Alan Moore ismini araştırırsanız Frank Miller la birlikte çizgi roman dünyasının kaderini değiştiren adam olduğu bilgisine ulaşırsınız ki buna katılmamak elde değil… En büyük eseri olarak gösterilen Watchman’i başka bir genç yetenek olan Zack Synder tarafından sinemaya uyarlanan sanatçı, V for Vendetta’da farklı bir süper kahraman portresi ve karanlık bir 21.yy İngiltere panaroması yaratıyor.

5 Kasım 1605 tarihinde İngiltere tarihinin en büyük vatan haini olarak kabul edilen Guy Fawkes’in Parlemento binasını havaya uçurma girişiminin başarısız olması ve idamı ile başlayan film.2020 yılındaki İngiltere’ye götürüyor bizi.

Totaliter rejimin baskısı altında düşünmekten yoksun bırakılan halk, tek kanallı ve yanlı bir görsel medya, hemen her gün uygulanan sokağa çıkma yasakları ve günün her bir saati dört bir tarafı iktidarın askeriyle çevrilmiş Londra sokaklarına götürüyor bizi filmin ilk dakikaları…

Kendisine kısaca V(Hugo Weaving) diyen kahramanımız hükümet tarafından yönetilen bir TV kanalını ele geçiriyor ve İngiliz halkına 5 Kasım tarihini asla unutmamaları gerektiğini hatırlatıyor.

Remember, remember, the fifth of november! (Hatırla, 5 Kasımı hatırla!)

Evey ile(Natalia Portman) tanışan ve ona güvenebilmek için bir dizi teste tabi tutan V, Evey aracılığıyla dedektif Finch’in(Stephen Rea) diktatör Adam Sutler(John Hurt) ve diktatörlük ile ilgili gerçekleri öğrenmesini sağlıyor. Film faşist İngiliz yönetimini sona erdirmek isteyen maskeli bir kahramanın hikâyesinden çok bir intikam öyküsü bir bakıma; İngiliz hükümetinin başarısız bir süper asker projesinden sağ kurtulan isimsiz kahramanımız bu projeden sorumlu herkesi teker teker öldürüyor. Filmin bıraktığı etki kahramanımızın intikam listesinin tamamlanmasından ibaret değil elbette. Watchowski Biraderlerin filmin her saniyesinde ne yaptığını bilen tutarlı senaryosu, seyirciyi intikamın tek taraflı varoluşundan hikâyenin finalindeki salt gerçekliğe hazırlıyor. Buradaki gerçeklik biraz hayalî elbette. Sonuçta intikam amaç değil nihayete giden yol da bir araç…

Aksiyon ve dövüş sahnelerinde son derece başarılı işler çıkaran yönetmenin başarısının altında, Matrix üçlemesinde harikalar yaratan ekibin liderlerinin yapımda yapımcı ve senarist olarak bulunmaları büyük etken. Oyuncu kadrosunda son yıllarda izleme şansını fazla bulamadığımız İrlandalı aktör Stephen Rea, İngiliz yönetiminin başındaki diktatör Adam Sutler rolünde John Hurt çok iyi performans sergiliyorlar. Geçen yıl Oscar ödül töreninde en iyi kadın oyuncu ödülünü alan Natalia Portman’ı bu filmde yeniden izlemek, Black Swan(Siyah Kuğu) da sinema tarihinin en iyi kadın performanslarından birini sergileyen aktris’in kişisel oyuncu gelişimine tanıklık etmemizi sağlamakla kalmıyor aktris’in o kısacık şaçlarıyla bile ne kadar güzel bir kadın olduğunu hatırlatıyor.

Sinema tarihinin en çok gişe yapmış, belki de en fazla ses getirmiş iki projesinde(Matrix üçlemesi ve Yüzüklerin Efendisi üçlemesi) rol alan Güney Afrikalı aktör Hugo Weaving kariyerinin en etkili performansını ilginç bir şekilde filmin hiçbir karesinde tam olarak yüzünü göstermeden sergiliyor. Aktörün davudi sesi, içinde bulunduğu sahnenin ve hafızlara kazınan o müthiş repliklerin hakkını fazlasıyla veriyor.

“Bu maskenin altındaki et ve kemiklerden oluşan yüz, benim benliğime ait değil.”
“Bu maskenin altında etten fazlası var. Bu maskenin altında bir fikir var ve fikirler kurşungeçirmez!” gibi muhteşem repliklere, Londra Ağır Ceza Mahkemesi ve  Westminister Sarayının Çaykovski’nin 1812 Uvertürü eşliğinde havaya uçurulması ve buna V maskesi takmış binlerce kişinin destek olması, Evey ile birlikte Üç silahşörleri izledikleri ve ünlü domino sahnesi gibi unutulmaz anlara sahip olan filmin sinema tarihinin en iyilerinden biri olduğunu söylemek, filmin yapımının yedinci yılında onu taçlandırmak adına yapılması gereken en iyi şey belki de…

Bu yazı fsisu tarafından 19 January 2012 00:59 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmde Fatih’i yetiştiren üstat Molla Gürani’yi ve sultanın çocukluğunda aldığı eğitime, Osmanlı devletinin fetih öncesi hazırlanış sürecine de yer veriliyor.

Bu yazı Ethem tarafından 14 January 2012 00:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

1942’de 300 bin Cezayirli Fransız ordusu tarafından askere alınarak savaşa sokuldu. Savaşın sonunda bağımsızlık sözü verilen Cezayirliler canla başla savaştı. Alman işgaline karşı direnen halk zafere kavuşurken verilen sözler  Generel De Gaulle’in göstermelik reform girişimlerinden ibaret kalınca Cezayir halkı Ferhat Abbas ve Messali Hac grupları önderliğinde birleşti ve sokaklara dökülüp ‘yaşasın özgürlük’,  ‘hakların eşitliği’ sloganları attılar. Bunun üzerine halkın üzerine rastgele ateş açan Fransız ordusunun bu tavrı göstericileri kontrolden çıkardı ve ortalık mahşer yerine döndü.71 Fransız’a karşın 45.000 Cezayirli işte böyle katledildi.

Setif katliamı Cezayir özgürlük hareketinin başlangıç noktası oldu. Bu tarihten sonra silahlı mücadele başladı ve özellikle Ulusal Kurtuluş Cephesi (FLN) kendi içerisinde yapılanarak Fransızlara karşı etkili bir direniş gösterdi. Buna karşılık Fransız askerleri Cezayir halkına uyguladığı şiddeti artırdı. Sokakları, evleri basıp her yaştan siviller öldürülüyor, hapse atılıyor, giyotine sokuluyordu. Tarihin gördüğü en çirkin katliam hiçbir hukuksal kaide gözetilmeden uygulanıyordu. Bu zülüm 1962 yılına kadar devam etti. Cezayir 1962’de bağımsızlığını kazandığında yaklaşık 1.5 milyon insanını kaybetmiş bir halktı. Nüfusun %16’sına karşılık gelen bu sayı  bir ulusun gördüğü en yüksek insan kaybıydı.

Bütün bu tarihsel gerçeklere rağmen, Cezayir asıllı Fransız yönetmen Rachid Bouchareb’in 63. Cannes Film Festivali’nde  Fransızlara karşı Cezayir halkının verdiği mücadeleyi anlattığı filmi  ‘Hars La Loi’  gösterime girdiğinde Fransızların tepkisine maruz kalmaktan kurtulamadı. Öyle ya Cumhurbaşkanları Sarkozy’nin dediği gibi dedelerinin günahlarından masum Fransızlar mı suçlu olacaklardı? Şarka demokrasi dersi vermek gerektiğinde kibirli bilgiçler  gibi böbürlenen ‘horoz’lar kendi tarihlerine ‘Fransız’ kalmaktan öte gidemiyorlardı.

138 dakikalık sağlam bir film ‘Hars La Loi’. Cezayir direnişinde babaları öldürülmüş, anneleri ile Fransız banliyösünde özgürlük savaşı veren üç kardeşin hikayesi… Vietnam’da Fransızlar için savaşan büyük kardeş Messaoud, özgürlük direnişinin başı Abdel-Kader ve küçük kardeş Said’in Ulusan Kurtuluş Cephesi FLN’yi örgütleyip Fransızlara karşı başkaldırılarını anlatan filmde lider rolündeki Abdel-Kader’in gözlükleriyle Malcolm X ‘e benzemesi filme ayrı bir tat katmış. Said rolünde karşımıza çıkan  Jamel  Debbauze ise oyunculuğuyla göz dolduruyor. Görsellik olarak harika işler çıkaran yönetmen, sağlam kurgusuyla da unutulmayanlar arasına girebilecek düzeyde bir film yapıyor.2011 Oscar’a ‘yabancı Film’ kategorisinde aday gösterilen ‘Hars La Loi’  tarih sayfalarında unutturulmaya çalışılan sömürgeci batının gerçek yüzünü yeniden  hatırlattığı için çok önemli. Filmde Albay Faivre’nin sözü ile aslında herşey özetleniyor: ’Onları ele geçirebiliriz ama savaşı kazanmalarına engel olamayız.’ Ve Fransız bayraklarının görünümüyle başlayan film yeşil beyaz Cezayir bayrağının dalgalanmasıyla sona eriyor. Yitip giden yaşamlar Cezayir halkının zihninde yaşarken, Zinedine Zidane gibi Cezayirli torunlar Fransız işgalcilerinin idolleri oluyor.

Özgürlük,  avuçta tutulan güvercinin durumu aslında. O en çok gökyüzüne havalanacağı günü beklerken özgür.

Bu yazı ömer KALAFATCI tarafından 24 December 2011 00:02 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 16 October 2011 23:12 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İdama mahkum bir devlet adamının infazından önceki son 24 saatini anlatan belgesel filmimiz çekiliyor. Geri dönüşlerle o karanlık döneme ve Adnan Menderes in öldürülen iki oğluyla ilgili de merak edilenlere ışık tutmak amaçlanıyormuş.

Ayrıca idamın sonrası yurdumda olup bitenler irdelenecekmiş. Vizyon tarihi
içinde infazın yıl dönümü seçilmiş.17 eylül 2011.

Böyle bir film için kolların sıvanması hem içimi sızlattı hem de sevindirdi. En son Hoşçakal Yarın ı izlediğimde 1 hafta kendime gelemiştim.

Aklımda nedenler niyeler soru işaretleri ünlemler gezdim durdum.Ama izlemekten de geri alamadım kendimi. Sanırım bu da öyle olacak

Bu yazı Asya tarafından 12 September 2011 00:51 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Jamel Debbouze, engellere takılan, “Yapamam” diyenlere bir nasihat.

Jamel Debbouze, bir ağacın fidan oluşundan tutun da en sert rüzgarlara bile karşı kendini  koyuşudur. (Gözümde)

Özgür dünyanın son yaşam günü, bugün bile “Kanunsuzlar” filmi için teklif geldiğinde işin siyasi yönünü düşünüp kibarca ense traşını gösterip çekip gidilebilir.

İşin içerisinde, henüz çekim halinde… Fransa’nın tepkisi, Fransız politikacılarının öfkesi de eklenince, oturup düşünmek daha sağlıklı mı olurdu?

Ne diyorum ben? İşte özeti…

Fransız hakimiyetindeki  Cezayir’in bağımsızlık şavaşını ve başarısını anlatan filmde Jamel Debbouze ve kardeşleri Roschdy Zem ile Sami Bouajila (Gerçek isimleridir) işgal sonrası Paris’te verdikleri mücadele ile birlikte işgal halindeki Cezayir teması insanın sinirlerini gerecek kadar iddalı görüntülere sahip.

Şayet, bir Fransız politikacısı olsaydık, aynı şekilde haklı veya haksız, tepki verme gereksinimi duyacağımıza eminim. Neyse ki bir izleyici olarak filmi politikadan uzak bir şekilde izlediğim gibi politikadan uzak bir şekilde de yorumlamak, ense traşıma güvenmediğim anlamına gelmez… Benim için esas olan şey ile, Jamel Debbouze ile devam ediyorum…

Angel- A filmindeki performansı ile dikkatimi çeken Jamel Debbouze, Kanunsuzlar (Outside The Law) filminde  canlandırdığı güçlü karakterle bile içimde kalan mülayyim adamı silmeyi başaramadı. Bu demek değildir ki, “Kanunsuzlar filminde etkili olamadı.” Aksine filmi seçme nedenimi boşa çıkartmayan Jamel, önceki filmindeki mükemmeliyetin devamını sergiledi.

Güçlü ve güç kazandıkça acımasız olan karakterine rağmen, başı sıkışan kardeşlerine canla başla yardıma koşacağına adım gibi emindim. Hani bu bir senaryoydu ve kişisel analiz yapılamasının bir şeyi ifade etmemesine rağmen, belki  15 yaşındayken bir kaza sonucu  trenin çarpmasıyla  kolunu kullanamaz hale gelmiş oluşundan kaynaklanan bir sempatidir, belki acı çekmenin ne olduğunu biliyor olduğunun gözlerinden belli oluşudur kendisine olan bu duygusal sempatim.  Tam anlamı ille bilemesem de, performansı hakkında az çok bilgisi olan herkesin  Jamel Debbouze’nin ne kadar iyi bir aktör olduğunu onaylayacağını bilirim.

Anlamlı birşeyler izleyip belki tarihi sorgulamak, belki bilginizi pekiştirmek isterseniz… Yada bahsettiğim performansı merak ettiyseniz… Hepsini bir kenara bırakalım, iyi bir film izlemek isterseniz… …

Bu yazı Ethem tarafından 03 September 2011 02:26 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Yönetmen Koltuğunda şöyle bir doğruldu. Ve artık tamam dedi, Cebrail hiç bu kadar huzurla tebessüm etmemişti ve yükledi omzuna iqra’yı. Tuttu HİRA’nın yolunu…
…
Bir nefeslik ve de bir seyirlik bu dünya sahnesine, bu oyun perdesine en çok yakışanın adıydı [Hz]Muhammed.
Mücadelesi, mirası, insanca duruşu ve varoluşa dair bizlere sundukları ile.
İnsanlık rolünün şüphesiz en çok hakkını verendi Muhammed.
Ve varlık filminin başrol oyucusuydu. 63 yıllık hayatı boyunca bu dünya sahnesinde tüm insanlığa oyunculuk [insanlık] dersi verdi.
…
Ve Çağrı.
O’nu anlattı.
AKKAD imzalı…
İslam peygamberi [Hz] Muhammed’in hayatını konu alan birçok filmden biri… Şüphesiz en yaygın ve en çok izlenmiş olanı. Ve sinema tarihinde sadece Müslümanlığın yaygın olduğu yörelerde değil belli bir niteliksel sinema kültürüne ulaşmış her bölgede adından söz ettiren bir yapım. Bunda elbetteki son peygamber olan ve batı kaynaklı bir çok araştırmada dünyanın gelmiş geçmiş en etkili insanı olduğu vurgusuna layık olan [Hz] Muhammed’in hayatını konu alıyor olmasının payı büyük. Fakat bunun yanında [Hz] Muhammed’in ortaya koyduğu yaşamı ve hayatı Sinemasal dille bu kadar kaliteli ve izlenebilir ortaya koyan Mustafa AKKAD’ın katkısını da göz ardı etmemek gerek.

Sinema bir anlatım dilidir aslında. Ne anlattığınla beraber Sinemasal açıdan önemli olan nasıl anlattığındır. AKKAD’ın burada ki başarısı [Hz] Muhammed gibi merak edilen bir insanı, niteliksel ve evrensel bir sinema diliyle beyazperdeye aktarmış oluşudur. Benim kanaatim “ÇAĞRI” sadece bir müslümanın ya da dini duyguları ön planda olan kişilerin beğeneceği bir filmden ziyade, bunun yanında objektif bir sinema dili yakalamış her insanın başarılı bulacağı [muhtemel] bir filmdir. Elbette İslam dinine inanan ve onu yaşamaya çalışanlar için çok daha fazla anlama sahipken [neye inanıyor olursa olsun ki hatta inançsız olsun] her kesim için başarılı bir film olarak nitelendirilmeyi hak eden bir yapımdır Çağrı.
Dini konular [sinemasal açıdan] işlendiğinde en çok dikkat çeken fakat işlenmesi en zor ve hassas konulardır. Yani doğrudan dini duygulara hitap eden yapımlar, genel itibariyle belli bir düşünceyi aşılamak yahut belli konularda ders vermek amacını ön planda tuttukları için kaliteli bir seyir zevki ve niteliksel bir sinema dili yakalamakta oldukça zorlanırlar. Bunun örneklerini bizzat sinema tarihimizde “Beyaz Sinema” ismiyle de kalıplaşmış sinema akımında görebiliriz. Fakat AKKAD’ın ÇAĞRI’sı bu “Beyaz Sinema” diye tabir ettiğimiz yapımların içinde düştüğü kısır döngüyü aşmış ve niteliksel olarak sağladığı başarı ile sinema tarihinde haklı bir övgü almıştır.

Son olarak ÇAĞRI’nın başarısında çokça zikredilen bir iki faktörü de vurgulamakta fayda var. Birincisi; cismen kendini gösteren ve cismani olarak başrol sayılan, heybetiyle ve savaşçılığıyla ün salmış aynı zamanda [Hz] Muhammed’in amcası olan [Hz] Hamza’ya sinemasal olarak vücut veren Anthony Quinn oyunculuğu. Bu rol Müslümanlarca o derece benimsenmiştir ki şüphesiz [Hz] Hamza denince bir müslümanın zihninde canlanan Anthony Quinn’in simasıdır.
Bunun yanında Fransız müzisyen Maurice Jarre’nin film için yapmış olduğu müzikler bir sinema filminde müziğin ne derece etkili olduğunu örnekler biçimdedir. Maurice Jarre’nin müzikleri bu filmi o derece tamamlamıştır ki, niteliksel bir sinema yapıtı olma yönünde bu filmin çok önemli bir ayağı olmuştur.

Ki ne zaman kulağıma çalınsa bu müzikler, içi nota dolu bir kadeh canlanır gözümde, o cennet bahçelerinden. Bu kadehten dökülürcesine nüfuz eder tınısı yüreğime ve işler ruhuma.
…
Ve ezandı ÇAĞRI’nın bir başka dildeki anlamı. Ve bir Müslüman olan AKKAD bir inanan olarak çok önemli bir ÇAĞRI’ya imza atmıştı. Ve belki de ÇAĞRI, sinema dünyasında yükselen/yankılanan bir EZAN’dı. Eli kulağında AKKAD’ın. [Eli kamerasında]
…
Evet, Çağrı benim için çok özel bir yapımdı.
O’nun adıyla başladı. O’nu anlattı. Belki O’nu cismen hiç göstermedi fakat Gönül gözü açık olanlar bizzat SEYR’etti O’nu. [S.A.V]
…
Mustafa AKKAD’ın ÇAĞRI’sına kulak veren MikU, kaleminin rengiyle, elleri titreye titreye, yüreği yetmese de; O’na dokunmaya çalıştı.
Kusurumuz olmuş ise kalemimizin acizliğinden ve eksikliğindendir.
Affola.
Affoluna.
…

Bu yazı MikU tarafından 22 July 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı SuperFrooog tarafından 21 March 2011 02:55 tarihinde yazıldı. 11 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

“ Yıl 1925 Kral 5.George dünya halkının çeyreğine hükmetmekte. İkinci oğlu olan York Dükü’nden Wambley , Londra’daki şölenin kapanış konuşmasını yapmasını rica etmiştir. ”

York Dükü olan George VI.(Prens Albert olarak da bilinir) bu anlamlı günde büyük bir kalabalığın önüne çıkacak ve radyodan da tüm dünyaya duyurulacak olan konuşmasını yapmaya gidecektir. Kendisinin tam adı  : Albert Frederick Arthur George’dur.Konuşmasına 2 dakika kaldığında  konuşma yapacağı yere çağırılıyor. İşte bu dakikadan itibaren George VI ile birlikte heyecanlanmaya başlıyoruz. Sanki ilkokulda ilk defa insanların önünde konuşma yapacakmışız gibi hissediyorsunuz. Yavaş yavaş konuşma yapacağımız yere yaklaşmaktayız. Radyonun yeni yeni kullanılmaya başlandığı bu yıllarda radyonun olduğu her eve York Dükü’nün konuşması ulaşacaktır. York Dükü Wembley Stadında binlerce kişinin önünde konuşma yapmaya hazırlanıyor. (İşin aslı, mikrofonun yanında bulunan kırmızı ışığın 3 kez yanıp sabit kalacağı ve böylece yayına geçilmesinin mümkün olacağı anın hiç gelmemesini ümit eder bir havada bekliyor) 3…. 2….. 1…. Ve işte artık konuşma yapma zamanı geldi.

KISACA HİKÂYE..

Kralın 2 oğlu vardır. Şu an konuşmasını yaparken kekelemekte olan küçük oğlu York Dükü Albert ve skandal yaratarak tahtı kardeşine bırakan büyük oğlu VIII. Edward(Windsor Dükü Prens Edward olarak da bilinir.) Edward çok rahat ancak sorumsuz bir karakterdir.Babaları olan Kral’ın ölümü halinde tahta çıkması kesindir.Ancak Kral kekeme olan oğlunun hiçbir zaman yüzüne söylemese de daha cesur ve taht için daha uygun olduğunu bilir.York Dükü çocukluk döneminde yaşadığı bazı kötü olaylarla gelişen kekemeliğinden sonra kendine güven duymamaya başlamıştır.Kendisinin Kral olma ihtimalinden korkan ve her konuşmasının onun için bir işkenceye dönüşmeye başladığı  bu adam, bu durumundan kurtulmak için yardım almaya başlar.

YAZARIN FİLM ÖNCESİ YAŞADIKLARI

Hikâyemiz işte bundan sonra asıl şeklini almaya başlıyor. Zoraki Kral’ın yazarı  David Seidler, çocukken yaşadığı kötü olaylardan sonra kekelemeye başladı.Aynı dönemde VI.George(York Dükü)’un kekemeliğinin üstesinden gelmesi ona ilham verdi.Yazar bu dönemi şöyle hatırlıyor: “Burada Kral olan bir kekeme vardı ve söylediği her hecenin herkes tarafından dinlendiği bir radyo konuşması yapmak zorundaydı ve yine de oldukça tutku ve çarpıcılık ile yaptı”.İşte bu şekilde hikâyeyi yazmaya başladı ve Kral hakkında daha çok bilgi edindi. York Dükü’nün konuşmasını düzelten ve ona birçok konuşmasında destek olan Lionel Logue ile ilgili bilgileri zor olmasına rağmen edindi ve Kral ile arasındaki ilişkiyi de hayal gücüyle anlamaya çalıştı.

OLAYLAR….

Filmde, Logue ile bizim kekeme olan Kral adayı arasında geçen ilişkiyi izlemek gerçekten ayrı bir zevk oluyor. Kendisi aslında doktor olmayan Logue , bu tür olaylara psikolojik açılardan yaklaşarak o dönemde pek az rastlanan bir tedavi şekli uyguluyor.Logue’un eşit şartlar prensibi Kral adayının zoruna gitse de zamanla o da bu sıra dışı yöntemlere alışarak Logue’a saygı duyuyor ve arkadaş oluyorlar.Sadece aile arasında kullanılan Bertie ismini Logue’dan duymaya alışıyoruz ve tabi York Dükü’de zamanla buna alışıyor.II.Dünya savaşı öncesi bu arkadaşlık Bertie’nin özgüvenini kazanmasını ve İngiliz halkının bir simgesi haline dönüşmesini sağlıyor.

NASIL BİR FİLM?

Bu hikâyenin muhtemelen en çarpıcı yönü bir Kralın asil olmayı bir kenara bırakıp kendi hayatını hiç tanımadığı sıradan bir insana açması ve ondan yardım beklemesidir. Ve aslında kendisinin içinde bulunduğu durum onu nasıl aciz bir hale getirmiş bunu gerçektende çok iyi anlatıyor. Bu filmi izlerken usta oyunculuğun nasıl olduğuna şahit olacaksınız.Özellikle Oscar’lı oyuncu Colin Firth ve terapisti rolündeki Geoffrey Rush gerçekten izlenesi bir performans sergiliyorlar.

FİLMİN SONU

“ 1944 yılında Kral 6.George, Lionel Logue’u Kraliyet Şövalyeleri’nin komutanı olarak göreve getirdi. Minnettar bir kraldan gelen bu yüksek unvan Lionel’i hükümdara sundukları şahsi hizmetlerin mükâfatlandırıldığı tek şövalye birliğinin bir mensubu kıldı. Tüm savaş konuşmalarında Lionel kralın yanında oldu. Radyo konuşmalarıyla birlikte,6.George milli direncin sembolü oldu. Lionel’la Bertie ömürlerinin sonuna kadar arkadaş kaldılar. ”

Filmi izlemeden önce kazandığı Oscar ödüllerini bir sıralayalım:

* En İyi Film: “Zoraki Kral”

* En İyi Yönetmen: Tom Hopper (Zoraki Kral)

* En İyi Özgün Senaryo: “Zoraki Kral” David Seidler

* En İyi Erkek Oyuncu: Colin Firth (Zoraki Kral)

Bundan sonra artık izleyip yorumunuzu kendiniz yapın.Ben bu filme 10 üzerinden 8 veriyorum.Kazandığı bazı Oscar ödülleri birçokları için sürpriz olmuş bir film.Ancak övgüleri hak eden bir çalışma olmuş …….

Not: Gerçek Kralın konuşmalarına baktım. Kendisinin kekelediğini bu konuşmalardan anlayamıyoruz ancak konuşmalarında bir gariplik olduğunu sezebiliyoruz. Merak edenler için  kralın konuşmasını içeren link ekledim.

Bu yazı T.K.T tarafından 10 March 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

The King’s Speech (ilk defa bir filmin Türkçe adını kullanasım gelmiyor gerçekten de, Zoraki Kral adı hiç oldu mu bu filme? ) tam da yukarıda bahsettiğim gibi bir film, tamamen anlatmaya niyetlendiği şeyi anlatıyor, kekeme bir kralın kekemeliğini yenmesini. Tabii konu bu olunca te te ttekrar tekrar aynı şş şeyyleri mi izleyeceğiz ya hu! diyesi gelebilir insanın ama film bu sade konuyu o kadar sade ama keyifli anlatmış ki hiç de sıkılmadan hatta yer yer kahkahalarla izlettiriyor kendini.

Filmin izlenebilirliğini ayarında yazılmış senaryosunun yanında elbette oyuncuları sağlıyor. Esas rollerde gördüğümüz üç oyuncu da gerçekten mükemmel. Hatta konuşma terapistini oynayan Geofrey Rush’ın kekeme kralı canlandıran başrol oyuncusu Colin Firth’ten çok daha iyi olduğunu düşünüyorum, yani bu filmde iki başrol oyuncusu var bence. Her iki oyuncu da aday oldukları veya aldıkları ödülleri hak ediyor bu filmde.

Filmin yarattığı atmosfer de ayrı bir güzel. Tabii o dönem İngiltere’sini bildiğimden değil ama bana her şey yerli yerindeymiş gibi hissettirdi filmin atmosferi. Saray ahalisinin konuşmaları, birbirlerine karşı nezaketten ölecek tavırları dudaklarda tebessümle izlettirdi filmi; Kral 6. George’un naifliği, kekemelik sorununun derinlerine inerken anlattıkları, annesi-babası-abisiyle ilişkileri ise yürekte bir hüzünle.

Böyle güzel bir filme tek bir itirazım var ama. Bu da tabii bakış açısıyla çok ilgili, filmin odaklandığı noktayla alakalı ama yine de sevdiği kadın için krallıktan vazgeçen kekeme kralımızın abisine haksızlık yapıldığını düşünüyorum. Başka bir zaman olsa aşkı uğruna koskoca İngiltere kralı olma fırsatını tepen bir adam yerlere göklere sığdırılmaz, destansı bir film yapılmaz mıydı onun hakkında, elimizi vicdanımıza koyup da söyleyelim.

Bu yazı fafatuka tarafından 23 February 2011 01:00 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Edward’ ın kardeşi olan Albert Frederick Arthur George yani 6. George artık tahtın sahibidir fakat çocukluğundan beridir aşamadığı büyük bir problemi halletmesi gerekecektir.
Kral VI. George, halkın karşısına çıkıp konuşma yapması gerekmektedir fakat öncesinde kekemeliği yenmesi de gerekmektedir.

Zoraki Kral (The King’s Speech) filmi Altın Küre ödüllerinde 6 dalda aday gösterilip “En iyi Erkek Oyuncu” Ödülünü, Bahta Ödüllerinde “En İyi Film” ödülünü kazanırken 27 Şubat 2011 de düzenlenecek olan Oscar Ödüllerinde 12 dalda aday gösterilmiştir.

Bu yazı Ethem tarafından 13 February 2011 23:01 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bireyde yaradılıştan bulunması gereken baskıya boyun eğmeme karakterinin gerekliliğinin yanı sıra özgürlüğün ilk şiarı, bir boyunduruk kabul etmeyecek niteliklere haiz olmaktır. Kuşkusuz bu niteliklere sahip olmak için çokça okumalı, çokça düşünmeli, kafa yormalı, fikir üretmeli, üretilen düşünce minvalinde bir yaşam kurmalıdır. Düşünce zihinde tıkılıp kalırsa, yaşamı şekillendirmezse bir değer ifade etmeyecek, zamanla tahrip olacak, gerçekliğini kaybedecektir. Fikirlerin var olması için bireylerin yaşam biçimlerinde vücut bulmaları gerekir. Böylelikle düşünce zihin zindanında hapsolmaz ve fikir hür; birey hür olur.

Gerçek özgürlük, ancak fikirlerin  ve zihinlerin hürriyetinden mevcut olabilir. Rutin bir döngüde süre giden hayatlar, taklidi imanlar ve kulaktan dolma ideolojilerle oluşturulan birikimlerin ufak sarsıntılarla çökmesi yüksek olasıdır. Temeli sağlam atılmayan bir yapı gibi düşünüldüğünde, taklit edilen düşünme yapılarının temelinde temsil eden bireyden bir parça olmadıkça yapının sağlamlığından ve ebediliğinden dem vurulamaz.

Hür Adam’ı düşündüğümde, yaşamını tamamen -doğru ya da yanlış- bir düşünce çerçevesinde şekillendirdiğini görüyoruz. “80 küsür yıllık ömrü hayatımda dünya namına hiç bir lezzet tatmadım.” demesi ve gerçekten de bir “düşünce suçlusu” yaftasıyla yıllarca cezaevlerinde, sürgünlerde, dağlarda “fikir mücadelesi” bir başka deyişle  ”fikri özgürlük savaşı” vermesi bundandır. Çünkü onun inancı ve davası dünyevilikten çok ötedir ve onu kendisine yol gösterici, mürşit, “üstad” kabul edenlerin onu en zor anlarda dahi yalnız bırakmamaları tamamen onun “tebliğ ettiğini temsil” etmesinden yani samimiyetindendir.

Filme gelecek olursak “Hür Adam” Bediüzzaman Said Nursi’yi anlatan ilk sinema filmi olması bakımından önemli. Yönetmen Tanrısever de filmin ilk ve tek olması yönüyle kendisine nasip olması bakımından kıvanç duyduğunu söylüyor. Yazının ilk kısmında belirttiğim gibi gerçek “hür adam” Said Nursi yaşamı boyunca samimi bir “dava adamı”  portresi çizmiş, kitleleri etkilemiş/etkilemekte olan birisi olması yönüyle toplumun  farklı kesimlerinin ilgisini çekmektedir. Küçük yaşlarından itibaren hakarete tahammül edememesi ve ömrünce ilke edindiği “Ekmeksiz yaşarım, hürriyetsiz yaşayamam.” sözleri filmin adının ne denli yerinde olduğuna işaret ediyor. Filmin 3 saate yakın süresi, dolu dolu bir ömrü nitelemesi bakımından anlaşılır. Filmde görüntü yönetmeninin iyi iş çıkardığını söylemek gerek. Özellikle Barla günlerinin anlatıldığı bölümlerdeki görsellik etkileyici. Hür Adam’ ı oynayan Mürşit Ağa Bağ’ ın  enfes oyunculuğu ise takdire şayan. Ağa Bağ’ ın rolünü nasıl içselleştirdiği, benimsediği, “Rolümün hakkını verebilmek için üstad gibi az yemek yedim, sabaha kadar namaz kıldım.” sözlerinden ve gözlerindeki canlılıktan belli oluyor. Mimikleri, oyunculuğu gerçekten üst düzeyde.

Filmin misyonuyla ilgili ise şunu eklemek lazım. Vizyona girmeden önce yönetmen Tanrısever film ile ilgili iddialı açıklamalarda bulunmuştu. Dünya çapında bir eser oluşturduğunu ifade etmişti. Az önce belirttiğim gibi biyografi her kesimi etkileyecek türden, amenna. Fakat amaç evrensel boyutta nam salacak bir yapıt sunmaksa her yönüyle mükemmellik hedeflenmeli. Örneğin bazı oyunculuların daha dikkatli seçilmesi, oyunculuğa daha çok önem verilmesi, resmin arka planına daha çok odaklanması gerekir. Zira unutulmayacak bir yapım oluşturmanın bir yönü de budur. Örnek olarak “Çağrı” filmi hemen akıllara gelebilir. Gerek müziği, oyunculukları; gerekse görselliği ve  iç dinamikleriyle mükemmel bir film olması Çağrı’ yı dünya çapında bir yapım olarak nitelendirebilmemizi sağlamıştır. Hür Adam’ da ise çok fazla mesaj verme çabasıyla kaliteli sinema filmlerinde olması gereken bazı ögeler göz ardı ediliyor. Ve yönetmenimiz burada hataya düşerek amacıyla çelişiyor.

Bunların yanında filmde geçen bazı diyaloglara da değinecek olursak, senaryoda geçen bazı cümlelerin aslının olup olmadığı, varsa nerede yer aldığı muallak. Örneğin Said Nursi’ nin ağzından “Bu memleketi Türkler yönetti, bundan sonra da Türkler yönetecek.” sözünün hangi kaynağa dayanarak senaryoya alındığı belirsiz. Bu ifadenin gerek Tarihçe-i Hayat’ ta gerek diğer eserlerde yer almadığı görülüyor. Bazı diyalogların ise içinde bulunduğumuz konjonktüre göre vurgulandığını da görüyoruz. “Türk Kürt kardeştir.” sözü ile içince bulunduğumuz ortama olumlu etki edebilecek söylemler geliştirildiği görülüyor.

Sonuç olarak “Hür Adam” filmi Said Nursi’ nin hayatını ve daha ziyade insani yönlerini betimlemesi bakımında eksikliklerine rağmen eli yüzü düzgün bir yapım olmuş. Kendisinden sonra gelebilecek filmlere de yol açmış. Said Nursi’ nin sevenlerine hoş bir gösteri, yanlış bilgilere bir düzeltme ve belki bir miktar iade-i itibar  amaçlanmış. Ve kişilerin hapsedilerek, sürgün edilerek, yasaklar koyarak fikirlerin yok edilemeyeceğini; gerçek hürriyet ve huzurun zindanda dahi olsa, zihinlerin hür olmasıyla gerçekleşebileceğini anlatmaya çalışmış. Belki de bu yazıyı Said Nursi’nin  filmde de geçen şu sözüyle bitirmek en doğrusu olacak: ” O” nu tanıyan ve itaat eden zindanda dahi olsa bahtiyardır. O’ nu unutan saraylarda da olsa zindandadır, bedbahttır.”

Ömer KALAFATCI

22 OCAK 2011

Bu yazı ömer KALAFATCI tarafından 30 January 2011 14:56 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

O halde sonda söyleyeceğimi yine -ve yine- başta belirtmekten çekinmeme de gerek yok : Sultan’ın Sırrı, günümüzde video filmler için bile sıradan ve sığ sayılacak bir kaliteye ve ilerleyişe sahip özensiz ve sevimsiz bir yerli aksiyon örneği…

Bu kanıya nereden vardığımı da, rutini biraz kırarak maddeler halinde yazmak istiyorum izninizle…

Madde 1 : Bir aksiyon – polisiye – gerilim üçgeni içerisinde ele alacak olsaydık, Sultan’ın Sırrı’nı nasıl değerlendirmemiz gerekirdi? Bu aslında oldukça kritik bir soru. Herşeyden önce artık teknik anlamda sinemamızda başarılı işler görebiliyoruz. Dünya sinemasındaki aksiyon trendlerinin de değiştiğini kabul etmek gerekiyor. Hal böyle olunca teknik makyajı sırıtan ve bütün aksiyon hanesi durağan silahlı çatışma ya da dönen tekme gibi 80′li yıllardan miras kalan ve albenisi kalmamış numaralarla kısıtlı olan Sultan’ın Sırrı’nın seyir zevki yaşattığını söylemek güç. Artık filmlerimiz “bu filme (…) milyon dolar harcandı ona göre ayağınızı denk alın!” cümleleri ile pazarlanıyor. Hal böyle olunca da perdede görebileceklerinin 4 milyon dolar gibi hatırı sayılır bütçeye sahip bir filme yakışmasını istiyor insan.

Madde 2 : Gelelim gerilim kısmına. Bir yerli Da Vinci Şifresi olmadığı açık fakat Dan Brown hikayelerine gereğinden fazla öykünmesi -ek seriyette referans olarak göstermesi- izleyicinin canını da sıkabiliyor yer yer. Kaldı ki İstanbul gizemleri ve meşhur dehlizler; aslen hem gerilime, hem fanteziye hem de maceraya yetecek kadar mit barındırıyor. Zamanında Byzantine : Sırlar Labirenti ya da Kabus 22 gibi video oyunlarına da konu olan bu dehlizler, hali hazırda izleyicinin iştahını açabilecek kadar çekici…Fakat Sultan’ın Sırrı, bu hikayeleri iyice eşelemek yerine izleyicinin ağzına bir parmak bal çalmayı yeğliyor. Güncel konulara kendi çapında gösterdiği duyarlılık ise zaman zaman araya sıkıştırılmış “zoraki” didaktizm dayatması hissine kapılmanızı sağlıyor. Fakat buradaki basmakalıp Türklük – Amerikalılık kelamları için aslında sinema kapılarını eşelemenize bile gerek yok…Bir çay içip iki hoş beş edebileceğiniz her yerde buradakine benzer diyaloglar duymanız muhtemel.

Madde 3 : Türk – Ermeni durumuna da el atan film, bu konuyu da muallakta bırakmayı seçiyor. Bilinçli izleyici zaten bu konuyu filmin içerisinde bir noktaya koyamıyor. Daha yerinde bir tabirle Sultan’ın Sırrı’nda eşelenen konuların bir kısmı formalite icabı ellenip, tadı beğenilmeyen bir çeşit kayıntı gibi kenara bırakılıyor.

Gel gelelim karakterlere… Katmansız diyalogların orantısına tezat oluşturacak bir durum yok ortada…Türk İstihbarat’ının tamamının bir tarikata mensup olduğu, ilk tanıştığımız karede “Türk” çocuğuna tokat atarak izleyicinin “antipatisini” kazanan Amerikalı karakter, idealleri uğruna herkesi karşısına alabileceğini iddia eden bir müze müdürü, aşırı Amerikan aşıklığı ile yine izleyicinin “antipatisine” nail olan dalkavuk ve koltuk sevdalısı müdür yardımcısı. Tabi bir de Mark Dacascos var :)

80′lerin aranan isimlerinin, son model yerli aksiyon filmlerinde yeniden görünmesi de ayrı bir fenomen oldu adeta. Fakat Marc Dacascos’un bu filme yerleştirilmiş olmasının dişe dokunur hiç bir tarafı yok. Aksiyon filmleri ile nam salan Dacascos’un bu filmde adeta şamar oğlanına çevrilmesi de dolaylı bir intikam mıdır orası tartışılır tabi.

Dizi estetiğinin iyiden iyiye beyazperdeyi sarıp sarmaladığı bu dönemde, bu yönelim Türk Sineması’nda da kendini iyiden iyiye göstermeye başladı. Dizilerin süresinin de astronomik olduğunu düşünürsek, sinemaya teşrif buyurduğunuz ve 10 dakikalık ara dışında reklamı olmayan bir pilot bölüm olarak bile değerlendirebilirsiniz Sultan’ın Sırrı’nı.

Saymakla bitmeyecek olan mantık hatalarına hiç bulaşmak istemiyorum. Zira eşeledikçe dil uzatacak nice eksiklik ya da yakışıksızlık bulabilmek mümkün. Burada noktayı koyup, filmi yukarıda yazdıklarımla değerlendirecek olursam; Sultan’ın Sırrı, son tahlilde çekici bir hikayenin, özensiz bir şekilde senaryolaştırıldığı ve belli kalıpların sularından yüzerek kurtulmaktansa, o klişelerin içine dalarak kaybolduğu; günümüzde sadece doğrudan DVD ve video piyasası için ısmarlanan türden, sıradan ve sığ bir aksiyon örneği…Üzerinde çalışılmış izlenimi veren en önemli kısmı ise dövüş koreografileri diyebiliriz…

Bu yazı Fatih Yürür tarafından 25 December 2010 01:09 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Munich filmini açmadan önce karşınıza neler çıkacağını tahmin edebiliyorsunuz. Munich Olimpiyatları tarihinin en dramatik olaylarından birine tanık olmuştur. 11 atlet inanılmaz bir şekilde öldürülmüştür. Film başladığında önce bu canlandırmayı, bazı gerçek görüntüler eşliğinde izliyorsunuz.

Sabırlı izlenmesi gereken bir film her şeyden önce bundan bahsetmek gerekiyor. 2 saat 40 dakika gibi bir runtime süresi var ve bu süre içinde olaylar gerçekten çok ağır ilerliyor. Sahneleri teker teker izliyormuş, bir sahneden sonra öbür sahnenin gelmesini bekleyecek duruma geliyorsunuz. Tabi bu arada olayın bütün ayrıntılarını öğrenme şansına sahip oluyorsunuz. Aslında burada sadece bunu belirtmek için söyledim diyebilirim çünkü bu bir aksiyon filmi değil ya da herhangi bir gizem filmi değil. Daha çok bir belgesel tarzında olduğunu belirteyim.

11 kişiyi öldüren başları temizleme görevi Eric Bana?ya kalıyor ve arkadaşlarıyla beraber bu işe kalkışıyor. Asıl olay bence burada. Biraz daha geniş bir perspektiften bakmak gerekiyor. Burada bir nevi savaş sahnelerini aratmayacak olaylar görüyorsunuz ama olay bu kadar basit değil. İlk cinayetini işlediği zaman Bana?nın ruh halini incelemeniz gerekiyor. Daha sonra sayı arttıkça artık ne kadar rahat olarak davrandığını fakat bir zaman sonra paranoyaklaştığını izlemeniz ve çok iyi bir şekilde analiz etmeniz gerekiyor. Öldürmek basit bir iş değildir kavramını çok güzel bir şekilde işlemişler.

Filmde de dediği gibi sonu olamayacak ve herkesin kaybettiği / kaybedeceği bir savaş. Sakal gibi her cinayette yenilerinin hem de daha gür ve sert çıkması. Zaman ilerledikçe artık ??undercover?? olan bu ekibin gün yüzüne çıkması ve bir anda hedefleri öldürürlerken kendilerinin hedef haline gelmesi? Ama ne yazık ki bu film beklentilerimi karşılayamadı. Ahım şahım olmayan bir konuymuş gibi hissettim önemli olan bir konuyu. Mutlaka film haline getirilmesi gereken İsrail-Filistin çekişmesi çok sayıdaki karakterlerin dalaşmalarından ibaret olarak kalmış. Daha can alıcı konular, diyaloglar, entrikalar, beklerdim. Derin mevzulara verilen önem yetersiz kalmış, sadece bir bireyin üzerinden ele almışlar konuyu. Öldürme sahnelerinin gerçekçiliğiyle ilgiyi ayakta tutuyor.

2005 yılının en güçlü filmlerinden, Spielberg?in en görkemli eserlerinden biri olarak görüyorum filmi. Kendisinin tarzını çok sevmesem de gerektiği zaman, gereken saygıyı göstermekten asla çekinmedim. Mutlaka izlenmesi gereken bir film diyemem, çünkü ben bu olayın arkasını çok merak ettiğimden benim ilgimi çok uzun zamandır çekiyordu. Tatmin olmadım tam olarak ama en azından baya büyük bir kısmını öğrendim ve güzel çekimler sayesinde olayları yaşadığımı söyleyebilirim. Belgesel tadında filmleri seviyorsanız bu filmi de izlerken zevk alırsınız

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 29 November 2010 01:06 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Asıl olayların başlama aşaması olan durum ise, tam da bu esnada gerçekleşir. Vali olarak atanan Yuan Lie, bir zamanlar savaş alanında birlikte çarpıştığı Su Qi Er?i ziyarete gelmektedir. Geçmişinde asılı kalan düşmanlığını kusmaya hazırlanan Yuan Lie, Su Qi Er?in tüm ailesini yok etme tehlikesinin de ta kendisidir.

Filmin fantastik sahneleri gayet hoşuma gitti. Özellikle Su Qi-Er?in, wushu alıştırmaları için hayali tanrılarla dövüştüğü sahneler, Michelle Yeoh?un, filmdeki o kısacık şifacı doktor rolü, filmde Su Qi-Er?in oğlunu canlandıran ufaklıkların (seneler geçtikce çocuklar da değişti tabi) başarılı performansları, Çin yapımi bir filmde, izlemeyi sevdiğim Amerikalı oyuncu David Carradine?in olması, hep filmin artıları oldu.
Dövüş sahneleri de yeterince tatmin ediciydi benim için. Görsel öğelerin de tadımlık olarak kullanıldığı filmiizlemenizi tavsiye ederim.

Bu yazı KanesHiro tarafından 23 November 2010 01:54 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

2011 de seyirciyle buluşması planlanan Ayhan Hanım adlı filmin çalışmaları nisan 2010 dan beri devam etmekte.

Filmde yakın tarihimizde yaşanan 12 eylül 1980 li yıllardan 1990 lı yıllara kadar uzanıyor. Apolitik bir kadın olan Ayhan Hanım’ın hayatı 10 yaşındaki oğlunun gözüyle anlatılmakta.

Bu yoğun döneme girmeden önce Ayhan Hanım’ın tek hayali, çocuklarını okutup iyi bir hayat, güzel bir aile kurmalarını sağlamaktır. Fakat bu yoğun dönemle beraber hayaller ertelenir. Artık tek dileği dağılan çocuklarını yeniden bir araya getirmek olacaktır.

Filmin anne karakteri Vahide Gördüm, baba karakteri ise Selçuk Yöntem olarak belirlenmiş olup henüz çocuk karakterleri kesinlik kazanmamıştır.

Bu yazı Ethem tarafından 05 September 2010 00:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İlkinde Foshan’dan ayrılan Ip Man (Donnie Yen), devamı niteliğindeki II. filmde; Hong Kong’da yeni bir hayat kurmaya çalışıyor. Zaten neredeyse sefaletin göbeğinde yaşamak zorunda olan Ip Man, elbetteki en iyi bildiği öğretiyi yayabilmek ve bu işten de karnını doyuracak kadar para kazanabilmek için bir çatı katını Wing Chun dersleri için kıralıyor. Burada da batılı devletlerin uşaklığını yapanlar peşini bırakmıyor elbette. Bir dernek bünyesinde birleşen ve Hong Kong Dövüş sanatını yayan Master’lar (Ustalar) , Ip Man’ın okulumsu yerine göz dikiyorlar. Özellikle Dernek başkanı Master Hong (Zhou Qing Quan) bir musabaka teklif ederek, tüm okul Master’ları ile dövüşüp kazanırsa, okulunu dilediği gibi isletebileceğini söyluyor.

Filmin konusunu çok anlatmaya gerek yok.

Fakat şunu belirtmek isterim ki, bu film sadece dövüş sanatlarının tarihini değil, köklu China kültürünü, onların kültürlerine olan derin saygılarını, aile kavramının herşeyden kıymetli olduğunu, dövüşürken bile rakibinin merhametine “teşekkür edecek” derecede “saygılı ve minnet dolu” olduklarını, GURURlarının da , en az kültürleri kadar yuksek öneme sahip olduğunu izleyeceksiniz.

Onların, Batıya olan içe kapanıklıklarınada bu film bir kez daha ışık tutuyor.

Filmin her sahnesi beni çok heyecanlandırdı. Dövüş sahnelerinden bahsetmeme gerek bile yok. Az kan, çok zeka gerektiren tekniklerin konuşturulduğu sahnelerle dolu. Etkileyici bir-iki sahneden bahsetmek gerekirse, Ip Man’ın , Master Hong ile masa üzerinde yaptığı dövüş sahnesi derim… Kesinlikle senkron süper kurgulanmış, üzerinde çokca çalışıldığı belli olan bir dövüş sahnesiydi.

Finale doğru Ip Man’ın “Twister” lakaplı Amerikalı boksör ile yaptığı ring maçı ise zaten son noktayı koydu.
Master Hong rolünde , Zhou Qing Quan var. Vakur duruşu çok hoşuma gitti.

Başlarda, her ne kadar batılı uşağı olsa da, doğru yolu bulması uzun sürmedi..

Görüntü yönetmeni, senarist, Donnie Yen ve tüm ekip ciddi bir iş başarmışlar.

Uzakdoğu Sineması seven, dövüş sanatlarının da işlendiği filmlerden hoşlananlara “tam sizlik” diyebilirim.

Bu yazı KanesHiro tarafından 26 May 2010 00:19 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Gerçek bir hikayenin sinemaya uyarlandığı filmde bazı karakterler ya çok uçuk ya çok gereksiz. Bazı çatışmalarda göze çarpan oyunculuk “hadi nen ordan” dedirtiyor. Gerçekçilikten saptığını hissediyorsunuz. Bu sapkınlık acaba olmayan tempoyu yükseltmek için miydi diye düşünüyorum. Fakat olumlu bir cevap bulamıyorum kendimde. Tempo yükselmiyor, çatışma sahnelerinde daha da sıkıcı bir hal alıyordu. Senaryonun yetersizliği mi bilinmez ama bazı sahneler çok uzun tutulmuş.

Filmin ortasına doğru sürüklenirken esnediğimi hissettim elimi ağzıma götürdüğümde. Sonra hafifçe gözlerim kapandı. Hikaye en sonuna kadar çok bilindik. Sonu biraz farklı bitiyor, en azından benim filmin ortasında tahmin ettiğim gibi değil. Evet, filmin ortasında bile tahmin edebilecek bilgelikte hissettiriyor film. Kim ölecek kim kalacak altyazıyla 10 dakika önceden yazılmıyor tabi, ama gözler yarı kapalıyken bile neyin ne olacağını anlıyorsunuz. Herhalde en düşünülerek yazılmış yerler John’ın hapishaneden kaçış sahneleriydi. İddia edilen Dillinger zekası ve kurnazlığı sadece bu sahnelerde biraz olsun ortaya çıkıyor.

Çok fazla eleştirirken, filme senaryo dışında başka bir boyuttan bakmak istiyorum. Filmin başlangıcında kameranın sallanması yüksek kalitede ya da sinemada izleyenlerin sinirlerini bozmuştur diye düşünüyorum. Kameranın milimetre bazında titremesi gerçekçilik katmıyor fakat gözleri rahatsız ediyor. Herhangi özel bir efekt yok, geçmişteyiz demek için kullanılan siyah beyaz televizyon efektleri hariç. Bunun yanında itiraf etmeliyim ki bazı fotoğraflar çok nostaljik ve güzeldi. Kıyafetler de keza döneme çok uygundu. İnce düşünüldüğü açık. Ama benim en çok hoşuma giden Dillinger’in sürekli değiştirdiği gözlükleriydi. Filmin sonunda sinemada taktıkları (sinemada gözlük takıyor, dikkat) beşgen misali bir yapıya sahipti. Bulabilirsem hemen almayı istiyorum :)

“Yahu napıyorsun, filmi yerden yere vurdun?” diyenler için daha başlamadım bile demek istiyorum. Johnny Depp, John Dillinger’a pek uymamış diye düşünüyorum. İfadeleri beyaz perdeden ötesine geçmiyordu, yani hissedemiyordum. Zorladım, ıkındım, olmadı. Christian Bale de keza Melvin Purvis’i canlandırırken sanki sıkılmış gibiydi. Michael Mann yönetmenliğinde daha kaliteli bir yapıt ortaya çıkabilirdi.

Çok güzel ele alınan mafya ya da mafya adamı filmlerinin yanında vasat bir film olan Public Enemies izlenmese de olurdu tarzında benim açımdan. En azından mafya filmlerini seven biri için özentiden öteye geçeceğini düşünmüyorum. Belki de Godfather varken hiçbir mafya teması barındıran filmi sevemeyeceğim.

Sevgiler.

Bu yazı rahmetli tarafından 22 May 2010 16:31 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Film, 4.Asya Film Ödülleri’nde 1. olacak kadar iyiydi…Üstelik;
En iyi aktör dalinda ödülü olan WANG Xueqi takdirlik bir oyunculuk sergilemişti.

Yine aynı filmin, en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü Nicholas TSE’e verilerek doğru karar alınmıştı.. Zira finale doğru gözlerim doldu… Çok etkileyici idi oyunculuğu.
Ve tabii ki, kostümler…. 4. Asya film Ödüllerinde, kostüm ödülü almaya hak kazanmış bu filmde, kusura bakmayın ama “uzun saçlı Çin’li Erkekler” dışında ödüllük bir şey gördüğümü söyleyemeyeceğim. Çin filmlerinde sevdiğim birkaç şeyden biri havada uçan, zıplayan, koşturan aktörler, dans eden ama savaşcı ruhunu ortaya koyan kadın aktristler veeeeeeeee uzun saçli eski dönem Çin’li Erkeklerdir. Arkadan örgü yapılmış uzun saçlarıyla dövüşen oyuncuları izlemek benim için coçukluğumdan beri bir zevk olmuştur

Ayrıca , uzun saç, örgülü saç gibi geleneklerin medeniyetin ilk zamanlarına kadar uzanan bir seramoni olduğunu biliyor, daha da araştırmalarıma devam ediyorum.

Kah filmden, kah filmin bana anımsatıp yazdırdıklarından bahsettim. Elbetteki 1.lik ödülü ile taçlandırılmış bu filmi görmenizi tavsiye ederim.

Bu yazı KanesHiro tarafından 22 May 2010 15:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hypetia’nın hayat öyküsünde, kendisine aşık olan sahibi olduğu bvir köleyle duygu yoğunluğu yaşamasının yanında tanrı tanımaz düşünceleride halkın dikkatini üzerine çekecektir.

Agora adlı filmin oyuncu kadrosunda Rachel Weisz, Max Minghella, Amber Rose Revah, Ashraf Barhom ve Manuel Cauchi isimleri bulunmaktadır.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 08 April 2010 00:03 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

YER; haksız yere, bazen ise sadece “tuhaf” olduğu için, CADI damgası vurabilmenin ve o kişileri idam edebilmenin en kolay dönem olduğu 17.yy Amerikası.

Winona Ryder?ın ruh verdiği Abigail Williams, ilk birlikteliğini yaşadığı çiftçi John Proctor’a (Daniel Day-Lewis) saplantılı bir şekilde ilgi duymaktadır… Herkesin kolaylıkla ?cadı? olarak suçlandığı bu dönemde John’un eşi Elizabeth Proctor?u (Joan Allen) aleyhinde deliller düzenleyerek cadılıkla suçlar.

Ufak ve zararsız gibi görünen bu yalan gittikçe sarpa sarar ve sonunda Abigail?in ve yaşıtı yandaşlarının; bu yalan ve oyunlarını kendilerinin de artık ?gerçek? sandığı, içinden çıkılmaz bir hal alır.

Akıl almaz kanun şöyledir:
?Ben cadıyım? diye itirafta bulunan serbest.
?Cadı değilim? diye doğruyu söyleyen hapis.

Birçok masum insanın hiç uğruna, yalan uğruna gerçekten yakıldığı bu zamana parmak basan senaryo 1996 da çekilmiş olmasına ve daha da önce yazılmış olmasına rağmen halen bu döneme de hitap eden, tüyler ürpertici görüşler çıkarmamıza neden olmakta.

John Proctor?un neredeyse aklını yitirdiği ve ?Tanrı öldü!? dediği sahnede ise; bu akıl almaz olaylara sinirden ve inanamamışlıktan gözleriniz dolmuşken, Proctor da cadılıkla suçlanır. Çünkü o dönemde; yani, dinin bu denli baskın ve etkin olduğu bir dönemde kalkıp da ?Tanrı öldü!? diyebilmek gerçekten bir insanın cesaret edip de söyleyebileceği bir şey değildir, bunu ancak bir cadı söyleyebilir.

Karakterlerle ilgili geniş bilgi için buraya tık geliniz

Bu yazı Lavinya Oz tarafından 30 March 2010 00:05 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Öncelikle The Other Boleyn Girl adlı eserin izlenmesi gerektiğini düşünüyorum. Boleyn Girl filminde hayatı elinden alınan kraliçenin kızı olarak teyzesi tarafından büyütüldüğünü gördüğümüz Elizabeth, bu filmde büyümüş hatta olgunluk çağına gelmiştir. Siyasi hayata harcadığı zamanının yanı sıra artık ruhununda siyasete feda edildğini düşünerek bunalımlar yaşamaktadır. Hatta öyleki; bir hoşlantı için gücünü unutup nedimesi ile saç başa görülecektir  bize. Alışık olduğumuz kraliçelerde hatta krallardan farklı olarak tahtında oturmak yerine saray içindekilerle bir nedime havasında sohbet eden Elizabeth izleyiciyi şaşırtmakta. Elizabeth, nedimesi, cwsur bir korsan ve İngiltere tahtına göz diken bir Kral.. Filmin can alıcı sahnesi ise, son sahne : Dişi hükümdarın asil duruşu ve kralın dizleri üstündeki hali…

Tarihsel bir ayrıntı beklemeden izlendiğinde tat vereceğini düşündüğüm ve Elizabeth rolünün ancak bu kadar hoş canlandırılabileceğine inandığım izlenmeye değer bir film..

Bu yazı svrsnm tarafından 16 March 2010 22:52 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dersimiz Atatürk filminde bazen zamanın videolarıyla, bazen fotoğraflarla ve bazende o zamana götürerek biz seyircilere oldukta güzel bir sunum yapılıyor.

Yönetmenliğini Hamdi Alkan’ın yaptığı Dersimiz Atatürk adlı filmin senaryosu Turgut Özakman’a ait. Filmin oyuncu kandorunda ise; Halit Ergenç, Batuhan Karacakaya, Çetin Tekindor, Doga Rutkay ve Engin Yüksel isimleri yer almakta.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 16 March 2010 21:26 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Önce Kurtlar Vadisi dizisiyle hayatımıza giren mafya dizisi birkaç engele takılması bile onları durduramadı ve Kurtlar Vadisi Terör, sonrada Kurtlar Vadisi Pusu olarak yayın hayatına devam etti. Bununlada yetinmeyen Kurtlar Vadisi dizisi kendi sinema filmi olan Kurtlar Vadisi Irak ilede seyirciyle buluştu. Biliyoruzki Muro filmide Kurtlar Vadisi sayesinde beyaz perdeye taşınmıştı, şimdide sırada Kurtlar Vadisi Gladio ile İskender karakterinin beyaz perdeyle buluşması var.

Kurtlar Vadisi Gladio sinema filminin ana konusu kendi çizgisinde yani herzamanki gibi Türkiye’nin yakın tarihine etki eden olayları anlatmak olacak. Alınan bilgilere göre filmdeki muhtemel konular; Turgut Özal’ın Musul ve Kerkük olayı , Cem Ersever Glado’nun hangi gerçeğini öğrenmiş ve sonrası, Washignton’dan gelen teleonla darbe girişiminden nasıl vazgeçildi, 28 Şubat süreci kısa bir zamanda neden ve nasıl sona erdi gibi konular olduğu söyleniyor. (Bunlar fragmanda da var)

Fragman tv kanalında çıkan orjinal fragmandır.

İlk afiş resmi kendi yapımımdır.

Bu yazı Ethem tarafından 11 November 2009 00:14 tarihinde yazıldı. 6 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hürmüz; 1800′lü yılların sonlarında İstanbul Taşkasap’ta yaşamaktadır. Geçimini daha önce evlendiği altı erkeği herhafta birisini ağırlamak kaydıyla ve bu ağırlamalarda da aldığı hediye ve benzeri şeylerle sağlamaktadır. Fakat hayat kendini altı kişiye adamakla geçmeyecek, berber olan eski kocasının dükkanında rastladığı doktora gönlünü kaptıracaktır.Günlerden bir gün Hürmüz bu gizli sevdayı dışa vurmak adına yalandan hastalanacak ve doktoru evine getirecektir.

Artık Hürmüz’ün aşkı platonikliği geçecek ve kısa zamanda doktorunda duygularının aynı olduğu ortaya çıkacaktır. Bundan sonraki hikayemizde ise doktor ve Hürmüz’ün karmaşık ve komik olaylarla dolu hikayesine tanık olacağız.

7 Kocalı Hürmüz filminin yönetmeni Ezel akay, senaryoda ise Gürsel Karot Sağlamöz yer alıyor.

7 Kocalı Hürmüz filminin oyuncuları; Nurgül Yeşilçay, Gülse Birsel, Haluk Bilginer, Erkan Can, Mehmet Ali Alabora, Sarp Apak, Cengiz Küçükayvaz, Halit Akçatepe, Müjdat Gezen, Ezel Akay.

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 10 November 2009 15:49 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Ethem tarafından 11 October 2009 10:30 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Ve sonra yalnızlık? Ve sonra alabildiğince çıldırtan pişmanlık? Ve sonra karar!

En sonunda hayat? Hayatı yaşamak. Kimin için yaşamak gerekiyordu?
Sebep olduğun hayatsızlığın ardından yaşamak mıydı hayatı, yoksa hayat  vermek miydi adil olan? Elinden bir şeyler gelmeden yaşanan kötü kaderin aynasının önüne geçip aynı acıyı çekecek olma fikri kimin elini vicdanına koyduracaktı?
Adaleti sen seç ve doğru zamanı bekle. Belki o zaman huzur içinde uyursun cenetinde.

Her zamanki gibi Will Smith, her nerede olursa, her ne karaktere girerse girsin yüzde yüz başarı sağlayan gerçek bir profosyonel. Bu güne kadar izlediğimiz tüm filmlerinde kendisine olan hayranlığım artıyor. Umudunu Kaybetme, Ben Robot, Hancock ve dahası. Hepsinde ayrı karakterler hepsinde ayrı bir keyif vardır, aynı olan tek şey profosyonellik. Bilmem siz fark ettiniz mi ama gözümden kaçmayan bir nokta ise dramatik sahnelerdeki doğal ötesi performansıdır. Bu adam bu işin sırrını öğrenmiş ve bize sihir yapmaya devam edecek;)

Bazı yazılarımda da yaptığım gibi, filmin konusunu anlatmaktansa filmi izlerken ve izledikten sonraki yaşanılacak duyguları anlatmak her zaman daha çok hoşuma gitmiştir. Umarım sizin de hoşunuza gider.
Bu arada filmin konusuyla ilgilenirseniz daha önce vizyondakiler kategorisinde yazdığım Yedi Yaşam yazısına göz atabilirsiniz. Buradaki fragman sadece filmden bir kesittir, ilk fragmanınıda aynı yerden izleyebilirsiniz?

İzlemenizi tavsiye ediyorum, hem de kesinlikle.
İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 28 July 2009 23:00 tarihinde yazıldı. 8 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Dövüş ustamız, samuray yada yakuza, siz nasıl hayal ederseniz öyledir Zatoichi! İlk bakışta sıradan birisi olması dışında kör ve bembeyaz saçlarıyla zamanını kumar oynayarak ve değeneğini tutacak kuvveti kazanması için karnını doyurma şavaşı veren birisi olarak görünüyor.  Oysa Zatoichi adındaki yaşlı adam ülkenin en hızlı silahşörlerinden birisidir. Doğuştan kör oluşu, görme yeteneğini almışsa bile müthiş derecede hissetme ve işitme duyularını kazandırmıştır. Ülkenin en iyi samuraylarından birisi olan Zatoichi’nin ve en iyi arkadaşı Shinkichi’nin yolu dağların ardında bir köye düşer. Köy, çete tarafından yağmalanmaktadır. Tam o sırada köye yolu düşen Hattori adındaki şavaşcı bu çetelerden birisi için çalışmaya başlayacaktır. Olaylar birbirini takip edecek ve kahramanımız Zatoichi ve dostu Shinkichi güzel ve çekici iki geyşa olan Okinu ve kardeşi Osei ile tanışır. Okinu ile Osei’nin aynı köye gelmelerinin tek sebebi;  yıllar önce ailesini katleden ancak kim olduğunu bilmedikleri birisinden alacakları intikamdır. Ellerinde olan tek ipucu Kuchinawa adıdır. Bu ipucu iki kardeşi aynı köye getiriyor ve kader onlara intikamlarını almaları için bir şans verir.

Okinu ile Osei kardeşler sonunda aradıkları adamın Hattori’nin ta kendisi olduklarını öğrenirler ama onu alt edecek kadar iyi olmadıklarıda ortadadır.  Yaşlı ve kör adam Zatoichi’den hiç bir meded ummayan kardeşler, aslında bu adamın dövüş ustadı olduklarını doğru zamanda öğreneceklerdir. Artık Zatoichi ve Hattori’nin şavaşma zamanı gelmiştir.

Filmin oyuncu kadrosu; Takeshi Kitano , Tadanobu Asano , Yuuko Daike , Daigorô Tachibana , Michiyo Ookusu.

Bahsettiğim gibi Zatoichi filmi, aksiyonu, hareketli sahneleri ve uzakdoğu hikayelerini sevenler için kaçırılmayacak kadar güzel bir yapıt. Efsane olmasıda ayrı bir şefk katıyor. Yaşlı ama eski toprak, saçları ağarmış ama karizmatik bir köylünün hikayesini seveceğinizden eminim.

Film bir kör adamın kendini nasıl disipline ettiğiyle alakalı olmamasına rağmen insan oğlu sorar kendine;

Düşünmeden geçemememiz an meselesidir. Abaca kör olsak bu kadar hassas çalışırmıydı ayakta kalan diğer duyularımız, yada normalin üzerindemi çalışırdı hislerimiz? Pekala bunu düşünmesi çok kolay ama beş dakikada olsa gözlerimizi sıkılmdan kapatabilmekle başlayacak sabrımız. Evet sanırım sabır gerekir ama acı veren bir olaya karşı sabretmeliyiz. Sonunda başaramayınca normale dönmemizin olanaksız olduğu, acı veren bir sabır. Belki o zaman diğer duyularımıza kulak verir yada zorunda kalırdık.

Bunu her zaman filmlerde izledik ama, görmedikmi bacakları olmayan adamın kollarıyla ayakları üzerinde duruşunu?

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 09 June 2009 23:05 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Sıkı durun şimdi kalıplaşmış bir temelden yola çıkarak hemen hemen tüm karate,kung-fu vs filmlerinin vazgeçilmez senaryosunu yazıyorum heyecan yapmayın!

Yok mu şu havada uçan karada tek ayak üzerinde binbir teknikle sanatını icra eden dövüş üstadları. Kusursuzca sergiledikleri tekmelerini havadayken düşmanla denkleştirebilmek için ne kadar halat kullandıklarını merak etmedik değil mi? Merak etmedik çünkü önemli olan düşmanı havada iki, yerde üç-dört darbe ile halt etmek değil miydi:) Benim yaptığım hatayı sizde yapmayın (gülmeyin). Kim bilir o tekmeyi kırk kanaat denkleştirebilmek için ne kadar efor sarfediliyordur. Sanat icra ediliyorken kusursuz olmak birinci kural olduğundan bu işi havada bile olsan duruşunu bozmadan yapmalısın ki sonradan birlikte ter düktüğün yol arkadaşların acımasızca gülebilirler sana (benim yaptığım hatayı yaparlar ama…). Sensei gelir ve yeterli olmadığın kanısına varır varmaz kapı dışarı olman an meselesidir. Sonra toplu bir kahkaha tufanıyla boynun bükük çıkarsın kapı dışarıya. Ne yazık ki bunların hepsi sana öğretilen stratejik tekmenin matematiksel hesabını yapamayıp tekmeyi karavana sallamandır.

Film ya da senaryo diyelim, burda biter mi? Biterse hayatın sıradandır zaten kimse senin filmini yapmaz ki. Bitmiyor tabii ki, kafanda bir matematik problemi olarak kalan yokotopi vuruşunun denklemini sağlarken ve arkadaşlarının karşışındaki ezikliğin, gün gelir sana hırs verecek ve bizim rüyalarımızda gördüğümüz ak sakallı dedeyi bulmaya koyulacaksın. Film bu ya yedekte her zaman bir tane bulunur. Bu tür filmlerin demir başı, olmazsa olmazı ak sakallı kör dedenin eteklerine yapışır tüm bildiği teknikleri öğrenmek için tüm işkencelere katlanarak önce kölesi, sonra çekirgesi ve sonrada boynuzun kulağı geçmiş hali olur çıkarsın seni gülen arkadaşlarının karşısına. Kötü adamın zülmünden usanmış arkadaşlarına bir jest yapar ve fizik kurallanına bile pes dedirtecek kadar kusursuz tekniklerle kendini kanıtlarsın. Artık geçmiş unutulmuş, sen de sana yapıldığı gibi gülmeye başlarsın halt ettiğin ve kafasında denklemin kaç olduğu sorsunu bıraktığın kötü adama. Bu filmlerinde serisi böyle çıkıyormuşmuş:). Herkes bir sonraki beceriksizi döver, dayak yiyen adam hırs yapar, sonra da senin konumuna gelinceye kadar bir senaryo çıkarır ortaya.  Bu arada sen de akıllara zarar bir üstad olmuş, sakallarının ağarmasını beklersin, sonraki filmin demir başı olmak için.

Bunları biliyorsanız hayal gücünü kullanıp bir film de siz çekebilirsiniz (artık biliyorsunuz).

Gel gelelim IPMAN filminin göz alıcı bir kaç noktasına. Senaryom kadar uzun olmayacak ama tadını bozmamak adına (çünkü film çok güzel) kısaca geçmek istiyorum. Eminim ki bu tür filmlerden hoşlanan izleyicilerin çok hoşuna gidecek.

Bruce Lee’nin ustası olan Ip Man’ın hayatını anlatan IPMAN filmi, Kung-Fu kökenli bir savunma tekniği olan Wing Chun’un geçmişine gitmemizi sağlıyor. Bu savunma sanatı diğerlerinin aksine rakibe hiç şans vermeden rakibi dize getirme amaçlı bir teknikmiş. Hıza dayalı bir teknik olması abartıya gereksinim duymamış ve bu sadelik oldukça ilgi çekmiştir. Anlayacağınız yukarda bahsettiğim senaryodan uzak istisna bir filmle karşı karşıyayız. Abartılı sahnelerden uzak, gerçeğe yakın veya böyle dövüşenlerde varmış denilebilecek kadar güzel dövüş sahneleriyle süslü, ayrıca film sadece dövüş sahneleriyle değil içeriğiyle de göz doldurması IPMAN’ı daha cazip hale getiriyor. Yani içinde sadece uçan tekmeler değil bir de güzel senaryo bulacaksınız.

Filmin kahramanlarını da sırasıyla yazma gereği duymamın nedeni google’da hitimin artması olamaz tabii ki. Çünkü kim bu isimleri arayacak diye sormaz mıyım kendime? Tamamen emeğe saygı;)

Filmin oyncuları; Donnie Yen, Mallika Sherawat, Sammo Hung Kam-bo, Simon Yam, Yu Xing, Chen Zhi Hui, Ka Tung Lam, Hiroyuki Ikeuchi, Siu-wong Fan, You-nam Wong.

Bu yazı Ethem tarafından 17 March 2009 01:03 tarihinde yazıldı. 19 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Zamanında oralarda sanat büyük önem taşımakta, zanaat büyük sabırlarla elde edilmete iken bizim iki kahramanımız sanatlarını icra etmek ve aynı zamanda üç beş kuruş kazanmak için Orhan Gazi’nin adına yapılan camide çalışmaya, karınlarını doyurmaya koyulurlar. Millet ak akçenin derdine düşmüş saçlarını ağartırken bizim Karagöz (Haluk Bilginer) ve Hacivat’ın (Beyazıt Öztürk) çalıştıkları inşaatta birbirlerini hem kızdırmak hem de takılmak için attıkları laflar millete eğlence olmuş, bunun farkına varmadan çoktan  kentin komedyenleri oluvermişlerdir bile. Onlar için bu didişme tatlı bir rekabet idi çünkü henüz bu yaptıkları şeyin mizah olduğundan ve yeteneklerinden haberdar değillerdi.

Kimsenin bu ikiliye güldükleri kadar gülemediklerini farkedince Hacivat ile Karagöz de ünlü olduklarının farkına varırlar artık. Kah eğlence gecelerinde, kah sünnetlerde, boy gösteren iki kader ortağının yaptıkları mizahi yorumlarda öyle yabana atılır cinsten değildir, konuşmaya başlar başlamaz bir inci gibi yetenekleri ortaya çıkar, çıkar ama laflar boy boy, ebatsızca, sonunu düşünmeden nasıl geldiyse hiç esirgemeden, akışına akışına çıkmaktadır. Halkı bir yandan çatlayana kadar güldürürken diğer yandan ise soluklandıkları zaman düşündüren bir uslupla sanatlarını icra eden Hacivat ile Karagöz’ün kelamları artık devlet büyüklerini sıkmaya, iğnelemeye başlayınca, iğnelerden nasibini alanlar Orhan Gazi’ye koşup koşup asıllı asılsız dedikodularla iki insanın kaderlerini tayin etmektedirler.

Herkesle alay edip eğlenen iki kader ortağının sonu yine gülerek bitecektir, bitecektir ama Karagöz ile Hacivat sayesinde mizah anlayışımızın sadece gülmekten ibaret olmadığının da altını çizilecektir.

Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü? diye hâlâ kendimize soralım derim. Kendilerini tutamadan yaptıkları mizah yüzünden mi, yoksa kaderin cilvesi miydi onların bu hazin sonunu hazırlayan. Yahut hâlâ ağızlarda sakız olan ve çocuksu savunma yöntemi sayılan “akşam elektrikler kesikti” kadar masum yalanlardan sayılan “sanat için herşeyi yaparım” kelimesine öncülük mü etmişlerdi? Ne olursa olsun onlar tarihimize çok şey katarak ayrıldılar.

Film 2006 yılında gösterime girmiş, “kesinlikle izlemeliim” dediğim hoş bir film olmakla beraber düşündürüp eğlendirebilen sürükleyici bir film diye nitelendiriyorum.

Böyle bir filme “hoş” kelimesi kullanmamın sebebini izleyenler az çok tahmin ederler. Komikti ve çok eğlendik ama böylesine neşeli iki insanın başkaları tarafından kaderlerinin çizilmesi içimizi birazcık acıttı diyebilirim. Bunu da bir komedi filmiyle beraber izlerseniz “hoş” kelimesi olmasa da buna yakın bir kelime ağzınızdan çıkabilir.

Bu yazı Ethem tarafından 27 January 2009 04:07 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin konusuna geçmeden önce şunu söylemeden edemeyeceğim, filmi izlerken filme aşık olacağınız sahne, en başda gemilerle karaya çıkartma yapılan ( Normandiya çıkartması olarak geçiyor) ve hiç bir replik olmamasına rağmen sadece görüntü ve askerlerin yüz ifadeleri, artı mücadeleleri görmeye değer sahneler ki bu gerçekle birebirmiş gibi çekilen sahneler bir çok şavaş oyununa da ilham kaynağı olmuştur. Hatta oynadığım bir oyunda bu filmden bir çok sahnenin olması hoşuma gitmişti.

Konuya kısaca göz atalım ki henüz izlemeyenlerin (inanmıyorum) tadı kaçmasın. Film üç kardeşi savaşta sırasında farklı cephelerinde ölen, bunun sonucunda eve dönüş vizesi alan James Frencis Ryan isimli askeri bulmaya çalışan yüzbaşı John M.Miller (Tom Hanks) ve yanında bulunan askerlerin başlarından geçen, zaman zaman dram dolu, zaman zaman tüylerimizi ürpertecek ve zaman zamanda kahramanlığın ne demek olduğunu gözler önüne serecektir. Özellikle filmi harika bulmamın sebeplerinden birisi, film gerçeğe çok yakın, yani olan biten tüm sahneler gerçekte var olan, yaşanmış sahneler olmasıydı, askerlik yapanlar daha faklı gözle izleyecek ve bana kesinlikle hak vereceklerdir.

Filmin oyuncu kadrosu; Tom Hanks, Paul Giamatti, Barry Pepper, Giovanni Ribisi, Matt Damon, Adam Goldberg, Vin Diesel, Tom Sizemore, Edward Burns, Dennis Farina, Ted Danson, Dylan Bruno, Jeremy Davies.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 20 January 2009 02:35 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Zack Snyder’ın yönettiği filmde Gerard Butler, Vincent Regan, Lena Headey ile David Wenham başrollerde… Marc Lawrence’ın yönettiği ve Hugh Grant, Drew Barrymore, Sherman Alpert ile Jason Antoon’un oynadığı filmin konusuna kısaca değiniyorum çünkü anlatacağım tek şey filmi izlemediyseniz kesinlikle kaçırmamanız gerektiğidir.

Frang Miller’in romanından esinlenmiş olan 300 Spartalı M.Ö. 480 yıllında geçen Thermopylae savaşını konu almış. Film Sparta Kralı Leonidas’ın (Gerard Butler) Pers ordusuna, Kral Zerkses/ Xerxes’e karşı sayılarının az olmalarına rağmen verdikleri muhteşem kahramanlık öyküsünü anlatıyor. Dostluğun, birlik olmanın, ne olursa olsun takım ruhundan ayrılmamanın ve disiplinle neler yapılabileceğini anlatıyor. 300 Spartalının bu kararlılığı sayılarının azlığına ve tüm imkansızlıklara rağmen verilen kahramanlık, yiğitlik ve fedakarlıkları ilerki zamanlarda dünyada ilk demokrasinin adımlarının atılmasına vesile olacaktır.

Bu filmi neden bu kadar övgüyle anlattığımı filmi izlediğiniz zaman anlayacalsınız.

İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 19 January 2009 23:21 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Geyşa kültürünün çözülmemiş bir yüzü daha var ki, Çin ve Japonya bu yüzden hemfikir olmadığı bir tartışmaya devam ediyor, geyşa kültürünü sahiplenen iki ülke hala uluslar arası bir yarışın içindeler. Geyşalar uzun zamandır hayranlıkla anılan bir isim olarak kalmıştır. Benim bu filmi izlememim sebebide bu gizemli isimdi. Geyşaların ne yaptıklarını, geyşanın anlamını, bir geyşanın yaşamını merak etmedim desem yalan olur. Bu filmle beraber geyşalar hakkında hiç olmazsa fikir sahibi oldum ve bu beni filmden daha çok zefk almama neden oldu. Geyşaların ne hayat kadını, nede hayat ortağı yani bir eş olmadıklarını, geyşaların hayatlarını güçlü iş adamlarını eğlendirerek kazandıklarını ve bir anlamda sanatçı olduklarını öğrenmiş oldum.
Hüzünü sadece kendi içinde yaşayan bu insanlar güzelliklerini, çekiciliklerini kaybedene kadar bu işi yapmak zorunda olduklarınıda görüğümüz bu filmde kentin hatrı sayılır zenginliğe sahip insanlarının evlerinde verdikleri davetlerde kendini ve ekonomik gücünü geyşaların hizmetlerinden ölçmeleri bu işin ne kadar dikkat ve eğitim istediğini göstermekte. Filmin geyşaların bir sanat icra ettiklerinide gözler önüne sermesi, seyircinin bu merak uyandıran gizelmi isimler olarak akıllarda kalan geyşalara daha farklı bir gözle bakmalarına neden oldu sanırım.

Şimdi filmin konusuna fazla detaya girmeden şöyle bir göz atalımki filmi izleyemeyenlerin tadını bozmayalım.

Henüz ikinci dünya şavaşına girmeden bir yıl öncesine Japonya’ya dayız. Küçük bir kız çocuğu fakir olması sebebiyle istemese bile belkide en sonunda kaçınılmaz kaderi yaşayacağı geyşa evine hizmet etmek ve aynı zamanda eğitilmek üzere alıkonulur. Kaçınılmaz kaderi dememin sebebi o zamanlarda fakir ve güzel kızların para kazanmak için ailelerinin isteği (zorunluluk) ve fakirliğin mahrumiyeti sonucu tek çözüm olarak görünmesiydi. Hayatının geri kalan kısmını bir hizmetci olarak yaşayacak olan küçük kahramanımız Sayuri (Ziyi Zhang) yaşının küçük olması göz önüne alınmadan yapılabilecek herşeyi yapmakta, bu arada da bir geyşanın öğrenebileceği herşeyide öğrenmeye çalışmaktadır, bu konuda çok yetenekli olan Sayuri kısa zamanda göz dolduracak kıvama gelecektir.

Artık çay partilerine, davetlere katılabilecek kadar zarif, narin ve alımlı olan bir zamanların küçük ve fakir hizmetcisi gün geçtikçe tüm şehirde tanınacak kadar ün yapacaktır. Şehrin güçlü isimlerinden sayılan adamları avucunun içine alacak kadar meziyet sahibi olmuş fakat aklının bir köşesinde masum aşkı her zaman yaşayacaktır.

Filmi izlemenizi, en azından fikir sahibi olmanızı tavsiye ediyorum. İyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 14 January 2009 02:20 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hikayeyi daha da ilginç yapan birşey varki belkide bu filmi seçmemizdeki faktörlerden biriside budur. İki kardeşin gelecek kaygısıyla çıktıkları yolda birbirini ezmeleri, birbirlerini harcamaları ve sonunda ne olursa olsun iyi olana hak vermek yada iyinin masumiyetini sonuna kadar koruması.

Boleyn ailesinin akıl hocası durumunda olan dayılarının gün geçtikce kötü hale gitmekte olan ailevi ekonomilerini düzelme planları vardır. Yakın zamanda kendilerini ziyaret edecek olan yakışıklı Kral Henry’e (Eric Bana) gözlerini kamaştıracak bir sunum yapacaktır. Kral Henry’nin erkek çocuk sahibi olmak istediğini öğrenen Boleyn ailesi krala kendi kızlarından birisini taktim edecek ve Boleyn kızıda bu ilişki sonrasında krala bir erkek çocuk verecektir. Krala sunulan Anne (Natalie Portman) umulduğu gibi  kendisini gösteremez fakat kralın kalbi öteki kız kardeşi olan Mary’e (Scarlett Johansson) kayacaktır.

Bir sorun vardır ki Mary yeni evlidir. “Kral Herşeyi Alır” mantalitesi tüm gücüyle hakim olduğundan Kral Henry Boleyn kızı Mary’i elde eder. Sonunda Kral erkek evlat sahibi olmak için ilişkide bulunduğu Mary’den çocuk beklemektedir ve dinlenmesi için Boleyn kızını bir odada istirahata bırakır.

Başta Kralı ayartmakla görevli olan Boleyn kızı Anne, bu işi başaramadığı ve kralı kendi kız kardeşine kaptırdığı için nefretle doludur. Mary dinlenmeye çekilir çekilmez atağa kalkar ve tüm cazibesini kullanarak Mary’i geride bırakır, sonunda Kral Henry’i kendine tutkulu bir aşık yapar.

Kardeşi Mary unutulur. Tüm gözler Anne’nin üzerindedir. Başından sonuna kadar masum olan Mary saraydan uzaklaştırılır (zamanında mahsumiyet böyle birşeydi herhalde), Anne ise krala dahada baskı yapacak ve içindeki nefretin insanoğluna neler yaptırabileceğine tanık olacağız.

Boleyn Kızı filmi bir hikayeden alıntıdır, yorumculara göre hikayenin gidiş hattını takip etmediğinden hikayeyi bilenler için keyifli bir senaryo olmayacağı kanısındalar.

Yönetmenliğini Justin Chadwick yaptığı filmde  senaryo Peter Morgan ile Philippa Gregory ait. Oyuncu kadrosu ise, Natalie Portman, Eric Bana, Jim Sturgess, Mark Rylance.

İyi seyirler…

Filmin web sitesi

Bu yazı Ethem tarafından 04 January 2009 02:32 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hüzünlendiriyor; çünkü kıymetlerini bilemeyişimizin belgeselini izliyoruz. Hüzünlendiriyor; çünkü biz dünya, mal mülk, para derken bazılarının katlandıkları sıkıntıların neler olduğunu idrak ediyoruz. Hatta utandırıyor; çünkü o eli öpülesi insanlara üç ayda bir 500 lira ödediğimizi, hatta birine “Kayıtlara göre sen ölmüşsün.” diyerek o maaşı da vermediğimizi, onu küstürdüğümüzü öğreniyoruz. Şaşırıyoruz bile; çünkü bu fedakar insanların aslında hiç bir karşılık beklemediklerini, insan olmanın, vatanına hayırlı bir evlat olmanın haklı gururunu yaşadıklarını ve bunun da onlara yettiğini görüyoruz. Ve ağlıyoruz; çünkü peşinde koştuğumuz, önemsediğimiz çoğu şeyin ne kadar da boş olduğunu, değer vermemiz gereken şeyleri nasıl da görmezden geldiğimizi anlıyoruz. İşte bu halde, neredesiniz, bir şey yapamadık ellerinizi öpelim hiç olmazsa diyesimiz varken artık çok geç olduğunu farkediyoruz. Sonra bu üç masal kahramanının, yaşamları bilinmezlikten bilinirliğe çıkmışken, sanki, zaten bizden bir karşılık beklemediklerini göstermek istemiş gibi cennetin bahçelerinde yarım bıraktıkları sohbetlerine devam ettiklerini düşünüyoruz.

Son Buluşma, bize aşk, kin, entrika, aksiyon vaadeden bir film değil arkadaşlar, zaten bir film de değil. Türk sinemasının en güzel filmlerinden Züğürt Ağa’nın yönetmeni Nesli Çölgeçen’in yönettiği mütevazı bir belgesel. İyi vakit geçirmek için de hiç uygun değil. İzledikten sonra boğazımıza düğümlenen şeylerle öylece kalakalmak ihtimali de çok yüksek. Ama değmez mi? Hiç olmazsa kendimizden utanabildiğimizi kanıtlamış olmak için.

Bu yazı fafatuka tarafından 23 November 2008 15:16 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

İşte tarih 16 Hazıran 1961 ve zamanında elimizde olmayan imkanlarla neler yapılmış, ne cengaverler varmış daha bir iğne bile yapamazken kalkıp araba yapma cesaretine soyunmuş, kim bilir senin deden, kim bilir benim babam. Biliyoruzki O’nlar 23 kişilik bir kahramandılar.

Nefesini tut, gözlerini kapat ve hayal et, O’nlar hayal etmekle kalmadılar. Tam 130 günde bir hayali gerçekleştirdiler.

Neredeler? Kimlerdiler? Nasıl yaptılar? Hepsini bize anlattılar.

Eskişehirde Cer atölyesindedirler ve ülkenin ilk otomobilini, sanat eserini Devrim’i yapmaya koyuldular.

Benzini bitip yolda kalan bir otomobilin öyküsü, bir devrim’in öyküsü. Zaman zaman tüylerimizi diken diken edecek kadar dramatik, zaman zaman gözlerimizi dolduracak kadar duygusal bu filmde, zamanın 23 mühendisinin ne engellerle karşı karşıya kaldıklarını göreceğiz. Ailesini, eşini dostunu o an için bırakıp sadece o anı yaşayanların hikayesi, birbirine inan insanların azimle neler yapabileceklerinin hikayesi. Vatana bağlılığın, herşeyden önce vatan demenin ne demek olduğunu rahat koltuklarımızdan seyredebileceğiz.

Fimlin oyuncuları Taner Birsel , Halit Ergenç , Vahide Gördüm , Selçuk Yöntem , Uğur Polat , Serhat Tutumluer ve Ali Düşenkalkar, filmde Cemel Gürsel’i Sait Genay canlandıracak. Ayrıca filmin önemli özelliklerinden biriside çekim normal kasetlere değilde bilgisayarlarda yapılacak bu sayede filmin kalitesi ve izleme keyfi bir o kadar daha artacak.

Bu yazı Ethem tarafından 23 October 2008 21:55 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com