğu şu çorak günleri de düşünecek olursak, salondan hafiften sırıtarak ayrılacağımız birkaç filmden biri…Ya da ben gereğinden fazla iyimserim… Bilemedim…

Bu yazı Fatih Yürür tarafından 13 November 2011 04:49 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Değerlendirme Yazısı için Buraya Tıklayın…

Bu yazı Ethem tarafından 11 November 2011 00:26 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Her filmini, genel kültürüne kattığı yüklü bir bilgi bankası olarak gördüğünü söyleyen Sodenberg’e gelen eleştiriler ise daha farklı. O, kendi maratonunda, daha önce sularında kulaç atmadığı türlerde filmler çekmekte israrcı. Üstelik bunu da tam bir ritüel haline getirmekte zorlanmıyor. O sebeple, bir Sodenberg filmini, sanki yanı başımızda vuku buluyormuşçasına izliyoruz! Çünkü onun en sevdiğim yanı, bildiklerini olabildiği kadar “gerçek” dokusuyla sunmaya çalışması!

Salgın, kuşkusuz yukarıdaki paragrafın son cümlesindeki iddiamın kalibresini birebir karşılayan bir film! Hijyen hastalarının işkillenmesine yol açabilecek incelikte ve gerçekçilikte! Gwyneth Paltrow’un hayat verdiği Beth Emhoff’ın, tanı konulamayan garip ölümünün ardından, dünyanın pek çok yerinde, Hong Kong kaynaklı olduğu düşünülen bir virüs peydah olur. Son derece hızlı bir biçimde hastanın metabolizmasını yerle bir eden bu virüse karşı, hükümet bilinen prosedürlerini uygulamaya koyulur! Fakat, hızlı yayılan virüs sayesinde, büyük şehirler ve eyaletlerde kaos baş gösterir! Ölü sayısının artması ile panik artar ve total kaosa da kapı açılmış olur. Gariptir ki bu kaos, dini histerilerden ziyade, münferit yerlerin yağmalanması ya da gasp biçiminde vuku bulur!

Alan Krumwiede adındaki blogger, sosyal medyanın imkanlarını kullanarak, hükümetin bir tedavisi bulunduğunu ve bunu insanlardan gizlediğini iddia eder! Üstelik kendisi Altın Çanak adındaki tedaviyi kendisine uyguladığını ve iyileştiğini de söylemektedir. Bununla birlikte tanı koyulan ilk hasta olan Emhoff’un kocası Mitch’in de bu virüse karşı doğal bağışıklığı bulunmaktadır. Dr Ellis, virüsü yok edebilmek için tedavi yollarını araştırırken diğer taraftan da medyanın “doğru manipülasyonu(!)” ile de ilgilenmektedir. Nihai amacı ise nevi şahsına münhasır deyimi ile “öncelikle kendi teknesindekileri kurtarmak”dır. Dr. Erin Mears ise, bütün prosedürleri eksiksiz uygulamasına rağmen bu hastalığın pençesine yakalanmıştır. Diğer bir tabirle, klasik önlemler, hastalığa dair sağlam barikat işlevi görmemektedir.

İç içe geçen karakter çeşitlemelerine bayılan Hollywood’un tarifini tam karşılamasa da bahsi geçen karakterlerin bir kısmının yolu birbirleri ile kesişiyor! Bu “çok karakterlilik” de beraberinde işleyiş konusunda Sodenberg’i bile zorlayacak bir sıkıntıya sokuyor. Nitekim Sodenberg’in Salgın’ı fazla konuşkan gözükmemesine rağmen, içerisinde pek çok hikaye barındırıyor. Sosyal medyanın yaptırım gücünden, apokaliptik kaos’a; bir doktorun ahlaki muhakemesinden, kurtuluş için bir görevliyi bile esir alacak kadar ileri giden çaresiz kasabalılara kadar… Nitekim bu hikayelerin bir kısmı karşılığını layıkı ile bulurken, bir kısmı da ister istemez havada kalıyor. Bu şekilde değerlendirildiğinde Sodenberg aslında izleyiciyi, karakterlerden birinin –belki de bir kısmının- yerine koyarak olayların tamamına tanık olma fırsatını da bahşetmiyor diyebilmemiz de mümkün!

Salgın, hiç kuşkusuz, akla ilk etapta 1995 yapımı Outbreak filmini getirecektir. Fakat etkilenim listesini sadece bununla da sınırlı tutmamak gerekiyor. Jose Saramago’nun aynı adlı kitabından beyazperdeye uyarlanan Körlük, akrabalık bağlarının en sıkı olduğu filmlerden biri. Garip bir biçimde Stephen king’in Stand’inden de izler bulabilmek mümkün (en azından doğal bağışıklık mevzusu aklıma ilk etapta bu kitabı/filmi getirdi diyebilirim) ve tabi son olarak da Traffic’in farklı evrilmiş hali olarak nitelersek de teşbihte mübalağa yapmamış oluruz!

Saramago’nun Körlük’ü gibi Sodenberg’in Salgın’ı da aslında oldukça “iyimser” bir felaket filmi. Neticede “insan odaklı” sorunların yine insan dayanışması ile çözülebileceğine inanıyor Sodenberg! Filmin final kısmında da meramını açıkladığı gibi, küçük detayları gözden kaçırmanın sebep olduğu büyük çaplı felaketlerden, yine küçük detayları kullanarak kurtulabilmek mümkün oluyor!

Bütün bunlarla birlikte aslında oldukça çiğ ve donuk bir görselliğe sahip Sodenberg’in bu son filmi! Yer yer mocumentary izliyor hissine bile kapılıyorsunuz! Bu fiyakasız görsellik, son yıllarda Hollywood’un en çok prim verdiği hareketlerden biri olan “gerçekçilik takıntısına” da selam çakıyor gibi gözüküyor lakin Sodenberg’in, sisteme olan mesafesini bilen her izleyici; bu görsel tercihlerin, salt Sodenberg’in anlatısı için en doğal seçim olduğunu kabul edecektir.

Bu bol yıldızlı, bol hikayeli Salgın’ı, gönül rahatlığı ile türün lezzetli nektarlarının olduğu rafa yerleştirebiliriz! Sodenberg’in kendi tabiri ile “dersini iyi çalıştığı” ve izleyiciyi etüde tabi tutarken de yormadığı, kalibresinin izin vereceğini düşündüğümüzden de kalabalık bir film Salgın!

Bu yazı Fatih Yürür tarafından 23 October 2011 02:38 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Chris Evans ile başlamak, Chris Evans’ın cılız halini muhteşem teknoloji sayesinde görmek keyifliydi. Süper kahramana, Kaptan Amerika’ya dönüşmeden önceki hali olan ezik ama yılmayan insan karakterini gözlerinin içerisinde taşıyabilecek kadar güzel canlandırdı, ve sonrası Chris Evans için çocuk oyuncağı çünkü; Kaptan Amerika’dan önce yine süper kahramanlarla dolu Fantastik Dörtlü (2005) ve yine Fantastik Dörtlü / Gümüş sörfçü’nün yükselişi film serisinden süper kahraman olmanın beş altın kuralını öğrenmiştir sanırım.

Filmin konusundan bahsetmeye gerek yok. Çizgi romandan beyaz perdeye geçen bir filmden ne kadar keyif alınabiliyorsa o derece güzeldi bir senaryoya sahipti. Söylediğim gibi, alıcısına münhasır, belli bir kitleye hitap eden bir film.

Captain America: İlk Büyük kahraman adlı filmine kitle izleyicisinin dışında bakmak, zamanı bol olanların sıradan bir film izlemesi kadar normaldi. Hani bilindik süper kahramanların yaptığı gibi ne uçabiliyor nede dünyayı kurtarıyordu. Varsa yoksa Amerika.

Tipik bir Amerika filminin sınırlarını zorlamış, “illede Amerika” diye bas bas bağıran Captain America’dan dünya barışı adına birşeyler de beklenemezdi yani. İsme bak “Captain AMERİCA” daha ne olsun..

Film bittikten sonra görüyoruz ki, bu senaryo (Bu arada senaryo da kötüydü) sırf  The Avengers adlı filme zemin olsun diye çekilmiş bir basamaktı.

Önceki The Avengers tanıtım yazımızda da belirttiğimiz gibi;

“Hatırlayacağımız gibi Marvel’de Captain Amerika, Hulk, Wolverine, Iron Man, Spiderman ve Thor gibi bir çok ünlü kahramanlarla dolu ve artık The Avengers adlı filmde hepsini bir arada görme şansımız var.” (Alıntı)

Yinede zamanınız varsa izlenebilir.

The Avengers tanıtım yazısı…

Bu yazı Ethem tarafından 21 October 2011 00:20 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 17 October 2011 19:56 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 17 October 2011 13:23 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 10 October 2011 12:31 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Robert De Niro (Hunter) sinemada olduğu gibi filmde de yılların tecrübesini temsil eden biri. Danny’nin akıl hocasıyken basit bir hataya düşerek ister istemez ortaklarını da işin içine çekiyor. Ortaklardan biri Prison Break’ten de tanıyacağınız Dominic Purcell (Davies) diğeriyse Aden Young (Meier). Karakterlere özgü özellikler oyuncular tarafından açıkçası gayet güzel yansıtılmış. Yalnız Robert De Niro’nun oyunculuğuna bakınca tecrübeli değil de vasatın biraz üstünde bir katil olduğunu düşünebilirsiniz. Fazla çalışma imkanı bulamadığından mı yoksa bilerek mi öyle oynadığından emin değilim.

Clive Owen (Spike) avcıları avlamaya çalışan eski bir SAS üyesini canlandırıyor. Jason Statham ve arkadaşlarının peşindeyken aldığı eğitimin kazandırdıklarını iyi değerlendiriyor. Ne yaparsa yapsın bir adım geride olması onu en çok kamçılayan etken. Yine de kendi alanlarında profesyonel olan insanların ortak paydası adam öldürmek olunca çatışmaların nasıl biteceğini kestirmek zor oluyor.

Ranulph Fiennes’in The Feather Men adlı romanından uyarlanan filmin yönetmeni Gary McKendry. Ödüllü bir reklam yönetmeni olan McKendry, 2004 yılında çektiği kısa filmle (Everything in This Country Must) uzun metraja göz kırpmış oldu. Killer Elite yönetmenin ilk uzun metrajlı filmi. Yine de küçümsenemeyecek bir başarıya imza attığını söyleyebiliriz. Özellikle dövüş sahneleri bir aksiyon filminde olması gerektiği gibi. Yapmacıklığı hafifletemediği yerler de var lakin göze batmadığını düşünüyorum. Akıcılığın bazen sekteye uğradığını itiraf etmeliyim ama bunu tecrübesiz olmasına bağlayabiliriz diye düşünüyorum. Çekimlerde yaratıcılık kullanmak yerine hali hazır standartları kullanan yönetmen senaryonun altyapısını çöpe atıp olayı kovalamacaya dönüştürüyor. Zaten filmin başarısızlığı da bu noktada başlıyor. Bu arada filmin 1970′lerde çekilen The Killer Elite ile bir alakası yok, isim benzerliği dışında.

Öte yandan filmin afişinden bahsetmek istiyorum biraz. Her ne kadar bu filmi insanlar Jason Statham için izleyecektir dense de Robert De Niro ve Clive Owen için de birçok insan izleyecektir. Afişte oyuncuların belirli bir sıraya göre dizilmesi ve izleyici çekmek için diğer oyuncuların gereksiz yere büyütülmemesi çok güzel bir davranış. Ayrıca Robert De Niro’nun çok fazla rolünün olmadığını yine afişteki “and” (ve) bağlacıyla anlamanız da mümkün. Çok sıradan gibi gözükse de, son zamanlardaki film afişlerinin alakasız bir ilgi çekme methodu kullanmasına bakılırsa bence hiç de sıradan değil. Tam olması gerektiği gibi.

Ayrıca filmi Kanyon Cinebonus’ta izlememenizi tavsiye ediyorum çünkü klimalar çalışmıyordu birici salonda. Sinir oldum! :p Gitmeyin. Ama eğer aksiyon filmlerine bayılıyor ve Jason Statham’ın adam dövmesine hayransanız filme kesinlikle gidin.

Sevgiler.

Bu yazı rahmetli tarafından 09 October 2011 11:28 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

2 ton ağırlığındaki robotların ringteki mücadeleleri görülmeye değer doğrusu.

Bu yazı Ethem tarafından 06 October 2011 14:47 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Issız bir yerde baygınlıktan uyanıp merakla sağına soluna bakan bir kovboy ve sol kolunda gizemli metal bir kelepçe. Film, bu karenin ardından küçük bir kovboy aksiyonuyla başlıyor ve devam etmek için Absolution kasabasına yöneliyor. Nerede ve neden orada olduğunu hatırlayamayan Jack Lonergan (Daniel Craig) saldırgan ve dominant yapısıyla kasaba halkının ilgisini çekiyor. Tabi ki şerifin de. Jack tutuklanıp geçmişiyle yüzleşmeye doğru ilk adımını atıyor böylece. Fakat yolculuğa çıkmadan önce hali hazırda korku solunan kasabada korkunun asıl tanımı uzaylıların baskınıyla anlam kazanıyor. Halkın tek düşmanı o geceden sonra “iblisler” oluyor.

Birleşip uzaylıları avlamaya (!) ve kaçırılan insanları kurtarmaya çalışan Jack, Dolarhyde (Harrison Ford), Ella (Olivia Wilde) ve diğer insanlar bu maceranın düşündüklerinden daha zor olacağını bilmiyorlardı. Macera boyunca Jack’in anıları geri gelmeye başlıyor ve senaryo tahmin edilebilirken farklı bir boyuta ulaşıyor. Şaşırtan sürprizler açığa çıkarken birbirine düşman ırkların dayanışması bence güzel bir mesaj vermeye çalışıyor. Bahsettiğim küçük sürprizlerin dışında görebileceğiniz diğer mesajların hepsi alışılagelmiş Hollywood yinelemeleri.

Filmde süre bazında uzaylıların dominant olacağını sanıyorsanız ve sürekli çatışma (aksiyon) olacağını düşünüyorsanız, malesef yanılıyorsunuz. En azından filmin ilk yarısı için durum böyle. Filmin büyük bir bölümü kovboy diyalogları ve sakinliğiyle geçiyor. Bazı yerlerinde sıkılmadım değil ama genel olarak seyri hoş görüntüler vardı. Uzaylıların saldırdığı anlarda ise efektlerin ve sesin yetersiz kaldığını düşünüyorum. Daha görkemli ve ürperten saldırılar oluşturulabilirdi.

Filmin yönetmenliğini (Jon Favreau) başarılı bulduğumu söyleyemem. Keşke Iron Man’i de izlemiş olsaydım, böylelikle daha yapıcı bir eleştiri yapabilirdim her ne kadar aynı tarzda olmasalar da. Aksiyon sahnelerini üçüncü bir şahısmış gibi izledim, daha çok içine çekilmeyi isterdim açıkçası. Bu yüzden daha deneyimli bir yönetmen olmalıydı diye düşünüyorum. Ayrıca siz de detaylara takılan biriyseniz filmdeki devamlılık hatalarının oldukça fazla olduğunu göreceksiniz. Öyle ki diyalog hataları bile var. Oyunculuklarda ise bilerek klişelere kaçıldığını düşünüyorum çünkü kovboy filmlerinin tadını yeniliklerle katamazlardı. Yine de daha iyi olmalıydı. Sonuç olarak iki farklı sinema kültürünün bir filmde başarıyla birleştirildiğini görebiliyoruz. Gerçekten zorun başarıldığına emin olun ama izlemeye değer mi yoksa değil mi buna kendiniz karar vermelisiniz. Emin değilim. Sanatsal bir yenilik olmadığı kesin çünkü Hollywood yenilikçi olmaktan ziyade genelde filmleri birbiriyle birleştirmeyi ve temcit pilavı gibi sunmayı sever. Bu film de onlardan biri. Yine de Daniel Craig ve Olivia Wilde fikrinizi değiştirebilir. Ah bir de bahsedemediğim Sam Rockwell var tabi, gidip kendiniz görün :)

Sevgiler.

Bu yazı rahmetli tarafından 16 September 2011 13:21 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 15 September 2011 12:52 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İdama mahkum bir devlet adamının infazından önceki son 24 saatini anlatan belgesel filmimiz çekiliyor. Geri dönüşlerle o karanlık döneme ve Adnan Menderes in öldürülen iki oğluyla ilgili de merak edilenlere ışık tutmak amaçlanıyormuş.

Ayrıca idamın sonrası yurdumda olup bitenler irdelenecekmiş. Vizyon tarihi
içinde infazın yıl dönümü seçilmiş.17 eylül 2011.

Böyle bir film için kolların sıvanması hem içimi sızlattı hem de sevindirdi. En son Hoşçakal Yarın ı izlediğimde 1 hafta kendime gelemiştim.

Aklımda nedenler niyeler soru işaretleri ünlemler gezdim durdum.Ama izlemekten de geri alamadım kendimi. Sanırım bu da öyle olacak

Bu yazı Asya tarafından 12 September 2011 00:51 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Çekici eline alan kahramanımız Thor’un, mitolojik Tanrı kent’te havasından geçilmiyordur. Hele ki, babası Odin’in kendisini yeni kral olarak takdim edeceği gün havası tavan yapsada, dik başlığığı ve babasının sözünden çıkması sonucunda yeryüzüne, toprağa doğru burnunun üzerinde kendisini bulur.

Şimdi sıra süper güçleri olan bir adamın yeryüzüyle tanışma kısmına gelir ki, mitolojik hikayelerden hoşlanmayanlar için filmin cazip tarafı burasıdır. Her şey yolunda gitmesede, insanoğlu ve Thor (insan denilemez) ölümlü dünyada ve ölümlülerin desteğiyle Brokk ve Eitri’nin mirası için çabalayacaklardır.

Hikayeyi uzun uzun anlatacak değilim. Belli ki fantastik ve mitolojik hikaye severler için kaçınılmayacak bir görselliğe sahip. Bu yüzden kimse “Bu film kötü” diye itiraz edemez. Neticede satılan ürün sürpriz yada hediye değil ki, nezaketten kırılan bedenimiz bu jesti geri çevirmemek adına mütevazice oturup 1 saat 55 dakikasını harcasın.

Filmin hat safhada izlenilebilirliğini sağlayan aktörümüz Chris Hemsworth, Thor karakterinin hakkını vermiş, havalı yürüyüşlerini yadırgamamanız için de kaslı vucudunu sergileyip, sebebi külhanbeyliğinin mazeretini sunmuştur.

Yan rollerde görünen bayan karakterimiz  Natalie Portman ise (Benim için yan.), “Senaryo gereği” sebebiyle olsa gerek, pek sönük kalmış olması yetmiyormuş gibi, Oscar’a laik ancak film için fazla denilebilecek  beklenmedik şehvetli öpüşme sahnesi ile “Ne zillisin sen” dedirtmeyi başarmış oldu.

Film, senaryo bakımından “tartışılabilir“, fantastik film olma bakımından “tatmin edici“, mitolojik hikaye sevenler için “idare eder“, Kıvanç Tatlıtuğ hayranları için “farklı bir fantazi“.

Bu yazı Ethem tarafından 09 September 2011 00:15 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin konusu ise; Eski bir casus olan Jessica Alba, göreve dönmek zorunda kalır fakat bir sorun vardır ki, eski casusumuz artık bir annedir.

Görevi zamanı durdurmaya çalışanları durdurmak olan anne casus, bakalım dünya durmadan insanları kurtarabilecekmidir.

Bu yazı Ethem tarafından 05 September 2011 18:21 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Jamel Debbouze, engellere takılan, “Yapamam” diyenlere bir nasihat.

Jamel Debbouze, bir ağacın fidan oluşundan tutun da en sert rüzgarlara bile karşı kendini  koyuşudur. (Gözümde)

Özgür dünyanın son yaşam günü, bugün bile “Kanunsuzlar” filmi için teklif geldiğinde işin siyasi yönünü düşünüp kibarca ense traşını gösterip çekip gidilebilir.

İşin içerisinde, henüz çekim halinde… Fransa’nın tepkisi, Fransız politikacılarının öfkesi de eklenince, oturup düşünmek daha sağlıklı mı olurdu?

Ne diyorum ben? İşte özeti…

Fransız hakimiyetindeki  Cezayir’in bağımsızlık şavaşını ve başarısını anlatan filmde Jamel Debbouze ve kardeşleri Roschdy Zem ile Sami Bouajila (Gerçek isimleridir) işgal sonrası Paris’te verdikleri mücadele ile birlikte işgal halindeki Cezayir teması insanın sinirlerini gerecek kadar iddalı görüntülere sahip.

Şayet, bir Fransız politikacısı olsaydık, aynı şekilde haklı veya haksız, tepki verme gereksinimi duyacağımıza eminim. Neyse ki bir izleyici olarak filmi politikadan uzak bir şekilde izlediğim gibi politikadan uzak bir şekilde de yorumlamak, ense traşıma güvenmediğim anlamına gelmez… Benim için esas olan şey ile, Jamel Debbouze ile devam ediyorum…

Angel- A filmindeki performansı ile dikkatimi çeken Jamel Debbouze, Kanunsuzlar (Outside The Law) filminde  canlandırdığı güçlü karakterle bile içimde kalan mülayyim adamı silmeyi başaramadı. Bu demek değildir ki, “Kanunsuzlar filminde etkili olamadı.” Aksine filmi seçme nedenimi boşa çıkartmayan Jamel, önceki filmindeki mükemmeliyetin devamını sergiledi.

Güçlü ve güç kazandıkça acımasız olan karakterine rağmen, başı sıkışan kardeşlerine canla başla yardıma koşacağına adım gibi emindim. Hani bu bir senaryoydu ve kişisel analiz yapılamasının bir şeyi ifade etmemesine rağmen, belki  15 yaşındayken bir kaza sonucu  trenin çarpmasıyla  kolunu kullanamaz hale gelmiş oluşundan kaynaklanan bir sempatidir, belki acı çekmenin ne olduğunu biliyor olduğunun gözlerinden belli oluşudur kendisine olan bu duygusal sempatim.  Tam anlamı ille bilemesem de, performansı hakkında az çok bilgisi olan herkesin  Jamel Debbouze’nin ne kadar iyi bir aktör olduğunu onaylayacağını bilirim.

Anlamlı birşeyler izleyip belki tarihi sorgulamak, belki bilginizi pekiştirmek isterseniz… Yada bahsettiğim performansı merak ettiyseniz… Hepsini bir kenara bırakalım, iyi bir film izlemek isterseniz… …

Bu yazı Ethem tarafından 03 September 2011 02:26 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 01 September 2011 20:28 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin muhtemel oyuncu kadrosunda; Samuel L. Jackson, Chris Evans, Dominic Cooper, Hugo Weaving, Tommy Lee Jones, Stanley Tucci, Sebastian Stan, Neal McDonough, Toby Jones ve Craig Fairbrass.

Son olarak;
Marvel?de Captain Amerika, Hulk, Wolverine, Iron Man, Spiderman ve Thor gibi süper kahramanların hepsinin tek tek filmleri çekilmekte ve hepsi ortada birleşecekleri bir filmde buluşmak üzere, film sonları alakalı bitmektedir.

Son film olarak ise The Avengers adlı film gelecektir… Bizden söylemesi;)

Filmin konusuna gelince;

Askere katılmak isteyen fakat uygun görülmeyen Steve Rogers, umudunu bir takım deneylere bağlamıştır. Captain Amerika adlı bu gizli deney sonunda başarılı olacak ve Steve Rogers artık Amerika’nın en güçlü ve yenilmez kahramanıdır.

Bu yazı Ethem tarafından 30 August 2011 18:03 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Tak yeşil adam, çıkart sıradan adam.

Senaryo üzerinde fazla oturup tartışmaya gerek yok. Bakınız süper man’s ve benzerleri.

İlgimizi çekecek olan Ryan Reynolds’ın mizahi oyunculuğu ve Blake Lively’nin güzelliği olacaktır. Bunun yanında fantastik filmlerden hoşlananlar için birebir.

Ayrıca filmim 3 boyutlu olduğunuda eklemek isterim.

17 Temmuz 2011 da vizyona girmesi beklenilen filmin yönetmeni Martin Campbell. Senaryoda Michael Goldenberg, Michael Green, Marc Guggenheim ve Greg Berlanti isimleri yer almakta.

Green Lantern adlı filmin oyuncu kadrosunda ise, Ryan Reynolds, Blake Lively, Tim Robbins, Mark Strong, Peter Sarsgaard, Angela Bassett, Jenna Craig ve Griff Furst yer alıyor.

Bu yazı Ethem tarafından 25 August 2011 15:15 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Henüz 9 yaşındadır ve bu büyük badire sonrası gangaster olan amcası ile Amerika’ya sğıınmak zorunda kalırlar. Aradan yıllar geçer…

15 yıl sonra…

Kiralılk katil olarak yetiştirilen Catelya, amcası için çalışırcak, bitirdiği işlerin sonunda yaşadığı katliama dair ufak bir kartvizit bırakacaktır. O artık intikam dolu bir kadın olmuştur. Acaba ailesinin katillerini bulabilecek midir?

Bu yazı Ethem tarafından 24 August 2011 02:03 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hapisten yeni çıkan Rudy, hapishane de koğuş arkadaşının rüyalarını süsleyen kızla tanışmak ister. Aslında hikaye burada biraz karışıktır, çünkü çıkmalarına 2 gün kala arkadaşı çıkan bir kavga sonucu öldürülmüştür. Ashley ve Rudu mutlu olacaklarını sanarak yaşarken hoş olmayan bir süprizle karşılaşırlar; Ashley’in kardeşi Gabriel. Gabriel’in planladığı soygun ise doğal olarak hapishanede ölen arkadaşının yerine geçen Rudy’nin başına kalır. Ölüm, aşk ve şantajdan oluşmuş bu oyundan kurnazca sıyrılamazsa onu çok daha büyük tehlikeler beklemektedir.

Film’i; soygun filmi olarak nitelendirmek biraz yanlış gibi geldi. Çünkü film her ne kadar bu soygun üzerine kurulmuş olsada, büyük bir bölümde asıl olay gibi durmuyor. Bu onların bir hatası elbette yada tam olarak oluşturulamayan kurgunun bir hatasıda olabilir. Tüm bunları göz ardı ettikten sonra, bir sorundan bahsetmek istiyorum. Burada saymaya gerek duymadığım ve büyük olasılıkla çoğunu hatırlamadığım; 2000’li yılların başından 03’lü yıllara kadargiden bir furyadan bahsetmek istiyorum. Bu tarz düşük bütçelerle yapıldığı belli olan, ama bir o kadariyi denilebilecek seviyede olan hapishane, suç, aksiyon filmlerini bir noktada mahvetme modası. Nedendir merak ediyorum, acaba bu insanlara cidden akıl verecek birilerinin olmamasından mıdır yoksa ben yaptım, oldu bitti ye getirme çabasından mıdır? Filmin harika gittiği bir noktada, inanılmazbir sahne var ki bütün filmi kaldırıp çöpe atmanıza neden oluyor. Yazık.

Filmi, başrolleri paylaşan B. Affleck ve C.Theron sürüklemiş.  Gary Sinise ise kötü karakter rolünün hakkını fazlası ile vermiş. Ashton Kutcher’ı da çaylak oyuncu olarak çok küçük bir rolde (1 dk. kadar) görüyoruz. Yönetmen filmi gösterime girdikten 1.5 yıl sonra öldüğünü ve filmin total maliyetinin 40 milyon dolar olduğunu da ek bilgi olarak ekledikten sonra; sonunun şaşırtıcı olduğunu, hatta sadece bu nedenden dolayı filmi izleyebileceğinizi belirtmek isterim. Mantıksız bir son asla değil. Akıllıca mı, evet gerçekten çok zekice hazırlanmış bir son olduğunu söyleyebilirim, ben bir açık bulamadım.

Ama işte, ufak ayrıntılar yok mu, orada bitmiş film…

Keyif zamanlarında, arkadaş çevresiyle ve ailece izlenebilecek kadar güzel…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 01 August 2011 01:21 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Genç bilim adamının maymunlar üzerindeki çalışmalarında maymunlardan birisi deneye hızla cevap vermeye başlayınca  bilim adamı onu herkesten korumak için evine alır fakat bu, yeni bir ırkın başlangıcına neden olur.

Bu yazı Ethem tarafından 31 July 2011 23:09 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Vietnam Savaşı’nı bilirsiniz. Hani Hollywood’un senaryo sıkıntısı çektiği zamanlarda vatansever sinemacıların birbirine ardına popülizm aşıladıkları filmlerinden… Ya da savaş dönemleri öncesi zamanlarda mı demeliyim? Özellikle 2000 li yılların başlarında milliyetçilik duygularının hitap eden ‘Vatansever’, ’Er Ryan’ı Kurtarmak’, ‘Pearl Harbor’,’Kara Şahin Düştü’ gibi birçok propaganda taşıyan filmle ‘An American Dream’  oluşturma çabası aşikardı. Bu yıllarda bir Amerikan kahramanlığı, beyaz ekran aracılığıyla şahsım dahil bir çok akranımın çocukluklarına da tesir ediyor/ettiriliyordu. Ve bir nesil, müfredatlarda yer almasa da ‘Amerika bizi kurtarır.’ kazanımıyla büyüyordu. İlerleyen yıllarda alakasız bir coğrafyada harıl harıl sözde ‘kitle imha silahları’ arayan bu ülke vakt-ı zamanında bizim gibi kitleleri böyle etki altına alıyordu. Sinemanın gücüyle!

Son yıllarda ise durum biraz değişti. Tek tip sinemacıların olmadığı bir dünyada yaşamak, ‘Green Zone’ gibi Amerikan savaş karşıtı, eleştirel filmler görmemizi de sağlıyor. Hele bu eleştirel ses  adı geçen ülkenin kendi içinden çıkınca daha da ikna edici oluyor. ‘Green Zone’ açık açık ‘Kitle İmha Silahları’ nın Amerikan üst düzey bir yetkilisi tarafından uydurulmuş bir istihbarat yalanı olduğunu ve 2003’de başlayan ve birçok sivilin ölümüne sebep olan Irak Savaşı’nın bahanesinin düpedüz bir safsatadan ibaret olduğunu belirtiyor. On binlerce kişinin ölüm sebebinin ‘demokrasi götürme’ nin çok ötesinde ‘petrol getirme’ amacı taşıdığını da hiç söz etmeden, filmin son sahnesinde sessizce yer alan petrol rafinerilerinin görüntüsüyle işaret ediyor.

Film hakkında çok bahsetmeyeceğim. Matt Damon’un rolünün hakkını verdiğini söylemek gerek. Kurgu ve ilerleyiş açısından da başarılı bir film olduğunu söyleyebiliriz. Aslında filmde Damon’un canlandırdığı Teğmen Miller’a Iraklı ‘Farid(Freddy)’ in söylediği söz herşeyi özetliyor. “It’s not for you to decide what happens in my country.”.Evet bu onların iç meselesiydi…

Bu yazı ömer KALAFATCI tarafından 27 July 2011 00:10 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

En azından ben filmlere karşı böyle davrandığımı söyleyebilirim. Film sona erdikten sonra ise; elde kalanları bir değerlendirmek gerekir. The Hit List’i izledikten sonra size kalan tek şey C.Gooding Jr.’ın performansı  oluyor.

Filmin konusu çok büyük önem arz etmiyor lakin filmin başında zaten olacaklar belli. Filmin konusunu anlamak için yapılacak en güzel aktivite, karakterlerle empati kurmaya çalışmak olacaktır. Aksiyon filmi olarak adlandırılmasına karşın ağır bir ilerleyişinin olması baya ilginçti. Aksiyonu sahne sahne hissedebiliyorsunuz ama buna karşın filmden kopmuyorsunuz.

Elbette ‘’gizem’’ dediğimiz, devamlılık adına çok önemli olan bir ögenin, daha filmin başında kaybolması biraz üzücü…

İzleyince daha rahat idrak edebiliyorsunuz ki, aslında film gerçekten ‘’bitik’’. Şöyle anlatmaya çalışayım, daha önce kiralık katilleri konu edinen birçok film izlemişsinizdir mutlaka. Bu onlardan biraz daha farklı olma yolunda ilerliyor. Bence çok başarılı bir yapım olmamasına karşın diğerlerinden kesinlikle daha başarılıydı. Ama şöyle bir durun var.

Malzemeye çok büyük ihanet edilmiş, yönetmen filmi katletmiş diyebiliriz. Buraya, şöyle olsa, böyle olsa diye yazamıyorum ne yazık ki, ama alternatif son, alternatif geçişler diye boş bir kâğıda sıralama yaparsak mutlak bir a4 sayfa rahatlıkla dolacaktır.

Üzerinde en fazla konuşulması gereken noktaya gelelim. C.Gooding Jr. Filmin yıldızı. Yukarıda bahsettiğim üzere, kiralık katilin etrafı temizleme filmlerini yıllar boyunca izledik. Öncelerinde sadece katillerin oradan oraya koşarak adam öldürme sahnelerini izlerken, bir yerden sonra katillere özel misyonlar yüklendi. Daha sonra katillerimiz sıradanlıktan çıkarak, her biri kendine özgü karakterler oldu, kendi rutinleri ve kendine özel hareketleri ve mimiklerinin olduğunu gördük. Mesela en beğendiklerimden biri kesinlikle No Country for Old Man filminde J.Bardem’in canlandırdığı karakter olacaktır. Bakışları, hareketleri son derece orijinaldi.

‘’şaka yapsaydım, komik olur muydu? ‘’

Hayata küsmüş ve artık kaderini bekleyen elden düşme kiralık katil olarak çıkıyor karşımıza. Zavallı durumdaki adamımızla tanışma sahnesi ve orada geçen diyaloglar uzun süre aklımdan çıkmayacaktır sanırım. Yürümesi ve ‘’cool’’ tavırlarıyla kesinlikle kendine orijinal bir karakter yaratmış. Her şeyden önce, oyunculuk performansı olarak da inanılmaz bir iş sergilemiş. Şu karakteri green screen önüne koyarak, arka planı temizleyerek çok iyi bir oyunculuk dersi videosu olarak düzenleyebiliriz.

Film, bazılarımız için sıkıcı, bilindik olduğundan ötürü çok zevk vermeyecektir ama C.Gooding Jr. İçin izlenmeye değer diyebilirim. Zaten kısa olan filme mutlaka bir şans vermelisiniz.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 July 2011 00:12 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

1970’li yıllar. USA/Cleveland… Mafyaların kol gezdiği, kimsenin onları durduramadığızamanlardan bahsediyorum. Korkusuz bir İrlandalı’nın hikâyesi. O yıllarda mafyalara karşınasıl tek başına ayakta durduğunu, onu öldürmeye çalıştıklarında nasıl başarısız olduklarınıanlatan harika bir film. Dört kere direk öldürme çabasının hepsinin sonuçsuz kalması, sadece karavanda yaşayan, herkes onu öldürmeye çalışırken televizyonda evinin yerini söylemeye cesaret edebilecek bir yürek… Acımasız bir katil olmasının yanında, insancıl yanının olması sayesinde halk onu sevmekte ve hatta polis bile ona farklı bir gözle bakmaktadır.

Neresinden başlasam ki?

Karakterler arasındaki bağlantıların verilmesiyle izleyici filmeısındırılıyor ve daha sonrasında ortalık karışıyor. İlk sahnede gördüğünüz heyecanlı ana kadargeriden izliyor ve filmin sonlarına doğru gerçek katliamlar başlıyor. Bir yerden sonra sadece öldürülme görüyorsunuz ki onlarsız mafya filmlerini asla hayal edemeyiz, değil mi? Arabalara konan ve patlama anlarında çalan müzikler sayesinde sahneyi inanılmaz vurgulamışlar, gerçekten fazla bir izlenim bırakıyor. Kullanılan mekânların özenle seçildiğinianlıyor ve gerçeğine çok benzer olarak yapıldığını düşünüyorum. Gerçek hayatta da İrlandalı olan Ray Stevenson, harika bir oyunculuk performansı çıkartmış.

Her mafya filminde olduğu gibi, kalabalık bir oyuncu kadrosuna sahip olan film hakkında söylenecek tek bir şey var belki. Son sahnede kullanılan oyuncunun Vinnie Jones olmasınıkesinlikle tercih ederdim. İzlediğiniz zaman bana hak vereceksiniz ki; acaba nasıl bir sonlabiter diye düşündüğüm film gözünüzün önünde gitmeyecek derecede kaliteli bir sahneylebitirmeyi başarmışlar. Tek kelimeyle olağanüstüydü. Keyif veren, bunun yanında duygulandıran bir film olmuş. Elbette 100 yıldır dokunulamayan mafyanın 1 adam sayesinde çökmesi gerçekten hayret veren bir durummuş gibi gözüksede bunu ancak bu kadar gururlu ve korkusuz bir adamın sayesinde olacağını anlıyorsunuz. Baştan sona kendini izlettiren filmi, bu tarzın sevenlerindenseniz kaçırmamanızı öneriyorum.

Denny Green’in şarkısı bu
Ateş ettiler ve bombaladılar,
Danny Green’i indirmek için ellerinden geleni yaptılar,
Ama savaşçılar yıkılmaz efsane hala ayakta,
Önderim, Kardeşim, Arkadaşım…

Bill McComber.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 13 July 2011 01:07 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

-Klasik Bruce Willis filmi?

-Tamam.

-Aksiyon, gerilim, vurdu-kırdı?

-Evet.

-Bruce arabayla geliyor, otomatik tabancalarıyla ortalığı dağıtıp günü kurtarıyor.

-Fena değil ya sanki.

-Ama vahşi batıda.

-Hııı?

Bruce Willis filmlerine hepimiz az çok aşinayızdır. Genelde filmler bizi aksiyona doyurur, zaman zaman geriliriz ama biliriz ki Bruce günü kurtaracaktır. Olay da ya New York ya da Los Angeles sokaklarında -birçok filmden bildiğimiz yerler işte- geçer.

Western filmlerini de biliriz, severiz de. Özellikle pazar sabahlarının değişilmez televizyon seyirlikleridir. Konular, karakterler, mekanlar benzerdir ama filmlerden alınan o haz başkadır.

Şimdi bu ikisini birlikte düşünelim. Evet Bruce’un vahşi batıda olduğunu kastediyorum. Yanında otomatik silahlarıyla arabasına atlamış olan John Smith yani Bruce Willis vahşi batının acımasız katillerle dolu kasabalarından birine gelir. Kasabada iki düşman ailenin borusu ötmektedir. Aileler hem kasabayı kontrol almayı hem de diğer aileyi dağıtmaya çalışmayı kendilerine görev edinmişlerdir. Yeni gelen yabancı iki ailenin de dikkatini çeker fakat kahramanımız ilk günden karıştığı olaylarla bütün şüpheli gözleri üzerine toplar. Smith, her ne kadar iki ateş arasında kalmış olsa da iki ailenin birbirlerine olan düşmanlıklarını kullanıp düştüğü çıkmazdan kendini kurtarmaya çalışacaktır.

Birçok western klişesini Bruce Willis’le birleştirip önümüze koyan film açıkçası pazar sabahları izlediğimiz kovboy filmlerinin verdiği hazzı vermiyor, bunu baştan söyleyeyim. Filmin ne olduğuna tam karar verememiş olması bunun en büyük sebeplerinden birisi bence. “Aksiyon olsun, gerilim olsun, romantizm olmadan zaten olmaz, biraz da komedi katalım, hadi bunları da western havasında yapalım.” gibi düşünülüp ortaya karışık bir film meydana getirilmiş.  Ama ben Bruce’su severim, kovboy filmleriyle de aram iyidir, ikisini bir arada görmekten de farklı bir keyif alabilirim diyorsanız sizin için enteresan bir alternatif olabilir Last Man Standing.(Pazar sabahı izlemek belki daha  yerinde bir zamanlama olabilir.) İyi seyirler.

Bu yazı alploganer tarafından 12 July 2011 00:05 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

… ANA KARAKTERLERİN BAŞINDAN GEÇENLER  …

Filmin başlangıcı çok sayıda filmi yapılmış ve artık o sahnelerin herkesçe tanındığı nazi kampının içinden bir dram ile başlıyor. Burada Yahudi bir ailenin çocuğu olan Erik Lehnsherr (sonradan Magneto lakabını alacak) ailesiyle birlikte kampta ilerlerken ailesinden askerlerin zoruyla ayrılıyor ve ailesi tel örgülü bir kapının diğer tarafına götürülüp çocuktan uzaklaştırılıyor. Erik ağlamaya başlayarak ailesine ulaşmak için elini uzatıyor bu anlarda Erik’in düşüncesi bu kapıyı aşarak ailesinin yanına gitmek ve bu durumda iken birkaç Alman askeri onu tutarak geri çekiyorlar. Erik işte bu anda ailesinden ayrılmasını verdiği üzüntü ve öfkeyle henüz varlığından bile haberdar olmadığı güçlerini kullanarak demir kapıyı bükerek aralamayı başarıyor. Ancak o da görecek ki güçlerinin bir sınırı var ve onları kullanmasını öğrendiğinde artık annesi için çok geç olacak….

Charles Xavier (sonradan Profesör X lakabını alacak) ise çocukluğunu yalnız ve anne sevgisinden yoksun geçiriyor. Mistik karakteriyle evinde karşılaşıyor ve onunla uzun süre dost kalıyorlar. Filmin şekillenmesi bu sahnelerden sonra nazi kampında Eric ‘in Sebastian Shaw’ın yanına gitmesiyle başlıyor diyebiliriz. Burada Shaw’ın yine pis işler peşinde olduğunu görüyoruz. Shaw mutantların üstün ırk olduğuna inanmış ve dünyayı yönetme hayalleri peşinde olduğundan bu yolda yapacağı her şeyin doğru olduğuna inanmış bir mutanttır. Kendisinin gücü enerjiyi hapsederek bu enerjiyi kullanmak ve bence en önemli özelliği lider olma  becerisidir. Nitekim dünyayı yönetme arzusu ile şimdiden kendisine yardım edecek mutantlar bulmuş durumda iken daha güçlü hale gelebilmek için başka mutantlar aramaktadır.Bu yüzden Erik ile ilgileniyor ve onu gücünü kullanmaya zorlamak için annesini öldürmekten bile çekinmiyor. Erik işte bu sahnelere tanık olduğundan kendisi artık öfke ve acıyı daha fazla hissetmekte ve intikam duygusuyla yanıp tutuşmaktadır.

… KARIŞIK İLİŞKİLER, ALINAN KARARLAR VE SONUÇLARI …

Şunu eklemeliyim ki ; aslında filmde beni şaşırtan tek olay Charles Xavier ile Mistik‘in arasında başlayan garip arkadaşlık bağı idi. Charles Xavier Mistik‘in kendisinden zamanla hoşlanmaya başladığının farkında değil, Mistik ise Charles’ın ona arkadaş olarak bakmasını güzel görünmediğine bağlıyor. İşte bu da Mistik‘in zayıf tarafı ve onunla aynı hisleri paylaşan bir bilim adamıyla tanışacağız filmde .. Tahmin edin neler olacak? Kendi dış görüntüsünden utanmak istemeyen Mistik sonunda bir karar verecek… Bilim adamımızın tedavisi bir X-men üyesinin daha doğmasına neden olacak…..

… GENEL BAKIŞ …

Film temelde bu konuların üzerine inşa edilmiş ve bizim bugünkü bildiğimiz X-men’in başından geçen olayları ve düşmanlarının oluşumunu, X-Men’in kurulma amacını seyirciye aktarmaya çalışmış. Bunu yaparken bazı tarihsel olayları da işin içine katmış. Filmde göze çarpan tarihi olay Amerika-Sovyet Rusya arasındaki Nükleer savaş gerginliğidir. Amerika’nın Türkiye’ye nükleer silahlarını koyduğu filmde sürekli olarak vurgulanmaktadır. Rusya’nın buna karşı füzelerini Küba’ya koymak istemesi ile başlayan gerginlik bu hikayeye yedirilerek insanlar ile mutantlar arasındaki savaşa dönüştürülmüş.

Görüntüler ve efektlere gelecek olursak, bu filmin en büyük kozlarından biri kuşkusuz  görsel olarak iyi bir film olması, tüm kahramanların kendi özelliklerine göre çeşitli efektler kullanılması ve gerçekçi görüntüler için en son teknolojinin kullanılmasıdır. Bu anlamda film asla yetersiz kalmamış görünüyor.

Hikayenin gerçekçiliğinin artması için  savaş döneminden Keneddy’nin konuşmalarını göstererek ve o anlar seyirciye aktarılarak gerginliğin tam o anlarında X-men’in yardıma koştuğu gösterilmeye çalışılmış.

… FİLMİN BİZİ GÜLÜMSETTİĞİ AN ….

Peki, bu filmde ne kadar gülüyoruz? Bizi şaşırtacak ve eğlendirecek ne var? Bence Wolwerine bu filmin bir kaç saniyesinde olsa da ortaya çıkarak yüzümüzü film boyunca bir anlığına dahi olsa güldürebilen tek insan. Bu filmde onu bir sahne dışında göremiyoruz ancak şöyle bir komik konuşma filmde Erik Lehnsherr, Charles Xavier ve Wolverine arasında Charles’ın takım meydana getirme çalışmalarında Eric’in ona yardım etmesiyle baş gösteriyor. Wolverine yine karizmatik bir şekilde purosunu içmekte ve bizimkiler ona yaklaşarak konuşacaklar;

- Affedersiniz, Ben Erik Lehnsherr

- Ben de Charles Xavier

Wolverine’in cevabı:

- Go F***  yourself

Wolverine’in cevabı gerçekten de ona yakışacak cinstendi ( yani kısa ve öz). Bundan sonra bizimkilerin tek yaptığı girdikleri kapıdan öylece çıkmaktı.

<< SONUÇ >>

İşte eğlendiğimiz sahneler bu mutant toplama çalışmalarıyla güçlerini kontrol etmelerini öğrendikleri anlardı. Filmin genelini göz önüne alırsak 2 saat süren bu filmde bizi onu izlemeye zorlayan nedenler var. Öncelikle aksiyonun dozunu iyi ayarlamışlar ve olacakları izleme arzusu her daim içinizde oluyor. Oyuncular rollerinde gayet iyi performans sergiliyorlar ancak bu filmi yine de gözümüzde izlenebilecek, sadece vakit harcanabilecek film olmasından ileriye götürmüyor (en azından benim fikrim bu yönde). Filmde eski karakterlerin baskınlığı bize zaten bundan önceki filmlerde gördüğümüz bu karakterlerden sıkılma olasılığını arttırıyor. Yeni ve farklı güçleri olan kahramanlar olsada onların bizde büyük bir etki bırakmamış olması başta yaptığım ana hikayenin kimlerin üzerinde döndüğünü bize tekrar gösteriyor. Bu film asıl olarak Charles Xavier rolündeki James McAvoy’un ve Magneto rolündeki Michael Fassbender’ın üzerinde ilerliyor. Tabi bir de Mistik rolundeki Jennifer Lawrence da baş karakterlerden biri olarak göze çarpıyor. Matthew Vaughn’ın yönetmenliğini yaptığı film istenilen gişeyi yapamasada bu yılın hoş görünen filmlerinden birisi..

T.K.T

Bu yazı T.K.T tarafından 09 July 2011 01:54 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Film demiştim.Evet 25 gün yatmış olmanın verdiği hamlığı alçımla beraber doktora teslim ettim.Ve girdim dvdlerin içine. Madem bir 5 gün daha evdeyim ,kendimi sinemasever dostlarıma adayayım dedim.

Benim arşivimden eksik olmayan bir aktörün filmini almış ama henüz izleme fırsatım olmamıştı.Bu fırsatla onu da yapmış oldum.

Metrodan kaçış filmi alışılmışa gelmişin dışına çıkmayı kısmen de olsa başarmış bir Denizel Washington, John Travolta filmi. Konu itibariyle tipik gibi gözükse de ayrıntıları sınırların dışından seçmesi bu filmi benzerlerinden ayırıyor. Ve benim gibi bu benzerlikleri “acaba bu filmde de var mı?” Kaygısıyla izlediğinizde bunu açıkça görebiliyorsunuz. Filmimiz süre içerisinde bir metro kaçırılma olayının önemli 2 kahramanının psiko-sosyal durumlarından bahsetse de aslında sonuç itibariyle olay tamamen maddiyat. Dvdnin arka yüzündeki yorumda her ne kadar maceranın psikolojik yüzü denmişse de ben buna katılmıyorum. 2 kahramanımızdan biri adamım Denzel. Alışılmışın dışında demiştim. Şimdi bana hak vereceksiniz. Walter Garber (D.Washington) bu kez fit, çevik aynı zamanda ahlaklı bir dedektif değil.(tabi konu itibariyle dvdyi ilk elinize aldığınızda tahminler o yönde oluyor). Sütten çıkmış ak kaşık hiç değil. Kilolu, biraz ürkek, başında ki soruşturma nedeniyle kıdem tenzili alarak amirlikten kontrol memurluğuna verilmiş bir aile babası. Korsanımız Ryder ise daha önce uğradığı haksızlığı kendince karşılamaya çalışan bu haksızlık yüzünden ani çıkışlar  yapan, Katolik (aslında tek amacı borsada bir infial yaratmak olan ) bana göre yakışıklı da bir korsan-hükümlü –haklı.. nasıl isterseniz…

Soru:Bu iki insan nasıl olurda bir araya gelir?

Cevap:Ryder ve 4 hükümlü arkadaşının metroyu kaçırmaları Garber’in yıllık iznine denk gelmez.

Ryder alıkoyduğu insanlar için 1 saat içinde ulaştırılmak üzere bir miktar fidye talep eder ve şimdilik tek şartı tüm iletişimi Garber la yapmaktır. Bir metro dolusu insanın hayatını kurtarmak için zamanla inanılmaz bir yarış başlar. Bu süre içerisinde korsan ve hareket memuru arasında yaşanan diyalog ise bir terapiyi andıran psikolojik bir çözümlenmedir. Ekiplerin organize oluşları ve amaca kilitlenmeleri beni hayran bıraktı. Hatta öyle ki ülkemi sorgulamaya başladım.

Heyecan verici bir filmdi benim için. Görüşlerinizi bekliyorum

İyi seyirler…

Bu yazı Asya tarafından 04 July 2011 00:12 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

El Yazısı Filminde Oynamak İster misiniz?

45. Uluslararası Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde Senaryo Geliştirme Ödülünü kazanarak adından söz ettiren El Yazısı adlı film projesi şimdilerde hayata geçmek için sizleri de bekliyor.

Evet sizleri de bekliyor. Nasıl mı?

Wilma Elles, Sarp Akkaya, Sercan Badur, Salih Kalyon, Kenan Bal, Baran Akbulut ve Cengiz Bozkurt gibi tanıdık isimlerinde yer aldığı filmde sizlerde katılabiliyorsunuz. Filmde oyuncu olmak, filmin yapımcısı olmak, poster yada çeşitli hediyeler kazanmak, ekiple tanışmak yada film setini ziyaret etmek gibi seçenekleriniz var.

Ayrıntılı bilgi için; El Yazısı…

18. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali

Adana Büyükşehir Belediyesi Başkan Vekili Zihni Aldırmaz, 18. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nin, 17-25 Eylül 2011 tarihleri arasında düzenleneceğini açıkladı.
Festival’in hazırlık çalışmaları sırasında Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması yönetmeliğinde önemli bir değişikliğe gidilerek digital formatta çekilmiş filmlerin de yarışmaya başvurabilmesinin önü açıldığını kaydeden

Adana Büyükşehir Belediyesi Başkan Vekili Zihni Aldırmaz, bu yıl 17-25 Eylül 2011 tarihleri arasında düzenlenecek olan 18. Uluslararası Altın Koza Film Festivali’nde 936 bin TL. ödül dağıtılacağını söyledi.

Festival kapsamında Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması, Akdeniz Ülkeleri Kısa Film Yarışması ve Ulusal Öğrenci Filmleri Yarışmalarının düzenleneceğini ifade eden Zihni Aldırmaz, ayrıca yine dünya sineması seçkisi, özel gösterim bölümleri, belgesel gösterimleri, söyleşiler, atölye çalışmaları ve sergilerin de sinemaseverlerle buluşacağını kaydetti.
Akdeniz Ülkeleri Kısa Film Yarışması ve Ulusal Öğrenci Filmleri Yarışması kapsamında En İyi Belgesel, En İyi Canlandırma, En İyi Deneysel ve En İyi Kurmaca kategorilerine verilecek olan ödüllerin miktarları da artırıldı. Geçen yıl toplam 520 bin lira para ödülü verilirken, Türk Sineması’na destek olmak için bu yıl bu rakam 936 bin liraya yükseltildi.

Kaynak

Bilbo Baggins ve Gandalf’ın İlk Görüntüleri

‘Lord of the Rings’ üçlemesinin ardından ‘The Hobbit: There and Back Again’ ve ‘The Hobbit: An Unexpected Journey’nin çekimlerine başlayan Peter Jackson, filmden ilk kareleri yayınladı.

Filmde Martin Freeman’ın canlandırdığı Bilbo Baggins ve Ian McKellen’ın canlandırdığı Gandalf’tan görüntüler ilk kez yayınlandı.

‘Hobbit’te Orlando Bloom, Andy Serkis, Elijah Wood, Hugo Weaving, Cate Blanchett, Richard Armitage, Jed Brophy, Adam Brown gibi isimler de rol alacak.

Filmin ilk bölümü ‘The Hobbit: An Unexpected Journey’ 14 Kasım 2012’de, ‘The Hobbit: There and Back Again’ (Oradaydık ve Şimdi Buradayız) ise 13 Kasım 2013’te gösterime girecek.

Kaynak

Bu yazı Ethem tarafından 26 June 2011 00:04 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Avrupa filmlerini bir kenara bırakarak konuşuyorum ki, Inception’un ardından izlediğim en komple filmdi.

Şimdi konuyu biraz anlatmaya çalışalım lakin olaylar Inception da olduğu gibi burada da fazla basit değil. Bir askerimiz var; operasyonda öldü deniliyor ve ‘’Source Code’’ diye bir program sayesinde hayatta tutulduğu anlamamız isteniyor. Buradan sonra ise; bu programın bir parçası olarak Chicago merkezine doğru gitmekte olan trene yollanıyor, tamamen başka bir adamın kimliğinde. Ondan tek istenilen trende bu patlamayı yapacak olan kişiyi bulmak ve bundan sonrakileri kurtarmaktır.

Bilim-kurgu tarzını hiç sevmem, çünkü film olarak herhangi bir bütünlüğünün olduğuna inanmamakla beraber; sadece izlensin ve sinema seyircisine ‘’ ahaa, woohaa ‘’ tarzında efektler söyletmek için hazırlanan yapıtlardır. Ama arada sırada içlerinden öylesine sağlam filmler çıkıyor ki, onun bilim-kurgu sinemasına ait bir eser olduğunu düşünmek ve bu açıdan izlemek yerine farklı yerlere yöneliyorsunuz. Mesela bizim filmde; yer yer duygusal anlara, yer yer de senaryoyu çözmeye çalışma çabası içine girebiliyorsunuz. Durum böyle olunca evren değiştirmeleri gibi sahneleri hiç umursamadan izliyorsunuz. İşte benim beğendiğim nokta tam olarak da bu. Inception gibi…

Filmde zorlama sahneler biraz dikkat çekiyor. Daha önce nerede gördük; tamam buldum, Vantage Point isimli filmi belki izlemişsinizdir. Aynı olayı farklı kamera açılarıyla vererek en azından bu sıkıntıya biraz çare olmuşlar, her seferinde farklı bir ayrıntıyı bulmamıza yardımcı olmuşlardı. O tarz bir yaklaşıma burada da rastladığımızı hemen belirteyim. Filmi izleme şansınız olursa; aslında belirttiğim nokta çok çok incelemeci bir göz bakışıdır. Normalde bunları fark etmeyeceğinizi tahmin ediyorum. Hazır sahnelerden bahsederken, diyalogların içtenliği ve sadece yeteri kadar kullanılmış olması, araya giren heyecanlı müziklerle beraber iyi bir ikili oluşturduğunu söyleyebilirim.

Baştan sona çok hızlı hareket ediyor film. Bu filmi eğer birine pazarlamak isteseydik eğer, bahsedeceğimiz ilk noktası kesinlikle kurgusu olurdu. Çünkü sadece kurgunun yanında filmde, daha önceden görmediğimiz bazı ince ayrıntılar var. Bunlardan bir tanesini söylersem filmin genel akışı adına hayati bir nokta söylemeyecek olmamdan ötürü, 8 dakika olayı bence çok akıllıcaydı. Zamanı sınırlamak her zaman filmlerde heyecanı arttıran ve ilgi çeken bir noktadır. Mesela buradan çok iyi yakaladıklarını belirteyim.

Her güzelin bir kusuru olur mu? Amerikalı insanların mutlu – dram bitiş arasında kaldıklarını biliyoruz. Artık buna bir karar vermeleri gerekiyor. Neyi, ne zaman, nasıl bitirileceğini Avrupalılardan ders alarak öğrenmeleri gerekiyor diye düşünüyorum bazen. 1 saat 40 dakika boyunca inanılmaz bir kurguya sahip filmi izledikten sonra, kim olursa olsun böyle bir sonu hak etmez. Daha fazla bahsetmeden Jake Gyllenhaal hayranlarına sesleniyorum. Kendisine karşı özel bir ilgim olmasa da, ne olduğu belirsiz Donnie Darko filminden sonra inanılmaz işler yaptı. Saymaya gerek yok, filmi izleyin yeter.

Duncan Jones belki “Moon” kadar stilize ve etkili bir bilimkurgu çekmemiş; ancak bu daha az iddialı yönetimi ile bile takdiri hak ediyor. Sözün özü, hızlı adımlarla yıldızlığa doğru ilerleyen genç bir yönetmenin yükselişinin devamı niteliğindeki sağlam bir bilimkurgu filmi “Source Code”. Elbette ki unutulmaz ya da çığır açıcı değil, özellikle Inception’dan sonra, ama izlenmeyi hak ediyor!

Yaşam Şifresi / Source Code adlı film alploganer tarafından da paylaşılmıştır.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 June 2011 00:38 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 05 June 2011 23:31 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Fakat herşey yolunda gitmeyecek, Çin’i ve Kung-Fu yu ortadan kaldırmayı amaçlayan kötü birisi ortaya çıkacaktır. Bu kötülüğü engelleyecek olan da Po ve arkadaşlarıdır.

Po bunu nasıl yapacaktır? Geçmişiyle yüzleşmesi ve orada yatan sırları ortaya çıkartması gerekecektir. Tabiki böylelikle gizli güçlerini keşfedip savaşabilecektir.

10 Haziran 2011 de Türkiye’de vizyona girecek olan film 3 boyutlu olarak seyirciyle buluşacaktır.

Bu yazı Ethem tarafından 05 June 2011 01:27 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Başlangıçta her şey iri bir adamın dedektifimize gelip striptizci kız arkadaşını bulmak istemesiyle başlar. Başlarda artık yorulduğunu ve bu işleri bıraktığını savunan dedektifimiz işi kabul etmese de daha sonrasında kendisini olayların içinde bulur. Kim bu striptizci kız?

Film başladığı andan itibaren bir amacımız olduğunu biliyoruz ve bu doğrultuda ilerliyoruz. Aslında başlangıç kısmında işi biraz bulandırmışlar ve filmi anlama konusunda baya bir güçlük yaratmışlar. Daha sonralarında olaya biraz hâkim olduktan sonra bu sefer konu itibariyle gelen ‘’mal’’ lığı yaşamaya başladık derken bir türlü filme adapte olamadığınızı fark edip haydi artık rastgele diyerek izlemeye devam ediyoruz.

Aslında direkt olarak senaryoyu önümüze sunmak yerine bilinçsizce yaratılmaya çalışılmış bu hava hoşuma gitti en azından sonuna kadar acaba neler olacak diye beklemeye başladım. Zevk verecek bir kısmını yakaladıktan sonra aklıma ilk gelen şey, filmin ne kadar ucuz olduğuydu. Her sahnesinde rahatça bu basitliği hissedebiliyorsunuz. Gerek efektler, gerek sahnelerin ve dekorların düzenlenişi çok ucuz. Bunun yanında bir filmi oluşturan en önemli öğelerden biri olarak; diyalogların çok klişe olarak ilerlemesiydi. Hazır buna değinmişken; senaryo gereği filmin neredeyse tamamına yakın bir kısmını dedektifimizin ağzından dinliyoruz ve bu benim hiç sevmediğim bir şey. Diyalogların yapaylığı konusunda hesabı bu nedene kesme hakkım olduğunu düşünüyorum. Yer yer yapılan sohbetlerin; bilimin derinliklerine dayandırılmaya çalışılması da bir diğer ilginç noktaydı.

Filmin şakşakçılığını yapmak bir yana; sonu beni tatmin etti diyebilirim. Bu tarzı sevmemin dışında; her ne kadar gereksiz bir konu ile filmin bütününü oluşturmaya çalışsalar da; ucuz diyaloglarla süsleseler de izlenmeyecek kadar kötü bir film olmadığını savunuyorum. Sadece merak ettiğim bir konu, birçok hayranı olan, geçmişte az ama akılda kalan yapımlardan sonra Antonio Banderas’ın neden böylesine ucuz bir filmde yer aldığıydı. Kendisinin kötü bir reklamını yapmaktan daha öteye gidememiş ne yazık ki…

İzlemeye değer diyemeyeceğim; ama eğlenceliydi.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 03 June 2011 00:10 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Charles Xavier ve Erik Lensherr henüz lider olmadan önce mutantları deşifre etmeden dünyayı düşmanlardan kurtarmak için çalışmaktadırlar. Henüz  Profesör X ve Magneto ünvanlarını kazanmamışlardır bile. İlerde bu ikilinin birbirlerine nasıl düşman oldukları ve diğer mutantların ortaya çıkışlarını anlayacağız.

Bu yazı Ethem tarafından 02 June 2011 18:20 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Genellikle aksiyon filmi sevmiyor olmama rağmen sırf hastanede başladığı için baştan sevdim filmi evet ben hastane temalı filmlere bayılırım.

Hemşire olabilmek için gerekli belgeleri alabilmek için hastanede çalışan Samuel ve hamileliğinin son aylarında sağlık sorunları yaşayan eşi Nadia bir anda kendilerini cinayet, çete, kaçış ve kovalamaca olaylarının içinde bulurlar. Hiç bir suçları olmadığı halde Nadia bir çetenin elinde rehin, Samuel ise ülke çapında aranan katil zanlısı ve büyük bir çete üyesi haline gelir.Samuel hem polisten kaçmak, hem suçsuzluğunu ispat etmek hem de acımasız kişilerin elinde bulunan hamile karısını kurtarmak zorundadır.

Fransız yapımı bu filmde baştan sona hız kesilmiyor, aksiyonun dibine vurmuşlar çok çok iyi olmasa da en azından vasat korku filmlerine zaman harcayana kadar bu filmi izleyin derim ben. Senaryosu çok çok orjinal diyemeyeceğim ancak film iyi çekilmiş, insanı heyecanlandırıyor.

Bu yazı nazokiraze tarafından 30 May 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com