Uzun bir yolculuğun ardından, derslerin de bitmesiyle birlikte film maceralarına başlamak istemiştim sadece. Klasik hatalarımdan birini yaparak arşivden rastgele bir film seçtim ve izlemeye başladım.

Ülkesinde çok ünlü bayan muhabirimiz bir sabah uyanıyor ve yanında geceyi geçirdiği adam yatıyor. Uyandıktan sonra ufak şok kısmını atlatır ve geçen gece olanları hatırlamadığını fark ediyor. Daha sonra rutinlerini bozmadan dişlerini fırçalıyor duşunu alıyor ve tekrar odaya geldiğinde, ünlü dedektifin cansız olduğunu anlıyor. İşler buradan sonra biraz karışmaya başlıyor…

Bir dakika sanırım yanlış yazdım. İşler o noktanda sonra karışmaya değil direkt olarak çözülmeye başlıyor. Şöyle açıklamaya çalışayım. Gayet iyi niyetlerini kullanarak film yapmaya çalışmışlar. Aslında ellerindeki mal o kadar da kötü değil. Gizem yaratılırken araya ufak atraksiyon sahneleri de eklemeyi başarmışlar. Buraya kadar her şey kabul edilebilir seviyede ama filmin ucuz bir film olduğu kendini her noktadan ele veriyor.

Sahne arası geçişleri artık bırakın yabancı dizileri, en basit Türk dizilerinde bile görmek imkânsız. Sahne biter, ekran kararır ve ertesi gün olur. Sevebilirsiniz, hoşunuza gider hatta bazılarınız diyebilir ki, ilginç bir örnek yaratmaya çalışmışlar, benim hoşuma gitti. İşte benim hoşuma gitmeyen nokta da tam olarak bu. En basit dizilerde bile göremeyeceğimiz tarzdaki bu geçişleri kabul edemem.

Diyalogların yetersizliği diğer bir sıkıntı olarak göze çarptı. Filmin bazı noktalarında hiç konuşmasalar sadece birbirlerine baksalar çok daha mantıklı olabilirdi anlamak için o sahneyi. Karakterleri konuşturdukça konudan sapmaya, yaratılmaya çalışılan karışık konunun daha rahat çözülebildiğini görüyorsunuz. Pardon ama ortada komplike bir durum da yok ne yazık ki.

Filmleri izlerken genelde çözmek istemem, son sahnenin değerini kaybetmesinin, filme hakaret olacağına inandığımdan dolayı herhangi bir önyargı da ya da bu film böyle biter tarzından bir öngörüde bulunmayı sevmem ama o kadar klasik ki? Keşke bu kadar belli etmeselermiş, en azından geçer not alabilecek bir senaryo var ortada.

Önüme gelen ilk filmi izleme gafletinde bulunmak benim suçum ama filmin bu kadar rezalet olması kimin suçu? Tavsiye etmiyorum, boşuna izlemeyin… Zaman kaybı ve film bittiğinde edeceğiniz bir avuç dolusu küfür size hiçbir yarar sağlamayacaktır ne yazık ki.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 27 January 2012 08:18 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

“Bir şirkette muhasebe şefi olarak çalışan Güven’in hikâyesini anlatıyor. Mutlu bir evliliği olan Güven’in rutin hayatı, ofise yeni gelen bölüm şefi Arzu tarafından biraz merak ediliyor ve olmadık şekillerde araştırmaya başlanıyor. Ötye yanda ev sahibinin oğlu, Güven’in oturduğu evi yıktırmak üzere bir müteahhitle anlaşmak üzeredir ve evden çıkmasını istemektedir. Muhasebe elemanı olan Haydar ise şirket paralarını zimmetine geçirmektedir. Daha sonralarında Arzu’nun merakının artmasıyla olaylar bir üst safhaya taşınıyor ve Güven iyice köşeye sıkışmaya başlar.”

Karakterlerin günlük hayatından sıra sıra kesitler sunarak devam eden filmin en büyük eksikliği belki de duygu öğesi. Ortada çok mutlu bir durum yok, olmadığı kesin ama Kıraç’ın dışında hiç kimse de böyle bir ifade yok. Genel olarak yağmurlu, karalık ve puslu ortamlarda çekilen filmin ağır olması beklendiği gibi biraz da duygulara dokunması, hitap etmesi istenir. Ama filmimizde bundan eser yok.

Bağlantılı bir film olduğunu ve sonunda hikâyelerin bağlanacağını yazmam, spoiler verdiğim anlamına gelmiyor çünkü zaten ortalardan itibaren hikâyeler biraz biraz kesişmeye başlıyor. Güven’in hayatının nasıl bu hale geldiğini merak etmeniz ve bunu filmin sonuna kadar saklamayı başarmaları filmin belki de elde tutulabilecek olan tek kısmı. En azından elimizde merak öğesi var diyorsunuz ve izlemeye devam ediyorsunuz.

Konusu itibariyle klişe diyaloglar ve ilişkilere çok fazla yer vermiş. Bunu çok ince bir ayrıntı olarak görecek olursak, Avrupa sineması ve Hollywood birleştirme senaryoları 2000’li yılların başlarında çokça kullandılar. İlk başlarda sadece deneme olarak gözüken bu tarz daha sonralarında biraz daha oturdu ve cidden çok sağlam birleştirme senaryolar ortaya çıktı. İyi örneklerini çokça izlediğimden ötürü buradaki hikâyenin zorla birleştirildiği göze çarpıyor. Zaten filmin son 15 dakikasını göstermeseler, sanırım kimse şikâyet etmez. Nasıl bittiğini sorunca da ‘’ salondan çıktım, film halen devam ediyor ‘’ tarzında bir yanıt alabilirsiniz.

Güzel bir deneme olmasına karşın ne yazık ki boşa gitmiş emekten daha fazlası değil. Baştan itibaren bütünlüğü yakalayamadıklarından dolayı filmin sonunda olması gereken ‘’woooww’’ tarzındaki duygu boşalmaları yerini ‘’ tamam bu da bitti eee ‘’ tarzında veryansınlar bırakıyor ne yazık ki. Güven Kıraç’ın bu kadar üst düzey performansı bile filmi kurtarmaya yetmemiş hatta daha acı olan filmin ne kadar rezil olduğu akıllarda kalıcı olacaktır, harika performans değil.

Sonuç olarak izleseniz de olur, izlemeseniz de olura kadar gelmiş. Türk tarzı birleştirme hikaye ancak bu kadar olur demek istemiyorum, en azından dünyayı geriden takip etsek bile, daha iyi örnekler görmek istediğimi belirtiyorum.

İyi Seyirler.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 20 January 2012 00:00 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Eric Heisserer: Uçak faciası, otobanda zincirleme kaza, lunaparktaki hız treni dehşeti, 3 boyutlu araba yarışı kazası. Şimdi nasıl bir felaket olsa acaba?

Jeffrey Reddick: Şu köprüye bak Eric, sence yıkılsa nasıl olurdu? Bu arada ne diyordun?

Eric Heisserer: Sen bir dahisin Jeffrey! Otobüsle yapılan bir iş gezisi sırasında köprünün yıkılması. Evet, yeni felaketimiz bu olacak!

Jeffrey Reddick: Tamamdır. Peki, bu sefer ‘Ölüm’den kaç kişi kurtulacak?

Eric Heisserer: Sekiz. Benim uğurlu sayımdır da.

Jeffrey Reddick: Pekâlâ, benim bir fikrim var. Serinin ilk iki filminde rastladığımız ölüm şifrecisi Bludworth’u bu filmde de görelim. Sağ kalanlara ölümü kandırmanın tek yolunun bir başkasını öldürmek olduğunu söylesin. İşte bunun sayesinde serinin en ilginç karakterine kavuşacağız! Sekiz kişi kurtulacak demiştin değil mi? Asıl adamımız Sam, tam şirket gezisine çıktıkları gün sevgilisi Molly tarafından terk edilecek. Onu teselli etmeye çalışanda en yakın arkadaşı Peter olacak. Bunların dışında felaketten kurtulanlar, aptal müdür Dennis, her filmde olması gereken salak Isaac, kibirli güzelimiz Olivia, zenci dostumuz Nathan ve Peter’in sevgilisi Candice olacak. İlk ölenin Candice olması Peter’i tam manasıyla delirtecek ve ölümden kurtulmanın tek yolunun bir başkasını öldürmek olduğunu öğrenince işler karışacak…

Eric Heisserer: Vay canına! Bu harika bir fikir Jeffrey! Dördüncü filmde belirginleşen komedi üslubuna da bu filmde bir son verelim ne dersin? İlk filmin karanlık çizgisine yakın bir film yapmalıyız bence.

Jeffrey Reddick: Konu hakkında ne düşünüyorsun?

Eric Heisserer: Bir grup mesai arkadaşı otobüs ile şirket gezisine çıkacaklar. Otobüs köprüye geldiği sırada, Sam köprünün çökmesi sonucu herkesin öldüğü bir kâbus görecek. Gördükleri yavaş yavaş gerçek olmaya başlayınca panik halinde kız arkadaşı Molly ve diğer mesai arkadaşlarını bu felaketten kurtaracak ya da o öyle sanacak. Çünkü ölüm, kandırılmaktan hoşlanmayıp yarım kalan işini tamamlamak için farklı yöntemlerle geri dönecek… Nasıl ama?

Jeffrey Reddick: Gayet başarılı. Peki ya ölümler? Ölümler nasıl olacak?

Eric Heisserer: Bilirsin ölüm geldiyse ondan kurtuluşun yoktur. Bu yüzden filmde ölümler seyirciyi şaşırtacak cinsten olmalı. Mesela etrafını alevler saran adam, alevler yüzünden değil kafasına düşen ağır bir heykel yüzünden ölmeli. Anlıyorsun değil mi Jeffrey?

Eric ani bir refleksle gözlerini açar. Cam kenarında oturan Jeffrey ise umursamazca dışarıyı seyrediyordur.

Jeffrey Reddick: Şu köprüye bak Eric, sence yıkılsa nasıl olurdu? Bu arada ne diyordun?

Daha önce Titanic ve Avatar’da ikinci birim yönetmeni olarak çalışan Steven Quale, ilk uzun metraj filmi Final Destination 5’in yönetmenlik koltuğunu kapacağı görüşmeye geç kalmamak için Avatar’ın setinden bir uçak kaçırır. Kaçırdığı uçağın kontrolünü kaybedince Eric ve Jeffrey’in bindiği otobüsün olduğu köprüye çarpar. Ve sonra…

Eric ani bir refleksle gözlerini açar ve başparmağının kanadığını görür. Cam kenarında oturan Jeffrey ise umursamazca dışarıyı seyrediyordur…

Bu yazı SuperFrooog tarafından 14 October 2011 00:03 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmi izlemeye başladığımda içimden umarım Hasat Zamanı kadar kaliteli bir filmdir cümlesi geçiyordu. Ama nafile, içimde kurduğum cümlenin sonu bu mudur yani oldu.

Filmin giriş sahnesi sizi farklı bir film izleyeceğinize ikna etse de, sonlara doğru klasikleşmiş başı, sonu belli olmayan, konusu başta farklı sonda farklı, kendini kaybetmiş bir filmle karşı karşıya kalıyorsunuz. Çoğu sahnede öff aman yaaa, ne saçmalıyor bunlar ya gibi cümleler kurmanız oldukça olası.

Çocuk karakterimiz Dusty Burwell’in yüzünü sadece filmin sonunda görüyoruz. Filmin tüm kurgusu neredeyse Dusty Burwell üzerine odaklı ama yüzünün sadece filmin sonunda gösterilmesinin sebebi de filmin sonuna  kadar izlenmesini sağlamak olarak gördüm. Siz ne düşünürsünüz bilemem.

Diğer oyunculara gelecek olursak, Kelen Coleman’ın ilk başlarda oyunculuğunun eğreti durduğunu düşünüyor insan ama sonrasında, paranoyaklaşarak sağı solu araması ve sert çıkışları sayesinde iyi bir iş çıkardığı kanaatine vardırıyor. Sonrasında sırada Kelen Coleman’ın kocası karakterinde Tim Rock var. Tim Rock’ın oyunculuğuna çok fazla birşey söylemek istemiyorum, çünkü dikkat çekici bir rolde değildi.

Neyse demem o ki filmi eğlenceli vakit geçireyim, az biraz korkayım, az biraz gerileyim diye izleyecekseniz, İZLEMEYİN!!!

Zaman kaybı.

Bu yazı leithycat tarafından 22 September 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Erdoğan: Bu ormanda cadı var diyorlar. Doğru mudur sence?

Erkan: Burada cadının ne işi var lan! Cadının olduğu yer Maryland ormanı…

Erdoğan: Maryland ormanı?

Erkan: Hani şu üç amatör belgesel sinemacı çocuğun öldürüldüğü orman. Hatta onların çektikleri video görüntüleri bir sene sonra ormanda bulundu ve The Blair Witch Project ismiyle 1999 yılında birçok ülkede gösterime sokuldu. Tabi sonradan tüm bunların kurmaca olduğu ortaya çıktı; ölen çocuklar adına yapılan gala bile! Çocuklar bir sonraki galaya kanlı canlı katıldılar. Her şeye rağmen bu harika numaranın çok tuttuğu ortada!

Erdoğan: Ee madem bu kadar çok tuttu bizde yapsak ya!

Erkan: Olum bu numara daha sonra sıkça tekrarlandı. The Blair Witch Project’in izinden giden bir sürü film çıktı piyasaya.

Erdoğan: Mesela?

Erkan: Diary of the Dead ve [Rec] filmleri ile zombileri, Cloverfield ile de uzaylıları gördük. Bir de Paranormal Activity var ama onu hiç bilmesen de olur.

Erdoğan: İyi ya işte, bizde henüz denenmemiş bu tür!

Erkan: Bizde de Ada: Zombilerin Düğünü var. Ama o korkuya komediyi karıştırarak biraz işin cılkını çıkartmıştı.

Erdoğan: O daha çok Diary of the Dead’e yakın duruyor. Biz tıpkı The Blair Witch Project gibi gerçek olayları kullanalım. Yani filmde geçecek her şey gerçekten olmuş olsun. Nasıl fikir?

Erkan: Harika fikir! Dur bir dakika. Nasıl yani?

Erdoğan: Film bir köyde geçsin. K… ilinin D… köyünde, köylüler hava karardıktan sonra esrarengiz yaratıklar gördüklerini iddia etsinler mesela. Bir gazeteci de bu olayı araştırmak için o köye gitsin. Köyde uzun bir süre kalsın. Ancak bu süre boyunca olağan üstü hiçbir şeye rastlamasın. Sonra kamerasını köydeki küçük bir çocuğa bıraksın ve köyden ayrılsın. Gazeteci köyden ayrıldıktan sonra aralarında küçük çocuğun da bulunduğu yedi köylü katledilmiş olarak bulunsun. Genç gazeteci ise, jandarma tarafından sorguya çekilsin ve serbest bırakılsın. Ama daha sonra gazeteciden bir daha haber alınamasın. Sadece eşyaları köyün arkasındaki ormanda terk edilmiş olarak bulunsun…

Erkan: O zaman filmi sadece gazetecinin ve çocuğun çektiği görüntüler üzerine kuralım.

Erdoğan: Gazetecinin sorgulandığı sahnede olmalı ama. Bir de bu olaya güzel bir kılıf giydirmeliyiz. Bu kasetler gazeteciyi sorgulayan yüzbaşının kasasından çıksın mesela.

Erkan: Hatta yüzbaşı intihar etsin. Bütün bunları inandırıcı kılmak için birkaç gazete kupürü de toplarız olur biter.

Erdoğan: Peki olay hangi tarihte olmuş olacak?

Erkan: The Blair Witch Project filminde çocukların 1994 yılında kayboldukları iddia ediliyor. Bizim olayımız ise ondan da önce gerçekleşmiş olsun. 1989 güzel bir yıl bence.

Erdoğan: 1989 yılında… Sıradan bir köyde… Sıradan insanlar arasında… Sıra dışı bazı şeyler oldu… Nasıl ama?

Erkan: Erdoğan sen bir dahisin olum! Süper olacak bu film süper! Hadi biraz ormanda gezintiye çıkalım. Hem yanına kamerayı da al; dolaşırken aklımıza parlak fikirler gelebilir. Ne dersin?

Erdoğan: Tamam, çıkalım. Ama en önemli şeyi unuttuk!

Erkan: Neyi unuttuk oğlum?

Erdoğan: Filmin ismini!

Erkan: Aa doğru ya! Bir bakalım. Şu bizim köydeki yaşlı kadını hatırlıyor musun? Hani gece bir şeyler gördüğünü söyleyen? Karababa mı Karadede mi öyle bir şey diyordu. Filmin ismi de buna benzer bir şey olsun.

Erdoğan: Karadedeler Olayı!

Erkan: Erdoğan sen var ya oğlum, sen bir dahisin!

Erdoğan ve Erkan kardeşler evden çıkıp ormana doğru yürümeye başlarlar. Erkan’ın bir anda çişi gelir ve ağaçların arkasında gözden kaybolur. Onun işini bitirmesini bekleyen Erdoğan ise sıkılıp kamerayı çıkarır ve etrafı çekmeye başlar. Aniden Erdoğan’ın arkasından yaklaşan bir “şey” onu yakalar. Erdoğan can havliyle “Anneee! Anneeeee! Anneeeeeee!” diye haykırırken bir süre boyunca ormanda sürüklenir ve başını yukarı kaldırdığında onu sürükleyenin kahkahalarla gülen Erkan olduğunu görür…

Bu yazı SuperFrooog tarafından 20 September 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 7 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Elbette anlıyorum, 400-500 sayfalık romanlar sonuçta bunlar, bunun senaryolaştırılması var, yer yer sadeleştirilmesi var, o atmosferin yakalanması var. Bütün bunlar tamam ama eldeki malzeme bu kadar da hoyrat kullanılmaz ki. Sahneler arası kopuk geçişler, neden filmde olduğu anlaşılamayan karakterler, oldu bittiye getirilmiş final… Tabi Kurtlar İmparatorluğu’nu bunların biraz dışında tutmam lazım, çünkü romanı okumamış olanların izleyip de beğenebileceği bir gerilim film olduğu düşünülebilir. Taş Meclisi’nde ise durum biraz farklı, romanı okumanız çok da önemli değil, çünkü zaten kitaptan Taş Meclisi ismi dışında pek bir olgu kullanılmamış. Tamamen farklı bir şey çıkartılmış ortaya ve kitapla aynı ismin kullanılması da çok yanlış olmuş. Bir de oyuncu seçimi var tabi, başrolde hepimizin tanıdığı Monica Belluci var. Belluci’nin oyunculuğuna tabi ki de bir şey söyleyecek halim yok ama bu rol için daha doğrusu bu karakter için uygun olmayan üç oyuncu say derseniz heralde ilk onu söylerdim. Elbette ki bir oyuncu her karakteri oynayabilmeli ama açıkçası bu olmamış.

Kısaca filmin konusundan da bahsetmem gerekirse, elçilikte çalışan bekar bir kadının, geçmişini bilmediği bir çocuğu evlat edinmesi ile başına gelen sıra dışı olaylar dizisi anlatılıyor filmde.

Sonuç olarak ortada muazzam bir polisiye-gerilim romanı ve vasatın çok altında bir sinema uyarlaması var. Artık yapacak fazla bir şey yok, oturup yeni bir Grange uyarlaması bekleyeceğiz.  Yine aynı umutlar, aynı heyecan, aynı beklentiler, kitapların yarattığı o enfes tadın sinemada da yakalanma isteği ve bu sefer umarım aynı sonuçla karşılaşmayız. İyi bir Grange uyarlaması izlemek dileğiyle…

Bu yazı alploganer tarafından 07 May 2011 00:12 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Donnie Darko’yu izliyip hayran kalan Chris Fisher bir devam filmi çekmek istemektedir. Richard Kelly’ye devam filminin senaryosunu yazmayı teklif eder; Richard Kelly ise bunu reddeder. Ama bunu yapmak için yanıp tutuşan bir isim vardır. Cultivation adlı kısa filmin ve Point of Entry adlı TV filminin senaryolarını yazmış olan Nathan Atkins ilk sinema filminin senaryosunu yazmak için sabırsızlanmaktadır. Chris Fisher ve Nathan Atkins Utah’ın küçük bir kasabasındaki küçük bir restoranda, yeni filmleri hakkında hararetli bir konuşma içerisindedirler.

Chris Fisher: Bak Nathan, filmin isminin S. Darko olmasını istiyorum. Tamam mı?

Nathan Atkins: S. Darko mu? S neyin S’si? Sequel filan mı?

Chris Fisher: Hayda! Ne alakası var Nathan! İlk filmin ismi neydi?

Nathan Atkins: Donnie Darko?

Chris Fisher: Yani D. Darko. Kimi anlatıyordu? Donnie Darko’yu. İkinci filmin ismi de S. Darko olacak. Bu seferde Donnie Darko’nun küçük kız kardeşini anlatacağız.

Nathan Atkins: E onun ismi Samantha değil miydi? Neden filmin ismini Samantha Darko koymuyoruz ya da Sam Darko?

Chris Fisher: Ya sen şaka mısın Nathan?! Filmin ismi S. Darko olacak!

Nathan Atkins: Peki, peki. S. Darko: A Donnie Darko Tale olsun bari?

Chris Fisher: Bak bu harika fikir işte! Hayret senden bu fikrin çıkması beni çok şaşırttı Nathan.

Nathan Atkins: Sen bir de senaryoyu yazdığımda gör. O zaman daha çok şaşıracaksın.

Chris Fisher: (Sırıtarak) Kafanda neler var Nathan? Dök bakalım ortaya!

Nathan Atkins: Film, Donnie’nin ölümünden 7 yıl sonrayı anlatacak. Donnie’nin küçük kız kardeşi Sam, kardeşinin ölümünü atlatamamış ve Ailesi bu trajediden sonra parçalanmış olacak. E haliyle Sam’in de artık tutunacak bir dalı kalmayacak. Bu yüzden en yakın arkadaşı ve dansçı olma hayalleriyle birlikte Virginia’dan California’ya doğru yola çıkacak. Ancak yolda araçları arızalanacak ve kendilerini Utah’ın küçük bir kasabasında bulacaklar. Bu kasabada bazı çocuklar kaybolacak ve suçlu olarak da Iraktan çıldırarak dönmüş olan Iraq Jack adında bir adam gösterilecek.

Kafamdaki başlangıç bu şekilde, nasıl buldun?

Chris Fisher: E bu hikâyeyi nasıl Donnie Darko’ya benzeteceksin Nathan?

Nathan Atkins: Sam de abisi Donnie gibi uyurgezerlikten muzdarip olacak. Uyurgezerliği sırasında gelecekten gelerek Iraq Jack’i bir göktaşından kurtaracak ve ona 4 gün, 17 saat, 26 dakika ve 31 saniye sonra dünyanın sonunun geleceğini söyleyecek. Tıpkı Donnie Darko’da Frank isimli dev tavşanın Donnie’nin hayatını kurtararak ona 28 gün, 6 saat, 42 dakika ve 12 saniye sonra dünyanın sonunun geleceğini söylemesi gibi. Gelecekteki Sam’in Iraq Jack’i kurtarması düzeni daha da karıştıracak ve genç kızı tehlikeli bir maceraya sokacak.

Chris Fisher: 4 gün, 17 saat, 26 dakika ve 31 saniye. Rakamları neye göre seçtin Nathan?

Nathan Atkins: (Mahcup bir gülümsemeyle) Açıkçası salladım. Ama ilk filmdekiler kadar karizmatikler öyle değil mi?

Chris Fisher: Hmm. Evet. Evet. Gerçekten öyleler. Ama biz neden filmi daha kısa bir zaman dilimi içerisinde anlatacağız?

Nathan Atkins: Film bir yerden sonra sürekli ileri/geri sarmaya başlayacak çünkü. Nasıl mı? Mesela Sam’e bir şey oldu, film başa saracak ve olaylar baştan kurgulanacak. O da mı olmadı tekrar başa. Böylece kısa zaman dilimi içerisinde birkaç karakter etrafında dönecek hikâye. Donnie Darko’da ki gibi tek karakter ve uzun bir zaman dilimi yerine birden fazla karakter ve daha kısa bir zaman dilimi olacak yani.

Chris Fisher: Senin Donnie Darko’da ki zaman yolculuğu kavramından anladığın bu mu Nathan?

Nathan Atkins: (Kahkaha atarak) Evet! Ama emin olabilirsin bu çok daha iyisi!

Chris Fisher: Hmm. Evet. Evet. Ona ne şüphe Nathan. Başka?

Nathan Atkins: Filmin 29 Haziran – 4 Temmuz 1995 tarihleri arasında geçmesine karar verdim ve bunu belli edecek küçük ama hoş bir şeyi senaryoya eklemeyi düşünüyorum.

Chris Fisher: Nedir o Nathan?

Nathan Atkins: Kasabada ki sinema salonunda Twelve Monkeys ve Strange Days filmleri oynayacak.

Chris Fisher: İyi de Nathan, Strange Days Ekim 1995′de Twelve Monkeys ise Aralık’da vizyona girmemiş miydi?

Nathan Atkins: Hayır. Yanlış biliyor olmalısın!

Chris Fisher: Neyse bu o kadar da önemli değil. Filmin müzikleri için Ed Harcourt’a teklif götürdüm. Birazdan oda buraya gelecek.

Nathan Atkins: Ed Harcourt mu? Hiç duymadım.

Chris Fisher: Severance ve Georgia Rule filmlerinin müziklerinde parmağı olan biri.

Nathan Atkins: Hmm…

Chris Fisher: (Heyecanlı) İşte geldi!

Ed Harcourt: Merhaba Chris. Merhaba. Hmm?

Nathan Atkins: Nathan. Nathan Atkins. Filmin senaristiyim.

Ed Harcourt: Hmm. Anlıyorum. İsmini daha önce hiç duymamıştım.

Nathan Atkins: Ziyanı yok bende seninki hiç duymadım.

Chris Fisher: Beyler yeter bu kadar. Buraya iş konuşmaya geldik. Evet, Ed karar verdin mi?

Ed Harcourt: Evet ama filme uygun müzikler yapabilmek için önce senaryoyu okumam lazım Chris biliyorsun.

Chris Fisher: Biliyorum. Biliyorum. Nathan ile senaryo üzerinde tartışıyoruz zaten. Bir çok şey kafamıza oturdu. Senaryo çok yakında biter.

Ed Harcourt: Pekâlâ. Anlaştık o zaman.

O sırada küçük restoranda Clint Mansell‘in Requiem for a Dream için yaptığı müziklerden biri çalıyordu.

Ed Harcourt: A-Ha! İşte bu! Buldum Chris buldum! Senaryoyu okumama gerek yok. Ben hemen gidip çalışmalara başlamalıyım.

Ed Harcourt, koşarak restorandan ayrıldı.

Chris Fisher: (Gülerek) Çok ilginç bir adam. Ama ona güveniyorum.

Nathan Atkins: (Somurtarak) Bula bula bunu mu buldun yani peh.

Chris Fisher: Nathan, ne bu şimdi? Kıskançlık krizlerine bir son ver lütfen. Neyse, sen senaryoyu anlatırken filmi biraz hayal etmeye çalıştım. Sanırım filmde ki geçişlerde sürekli time lapse, hızlı bulut geçme sahneleri filan kullanacağım ve bu sahnelerde yavaş bir müzik. Nasıl fikir?

Nathan Atkins: Bu çok bayat bir numara değil mi?

Chris Fisher: Hayır! Hiç değil! Bu çok harika olacak…

Nathan Atkins: Peki, peki. Kızma. Sadece fikrimi söyledim.

Chris Fisher: Eğer bu film başarılı olursa ki olacağına eminim, bir üçüncü Darko daha çekeceğim.

Nathan Atkins: (Sırıtarak) Onun senaryosunu da ben yazabilir miyim?

Chris Fisher: Önce bunu bir yaz da Nathan.

Müzik aniden durdu. Küçük restoranın kapısı gıcırdayarak açıldı. İçeriye uzun siyah paltolu ve siyah melon şapkalı bir adam girdi. Chris Fisher onu hemen tanımıştı. Bu Richard Kelly idi. Sağ elinde, üzerinde kırmızı bir düğme olan tuhaf bir kutu, sol elinde ise deri bir evrak çantası vardı. Yavaşça Chris ve Nathan’ın oturduğu masaya yaklaştı. Nathan’ı görmezden gelerek Chris’e döndü ve tuhaf kutuyu onun önüne koydu.

Richard Kelly: Bu kırmızı düğmeye basarsan Chris, masum bir insanın ölümüne sebep olacaksın. Ama aynı zamanda bir milyon doların olacak.

Nathan Atkins: Sen de kimsin be?

Richard Kelly: Seni idiot! Donnie Darko’nun devam filmini yazacaksın ve Richard Kelly’yi tanımıyorsun!

Richard Kelly, deri çantayı masaya koyarak açtı. Çanta ağzına kadar para ile doluydu. Gözü dönen Chris hiç düşünmeden kırmızı düğmeye bastı.

O sırada çatı katında ki odasında uyumaya çalışan Donnie aman Jake Gyllenhaal nereden geldiği belli olmayan bir uçak motorunun odasına düşmesi yüzünden hayatını kaybetti…

Uğur TATAR

Bu yazı SuperFrooog tarafından 01 May 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Film, platform oyunlarını anımsatan hoş bir jenerik ile başlıyor. Mikroskobik üç canlının, mikroskobik bir dünyada ilerlediklerini görüyoruz. Şekilleri yumurta hücresine benziyor yani dişileri temsil ediyorlar. Dişi canlılar yavaş yavaş ilerlerken bir tanesinin farklılaştığını görüyoruz. Diğer ikisi başka canlılar tarafından yok ediliyor. Yok edicilerin şekli ise sperm hücrelerine benziyor. Yani bunlarda erkekleri temsil eden canlılar. Ancak üçüncü ve son canlıyı yok edecekleri sırada farklı bir şey oluyor. Değişen dişi canlı, yok edici erkek canlıları yok ediyor…

Dawn (Jess Weixler), bekâretin korunması ve sadece evlenilecek kişiye sunulması gerektiğini savunan THE PROMISE (Grubun amblemi kırmızı bir yüzüktür.) adlı bir bekâret grubunun en aktif üyelerindendir. Fakat kendi bedenini keşfetmeye başladığı zaman zihninde bekâreti sorgulamaya başlayacaktır. İşte tam bu sırada karşısına Tobey (Hale Appleman) çıkar ve işler karışır…

Filmin afişinde yazan slogan cümlesi şu: “Every Rose Has Its Thorns” yani “Her Gülün Dikeni Vardır”. Burada diken diye bahsettiği şey aslında diş ama bildiğimiz ağızda olan diş değil, başka bir ağızda olan diş.

(Bkz: Yasaklanan Afiş)

Afişe baktıysanız dişlerin nerede olduğunu görmüşsünüzdür; benim söylememe gerek yok. Madem öyle şimdi de filme esin kaynağı olan mitten bahsedelim. Vagina Dentata yani Dişli Vajina. (Ops! Güya dişlerin yerini söylemeyecektim.) Dünyada ki birçok kültürün mitolojisinde Vagina Dentata’ya rastlamak mümkündür. Ancak hikâye hep aynıdır. Kahraman, Dişli Yaratık ile savaşıp gücünü kırmalıdır. Mit cinselliği epik bir biçimde irdeler. Her erkek rahime geri dönmelidir. Onu doğuran karanlık yere…

Teeth, Roy Lichtenstein’ın oğlu olan Mitchell Lichtenstein’ın 2004 yılında çektiği kısa film Resurrection’dan (Filmi izlemek istiyorsanız tıklayın…) üç yıl sonra çektiği ilk uzun metraj filmi. Yönetmenin övebileceğim hiçbir tarafı yok ne yazık ki. Dişli vajinası olan bir kız bir erkekle yatarsa ne olur sorusuna; iğrenç, kanlı ve cüretkâr sahneler ile cevap vererek seyircinin midesini bulandırıyor sadece. Eminim dâhiyane fikri (!) Dişli Vajina ona kâğıt üzerinde çok cazip gelmiştir. Ama filmin özgünlüğü sadece fikirde kalıyor ve ne senaryosu nede yönetmenliği ile Mitchell Lichtenstein sınıfı geçmeyi başarabiliyor.

Filmin başrol oyuncusu Jess Weixler, bu film ile Sundance Film Festivalinde “Jüri Özel Ödülü” kazanmış. Şaka gibi valla! Ne yaptı ki sanki bu kadın, “Jüri Özel Ödülü” veriyorsunuz? Kariyerinde aldığı tek ödül de bu zaten. Onu da neden vermişler henüz anlayabilmiş değilim. Diğer oyuncular için fazla söyleyebilecek bir şey bulamıyorum açıkçası. Saçma sapan lise dizilerinde boy gösterebilecek türden oyuncular. Akılda kalan bir oyuncu var oda Dawn’ın sapık ve serseri kardeşi Brad’i oynayan John Hensley. Kendisini Nip/Tuck’tan hatırlarsınız.

Teeth, tanımlandığı iki türe de tam anlamıyla yakın olamayan bir film. Korku derseniz korku değil çünkü korkutmuyor, gerilim deseniz hiç değil. Komedi derseniz orta da komik bir şey yok. Yani kopan penisler ve çığlık atan erkekler size komik geliyorsa gülün o zaman. Sonuç olarak; Korku filmi diyemiyorum, komedi filmi de diyemiyorum. Bu film olsa olsa sinemanın gayri meşru çocuğu olabilir kanaatimce.

Not: Yok kapitalist sistemin eleştirisi niteliğinde bir filmmiş. Yok zamanı gelince kült statüsüne erişecek bir filmmiş. Bence Yok, daha neler!

Kimler İzlemeli

• John Hensley hayranları.
• “Tuhaf” bir film izlemek isteyenler.
• Vagina Dentata’yı merak edenler.

Kimler İzlememeli

• Midesi hassas olanlar.
• Komedi-Korku filmleri ile arası olmayanlar.
• Diş Perisini sevenler.

Filmden Replik

Kadın, cinselliğin güç ve korkuyla

dolu kâbussal imgelemesidir.

Bu yazı SuperFrooog tarafından 26 April 2011 00:00 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Ve aradan üç yıl geçti.

Yıl 2010.

Strause Kardeşler bir uzaylı filmi çekmeye karar verirler. Joshua Cordes ve  Liam O’Donnell‘dan da senaryoyu beraber yazmalarını rica ederler. Joshua Cordes ve  Liam O’Donnell, Los Angeles’ta yüksek bir binanın çatı katında, karşılıklı oturmuş senaryo hakkında konuşuyorlardır.

Joshua Cordes: Hey filmin ismini “Skylight” koyalım mı?

Liam O’Donnell: İyide daha senaryoyu yazmadık ki.

Joshua Cordes: Peki, “Skyline” nasıl?

Liam O’Donnell: Tamam, tamam “Skyline” güzel.

Joshua Cordes: Bu bir uzaylı filmi değil mi?

Liam O’Donnell: Evet, Joshua.

Joshua Cordes: Sence uzaylıları yeşil ve koca kafalı mı yapmalıyız?

Liam O’Donnell: Hayır, bence hem biyolojik hem de mekanik olmalılar.

Joshua Cordes: Nasıl yani?  War of the Worlds filminde ki gibi mi?

Liam O’Donnell: Evet, onun gibi. Ama tam olarak onun gibi değil.

Joshua Cordes: Hey kafam karıştı!

Liam O’Donnell: War of the Worlds filminde ki tripodları hatırlıyor musun? İşte onlar gibi olmalı.

Joshua Cordes: Hey harika bir fikrim var!

Liam O’Donnell: Ne peki? Yoksa uzaylıların insanları kolayca yakalamak için mavi bir ışık kullanmalarını mı önereceksin?

Joshua Cordes: Hey bu benim fikrimdi!

Liam O’Donnell: Senaryoyu beraber yazıyoruz Joshua ne fark eder ki, afişte ve fragmanda ikimizin ismi olacak nasılsa.

Joshua Cordes: Hey bu benim fikrim tamam mı?

Liam O’Donnell: Tamam, tamam senin fikrin. Benimde şöyle bir fikrim var. Kadın hamile olsun. Ama filmin sonuna kadar çocuğa bir şey olmasın. Filmin sonunda kadının hamileliğini farklı bir şekilde kullanalım.

Joshua Cordes: Hey bu harika bir fikir! İlk olarak, kurtulmayı en çok isteyen kişiyi öldürmeye ne dersin. Bu çok çarpıcı olur. Hatta şöyle yaparız. Tam kurtulacak gibi olur sonra dramatik bir şekilde ölür. Nasıl fikir?

Liam O’Donnell: Harikasın Joshua! Peki, uzaylılar nereyi işgal etsin?

Joshua Cordes: Hmm…

Liam O’Donnell: Los Angeles’a ne dersin?

Joshua Cordes: Hey bu harika! Dur bir dakika neden hep Amerika?

Liam O’Donnell: Bilmem. Filmlerde uzaylılar hep Amerika’yı işgal etmiyor mu? Sonunda da Amerika hep kurtuluyor. Biz farklı bir şey yapalım. Amerika kurtulmasın.

Joshua Cordes: Eveeeet! Hatta Amerikalı askerler, uzaylıların gemisini yok etsinler. Sonra herkes kurtulduğu için çok sevinsin ama…

Liam O’Donnell: (Gülerek ve Bağırarak) O da ne! Hala yaşıyorlar mı?

Joshua Cordes: Hey bu benim fikrimdi!

Liam O’Donnell: Tamam Joshua. Bu senin fikrindi. Peki, başrolde ki adam bir değişim geçirsin mi?

Joshua Cordes: Nasıl yani? District 9 filminde ki gibi mi?

Liam O’Donnell: Evet, aynen öyle.

Joshua Cordes: Bu da sevgilisine deli gibi âşık mı olsun?

Liam O’Donnell: Evet, hatta sonunda…

Aniden deprem olur. Ya da onlar öyle sanırlar. Liam sözlerini tamamlayamadan elinde tuttuğu şarap kadehini yere düşürür. Neden gözlerinin kamaştığını anlamak için pencereden dışarı baktığında, Gökyüzünden Yeryüzüne inen Mavi Işıkları görür ve sonra…

Uğur TATAR

Filmin Fatih Yürür tarafından da yazılan yorumunu buradan okuyabilirsiniz.

Bu yazı SuperFrooog tarafından 16 March 2011 03:00 tarihinde yazıldı. 9 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Konu olarak filmde; Emekliliğine sayılı günler kalmış olan şartlı tahliye memuru Jack Mabry’den (Robert De Niro), büyükanne ve büyük babasının cinayetini yangın ile kaza süsü verip örtbas etmeye çalıştığı için hapishanede bulunan Gerald “Stone” Creeson’ı (Edward Norton) dosyasını şartlı tahliye gerekçesi ile yeniden incelemesi istenir. Şartlı tahliyenin gerçekleştirilebilmesi ve Stone’un hapisten erken çıkabilmesi için Jack’i artık kendisinin yepyeni bir insan olduğuna dair ikna etmesi gerekmektedir.

Yıldızlar topluluğunun olduğu bir yapımdan beklentiler her zaman büyük olur. Ama ne yazık ki çoğu zaman beklentilerin bu denli yukarı çıkması her zaman olumlu bir gösterge olmayabiliyor. Filmin sonununda ya da akışında olabilecek en ufak bir olumsuzluk, en ufak bir hata beklentileri karşılamıyor olarak gösterilip daha sonra onu hayal kırıklıklarının olduğu rafa kaldırıyoruz. Ama bazı gerçekler var ki;Başlarda konuyu empoze etme şekillerinden girmek gerekiyor olaya. Ben, şahsen hapishaneden çıkmayı bekleyen ve işe psikologla diyaloglar ve daha sonrasında da biraz akıl oyunları falan bekledim. Ama konuyu baştan itibaren işlemeyi başardıktan sonra biraz farklılaştı gibi oldular…

Devam ediyoruz, filmin ortalarına doğru bu sefer başka bir karakterimiz daha ortaya çıkıyor. Mahkumumuzun karısı ortalığı karıştırdıktan sonra acaba film nereye doğu gidiyor diye düşünmeye başlıyoruz.
Daha sonra bu filmdeki ilahilik nereye gider diye düşünmeye başlıyorsunuz. Aslıda ediyorsunuz, yapıyorsunuz, çalışıyorsunuz gibi bir sürü kelime kullandıktan sonra filmin sonlarına doğu mesaj verme çabasında olan bir film görüyorsunuz. Ama ne yazı ki vermek istedikleri mesajı bir türlü iletememekle kalıyorlar. Birçok konudan bahsederek, birçok olayı anlatmaya çalışarak ellerine yüzlerine bulaştırmışlar ne yazık ki. Hatta biraz daha toparlamak gerekirse, bütün konulara teğet geçmişler ama tam olarak anlatılmak istenen ortada yok. Psikopat bir mahkum, hayatı mahvolmuş bir eş tamam herkez burada ama konu nerede?

Biraz öz eleşiride bulunmak gerekiyorsa; bazı filmler vardır, bunları ancak o zamanın yaşamını bilerek ya da o zamanki olayları anlayarak çözebiliriz. Mesela The Human Stain. Ben filmi çok beğendim ama o zamanki olaylardan bir o kadar uzak kaldığımdan dolayı kendime göre hak ettiği yeri veremedim filme ne yazı ki. Mesela burada da biraz İncil den biraz inançlardan bahseden bir hava var. Filmin sonununda da bu konulara bağ kurulduğunu düşünürsek, beğenmememdeki ve dağınık olarak kalmasındaki nedenlerden biri olarak mazereti gösterebilirim.

Oyuncu kadrosuna değinecek olursak; De Niro usta fazla bir şey koyamamış . Ofiste sıradan bir gün olarak değerlendirmeye alınacak bir performans izledim. Edward Norton ise her rolü farklı olarak benimseyen ve her şeyini ona yansıtabilen bir oyuncu. Gerçekten bu seferde etkileyici diyalog sahneleriyle ve mimik kullanımıyla filmin en dikkat çekeni olmayı başarmış  diyebilirim. Milla Jovovich’i Ressident Evil?ın son filminde çok beğenmiştim. Aynı şekilde burada da beğenmeye devam ettim. Gerçekten seksi bir karakteri uzun zamandan beri bu kadar iyi oynayanı görmemiştim. Hani içindeki şehveti ve arzuyu dışarıya bu kadar iyi vurabilmek ayrı bi yetenek ister. Tek takıldığım nokta ise Milla Jovovich’in gereğinden fazla erotik gözükmesiydi. Rolde ne kadar iyiyse, filmin gidişini ve rol dağılımı yüzünden ??erotik obje?? olarak kullanıldığını söylemeliyim.

Sonuç mu istiyoruz, objektif olarak bakmak gerekirse filmin rezalet çevirisini saymazsak kadro için izlenilir denilecek kadar fena değildi, ama kişisel beğeni olarak bakarsam, geride 1 saat 42 dakika boyunca boşa geçen bir zaman vardı.
Senaryoyu biraz daha iyi işlemek gerekiyormuş.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 19 January 2011 01:34 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 06 January 2011 01:33 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin amacını kısaca anlattıktan sonra farklı bir konuya değinelim. Bazı oyuncular vardı ki, bu oyuncular gerçekten büyük sayılabilecekken hafife alınmaya devam ediyorlar. Wesley Snipes’ı da bu kadronun içinde saymam gerekiyor. JCVD, J.Reno (bazen), Steven Seagal gibi isimleri de bu kadroya dâhil edebilirim. Basit aksiyon filmlerinde boy göstermekten daha ileriye gidemediler, tabiki istisna filmler hariç ama yine hazin son.

Wesley Snipes;
Kendisini ilk defa Demolition Man filminde izlemişim. S. Stallone abimize filmde gerçekten zorluk çıkaran bir karakterde olmasına rağmen oldukça beğeni toplamış ve akabinde Blade serisinde ve ondan sonra aksiyon filmlerinde boy gösterdi. Piyasada fazla geriye gitmeden söyleyecek olursam, 1993 yılından sonra oyuncu olduğu bütün filmleri izledim. İzlememin nedeni ise; Wesley Snipes’ı bu denli izleyebilmek için öncelikle kişisel olarak aktörü sevmeniz, beğenmeniz yada sempati duymanız gerekiyor. Yoksa filmin ana konusu veya senaryosuna bakacak olursak bu film oturup izlenilecek kadar keyifli değil.

Filmden daha fazla oyuncuyu konuştuğumun ve bu noktaya daha fazla dikkat çektiğimin farkıdayım. Film hakkıda da ufak bilgiler verip yazıyı sonlandımak en hayılısı olacak. Klasik aksiyon ve işin içine gizli ajanları karıştığı bir film. Aksiyon sahnelerinin çok üst seviye olduğu ama içerik olmayan kategoriden değil, içinde belirli bir kurgusu olan ve bunu flashbacklerle destekleyen ama aksiyon açısından zayıf olan bir film var karşınızda. Konuya biraz fazla odaklanmaktan dolayı beklentiniz olan aksiyonu da bulamayınca ne yazı ki çıldırma noktasına geliyorsunuz. Ben bile beklentilerimi bu kadar fazla düşüremem.

Yukarıda söylenebilecek her şeyi hemen hemen söyledim. Sonu biraz daha anlamlı olan, aksiyon sahneleri barındıran fakat heyecan açısından fazla tatminkar olmayan bir film olduğunu söyler, seçimi size bırakırım.

İyi Seyirler.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 04 January 2011 02:25 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Sırasıyla Salt, Expendables, Machete tarzında boş ama eğlenceli filmler izledikten sonra artık hafif ağır filmlerden birine geçmenin zamanı geldi diye düşünmeye başlamıştım. Oyuncu kadrosu içinde C.Affleck, Alba,  Hudson gibi oyuncuların bulunduğu bu filmi izlemek için bir an bile düşünmedim. Ama başıma bunların geleceğini de tahmin etmiyor değildim…

Batı Teksas’taki sakin bir kasaba bir dizi seri cinayetle sarsılır. Cinayetler gerçek bir sosyopatın elinden çıkmıştır. Şerif Lou Ford bu sıkıcı kasabada katili aramaya başlar. Oysa bu görüntüden ibarettir. Çünkü katil ona herkesten çok yakındır.

Şimdi filmin konusunu böyle yazdım ya, sakın buraya kadar okuyup filmi izlemeye falan kalkmayın, yoksa edeceğiniz küfürlerden bende nasibimi almış olurum. Ben yazının geri kalanında sizi uyarmak istemiş olacağım zaten. Sakinlikle başladığım yazıyı biraz hızlandırmak gerek. Öncelikle bu tarz bir filme ben nasıl oldu da 1 saat 50 dakika boyunca dayanabildim anlamadım. Amacım filmi beğenmediğimden dolayı kötülemek değil, gerçekten neler gördüysem onlardan bahsetmek istiyorum.

Senaryosundan başlayacak olursak, evet ortaya bir şeyler çıkartmaya çalışmışlar ve belki daha iyi bir oyuncu kadrosuyla beraber, iyi bir yönetmenin elinde daha iyi şekillenebilecek bir senaryodan bahsediyorum. Bu kısmı bu kadar basit geçmemek gerekiyor. Filmde bir olay olacağını baştan hissediyorsunuz. Bu hep böyle sakin olarak gitmez derken bir anda ortalık karışıyor ve öylece kalıyorsunuz. Bir cinayet var ortada ama siz onun neden olduğuna karar veremiyorsunuz. Birçok neden dolaşıyor ortada ve hatta konuşmalarda bu neden geçiyor ama öyle bir diyalog hazırlamışlar ki, hani kitap açık olan sınavda, kitapta sorunun cevabını bulamamak kadar saçma bir şey, hâlbuki cevap orada yazıyor. Film baştan havada kalmaya başlamış zaten. Senaryo ilerledikçe birtakım daha cinayetler oluyor ama hepsinin saçma sapan bir nedene dayandırmaya çalışmışlar ama öyle çaresiz bir durumda kalmışlar ki artık ilerleyiş bir yerden sonra komedi filmine dönüyor.

Afişte Hudson ve Alba’nın isimlerini okuyunca heyecan yapmayın lütfen… Benim gibi Alba’nın tatlılığını seviyorsanız ve arada işte oyunculukta görelim biraz düşüncesiyle yaklaşıyorsanız, lütfen düşüncelerinizi hemen değiştirin. Söylemem çok hoş durmayacak ama Hudson ve Alba’yı filme sadece seviştirmek için çağırmışlar herhalde. Hani buna oyunculuk denmez ya da ben diyemem en azından. Ben hiçbir kadın oyuncu için ” aaa bu filmde güzel sevişiyor ağbii, iyi oynamış” diyeni görmedim ve asla böyle bir açıyla bakmadım. +18 olduğunu söylememe gerek bile yok ama sevişme sahnelerinden gerçekten fenalık gelmiş. Biraz daha zorlasalar belki erotik bir film olur ya da en azından limiti +21 olarak değiştirebilirlermiş. Fiyasko 2

Haydi, film öyle böyle geçti, geldik 1 saat 45. dakikaya. Tam sonunda sizi dumura uğratacak ve bütün filmin pisliğini temizleyeceğini düşündüğünüz bir sahne geliyor. Evet, kabul ediyorum bayağı ilginç bir düşünce olarak bize sunmuşlar ama tam burada öyle bir olay oluyor ki artık siz küfürleri sıralamaya başlıyorsunuz. Hayatımda bu kadar fiyasko bir son görmedim. Hele bu düşünceyi filmin tamamıyla bağdaştırınca artık düşüncelerimi buraya yazamıyorum…

Sonuç, felaket bir film, felakete yakın bir senaryo, film boyunca sevişen bir Affleck ve onun kelebeği şeklinde yataktan çıkmayan Alba ve Hudson istiyorsanız buyurun. Sinemalara daha gelmedi herhalde film ama gelecek diye okumuştum bir yerde. Bundan daha kötüsünü isteseniz bulamazsınız. Gerisi size kalmış.

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 15 October 2010 00:13 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Tatil Kitabı, Silifkeli bir ailenin bir yaz boyunca başından geçenleri, daha çok ailenin küçük oğlu Ali?nin bakış açısını ön plana çıkararak anlatıyor. Filmin olay örgüsü, Ali?nin sert mizaçlı babası Mustafa ile ailenin diğer üyeleri arasındaki gerilimler üzerine kurulu. İstanbul?da askeri lisede okuyan büyük oğlu Veysel?in askeri okulu yarıda bırakarak üniversite sınavına girme isteğine şiddetle karşı çıkan Mustafa, çekingen ve içine kapalı bir çocuk olan Ali?yi de yaz tatilinde çalışıp kendisi gibi ticaret öğrenmeye zorlar. Daha sonra babası Silifke?ye dönerken beyin kanaması geçirir ve ağzından çıkan 2 laf ortalığı bir kere daha karıştırır…

Ortaya bir şey çıkartmaya çalıştırmışlar ama keşke yapmasalardı. Önce güzel yanlarından bahsedelim. Kullandıkları çekim tekniğinin elbette bir adı vardır ama ben bilmediğimden bu konu hakkında fazla yorum yapmayım. Gözlem olarak; kamerayı sabit tutarak karakterin kameraya girişi ve çıkışını gösterdikten sonra kamera yeri değiştiriliyor gibi bir his var. Bunun dışında kamerayı koymayı tercih ettikleri yer sanki gizli kamera yerleştirmiş hissiyatı uyandırdı bende. Herkes yaşamaya normal olarak devam ediyor ve siz onu kameraya çekiyormuşsunuz gibi. Güzeldi..

Filmde bir şeyler olacak, bir şeyler değişecek diye bir beklenti içindesiniz ama olmuyor, gerçekten olması için bir ara yalvarma konumuna geliyorsunuz. Daha sonra tam size aksiyon gereken yerde bir anda baba rahatsızlanıyor, bir sırf veriyor Ali’ye. Tam bu arada ortalık bir kere daha karışıyor. Siz tamam artık film yoluna girdi derken bir bakıyorsunuz ki, kocaman bir hayal kırıklığı daha. Daha sonra film başladığı gibi bitiyor, kocaman bir hiç ile.

Gezerken bir yorum buldum ve bunu alıntı yaptığım kişiden bahsederek yayınlamak zorundayım. Bir sitede, bir üyenin yazdığı yorum;

”sıradan bir öğrenci filminin para bulunarak yapılmış versiyonu gibi işte”

Kendisine bu yorumundan dolayı teşekkür ediyorum ve bu mevzuyu daha fazla uzatmadan kapatıyorum. Gerçekten son derece vasat bir film olmuş. Filmleri izledikten sonra üstünde biraz düşünmek, belki de kendinizce hatırlayacağınız noktalarını kafaya yazmak istersiniz. Bu sefer imkânsız?

Bu yazı UnjustLucifer tarafından 19 September 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Film, çiftin iktidar savaşıyla sürüp gidiyor ve zaman zaman işler çığrından çıkıyor. Aynı evin içinde birbirinin gözünü oymaya çalışan karı-kocanın türlü planlarından ibaret hikayeyi biraz absürt buldum açıkçası. Oliver rolünde Michael Douglas ve Barbara rolünde Katherine Turner’ın gençliklerini izlemek ilginç olsa da, bana göre alt tarafı bir didişme filmi. Harbin şiddeti onu ilginç kılmıyor.

Filmin yönetmeni Danny De Vito, Oliver’in danışmanı olarak filmde hikayeyi bize anlatıyor aynı zamanda. Warren Adler’ın aynı isimli romanından uyarlanmış Güllerin Savaşı, ismini 15. yüzyıl İngilteresi’nde Lancester ve York hanedanları arasında vuku bulmuş bir iç savaştan alıyor. İki taraf da kendilerini sembolize edecek birer gül seçmiş, Lancaster hanedanı kırmızı gülü, York’lar ise beyaz gülü yakalarındaki armada taşımayı uygun görmüşler.  Barış amaçlı bir evlilikle noktalanan bu savaşın kırmızı-beyaz iki gülden oluşan bir de amblemi olduğu rivayet edilmekte.

İsmi hoş ve anlamlı fakat Güllerin Savaşı, gerçek hayatta sık sık görebileceğimiz türden bir benlik kavgasının zamanın gerisinde kalmış filmi denilebilir. Bilhassa Michael Douglas yahut diğer başrollerden birine hayran değilseniz, izlerken hayli sıkıcı bulabilirsiniz, benim gibi.

Bu yazı Biblio tarafından 11 August 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Afişinde bu aile sizin aileniz mealinde sıcak bir cümle yazmışlar. Evet, bir aile filmi fakat çok farklı bir kültürden, enteresan bir bileşim halinde yaşayan anne-baba, üç çocuk mevcut bu ailenin içinde.

Film evin büyük oğlunun, artık çok yaşlanmış olan köpeklerini veterinerde ölüme teslim etmesi ve sonrasında evden ayrılmasıyla başlıyor. Albert (Pio Marmai) dedesinin apartmanında bir odaya taşınıyor. Ailenin bireyleri bu uzaklaşmaya ilginç tepkiler veriyorlar. Anne (Zabou Breitman) diğer çocuklarına “Zaten hepiniz gideceksiniz, ben de bir okula başlayayım bari” diyor, babanınsa (Jacques Gamblin) pek bir şey umurunda değil gibi. İkinci erkek evlat Raphael (Marc-Andre Grondin) bir hayalperest. Gerçek hayattan kopuk, müziğe kendini adamış bir çocuk. En küçükleri Flora (Deborah François) ise asi bir genç kız olarak yetişiyor.

Oyuncular birbirinden cazibeli ve iyi, renkler-mekanlar gayet hoş ama hikayenin içi türlü belirsizliklerle dolu. Gerçek bir aile hissi vermiyor insana. Annenin büyük oğlunun evden ayrılmasına çok üzülmüş gibi görünürken yanında kalan çocuklarına boşvermesi tuhaf bir ayrıntı. Başlarda hiç anlaşamayan, çok alakasızmış gibi duran kardeşler, aniden birbirlerine korumacı ve ilgili tavırlar sergiler hale gelince, pek inandırıcı gelmiyor açıkçası.

Her bölümünde bir karakteri ele alarak onun yaşadıkları üzerinden ailede olup biteni anlatmaya devam ediyor film. Cüz’i miktarda içerdiği sembolizm ve kişilerin psikolojik travmalarına ara ara şöyle bir dokunup geçmesi yetmiyor maalesef. Sonunda da hepsi birden ehlileşiyorlar sanki.

Yalnız ailenin iki numarası Marc-Andre Grondin için birkaç şey daha söylemek lazım. 1984 doğumlu, Kanadalı genç oyuncu, hayal aleminde yaşayan Raphael rolünde alakaya değer bir oyunculuk çıkarıyor. Keskin yüz hatları ve ince bıyıklarıyla Johnny Depp’e benzer bir ayrıcalığa sahip Marc-Andre, film boyunca uzun saçlarını palmiye modeli de dahil türlü abuk hallere sokmuş olsa da, sırf çekik kahverengi gözlerinde pırıldayan tılsım için bile izlenebilir.

Fazla Fransız’vari havalardaki The First Day of the Rest of Your Life’ın, uç noktalara varabilen bir serbestlik anlayışı var. Bazı filmlerde hiç sırıtmadan eriyen bu hal, ona yakışmamış. Gene de bu garip ailenin hayatına bir göz atmak isterseniz, buyrun diyorum.

Bu yazı Biblio tarafından 01 June 2010 03:10 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hee-won Kang, küs olduğu kıza duygu sömürüsü ve intihar tehdidi ile onunla çıkması için baskı yapar. Fakat bu arada Eungyu ile de hangi aralıkta kanka olmuşlardı onu da anlamadım, ikisinin bir müzik grubu var. Filmin adını taşıyor. Doremifasollasido…. anlamadığım bir nokta da, madem bu iki çocuk bu kadar kankalar, o zaman neden kankasının kız arkadaşını zorluyor kendisiyle çıkması için. Film ilerlerken öğreneceğimiz sebebi göz önüne aldığımda bile tamamen geçersiz bir sebep Hee-won Kang’in kızı çıkmaya zorlaması.
Sonra bir baktım film başka bir boyuta taşındı. Finale yakın, çok alakasız bir durum ortaya çıkıi ki, gülsem mi, HD’de harcadığım yere mi üzülsem bilemedim. Finale doğru meydana gelen durumu senaristler ve yönetmen toplamda 15-20 dakika da çözdürüverdiler. Bu daha da saçma hale getirdi kurguyu.

Filmi bu kadar yerdim ama; oyunculuklar için de bir iki kelime etmeliyim.
Bu film, GeunseokJang’un 2. , Ye-ryeon Cha’nin ise ilk izlediğim filmi. Geun Seok’un performansı yerindeydi, zaten liseli bir duruşu var normalde de. Ye-ryeon ise, çirkin bir kız olmakla birlikte, mimiklerini hemen hemen iyi kullanıyordu.

Film az biraz da olsa müzik katkılı olduğu için , kendini izletti bana. Fakat müziğin de suyunu çıkarmışlar. Şarkı başlıyor, ama bitmek bilmiyor.. Bu kadar uzun şarki söylettirilir mi yahu. Müzikal değil ki bu. Klasik liseli filmi..

Velhasil kelam, filmen bir nane anlamadım. Yani filmden zevk almadım ( Salak değilim, tabi anladım da )
isteyen izlesin.

Bu yazı KanesHiro tarafından 12 May 2010 14:00 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

X Files dizisinin ünlü ajanı Mulder (David Duchovny) kişisel hikayesini, doğum büyüdüğü mekanlardan destek alarak filme dönüştürmek istemiş, yazmış, yönetmiş, karısıyla birlikte oynamış. Bunu yaparken de izlemekten zevk aldığı filmleri örnek almış, idolü olduğunu sandığım Robin Williams’ı da işin içine kattığında iyi bir film çıkacağını düşünmüş olmalı.

Bu filmden beri 6 sene geçmiş olmasını göz önüne alırsak bir çeşit tek atımlık barutmuş onunki, çabuk tükenmiş.
Can Dostlar’ın hikayesi 1973 ile 2000′li yıllar olmak üzere iki zaman dilimini içeriyor fakat görüntüler 90′ların başlarında çekilmiş gibiydi.
Zihinsel engelli bir okul hademesi ile 13 yaşında bir çocuğun dostluğuna dair bir şeyler anlatılmak istenmiş filmde. Fakat yönetmen, Robin Williams’a öylesine odaklanmış ki, ne onun filmleri gibi bir film çekebilmiş, ne de ayrı bir şeye benzemiş.

Robin Williams’ın, Matt Damon’la başrolü paylaştığı Good Will Hunting (Can Dostum) da bir dostluk hikayesini anlatıyordu ama sağlam senaryosu izleyiciyi etkiliyor ve keyif veriyordu. Burda maalesef böyle bir şey yok, parçalar bütün haline gelememiş.

Film hakkında genelde iyi yorumlar gördüm, insanları bu düşüncelere itenin ne olduğunu gerçekten merak ediyorum :)

Bu yazı Biblio tarafından 28 April 2010 00:00 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bu yazı Biblio tarafından 27 April 2010 00:21 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bir vampir furyasıdır almış başını giderken düpedüz araya kaynamak bu olsa gerek. Hani uzak doğunun fantastik havada kalma, karada salto atma gibi atraksiyonlarını vampirlerin yapması daha bir mantıklı oluverir cesaretiyle yapılsaymış kendimi avutur filmden de birşey beklemeden seyri keyfimin ocağına incir ağacını kendi ellerimle dikmeyebilirdim. Fakat filmi mantığa uygun yapalım derken normal filmlerde kullanılan oradan oraya uçuş sahneleri fazlaca değil, desemde fazla umutlanmayın. Daha akla güzel, insancıl ama güçlü vuruşlarla seyirciye yem atılmış ama bunun gargarası dahi çekilmezdi. Ben çektim siz çekmeyin:/

Kimin ne olduğunun önemi yokmuş gibi vampir talebe çocuğunun onlarca hemcinslerini harcayışındaki özelliği hiç dikkate alınmamış. Ayrıca Amerikalı ikinci talebe kızımızında olağan dışı yaratıklara karşı soğuk kanlılığı, neden niçin sorularına aldırmaksızın okula kılıçla gelen ve kısa zamanda arkadaş olarak benimsediği talebe kişiye karşıda pek kayıtsızdı.

Bir ara “Budamı vampir” der oldum ama doymasın salaklığına ki film boyunca birkaç kez ağlayıp sızlayışı beyin hücrelerimin toplu intiharını önlemiş oldu.

Okunuşu gayet hoş, afiş ve fragmanları oldukça çekici olan filmimizin normal seyrinde aksiyon izleyeceğimiz belirtilirken ortaya vampirlerin atası, en yaşlı ve en güçlü yaratık çıkmazmı… Görüpte gülmeyene vampir derim ben:/

Vampirlerin duayeni yaratık ortaya çıkar çıkmaz komediye dönen, adeta seyirciye manrak bir hava katan minyon yaratık (Cidden minyon) elde etmek istediği odunu alıp kaçarken, ardından da salya sümük takip edilmektedir. Durun olay var! Sonunda çıkmaza giren ve elindeki odunu (Amerikalı talebe) bırakmak zorunda kalır ve uçmaya başlar:/ Bunadığını düşündüğümüz için fazla üzerine gitmedik.

Neticede sizde bunamadıysanız ve bu yazımı okursunuz umarım. Şayet okumayanlar var ise ve sonradan okuma şansı yakalamışsanız bu filmi izleyerek adı gibi son vampir filminizi seyretmiş olursunuz.

İyi seyirler:) Puhuhaha…

Bu yazı Ethem tarafından 16 March 2010 04:08 tarihinde yazıldı. 4 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Bakir genç adam, kız arkadaşıyla yaşadığı beraberlikte bir adım daha ilermek adına balo gecesi birlikte olmak düşüncesinde hemfikirdirler. Fakat balo gecesi fazla alkolün etkisiyle merdivenlerden düşecek ve 4 sene sürecek olan komanın içinden çocukluk arkadaş sayesinde çıkacaktır. Fakat 4 sene önce birlikte olmak istediği kız arkadaş ortalarda değildir ve derhal onu bulmak için yola çıkacaklardır.
Kız arkadaşının playboy kapak kızı olduğunu öğrenmelerinin ardından birbirinden renkli olduklarını zannettikleri maceralı bir yolculuğa çıkan iki arkadaş sonunda kızı bulurlar ve playboy kızı olmanın altındaki fedakarlığı öğrenmiş olurlar. Vesaire…

Başta filmin baş aktörünün filmin tarzına göre yanlış bir seçim olduğunu düşünüyorum. Diğer yandan bayan aktrist Raquel Alessi’ninde yerinde bir şeçim olmadığını düşünüyorum ki bu iki çifti aynı filmde görmek bile doğaya aykırı:/. Raquel Alessi ve geride kalan tüm bayan oyuncuların Kapak Güzeli adlı filmi referans olarak kullandıklarını söyleyebilirim. Yoksa kimse böyle bir filmde oynamak istemezdi.
Bir kaç yerdeki güzel espirinin dışında film tamamen sıkıcıydı. Bol çıplaklık ve gösteriş meraklısı bir kaç siyahi insanın egolarını tatmin etmekten başka bir işe yarayacağını düşünmüyorum.

Bu filmi izleyip herşeyin yarıda kalmasını istemezsiniz sanırım. Ya tamamen komediyle dolu bir film seçin, yada tamamen cinsellik içeren bir film.

Yönetmenliğini ve senaryosunu Trevor Moore ve Zach Cregger’ın yaptığı Kapak Güzeli – Miss March adlı filmin oyuncu kadrosunda Betsy Rue , Alexis Raben , Melissa Ordway , Madison Riley ve Raquel Alessi isimleri bulunmakta.

Karar sizin, yinede iyi seyirler…

Bu yazı Ethem tarafından 20 February 2010 20:36 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Fabio ve Enzo, sıradan bir anten tamircisidir ve sıradan olanların başına gelen bu iki arkadaşında çalıştığı tamir dükkanının başına gelir, çok geçmeden ekonomik değişime ayak uyduramanın cezasını  iflas ederek öder… Bu arada Fabio?nun kardeşi bir soygunda yakayı ele verecek, hapse girecek fakat abisi Fabio?ya söyleyeceği bir sırla sıradan yaşamını bir anda macera ve adrenalin dolu bir hayata taşıyacaktır. Sır ise büyük bir soygun hakkında ipuçlarıdır.

Fabio ve Enzo iki acemiden oluşan bir çeteyle biryere varamayacaklarını anlayınca kendilerine göre profosyonellerden oluşan bir çete kurar ve soygun faliyetlerine başlarlar…

Haydut (Clumsy Gang) adlı film 1994 yılında Carlo Vanzina tarafından yönetilmiştir. Bu filmin oyuncu kadrosunda ise; Monica Bellucci, Claudio Amendola, Ricky Memphis, Tony Sperandeo, Ugo Conti, Mirella Falco ve Toni Ucci var.

Haydut (Clumsy Gang) filmine şöyle bir genel olarak bakacak olursak; (Bellucci?nin henüz ün yapmamış olması ve filmin 94 te yapılmış olması nedenlerinide göz önüne aldığımın altını çiziyorum.) arada bir gülümsetmeyi başarsalarda sıkılganlığımı üzerimden atamayacağım bir senaryonun üzerine oyuncularında kötü performansları filmi vasatın altındakiler kategorisine almama yeterdi ki, bunun üzerine filmi izleme nedenim olan Monica Bellucci?nin, berbat ötesi seslendirmesini duymak anlatılamaz bir cansıkıntısına yol açtı.

Haydut (Clumsy Gang) filmi, Monica Bellucci hayranı olan kitle dışında kimseye önerebileceğim bir film değil.

Yinede şansını denemek isteyenlere ?İyi seyirler? diliyorum…

Not: Filmin fragman ve detaylı resimleri bulunamamıştır…

Bu yazı Ethem tarafından 06 October 2009 21:48 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Katy (Eva Mendes), reytinglerden yakınan bir tv kanalının programcısıdır. Beklenen bombayı patlatmak başarılı, azimli, ne iştediğini bilen Katy’e kalmıştır. Oda üzerine düşeni fazlasıyla yapar ve yeni fikri olan bir showu hayata geçirmeye başlar. Yeni show programının konsepti; beş yarışmacı canlı yayında rus ruleti oynayacak, bir kişi hayatnı kaybedecek ve diğer dört kişide 5 milyon doların sahibi olacaktır. Tetiğe basmadan önce yarışmacıya özel kısa bir tanıtım filmi verilir ve izleyicilerin ilgisi artar. Herşey yolunda gider, izleme rekorları kırılır fakat bir gerçek unutulmuştur. Bu oyunu kim kaybedecek?

Film sıradanlığını kaybetmeden devam eder, sırf Eva Mendes uğruna filmi izleriz fakat tüm film boyunca heyecanlandığım tek yerin ruletin oynandığı sahnelerdir ve filmin sonu olduğunun farkına varınca Yüzde Yüz Canlı filminin yerinin vasatın altında olduğuna emin olurum. Zaten rus ruletinin oynandığı sahnelerde filmin sonuydu.

Bir yarışma programında rus ruleti oynatmak ilginç olabilirdi fakat tüm film bu yarışmaya odaklandığı için ve bunun dışında başka bir konu olmadığı için Vasatın Altındakiler bölümüne girmeye hak kazandı.

Filmde Eva Mendes, Jeffrey Dean Morgan, Eric Lively, Katie Cassidy, Amanda Loncar, David Krumholtz, Charlotte Ross, Michelle Krusiec oynayan oyunculardı.

İyi seyirler.

Bu yazı Ethem tarafından 04 July 2009 12:17 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin afiş resmi; Uzaydaymış gibi çekilmiş film ama uzayda değil İstanbul’da geçiyor ve süper ajanımızın bir elinde silah öteki elinde de tabanca var ama ikisinide ters kullanıyor.

Afişteki bariz, klişe, sıradan, herkesin bir anda düşünebileceği, çocukca bu klasik espiriyi görünce “Bu kadar sıradan olamaz” dedim ama herşey kendini en başında, yani afişte belli etti. Neyse ki kendimi toparlayıp en azından Türk filmidir deyip filmi izlemek istedim, “bu kadarınada pes” dedim.

Filmde komedi adına yapılan en güzel şey kahramanımızın aptallıklarla dolu sıradan espirilerle kaynayan filmde aptal ajan rolünü iyi sergilemesiydi.

Şunu söylemek istiyorum, bahse varım aklınıza yapılabilecek en kötü espiriyi getirin, inanın sıradaki espiri o oluyor. Kahramanımız gizlice bir odaya giriyor ve yanda bir vazo. O kadar bariz bir şekilde vazo düşüyorki bir zaman sonra espiri seviyesinin düşüklüğü sayesinde sıradaki espirileri biliyor olmanız filmi izlemenizdeki en büyük etkenlerden birisi oluyor.

Vasatın altındaki filmlerde layiğiyle yerini alması gereken vasat bir film.

Filmin kısa konusunu geçip sizleri uyarmak, espiri seviyenizi düşürmeden hayatınıza devam etmenizi istiyorum.

Deşifre adında uluslar arası bir terörist, çalıştıkları kimyasal bir silahın başarılı olması sonucu hain ve kötü planını İstanbul’da düzenlenecek olan Nato Zirvesi’nde uygulayacaktır. Deşifre’nin haince planı olması gerektiği gibi devam eder ve tüm kozlar onun elindedir. Bunun üzerine Çok Gizli Servis adı altında çalışan ajanlarımızın medari iftiharı olmayan ama mecburen kendisini görev verilen süper ajanımız Süper Ajan K9, Ayşe Kosovalı adındaki diğer bir ajanla ekip olup olaya el atacaklardır. Artık herşey zivanesden çıkmış, Süper Ajan K9 un eline kalmıştır (Süper Ajan K9 un eline kalmışsa gerisini siz düşünün artık).

Konuyu fazla uzatıp kendimide sizleride sıkmak istemiyorum. Film hakkında yaptığım yorum tamamen kendi izlenimlerimdir.

Yinede izleme cesaretini gösterecek olan arkadaşlarımızı anlayışla karşılıyorum:)

Bu filmi izleyin diyebilmemin tek nedeni; senarist veya yönetmen adaylarına vereceği cesarettir.

İyi seyirler :/

Bu yazı Ethem tarafından 28 June 2009 11:19 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin oyuncu ve karakterleri;Ice Cube (Durell), Katt Williams (Rickey), Tracy Morgan (Leejohn), Loretta Devine (Doris), Michael Beach (Deacon), Keith David (Hakim- Bennet Galloway), Regina Hall (Omunique).

Şöyle kısaca filmi gözden geçirelim. Kahkaha ve günahla dolu komedi dedik (aldanmayın bkz; yukarısı). Williams ve Leejohn iki arkadaş bir an önce iş bulup borçlarını ödemeleri gerekmektedir, aynı zamanda Williams’ın ayrıldığı eşinin ve oğşunun eyaleti terk etmemeleri içinde acil paraya ihtiyacı vardır.

Leejohn’nin fikriyle kiliseyi soymaya çalışan iki dost, paranın kasada olmadığını görür ve kilisedekileri rehin alır.

Başından beri parayı alıp gidemeyecekleri ortada olan iki dost, sonunda iyi insanların yaptıkları gibi doğru yolu seçerler ve kilisedekilerinde yardımıyla olaydan kurtarmayı başarırlar. Mutlu son.

Bu yazı Ethem tarafından 03 May 2009 09:56 tarihinde yazıldı. Yorum Yaz.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Oldukça durgun ve her insanın yaşanmış bir manzarasını konu alması filmi iyice sıradanlaşmış ve bir sonraki adımın heyecanını yıtırmıştır. Filmin sonunu rahatlıkla tahmin edebileceğinize eminim diyebilirim.

Filmin vasat köşesinde sergilenmesinin başlıca sebeplerinden biriside yukarıda belirttiğim gibi Sean William Scott’un önceki filmlerinde tattığımız kahkahadan uzak kalmamız olabilir. Yani Sean William Scott denilince akla komedi gelmezde ne gelir?

Film başından itibaren komedi tufanı edasıyla pohpohlanmasaymış belkide beklentimiz bu yönde olamayacak ve bu kadar hayal kırıklığı yaşamayacaktık ki izleyeceğimiz filmin ne olduğunu bile bile oturacaktık koltuklarımıza.

Çılgın Rekabet filmi izlenmeyecek kadarmı kötü? Tabiki değil. Neden değil? Çünkü filmin asıl anlatmak istediği ve çoğu insanın yaşadığı-yaptığı bir yanlış üzerinde duruyor. Yalan söylemenin ve özellikle sevdiklerimize yalan söylemenin neleri doğuracağını, bir yalandan sebep ne kadar acı çekebileceğimiz anlatılıyor. Sonunda zararın neresinden dönersek dönelim kar olayıylada final geliyor. Final geliyor ama filmin komediyle bağlarının kopmasınada bu senaryo neden oluyor.

Azıcıkda filmin konusundan bahsedelimki yazımız amacına ulaşsın değilmi? En azından izlemeyenlere ön fikir olsun.

Efendimmmm… Süper markette şef olarak çalışan Seann William Scott yakında yeni ve büyük bir marketin açılacağı haberini alır ve müdürlük için baş vurur. Bu olaydan haberdar olan John C. Reilly’de aynı pozisyon için başvuracak ve bu ikilinin arasında geçen kıyasıya, çılgın bir rekabetle başbaşa kalacağız. Büyük bir hırsla göz doldurmaya çalışan iki kahramanımızın işi almak için elinden gelenlerin dışında neler yapabileceklerine şahit olacağız.

Oyuncu kadrosu; John C. Reilly, Gil Bellows, Seann William Scott, Fred Armisen, Nathan Adloff, Abby Allen, Michael Armon, Gina Barber

Bu yazı Ethem tarafından 24 March 2009 23:27 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Davetsiz Gelen 2 (The Rise of Reeker) filminin konusu ölüm ile yaşam arasında sıkışan insanların ruh koleksiyoncusu olan Reeker’a karşı mücadelelerini anlatıyor. Bir soygun sonrası soluğu bir kafede alan 6 soyguncunun birden bire benzin istasyonunun havaya uçmasıyla hepsi birden ölürler, fakat bunun farkına sonradan varacaklardır. Hiç bir şekilde yaralanmadıklarını anlayan soyguncular yavaş yavaş bu dünyaya ait olmadıklarını anlamaya başlarlar. Soyguncuların ruhlarını ele geçirmek isteyen Reeker’a karşı şavaşmak zorunda kalacaklarını bilirler ve macera başlar.

Anlaşıldığı gibi senaryo bir korku filmiyle macera arasında sıkışmış kalmış. Yukarda okuduğumuz konuya ağırlık verilseymiş ve reklamlarda bu yönde vurgulayarak yayınlansaymış belkide daha ilgi çekecekti diye düşünüyorum.

Bu yazı Ethem tarafından 11 January 2009 03:59 tarihinde yazıldı. 3 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

En başta şu dikkatimi çekti. Fİlmde Michael Copon diye bir başrol var ve filmi izleyene kadar kimsenin haberi olmadı. Film tamamen Akrep Kral’ın ilk serisiyle ilgi çekmeyi başardı ve başrolden çok kötü adam karakterini canlandıran Randy Couture’den bahsedildi çünkü filmde en ilgi çekici kariyeri olan aktör Randy Couture idi, kariyeri ise eski bir amerikan güreşcisi olması. Filmi izlemeye başlıyorsunuz ve karşınızda bambaşka bir karakter. Dikkat ederseniz afişlerde de kötü adam karakterindeki Randy Couture’nin öne çıktığını göreceksiniz.

Boşuna balık başta kokar dememişler. En başında kendini belli etmeye başlayan filmde ilerleyen sahnelerde de çok güzel karelerle karşılaşamıyoruz. Filmin konusu ayrı bir dert. Bir an düşünmeden edemedim “acaba bu filmin amacı ne?”. İlk filmde (The Rock’un başrol oynadığı film) harikalar estirirdikten sonra bu kadar fiyasko bir senaryo olmak zorundamıydı yada bunu çekmeye mecburmuydular.

Fİlmin konusu kısaca şöyle, bir krallık vardır ve hızla büyümekte, topraklarına toprak katmaktadır. Bu krallığın şavaşlarda yenilmemesinin sebebide kendi içlerinde kurdukları ve 6 yıl boyunca eğitim verdikleri özel savaşcıları vardır, akrepler. Sonradan farkına vardığımız başroldeki kahramanımız Michael Copon’da bu akreplerin arasında yerini almış ve eğitimini birincilikle tamamlamıştır. Bu arada genç Michael’in babası akreplerin eğitimine katılmasını istemez fakat henüz baş komutan olan  Randy Couture ile bir munakaşa sonucu oğlunu akreplerin eğitimine göndermek zorunda kalır.

Eğitim bitip krallığa geri dönen Michael Copon ve onunla birlikte eğitm alan tüm akrepler kralın huzuruna çıkarlar. O da ne, eski kral çoktan ölmüş gitmiş uf olmuş ve yerine başrol zannettiğimiz Randy Couture gelmiştir ayrıca genç akrebin babasıda meçhul bir ölümle hayatını kaybetmiştir.

Randy Couture (yeni ve kötü kral) karanlık güçlerle birlik olup dünyadaki hükümdarlığını sonsuz kılmanın peşindedir. Bu işbirliği Randy Couture’a insan üstü güçler kazandırmıştır (insan üstü dedik ama insan olmayan yaratıklarla dolu bir filmde bu kelime saçma gelebilir). Sonunda Genç akrep Michael babasının intikamını almak için yollara düşer ve macera başlar. Bundan sonra lgi çekici bazı sahneler vardır fakat olayların sonuçlanma aşamaları ( cadının ikna edilişi, boynuzlu canavarın ölüşü vs) çok basit ve ikna edici değildi.

Ayrıca şu soruyu sorabilirsiniz, Akrep Kral’ın ilk filmiyle bu filmin bağlantısı ne olabilir? Görsel ve bağlantısal hiçbir iz olmamasına rağmen sadece filmde söz edildiği üzere bu film ilk seride oynayan The Rock karakterindeki Akrep Kral’ın gençliğiymiş (saçmalık). Bir sonraki film olursa bu filmdeki ve ilk filmdeki konuylada alakası olmazsa şaşırmayacağım.

The Rock yoksa Akrek Kral’ın tadı yok demektir diyorum ve kapanışımı yavaş yavaş yapıyorum, şimdi söz sizde.

Filme ne kadar dayanabileceğinizi bilemiyorum. Akrep Kral’ın ilk filmine kıyaslanamaz bile.

Malesef ben izleyip zamanımı kaybettim. Tavsiye etseydim “Vasatın Altındakiler” bölümünde ne işi olurdu bu filmin değilmi..!

Bu yazı Ethem tarafından 19 December 2008 01:45 tarihinde yazıldı. 8 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Filmin baş rölünde Peker Açıkalın var ve bu isimi görmek bile eğlenceye davet anlamında. Yaptığı tüm tiplemeleri başarıyla sergileyen Açıkalın Destere’de seyirciyi kendine hayran bırakacak diye düşünüyordumki öylede oldu zaten, Açıkalın’ın performansı herzaman üst seviyede ve bunu  Destere’de de göstermiş oldu. Fakat herzaman söyledğim gibi Türk komedi filmlerinin klişe tarzı olan argo kelimeler ve bolca küfür filmin eğlence adına demirbaşı olmuş çıkmış. Bunu herzaman yapıyoruz, en iyi Türk komedi filminde bile argo veya sakıncalı kelimelerle karşılaşıyoruz. İşin bir diğer tarafı ise dünya komedi filmlerinin yarısından çoğu bu tarz espirilerle dolu ve hatta daha da ileriye gidip işin içine bolca erotic sahneler koyup fazla düşünmeden olayı bitiriyorlar. Bizde bunları takip ediyoruz ve yine daha önce söylediğim gibi sonunda erotik sahnelerle dolu komedilerle başbaşa kalacağımıza eminim ki yavaş yavaş bunun örneklerini görmeye başladık bile…

Avrupa Yakasında gösterdiği performansla dizinin çıtasının yükselmesinde büyük rol oynayan Açıkalın, halen dizide görmek istediğimiz birisi ama artık çok geç çünkü Açıkalın çoktan yeni bombaları patlatmaya başladı bile. Argo yapısından dolayı eleştirmeme rağmen filmi sırtladığı gerçeğinide görmezlikten gelmiyoruz. Bunun yanısıra Maskeli Beşler, Hababam Sınıfı, Ekmek Teknesi gibi yapıtlarda da büyük başarı gösterdiğinide biliyoruz.

Filmin ana konusunu biliyoruz Testere filmine eğlenceli bir alıntı yapılıyor, böyle bir eğlence yok yani.

Sinemadaki vizyonumuz gün geçtikçe büyüdüğünü görüyoruz, artık senaristler daha eğlenceli işler yapmanın yolunu bulmuş gibiler (direk alıntı ancak bunu daha ince espirilerle yapmanın yolunu bulmak gerekir), bunu Kutsal Damacana’da görmüştük ve sanırım bu tarz komedilere alışsak iyi olacak. Yanlız biraz daha keyifli espirilerle dolu yapıtları dört gözle bekliyoruz.

Destere filminin konusu ise “H” harflerini söyleyemeyen bir trakyalı seri katilin intikami, kurbanların tek ortak yönü ise isimlerinin “H” harfiyle başlaması.İsimleri “H” ile başlayan iki kurban Hayrettin ve Hayatı ayni köyde yaşayan iki çiftçidir ve gün gelir kendilerini bilmedikleri kapalı bir yerde bulurlar. Trakyalı seri katilin oyununa kurban olarak şeçileceklerdir.

Seri katil oyunu, “Oyun üle oynanmaz büyle oynanır”diyerek başlatır.

Sonunda biz ne yaptık? Daha kaliteli espirilerle dolu filmler bekldiğimizi göstermek için vasatın altında kategorimize ekledik.

Bu tarz filmleri bir kez izlemek yeterli geliyor çünkü farkındaysanız yapılan espirilerin bir çoğunu çevremizden görmüşüzdür zaten, gülmemizin nedeni ise bu tarz (argo) espirileri aşıkar olarak duymamız olabilir diye düşünüyorum.

Ezbere gülmektense, düşünüp – düşündürüp gülmek daha keyifli olacaktır.

Bu yazı Ethem tarafından 25 November 2008 01:07 tarihinde yazıldı. 5 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Henüz çocuk yaşta hayvanlara işkence yapmaya başlayan Michael Myers, canice ablasını öldürür ve akıl hastanesine yatırılır. 15 sene boyunca kapalı kaldığı hastaneden 21 yaşında kaçmayı başarır ve 15 sene önceki mahallesine geri döner. Etrafına dehşet saçan Michael’ın tek amacı kardeşini bulup öldürmektir. Karşısına çıkan herkeside hiç düşünmeden yok edecektir.

Film başlarda ilgi çekiciydi ama sonra hiçbirşeyin mantığının olmadığının farkına varmamız uzun sürmeyecek. Filmin tek güzel tarafı (hoşlananlar için) insanların katledilişini izlemek.

15 sene boyunca, yani henüz 6 yaşında mahallesinden ayrılan bir insan bir çırpıda evini bulur, kardeşini görmeyeli 15 sene geçmesine rağmen hedefi şaşmaz, sırf ruh hastasıdır diye kardeşini hedef alması pekde mantıklı bir senaryo gibi gelmedi bana.

Ayrıca korku adına söylenecek hiçbir kareye rastlayamadım, filmdeki tek aksiyon insanları öldürüş şekilleri ki bunu tüm korku filmlerinde görebiliriz ve  etrafın bolca kan gölüne dönmesi bu kadar.

Malcolm McDowell (Dr Loomis), Brad Dourif (Şerif Leingh Brackett), Daeg Frearch (Michael Myres), Sheri Moon (Deborah Myers), Scout Tylor Compton (Laurise Strode), Danielle Harris (Annie Brackett).

Vasatın altındakiler bölümüne hakkıyla girmiş bir film.

Bu yazı Ethem tarafından 24 October 2008 00:47 tarihinde yazıldı. 2 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Hilary Swank (Katherine Winter) ilahi mucizeleri çözmek konusunda uzman birisidir, ailesini bir şekilde kaybettikten sonra hıristiyanlığa ve tüm dinlere küsmüş bir profesördür, günün birinde Lousiana kasabasından gelen David Morrissey (Doug Blackwell) ona bir lanetten bahseder ve yardım ister, kasabada bir çocuğun öldüğünü ve bunun üzerine tüm nehrin kana bulandığını anlatır ama Katherine bunun bir bilimsel açıklaması olduğuna inanmaktadır ve kendisini ikna ettikten sonra kasabaya gidip olanları görmeküzere yardımcısı Idris Elba (Ben) ile yola koyulur.

Korku filmi diye hevesle aldığım Hasat zamanı tam bir fiyasko çıktı, korkudan eser yok ayrıca senaryo ,kurgu berbat. Tabiki bu kendi yorumumdur tek bir güzel tarafı, efekt oldu.

Filmde izleyiciyi etkilemek adına, sürükleyici olması adına hiçbirşey bulamadım, başlangıç sıradandı ayrıca filmin sonunda ortaya çıkacak olan kötülerin ele başınıda tahmin etmeniz hiçde zor olmayacak.

Başta ilginç gelen 10 lanetten bahsediliyor fakat, 10 lanetde ard arda basitce sergileniyor, ayrıca şeytanın seçtiği masun kız çocuğu fazla mahsum kalmışki mahsumiyetten başka hiç birşey yapamıyor, madem şeytan tarafından seçilmişsin şeytani birşeyler yap. Şeytani olan tek şey 10 lanet. Bu 10 lanetide başrolde oynayan Hilary Swank ( Katherine Winter) filmin ortalarında anlattığı için önceden neler olacağını tahmin etmek hiçde zor değil.

Tek şevişme sahnesiyle moralleri düşüren Winter, sahne nasılda bir anda oraya geçiyor anlyamadım. Henüz Doug ile duygusal hiç birşey yaşamamasına rağmen, bu sevişmesahnesiyle seyirci neye uğradığını anlayamadan ilk ve son kez karşı karşıya bırakılıyor.

Ayrıca önemli bir noktaya değinmek istiyorum, hiçbir dine inanmamanın açıklamasını çok güzel yapılmış.

Acaba filmin tek amacı bumuydu diye düşünmeden geçemiyorum.

Oscar ödüllü oyuncu Hilary Swank ( Katherine Winter) ve kadroda yer alan oyuncular, Idris Elba (Ben), David Morrissey (Doug Blackwell), Anna Sophia Rodd (Loren McConnell), Stephen Rea (Peter Costigan), William Ragsdale (Şerif Cade), John McConnell ( Bnb. Brooks), Dav,d Jensen (Jim Wakeman) ve yönetmen Stephen Hopkins.

Bu yazı Ethem tarafından 19 October 2008 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com

Afişlere ve filmin adına aldanıp güzel bir hikayeyi Carmen Electra ile izleyeceğimi zannettim ama malesef Carmen Electra klasik filmlerinden birisini daha izlemek zorunda kaldım. İzlediğim birkaç Carmen Electra filminde olduğu gibi hatun kişinin filmle ilk buluştuğu andaki kareler hep aynı, kameralar Electra’ya yönelir, ağır çekimde Electra yürümeye başlar ve kamera alttan yukarıya doğru çıkmaya başlar, saçlar ahenkle havada uçuşur ve sexy kadın filme teşrif eder. “Bunu tüm filmlerinde yapmak zorundamı?”

Gelelim filmin akışına. İki kafadar üniversite öğrencisi hayatının filmini çekmek için çalışmaktadır ama bir türlü istediklerini yapamazlar, ancak bu arada Aşk rüzgarı adlı senaryolarınıda yazıyorlardır.

Sonunda bu senaryoyu hayata geçirmeye karar verirler. Bunuda üniversitede bir ödevle, öğrencilerin kendi filmlerini çekeceği bir çalışmayla tanıtmak isterler, bu sadece üniversitede kalmayacak ve filmlerini çekmek için Londra’ya senaryoyu film şirketlerine tanıtmak için yola çkacaklardır.

Tüm kapılar yüzlerine kapanır, sonunda bir şirket bulurlar ama bu şirket porno içerikli film çektiği için şirketin patronu Doug filmin kahramanları Joe ve Baggy’dan Candy Fiveways (Carmen Electra) gibi birisini bulup senaryoyu daha erotik hale getirmelerini ister. Bunun üzerine Joe ve Baggy uzun uğraşlar sonunda Candy’i ikna eder (çok kolay oldu) ve filmi çekmeye başlarlar.

Filmin sonunda başrolude oynayan Carmen Electra günümüzün ve filmde de aynı şekilde sözedildiği gibi gelmiş geçmiş en büyük porno yıldızıdır ve filmin yönetmeni Baggy’e aşık olur. Hikayeyle arasındaki özdeşleşen tek olay olur, mutlu son olmasıdır.

Filmin yönetmenliğini X-Files ve Monk?un da aralarında bulunduğu birçok dizinin ve
Tv filminin yönetmenliğini üstlenmiş Stephen Surjik üstleniyor. Surjik, aynı zamanda Cannes?da gösterildiğinde Directors Fortnight?a kabul edilmiş ilk filmi Second Story Man?in yanısıra Wayne?s World 2?nin de yönetmenliğini yapmıştır. Filmin oyuncu kadrosu Carmen Electra, Eddie Marsan, Tom Riley, Giles Alderson, Mackenzie Crook, Molly Hallam, Philip Jackson.

Bu kadar başarılı bir kamera arkası olmasına rağmen filmden beklediğim ceyecanı, komediyi, hazı alamadığımı bir kez daha belirtip sizlerin yorumlarına bırakıyorum.

Bu yazı Ethem tarafından 19 October 2008 00:00 tarihinde yazıldı. 1 Yorum.

Sivrisinema - www.sivrisinema.com