Özel olarak Joe Cabot tarafından kurulan ekip büyük bir aksilik yaşayınca grubun içinde köstebek olduğu anlaşılıyor ve soygun başarısız oluyor. Muhbirin bulunması sırasında ekipteki her bir bireyin birbirini sorgulaması kanlı bir psikolojik savaşı tetikliyor ve serüvenine bağımsız bir film olarak başlayan yapım büyük bir fenomene dönüşüyor…

Yönetmen filmin adını gençlik yıllarında ismini asla telaffuz edemediği bir Fransız filminden ilham alarak vermiş. Yazdığı ilk taslağı filmin başrol oyuncularından Harvey Keıtal’a gönderen Tarantino aktörden olumlu tepkiler alınca Keital, ortak yapımcı olmayı kabul ediyor. Böylece film, bağımsız yapımlarda oynayan aktörlerle(Steve Bescumi, Tim Roth, Christopher Penn, Micheal Madsen) yıldız statüsünden uzaklaşıp eski günlerini arayan aktörlerden (Lawrence Tiernet) oluşan garip bileşimiyle beyaz perdede boy gösterme şansı buluyor.

İzleyicinin zaman algısıyla oynayıp, karakterlerin hikâyedeki zamanın içerisinde gel git yapmalarını sağlayan döngüsel kurgu, sık sık ve aniden patlayan silahlar, siyah giyinmiş ve kendilerine kod adı olarak renk isimleri vermiş isimsiz anti-kahramanlar, popüler kültür ve sosyal hayat üzerine filmin konusu ve hikâyenin gidişatıyla ilgisi olmayan uzun diyaloglar ve birçok sahnede oyuncunun ağzına girecek kadar yakın duran kamera…  Tarantino sinemasının, yapı taşlarını oluşturacak olan etmenler bu filmle başlıyor ve her filminde bir öncekinden daha da mükemmel hale gelerek devam ediyor.

‘Ben pembe olmam’ yâda ‘bahşiş vermeye inanmıyorum’ gibi unutulmaz repliklere, bir grup yaşını almış gangsterin Madonna’nın ‘Like a Virgin’ adlı şarkısını penis büyüklüğü ekseninde değerlendirdiği ünlü yemek sahnesi gibi unutulmaz anlara sahip olan filmin birçok film festivalinde beğeniyle karşılanıp birçok ödülü aldığını belirtmek gerek.

1980’lerin modası olan video film furyası döneminde film marketlerde tezgâhtar olarak çalışmış bir yönetmenin, binlerce film izleyerek oluşturduğu sinemasal alt yapıyı zekice bir senaryo, dâhice bir kurgu ve adeta rolleriyle(yönetmenin bizzat kendisi de rollerden birinde) özdeşleşmiş oyuncu kadrosuyla harmanladığı modern bir klasik Rezarvuar Köpekleri…

Filmlerinde izlediği onca filme referans ve göndermeler yapan, hayata filmlerle bağlanıp bununla öykünen yönetmenin, kariyerinin en bilinen ve en sevilen eseri Ucuz Roman’a giden yolda, eserlerinin yapı taşlarını hazırladığı, başarısı asla tesadüf olmayan kült bir film karşımızdaki. Tarantino’nunki sinema aşkından ziyade sinema fetişizmi beklki de…

Bu yazı fsisu tarafından 15 January 2012 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İşin daha kötü tarafı ise bu köpek balığı civardaki bir kaç kötü niyetli yerliler tarafından oradadır.

Bu yazı Ethem tarafından 20 December 2011 20:14 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hemen hemen Zombieland (2009) ve Sosyal Ağ (2010) filmlerinin başrol aktristi Jesse Eisenberg üzerine kurulu bir film 30 Minutes Or Less. Bu saydığım filmlerinde de izlediğimiz  gibi Jesse Eisenberg’in fevkulade bir performans sergilediği kanısında değilim. Bu 3 filminde senaryo ve kurgu filmi izlememi sağladı. 30 Minutes Or Less filminde Jesse Eisenberg’ten ziyade Nick Swardson’un performansı görmeye değerdi diye düşünüyorum. Her ne kadar yan rolde yer alsa da filmdeki favori oyuncum Nick Swardson oldu. Aynı şekilde Zombieland filminde de Woody Harrelson filmi renklendiren isimdi.

Film ile alakalı yazıyı uzatmaya gerek yok diye düşünüyorum. Karşınızda bir komedi filmi var ve 30 Minutes Or Less;

İzleyenler için eğlenceli ve kesinlikle zaman kaybı niteliğinde olmayan bir film. İzlemeyenler ise fazla üzülmesin, çok şey kaybetmediniz.

Bu yazı Ethem tarafından 11 December 2011 00:01 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 10 December 2011 16:17 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 03 December 2011 18:17 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Sonunda pilot olmayı başaran beş gencin eğitim dönemindeki zorlukları, aileleri, dostluk arkadaşlıkları, sevgilileri kısacası yaşadıkları herşeyi gözler önüne seren bir film

Bu yazı Ethem tarafından 21 October 2011 18:27 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Chris Evans ile başlamak, Chris Evans’ın cılız halini muhteşem teknoloji sayesinde görmek keyifliydi. Süper kahramana, Kaptan Amerika’ya dönüşmeden önceki hali olan ezik ama yılmayan insan karakterini gözlerinin içerisinde taşıyabilecek kadar güzel canlandırdı, ve sonrası Chris Evans için çocuk oyuncağı çünkü; Kaptan Amerika’dan önce yine süper kahramanlarla dolu Fantastik Dörtlü (2005) ve yine Fantastik Dörtlü / Gümüş sörfçü’nün yükselişi film serisinden süper kahraman olmanın beş altın kuralını öğrenmiştir sanırım.

Filmin konusundan bahsetmeye gerek yok. Çizgi romandan beyaz perdeye geçen bir filmden ne kadar keyif alınabiliyorsa o derece güzeldi bir senaryoya sahipti. Söylediğim gibi, alıcısına münhasır, belli bir kitleye hitap eden bir film.

Captain America: İlk Büyük kahraman adlı filmine kitle izleyicisinin dışında bakmak, zamanı bol olanların sıradan bir film izlemesi kadar normaldi. Hani bilindik süper kahramanların yaptığı gibi ne uçabiliyor nede dünyayı kurtarıyordu. Varsa yoksa Amerika.

Tipik bir Amerika filminin sınırlarını zorlamış, “illede Amerika” diye bas bas bağıran Captain America’dan dünya barışı adına birşeyler de beklenemezdi yani. İsme bak “Captain AMERİCA” daha ne olsun..

Film bittikten sonra görüyoruz ki, bu senaryo (Bu arada senaryo da kötüydü) sırf  The Avengers adlı filme zemin olsun diye çekilmiş bir basamaktı.

Önceki The Avengers tanıtım yazımızda da belirttiğimiz gibi;

“Hatırlayacağımız gibi Marvel’de Captain Amerika, Hulk, Wolverine, Iron Man, Spiderman ve Thor gibi bir çok ünlü kahramanlarla dolu ve artık The Avengers adlı filmde hepsini bir arada görme şansımız var.” (Alıntı)

Yinede zamanınız varsa izlenebilir.

The Avengers tanıtım yazısı…

Bu yazı Ethem tarafından 21 October 2011 00:20 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 17 October 2011 13:23 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Masallar kuşkusuz birçoğumuzun hayatında önemli bir yere sahiptir. Çocukken dinlediğimiz masalların etkisini dile getirmek elbette kolay değil, onlarla uyur, onlarla hayal kurar, onlarla karmaşık dünyayı anlamaya çalışırdık. Masallarla büyüdük sonuçta, belki de ilk karakter filizlerimizi onlarla attık. Kaf Dağına, anka kuşuna, konuşan böceklere, gökyüzüne uzanan bitkilere onlarla inanırdık. İyiler hep iyi, kötüler hep kötü olurdu bu masallarda ve hemen hepsi mutlu sonla biterdi. Öyle veya böyle sonuçta biterdi ama bitmesin isterdik. Hep sürsün hatta bizi de içine alıp öyle devam etsin isterdik, masalın bir kahramanı olup diğerleriyle çeşitli maceralara atılmayı umardık. Bulutların üstünde zıplayalım, denizin dibinde koşalım, yüksek köprülerden atlayalım ama yaralanmayalım diye hayal ederdik. Nihayetinde biz büyüdük ama masallar hiç bitmedi.

İşte bu masallar gibi olan The Fall için karakterler üzerinden gidersek film iki ana karaktere sahip. Aksiyon filmlerinde bolca oynayıp, yüzü neredeyse hiç görünmeyen düblör Roy (Lee Pace ki kendisini Pushing Daisies dizisinden de hatırlayacaksınız.) bu karakterlerden ilki. Sevdiğin kızın gözüne girebilmek için yüksek bir köprüden gözünü kırpmadan aşağı atlayıp ayağını kırsa da tek düşüncesi rezil olduğu ve kızı asıl başrol oyuncusuna kaptırdığıdır. Tüm bu olanlar yetmezmiş gibi bir de kırık ayağıyla hastanede tıkılıp kalan Roy’un hayatı küçük Alexandria (Catinca Untaru) ile tanışmasıyla birlikte sıkıntılı halinden biraz da olsa sıyrılır. Diğer ana karakterimiz olan Alexandria ise kırık koluyla hastanede girilmedik delik bırakmayan haylaz bir çocuktur, zamanla küçük kızın hastanedeki en büyük eğlenceleri yeni tanıştığı Roy’dan masallar dinlemek ve onunla vakit geçirmek olmaya başlar. Bir süre sonra bu masallar ikisinin de sığınmak isteği yerler olur.

Büyüklere masallar tadında bir film The Fall. Hiç bitmesin dedirten, eskiden dinlediğimiz masallar gibi yer yer hüzünlendirip yer yer güldüren bir yapım. Roy’un dinlemeye doyulmayacak masal anlatımı, küçük Alexandria’nın saflığı, şirinliği, iki “yaralı” kişinin birbirine kenetlenmesi, ihtişamlı bir masal ve gözyaşları eşliğinde tamamlanan final. Sonuç olarak tatminkar oyunculukları, nostaljik havası ve farklı kültür esintilerinin kattığı tadın yanında muazzam bir görsel şölen sunan The Fall,  tekrar tekrar izlemekten keyif alınacak bir film.

Alternatif Yazı: The Fall

Bu yazı alploganer tarafından 13 October 2011 00:21 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 10 October 2011 12:31 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Nedir özgürlük veya kimileri için nedir ki özgürlük?

Kimileri özgürlüğü anlarda yaşamayı tercih etse de bazılarına yetmeyebiliyor ve anları yakalayabilmek için radikal kararlar verebiliyor, bunun içindir ki göze alabildiklerimiz kadar özgür kalabiliyoruz.

Geriye dönüp bakmadan, yaşanan olumsuzlukların sizi daha çok ileriye doğru iterken geriye dönüp bakmadan… Anlık özgürlüklerimizin çok az olduğu o geçmeyen zor zamanlarda.
Hele ki insan beyninin çok çok az bir kısmını kullanabildiği halde unutamadığı mazideki içten bir gülümsemeye dönüp bakmamak.
Bu kısıtlamayı özgürüm diyebilen hiçbir insan yapamıyor sanırım.

Geride bıraktıklarımız bir muamma, dönüş yolunda neyle karşılaşacağımız meçhul.
Özgürlük ve yalnızlık arasındaki o ince çizgide yürümek bunları düşündürtmüyor belki insana ama biz özgür anlarımızı çoğaltırken geride bıraktıklarımızda özgür kalabiliyor mu?

Chris Mccandless’in gerçek hayat hikayesidir bu. Yönetmen gerçek hayat hikayesinde gerçekten oynarken özgürlüğü yaşayabilecek bir oyuncu bulmuştur kendine o da Emile Hirsch.
Üstüne düşeni başarmış, kendinden istenenin ne olduğunu bilerek içindeki özgür yanını ortaya koymuş bir oyuncu. Ödülleri kazanmış film müzikleriyle bu konuda da başarıyı yakalamış olan film. Amerikan filmlerinde çokca rastladığımız elinde gitar ve bir mikrofonla bize özgürlüğü biraz daha hissettiren sahnesi ödülü hak ediyor. Ayrıca bu sahnelerden birinde Emile Hirsch’i orjinal sesiyle dinlemenin de keyfine varıyoruz.

Okulunu başarıyla bitirmiş ve hayatının devamında bu başarıyı devem ettirebilecek gözüyle bakılan Chris Mccandless (Emile Hirsch) herkesin sola bakarken o sağa dönüp inandığın yoldan en büyük amacı olan Alaska’ya giderek vahşi doğayla iç içe yaşamanın macerasına atılır. Yol boyunca birbirinden ilginç ve farklı hayatları onlarla birlikte yaşar. Kiminde evladı olur, kiminde en iyi dostu. Onların hayatlarını etkiler, anılarını canlandırır. Çünkü kimi bir zamanlar onun gibidir, kimiyse onun gibi hiç olmamıştır.
Bu muhteşem anlatım Alaska’nın soğuğunu Chris Mccandless ile birlikte yaşamanıza nedendir ve bitimi başlangıcı kadar muhteşemdir.

Özgürlük Yolu;
Yapımcılığını ve yönetmenliğini Sean Penn’in yaptığı, senaristliğine de Jon Krakauer ile kalem tutan Sean Penn Jon Krakauer’in yazmış olduğu Chris Mccandless’ın maceraları hakkında biyografisini aynı adlı kitaptan uyarlanmış 2007 yapımı sinema filmi.

Oyuncu kadrosunda Emile Hirsch,Vince Vaughn,Kristen Stewart ve Catherine Keener yer alıyor.
Film En İyi Kurgu ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Hal Holbrook) dalında Oscar’a aday gösterilmiş ve Altın Küre, Environmental Media Awards, Gotham Awards, Kinema Junpo Awards, Mill Valley Film Festival, National Board of Review, Rome Film Festivallerinde ödüller almıştır.
Ayrıca Eddie Vedder’in hazırladığı film müzikleri Grammy ve Globe ödüllerini almıştır.

Birçok sorular soran filmde cevapları herkes yaşadıklarında arıyor. Filmde olduğu gibi…
Affınıza sığınarak ben de size birkaç soru sormuş bulundum. Benim cevaplarım yaşadıklarımda.
Ama elinizde birkaç soru hazırda var. İyi seyirler.

Bu yazı iskender tarafından 25 September 2011 02:03 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Birçok yerde fare veya sivrisinek falan olur.

Bizde ise…

…ejderhalar var.”(Hiccup)

Filmin Özet Koleksiyonu

 Kısa özet:

Ejderha avlama arzusunda olan bahtsız genç Viking beklenmeyen bir şekilde genç ejderhanın arkadaşı oluyor,ve bu yaratıklarda sandığından çok daha fazlası olduğunu öğreniyor.

Geniş Özeti:

Uzun zaman önce Berk adasının kuzeyinde,genç Viking,Hiccup sürekli saldırılarına uğradıkları ejderhalarla şehrin verdiği savaşa katılmak istemektedir.Ancak,köyün lideri olan maço babası Dev Stoik,sakar,ufak tefek ancak yaratıcı olan oğluna izin vermez. Her şeye rağmen,Hiccup çıkıp savaşa katılıyor ve efsanevi Gece Hiddeti adlı ejderhayı icadıyla  yere seriyor,ancak onu öldürecek gücü kendinde bulamıyor.Aksine,Hiccup ve Ejderha,ona Dişsiz adını veriyor,kendi dünyalarını açacak ve önyargıları kıracak bir arkadaşlığa başlıyorlar.İkiside kendi yollarında ilerlemelerine rağmen,dünyalarının başına bela olan yıkıcı cehaletle savaşmaları gerektiklerinin farkına varıyorlar.

UZUNCA FİLM

Viking Köyünün Yüz Karası, Sakar, Çelimsiz ve de Korkak (Kısaca Onun adı Hiccup)

Berk adasının kuzeyinde bir Viking adasında,Viking olarak doğmanın getirdiği sorumlulukların ve sorunların altından kalkamayacağını düşündüğümüz küçük bir çocukla tanışıyoruz.Onun adı Hiccup,ismi diğer tüm Vikingler gibi kendisine yakışıyor.Ortada bir sorun var gibi görünüyor.Kendisinin diğerlerinden daha ufak tefek olması mı sorun? Yoksa  kendisinden beklenmeyecek bir zekaya sahip olması mı? Aslında ondan beklenildiği gibi davranmaması onun başlı başına bir sorun olarak görülmesini sağlıyor.Ondan kısaca Viking olmasını bekliyorlar .Viking olmanın V’ sine sahip olmayan bu çocuğun bir ejderha öldürebileceği,hem de babasının bile hayran kalacağı cinsten bir tanesini öldürebileceğini kim tahmin edebilirdi?

Elbette bu geleneklerinden gelen ve mahalle baskısına dönüşen ejderha öldürmeyi şiddetle istemesi kaçınılmaz.Hele ki,ona  Gobber’in yanında verilen demircilik işini sevmiyor ve üzerindeki işe yaramaz görüntüsünü atmak istiyorsa.Köyde öyle bir ünü var ki(kötü anlamda tabi ki) her ayak altında görüldüğünde yine bir sorun çıkacağı düşüncesi hakim.Aslında belki de bu köyde herkesin doğru kabul ettiği bazı şeylerin değişmesi gerektiği için doğmuş Hiccup.Değiştireceği ve başaracağı işler onu daha önce kimsenin olamadığı kadar ünlü ve de güçlü yapacak.İşte o gün yine sakarlığının dorukta olduğu ancak şansının fazlasıyla iyi gittiği gün.Kısacası efsanevi ejderha Gece Hiddetini yakaladığı gün!!!

Kendince Özel olan Gece Hiddeti ve de Bizim Orijinal Çocuk Hiccup Karşılaşırsa?!

Viking olamamak o gün belki de en fazla Viking olduğu zamandı Hiccup’un.Kendisine benzediğini gördüğü “Gece Hiddeti” ’ni öldürmeye gücü yetmedi çünkü gördü ki o da korkuyordu.Başka bir Viking görse o yaratığı çoktan öldürmüştü.İşte dediğim gibi o diğerleri gibi değil ve artık Vikinglerin bilmediklerini biliyor,yapamadıklarını yapıyor.O artık bir Ejderhayla dost ve de ona Dişsiz ismini vererek eğitiyor. Birbirlerinden çok şey öğrenseler de bu arada en çok şey öğrenen kişi Hiccup.Kim derdi ki bir Viking silah kullanmadan Ejderhaları alt edebilir?

Buruk Ancak Mutlu Son Bizi Bekliyor…..

Babası bu köyün lideri olan Dev Stoick,oğlunun farklı olduğu gerçeğini kabul edemiyor tabi ki ve de kulaklarını ona tıkıyor.Bizim çocuk babasının hırsına yenilmesiyle artık kaçınılmaz sona doğru Dişsiz ile birlikte yol alıyor.Dişsiz ve Hiccup’un birbirine ne kadar benzediğini filmin sonundaki o buruk son dediğim yerde anlayacaksınız.İkisi de birbirlerini tamamlıyor ve  artık Hiccup hiç olmadığı kadar popüler.Bu kadar popüler olunca tabi kız arkadaşı olmaması da kaçınılmaz.Arada sırada yumruk yediği Astrid adlı kız ile olan ilişkileri tam da bizimkinin istediği gibi artık.

Sonuç:

Son zamanlarda izlediğim en iyi animasyonlardan biri.Hikâye sizi kahramanın içinde sürükleyerek götürüyor.Korkunç ejderhalar yok bu filmde aslında,bir tanesi ve en kötüsü dışnda ancak ön yargılar, çıkarılacak dersler var.Karakterler,seslendirenler,görsel olan her şey tam da istenildiği gibi.Tüm yeterliliklere sahip benim gözümde ve de aslında olumlu olarak fazlası var.Yani bu animasyon benden tam not aldı :)

Bu yazı T.K.T tarafından 24 September 2011 00:05 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Çekici eline alan kahramanımız Thor’un, mitolojik Tanrı kent’te havasından geçilmiyordur. Hele ki, babası Odin’in kendisini yeni kral olarak takdim edeceği gün havası tavan yapsada, dik başlığığı ve babasının sözünden çıkması sonucunda yeryüzüne, toprağa doğru burnunun üzerinde kendisini bulur.

Şimdi sıra süper güçleri olan bir adamın yeryüzüyle tanışma kısmına gelir ki, mitolojik hikayelerden hoşlanmayanlar için filmin cazip tarafı burasıdır. Her şey yolunda gitmesede, insanoğlu ve Thor (insan denilemez) ölümlü dünyada ve ölümlülerin desteğiyle Brokk ve Eitri’nin mirası için çabalayacaklardır.

Hikayeyi uzun uzun anlatacak değilim. Belli ki fantastik ve mitolojik hikaye severler için kaçınılmayacak bir görselliğe sahip. Bu yüzden kimse “Bu film kötü” diye itiraz edemez. Neticede satılan ürün sürpriz yada hediye değil ki, nezaketten kırılan bedenimiz bu jesti geri çevirmemek adına mütevazice oturup 1 saat 55 dakikasını harcasın.

Filmin hat safhada izlenilebilirliğini sağlayan aktörümüz Chris Hemsworth, Thor karakterinin hakkını vermiş, havalı yürüyüşlerini yadırgamamanız için de kaslı vucudunu sergileyip, sebebi külhanbeyliğinin mazeretini sunmuştur.

Yan rollerde görünen bayan karakterimiz  Natalie Portman ise (Benim için yan.), “Senaryo gereği” sebebiyle olsa gerek, pek sönük kalmış olması yetmiyormuş gibi, Oscar’a laik ancak film için fazla denilebilecek  beklenmedik şehvetli öpüşme sahnesi ile “Ne zillisin sen” dedirtmeyi başarmış oldu.

Film, senaryo bakımından “tartışılabilir“, fantastik film olma bakımından “tatmin edici“, mitolojik hikaye sevenler için “idare eder“, Kıvanç Tatlıtuğ hayranları için “farklı bir fantazi“.

Bu yazı Ethem tarafından 09 September 2011 00:15 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin konusu ise; Eski bir casus olan Jessica Alba, göreve dönmek zorunda kalır fakat bir sorun vardır ki, eski casusumuz artık bir annedir.

Görevi zamanı durdurmaya çalışanları durdurmak olan anne casus, bakalım dünya durmadan insanları kurtarabilecekmidir.

Bu yazı Ethem tarafından 05 September 2011 18:21 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin muhtemel oyuncu kadrosunda; Samuel L. Jackson, Chris Evans, Dominic Cooper, Hugo Weaving, Tommy Lee Jones, Stanley Tucci, Sebastian Stan, Neal McDonough, Toby Jones ve Craig Fairbrass.

Son olarak;
Marvel?de Captain Amerika, Hulk, Wolverine, Iron Man, Spiderman ve Thor gibi süper kahramanların hepsinin tek tek filmleri çekilmekte ve hepsi ortada birleşecekleri bir filmde buluşmak üzere, film sonları alakalı bitmektedir.

Son film olarak ise The Avengers adlı film gelecektir… Bizden söylemesi;)

Filmin konusuna gelince;

Askere katılmak isteyen fakat uygun görülmeyen Steve Rogers, umudunu bir takım deneylere bağlamıştır. Captain Amerika adlı bu gizli deney sonunda başarılı olacak ve Steve Rogers artık Amerika’nın en güçlü ve yenilmez kahramanıdır.

Bu yazı Ethem tarafından 30 August 2011 18:03 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Amerika’da gazetecilik yapan Paul Kemp (Johnny Depp), büyük şehri bırakarak küçük bir gazetede çalışmak üzere Porto Riko’ya taşınır. Buradaki insanların iç yüzlerini anlayan Paul Kemp, kendisini onlardan uzak tutmaya çalışacaktır.

Bu yazı Ethem tarafından 30 August 2011 15:02 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Samanyolu TV‘de dizi senaryoları yazan Mahmut Bengi ve ilk filmini çeken yönetmen Cihan Taşkın imzalı Kelebek,  iddialı bir şekilde vizyona giren ancak sessiz sedasız ayrılan 11 Eylül üzerine bir Türk filmi…

Yıl 1996. İstanbul’daki  bir Mevlevi Dergâhı’nda, dünyanın kötü gidişatını değiştirmek isteyen bir grup inançlı insan, Afganistan’a doğru yola çıkarlar. Burada kurdukları eğitim merkezi aracılığıyla gençleri ve çocukları radikal İslam’dan ve terörden (yani Usame Bin Ladin‘den) uzaklaştırmaya çalışırlar.

11 Eylül 2001. İkiz Kuleler’e düzenlenen saldırı sonrası, bir süredir hafızası ile ilgili problemler yaşayan Yusuf kendini sorgulamaya, dünyayı daha iyi yapmak uğruna yeterli çabayı göstermediği için bu terör eylemine katkıda bulunduğuna inanmaya başlar…

Film boyunca Türk ve Afgan karakterlerin sadece Türkçe konuşuyor olmaları bir kere bile yerli dili duymamamız filmin en çok göze batan unsuru. (Sanırım en son 10,000 BC filminde M.Ö. 10.000’de ilkel insanların İngilizce konuşması beni feci halde rahatsız etmişti.) Ya filmin son derece başarısız kurgusuna ne demeli. Seyirciyi şaşırtmak için ucuz numaralar ve mantıksız bir kurgu yerine daha zekice bir şeyler bulsaymış keşke yönetmen. Filmi bu haliyle büyük bütçeli bir Samanyolu TV dizisine benzetmek yanlış olmaz sanırım.

Ya da sürekli aynı sevecen ses tonuyla konuşan, güler yüzlü Dergâh Üyelerinin, Afganistan’da bir kaç güzel söz ve özverili davranışla militan eğilimli insanları doğru yola sokabileceklerini düşünmeleri ne derece inandırıcıdır.

İnandırıcılıktan uzak karton karakterler ve rahatsız edici basmakalıp diyaloglar için ise ne diyebilirim bilemiyorum. Filmde verilmeye çalışılan, pardon göze sokulan mesajlarda ayrı bir sorun. Gördüğünüz gibi Kelebek hiçte iddia ettiği gibi başarılı bir film değil. Belki iyi bir çaba ancak başarısız bir deneme.

Kelebek hiçte iddia ettiği gibi başarılı bir film değil diyorum çünkü yönetmen Cihan Taşkın film vizyona girmeden önce “Şu noktada mütevazılık yaparsam, ekibe haksızlık etmiş olurum. Bence Kelebek, bugüne kadar alıştığımız yerli film standartlarının üstünde bir iş oldu diyebilirim. Hikâye Türkiye’den yola çıkıyor ama dünyanın her tarafında ilgiyle izlenecek bir film yaptığımı düşünüyorum.” demişti.

Ancak Kelebek filminin hiç mi iyi bir tarafı yok? Elbette ki var.

Düzgün çekilmiş, iyi kotarılmış bir film, sanat yönetimi ve kostüm çalışmaları başarılı. Ayrıca Ömer Faruk Tekbilek’e emanet edilen ve Emmy ve Grammy gibi pek çok saygın ödül almış eserlerin üreticisi Brian Keane’e ait stüdyolarda hazırlanmış olan müzikler de gayet başarılılar. (Ancak müziklerin neredeyse hiç susmuyor olmaları insanı biraz yoruyor doğrusu.)

Filmin oyuncu kadrosunun -en amatöründen en tecrübelisine kadar- inandırıcılıktan yoksun oyunculuklar sergilediğinden dem vurmuştum zaten. Oyuncu kadrosunun en medyatik ismi olan Ghassan Massoud ise Mevlevi Dede rolünde üstüne düşeni yapıyor yapmasına ama film çekim aşamasındayken, filmden bile çok konuşulmasının beklentilerini yerine getiren bir rolü yok maalesef. Kingdom of Heaven’ın Selahaddin’ini gözlerim aramadı değil.

Kısaca: Tasavvuf ile Kelebek Etkisi Teorisini birleştirerek insancıl mesajlar vermeye ve İslam’ın gerçek yüzünü anlatmaya çalışan Kelebek, ilk bakışta merak uyandıran ilginç bir film gibi gözükse de birçok defoyla dolu “olmamış” bir film.

Bu yazı SuperFrooog tarafından 29 August 2011 02:12 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Tak yeşil adam, çıkart sıradan adam.

Senaryo üzerinde fazla oturup tartışmaya gerek yok. Bakınız süper man’s ve benzerleri.

İlgimizi çekecek olan Ryan Reynolds’ın mizahi oyunculuğu ve Blake Lively’nin güzelliği olacaktır. Bunun yanında fantastik filmlerden hoşlananlar için birebir.

Ayrıca filmim 3 boyutlu olduğunuda eklemek isterim.

17 Temmuz 2011 da vizyona girmesi beklenilen filmin yönetmeni Martin Campbell. Senaryoda Michael Goldenberg, Michael Green, Marc Guggenheim ve Greg Berlanti isimleri yer almakta.

Green Lantern adlı filmin oyuncu kadrosunda ise, Ryan Reynolds, Blake Lively, Tim Robbins, Mark Strong, Peter Sarsgaard, Angela Bassett, Jenna Craig ve Griff Furst yer alıyor.

Bu yazı Ethem tarafından 25 August 2011 15:15 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Henüz 9 yaşındadır ve bu büyük badire sonrası gangaster olan amcası ile Amerika’ya sğıınmak zorunda kalırlar. Aradan yıllar geçer…

15 yıl sonra…

Kiralılk katil olarak yetiştirilen Catelya, amcası için çalışırcak, bitirdiği işlerin sonunda yaşadığı katliama dair ufak bir kartvizit bırakacaktır. O artık intikam dolu bir kadın olmuştur. Acaba ailesinin katillerini bulabilecek midir?

Bu yazı Ethem tarafından 24 August 2011 02:03 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Eşinden boşanmış, işi yüzünden çocukları ile ilgilenemeyen bir anneye ve onu umursamayan ergen bir ablaya sahip olan Max, beklediği ilgiyi ikisinden de görememenin sonucu olarak saldırgan bir çocuğa dönüşmüştür. Sırtından çıkarmadığı kurt kostümü de bu saldırganlığının güzel bir metaforudur. Annesinin erkek arkadaşını eve getirdiği güne kadar gerçek bir patlama göstermez. Ama donmuş mısırdan nefret ettiğini bahane eden Max’in patlamaya hazır bir volkan olduğunu o zaman anlarız. Annesine sinirlenip masaya çıkar ve bağırmaya başlar. Ardından onu engellemeye çalışan annesini ısırır –üstelik bütün bunları annesinin erkek arkadaşının yanında yapar- ve koşarak evden dışarıya çıkar. Gecenin karanlığında deli gibi koşan Max ve onun peşinden giden annesinin kovalamacasına şahit oluruz bir süre. Ta ki Max ormanda izini kaybettirene ve kıyıda küçük bir sandal bulana kadar. Ardından hiç tereddüt etmeden sandala binip ormandan uzaklaşır. Denizde fırtınalar eşliğinde yaptığı yolculuk ilginç bir adaya gelmesiyle sonuçlanır. İşte her şey bu adadaki vahşi yaratıklarla tanışmasıyla değişir. Onu yemek isteyen yaratıklara kendisinin bir kral olduğunu -ve Vikinglerin kafalarını patlattığını- söyleyen Max bir anda kendini hiç bilmediği bu yerin kralı olarak bulur ve bir kral olarak halkının tek sorununu çözmesi gerekmektedir. Bu vahşi yaratıklar mutsuzdurlar…

Max’in en iyi arkadaşı, adada en çok sözü geçen deli dolu canavar Carol’dur. Carol’ın davranışları ilginç bir biçimde Max’e benzer. Hatta mutsuz olma sebebi bile Max’e çok benzer. İkisi de hayatta sevdikleri tek kadın yüzünden mutsuzdurlar. Max annesinin ilgisizliği, Carol’da KW’nun onu anlamaması ve terk etmesi yüzünden mutsuzdur. (Bob ve Terry‘yide işin içine katmak lazım tabi.)

Bildiğiniz gibi film Maurice Sendak’ın aynı isimli çocuk kitabından uyarlandı. Kitap da resmedilen canavarlar, filme aktarılırken orijinaline sadık kalınarak ve günümüz teknolojisinin nimetlerinden faydalanılarak yaratılmışlar. İlk bakışta bu canavarların Teletabiler’den ne farkı var diyebilirsiniz. Ama canavarların insanı şaşırtıcı mimiklerine şahit olduğunuzda fikriniz tamamen değişecek. Hatta KW’nun hüzünlü yüzünden akan gözyaşları içinizi burkacak, Carol’ın bazen neşeli bazen öfkeli yüzü sizde hayranlık uyandıracak, Alexander’ın hiç gülmeyen yüzü ona acımanıza sebep olacak… Yani anlayacağınız canavarlar normal bir insanın sizde uyandırabileceği duyguları uyandıracak mimiklere sahipler. Bu yüzden etraftaki tek gerçek insanın Max olması sizi rahatsız etmeyecek ve bir süre sonra onlara düşündüğünüzden de fazla alışacaksınız.

Hoş bir isim tesadüfüyle Max karakterine hayat veren ve aslında filmi sırtlayan kişi olan Max Records, bu filmdeki performansı ile beni gerçekten derinden etkiledi. İlk kez The Brothers Bloom filmiyle sinemaya adım atan küçük oyuncunun ikinci sinema filmiyle kendinden beklenin çok üstünde bir performans sergilediğini düşünüyorum. Bu filmden sonra birkaç kısa filmde de boy gösteren Max’in umuyorum ki kariyeri gelecekte de parlak olur.

Filmin senaryosu Jackass’in senaryolarında parmağı olan Spike John ve Away We Go’nun senaristlerinden biri olan Dave Eggers ikilisine ait. Dave Eggers, Maurice Sendak’ın kitabını 2009 yılında The Wild Things ismiyle romanlaştırdı ve filmin yönetmeni Spike John ile senaryoyu yazarken bu romanı baz aldılar. Senaryo geçmişleri zayıf olan bu ikilinin böyle başarılı bir senaryo ortaya koymaları gerçektende takdiri hak ediyor. Ayrıca yeri gelmişken, Dave Eggers ülkemizde adını Müthiş Dâhiden Hazin Bir Eser romanıyla duyurmuştur.

Spike John’un yönetmenlik kariyeri ise bir hayli ilginç. Çektiği onca kısa film ve belgesel dışında sadece üç uzun metraj filmi var kendisinin. İlk uzun metraj filmi Oscar’a “En İyi Yönetmen” dalında aday olduğu Being John Malkovich, ikinci filmi dört dalda Oscar’a aday olan Adaptation. ve üçüncü filmi Where The Wild Things Are. Fazla söze gerek yok, ilk iki filmi izleyen bir seyirci onun ne kadar iyi bir yönetmen olduğunu bilir. Bir çocuğun karanlık ve kasvetli hayal dünyasını muhteşem bir şekilde perdeye yansıttığı son uzun metraj filmini izlerken de yine aynı şeyleri düşüneceğinize hiç şüphe yok; Spike John iyi bir yönetmen.

Son tahlilde, kurt kostümlü yalnız ve mutsuz bir çocuğun sevgiyi ve aileyi yeniden keşfedişine şahit olacaksınız bu sımsıcak ve bir o kadar da kasvetli filmde. Ama sakın Where The Wild Things Are’ı diğer basit çocuk filmleriyle karıştırmayın ya da karşılaştırmayın…

Mutluluk her zaman mutlu olmanın en iyi yolu değildir.

Judith

Bu yazı SuperFrooog tarafından 20 August 2011 00:03 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Ama bu yazıda esas konumuz bu değil elbette, çünkü her ne kadar Altına Hücum / The Gold Rush, sosyal göndermeleri olan bir film olsa da ben filmi bir aşk filmi gibi izlemekten kendimi alamadım açıkçası. Hem de içindeki bildik, tahmin edilebilir bir aşk olsa da.

Esas oğlanımız Şarlo, o dönemde büyük rağbet gören altın arayıcılığı işine girmiş kendini Alaska yollarına atmıştır. Ama yolculuk onun için bir hayli zorlu geçmektedir ve sonunda bir kulübeye sığınmak zorunda kalır. Ama kulübe sahibi pek de tekin biri değildir. Daha sonra fırtınadan çadırı dağılan başka bir altın arayıcısı da onlara katılınca Şarlo‘nun zorlu doğa koşulları ve hiç tanımadığı iki yabanî adamla mücadelesi başlar.

Filmin aşk hikayesi kısmı ise Şarlo’nun kasabaya inip kasabanın gazinosunda çalışan dansçı bir kıza aşık olmasıyla başlıyor. Tahmin edilebileceği üzre Şarlo, kulübede açlıktan bir ayakkabısını yemiş olduğu için ayakkabısız ayağı bezlerle sarılmış, üstü başı dökülen (ama asil duruşundan da ödün vermeyen) bir halde, kızımız ise salonun en popüler dansçılarından. Görünüşe göre vuslatın çok uzak bir ihtimal olduğu bir aşk. Şarlo da bunun farkında; ama elinde değil, kız için yapmayacağı şey yok.

Altına Hücum / The Gold Rush, Şarlo‘nun bir yandan altın arama serüveni bir yandan da gönül işleriyle ilerliyor. Bu sergüzeştte Şarlo‘nun birçok komik hallerine tanık oluyoruz elbette. Ama bu komik haller içinde öyle sahneler var ki sinema tarihinin en bilinir sahneleri arasına girmiş durumda. Fırtına yüzünden mahsur kaldığı kulübede, açlıktan ayakkabısını pişirip yediği sahne; yılbaşı gecesi sevdiği kızı ve arkadaşlarını beklerken küçük ekmek somunlarıyla dans ettiği sahne ve tabii ki uçurumun kenarına gelip bir aşağı bir yukarı yalpalayan kulübe sahnesi ilk akla gelenlerden.

Çekimleri 14 ay süren ve o zamana göre en çok para harcanan filmlerden biri olan Altına Hücum, 1958 yılında uluslararası sinema jürisi tarafından sinema tarihinin en iyi 2. filmi seçilmiş. Charlie Chaplin‘in bir konuşmasında “Bu filmimle hatırlanmak istiyorum.” dediği rivayet edilmektedir.

Bu yazı fafatuka tarafından 12 August 2011 02:09 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 06 August 2011 19:34 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Genç bilim adamının maymunlar üzerindeki çalışmalarında maymunlardan birisi deneye hızla cevap vermeye başlayınca  bilim adamı onu herkesten korumak için evine alır fakat bu, yeni bir ırkın başlangıcına neden olur.

Bu yazı Ethem tarafından 31 July 2011 23:09 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

KADER VE KEDER…

Artık bir filmin ortalamanın üzerinde seyreden konuşkanlığı ve hızlı kurgusu onu “Tarantinesk” etiketi altında değerlendirmemiz için yetiyor da artıyor. Emre Şahin’in, ülkemizde 2 senelik bir rötar sonrası genel gösterim şansı bulan ilk uzun metraj filmi 40′da bu etiketin yapıştırıldığı bir yapım. Yine de Şahin’in filminin seyir rotasının yer yer Guy Ritchie’ye yakın olduğunu da söyleyebilmek daha doğru olur.

Artık aksiyon ve polisiye türünün, ülkemiz sinemasında yavaş yavaş ivme kazandığını iddia edebiliriz. Türün bu daldaki örnekleri her ne kadar bir kısım izleyici ve eleştirmenler tarafından yerden yere vurulsa da; bu türlerin arasında gezinebilmek halihazırda oldukça riskli. Hele ki ülkemiz izleyicisinin öncelikleri göz önünde bulundurulursa… Bu bakımdan 40′ın da belli başlı riskleri yok değil! Yine de düz bir aksiyon filminden ya da boşboğaz bir konuşkanlıktan çok daha fazlası var Emre Şahin’in bu ilk filminde.

Kader üçgeninde köşe kapmaca oynayan üç insanın hikayesi burada anlatılan. Hayata “kaybeden” olarak başlamış ve iki yakası bir türlü buluşmayan Metin (Ali Atay); Sevdiği kızın peşinden Avrupa yollarına koyulan fakat İstanbul’a doğru tepetaklak yuvarlanan Nijeryalı Godwill (Ntare Guma Mbaho Mwine) ve içindeki manevi boşluğu çeşitli dinlerle doldurmaya çalışan ve son olarak kafayı numerolojiye takmış olan Sevda (Deniz Çakır)’nın hikayesi…Kendi arayışlarının ve çıkışsızlıklarının içinde beyhude debelenen bu üç karakterin zincirleme felaketine sebep olan ise içi 50 bin Euro ile dolu bir çanta!

40′ın numerolojideki anlamı kader demek oluyor. Aynı zamanda çeşitli din ve inanışlarda da 40 rakamı yazgı ile yakından alakalı. Üç karakterin, birbirleri ile dirsek temasında bulundukları durumlarda da, kendi sorunlarıyla cebelleştikleri kritik anlarda da 40 rakamına yolları sık sık düşüyor. Yine de numerolojik göndermelerin hiç bir şekilde suyunun çıkartılmamış olması film için artı puan. Yani yönetmenliğini Joel Schumacher’ ın yaptığı ve Jim Carrey’nin sırtlayıp götürdüğü 23 Numara filmindeki gibi, numerolojik göndermelerini doğrudan dört işleme tabi tutmak gibi bir kasıntılığa başvurulmamış olması, izleyicinin ciddiyetsizliğine maruz kalmasını da engellemiş bir bakıma. Kaldı ki artık popüler kültüre de iyiden iyiye yerleşen numeroloji bilimi, bu tür ticari cıvıklıklar sebebi ile iyice ciddiyetten düştü. Neyse ki 40, bu ve benzeri cıvıklıkların yanına yanaşmadan ilerlemeyi başarıyor!

Emre Şahin’in 6 sene önce çekmiş olduğu “Çanta” ile de belli başlı benzerlikleri bulunan 40, diğer taraftan yönetmenin, belgesel geçmişinden de fazlasıyla güç alıyor. Ortaya çıkan filmin her şeyden önce “bir İstanbul aksiyonu” adıyla anılabilecek kıvamda olmasının sebebi de hiç kuşkusuz yönetmenin belgesel deneyiminden kaynaklanıyor. Nitekim hikayenin geçtiği her semtin tarihini adeta solumanızı sağlıyor. Film, aynı zamanda belgesel ve kurmaca arasındaki dengeyi başarılı bir biçimde kuruyor ve ortaya bütün hareketliliğine rağmen hem takibi hem de hazmı kolay bir yapım çıkıyor.

40, teknik anlamda da oldukça başarılı bir yapım. Filmin çekimleri sırasında yeni yeni kullanılmaya başlayan redcam, ülkemizde de ilk defa kullanılmıştı. Redcam’in en önemli özelliği ise, dijital formatta en yüksek kalitede görüntüyü sağlayabilmesi. Bununla birlikte, daha düşük bütçeli filmlere kapı açması açısından, önümüzdeki yıllarda daha da yaygınlaşacak bir format aynı zamanda!

Filmin en önemli tamamlayıcılarından biri de hiç kuşkusuz müzikleri. Kurgusuna ve atmosferine adeta armonik bir biçimde adapte olmuş adeta!

Uzun lafın kısası, Emre Şahin’in bol yakın planlı ve hareketli kadrajları, daha ziyade kamerayı sık sık kurcalayan; fakat günümüzde daha çok kısa metrajlarda rastlanılan bir kompozisyonu benimsemiş. Kurgu ve montajı kadar, oyuncularından da büyük güç alan film, yerli sektörün de sinek avladığı yaz döneminde, izleyicilere ilaç gibi gelecek bir aksiyon çeşitlemesi.

Bu yazı Fatih Yürür tarafından 28 July 2011 00:10 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yönetmen Koltuğunda şöyle bir doğruldu. Ve artık tamam dedi, Cebrail hiç bu kadar huzurla tebessüm etmemişti ve yükledi omzuna iqra’yı. Tuttu HİRA’nın yolunu…
…
Bir nefeslik ve de bir seyirlik bu dünya sahnesine, bu oyun perdesine en çok yakışanın adıydı [Hz]Muhammed.
Mücadelesi, mirası, insanca duruşu ve varoluşa dair bizlere sundukları ile.
İnsanlık rolünün şüphesiz en çok hakkını verendi Muhammed.
Ve varlık filminin başrol oyucusuydu. 63 yıllık hayatı boyunca bu dünya sahnesinde tüm insanlığa oyunculuk [insanlık] dersi verdi.
…
Ve Çağrı.
O’nu anlattı.
AKKAD imzalı…
İslam peygamberi [Hz] Muhammed’in hayatını konu alan birçok filmden biri… Şüphesiz en yaygın ve en çok izlenmiş olanı. Ve sinema tarihinde sadece Müslümanlığın yaygın olduğu yörelerde değil belli bir niteliksel sinema kültürüne ulaşmış her bölgede adından söz ettiren bir yapım. Bunda elbetteki son peygamber olan ve batı kaynaklı bir çok araştırmada dünyanın gelmiş geçmiş en etkili insanı olduğu vurgusuna layık olan [Hz] Muhammed’in hayatını konu alıyor olmasının payı büyük. Fakat bunun yanında [Hz] Muhammed’in ortaya koyduğu yaşamı ve hayatı Sinemasal dille bu kadar kaliteli ve izlenebilir ortaya koyan Mustafa AKKAD’ın katkısını da göz ardı etmemek gerek.

Sinema bir anlatım dilidir aslında. Ne anlattığınla beraber Sinemasal açıdan önemli olan nasıl anlattığındır. AKKAD’ın burada ki başarısı [Hz] Muhammed gibi merak edilen bir insanı, niteliksel ve evrensel bir sinema diliyle beyazperdeye aktarmış oluşudur. Benim kanaatim “ÇAĞRI” sadece bir müslümanın ya da dini duyguları ön planda olan kişilerin beğeneceği bir filmden ziyade, bunun yanında objektif bir sinema dili yakalamış her insanın başarılı bulacağı [muhtemel] bir filmdir. Elbette İslam dinine inanan ve onu yaşamaya çalışanlar için çok daha fazla anlama sahipken [neye inanıyor olursa olsun ki hatta inançsız olsun] her kesim için başarılı bir film olarak nitelendirilmeyi hak eden bir yapımdır Çağrı.
Dini konular [sinemasal açıdan] işlendiğinde en çok dikkat çeken fakat işlenmesi en zor ve hassas konulardır. Yani doğrudan dini duygulara hitap eden yapımlar, genel itibariyle belli bir düşünceyi aşılamak yahut belli konularda ders vermek amacını ön planda tuttukları için kaliteli bir seyir zevki ve niteliksel bir sinema dili yakalamakta oldukça zorlanırlar. Bunun örneklerini bizzat sinema tarihimizde “Beyaz Sinema” ismiyle de kalıplaşmış sinema akımında görebiliriz. Fakat AKKAD’ın ÇAĞRI’sı bu “Beyaz Sinema” diye tabir ettiğimiz yapımların içinde düştüğü kısır döngüyü aşmış ve niteliksel olarak sağladığı başarı ile sinema tarihinde haklı bir övgü almıştır.

Son olarak ÇAĞRI’nın başarısında çokça zikredilen bir iki faktörü de vurgulamakta fayda var. Birincisi; cismen kendini gösteren ve cismani olarak başrol sayılan, heybetiyle ve savaşçılığıyla ün salmış aynı zamanda [Hz] Muhammed’in amcası olan [Hz] Hamza’ya sinemasal olarak vücut veren Anthony Quinn oyunculuğu. Bu rol Müslümanlarca o derece benimsenmiştir ki şüphesiz [Hz] Hamza denince bir müslümanın zihninde canlanan Anthony Quinn’in simasıdır.
Bunun yanında Fransız müzisyen Maurice Jarre’nin film için yapmış olduğu müzikler bir sinema filminde müziğin ne derece etkili olduğunu örnekler biçimdedir. Maurice Jarre’nin müzikleri bu filmi o derece tamamlamıştır ki, niteliksel bir sinema yapıtı olma yönünde bu filmin çok önemli bir ayağı olmuştur.

Ki ne zaman kulağıma çalınsa bu müzikler, içi nota dolu bir kadeh canlanır gözümde, o cennet bahçelerinden. Bu kadehten dökülürcesine nüfuz eder tınısı yüreğime ve işler ruhuma.
…
Ve ezandı ÇAĞRI’nın bir başka dildeki anlamı. Ve bir Müslüman olan AKKAD bir inanan olarak çok önemli bir ÇAĞRI’ya imza atmıştı. Ve belki de ÇAĞRI, sinema dünyasında yükselen/yankılanan bir EZAN’dı. Eli kulağında AKKAD’ın. [Eli kamerasında]
…
Evet, Çağrı benim için çok özel bir yapımdı.
O’nun adıyla başladı. O’nu anlattı. Belki O’nu cismen hiç göstermedi fakat Gönül gözü açık olanlar bizzat SEYR’etti O’nu. [S.A.V]
…
Mustafa AKKAD’ın ÇAĞRI’sına kulak veren MikU, kaleminin rengiyle, elleri titreye titreye, yüreği yetmese de; O’na dokunmaya çalıştı.
Kusurumuz olmuş ise kalemimizin acizliğinden ve eksikliğindendir.
Affola.
Affoluna.
…

Bu yazı MikU tarafından 22 July 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Mattie Ross adında 14 yaşında küçük bir kız… Soyguncular, katiller, korkaklar ve daha bir çokları….. Aslında bu macera hiç başlamayabilirdi eğer kızımız her kız gibi kırılgan ve ondan beklenildiği gibi davransaydı… Şimdi ise başından geçen bu macerayı hayatı boyunca unutmayacaktır.

Filmimizin Hikâyesi…

Mattie’nin  babası Frank Ross,  yanında çalışan işçilerden biri tarafından öldürülmüştür. İşçinin adı Tom Chaney’ dir. Mattie’nin babasından 2 kaliforniya altınını ve bir at çalarak ortadan kaybolmuştur. Bu adam bu cinayeti belki de hiç işlemezdi eğer arkasından gelecek olan bu küçük kızı hesaba katabilseydi.  Gerçekten film boyunca göreceksiniz ki bu kızla ters düşmek hiç de kolay değil …

Kahramanlarımız …

Tom Chaney denen adamın peşine düşmek için bize bir şerif gerek. En iyi şerif kim?  Daha doğrusu sizce intikam dolu bir kız için en uygunu olanı nasıl biridir?  Cevap:  Rooster Cougborn.  “Acıması yok. Müsamaha göstermez. Korku nedir bilmez. Şişenin dibini bulmaya bayılır.”  Filmi izleyen biri olarak onu seçmesine şaşırmadım doğrusu.. Filmdeki kızla ilk karşılaşma anı hala aklımda (daha doğrusu adamımız tuvaletteyken ki konuşmalara karşılaşma denirse ) .

Filmde bu adamın izini sürerken bir başka karakterimiz daha yardıma koşacak. Adamımız bu Cougborn denilen çetin cevize göre daha kibar ve asil duruyor. Onun adı LaBoeuf ,ancak onları filmdeki karakterleri açısından  karşılaştırmamız gerekirse Cougborn ağır basar. LaBoeuf , Cougborn tarafından alaya alınan hikayeler anlatan kızın babasının katilini yakalayıp payına düşeni almak isteyen bir Teksas korucusudur.

Nasıl Bir Film?

Artık Tom Chaney’ in peşine düşecek takımımız hazır (arada sırada dağılsalarda). Şanslı Ned Pepper ve çetesinin peşine düşüp çete üyelerinden Tom Chaney’ i bulmak için zorlu bir yolculuğa çıkıyorlar. Buradan sonra yaşadıkları olaylar gerçekten izlenilmesi gereken bir macera, bu macerayı izlerken emin olun kötü bir oyunculuk görmeyeceksiniz. Özellikle Rooster Cougborn rolündeki Jeff Bridges bana sorarsanız tam bu rol için yaratılmış. Ancak diğer oyuncular  da gerçekten rollerinin hakkını veriyorlar. Fazla görünmese de Şanslı Ned rolundeki Barry Pepper kötü adam rolünde gerçekten çok iyi.

Bu film tam bir dram değil bana göre..Kızın başından geçenler ne kadar acı olursa olsun filmde bizi ağlatmak için yapılmış bir sahne yok.Filmin macera kısmı o kadar ağır basıyor ki filmin sonuna kadar neler olacağını merak ediyorsunuz.Ayrıca tam bir western filmi,benim son zamanlarda izlediğim en gerçekçi olanı ve tüm karakterleriyle sizi kendine çeken bir yapısı var.

Sonuç…

Film sadece bu kızın başından geçen olayları anlatıyor olabilir ancak macerayı birlikte yaşadıkları kişilerin öyle sıradan insanlar olmaması ve kızımızın da sıradan bir kız olmaması bize izlememiz için yeterli malzemeleri veriyor. Coen kardeşlerin yönetmenliğini yaptığı “True Grit” iyi bir western ve macera filmi izlemek isteyenler için kaçırılmaması gereken bir film..

Bu yazı T.K.T tarafından 16 July 2011 10:08 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

-Klasik Bruce Willis filmi?

-Tamam.

-Aksiyon, gerilim, vurdu-kırdı?

-Evet.

-Bruce arabayla geliyor, otomatik tabancalarıyla ortalığı dağıtıp günü kurtarıyor.

-Fena değil ya sanki.

-Ama vahşi batıda.

-Hııı?

Bruce Willis filmlerine hepimiz az çok aşinayızdır. Genelde filmler bizi aksiyona doyurur, zaman zaman geriliriz ama biliriz ki Bruce günü kurtaracaktır. Olay da ya New York ya da Los Angeles sokaklarında -birçok filmden bildiğimiz yerler işte- geçer.

Western filmlerini de biliriz, severiz de. Özellikle pazar sabahlarının değişilmez televizyon seyirlikleridir. Konular, karakterler, mekanlar benzerdir ama filmlerden alınan o haz başkadır.

Şimdi bu ikisini birlikte düşünelim. Evet Bruce’un vahşi batıda olduğunu kastediyorum. Yanında otomatik silahlarıyla arabasına atlamış olan John Smith yani Bruce Willis vahşi batının acımasız katillerle dolu kasabalarından birine gelir. Kasabada iki düşman ailenin borusu ötmektedir. Aileler hem kasabayı kontrol almayı hem de diğer aileyi dağıtmaya çalışmayı kendilerine görev edinmişlerdir. Yeni gelen yabancı iki ailenin de dikkatini çeker fakat kahramanımız ilk günden karıştığı olaylarla bütün şüpheli gözleri üzerine toplar. Smith, her ne kadar iki ateş arasında kalmış olsa da iki ailenin birbirlerine olan düşmanlıklarını kullanıp düştüğü çıkmazdan kendini kurtarmaya çalışacaktır.

Birçok western klişesini Bruce Willis’le birleştirip önümüze koyan film açıkçası pazar sabahları izlediğimiz kovboy filmlerinin verdiği hazzı vermiyor, bunu baştan söyleyeyim. Filmin ne olduğuna tam karar verememiş olması bunun en büyük sebeplerinden birisi bence. “Aksiyon olsun, gerilim olsun, romantizm olmadan zaten olmaz, biraz da komedi katalım, hadi bunları da western havasında yapalım.” gibi düşünülüp ortaya karışık bir film meydana getirilmiş.  Ama ben Bruce’su severim, kovboy filmleriyle de aram iyidir, ikisini bir arada görmekten de farklı bir keyif alabilirim diyorsanız sizin için enteresan bir alternatif olabilir Last Man Standing.(Pazar sabahı izlemek belki daha  yerinde bir zamanlama olabilir.) İyi seyirler.

Bu yazı alploganer tarafından 12 July 2011 00:05 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

… ANA KARAKTERLERİN BAŞINDAN GEÇENLER  …

Filmin başlangıcı çok sayıda filmi yapılmış ve artık o sahnelerin herkesçe tanındığı nazi kampının içinden bir dram ile başlıyor. Burada Yahudi bir ailenin çocuğu olan Erik Lehnsherr (sonradan Magneto lakabını alacak) ailesiyle birlikte kampta ilerlerken ailesinden askerlerin zoruyla ayrılıyor ve ailesi tel örgülü bir kapının diğer tarafına götürülüp çocuktan uzaklaştırılıyor. Erik ağlamaya başlayarak ailesine ulaşmak için elini uzatıyor bu anlarda Erik’in düşüncesi bu kapıyı aşarak ailesinin yanına gitmek ve bu durumda iken birkaç Alman askeri onu tutarak geri çekiyorlar. Erik işte bu anda ailesinden ayrılmasını verdiği üzüntü ve öfkeyle henüz varlığından bile haberdar olmadığı güçlerini kullanarak demir kapıyı bükerek aralamayı başarıyor. Ancak o da görecek ki güçlerinin bir sınırı var ve onları kullanmasını öğrendiğinde artık annesi için çok geç olacak….

Charles Xavier (sonradan Profesör X lakabını alacak) ise çocukluğunu yalnız ve anne sevgisinden yoksun geçiriyor. Mistik karakteriyle evinde karşılaşıyor ve onunla uzun süre dost kalıyorlar. Filmin şekillenmesi bu sahnelerden sonra nazi kampında Eric ‘in Sebastian Shaw’ın yanına gitmesiyle başlıyor diyebiliriz. Burada Shaw’ın yine pis işler peşinde olduğunu görüyoruz. Shaw mutantların üstün ırk olduğuna inanmış ve dünyayı yönetme hayalleri peşinde olduğundan bu yolda yapacağı her şeyin doğru olduğuna inanmış bir mutanttır. Kendisinin gücü enerjiyi hapsederek bu enerjiyi kullanmak ve bence en önemli özelliği lider olma  becerisidir. Nitekim dünyayı yönetme arzusu ile şimdiden kendisine yardım edecek mutantlar bulmuş durumda iken daha güçlü hale gelebilmek için başka mutantlar aramaktadır.Bu yüzden Erik ile ilgileniyor ve onu gücünü kullanmaya zorlamak için annesini öldürmekten bile çekinmiyor. Erik işte bu sahnelere tanık olduğundan kendisi artık öfke ve acıyı daha fazla hissetmekte ve intikam duygusuyla yanıp tutuşmaktadır.

… KARIŞIK İLİŞKİLER, ALINAN KARARLAR VE SONUÇLARI …

Şunu eklemeliyim ki ; aslında filmde beni şaşırtan tek olay Charles Xavier ile Mistik‘in arasında başlayan garip arkadaşlık bağı idi. Charles Xavier Mistik‘in kendisinden zamanla hoşlanmaya başladığının farkında değil, Mistik ise Charles’ın ona arkadaş olarak bakmasını güzel görünmediğine bağlıyor. İşte bu da Mistik‘in zayıf tarafı ve onunla aynı hisleri paylaşan bir bilim adamıyla tanışacağız filmde .. Tahmin edin neler olacak? Kendi dış görüntüsünden utanmak istemeyen Mistik sonunda bir karar verecek… Bilim adamımızın tedavisi bir X-men üyesinin daha doğmasına neden olacak…..

… GENEL BAKIŞ …

Film temelde bu konuların üzerine inşa edilmiş ve bizim bugünkü bildiğimiz X-men’in başından geçen olayları ve düşmanlarının oluşumunu, X-Men’in kurulma amacını seyirciye aktarmaya çalışmış. Bunu yaparken bazı tarihsel olayları da işin içine katmış. Filmde göze çarpan tarihi olay Amerika-Sovyet Rusya arasındaki Nükleer savaş gerginliğidir. Amerika’nın Türkiye’ye nükleer silahlarını koyduğu filmde sürekli olarak vurgulanmaktadır. Rusya’nın buna karşı füzelerini Küba’ya koymak istemesi ile başlayan gerginlik bu hikayeye yedirilerek insanlar ile mutantlar arasındaki savaşa dönüştürülmüş.

Görüntüler ve efektlere gelecek olursak, bu filmin en büyük kozlarından biri kuşkusuz  görsel olarak iyi bir film olması, tüm kahramanların kendi özelliklerine göre çeşitli efektler kullanılması ve gerçekçi görüntüler için en son teknolojinin kullanılmasıdır. Bu anlamda film asla yetersiz kalmamış görünüyor.

Hikayenin gerçekçiliğinin artması için  savaş döneminden Keneddy’nin konuşmalarını göstererek ve o anlar seyirciye aktarılarak gerginliğin tam o anlarında X-men’in yardıma koştuğu gösterilmeye çalışılmış.

… FİLMİN BİZİ GÜLÜMSETTİĞİ AN ….

Peki, bu filmde ne kadar gülüyoruz? Bizi şaşırtacak ve eğlendirecek ne var? Bence Wolwerine bu filmin bir kaç saniyesinde olsa da ortaya çıkarak yüzümüzü film boyunca bir anlığına dahi olsa güldürebilen tek insan. Bu filmde onu bir sahne dışında göremiyoruz ancak şöyle bir komik konuşma filmde Erik Lehnsherr, Charles Xavier ve Wolverine arasında Charles’ın takım meydana getirme çalışmalarında Eric’in ona yardım etmesiyle baş gösteriyor. Wolverine yine karizmatik bir şekilde purosunu içmekte ve bizimkiler ona yaklaşarak konuşacaklar;

- Affedersiniz, Ben Erik Lehnsherr

- Ben de Charles Xavier

Wolverine’in cevabı:

- Go F***  yourself

Wolverine’in cevabı gerçekten de ona yakışacak cinstendi ( yani kısa ve öz). Bundan sonra bizimkilerin tek yaptığı girdikleri kapıdan öylece çıkmaktı.

<< SONUÇ >>

İşte eğlendiğimiz sahneler bu mutant toplama çalışmalarıyla güçlerini kontrol etmelerini öğrendikleri anlardı. Filmin genelini göz önüne alırsak 2 saat süren bu filmde bizi onu izlemeye zorlayan nedenler var. Öncelikle aksiyonun dozunu iyi ayarlamışlar ve olacakları izleme arzusu her daim içinizde oluyor. Oyuncular rollerinde gayet iyi performans sergiliyorlar ancak bu filmi yine de gözümüzde izlenebilecek, sadece vakit harcanabilecek film olmasından ileriye götürmüyor (en azından benim fikrim bu yönde). Filmde eski karakterlerin baskınlığı bize zaten bundan önceki filmlerde gördüğümüz bu karakterlerden sıkılma olasılığını arttırıyor. Yeni ve farklı güçleri olan kahramanlar olsada onların bizde büyük bir etki bırakmamış olması başta yaptığım ana hikayenin kimlerin üzerinde döndüğünü bize tekrar gösteriyor. Bu film asıl olarak Charles Xavier rolündeki James McAvoy’un ve Magneto rolündeki Michael Fassbender’ın üzerinde ilerliyor. Tabi bir de Mistik rolundeki Jennifer Lawrence da baş karakterlerden biri olarak göze çarpıyor. Matthew Vaughn’ın yönetmenliğini yaptığı film istenilen gişeyi yapamasada bu yılın hoş görünen filmlerinden birisi..

T.K.T

Bu yazı T.K.T tarafından 09 July 2011 01:54 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Daha önce Buz Devri, Kung-fu Panda gibi kaliteli yapımların üstesinden gelmiş bir firmanın garantisiyle karşımıza çıkan bir film, Angry Birds: Rio. Hırsızların kafeslediği çeşitli tropik kuşları ve birbirine zincirlenmiş Mavili ve Harika’yı kurtardığımız Angry Birds: Rio oyununu büyük bir zevkle oynamış biri olarak filmini de benzer güzellikte buldum. Hikayenin akışı, harikulade çizimlere sahip kuşlar ve Rio görüntüleri, 3D izlediğinizde büyülenebileceğiniz dans ve uçuş sahneleriyle mükemmel bir çizgi-animasyondu.

Animasyon-filmlerden hoşlanıyor veya bu kızgın, minik kuşları seviyorsanız, eğlenceli, rengarenk ve tutarlı oluşuyla beğeni toplayan Rio’yu  mutlaka izlemenizi tavsiye ediyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 01 July 2011 00:04 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Kaçtıktan sonra başlarına ödül konulan esirler ayrı milletlerden oluşmuş bir gruptur. Önce Sibirya’yı, ardından Gobi Çölü ve son olarak Himalayalar’ı aşmak zorundadırlar.

Bu yazı Ethem tarafından 24 June 2011 00:07 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Avrupa filmlerini bir kenara bırakarak konuşuyorum ki, Inception’un ardından izlediğim en komple filmdi.

Şimdi konuyu biraz anlatmaya çalışalım lakin olaylar Inception da olduğu gibi burada da fazla basit değil. Bir askerimiz var; operasyonda öldü deniliyor ve ‘’Source Code’’ diye bir program sayesinde hayatta tutulduğu anlamamız isteniyor. Buradan sonra ise; bu programın bir parçası olarak Chicago merkezine doğru gitmekte olan trene yollanıyor, tamamen başka bir adamın kimliğinde. Ondan tek istenilen trende bu patlamayı yapacak olan kişiyi bulmak ve bundan sonrakileri kurtarmaktır.

Bilim-kurgu tarzını hiç sevmem, çünkü film olarak herhangi bir bütünlüğünün olduğuna inanmamakla beraber; sadece izlensin ve sinema seyircisine ‘’ ahaa, woohaa ‘’ tarzında efektler söyletmek için hazırlanan yapıtlardır. Ama arada sırada içlerinden öylesine sağlam filmler çıkıyor ki, onun bilim-kurgu sinemasına ait bir eser olduğunu düşünmek ve bu açıdan izlemek yerine farklı yerlere yöneliyorsunuz. Mesela bizim filmde; yer yer duygusal anlara, yer yer de senaryoyu çözmeye çalışma çabası içine girebiliyorsunuz. Durum böyle olunca evren değiştirmeleri gibi sahneleri hiç umursamadan izliyorsunuz. İşte benim beğendiğim nokta tam olarak da bu. Inception gibi…

Filmde zorlama sahneler biraz dikkat çekiyor. Daha önce nerede gördük; tamam buldum, Vantage Point isimli filmi belki izlemişsinizdir. Aynı olayı farklı kamera açılarıyla vererek en azından bu sıkıntıya biraz çare olmuşlar, her seferinde farklı bir ayrıntıyı bulmamıza yardımcı olmuşlardı. O tarz bir yaklaşıma burada da rastladığımızı hemen belirteyim. Filmi izleme şansınız olursa; aslında belirttiğim nokta çok çok incelemeci bir göz bakışıdır. Normalde bunları fark etmeyeceğinizi tahmin ediyorum. Hazır sahnelerden bahsederken, diyalogların içtenliği ve sadece yeteri kadar kullanılmış olması, araya giren heyecanlı müziklerle beraber iyi bir ikili oluşturduğunu söyleyebilirim.

Baştan sona çok hızlı hareket ediyor film. Bu filmi eğer birine pazarlamak isteseydik eğer, bahsedeceğimiz ilk noktası kesinlikle kurgusu olurdu. Çünkü sadece kurgunun yanında filmde, daha önceden görmediğimiz bazı ince ayrıntılar var. Bunlardan bir tanesini söylersem filmin genel akışı adına hayati bir nokta söylemeyecek olmamdan ötürü, 8 dakika olayı bence çok akıllıcaydı. Zamanı sınırlamak her zaman filmlerde heyecanı arttıran ve ilgi çeken bir noktadır. Mesela buradan çok iyi yakaladıklarını belirteyim.

Her güzelin bir kusuru olur mu? Amerikalı insanların mutlu – dram bitiş arasında kaldıklarını biliyoruz. Artık buna bir karar vermeleri gerekiyor. Neyi, ne zaman, nasıl bitirileceğini Avrupalılardan ders alarak öğrenmeleri gerekiyor diye düşünüyorum bazen. 1 saat 40 dakika boyunca inanılmaz bir kurguya sahip filmi izledikten sonra, kim olursa olsun böyle bir sonu hak etmez. Daha fazla bahsetmeden Jake Gyllenhaal hayranlarına sesleniyorum. Kendisine karşı özel bir ilgim olmasa da, ne olduğu belirsiz Donnie Darko filminden sonra inanılmaz işler yaptı. Saymaya gerek yok, filmi izleyin yeter.

Duncan Jones belki “Moon” kadar stilize ve etkili bir bilimkurgu çekmemiş; ancak bu daha az iddialı yönetimi ile bile takdiri hak ediyor. Sözün özü, hızlı adımlarla yıldızlığa doğru ilerleyen genç bir yönetmenin yükselişinin devamı niteliğindeki sağlam bir bilimkurgu filmi “Source Code”. Elbette ki unutulmaz ya da çığır açıcı değil, özellikle Inception’dan sonra, ama izlenmeyi hak ediyor!

Yaşam Şifresi / Source Code adlı film alploganer tarafından da paylaşılmıştır.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 June 2011 00:38 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir sabah parktan geçerek otobüsünüze binmeye gidiyorsunuz. Acaba başınıza neler gelebileceğini kim bilir? Ya bir şeyler yolunda gitmez ve otobüse binemezseniz. Ya da aslında otobüse binmeniz olayların rast olarak gitmediğine bir işaret; otobüste oturduğunuz boş yer aslında daha önceden tanıştığınız doğru insanın yanıysa? Siz farkında değilken kadar oyununu oynamaya başlar. İşte The Adjusment Bureau bu işe yarıyor.

İnsan kaderleri üzerinde oynama yapabilen bir grup insandan bahsediyoruz. Gerektiği zaman herkesin hayatlarına ufak dokunuşlar yaparak; hayatın düzende gitmesini sağlıyorlar. Bu adamlar şapka takıyorlar ve güçlerini buradan alıyorlar. Etrafınızda şapka takan herkes bu gruba dahil olabilir, dikkatli olmak gerek. Konu olarak film; senatör adayımız bir kıza denk gelmesi sonucunda aşık olur; daha sonra olmaması gereken bir yerde bulunur ve kaderi yolundan saptırmış olur. Bu Adjustment Bureau ya baya bir dert olacaktır.

Daha önce görmediğim ilginç senaryolardan biri olarak çıktı karşıma. Bilim kurgu tarzında ilerleyen ama aslında öyle olmayan film tarzı hoşuma gider ve her zaman maksimum dikkati vermeye çalışmışımdır. Lakin burada da konunun içinde olması ve anlatılmaya çalışılan; ‘’kader’’ olayını çok sevdim. Aşk öğesinin de işin içinde olacağını hiç düşünmemiştim, biraz şaşırttı.

Ama ne yazık ki ruhlar aleminde yaşamıyoruz. Her ne kadar film beni eğlence bazında tatmin etse, her ne kadar çok hoşuma giden bir konu olsa da biraz gerçek dünyaya dönmemiz gerekiyor. Öncelikle günümüzde de öyle aşk için her şeyden vazgeçecek insanlar olduğuna hele hele erkeklerin kariyerlerini bir kadın için ellerinin tersiyle iteceklerine ihtimal vermediğim için inandırıcı olmayan bir senaryo olduğunu düşünüyorum. Senaryonun gerçekten bu kadar uzak olmasını düşünmeye iten elbette bu tek neden değildir, belirteyim. Bunun dışında çekim hatalarının yer yer aşırıya kaçtığını söylemek gerekiyor. Gereksiz bir ayrıntı olarak düşünülebilir ama dikkat dağıtması ve kalite açısından düşündürücü bir nokta. Damon ile Blunt’un kimyalarının ne kadar uyduğunu merak ediyorum. 25 yaşında bir adamın rolünü Damon’a vermek kadar amatörce bir olayı daha önce kaç kere gördüm bilmiyorum. Buruşuk yüz hatları, kaslı vücudu ve koşarken asla duramayacakmış bir tren gibi gözüken oyuncumuzu buraya bir türlü uyduramadım. Sonuçta 25 yaşındaki insanlardan bahsediyorsak; buraya gelecek vaat eden dediğimiz tarzda genç oyuncuların koyarsın; hem şans vermiş olursun hem de karaktere biraz daha uyumlu olur.

Sonuç olarak; filme kendi içinde baktığımız zaman gayet güzel; boş zaman aktivitesi olarak, ailecek izlenebilecek bir yapısı, yer yer aksiyon içeren filmimizde romantik sahneleri de koymayı unutmamışlar. Konu olarak da ilginç bir deneme yapmışlar ama biraz ayarı fazla kaçmış. Ne yazık ki gerçek hayata uyarladığımız zaman asla mantıklı gelmeyecek şeyler. Matt Damon sıkıntısı ve film boyunca kovaladığı kız(kadın)…

Bir dakika, neden bunları bu kadar sorgulamak gerekiyor ki? İzlemeniz tavsiye olunur, bazen her şeyi bir kenara bırakıp keyif almaya bakmak gerekiyor.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 11 June 2011 01:13 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bebek doğunca, Jacob bebeğe mühürleniyor. Renesmee hayvan avlanırken Irina bebeği görüyor ve Edward Bella ikilisinin Volturi kurallarından birini bozduğunu düşünerek yani bebeği ölümsüz yaptıklarını sanarak Aro, Marcus ve Caius’u uyarmasının yanına giderek haber verir.(irinanın annesi de bir bebek vampir yampıştı ama volturiler onu öldürdü bu yüzden bebek vampir konusunda çok hassas)(volturiler, Bella’nın insanlara vampirlerin olduğunu haber vereceğini düşünerek ilişkinin de başında Bella’nın ölümsüz olmsını da istiyordu eğer ölümsüz olmasaydı Bella’yı öldüreceklerdi) Volturiler ve Cullen ailesi karşı karşıya geliyorlar.Fakat bebeğin ölümsüz olmadığını fark ediyorlar.Bu arada devreye Alec ve Jane ikilisi giriyor ama güçleri Bella’nın kalkanını geçemiyor bu yüzden Volturi geri çekiliyorlar. Ayrıca bu kararın değişmesinde Alice çok önemli bir rol almaktadır çünkü Alice ve Jasper evden ayrıldıklarında Güney Amerika’dan yarı insan-yarı vampir getirmişlerdir.Ve Volturiler geri çekilip İrina’yı da öldürmüşlerdir.Fakat Carlisle volturilerin geri döneceğini ve yanlarındakileri vampirlerin bir gün yakalanacağını düşünmektedir.

Bu yazı Ethem tarafından 10 June 2011 00:30 tarihinde yazıldı. 17 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İlk filmi biraz geç, hatta baya bir geç izleme şansım oldu. Hollywood’un sinemasındaöylesine mantıksız, öylesine gereksiz komedi filmleri izledikten sonra, bunun da onlardanbiri olduğunu düşünmem bunda en büyük etkendi. İlk filmi izledikten sonra düşüncelerimtamamen değişti. Öylesine bir film yapmışlardı ki, artık komedi deyince direk Hangoverismini zikreder oldu insanlar. Herkes kendi yaşadığı, sarhoş olduktan sonra hatırlamadıklarıgecelere ‘’Hangover’’ ismimi takar, bu şekilde etrafta anlatır oldu.

Neyse ki Part II haberi beklenenden çabuk geldi. Gişede ve DVD-CD-BluRay satışlarındapatlama yapan, hatta Altın Küre’ye aday olup ödül kazanan ilk filmin ikincisi iple çekilirkonuma geldi. Önce L.Neeson gibi bir isimden bahsettiler ama daha sonralarında PaulGiamatti filme dâhil oldu. Konuyu bu sefer Bangkok da çekeceğiz dediler, çok büyük ilgiçektiler ve sonunda film geldi.

Süper bir başlangıç sahnesi… Yine bizimkiler “Hangover” vaziyetinde, bir otelin çatısında.Ve hikâye en başından başlıyoruz. Zach G. faktörü daha ilk saniyelerde o kadar belli ki..

Sinemadan sonra biraz etraftaki tepkilere bakmak gerekiyor. Kimileri ilk film gibi olmadığınısöylüyorlar. Bence de öyle. Çünkü asla ve hiçbir zaman; çekilen ikinci film, birincinin yerinitutamaz. Ben bunu savunuyorum; sinema tarihi boyunca da ‘’ Yüzüklerin efendisi ‘’ hariçhiçbir sinema filminde ikincinin adından daha fazla söz edildiğini de hatırlamıyorum.

İlk senaryoyu biraz restore edip, daha fazla aksiyon daha fazla espri koyarak seyri hoş bir filmçıkartmışlar. Zaten amacımız neydi ki giderken? Gülmek eğlenmek değil mi? Yoksa siz bufilme bir sanat yapıtı olarak mı bakmaya, o şekilde değerlendirmeye çalışanlardan mısınız? Ozaman size geçmiş olsun demek istiyorum. İşiniz çok.

İlk filmi izleyip, doyamadıysanız, zekice esprilerle gülmeye ihtiyacınız varsa vakitkaybetmeden gitmeniz gerekiyor. Gerçekten harika olmuş…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 06 June 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 05 June 2011 23:31 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Fakat herşey yolunda gitmeyecek, Çin’i ve Kung-Fu yu ortadan kaldırmayı amaçlayan kötü birisi ortaya çıkacaktır. Bu kötülüğü engelleyecek olan da Po ve arkadaşlarıdır.

Po bunu nasıl yapacaktır? Geçmişiyle yüzleşmesi ve orada yatan sırları ortaya çıkartması gerekecektir. Tabiki böylelikle gizli güçlerini keşfedip savaşabilecektir.

10 Haziran 2011 de Türkiye’de vizyona girecek olan film 3 boyutlu olarak seyirciyle buluşacaktır.

Bu yazı Ethem tarafından 05 June 2011 01:27 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hiçbir umudun olmadığı ve geleceğin yeşermediği dünya artık kaosa sürüklenmiş ve kendi ipini çekmekteyken, insanların sonu gelirken insanlığın sonunun gelmemesi gerektiğini filmi izlerken onlarce kez hissediyorsunuz. Bir saatiniz dahi kalsa insanlara el uzatabilecek gücünüz olmalı, hatta hayvanlara bile. Nefes almanın ne kadar değerli olduğunu hissettiren film ilerledikçe adrenalin salmaya başlıyor.

Bu kadar karmaşanın içinde karanlığa doğacak bir güneş İngilizlerin mülteci olarak dışladığı insanlardan birinin karnında doğmak üzereyken, insanlığın yardımına ihtiyaç duyuyor Kee (Clare-Hope Ashitey). Julian (Julianne Moore) bu hamile kadının elinden tutarak beladan uzaklaştırıp umut kaynağını dünyaya getirmesine yardımcı olmaya çalışır fakat bunun kolay olmayacağını bildiği için eski eşi Theo’nun (Clive Owen) yardımına ihtiyaç duyar. Muhakkak bu ihtiyacı özlemin tetiklediği sizin de gözlerinizden kaçmayacak.

Alfonso Cuarón‘ın yönetmenliği savaş sahnelerinde ve kesintisiz sahnelerde tartışılmaz kusursuzluğa sahipken klasik mantık hatalarıyla karşılaşmanız göz zevkinize ters düşmeyecektir muhakkak. Sahnelere uyumlu hoş müziklerin yanı sıra, yönetmenin bu başarısını oyuncular daha da yüceltmiş, özellikle Clive Owen’ın geçmiş oyunculuklarına paralel diyebileceğimiz performanslarının iki katını gösterdiğini diyebiliriz. Ama aynı şeyi Clare Hope için söyleyemiyorum. Her ne kadar bazı eleştirmenler ilk oyunculuklarından birinde böyle bir performansın çok değerli olduğunu dile getirse de yapmacık tavrı yapmacık oynadığını söylemek zorundayım. Belki de benim göz zevkime aykırı bir tutum sergilemiştir, bilemiyorum.

Dramı filmin içine girdiğinizde rahatlıkla hissedeceğinizi ve içinizin acıyacağını biliyorum ama göz yaşını aksiyonun süsleyeceği görsel haz duygusal yoğunluğu adrenaline bırakacaktır yer yer. Dünyanın gelecekte yüzleşebileceği farklı komplo teorilerinin ve bu teorilerin sonuçlarının neye benzeyebileceğini görmek ve insanlığın buna nasıl tepki verebileceğine usta yönetmen ve oyuncuların gözüyle tanıklık etmek isterseniz şimdiden iyi seyirler diliyorum. Ama en önemlisi, eğer yanınızda çok değer verdiğiniz biri varsa izlerken, film olduğundan daha güzel gözükecektir muhakkak.

Sevgiler.

Bu yazı rahmetli tarafından 24 May 2011 02:01 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin ilk serisi, Felekten Bir Gece – The Hangover…

Bu yazı Ethem tarafından 22 May 2011 20:15 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Düşünün ki çıkmazdasınız, uzun tarih yazılarını anlayamıyor, matematik problemlerini çözemiyorsunuz? Ya bir hap sizi daha akıllı kılabilseydi? Bunun yanında size biraz da para kazandırabilseydi? Eddie (Bradley Cooper) perişan halde yaşayan New Yorklu bir yazardır. Ancak günün birinde beyninin tüm kapasitesini kullanabileceği bir ilaçla tanışır. Bu sayede para kazanmaya, istediği kadını elde etmeye başlamıştır. Fakat işler elbette sürekli yolunda gitmeyecektir.

Yaklaşık otuz dört günlük film hasretimi eğlenceli olduğunu düşündüğüm, zamanında sinema afişlerinde bolca gördüğüm bir film izleyerek bitirmek istedim. Gerçekten de doğru bir seçim yaptığımı anladım. Nedendir bilinmez; son zamanlarda beğendiğim filmlerin mutlaka bir açığını, hatta daha fazlasını buluyorum. Özellikle beğenimden ötürü sanırsam gözüme daha çok batmaya başlıyor.

Film baştan sona akıcı bir biçimde ilerliyor. İlk kısmı, ikinci kısma göre biraz daha hızlı olduğunu söyleyebilirim. Aksiyon olarak geçiyor konusu ama öyle havada uçan kurşunlardan ya da patlayan binalardan bahsetmiyorum burada. Ara ara tempo düşmesine rağmen filmden kopmuyorsunuz yani kısaca tam bir macera film örneği.

Filmin kamera çekimlerine ayrı bir parantez açmak istiyorum. Diğer filmlerden farklı olmaya çalışmalarını takdir ettim. Hap alınan sahnelerde yapılan çekim oyunları, haplı sahnelerin renkleri gerçekten çok güzel ayarlanmış. Her şeyden önce en azından rutini bozma çabaları bile yeterlidir. Sahne aralarında çalan müzikler; özellikle gerilim sahnelerinde giren müzikler çok başarılı ayarlanmış. Gereken hissiyatı hiç çekinmeden veriyorlar. Çekim tarzı, manzaralar, mekânlar hepsi güzeldi.

Fakat filmde bariz bir zorlama var. Ellerindeki güzel senaryoları birbirine bağlama ya da devam ettirme adına gereksiz yerlere çekmişler hikâyeyi. Başlarda biraz daha mantıksal olarak ilerleyen film, ikinci yarından sonra biraz çıkmaza girmiş. Sadece filmin devamını getirebilmek üzere oraya konduklarını düşünmeye başladım bir an. Keşke, biraz daha kurguya önem verselerdi, adından çok daha fazla söz edebileceğimiz bir film olacaktır muhtemelen.

Şimdi filmin kader anından bahsetmek istiyorum. Av Mevsimi filmini neden beğendim ama yerin dibine soktum? O kadar zengin bir adamın, basit bir kızın cesedini boş bir araziye parçalayarak atması kadar mantıksız bir şey var mıydı? Bütün filmi bir anda yok etmemiş miydi? (spoiler değildir rahat olun) Şimdiki kahramanımız hemen filmin başında; tefeciden 100.000 dolar gibi bir rakam alıyor, parasına para katmak, biraz daha büyük borsa oynamak için ama…

Film senaryosu olarak;

Film Senaryosu:
Gün 1: $800
Gün: $2,000
Gün: $7,500

Gün: Olmadı, para az artıyor. Hemen para gerek…

Gün: Tefeciyle buluş…
Gün: Parayı al ve elinde; $107,500

Ama daha zekisi bende saklı:
Gün: $800
Gün: $2,000
Gün: $7,500
Gün: $20,000
Gün: $60,000
Gün: $180,000

Gördüğümüz üzere filmin gidişatını tamamen değiştiren bu olayın filmi nasıl katlettiğini…

Bradley Cooper’ı izlemek ayrı bir zevk veriyor her şeyden önce. Bu filmde de cidden çok sağlam bir duruş sergilemiş. R.D.Niro zaten bildiğimiz gibi. Artık son demlerini yaşayan bir usta olarak; onu böyle ufak rollerde izlemek çok daha büyük zevk veriyor şahsen bana. Bir anda aşırı doz aldığımız zaman baydığını, böyle azar azar gördüğüm zaman daha büyük zevk aldığımı söyleyebilirim.

Sonuç olarak izlenmesi son derece keyifli bir film diyebilirim. Aksiyon filmi seviyorsanız, bu sizi tatmin edecektir. İyi Seyirler…

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 22 May 2011 04:02 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Karayip Korsanları: Yaban Medcezir (Pirates Of The Caribbean: On Stranger Tides) adlı filmin yönetmeni Rob Marshall. Senaryoda Ted Elliott, Terry Rossio, Stuart Beattie ve Jay Wolpert yer alıyor.

Filmin oyuncu kadrosun da ise;
Johnny Depp, Penélope Cruz, Geoffrey Rush, Mackenzie Crook, Ian McShane, Gemma Ward, Richard Griffiths, Lee Arenberg, Óscar Jaenada, Martin Klebba, Stephen Graham, Bronson Webb, Keith Richards ve Kevin Mcnally isimlei mevcut.

Bu yazı Ethem tarafından 19 May 2011 03:31 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 14 May 2011 17:10 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yetişkin seyirciyi belli bir süre sonra sıkan animasyon filmlerinin aksine Ice Age (Buz Devri), ilk birkaç dakika içinde izleyiciyi içine çekip kendi dünyasına dâhil etmeyi başaran ender animasyon filmlerdendir. Animasyon filmlerinin eğlenceli olmalarını sağlayan en önemli şey rengârenk yapısı ve keyifli atmosferi dışında karakterlerin ilginç olmalarıdır.

Küçük bir insan bebeğin ailesine teslim edilmesi zorunluluğu üzerine kurulu olaylar silsilesini ilginç hayvan karakterler üzerinden anlatan film, izlerken sıkılmayı kesinlikle önlediği gibi karakterlerin davranışlarının eğlenceli haliyle de oldukça keyifli dakikalar vaat ediyor.

Birbiriyle alakası olmayan üç karakterden baş belası tembel hayvan Sid ilk dakikadan itibaren dünyanın en büyük yaratığı olduğunu düşündüğü Mamut Manny’yi koruyucusu ilan edip film boyunca korunmasını gerektirecek birçok saçma şey yapıyor. İnsan bebeği ailesine teslim etme fikri gruba sonradan dâhil olan kılıç dişli kaplan Diego için söz konusu değil tabi ki. Diego, bebeğin ailesine kavuşmasından çok sürüsüne verdiği söze ve etoburluğun baş döndürücü çekiciliğine kapılıp farklı planlar kuruyor film boyunca.

Ice Age, belli yaş aralığındaki çocukların izlediğinde güleceği ve çocuklarıyla beraber filmi izlemek zorunda olan yetişkinlerin çocukların neye güldüğüne hayret ederek sıkıntı içinde filmin bitmesini bekleyeceği türden bir animasyon değil kesinlikle.

Ayrıca Ice Age, güldürken aynı zamanda izleyicinin gözüne sokmadan önemli mesajlar da veriyor. Korumamız gerekirken sürekli zarar verdiğimiz dünyamızın içinde olduğu tehlikeleri esprili bir dille gözler önüne sererken, insan bebeğin ailesine ulaştırılabilmesi için üstesinden gelinen zorluklar ve engellerle dolu yolculuk ile ailenin önemini de vurguluyor.

Eğlenceli yapısının yanında duygusal boyutu da bulunan Ice Age, buz dünyasının ilginç kahramanlarıyla tanıştığımız ve buzulların o uçsuz bucaksız dünyasında unutulmaz bir maceraya atıldığımız üçlemenin ilk filmi olarak hafızalarımıza kazınmıştır. Unutmadan bir de palamut sevdalısı Scrat’i hayatımıza dâhil etmiştir.

İki: Eyvah Erime Başlıyor!

Buz devri üçlemesinin ortanca evladında aile konusu bu defa Mamut Manny üzerinden aktarılıyor. Mamut Manny aile kurmak istiyor fakat kendisi dünyadaki son mamut. Etrafındaki hayvanların da ortak düşüncesi bu yönde olduğundan Manny’nin umutsuz ve keyifsiz hali ile başlıyor Ice Age 2: The Meltdown (Buz Devri 2: Erime Başlıyor).

Ice Age 2’nin umutsuz havasını Mamut Elly bozuyor. Fakat Ellie ile Manny bir türlü anlaşamıyor. Çünkü Ellie’de nevi şahsına münhasır bir karakter olarak cüssesini dahi es geçerek kendini opossum olarak tanıtıyor karakterlerimize. İşin kötüsü Ellie’nin kendisi kesinlikle opossum olduğuna inanıyor, Mamut Manny için Ellie’nin aslını fark edip kabullenmesini sağlamak hayli yorucu bir süreç oluyor. Üstelik bu sırada ısınan havanın etkisiyle vadiyi okyanustan ayıran baraj erimeye başlıyor. Bunu fark eden Manny, Sid ve Diego korkunç sondan kurtuluşun tek yolunun vadinin diğer tarafına geçmek olduğuna karar verip  Ellie ve Ellie’nin opossum kardeşleri olan Crash ve Eddie’yi de yanlarına alıp macera dolu bir yolculuğa adım atıyorlar.

Yolları ısınan dünyalarından geçtiği için karakterlerimiz sıcağın tadını çıkarmayı da ihmal etmiyorlar. İlk filmde insan bebekle olan yakınlığı ve ona düşkünlüğü göze çarpan Sid bu defada su parkındaki yavrularla karşımıza çıkıyor. Hayvanlar üzerinden de olsa aile özlemini gözler önüne seren bu kareler  dikkat çekiyor.

Film boyunca yaşanan sıkıntılar ve eğlenceli olayların ortasında tamamen kendi dünyasında olan yegâne karakter Scrat da film boyunca peşine düştüğü sevgili meşe palamuduyla birlikte olayların içine istemeden dâhil olmasına rağmen yine de meşe palamudu dışında her şeye tamamen kapalı olarak göz yaşartan bir sadakatle karşımıza çıkıyor.

Üç: O da Ne? Dinozor mu?!

Ice Age serisinin son halkası olan Ice Age 3: Dawn of the Dinosaurs’da (Buz Devri 3: Dinozorların Şafağı) kahramanlarımız filmin ilk saniyesinde telaş içinde karşımıza çıkıyorlar. Mamut Ellie hamile ve doğuma çeyrek kalmış, bu durumun büyüsüne kapılan Mamut Manny ise ondan beklenmeyecek derecede heyecanlı davranışlar sergiliyor. Zira ilk iki filmde kaba ve ruhsuz tavırlarıyla dikkat çeken Manny aile babası olma yolundaki ürkek tavırlarıyla oldukça şaşırtıyor. Mamut Manny’nin doğacak bebeği için sevimli sürprizlerinden biri, tatlı bela Sid’in tarafından yanlış anlaşıldığı için kendini sandığı kadar mamut ailesine dâhil hissetmemesine sebep oluyor ve işler karışıyor.

Ardından kendini yalnız hisseden Sid gizli bir kıskançlıkla cinsiyetine inat anne olmak için kolları sıvıyor. İlk iki filmde hangi türden olursa olsun yavrulara karşı anaç tavırlarıyla dikkat çeken Sid kendi evlatlarının da farklı türden olmasını umursamıyor ve tembel, korkak karakterinden beklenmeyecek hareketlilik ve cesaret dolu davranışlarıyla yavrularına sahip çıkıyor. Sözü gelmişken söyleyelim bu yavrular dinozor yavruları!

Sid’in yavrularının bir dinozora ait olmalarıyla işler daha da karışıyor ve doğumu yaklaşan Ellie dâhil olmak üzere kahramanlarımız kendilerini bir başka maceranın içine sürüklenirken buluyorlar. Sid’in söz dinlemezliği ve evlatlarına bağlılığı yüzünden tatlı telaşını yaşamak yerine tehlikeli olayların ortasında kalan Mamutlar, bunalımlı haliyle her şeye küskün duran Diego ve her şeye rağmen neşelerini koruyan Opossumlar arkadaşları için birçok zorluğun üstesinden gelip bütün tehlikeleri aşıyorlar. Sid’i kurtarmak için yer altına inen kahramanlarımız burada kendi yaşadıklarından çok daha farklı bir ortamla karşılaşıyorlar ve bu bilinmeyen diyarda onlara rehberlik yapan Buck adlı karakter bir süre bütün kahramanları gölgesinde bırakıp maceracı ruhu ve garip halleriyle odak noktası olmayı başarıyor.

Kahramanlarımız macera peşinde koşarken palamut sevdalısı Scrat ise elbet ki sadece palamudunun peşinde koşuyor fakat tek farkla bu defa palamuduna ortak olan kendi türünden şuh bakışlı bir karşı cinsi var ve palamut aşkıyla karşı cinse aşkı arasında bocalayıp dururken çok eğlenceli bir çekişmenin esas oğlanı olmayı başarıyor.

Filmin sonunda büyük bir aile olmayı başaran kahramanlarımız yer altından çıkıp kendi yaşam alanlarına ayak basıyor. İkinci filmin ilk film kadar yoğun olmamasından şikâyet eden izleyicilerin son filmi seyredip ilk filmdeki kadar tat alması bu defa mümkün oluyor.

Bu yazı SuperFrooog tarafından 12 May 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

60’ların efsane dizisi “Star Trek” bu yeniden çevrimi ile hem nostaljik bir film hem de günümüzden yeni bir macera gibi…

Kaptan Kirk’ün doğumu ile başlayan filmin hikâyesi,  Mr. Spock başta olmak üzere Atılgan’ın mürettebat üyelerinin gelişimini inceliyor. Kaptan Kirk’ün geçmişine dönerek ekibin nasıl oluştuğu anlatılıyor.

Galaksinin kaderi birbirinden çok uzaklarda doğmuş iki sıkı rakibin elindedir. Bir tarafta Iowa’daki çiftlikte doğup büyümüş, serseri ruhlu, heyecan ve macera arayan genç James Tiberius Kirk (Chris Pine) vardır. Diğer tarafta ise Vulcan gezegeninde büyümüş olan ve yarı-insan özgeçmişi nedeniyle kendi toplumunca dışlanan Spock (Zachary Quinto) yer alır. Gelmiş geçmiş en gelişmiş uzay gemisi Atılgan (Enterprise) için seçilen çok özel mürettebat arasında ikisi de yer alacaktır…

J. J. Abrams‘ı kısa zamanda bir fenomene dönüşen LOST dizisinin yaratıcısı olarak tanıyoruz. (Ayrıca Armageddon‘un senaristlerinden biridir.) TV’lerde yazıp yönettiği onca “farklı” işten sonra 2006 yılında yönettiği Mission: Impossible III ile sinemaya da adım atmıştı dahi yapımcı. İkinci sinema filmi Star Trek‘in senaryosunu Alias, Fringe, M:i:III’de beraber çalıştığı ortakları Alex Kurtzman ve Roberto Orci’ye emanet eden J. J. Abrams, sırtını da özel efektlere dayamayı ihmal etmiyor. Film, zaman zaman sadece görsel efektlerin üzerine kurulmuş sekanslar yüzünden göz yoran ve duygusuz bir efekt bombardımanına dönüşse de bunu filmin bütününe yaymak yanlış olur. Genel anlamda efektler filme olumlu katkı sağlıyorlar.

Aslında film tür olarak aksiyon ve bilim-kurgu ama ara ara komedi unsurları da filme yerleştirilmiş. Filmin genç ve dinamik oyunculardan oluşan kadrosu da filmin artı hanesine yazılıyor hiç şüphesiz.

Star Trek denince akla ilk gelen isim Mr. Spock karakteridir. Sivri kulaklı, kalkık kaşlı, yarı insan bir Vulkan’lı. Heroes dizisinin Sylar’ı Zachary Quinto, bu filmde Mr Spock’a hayat vermiş. Hikâyenin kötü adamını oynayan Eric Bana ise kendisini tanınmayacak hale getiren makyaj altında usta bir oyunculuk sergiliyor. Kaptan Kirk rolünde ise Chris Pine oldukça başarılı.

Sonuç olarak, 60’ların efsane dizisini sıfırdan almak gibi cesur bir işe kalkışmış yönetmen J. J. Abrams’ın Star Trek’i mükemmel görselliğiyle, genç ve dinamik oyuncu kadrosuyla ve yenilikçi yapısıyla dizinin hayranlarının gönlünde taht kuracağını tahmin etmek zor değil…

Kimler İzlemeli

• Star Trek’i ve Atılgan’ı özleyenler.
• J.J. Abrams hayranları.
• Görsel Efektlere dayalı eğlencelik bir film peşinde olanlar.

Kimler İzlememeli

• Yeniden çevrimleri yersiz bulanlar.
• Bilim kurguyla arası olmayanlar.
• Mr. Spock’dan hoşlanmayanlar.

Filmden Replik

James T. Kirk muhteşem bir adamdı.

Ama o çok eskide kaldı.

Bu yazı SuperFrooog tarafından 24 April 2011 16:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmde güçlü ve kendini beğenmiş Thor, bu kibirliliğinden dolayı dünyaya, insanların arasında yaşamaya yollanmıştır.
Thor’un dünyası, Asgard’da elbet kendisini sevmeyen Tanrılar da ardından tüm kötülükleri dünyaya yollayacaklardır.
Kibir ve kendini beğenmişliği bir kenara bırakıp insanlar ve dünya için şavaşan Thor, gerçek bir kahaman olurken, aslında bir kahraman olmanın sorumluluklarını da keşfedecektir.

Bu yazı Ethem tarafından 22 April 2011 17:10 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hatırlamadınız mı? Durun ben size hatırlatayım…

***

İşte o sırada bir tilki çıkıverdi ortaya.

“Günaydın” dedi tilki.

“Günaydın” dedi küçük prens kibarca. Ama etrafına baktığında kimseyi göremedi.

“Buradayım! Elma ağacının altında.”

“Sen kimsin? Çok güzel görünüyorsun.”

“Ben bir tilkiyim.”

“Gel, birlikte oynayalım. Öyle mutsuzum ki” dedi küçük prens.

“Seninle oynayamam” dedi tilki, “ben evcil bir hayvan değilim.”

“Buna çok üzüldüm” dedi küçük prens. Ama biraz düşündükten sonra: ”Evcil ne demek?” diye sordu.

“Anladığım kadarıyla burada yaşamıyorsun” dedi tilki, “kimi arıyorsun?”

“İnsanları arıyorum,” dedi küçük prens, “ peki ama ‘evcil’ ne demek?”

“İnsanlar,” dedi tilki, “tüfeklerle dolaşırlar ve avlanırlar. Tam bir baş belasıdırlar. Bir de tavuk yetiştirirler. Tüm işleri bundan ibarettir. Sen de mi tavuk arıyorsun?”

“Hayır, ben arkadaş arıyorum. Ama ‘evcil’ ne demek?”

“Bu pek sık unutulan bir şeydir. ‘Bağ kurmak’ anlamına gelir.”

“Bağ kurmak mı?”

“Evet. Örneğin, sen benim için sadece küçük bir çocuksun. Diğer küçük çocuklardan hiçbir farkın yok benim için. Sana ihtiyacım da yok. Aynı şekilde, ben de senin için dünyadaki yüz binlerce tilkiden biriyim sadece. Bana ihtiyaç duymuyorsun. Ama beni evcilleştirirsen eğer, birbirimize ihtiyacımız olacak Sen benim için tek ve işsiz olacaksın, ben de senin için.”

***

Büyük ihtimalle, yazıma neden bu şekilde başladığımı merak ediyorsunuzdur. Nedeni ise şu: Le renard et l’enfant (Arkadaşım Tilki) adlı filmde tıpkı az önce okuduğunuz satırlarda ki gibi küçük bir çocuk ve bir tilkinin hikayesini anlatıyor. Sanırım yönetmen Luc Jacquet senaryoyu yazarken Küçük Prens’ten oldukça etkilenmiş.

Biyolog ve fotoğrafçı olan Luc Jacquet doğa ve yaban hayatı belgeselleriyle tanınıyor. Ama onu asıl üne kavuşturan, 2006 yılında “En İyi Belgesel” Oscar’ını kucakladığı La Marche de l’empereur (İmparatorun Yolculuğu) adlı film. İmparator Penguenlerini kişileştirerek, uçsuz bucaksız beyaz dünyadaki hayatlarını muhteşem bir dille anlattığı film gerçekten de izleyenin kolay kolay unutamayacağı türdendi. Yönetmenin 2 yıl sonra çektiği Le renard et l’enfant (Arkadaşım Tilki) ise İmparatorun Yolculuğu kadar etkileyici olmasa da seyir keyfi yüksek masalsı bir belgesel ya da belgeselsi bir masal ya da her ikisi de.

Fransa’nın doğusundaki dağların eteklerinde bir köy evi.

Odası bu evin çatı katında olan ve Heidi misali odasındaki yuvarlak pencereden ormanı izleyerek düşlere dalan hayalperest küçük bir kız.

Doğanın zor şartları altında hayatta kalmaya çalışan “sıradan” bir tilki.

Sonbaharda bir gün, küçük kız ormanın içinden bisikletiyle geçerken bir tilkiyle karşılaşır ve doğal olarak tilki ondan ürküp kaçar. Hayatında ilk kez bir tilkiyi bu kadar yakından gören küçük kız, bu durumdan çok etkilenir ve onu evcilleştirmeye karar verir. Her gün ormanda onu görmek için dolaşıp durur. Zamanla amacına ulaşan küçük kız tilkiyle dost olur.

Acaba güzel başlayan dostlukları güzel bir şekilde devam edebilecek midir?

Filmde görüp görebileceğimiz tek insan, tilki ile dost olmaya çalışan kızıl saçlı küçük kız.  Onu canlandıran isim ise Bertille Noël-Bruneau. Daha önce La petite Chartreuse adlı filmde rol alan küçük kızın bu ikinci oyunculuk deneyimi. Eğer talihsiz değilse onu ilerde daha iyi filmlerde de görebiliriz.

Küçük kız ormanda tilkisini ararken karşısına çıkan hayvanların son derece abartılmış olması beni rahatsız etmedi değil açıkçası. Ya da küçük bir kızın bağırarak aç kurtları korkutup kaçırması ne derece inandırıcıdır bilemedim. Ama ufak pürüzlerine rağmen bu film sıkılmadan izlenen, belgesel tadında, masalsı bir anlatıma sahip ve enfes görüntülerle süslenmiş hoş bir deneyim…

Kimler İzlemeli

• İmparatorun Yolculuğu’nu beğenenler.
• Müthiş görsellikteki doğa görüntülerine şahit olmak isteyenler.
• “Karga ile Tilki” masalından sıkılıp yeni bir “Tilki” masalı arayanlar.

Kimler İzlememeli

• Belgesel filmlerle arası olmayanlar.
• Ekranda bir tilki ve bir kızdan daha fazla şey görmek isteyenler.
• Görsel Şölenin sadece Görsel Efektlerden ibaret olduğuna inananlar.

Filmden Replik

Bazıları onları zararlı buluyordu.

Ben ise onları çok güzel, etkileyici,

vahşi ve hayat dolu buluyordum.

Ama benim fikrimin bir önemi yoktu.

Bu yazı SuperFrooog tarafından 20 April 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com