Çıkılması zor bir yerde sadece su ve tuvalet ihtiyaçlarını giderebilen bu beş kişi günler geçtikçe nefisleri ile mücadele etmeye çalışacaklardır, küçükken geçirdiği trafik kazası sonucu arabada sıkışan ve bulunana kadar annesinin cesediyle yanyana uzun zaman geçiren, o zaman zarfında annesinin bir bölümünü mideye indirmek zorunda kalan psikopatımız yalnız yaşayan insanları sürekli denek olarak kullanmaktadır. (Belki de ben annemi yedim ama bir süre sonra herkes yamyamlaşıyor, bu insan doğasının gereği , aslında ben suçsuzum diye gönlünü rahatlatmaya çalışıyordur)

Film bana biraz yavaş ilerliyor gibi geldi, ancak en azından son dönemlerde pek bir moda olan milleti babasının oğlu gibi ordan burdan toplayarak bir yere kapatan ve onlara abuk sabuk oyunlar oynatarak hayatta kalmalarını sağlayan manyakların anlatıldığı filmlerden çok daha iyi bir konusu var diyebilirim. Zaman ilerledikçe, açlık arttıkça herkes hayatta kalma yolunda babasını bile tanımayacaktır.

Yönetmen: Steven Hentges – IMDB puanı:5.0

Ne demişler : Açlık sofuluğu bozar.

Saw serisinin büyük bir hayran kitlesi olduğu otada. Çıkarttığı tüm seriler gişede kendinikanıtlamış, 7. filme kadar gelebilen ender filmler arasında yerini almıştır.

Bu sefer Saw’dan kurtaran bir gurup insan ve özellikle Bobby Dagen adında bir madurun tecrubelerinden faydalanılarak yola çıkılması üzerine ortaya çıkan gizli sırlar yeni bir terörün nedeni olacaktır.

22 Ekim 2010 da Türkiye’de vizyona girecek olan Testere 7 / Saw VII – 7 adlı filmin yönetmen koltuğunda David Hackl ve Kevin Greutert yer alıyor. Senaryo Patrick Melton ve Marcus Dunstan isimlerine ait.

Filmin kadrosunda ise; tabiki Tobin Bell, Chester Bennington, Sean Patrick Flanery, Costas Mandylor, Gina Holden, Betsy Russell, Shauna Macdonald ve Costas Mandylor vs.. gibi isimleri yer almakta.

Cara, olayın içine girdikçe ve bu hasta ile ilgili geçmişi araştırmaya başladıkça, anlayacaktır ki, bu bölünen kişiliklerin ikiside, öldürülmüş , gerçek kişilere aittir.

Bu esnada, değerlendirme görüşmeleri devam ederken, Dr.Cara bir eyi keşfeder. Bu keşfettiği şey, Dr. Cara’nın ve çevresndekilerin hayatnı tehdit etmeye başlar.
Tehdit eden bu anlaşılmaz keşif, Cara’nın bu durumla baş edip edemeyeceğini sınayacaktır. Zamanın çok gerisinde kalmış sırlar, zamanın ötesine geçmiş ve bir kişide toplanmış kişilikler ve Cara’nın çabaları… Sizce sonuç verir mi bu çabalar?

Sinema severlerin, özellikle psikolojik gerilim türünden hoşlananların kesinlikle izlemesi şart olan bir film Shelter. Bir kere Julianne Moore ve Jonathan Rhys Meyers performansından haberdar olanlar zaten kesinlikle filmi izlerler.

Jonathan Rhys Meyers; filmde, kişilik bölünmesi olan hastayı canlandırıyo. Ve emin olun, kişilikten kişiliğe geçiş esnasındaki o performansa şapka çıkaracaksınız.

Bu filmle ilgili çok derin şeyler de yazabilirim. Ancak filmi izleyip, sonrasında filmi izlemiş olanlarla yorumlamak istiyorum bu kez… İzleyin, yorumlaşalım… :)

Not;
Film başka bir yazar tarafından da değerlendirilmiştir… Alternatif yorum için…

3D Cehennem, Yeşilçam’ı dünya sinema sektöründe 10 numara yaptı.

Dünya film endüstrisinde her yıl binlerce film çekiliyor. Ancak bunlardan sadece 200’ü 3 boyutlu… Çünkü sadece 9 ülkede bu teknoloji kullanılabiliyor ve dünya film endüstrisine bu ileri teknoloji hizmetini verebilmek çok mühim bir iş olarak görülüyor. Avatar’dan sonra izleyicinin 3 boyutlu filmlere ilgisi oldukça arttı. Sinema sektörünün duayenlerine göre üç boyutlu film modası yıllarca sürecek, geçici olmayacak. Birçok sinema salonu oynatabilmek için dünyada 3 boyutlu film arıyor, yapımcı ve yönetmenler 3D film çekmek istiyor ancak bu hizmeti verebilen laboratuar, post-prodüksiyon hizmetleri sınırlı sayıda ülkede var. Bu hizmeti verebilen ülkelerin peşinden koşuluyor.

Milyonlarca euro’luk bir pazar hacmine sahip olan sektörde artık Türkiye’de var. Bir çılgınlık yaparak Cehennem adlı 3 boyutlu film çekme cesaretini gösteren yapımcılar Coşkun Tözen, Burak Saraçoğlu, Selva Alemdar ve teknik olarak bu filmi dünyaya kazandıran Fono Filmin sahibi Cemal Okan, Türkiye’yi bu sektörde 10. ülke yaptılar. Cehennem bir gerilim filmi. Hollywood ve Bollywood’dan sonra 3 boyutlu filmler ile Yeşilçam, Greenwood olarak dünya film sektöründe adından bolca bahsettirecek gibi. Zira Amerika ve Almanya başta olmak üzere sinema sektörünün önde gelen ülkelerinden filmi daha post prodüksiyon aşamasında izlemek üzere önümüzdeki günlerde Türkiye’ye gelecekler. Türkiye’nin ilk 3 boyutlu filmi Cehennem, 1 Ekim 2010 tarihinde vizyona girecek.

Filmin Künyesi:

Yönetmen: Biray Dalkıran
3D Director: Erkan Cerit
Görüntü Yönetmeni: Doğan Sarıgüzel
Yapım: Fono Film, Hayalet Filmevi ve Oskar film
Yapımcılar: Cemal Okan, Coşkun Tözen, Burak Saraçoğlu, Selva Alemdar
Senaryo: Biray Dalkıran
Tür: Türkiye’nin ilk 3D korku filmi
Oyuncular: Ogün Kaptanoğlu, Tuğba Melis Türk, Pelin Eriş, Serhan Süsler
Dağıtım: Medyavizyon
Gösterim Tarihi: 01 Ekim 2010

Kaynak: Artı Yaşam İletişim/Aysu Doğançay

Hikâye kısmında fazla elle tutulur bir yan yok aslında. Biraz haksızlık ederek söylüyorum belki de ama bana öyle geldi açıkçası. Fakat anlatım tarzı çok etkileyici olmuş. 1 saat 42 dakikalık süresi boyunca sürekli değişik şeyler göstererek sizi ayık tutmayı başarmışlar filmde. Bu değişik anlatış tarzına birde filmin çoğunda ortalıkta çıplak dolaşan Ricci’nin performansı eklenince izlenmesi zevkli bir film olmuş.

Filmde size sorgulatmak istedikleri bazı noktalar var. Mesela ben bunları size biraz saymak isterim, belki film hakkında biraz daha dikkat çekmeyi başarabilirim. Bazı rutinlerimiz var, mesela birileri gelmeden önce morgda, cenazecimiz sürekli bir iğne yapıyor cesetlere. Ya da filmdeki hareketlilikten kaynaklanarak; cesetler kaçacakları zaman adam neden kaçamayacaklarını bilmesine rağmen apar topar geri dönüyor. Ve belki de en çok sizi düşündürecek olan nokta; bir ceset; aynaya baktığı zaman kendini ceset olarak görebiliyor ama nasıl ”hoh” deyince aynaya buhar çıkartabiliyor?

Yukarıdakileri filmi sorgulamak için değil, lütfen yanlış anlaşılmasın sadece biraz daha ilgi uyandırmak için yaptım. Sonuçta sıradan bir filmden bahsetmediğimi yukarıda da söylemiştim. Bu tarz şeyler yaparak her daim seyircinin ilgisini açık tutarak filmden kopulmaması sağlanmış. Burada gerçek bir başarı var bence. Filmde neyin gerçek, neyin senaryo olduğunu anlamıyorsunuz. Güzeldi.

Oyuncu performansları gayet güzeldi. Suratını sanki bir duvara çarpmış ama hayatına o şekilde devam eden Justin Long’u beğeniyorum. Liam Neeson zaten son zamanlarda benim mutlaka izlenmesi gerektiğini düşündüğüm aktörler listemde ilk 3 de. Bu kadar soğuk bir karaktere ve role ancak bu adamı koyarsanız başarıya ulaşacaksınızdır. Çok çok yerinde ve doğru bir seçim olmuş. C.Ricci ise filmin daha öncede söylediğim gibi baş tacı olmuş, ya da onun gibi bir şey. Her ne kadar oyunculuk adına ortaya fazla bir şey koyduğunu söyleyeme semde, diğer ortaya koyduklarıyla başarılı gibi…

Psikolojik-Gerilim tarzında bir film olmuş. Sadece bir film olarak bakmazsak eğer aslında hayatın ne kadar anlamsız olduğunu ve bizlerin kendi yaşamlarımızı ne kadar basit olarak mahvettiğimiz felsefesine de dayandırmak istemişler. Kızla, cenazeci arasındaki son diyaloglarda bunu açıkça görebilirsiniz. Kız hayatından pişman ve nasıl düzelteceğini bildiği halde kendini mutsuz eden şeyleri yapmaya devam etmiş. Kısacası mutlu olmak için bir çaba göstermiyorsanız, o zaman ölmeye mahkûmsunuz arkadaşım gibilerinden bir sonuç çıkartırsam kendi adıma fazla yanlış olmaz. Son olarak bir diyalog vermek istiyorum ve yazıyı burada bitiriyorum.

İzlenmesi tavsiye edilen bir film benim adıma. Sinemalara gelir mi? Ne zaman gelir orasını bilemem ama yakaladığınız yerde izleyin.

Kadın: Neden ölüyoruz?

Adam: Hayati değerli kılabilmek için.

Bir cenaze evini yöneten bir adamla ölümle yaşam arası gidip gelen bir öğretmenin hikayesini anlatan filmde gerçekten cenaze yöneticisi rolüne çok yakıştırdım Liam Neeson, zaten onu koşarken, kaçarken, aksiyonla asla hayal edemiyorum, o sakin sahnelerde oynamalı. Filmin kadın oyuncusu ise koca gözleri ve kafasıyla bana Bratz bebeklerini anımsatan Christina Ricci var kendisini Monster filminde oldukça itici bulmuştum ama neyse demek ki rolünü iyi oynamış :D

Film 2009 yapımı ve bazı sahnelerinde gerçekten insan of ya biz de bir gün öleceğiz diye daha çok düşünüyor. Filmde sürekli kız ölü mü? yaşıyor mu? Adam psikolojik sorunlu mu yoksa gerçekten ölülerle konuşabiliyor mu diye sorular sorabiliyor insan, ayrıca sonu bile oldukça ilginç. Fazla aksiyonlu olmasa da psikolojik gerilim sevenler izlesin derim, içim bayılır derseniz o başka, şahsen ben başrol oyuncusu hatırına izledim, iyiki de izlemişim diyorum.

Yönetmen: Agnieszka Wojtowicz-vosloo
Müzik: Paul Haslinger

Babasını zaten hiç tanıyamadımız Jean Baptiste yetimhaneye yerleştirilir. Buradaki diğer çocuklar tarafından onun farklı olduğu hissedilir. Bu nedenle de pek sevilmez. Evet gerçekten çok farklı bir çocuktur o. Tüm dünyası kokulardır. 6 yaşına geldiğinde hala konuşamayan J,B metrelerce uzaklıktaki kokuları bile tanımaktadır.. Koklamak onun için büyük bir saplantı haline gelir. Bunun yanında bazı insani duygulardan yoksundur.
13 yaşında deri işleme atölyesine köle olarak satılır. Çok zor şartlara sahip bu yerde en fazla 6 sene yaşabilen diğer insanların aksine Jean uzun yıllar sadık ve çalışkan bir işçi olarak çalışır. Duyduğu her yeni koku onda müthiş bir haz uyandırır. Bu haz onu istemeden genç bir kızın katili yapar. Ellerinin arasında kalan cansız bedenden onu peşine sürükleyen o baş döndürücü koku yoktur artık. Kokuları kalıcı kılmanın bir yolunu aramaya karar verir. Bu yolculuğunda kendi kokusunun olmadığını farketmesiyle beraber doğumundan beri üzerine sinen “lanet”i de anlar.. Fransa’nın en pis kokan kasabasında dünyaya gelmiştir, kokusu olmadığı için insanların onu benimsemediği, kabullenmediği bu yüzden de sefil bir hayata mahkum olduğu izlenimini çıkarır. Kendine has bir koku yaparak insanlar arasındaki yerini almaya çalışır. Bunun içinde güzel kokan kadınlara ihtiyacı vardır, ve onların bedenlerine..

Filmi yüzeysel izlerseniz yada içecek bir şeyler almak için kalkıp da filmin ilk dakikalarını kaçırsanız sonu size son derece saçma gelecektir. Bu notumu da ekledikten sonra çok konuşmuş olmanın verdiği mahcubiyetle önünüzde saygıyla eğilip huzurlarınızdan ayrılıyorum efenim.

Yönetmen : Tom Tykwer
Senaryo : Andrew Bikrin,Bernd Eichinger
Oyuncular : Ben Whishaw,Dustin Hoffman.Alan Rickman.Rachel Hurd-Wood(..Ve Tanrı Kadını Yarattı),Gonzalo Cunill
Süre : 147 dk
Yapımcı Firma : Constantin Film Production

Haneke’nin on yıl aradan sonra bu kez Amerika’da çektiği bu filmin ilkini izlemedim ancak ilkinin de en az ikincisi kadar sinir bozucu olduğunu söyleyebilirim. (nerden biliyorum sağdan soldan tabiki ,1997 yapımı olan çok daha güzelmiş)
Anne,baba ve çocuktan oluşan zengin bir çekirdek aile çıkıyor öncelikle karşımıza (bir de köpekleri var o da oldukça kibar ) tatile gelen bu burjuvazi aile klasik müzik dinleyerek,yelken ve golf sporları ile ilgilenmektedir, eh böyle kibar ve zengin aileye böyle kibar katiller :D

Bundan kelli kapıya gelip bir tutam tuz, bir çimdik un isteyen komşuya güveni sarsan bir başlangıç yapıyor yönetmen öncelikle, varsa dört yumurta verir misiniz diye gelen bembeyaz giyinmiş temiz yüzlü genç ve sonradan peydahlanan ikizi mi, değil mi anlaşılamayan başka bir genç sebepsiz, manasız, hakaretsiz oldukça usturuplu bir şekilde ailenin analarından emdikleri sütü burunlarından getirmeye başlıyorlar.Aile ile bir oyun oynamaya başlayan bu iki manyak arada bizlere dönerek bizi de oyuna dahil etmeye çalışıyorlarsa da muhtemelen seyirci o anda hem onlara hem ellerine geçen bazı kurtulma fırsatlarını değerlendiremeyen aile fertlerine ana avrat küfür etmekle meşgul oluyorlardır. İşin garibi bu gençler bu aileye (sadece bunlara değil komşuları da halletmişler öncesinde) neden bu şiddeti uyguluyorlar o anlaşılamıyor ve neden bunları yaparken nezaketi hiç elden bırakmıyorlar, herşeyi rica ile uygulayan gençler kötü adam imajına da hiç uymuyorlar.

Film baştan sona sıradışı (bir kere en başta klasik müzik dinleyerek yol alan ailenin duymadığı bizim duyduğumuz sert metal şarkı onların toz pembe hayatının az sonra beter olacağının göstergesi) Karşılarına eninde sonunda kendilerini öldüreceklerini gayet kibar bir dille anlatan ve kazansalar da kaybetseler de ölecekleri bir oyunla çıkan gençlerden kurtuldukları anda bile apışıp kalan, tam neyse hiç olmazsa birinden biri kurtulacak dediğimiz anda bile süprizlerle insanı çileden çıkaran aile , golf sopası, yumurta, poşet, kumanda televizyon gibi şiddet içeren filmlerde fazla kullanıldığını görmediğimiz objelerle şiddet saçan gençler kısacası psikolojik şiddet görmek isteyenler için ideal olan bu filmi kaçırmasınlar ama tercihleri 1997 yapımı Funny Games olsun, hatta bir zahmet onu burada paylaşsınlar.

Bu arada Haneke kumandayı geri sararak kafama göre takılırım mesajını da vermiş bizlere :D

18 Hazıran 2010 da vizyona girecek olan filmin yönetmenliğini Jon Wright yapıyor. Senaryoda Stephen Prentice var.
Filmin oyuncu kadrosunda ise; Alex Pettyfer, Sophie Wu, April Pearson, Larissa Wilson, Tom Hooper, Georgia King, Christopher Shepherd, Dimitri Leonidas, Calvin Dean, Mary Nighy, Olly Alexander, Peter Amory, Roger Ashton-griffiths, Ruby Bentall ve Tom Hopper isimleri yer almakta…

Film sanal alemin ne kadar ktipiyoz bir durum için kullanıldığının, basit bir örneği. Çoğunlukla sosyal hayatın içinde kendine yer edinememiş kişilerin, ego tatmini, güç gösterisi gibi dürtülerini doyurduğu ortam olmasının yanı sıra, sosyopat kişilerin de ekran arkasındakı ruh hallerini göz önüne serebilmeye çalışmış.

Çok muhteşem bir film olmasa bile, korku-gerilim türünü sevdiğim için izledim. Ayrıca, 3 dads 1 mom ; Delightful Girl Choon Hyang dizilerindeki yakışıklı velette gayet iyi performans sergilemişti.

Jae Hee için izlenir..Finale doğru gerilim had safhadaydı bana göre…

Soo Jin ve sevgilisi; bir TV kanalında çalışmaktadırlar. Soo jin’in sevgilisi ana haber bültenine spiker olabilmek için çabalamaktadır. Soo jin ise, bir dedektifin belgeselini hazırlıyordur. Soojin, hamile olduğunu sevgilisine söyler ve aldığı yanıt, çocuktan kurtulması yönünde olmuştur. Soojin Saint Mary Kadın Doğum Kliniğinde kürtaj yaptırır ve böylece, sevgilisinin gayr-i meşru bir çocuğu olduğu yönündeki haberlerle kariyerinin yok olmasına engel olur.

Dedektifin bir gününü kameraya alan Soojin; ilginç görüntülere tanık olmaya başlar. Bu arada dedektifin elindeki dava, öldürülen genç kadınların sırrını çözmeye zorlamaktadır kendisini. Kadınların ortak noktası, Saint Mary Kadın Dogum Kliniginde 15 gün önce kürtaj yaptırmış olmalarıdır. Tıpkı Soojin gibi… Sırada ki Soojin mıdır?

Haziran ayında filmlerini izlemeye karar verdiğim aktrist olan Lee Eun Joo’nun izlediğim ilk filmi bu film. Oyunculuğunu pek beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Film kurgusundan daha çok ; Lee Eun joo’nun oyunculuğu eksikti bana göre. Ne hüznü hüzündü, ne gözyaşı etkileyiciydi, ne korktuğu sahnelerde yüzünde “dehşete düşmüş biri” ifadesi vardı… Gayet düz, gayet ağaçtan bozma bir oyunculuktu…

Dedektif rolünde, IRIS dizisinden anımsayacağımız Jun-ho Jeong var.. ;)
Film kurgusu ise alışılagelmiş Korku-gerilim filmlerine çok benziyor. Her şeye rağmen, bu türü severseniz, gerilmek için izleyebilirsiniz..

Şehre gelen George Clooney ile tanışmak için yola çıkan ama başına gelmedik kalmayan bayan kahramanımıza insan ah be canım, koskoca George Clooney ile tanışmak istiyorsun, gecenin bir vakti kafan iyi bir şekilde (kahramanımız bir partide bir kaç kadeh içtikten sonra metroya gidiyor ) metroda ne işin var, bin bir taksiye hadi paran olmasa neyse (kız daha sonra evsiz Jimmy’e sadece güvenlik kulübesini göstersin diye arka arkaya 50 şer sterlin verdiği için onun parasız olmadığını anlıyoruz, sen üç kuruş taksi parası vermemek için metrolara gidersen böyle elli elli gider paraların diye de söyleniyoruz) dememek için kendini zor tutuyor. Hayranı olduğu aktörün yanına gitmek için gece yarısı metro istasyonuna giden ve uyuyakalan Kate’nin kilitli kaldığı istasyonda kanlı bir katil tarafından av haline getirilmesi ve gelişen gerilimli anlardan ibaret bu filmde topu topu bir kaç kişi rol alıyor.

Film klostrofobisi olanları gerçek anlamda sıkabilir, zaten tüneller ve kanalizasyonda geçen filmlere bir de karanlık eklenince insan ister istemez daralabiliyor, 2004 yapımı film izlenince bundan sonra bunun devamı da yapılır, bu mutant katil nasıl bu hale gelmiş, başka kimleri katletmiş de farelere yedirmiş başka bir filmde anlatılır diye beklenmiş olsa da nedense filmin devamı getirilmemiş.

Franka Potente’nin başrollerde oynadığı film IMDB’den 5.5 puan almış, Filmin yönetmeni Christopher Smith.

Biri kaçsın diğeri kovalasın, göz gözü görmesin, çığlıklar uçuşsun diyenlere gelsin:Dehşet Tüneli.

İlk filmi nazokiraze yorumlamıştı: buyrun burdan yakın benim yorumumu okumadan önce.

İkinci filmde EVP teknolojisi bakıyoruz ki bir hayli gelişmiş. Artık ölüler manyetik ses ve televizyon ile iletişim kurmayı bırakıp bildiğiniz görünür olmaya başladılar. Muhtemelen her yerde elektrik olduğundan dolayı bu imkanları kullanarak görünür olduklarını algılamamızı bekliyorlar ama filmde birçok mantıksız olayın gerçekleştiğini söylemek gerek. Hayır, senaryo zaten kurgu üzerine, ona lafım yok fakat televizyon ekranları çok yapmacık karıncalanıyordu. Öte yandan manyetik sesler de çok yapmacık kalıyordu, ilk filmde daha başarılı olduğunu söyleyebilirim.

Nathan Fillion, Abe karakteriyle filmin başrolünü üstleyip kahraman olmaya çalışıyor. 3 kişinin hayatını yaydıkları ışık sayesinde ölmeden kurtarıyor. Sen misin kurtaran? Lucifer (Şeytan) boş durur mu güzelim? Şeytan da diğer yandan yardırıp kurtardığı insanları canavara dönüştürüyor. Bir değil 10 kişi öldürebilecek potansiyele sahip oluyorlar. İşler bu noktaya varınca, “if you save, you must kill” fısıldamalarını çokça duyar oluyoruz. Yani, “madem kurtardın, öldüreceksin” diyor Şeytan. E Şeytan da bir nevi haklı. Yani işi gücü yok o kadar adamı öldürmek için plan yapıyor, sen de gidip Şeytan’ın planını bozuyorsun. Neyse, Abe son olarak hayatını kurtardığı sarışın güzel Sherry (Katee Sackhoff) için elinden geleni yapıyor. Onu öldürerek hatasını düzeltmeyi umuyor ama işler hiç de düşündüğü gibi olmuyor. Bir de çocukcağız var Abe’in hayatını kurtardığı, piskopat bir şeyler bekliyorsunuz ondan. Sürprizi bozmak istiyorum: çok beklersiniz anam. Gerisi, filmde.

Çekimlerde çok fazla özel efekt var ama güzel efekt olduklarını söyleyemem. Çok göze batıyor, inandırıcılık azalıyor. İlkindeki sade efektler daha yeterli boyuttaydı, en azından hayaletlerin bi gizemi, bi artistliği vardı. Öte yandan gerilim unsurları önceden tahmin edilebilir seviyede. Yani bi tarafta öcüler çıktıysa 8 saniye sonra “aha diğer taraftan da çıkacak” diyebiliyorsunuz. Yönetmen her seferinde aynı yöntemi kullanmış çünkü. Yer mi bunları Türk evladı Patrick Lussier? Tey tey…

İlk film IMDB’den düşük puanla ayrıldı ve ikincisi de bu başarısızlığı takip ediyor. İnsanların öcü merakı sayesinde gişe filmi olarak sınıflandırabilir, canınız sıkıldıysa eğer izleyebilirsiniz.

Sevgiler.

Filmin kısaca konusu ise;
Elsa (Sarah Polley) ve Clive (Adrien Brody) hiçte etik olmayan ve sonunu hayal bile edemedikleri mucizevi bir deney üzerinde çalışmaktadırlar. Genetik birleşimler konusunda uzman olan iki bilim adamı, hayvan ve insan genlerinin birleşiminden oluşan bir canlı türü ortaya çıkartmışlardır.
Haliyle çocukları gibi olan bu canlıya Dren ismini vermişlerdir fakat Dren, gün geçtikçe bir kadına benzemeye başlayacak ve zamanla büyüyerek tehlikelere açık veya tamamen bir tehlike haline gelecektir.

Yukarıda tipik bir film veya roman tanıtımı tarzı cümlelerimden anlaşılacağı üzere Hayalet Sesler ölüm ile yaşam arasında araştırmalar yapan, meraklanan kişilerin ilgisini çekebilecek bir film. Kendini bazı sahnelere kaptırmışken aniden yükselen sesler sayesinde korkmaya meyilli bünyeleri oldukça korkutmuş veya bu ne biçim film hiç germiyor dedirtmiş ama ne olursa olsun vizyona girdiği 2005 yılında üç günde 24 milyon dolarlık hasılat yapmış bir film.

Kişisel olarak ben bu tür filmleri seviyorum,  bayıla bayıla izlemediysem de keşke boşuna zaman harcamasaydık da demedim, Hayalet Sesler 2′yi de bu hafta sonu izlemeyi düşünüyorum, izlenimlerimi daha sonra yazacağım. Şimdilik ikincisinin daha iyi olduğu yönünde okuduğum görüşlere dayanarak bu hafta sonunu iple çekmekteyim, ancak yine de beklentilerimi yüksek tutmuyorum, çünkü Hayalet Sesler’i izlemeden önce çok daha iyi bir film izleyeceğimi düşünmüştüm.

EVP ile eşiyle iletişim kurarken başka ruhları da rahatsız eden Jonathan Rivers rolünde en tanınan Batman oyuncusu Michael Keaton’un yer aldığı film, korku filmi niyetiyle izlenirse hayal kırıklığı yaratabilir, ancak ciddi anlamda bu tür konulara ilgi duyanlar için belki de eşsiz bir filmdir. Yönetmen Geoffrey Sax , diğer oyuncular Chandra West, Deborah Kara Unger, Ian McNeice. IMDB puanı 5.4

The Collector adlı filmin yönetmen kadrosunda Marcus Dunstan, Frederik Wiegel ve Shannon John Stev yer alıyor. Senaryoda Patrick Melton, Marcus Dunstan, Shannon John Stever ve Frederik Wiegel var.
04 Haziran 2010 da vizyona girecek olan The Collector dlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Daniella Alonso, Robert Wisdom, Andrea Roth, Madeline Zima ve Alex Feldman isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

21 Mayıs 2010 da vizyona girmeye hazırlanan Elm Sokağında Kabus (A Nightmare On Elm Street) filminin baş karakteri olan Fraddy Krueger’i bu şefer Jackie Earl Haley canlandıracak. Diğer oyuncular ise, Jackie Earle Haley, Katie Cassidy, Kellan Lutz, Thomas Dekker, Kyle Gallner, Clancy Brown, Andrew Fiscella, Connie Britton, Anna Hagopian ve Rooney Mara.
Bir grup gencin ortak bir özelliği vardır, hepsi de rüyalarında kendisini öldürmek isteyen Freddy Krueger’dan kaçmanın yollarını aramaktadırlar. Uyumadıkları sürece sorun yoktur fakat uyuyunca…
İyi seyirler.

2008 yapımı The Echo filmi yer yer sıkıcı sahnelerine rağmen gizem filmi meraklıları tarafından beğenilmiş. Şartlı tahliye ile hapisten çıkan ve annesinin dairesinde yaşamaya başlayan Bobby’nin bu evde annesinin ölümüne de neden olan garip olayların içine girmesinin ve hayalet komşularıyla yaşadıklarının konu edildiği filmde fazlaca kanlı sahneler yer almıyor ancak konu klişe olsa da insan bazen klişeleri bile özlediğini anlıyor.

Bu arada film Filipinler yapımı Sigaw’ın yeniden çevrimi.Yönetmen: Yam Laranas, Senaryo: Shintaro Shimosawa, Eric Bernt.

Altın kural, komedi filmlerinde senaryoya pek önem verilmez, maksat her zamanki gibi eğlenebilmek… Sonrasında seyrine daldığım Zombieland adlı film, başından sonuna kadar keyifle takip etmemi sağlayacak kadar eğlenceliydi.

Woody Harrelson pek takip ettiğim bir aktör değildi fakat bu filmde biraz olsun ısındığımı biliyorum artık. Ayrıca Emma Stone filmin en iyi performans sergileyen ismiydi. Woody Harrelson’un tecrubesine nazaran daha akıcıydı. Komedi filmi de olsa Woody Harrelson’un, abartılı el kol hareketleri hiç bir umursamazın yapmayacağı kadar sıradışıydı. Filmden soğumamı sağlayabilirdi belki ama en başından beri Jesse Eisenberg ve dış sesi filmi takip etmemdeki en büyük rolü üstlendi. Oyunculuğu iyiydi fakat komedi ve romantizmin arasında kalmış, her iki köşeye de vuramadığım bir durum söz konusu oldu. Alın siz vurun:)

(Aşağıdaki paragraf genel bir görüştür)
Birde küçük kardeş vardı ki farkındaysanız artık komedi adı altında ahlak kuralları esnemiş ve özellikle yaz mevsiminde çekilen filmler iyice genleşmiş bir hale geldi. 12-13 yaşında bir çocuğun silah tutmasından cinsel olaylara karşı soğukkanlı hareketleri ve artık bunların köşe bucağında olmalarından hiç haz etmiyorum.
Hani “Seçim sizin, dileyen izlesin” politikasını savunan kitlenin geçmişi de bu kadar esnek değildi yani. Bir yerden başlarsın, benimsersin-alışırsın ve esnersin.
(Bitti)

Neticede Abigail Breslin’ın canlandırdığı karakterin silah tutmasındaki mantık, silah tutacak başka kimsenin kalmamasıydı.

Filmi anlatmaya gerek yok sanırım. Eğlenceli ve seyri güzel, keyifli bir komedi. Altın kuralımızı da unutmuyoruz:)

Şunu eklemeden geçemeyeceğim… Tamamen komedi yüklü Zombieland filminin ilerleyen yarısında bir sahne geliyor… Eğlencenin tozunu attırmış, gülmek için diyaframınızı zorlamış bir halde iken başınıza gelebilecek en kötü şey aniden ağlamaklı bir hal içerisinde olmaktır sanırım. (Dikkat göz yaşı) İşte tam bu esnada film karakterleri bir odada toplanır ve geçmişten bir anı ile duygularınızı su yüzüne çıkartır. Güzeldi.

Vaktiniz varsa kesinlikle izleyin.

Kutu,Richard Matheson’ın kısa öyküsü “Button Button” ‘dan uyarlanan küçük hayatlardan büyük olay örgüsüne doğru ilerleyen bir gerilim.

Kapınızın önüne bir kutu bırakılıyor. Kutunun içindeki düğmeye bastığınızda, tanımazdığınız birisinin ölümüne neden olacaksınız ama aynı zamanda 1.000.000$ kazanacaksınız. Karar vermek için 24 saatiniz var. Ne yapardınız? Gayet normal orta sınıf bir Amerikan ailesi olan Lewisler’in hayatı, işte bu tuhaf kutu ile bir felaketin içine doğru sürükleniyor.

Richard Kelly seçtiği obje ile hikayeyi farklı yorumlara açık hale getiriyor ki,bu da izleyiciye filmi sevdirmek adına basit ama etkili bir yol.Görünen taraftan bakınca,filmde de sorulan ‘Neden bir kutu?’ sorusunun yanıtı,içinde yaşadığımız evlerin,bindiğimiz arabaların,izlediğimiz televizyonun,hatta sahip olduğumuz vücudun ve ölünce içine konduğumuz tabutun da birer kutu olduğu.Böyle tanımlayınca,aslında bu felaket aracı kutu,rutin hayatın ta kendisi.Diğer bir taraftan filmin çekildiği dönemin,76 Amerikası olduğunu düşünürsek,”Birinin ölümüne sebep olsanız bile para kazanacaksınız” alt metni Amerikan dış politikasını ve o dönemlerin genel anlayışını yansıtıyor.

Richard Kelly, filmin birçok yerine görünenin tedirgin ediciliğini etkili bir şekilde gözümüze sokuyor, mesela Arlington Steward’ı (Frank Langella) görünce çok şaşırıyoruz..Filmin oyuncu kadrosunda,Cameron Diaz ( Norma Lewis) ve James Mardsen ( Arthur Lewis) gibi bu tür filmlerde görmeye alışkın olmadığımız,oyuncular var.Fakat oyunculuk konusunda herhangi bir olumsuz durum perdeye yansımıyor.

Görüntü tekniği olarak kullanılan yöntem ise gerilimi daha da hissetmemize yardımcı olmuş, özellikle açık mekânları set havasında gösterip, hareketli objeye odaklanarak, olayı mekânsal kavramlardan kaçırmak suretiyle, gel gitli zaman olgusunu da yuvarlayarak hafif çaplı hangi noktada olduğumuzu bize unutturuyor.

Bu neredeyse başarılı gerilimin sonunda gelinen nokta ise düşündürücü, düğmeye basanlar da, çocuğu için kendisini feda edenler de anneler. Yani en acımasızlar ve en fedakârlar kadınlardır söylemi alt metin olarak mı veriliyor? Hal böyle ise bu nokta ile zaten erkek egemen dönemdeki kadın olgusu iyice basite indirgeniyor. Gerilim altına sıkıştırdığı böyle söylemleri de olsa, “Kutu” Richard Kelly’in formuna döneceğine işaret, psikoloji sınavı tadında bir gerilim.

Elbette filmde oldukça mantıksız görünen yerler var mesela kolu kesilen Denis’in hayatına sanki hiçbirşey olmamış gibi devam etmesi gibi, ancak korku filmlerinde birşeyleri saçma bulduğumuz zaman biraz daha düşününce Splinter diye bir organizmanın ne var ne yok yediğine inanıyoruz da kolu kesilen adamın sağda solda dolaşabileceğine mi inanmıyoruz diye kendi kendine gülüyor. Ayrıca son dönem birbirine benzeyen konulara sahip korku filmleri içinde içerik itibarıyla biraz daha ilginç bir film, insanın içine girince onu için için yiyerek bitiren ve bir canavara dönüştüren bir kıymık başlarda acaba kurtadam filmi mi izleyeceğiz diye insanı beklentiye sokuyor, ama film bildiğimiz kana susamış yaratık ve bir yere kısılmış çaresiz insanlar üzerine kurulu bir film ve bilindik tür bir süredir izlediğim korku filmleri üzerine iyi geldi. Çok güzel bir film olmasa da keşke izlemeseydik demedim en azından.

Screamfest 2008 tarafından En İyi Görsel Efekt, En İyi Makyaj, En İyi Müzik, En İyi Kurgu, En İyi Yönetmen, En İyi Film dallarında – Festival Trophy Ödüllerini toplayan film düşük bütçeyle yine de ortaya iyi bir iş çıkarmışlar dedirtiyor.

Yönetmen: Toby Wilkins Oyuncular: Charles Baker,Jill Wagner, Shea Whigham, Paulo Costanzo

Filmde bana tuhaf gelen tek nokta oldu;
Rachel Weisz’in canlandırdığı “anne” karakteri evden çıkıp gidiyor.
Bunda bir şey yok, başını alıp gitmesi o acı içinde normal görülebilir fakat dönüşünü kocasının olağan karşılaması çok garipti.
Yani “git acını dindir gel, kaldığımız yerden devam ederiz.” Değişik bir bağlılık anlayışı olsa gerek. Katilin cinayeti işleme sebebine de çok fazla girilmemiş, neden değil ne olduğu daha önemsenmiş görünüyor.

Yine de filmin genel havasına baktığımızda, bu çok göze batan bir detay değil.

Piskopat yönetmen David Lynch tarafından 2001 yılında çekilen bu acayip film, yine aynı yönetmenin filmi, Lost Highway 1997 (Kayıp Otoban) sonrası klasik bir senaryo anlayışına kapılmamamız gerektiğini gösteriyor. Baş rollerini Naomi Watts ve Laura Harring‘in paylaştığı filmde Watts’ın performansı göz alıcı bir seviyede. Çünkü filmdeki iki farklı karakteri de başarılı şekilde yansıtabiliyor.

IMDB’de 8.0 ile 236. sırada olan filmin senaryosunu anlatmaya çalışırsam veya açıklamak istesem muhtemelen birkaç sayfa sürer. Çünkü filmin her izleyici üzerinde farklı bir etki bırakabilme özelliği var. Fakat asıl anlatılmak istenen konuyu anlamak da o kadar kolay olmuyor.

Filmi izledikten sonra, aklımda iki farklı senaryo oluşmuştu. Çünkü film iki parçaya ayrılmış. Anahtar öncesi ve sonrası. Zaman gelecekten geçmişe doğru ilerliyor gibi, ya da zaman kavramı hiç yok. Kafam allak bullak olduktan sonra oturup uzunca düşündüm senaryo üzerinde, doğru bir sonuca varmamış da olabilirim :)

Benim düşünceme göre, filmin ilk yarısında birbiriyle karşılaşan iki kadının birbirine aşık olma hikayesi anlatılıyor. Ama filmin ikinci yarısında aslında bu yaşananların gerçek olmadığını düşündürtüyor yönetmen. Filmin ikinci yarısını izledikten sonra, aşık olan kadının hayatının aslında berbat gittiğini görüyoruz. Sanki ilk bölüm, hayal dünyası ve iyimser bir yaklaşımmış gibi. Anlatmam imkansız, kendiniz görmelisiniz :)

İlginç bir gizem, sesini çok beğendiğim birkaç kadın sesi ve kadın aşkının estetiği bu filmde beğendiğim noktalar (sapık mıyım neyim :P). Fakat kurgunun yer yer anlaşılmaz kılınması ve bazı düşüncelerin fazla kapalı yansıtılması filmi izlerken yoruyor. Kendinizi bir filmi anlamaya yormak isterseniz ve bulmacasını çözmekten zevk alıyorsanız, izlemenizi tavsiye ederim. Ve bildiğiniz klasik senaryoları unutmanız gerekiyor, bunu unutmayın.

Cibili bibili höp güp,
sevgiler.

Senelerdir hiç suç işlenmemiş bir köye atanan Memur Kim ( Uhm Tae Woong), Seoul’deki hayatından daha iyi bir hayat yaşayacağı hayali ile, kafadan çatlak annesi, hamile karısı ile kırsal bir yer olan Sameri’ye gelir. Geldiği gibi de, olaylar cereyan etmeye başlar. Vahşi ve genetiği ile oynanmış bir yaban domuzunun (artık gıdalardan sonra, domuzlarında GDO’lusu çıktı yani) 2 kişiyi öldürmesi ile tüm köy halkı ve avcılar alarma geçer.

Filmin korku filmi ile uzaktan yakından alakası olmadiğini söyleyen birçok kişiye rağmen, izlemeyi tercih ettim. Sebebi ise, son zamanlarda oyunculuğunu yeni yeni keşfetmeye başladığım Uhm Tae Woong. UTW’nin her rolün adamı olabileceğine dair bir iddiam vardı. Bu filmde de, şaşkın bir polis memurunu canlandırıyordu ki, o şaşkın halleri beni gülmekten yerlere serdi. UTW’nin izlediğim dizi ve filmlerinde dikkatimi çeken yegane şey mimiklerini rolüne gayet başarılı şekilde empoze etmesiydi. Bu filmde de, hafif “bizden biri” gibiydi.

Filmin kesinlikle komedi kategorisindeki yerini alması gerektiğine inanıyorum. Buna sadece ben değil, yönetmen ve Senaristte inanmış olacak ki, finalde oyuncu kadrosunun enteresan bir vedası vardı.

Filmde özellikle çok fazla mantok hatasonon olduğunu söylememe sanırım gerek yok. Hele, kafayı üşütmüş bir kadın vardı ki, evlere şenlik…

Kısacası, gülmeye ihtiyacınız varsa izlemelisiniz…

Kasaba askrler tarafından karantinaya alınır fakat içeride sağlıklı insanlarda vardır. Bundan sonra kimyasalla değişim yaşayan insanlarla halen temiz kalan insanlar arasındaki yaşam şavaşını izlyeceğiz.

Görüldüğü üzere (ön tanıtım yazısına nazaran) senaryoda anlatılacak fazla birşey yok. Sıradan bir senaryo gibi gözüksede bizi şaşırtacak efektlerle süslü olduğunu umut ediyoruz.

Salgın (The Crazies) adlı filmi yönetmeni Breck Eisner. Senaryoda Scott Kosar ve Ray Wright yer alıyor.

16 Nisan 2010 da vizyona girecek olan Salgın (The Crazies) adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Timothy Olyphant, Radha Mitchell, Joe Anderson ve Danielle Panabaker isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

Yönetmenliğini Jon Harris’in yaptığı Cehenneme Bir Adım 2 (The Descent 2) adlı filmin senaryosu  James Mccarthy,  James Watkins ve  J. Blakeson’ ait.
09 Nisan 2010‘da vizyona girecek olan filmin oyuncu kadrosunda ise; Natalie Jackson Mendoza, Nora-jane Noone, MyAnna Buring, Axelle Carolyn, Doug Ballard, Douglas Hodge, Alex Reid, Joshua Dallas, Anna Skellern ve Shauna Macdonald isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

İyi seyirler.

02 Nisan 2010 da vizyona girecek olan filmin yönetmenliğini Lars Von Trier üstleniyor. Senaryoda yine Lars Von Trier ve Andres Thomas Jensen isimleri yer almakta. Antichrist adlı filmin oyuncuları ise  Willem Dafoe ve Charlotte Gainsbourg.

İyi seyirler.

Kutunun üzerindeki notta “Eğer kutunun üzerindeki düğmeye basarsanız bir milyon doların sahibi olursun” yazılıdır. Fakat bu bir aldatmacadır ve düğmeye basmalarıyla beraber dünyanın öteki ucundaki bir insanın ölmesine neden olacaktır. Norma ve Arthur bakalım bu vicdani ikilemde ne yapacaklar.

26 Mart 2010 da vizyona girecek olan The Box (Kutu) adlı sinema filminin yönetmeni Richard Kelly. Senaryoda da ismi geçen Richard Kelly’nin yanında Richard Matheson’da yer almakta.
Kutu (The Box) adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Cameron Diaz, James Marsden, Frank Langella, James Rebhorn ve Holmes Osborne isimleri yer almakta.

İyi seyirler.

19. yüzyılın sonlarından geçen filmde Jonah Hex, Güney müteffiklerini ölümsüzler ordusuyla birlikte serbest bırakmak amacıyla yola çıkan Voodoo büyücüsü Qentin Turnbull’un izini sürecek, amacına ulaşmasına engel olmaya çalışacaktır.

Başrollerinde olan Jonah Hex karakterini Josh Brolin, Leila karakterini ise Megan Fox canlandıracağı Jonah Hex adlı film 09 Ekim 2010 da vizyone giriyor.
Filmin senaryosu Brian Taylor, Mark Neveldine ve William Farmer isimlerine ait. Filmin oyuncu kadrosunda ise; Josh Brolin, Megan Fox, John Malkovich, Michael Fassbender, Aidan Quinn, Michael Shannon, Julia Jones ve Will Arnett isimleri yer alıyor.

(Henüz fragmanı çıkmamıştır)
İyi seyirler.

Bir vampir furyasıdır almış başını giderken düpedüz araya kaynamak bu olsa gerek. Hani uzak doğunun fantastik havada kalma, karada salto atma gibi atraksiyonlarını vampirlerin yapması daha bir mantıklı oluverir cesaretiyle yapılsaymış kendimi avutur filmden de birşey beklemeden seyri keyfimin ocağına incir ağacını kendi ellerimle dikmeyebilirdim. Fakat filmi mantığa uygun yapalım derken normal filmlerde kullanılan oradan oraya uçuş sahneleri fazlaca değil, desemde fazla umutlanmayın. Daha akla güzel, insancıl ama güçlü vuruşlarla seyirciye yem atılmış ama bunun gargarası dahi çekilmezdi. Ben çektim siz çekmeyin:/

Kimin ne olduğunun önemi yokmuş gibi vampir talebe çocuğunun onlarca hemcinslerini harcayışındaki özelliği hiç dikkate alınmamış. Ayrıca Amerikalı ikinci talebe kızımızında olağan dışı yaratıklara karşı soğuk kanlılığı, neden niçin sorularına aldırmaksızın okula kılıçla gelen ve kısa zamanda arkadaş olarak benimsediği talebe kişiye karşıda pek kayıtsızdı.

Bir ara “Budamı vampir” der oldum ama doymasın salaklığına ki film boyunca birkaç kez ağlayıp sızlayışı beyin hücrelerimin toplu intiharını önlemiş oldu.

Okunuşu gayet hoş, afiş ve fragmanları oldukça çekici olan filmimizin normal seyrinde aksiyon izleyeceğimiz belirtilirken ortaya vampirlerin atası, en yaşlı ve en güçlü yaratık çıkmazmı… Görüpte gülmeyene vampir derim ben:/

Vampirlerin duayeni yaratık ortaya çıkar çıkmaz komediye dönen, adeta seyirciye manrak bir hava katan minyon yaratık (Cidden minyon) elde etmek istediği odunu alıp kaçarken, ardından da salya sümük takip edilmektedir. Durun olay var! Sonunda çıkmaza giren ve elindeki odunu (Amerikalı talebe) bırakmak zorunda kalır ve uçmaya başlar:/ Bunadığını düşündüğümüz için fazla üzerine gitmedik.

Neticede sizde bunamadıysanız ve bu yazımı okursunuz umarım. Şayet okumayanlar var ise ve sonradan okuma şansı yakalamışsanız bu filmi izleyerek adı gibi son vampir filminizi seyretmiş olursunuz.

İyi seyirler:) Puhuhaha…

Rec 2 [rec] 2 adlı filmin yönetmenliğini Jaume Balagueró ve Paco Plaza yapmış. Filmin senaryosu Jaume Balagueró, Paco Plaza ve Manu Díez isimlerine ait.
16 Nisan 2010 da vizyona girecek olan Rec 2 [rec 2] adlı filminin oyuncuları ise; Manuela Velasco, Leticia Dolera, Ferran Terraza, Alejandro Casaseca ve Ana ısabel Velasguez.

İyi seyirler.

12 Mart 2010 da vizyona girecek olan Zindan Adası (Shutter Island) filminin yönetmeni Martin Scorsese. Senaryoda Laeta Kalogridis ve Dennis Lehane (Roman) bulunmakta. Filmin oyuncuları ise; Leonardo DiCaprio, Mark Ruffalo, Ben Kingsley, Emily Mortimer ve Michelle Williams.
İyi seyirler.

Not: Shutter Island filminin yorum yazısı için buraya tıklayınız.

Gerilim türünde filmler ile arası pek iyi olmayanların bile izlerken keyif alabileceği bir film. Standart gerilm filmlerinin dışında tutalabilecek türden. Kişilerin hayat hikayeleri içinde boğulmak zorunda kalmıyorsunuz ve gerilimin doruğuna çıktığınızda bile kan dolu sahnelerle mideniz bulanmıyor.

Bakıcı olarak babasının dayatması ile gittiği evde çocuklar uyuduğu için rahat olan Jilly, telefonun çalması ile gergin saatlere girer. Telefondaki ses evde olan her durumdan haberdardır ve ev şehire oldukça uzaktadır. Çocukları korumayı ihmal etmeyen Jilly, telefondaki sesten kaçmak ve onunla savaşmak arasında gelip giderken polisi arar. Telefon sinyallerinden yabancının evde olduğunu anlayan polisin durumu Jilly’e haber vermesi ile artan gerilim filmin son saniyesine kadar sizi bırakmıyor. Ve siz her telefonda çığlık atmaya hazır bir şekilde filmi soluksuz izliyorsunuz.

05 Mart 2010 da vizyona girecek olan filmin yönetmeni Ümit Ünal. Senaryoda Uygar Şirin ismi yer almakta. Ses adlı filmin oyuncu kadrosunda ise, Mehmet Günsür, Selma Ergeç, Serra Yılmaz, Tayanç Ayaydın ve Eylem Yıldız isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Violet cazibesiyle mafyanın gözde bir hanımı, Joe Pantoliano (Caesar)’nun eşidir. Corky ise apartmanın teknik işlerine bakan erkeksi bir kadındır. 5 yıl hapiste yatıp çıktıktan sonra fiziği hala çekicidir, zaten bu filmlerde hep böyle olur nedense. Violet, asansörde ilk gözgöze gelmelerinde Corky’e karşı olan ilgisini fena halde belli eder. Daha sonra Corky’e oyunlar yaparak onu yatağa atmayı başarır. Violet, Caesar ile iş icabı birlikte olduğunu, Corky’e aşık olduğunu dile getirir ve birlikte mafyayı oyuna getirip yeni bir hayat kurmaya onu ikna eder.

Birçok cinayetin ve cinayete teşebbüsün, iki kadının birbirine olan tutkusunun yoğun olduğu hafif gerilim barındıran filmde benim keşfettiğim şu oldu: ikili ilişkilerde iki tarafın da kadın olması gerçekten çok estetik gözüküyor :p Hatta The Best Kiss (En iyi öpüşme sahnesi) ödülüne bile aday gösterilmesi dediğimi kanıtlamaktadır. E ne olsun, birbirinden çekici iki hatun mafyayı dize getirirse, bu da haliyle gayet çekici gelir. Hele de hatunlardan biri ses tonuyla bile dişiliğini son damlasına kadar yansıtırsa… 18+ olduğunu belirtmemde fayda olması izlemeye değer olmadığını değil, farklı bir film olduğunu yansıtırsa ne mutlu.

Sevgiler.

Hepimizin hayatında dönüm noktaları olmuştur. Geçmişteki bir saniyelik karar değişikliği hayatınızı ummadığınız yerlere sürükler, belki daha iyiye ya da olduğundan kötüye sevkeder. İşte bu kimsesiz herifin filmde kendi köpeklerini koruma isteği diğer karakterlerin kaderini değiştiriyor, ve en sonunda dönüp dolaşıp yine bu kimsesizi buluyor… Filmin belli bir yerinde aslında kimsesiz olmadığını görüyoruz…

Üç farklı hikaye ele alınıyor trafik kazasından sonra. İlki Octavio ve Susana‘nın ilginç ilişkisi. Susana, Octavio’nun abisinin eşi olmasına rağmen libidosu yüksek vatandaş evin ücra köşelerinde Susana’ya olan aşkını bedensel dilini kullanarak ifşa etmektedir. Hatta Susana’yı alıp uzak diyarlara kaçmayı planlamaktadır, Susana’nın bir doğmuş bir de doğacak olan çocuğuyla beraber. Abisine kafa tutar ve de abartıp aynı zamanda kafa atar. Kafayı iyi kullanan Octavio para kazanmanın kolay bir yolunu bulur köpeğini kullanarak. Bu köpek kim biliyor musunuz? Yaşlı adamın başladığı ile bittiği yerdeki Zenci. Bu arada yaşlı adamın bir adı var elbet: Chivo. İlk çiftin hikayesinde aşkın kaybetme duygusunu ve hayatın acı gerçeğini sindiriyorsunuz…

İkinci hikaye Valeria ve Daniel‘e ait. Daniel, eşini ve iki kızını çapkınlık yaptığını sandığımız Valerie yüzünden terkeder. Fakat aslında çapkınlık yapmamış, kalbini ona kaptırmıştır kereta. Manken olan Valeria ile mutlu bir hayat süreceklerini sanarken ummadıkları bir kazayla karşılaşırlar. Kaza sonrası köpekleri Richie ilişkilerini farklı boyuta taşır. Daniel’in pişmanlığı, Valeria’nınkiyle harmanlaşıp içinize işliyor. Mutlu olup olmadıklarını bilmiyorsunuz. Çünkü bu filmde hiçbir hikayenin sonunda ‘nokta’ yok, ’soru işareti’ var…

Üçüncü hikaye Chivo ile Maru arasında. Burada baba-kız aşkı ele alınıyor. Pişmanlığın en yoğun yaşandığı hikayede her şeyin içinizde biriktiğini ve filmin sizi çok etkilediğini göreceksiniz sonlara doğru. Bunda oyuncuların etkisi inanılmaz fazla olacak.

Üç hikaye farklı hayatlarda gerçekleşse de yakın mekanlarda yaşanıyor. Birbirleriyle olan bağları sizi senaryoya ilginç bir hayranlık duygusuna bürüyecek. Kaybettikleriniz, kaderinizdeki anlık kararlarınız ve etkileri film şeridi misali aklınıza gelecektir, eminim. Hatta istemedikleriniz bile. Ya filmden sonra ya da film arasında lavaboya gittiğinizde :) Bunca yazının özeti, kesinlikle izlemenizi tavsiye edeceğim filmin içinde geçen şu cümledir belki de: “Tanrı’yı güldürmek istiyorsan, ona planlarından bahset“…

Sevgiler.

Hepiniz otelin kocaman koridorlarında 3 tekerlekli bisikletiyle dolaşan zibidiyi hatırlıyorsunuzdur muhtemelen. Günümüzde bile ortalıkta “redrum” naralarıyla dolaşan insanlara rastlayabilirsiniz. Arkadaşlarımın arasında popülaritesini korumakta olan Danny adlı kahramanın asıl adı da Danny (Lloyd). Hatta Jack Nicholson’un oynadığı karakterin adı da Jack. Yoksa bu insanlar kendilerini mi oynadılar, anaam :S Ve koca film baştan sona kadar çekilirken Danny’nin korku filmi çekildiğinden haberi bile olmamış.

Eğer ben ‘sebi‘ çağlarımda bu filmi izleseydim, gayri ihtiyari Danny’nin yerinde olmak isterdim. Keza 1 metrelik boyuyla 1 gün sonrasını görebilecek Allah vergisi yeteneğe sahipti. Bir de meraklı olmasa, denileni yapsa, ne güzel olacaktı. Yahu yavrum, sana o odaya girme dedilerse, bir bildikleri var değil mi? Sen yerinde durama, lüks arabandan (bisiklet) pıtı pıtı giderken inip 237 numaralı odaya süzül. Ondan sonra al başına belayı. Yalnız yiğidi öldür, hakkını ver demişler. Filmin en iyi oyuncusu olduğunu düşünüyorum. O zamanlar Danny’nin 7 yaşında olduğunu biliyor muydunuz peki? Aynı zamanda Jack de o yıllarda 34 yaşındaydı. 3 ile 4′ü topla, ne yaptı? 7. :) Anneciğim…

Gel gelelim filmin dişi oyuncusu, Jack’in eşi, Danny’nin pıtırcık annesi Wendy’e (Shelly Duvall). Bana eski sevgilimi anımsatmasından ziyade filmi izlerken oynadığı karaktere kendimce “yok yahu artık” diyorum. Bir insan nasıl bu kadar sabırlı, nasıl bu kadar anlayışlı olabilir bilemiyorum. Eşini sevdiğinden de değil, bildiğin saygıdan dolayı yapıyor bunu kesin. En azından ben öyle düşünüyorum. Ses tonu filmdeki kişiliğiyle gayet de güzel uyumuş, yerim onun yanaklarını…

Kocaman bir otelde 3 kişi kalmak Jack’in kafayı yemesine sebep olduğu andan itibaren filmin akıbetini çok merak edivermiştim. Acaba dedim, çocuğu paramparça mı edecek? Yoksa Wendy’i doğrayıp kendine daktilo mu yapacak?  Tüm bu ihtimallere rağmen, Jack, “Danny’nin kızları ikiz, al sana arkadan dikiz” şarkısını mırındanarak ikisini kovalıyor. Sonuçta ölen de yok. Korku filminde mutlu son, yuppi.

İzlemediyseniz, “shame on you guys” diyebilirim. Evet, bunu yaparım. Kork benden Tony.

Sevgiler.

Film gayet sürükleyici idi. Gossip Girl dizisinden anımsayacağiniz Penn Badgley, başarılı bir performansla karşımıza çıkıp, dizilerin kenar mahalle çocuğu yaftasını üzerinden atarak, iyi işler de yapabileceğinin sinyalini vermişti.

Gerilimin had safhada olmasa da tatmin edici olduğu filmde bazı eksiklikler olsa da, izlenmeye ve vakit geçirmeye değeceğini düşünüyorum.

Filmin finalindeki eksikliği sizlerde benim gibi farkedebilirsiniz, sanki biraz batırmışlar gibi geldi..ama olsun, kafi derecede gerdi beni…O sebeple affettim senaristleri :D

Lawrence Talbot adında bir çocuk ve hayat onun için annesinin ölümüyle sessizliğe bürünmüş, bu acı olayı unutmak adına yaşadığı Blackmoor kasabasını terk etmek zorunda kalmış birisi. Uzun yıllar sonra kardeşinin nişanlısının kaybolması üzerine yardım haberi almasıyla kasabaya geri dönecektir.
Kasabaya dönen Lawrence, doymak bilmeyen bir caninin varlığından haberdar olacaktır. Cani ruh, kasaba halkını tek tek öldürmektedir ve henüz gizemi çözülememiştir.

Bu caniyi bulmak ve artık sevmeye başladığı kadını korumak için Blackmoor kasabasındaki tehlikeyi yok etmek zorundadır. Olayları araştırdıkça ve ardından gittikçe dolunayda ortaya çıkan kurt adamların lanetlerinide öğrenmeye başlar.

Artık Lawrence, lanetlenmiş canavarları öldürmek için ormanın derinlerine inmek zorunda kalacak fakat bunları yaparken de kendivahşi yönünüde keşfetmeye başlayacaktır.

Kurt Adamlar (Wolfman) adlı filmin yönetmeni Joe Johnston, senaryosu Andrew Kvin Walker ve David Self’e ait, görüntü yönetmeni ise Shelly Johnson. Kurt Adamlar (Wolfman) filminin oyuncuları ise karakterleriyle beraber; Anthony Hopkins (Sir John Talbot) , Benicio Del Toro (Lawrence Talbot) , Hugo Weaving (Det. Aberline) , Emily Blunt (Gwen Conliffe)…

İyi seyirler.

Koskoca labaratuarda niteliği belirlenemeyen nakil esnasında kullanılan kanın etkileri kendisini vampire dönüştürecektir. (Burası saçma, en azından tanıtım adına saçma.)
Bir vampir ve bir rahip olmanın arasında kalan Sang-hyun, normal hayatında insanlara yaşama arzusu verirken şimdi insanları öldürüp kanlarıyla arzusunu yerine getirme ikilemindedir.

Rahip Sang-hyun kan içmek zorundadır fakat bunu vampirlerin doğal yollarla yaptığı gibi insanları öldürerekmi yapacak yoksa bir yolunu bulabilecekmiydi?

Kan Arzusu (Thirst – Bakjwi) adlı filmin yönetmeni Chan Wook Park.
19 Şubat 2010 da vizyona girecek olan Güney Kore yapımı Kan Arzusu – Thirst – Bakjwi adlı filmin oyuncu kadrosunda ise; Kang-ho Song, Ok-vin Kim, Hae-sook Kim, Ha-kyun Shin ve In-hwan Park isimleri yer almakta.

Bir arkadaş gurubu, arkadaşlarının düğününe katılmak için Büyükada’ya giderler. Arkadaşlardan birisi uzun süredir bir araya gelemeyen bu beraberliği karelemek için elinde kamera güzel anları kaydetmeye çalışır.
Düğünün ilerleyen saatlerinde davetlilere saldıran bir gurup zombi ortalığı kan gölüne çevirecektir.
Vahşete dönüşen düğünden ve adadan kaçmaya çalışan arkadaşlar bir yandan adayı terketmeye çalışırken diğer yandan da geride kalan arkadaşlarını kurtarmak için geri döneceklerdir.

Ada : Zombilerin Düğünü filminin yönetmenliğini ve senaryosunu Talip Ertürk ve Murat Emir Eren yapmış.
29 Ocak 2010‘da vizyona girecek olan Korku ve komedi tadındaki Ada : Zombilerin Düğünü filminin oyuncu kadrosunda ise; Ozan Ayhan, Esra Ruşan, Onur Buldu, Rüya Önal, Kaan Keskin, Gülüm Baltacıgil ve Taner Birsel isimleri yer almakta.

Sizi diğer ekip emektarlarınıda sıralayıp beni “Ohh be” dedirten filmle baş başa bırakmak istiyorum.

Yapımcı
Cem Öztüfekçi, Murat Emir Eren, Çiçek Kahraman, Talip Ertürk
Görüntü yönetmeni
Meryem Yavuz
Kurgu
Çiçek Kahraman
Sanat yönetmeni
Serdar Yılmaz
Kostüm tasarım
Tuğba Ataç

İyi seyirler…

Susie, öldükten sonra kendisinin yokluğundaki hayatın nasıl olduğunu, ailesinin hala yaşıyor olabileceği ihtimalini yüreklerinde yaşatmasını görür ve en önemliside kendisini öldüren katilin izinden gitmesini anlatan ilginç ama oyuncu kadrosuyla çezbedici bir film Cennetimden Bakarken (The Lovely Bones).

Artık dünyalı olmamasına rağmen olaylar Susie’yi o kadar bağlayacaktırki, o artık hayatın bir parçası olacaktır.

Cennetimden Bakarken (The Lovely Bones) 29 Ocak 2009‘da vizyona girmesi beklenen filmin oyuncu kadrosu; Mark Wahlberg, Rachel Weisz, Susan Sarandon ve Saoirse Ronan.

İyi seyirler.

Yönetmenliğini Atıl İnanç ve Korhan Bozkurt’un yaptığı Kutsal Damacana – İt Men filminin senaryosunu Şafak Sezer yapmış. Yapımcılığını Şenol Zencir ile Selin Altınel’in yaptığı filmin gönüllü yönetmenliğini ise Selaattin Sancaklı yapmış. Kutsal Damacana 2 – İt men filminin oyuncu kadrosunda ise tabiki Şafak Sezer, Mustafa Üstündağ, Ali Sürmeli, Aydemir Akbaş, Bülent Şafak, Volkan Demirtok, Şener Kökkaya, Güzin Usta, Kemal Kırıçay, Ebubekir Öztürk, Eriş Akman, Serkan Şengül, Yakup Koncai Tuğba Karaca, Yıldırım Memişoğlu ve Ferhat Güzel  isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Birlikte yaşayan iki sevgili… Katie, 8 yaşından beri, görmediği fakat seslerini zaman zaman işittiği bir gucün esiridir. Hatta, bu güç Katie’ye o kadar musallat durumdadır ki, o 8 yaşındayken evleri yanıp kül olur. Aradan seneler geçmiştir, Katie ; sevgilisi Micah ile aynı evi paylaşmaktadır. Ancak bu sevimsiz güç, Katie’nin peşini bırakmamış, gece gündüz onu huzursuz edecek sesler çıkarmakta ve hatta işin dozunu bazen kaçırıp, Katie’ye zarar vermektedir.

Sevgilisi Micah, çareyi, bu egzantrik olayı gelişmiş teknolojiye sahip kamera sistemi ile kaydetmeye karar verir ve evini bu aletlerle donatır.

Kesinlikle, gercek hayattan alınma bir hikaye olduğuna inanıyorsunuz film boyunca. Micah, elinde kamera ile interaktif bir çekim yapıyor. Evin her yerine kamerayla gidiyorlar Katie ile, her an , bu belirsiz gücün ortaya çıkmasından endişe ederek. Micah bu duruma pek ciddiyetle bakmadığından, Katie ona pek sinirleniyor. Bence haklı da. Zira, Katie nereye giderse gitsin, onun peşini bırakmayan, hatta korkutucu şekilde ismini fısıldayan bir görünmez varlık var.

Filmdeki her sahneyi, yüreğim ağzımda izledim diyebilirim. Acaba nereden çıkacak, acaba zarar verecek mi, nasıl koruyacaklar kendilerini derken, Katie’nin tan 2 saat boyunca, uyurgezerlik etkisiyle yatağın başında dikilmesini kamera kaydedene kadar. Anladığım o ki, finalde de olacakların habercisi idi bu uyurgezerlik. Zira, Ekim ayının dondurucu havasında, 2 saat ayakta hareketsiz durduktan sonra, şortla bahçeye çıktı Katie.

Klasik erkek modu, korkmazlar, endişelenmezler, ciddiye almazlar ya hani. Micah’ta aynen öyledi, deli etti beni.. Yahu sevgilin, mevcut durumdan seni haberdar edip bilgilendiriyor, kaldı ki sende onca para döküp aldığın kameradan kaydedici aletlerden bu durumun ne kadar çığrından cıktığını kendin izliyorsun, hala ne halt yemeye ” yapacakların bu kadar mı, tüm işin bu mu, başka bir şey yok mu” diye dalga geçiyorsun?

Bir baska , beni benden alan sahne de, bu egzantrik gücün, gecenin bir yarısı Uyuyan Katie’yi ayaklarından tutup, taaa banyoya kadar sürüklemesiydi. O sahnede resmen kendimden geçtim diyebilirim. Kızın o çıglıklar, Micah’In o dehşete düşmüş hali, sevgilisini görünmeyen birşeyden kurtarma cabası… Hala gözümün önünde o sahne…

Yatağın çarsafının havalanması sahnesi… O sahnede ruhum bedenimden ayrıldı diyebilirim….

10-10 veriyorum bu filme. Kesinlikle 18 yaş altı izleyici kitlesinin izlememesi gerektiğini düşünüyorum.

Bir cinayeti araştıran 2 dedektif, Tuz Koyu ile ilgili detaylara ulaşırlar. Dedektifler, aynı amaç için polis olmuşlardır. So yeong; bir adamı, büyük bir hırsla arama arzusu içindedir, ki, filmin finaline doğru bunun sebebini acı şekilde öğreniyoruz. Gerceği öğrenen izleyicinin biraz merhameti varsa, benim gibi içi ezilecektir eminim. Adli Tıptan gönüllü olarak gelen Won Jung ( Lee Dong Wook) ise, ilk aşkını bulma umudu içindedir.

Filmden kurgu olarak beklentim, Lee dong Wook( Won Jung) ‘un daha bir melankolik rol oynaması idi, ama o zevke erişemedim. Oysa, Lee Dong Wook’un gayet melankolik bir aşık olabildiğine My Girl dizisinde tanıklık etmiştim.

Fakat Dedektif So yeong rolündeki hatunun performansını gayet beğendim diyebilirim. Geçmişi ile yüzleşmek istemeyen, ve erkek şüphelilerin bileklerini sıyırıp, bilekte yara izi arayan paranoid bir dedektif kendisi filmde. Sebebini de, yukarıda da dediğim gibi finale doğru öğreneceksiniz. İşte, geçmişiyle yüzleşmekten korksa da, bunu bir hırs haline getirip dedektif olması ve akabinde bir erkek edasıyla, ve tabii deli cesareti ile gece vakti bardan çıkıp eve tek başına gidebilmesi gibi sahnelerde, dedektifin rolünü pekiştirmiş ve performansını yukarı taşımış.

Klasik tur diyebileceğim korku-gerilim filmlerinden biriydi. Fakat, her korku-gerilim filminde olduğu gibi, cinayetlerin asıl sebebini finalde izlemek ve “ah beee… haketmişler” demektende kendinizi alamayacaksınız.

Bu türü sevenlere tavsiye edeceğim bir film..

5/3….